Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

ตอนที่ 25 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 22 : เรื่องที่ ‘ฉัน’ ว้าวุ่น [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20,179 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62


LOVE THERAPY 

บำบัดรักบทที่ 22 : เรื่องที่ ฉัน ว้าวุ่น





อึ้งไปสักพักใบหน้าของเด็กน้อยพลันสลดลง ความกังวลฉายชัดในแววตา “ถ้าย้ายออกจากที่นี่พี่พรีมจะไปอยู่ไหนเหรอคะ”

 

“อยู่ไหนพี่ก็จ้างขิงทั้งนั้นแหละ” ได้รับคำตอบที่ต้องการเธอก็ยิ้มจนตาหยี ขณะที่แคสเปอร์วิ่งออกจากห้องไปคาบเจ้าไดโนเสาร์ตัวโปรดมาฟัดเล่นอยู่ข้าง ๆ ฉัน

 

ระหว่างพับผ้าเอาไปวางทับกันจนกองเป็นตั้งสูงน้องขิงก็ลอบมองฉันอยู่บ่อยครั้ง “มองพี่แบบนี้ขิงมีอะไรหรือเปล่า”

 

“เปล่าค่ะ” เธอส่ายหน้าพรืด แต่แค่เดียวเดียวก็เอ่ยคำถามที่ทำเอาสะดุ้งโหยง “พี่พรีมชอบคุณเบียร์เหรอ”

 

“เปล่านะ” ฉันโบกไม้โบกมือ “ทำไมขิงคิดแบบนั้น”

 

“ก็เมื่อก่อนแค่หน้ายังไม่อยากจะมองเลย แต่เดี๋ยวนี้ดูพี่พรีมใส่ใจคุณเบียร์มากขึ้น”

 

ไม่ใช่... ไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อยพยายามจะค้านคำพูดของน้องแม้รู้อยู่เต็มอกว่าช่วงที่ผ่านมาตัวเอง ใส่ใจ เขาจริง ๆ

 

น่ากลัวว่าฉันจะเริ่มเคยชินกับการมีคุณเบียร์ในชีวิตมากไปแล้ว

 

“ขิงอ่ะคิดมากไปเอง” ตอบพร้อมปั้นหน้านิ่งเหมือนไม่รู้สึกอะไรก่อนล้วงเอาโทรศัพท์มากดโทรออกหาพี่อ้อย

 

(สวัสดีค่ะน้าพรีม) เสียงเจื้อยแจ้วที่ลอดมาตามสายทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้

 

“สวัสดีค่ะตันหยง ตุ่มยุบหรือยังเอ่ย”

 

(ยุบแล้วค่า) เธอหัวเราะคิกคัก (หมอบอกว่าตกจะเก็ดจะหมดแล้ว)

 

ตกจะเก็ดที่พูดคงหมายถึงตกสะเก็ดเป็นแน่ “ดีมากค่ะ ไว้หายดีแล้วน้าพรีมพาไปเที่ยวนะ”

 

(เย้ ๆ ๆ น้าพรีมใจดีที่สุดเลย ตันหยงขอเอาลุงเข้มไปด้วยได้ไหม)

 

“ได้ค่ะ” ดูเหมือนตันหยงจะชอบคุณเข้มมาก พอได้รับคำอนุญาตจึงหวีดร้อง รอจนเธอเงียบลงค่อยขอ “แม่อ้อยอยู่ไหมคะ ขอน้าพรีมคุยกับแม่อ้อยหน่อยค่ะ”

 

(แม่อ้อยอาบน้ำค่า น้าพรีมรอแป๊บนึง) เสียงลากเท้าดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงตบประตู (แม่อ้อยขา น้าพรีมโทรมา)

 

ผ่านไปครู่หนึ่งผู้จัดการจึงทักทาย (มาแล้ว ๆ)

 

“ดึกแล้วทำไมหยงยังไม่นอน”

 

(ไปแอบดูดชาเย็นของพี่เข้าน่ะสิ นอกจากจะนอนไม่หลับแล้วยังคึกเป็นลูกกระต่ายวิ่งพล่านทั่วห้องเลย ว่าแต่พรีมเถอะ โทรหาพี่มีอะไรหรือเปล่า)

 

“จะถามเรื่องที่ฝากหาคอนโด แล้วก็ติดต่อรถมาขนของอ่ะ จัดการถึงไหนแล้ว”

 

(ยังไม่ได้หาเลย เพราะพี่ยังยอมให้พรีมย้ายไม่ได้)

 

“อ้าว ทำไมล่ะ” คำตอบของผู้จัดการทำฉันฉุนไม่น้อย

 

(บุกบ้านดาราขอเปลี่ยนเวลาถ่ายทำ)

 

“ขอเลื่อนอีกแล้ว ?” ได้ยินดังนั้นฉันก็แทบอยากจะทึ้งหัวตัวเองเพราะอาทิตย์ก่อนก็โดนเบี้ยวมารอบหนึ่งแล้ว “มันจะไม่ไร้มารยาทไปหน่อยเหรอ”

 

(ไม่ไร้ ๆ เหมือนสปอนเซอร์ใหญ่รายใหม่ของรายการเขาขอระงับการถ่ายทำแล้วปรับผังโครงสร้างรายการตรงพรีมพอดี๊พอดี แต่ปรับไม่นานหรอกเราต้องทนรอนิดนึง)


“พรีมไม่ถ่ายแล้วได้ไหม พี่อ้อยปฏิเสธเขาไปเลยว่าคิวเต็มเลื่อนไม่ได้แล้ว”

 

(ปฏิเสธได้ แต่ก่อนย้ายออกพรีมไม่เมกชัวร์ก่อนเหรอจะได้ไม่มีใครตั้งข้อครหาเรื่องคอนโดอีกไง ยอมมาตั้งขนาดนี้แล้ว ตักตวงผลประโยชน์ให้สุดสิ)

 

“รูปถ่ายที่ถ่ายในห้องนั่งเล่นอัปเดตไอจียังไม่พอเหรอ”

 

(เอาตรง ๆ ไหม... ไม่พอ ทำอะไรต้องรอบคอบ) มีไม่กี่ครั้งหรอกที่พี่อ้อยจะไม่ตามใจฉัน และนั่นก็เกิดขึ้นเฉพาะเรื่องจำเป็น (อย่างน้อยต้องมีหลักฐานออกสื่อแบบยิ่งใหญ่สักชิ้นว่าเราเคยอยู่ที่นั่นจริง)

 

“...”

 

 (ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ทำไมถึงได้มาเร่งเรื่องย้ายยิก ๆ)

 

“พรีมไม่สะดวกใจที่จะอยู่ต่อแล้ว” น่าเศร้าที่ไม่มีอะไรเป็นใจให้ฉันหนีห่างจากสถานการณ์ชวนอารมณ์สั่นไหวนี้สักอย่าง “เคยบอกคุณเบียร์ไปแล้วด้วยว่าจะย้าย”

 

(เคยบอก ? แต่เขาก็ไม่ได้ไล่เรานี่)

 

“อืม”

 

พอเห็นฉันดูอึดอัดพี่อ้อยก็ทำหน้าที่ผู้จัดการ (ถ้าไม่สะดวกใจอยู่ต่อแล้วจะย้ายเข้าย้ายออกก็ได้ แต่พรีมอย่าลืมว่าของเราไม่ใช่น้อย เสื้อผ้าเครื่องประดับต่าง ๆ เอาห่างตัวไม่ได้เลย อุปกรณ์หากินทั้งนั้น รายการมาถ่ายทำก็ต้องมีการเปิดห้องนอนเปิดตู้เสื้อผ้าอยู่แล้ว ขนไปขนมาหลายรอบไหวเหรอ เราไม่ว่างขนาดนั้นป่ะ)

 

ฉันไม่สามารถปฏิเสธเหตุผลของเธอได้เลย “รอถ่ายเสร็จก่อนก็ได้”

 

(มันก็ต้องอย่างงั้นแหละ) พอฉันยอมอ่อนผู้จัดการที่นานทีปีหนจะดุก็ปรับตัวมาอยู่ในโหมดติงต๊องเหมือนเดิม (เจ้าของเขาให้อยู่ก็อยู่ไปเถอะ ทนเป็นเด็กผู้มีอิทธิพลสักพักเดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง)

 

“ปากแบบนี้ระวังพรีมเปลี่ยนใจ”

 

(อุ๊ย ! ไม่พูดแล้ว ดูท่าจะอารมณ์แปรปรวน) พี่อ้อยหัวเราะคิกคัก (เอางี้ พรุ่งนี้หลังโปรโมตเรียนจัดดอกไม้เสร็จมีเวลาว่างตั้งห้าหกชั่วโมง ก่อนไปออกกองที่เขาใหญ่เราขับรถเลยไปวัดพระบาทน้ำพุกันแล้วค่อยวนกลับมาไหม)

 

พอรู้ว่ามีเวลาว่างแอบแวบไปวัดได้ฉันพลันตาวาว แต่เมื่อนึกถึงยัยตัวจิ๋วก็ต้องจ๋อยลง “พรีมรับปากคลาร่าไปแล้วน่ะสิว่าจะให้น้องติดรถไปด้วย”

 

(ไปด้วยกันไง คลาร่าไม่อะไรมากหรอก)

 

“น้องมันจะไหวเหรอ” ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นสถานที่แบบนั้นแล้วจิตใจโอเค กว่าฉันจะพาเพื่อนสนิทอย่างพลอยไปแล้วมันทำใจรับสภาพได้ก็นานพอสมควรเลย

 

(งั้นพรีมก็ลองถามน้องดูก่อน)

 

“ค่ะ” รับคำแล้วฉันจึงกดวางสายก่อนจะส่งข้อความหาคลาร่า

 

‘10.45 PM Pream: คลาร่า พรุ่งนี้ก่อนเข้ากองพี่ขอเลยไปวัดพระบาทน้ำพุก่อนได้ไหม

 

มันขึ้นว่าถูกเปิดอ่านในทันทีก่อนที่คำตอบจะตามมา สมัยคุยกันแรก ๆ ฉันก็มึนภาษาที่มีแต่ตัวย่อวุ่นวายอยู่หรอก แต่นานวันเข้าก็คุ้นเคย

 

‘10.45 PM CCC_Clara: of course (ได้สิ)

‘10.45 PM CCC_Clara: c u tmr xoxo (เจอกันพรุ่งนี้นะคะ กอดจูบกอดจูบ)

 

ฉันกดปิดข้อความด้วยรอยยิ้ม แค่คิดว่าจะได้ไปวัดหัวใจก็พองฟู

 

เรื่องคนนิสัยไม่ดีน่ะช่างเขาเถอะ... ไม่สนใจแล้ว !





กริ๊ง !

 

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ดึงมือจับ พนักงานในชุดเสื้อยืดคาดผ้ากันเปื้อนสีดำตีตราร้านดอกไม้ก็รีบมาเปิดประตูให้พร้อมกล่าวทักทาย “สวัสดีค่ะคุณพรีม คุณอ้อย”

 

‘Flower&Me’ คือร้านดอกไม้สองชั้น มองภายนอกคล้ายเรือนกระจกเพียงแค่หลังคาไม่เปิดโล่ง พื้นที่ว่างข้าง ๆ มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา ดังนั้นเมื่อเข้ามาด้านในจึงรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย ชั้นล่างมีดอกไม้ประดับไว้เป็นจุดอย่างมีสไตล์ มุมหนึ่งลูกค้ากำลังยืนเลือกดอกไม้เมืองหนาวอยู่หน้าตู้แช่พร้อมด้วยพนักงานอีกคน

 

“สวัสดีค่ะ” เราเอ่ยขึ้นพร้อมกันก่อนที่พี่อ้อยจะถามถึงผู้ว่าจ้าง

 

“คุณอาภามาถึงหรือยังจ๊ะ”

 

“มาถึงแล้วค่ะ เชิญด้านบนเลย” เอ่ยจบเธอก็ผายมือไปทางบันไดก่อนเดินนำขึ้นมายังชั้นสองซึ่งเป็นสถานที่จัดเวิร์กชอป ทันทีที่เห็นทีมงานฉันก็ยกมือไหว้โดยรอบตามความเคยชิน

 

สัมมาคารวะและความอ่อนน้อมถ่อมตนคือสิ่งที่ทำให้อยู่ในวงการนางแบบได้อย่างยั่งยืน

 

“สวัสดีค่ะคุณอ้อย คุณพรีม” ผู้หญิงอายุอานามราวห้าสิบต้น ๆ ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีชมพูหวานคาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนรับไหว้ “คุณอ้อยบรีฟคุณพรีมมาแล้วใช่ไหมคะว่าแม่ต้องการแบบไหน”

 

เพราะระหว่างนั่งรถมาพี่อ้อยบอกว่าคุณอาภาต้องการแบบเป็นธรรมชาติก้ำกึ่งว่าฉันสนใจมาเวิร์กชอปจัดดอกไม้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว ดังนั้นจึงให้หัวข้อแค่ว่า ของขวัญแก่คนพิเศษ “บรีฟแล้วค่ะ”

 

“โอเค” ได้รับคำยืนยันเธอก็ให้ข้อมูลเพิ่มเติม “คลาสสอนจัดดอกไม้ของคุณแม่จะสอนคราวนึงรอบละแค่สี่คนนะคะ”

 

พอฉันพยักหน้าจึงแนะนำผู้หญิงสาวสวยหน้าตาคล้ายคลึงกันซึ่งส่งยิ้มให้ “นี่น้องพริ้มกับน้องพราว ลูกสาวเพื่อนคุณแม่ ส่วนคนที่สี่เป็นลูกสาวของคุณแม่เอง เขาไปส่งความคืบหน้าวิทยานิพนธ์ที่มหาวิทยาลัยตอนนี้กำลังนั่งรถมาใกล้ถึงแล้ว”

 

“ค่ะ” ฉันตอบรับ

 

“ตัวจริงน้องพรีมสวยมาก คุณแม่คิดไม่ผิดเลยที่เอาลูกสาวอย่างน้องกวางมาถ่ายด้วย ถ้าจ้างคนอื่นแทนคงเทียบรัศมีไม่ไหวแน่” เหมือนท่านจะภูมิใจในตัวลูกสาวไม่น้อยจึงอยากอวดกลาย ๆ “เอาเป็นว่าระหว่างที่รอคุณแม่ก็จะขอถ่ายน้องพรีมเลยแล้วกันนะคะ”


“โอเคค่ะ”

 

ถือว่านี่เป็นครั้งแรกที่ต้องถ่ายงานโดยไม่มีช่างแต่งหน้าทำผมจากผู้ว่าจ้างมาดูแล ดังนั้นผู้จัดการจึงเผลอทำหน้าเหวอ แต่แค่แวบเดียวก็ฉุดแขนฉันมายังโต๊ะมุมในสุด

 

“ค่าตัวก็จ่ายไหว แต่เหมือนไม่รู้อะไรเลย” ระหว่างเติมลิปและซับมันให้พี่อ้อยก็บ่นเสียงกระซิบ

 

“เขาอาจจะคิดว่านางแบบบ้านเราต้องมีผู้ติดตามเยอะแยะเหมือนต่างชาติป่ะ” ฉันแก้ต่างติดหัวเราะ

 

“ของเราผู้ติดตามเยอะ” เธอรับมุก “แต่ก็เป็นชายถึกล้วน ๆ”

 

จบประโยคเสียงวิ่งขึ้นบันไดก็ดังตึงตังก่อนที่ผู้หญิงหน้าตาสวยหวานในชุดเสื้อยืดสีขาวแขนยาวรับกับกระโปรงลูกไม้สีดำจะปรากฏตัวขึ้น “ขอโทษค่ะคุณแม่ รอนานไหมคะ”

 

“ไม่นานจ้ะ ไม่นาน” คุณอาภาลูบหลังลูบไหล่ลูกสาว ก่อนผายมือมาทางฉัน “นั่น...”

 

ยังไม่ทันที่จะได้แนะนำ แค่หันมาเห็นฉันคนที่ดูคุ้นตาแต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหนก็เบิกตากว้าง “คุณพรีม !”

 

“หนูรู้จักคุณพรีมมาก่อนเหรอลูก” คนเป็นแม่ถามแทนใจ

 

“ค่ะ” เธอพยักหน้าแล้วชี้นิ้วเข้าหาตัว “คุณพรีมจำกวางได้ไหมคะ คนที่ลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในห้องน้ำแล้วคุณพรีมเก็บมาฝากพนักงานที่เคาน์เตอร์ร้านเมดมีเลม่อนไง”

 

พอเธออธิบายเพิ่มเติมฉันก็ร้องอ๋อ “จำได้ค่ะ”

 

“ไม่นึกเลยว่านางแบบที่คุณแม่หามาจะเป็นคุณพรีม” ท่าทางของเธอแสดงออกว่าดีใจที่ได้เจอฉันอีกครั้งจริง ๆ

 

“พร้อมถ่ายแล้วครับ”

 

เมื่อผู้ช่วยช่างภาพซึ่งถือกล้องตัวโตยกมือเรียก ถึงดูท่าแล้วอยากจะพูดอะไรอีกเยอะแยะคุณกวางก็ยอมเปิดทางให้ฉันเดินไปยังมุมที่ช่างภาพเซตฉากไว้ ฟังบรีฟความต้องการที่ว่าอยากได้ภาพตั้งแต่เดินเข้าร้านมาจนถึงชั้นสอง จากนั้นให้แนะนำตัวแบบลองเทกเสร็จ ค่อยย้ายลงมาข้างล่างเพื่อเตรียมถ่ายทำ

 

หลังได้ยินคำสั่งแอ็กชั่นฉันก็เดินกรีดกรายผลักประตูเปิดเข้าไปในร้าน ขณะที่ขึ้นบันไดก็เล่นหูเล่นตาให้กล้องกระทั่งถึงชั้นสองค่อยพูดอย่างลื่นไหล

 

“สวัสดีค่ะ พรีม พริมานะคะ” ยกมือไหว้นอบน้อม “วันนี้พลอยเพื่อนสนิทของพรีมมีอัดรายการทีนเอจโมเดลไทยแลนด์ซีซั่นสองเทปแรก ดังนั้นเราก็ต้องมีการส่งกำลังใจให้เพื่อนรักกันหน่อย แต่จะสั่งแล้วส่งไปให้เลยก็กระไรอยู่ ซีซั่นแรกทำเรตติ้งถล่มทลายซะขนาดนั้น หลังจากนั่งคิดนอนคิดอยู่นานพรีมเลยเพิ่มลูกเล่นให้ช่อดอกไม้พิเศษขึ้นโดยการมาเรียนจัดดอกไม้เองซะเลย แล้วคอร์สเวิร์กชอปที่ฟลาวเวอร์แอนด์มีก็ตอบโจทย์ของพรีมพอดี เพราะคุณครูที่นี่จะให้เราเลือกดอกไม้ที่อยากจะใช้จากนั้นก็แนะนำเทคนิคต่าง ๆ ไม่ต้องมีพื้นฐานมาก่อนก็สามารถจัดออกมาให้สวยอย่างกับมืออาชีพได้ เสร็จแล้วสามารถเอาช่อที่จัดกลับบ้านได้เลยด้วย”

 

หมุนตัวโชว์กระโปรงพลิ้วเข้ากับบรรยากาศแล้วทำท่าชี้กล้อง “เรามาลองดูกันนะคะว่าเวิร์กชอปสองชั่วโมงครึ่ง ช่อดอกไม้ของพรีมจะออกมาเป็นยังไง ตามมาดูกันเล้ยยย”

 

“คัต” ผู้กำกับที่นั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ตะโกนเสียงดัง “เป๊ะมากครับคุณพรีม เดี๋ยวคุณอาภาเริ่มสอนได้เลยครับ”

 

หลังเดินวนเลือกดอกไม้ที่ชั้นหนึ่งอยู่สักพักฉันก็เลือกดอกลิลลี่สีขาวเป็นเมนหลัก ส่วนสองแฝดเลือกดอกคาร์เนชั่นเพียงแค่ต่างสีสันกัน ในขณะที่คุณกวางเลือกดอกทิวลิปสีแดง


ถึงจะดูไม่ค่อยเป็นมืออาชีพทางด้านถ่ายทำแต่เมื่อเข้าสู่โหมดการสอนคุณอาภากลับให้ความรู้ได้ดีเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคในการจัดไปจนถึงความรู้เรื่องดอกไม้เสริมชนิดต่าง ๆ ดังนั้นคนที่ชื่นชอบทางด้านศิลปะอยู่แล้วอย่างฉันจึงเพลิดเพลินจนลืมเวลา

 

“สวยและดูแพงมากเลยค่ะ” คุณอาภาชื่นชมด้วยแววตาจริงใจในตอนที่ช่วยฉันผูกริบบิ้นสีทองพันรอบกระดาษห่อ ก่อนจะเดินไปดูสองแฝดซึ่งท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ

 

คนเดียวที่ดูเหมือนจะไม่ถูกแตะต้องเลยคือคุณกวาง ผู้ซึ่งใช้ดอกไม้สีขาวดอกเล็กแซมไปกับดอกทิวลิปสีแดงได้อย่างเหมาะเจาะ

 

เพราะดูท่าว่าพริ้มและพราวน่าจะใช้เวลาอีกพอสมควร ดังนั้นคุณกวางซึ่งจัดเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงสะกิด “คุณพรีมอยากดื่มชาดอกไม้ไหมคะ คุณแม่เพิ่งเอามาขายที่ร้านเลย กวางลองชิมแล้วหอมมาก”

 

เนื่องจากจำได้ว่าวันนั้นเธอก็ทำท่าอยากจะเลี้ยงชาแต่ไม่ได้เลี้ยงจึงผงกศีรษะ “ก็ได้ค่ะ”

 

คล้อยหลังคุณกวางเดินลงบันไดแค่ครู่เดียวผู้กำกับก็ขอถ่ายเจาะความรู้สึกฉันแบบเดี่ยว ดังนั้นเมื่อคุณกวางกลับมาอีกครั้งฉันก็อยู่ในสภาพอุ้มดอกไม้ช่อใหญ่พร้อมพูดเจื้อยแจ้ว

 

“เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะลิลลี่สื่อรักของพรีม เป็นไงคะสวยไหม ที่พรีมเลือกดอกลิลลี่สีขาวมาจัดวันนี้ก็เพราะครูอาภาให้ความรู้เกี่ยวกับดอกไม้ว่าลิลลี่สีขาวเนี่ยสื่อว่าผู้ที่ได้รับเป็นคนที่มีความงามบริสุทธิ์ ซึ่งเหมาะกับเพื่อนเลิฟของพรีมพอดี” ชูนิ้วโป้งพร้อมขยิบตาให้กล้องแล้วค่อยกล่าวต่อ “ใครอยากเรียนจัดดอกไม้สวย ๆ เซอร์ไพรส์แฟนหรือคนพิเศษ ฟลาวเวอร์แอนด์มีก็เป็นทางเลือกที่น่าสนใจนะคะ”

 

อาจเพราะไม่มีสคริปต์ฉันถึงขายของได้ลื่นไหลกว่าปกติ “วันนี้ขอตัวไปส่งดอกไม้ให้เพื่อนรักก่อนนะคะ บ๊ายบาย”

 

เอ่ยจบก็ทำท่าป้องปากกระซิบกระซาบ “อ้อ ฝากไว้อีกนิด พนักงานจัดดอกไม้ที่นี่ก็ได้รับการันตีจากสถาบันสอนจัดดอกไม้สากลเชียวน้า ถ้าไม่สะดวกจัดเองฟลาวเวอร์แอนด์มีก็พร้อมให้บริการนะคะ มีสไตล์สุด ๆ พรีมคอนเฟิร์ม”

 

“คัต ดีมากครับคุณพรีม” ผู้กำชับที่ดูท่าน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันปรบมือก่อนจะมองฉันด้วยสายตาชื่นชมกึ่งอยากทำความรู้จัก

 

เพราะไม่ได้ใสดังนั้นฉันจึงเลือกจะขอบคุณแล้วแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่สนใจ โดยการเดินมาหาพี่อ้อยและคุณกวางซึ่งนั่งรออยู่ที่โต๊ะตัวเล็ก

 

“คุณพรีมเก่งมากเลยค่ะ” รินชาร้อนควันฉุยใส่แก้วเซรามิกลายดอกไม้แล้วลูกสาวเจ้าของร้านค่อยยื่นให้

 

“ขอบคุณค่ะ” รับมาจิบอึกหนึ่งก็ต้องยอมรับว่ามันหอมอย่างที่เธอโฆษณาชวนเชื่อแต่แรกจริง ๆ

 

“เดี๋ยวพี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ” พี่อ้อยขอตัว

 

รอจนผู้จัดการเดินลงบันไดไปคุณกวางจึงถาม “คุณพลอยนี่เป็นเพื่อนรักของคุณพรีมจริงเหรอคะ เวลาคุณพรีมพูดถึงดูตาเป็นประกายเลย”

 

“จริงค่ะ เป็นเพื่อนรักในแบบตายแทนกันได้เลยค่ะ”

 

“น่าอิจฉาจังเลยนะคะ กวางไม่มีเพื่อนที่สนิทกันจริงจังแบบนั้นเลย” ทั้งที่เรียนปริญญาโทแปลว่าอายุต้องพอประมาณแล้ว แต่ลักษณะนิสัยและการแสดงออกกลับดูเหมือนเด็กสาววัยแรกเริ่มเหลือเกิน “แปลกไหมคะ”

 

“...”

 

“ทั้งชีวิตผูกติดอยู่แค่กับแฟน”


“ไม่แปลกหรอกค่ะ พื้นฐานคนเราไม่เหมือนกัน ของพรีมคนที่เรียกได้ว่าเพื่อนสนิทก็มีอยู่แค่สองคนเท่านั้นแหละ” เหมือนไม่ได้อิจฉาฉันจริงแต่ต้องการจะตัดพ้อชีวิตไม่ก็ระบายอะไรสักอย่างที่มันสุมอกเพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายใจขึ้นมากกว่า เมื่อรู้ดังนั้นจึงประสานมือวางบนโต๊ะแล้วจ้องมองเธออย่างให้ความสนใจแทนคำพูดกลาย ๆ ว่ามีอะไรอยากเล่าก็สามารถเล่าได้

 

“อาจจะจริงค่ะ พื้นฐานคงเป็นส่วนสำคัญ” ผงกศีรษะรับ “กวางคงแตกต่างจากคนอื่นมาก”

 

“...”

 

“คุณพรีมรู้ไหมคะ กวางเพิ่งไปไหนมาไหนคนเดียวเองได้เมื่อสองปีก่อนนี่เอง” ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย ! ถึงจะตกใจไม่น้อยแต่ฉันก็คุมสีหน้าเพื่อไม่ให้เธอรู้สึกแย่ “ตั้งแต่จำความได้จนถึงมัธยมไม่ว่าจะไปที่ไหนไม่คุณพ่อก็คุณแม่จะต้องตามไปด้วยตลอด มีอยู่ครั้งนึงหลังสอบเสร็จเพื่อนในห้องนัดกันไปดูหนัง กวางก็มาขออนุญาตท่าน เชื่อไหมคะว่าคุณพ่อยังตามไปดูด้วยเลย ถึงจะซื้อคนละแถวก็เถอะ”

 

ช่างเป็นเรื่องตลกร้ายเหลือเกิน และที่แย่กว่านั้นคือฉันเองก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงเลยได้แต่ปั้นยิ้มโง่ ๆ

 

“กวางมีแฟนคนแรกตอนอายุสิบแปด”

 

“หา !” เพราะเรื่องราวไม่สัมพันธ์กันอย่างแรงฉันจึงหลุดอุทาน พอนึกได้ก็รีบยกมือปิดปากแล้วปรับน้ำเสียง “แล้วคุณพ่อคุณแม่ทราบหรือเปล่าคะ”

 

“ทราบค่ะ” แววตาของเธอพราวระยับยามนึกย้อนถึงเรื่องนี้ “ก็เขาจีบกวางที่ร้าน ต่อหน้าคุณแม่ ตอนใส่ชุดนักเรียนผมนี่ยังถักเปียผูกโบอยู่เลย... ตลกร้ายไหมคะ”

 

“ร้ายมากค่ะ” ฉันยิ้มแหย

 

คุณพระคุณเจ้าช่วย ต้องเป็นผู้ชายแบบไหนที่บ้าบิ่นถึงขั้นมาจีบลูกสาวสุดรักสุดหวงต่อหน้าพ่อแม่เขาเนี่ย

 

“เป็นรักแรกพบค่ะ กวางตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเลย เพียงแค่เขาคงไม่รู้”

 

และฉันก็พูดไม่ออกกะทันหัน “...”

 

“ตอนเขาขอเบอร์ เหมือนโลกหยุดหมุนเลยคุณพรีม” สีหน้าคุณกวางเปี่ยมล้นด้วยความสุข

 

“แล้วคุณพ่อคุณแม่อนุญาตเหรอคะ”

 

“คุณพ่อยึดโทรศัพท์กวางเลยค่ะ” เอ่ยจบเธอก็หัวเราะร่วน “โทรมาครั้งแรกคือโทรมาจีบกวางจากพ่อ ไม่รู้จีบท่าไหนไม่กี่วันต่อมาคุณพ่อก็เรียกเขามาทานข้าวที่บ้าน ได้คุยกันจริง ๆ จัง ๆ ก็วันนั้นแหละค่ะ”

 

เป็นคุณพ่อที่คีปคาแรกเตอร์หวงลูกสาวเหลือเกิน “อาจเพราะเขากล้ามาอยู่ในสายตาคุณพ่อคุณแม่แล้วก็โตกว่าหลายปี มีพาวเวอร์พอที่จะดูแลกวางได้มั้งคะ พวกท่านเลยยอมรับ”

 

“คุณกวางคงรู้สึกเหมือนเปิดโลกใบใหม่” จากการพูดเรื่อง เขา ดูเธอไม่ได้อึดอัดใจเหมือนกล่าวถึงพ่อกับแม่

 

“ใช่ค่ะ เป็นแบบนั้นจริง ๆ” ฟังแค่เท่านี้ฉันก็รู้เหตุผลแล้วว่าทำไมคุณกวางถึงได้ประหลาดกว่าผู้หญิงคนอื่นในวัยเดียวกัน นั่นก็เพราะพอเธอมีแฟน แฟนคือทุกสิ่งทุกอย่างจึงเลือกที่จะไม่เปิดใจรับสังคมและความสัมพันธ์รูปแบบอื่นอีก “หลังจากคบกันแล้วไม่ว่าอยากจะทำอะไร ไปที่ไหน ถ้าทำกับเขากวางสามารถไปได้หมดค่ะ“

 

หลังจากฟังเธอระบายไปเรื่อย ๆ น่าแปลกที่ฉันกลับรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีความสุขกับสิ่งที่เป็นจนกระทั่ง...

 

“กวางมีความสุขมากเลยค่ะคุณพรีม ถ้าไม่ติดว่าตลอดเวลาที่คบกันเขามีความสัมพันธ์แบบวันไนต์กับใครอีกหลายคน เชื่อไหมคะว่ากวางไม่เคยกล้าถามเลยว่าแต่ละวันเขาอยู่กับใคร” อยู่ ๆ ฉันก็อดจำลองตัวเองเป็นเธอไม่ได้และก็ได้คำตอบในทันทีว่าจะแก้ไขปัญหานี้เช่นไร “กลัวเขาจะตอบความจริงแล้วรับไม่ได้”

 

“...”

 

“กลัว ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาอยู่กับคนอื่น”

 

“แล้วคุณกวางยอมเหรอคะ”

 

ดวงตาของเธอหม่นแสงลง “เพราะตอนนั้นกวางเด็กเกินไป ไม่กล้ามีปากเสียง เลยก้มหน้ายอมรับจนต้องตกอยู่ในสถานะเป็นที่หนึ่งท่ามกลางผู้หญิงหลาย ๆ คนแบบนี้”

 

ไม่ใช่เพราะเด็กเกินไป แต่เพราะเธอกลัวว่าจะไม่มี เขา อยู่ในชีวิตต่างหาก

 

“เคยถึงขนาดที่ว่าไปเจอเขานอนอยู่กับผู้หญิงคนอื่นก็เกิดขึ้นมาแล้ว แต่ก็ยังยอม” ยกมือขึ้นปาดน้ำใสที่เอ่อคลอเบ้าออกแล้วจึงพูดต่อ “กวางหลับหูหลับตามีความสุขท่ามกลางความทุกข์มาเจ็ดปี จนถึงวันที่พ่อถามเขาว่าเมื่อไหร่จะมาขอกวางสักที คุณพรีมรู้ไหมคะเขาตอบว่ายังไง”

 

“แต่ง”

 

“ค่ะ” พอพยักหน้ารับน้ำตาหยดโตก็ร่วงผล็อยทั้งที่ปากมีรอยยิ้มแต่งแต้มอยู่ “เขาจะแต่งกับกวาง”

 

“...”

 

“ผู้ชาย ถ้าเลือกที่จะยอมแต่งงานด้วยแล้วก็ต้องแปลว่ารักมากใช่ไหมคะคุณพรีม”

 

ไม่ใช่เลย ไม่อย่างนั้นบนโลกนี้จะมีคู่รักที่เลิกรากันอยู่ได้ยังไง แม้รู้ความจริงเต็มอกแต่ก็เลือกจะตอบแบบรักษาน้ำใจ “ค่ะ”

 

“เกิดความโลภขึ้นในใจกวางค่ะ กวางไม่ได้อยากเป็นแค่ที่หนึ่งอีกต่อไปแล้ว กวางอยากเป็นคนเดียว” รับกระดาษทิชชูที่ฉันยื่นให้ไปซับน้ำตา “ในวันที่เขาคิดจะแต่งงานกับกวาง กวางเลยยื่นข้อเสนอให้เราเลิกกันห้าเดือน”

 

ช่างเป็นความคิดที่แยบยลซะจนคนคิดอะไรซับซ้อนอย่างฉันยังเข้าไม่ถึง

 

“ให้เขากลับไปทบทวนตัวเองดูว่าอยากแต่งงานกับกวางจริงหรือเปล่า ถ้าอยากมีกวาง ต้องไม่มีคนอื่น”

 

“ที่คุณกวางทำแบบนั้นเพราะคุณกวางรู้ สุดท้ายไม่ว่าเขาจะหยุดได้หรือไม่ เขาก็จะกลับมาหาคุณกวางใช่ไหมคะ”


นิ่งไปชั่วอึดใจเธอจึงยอมรับ “อาจจะใช่อย่างที่คุณพรีมพูดค่ะ คุณพรีมเข้าใจกวางใช่ไหมคะ”

 

“จริง ๆ พรีมก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่หรอกค่ะ” ฉันตอบตามตรง “แต่มีบางสิ่งที่พรีมอยากให้คุณกวางรู้ไว้”

 

“อะไรคะ”

 

“ระหว่างคนสองคนไม่ว่าจะเพศไหน การนอกใจไม่ใช่เรื่องปกติค่ะ”

 

“ถ้าเป็นคุณพรีม คุณพรีมจะทำยังไงคะ” การมาถามเรื่องนี้กับฉันบอกเลยว่าเป็นความผิดมหันต์ “กับรักเจ็ดปี”

 

“สำหรับพรีมคงไม่มีรักเจ็ดปีหรอกค่ะ” ไม่ใช่ปากดีแต่ฉันเชื่อว่าตัวเองทำได้จริง “ตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้ว่าคนของเราไม่ได้มีแค่เราคนเดียว พรีมจะเดินออกมาโดยไม่ตั้งเงื่อนไขอะไรทั้งนั้น”

 

“คุณพรีมอาจจะยังไม่เคยมีความรัก เลยไม่รู้ว่าการเสียคนรักไปมันคือความทรมานแบบที่สุดแล้ว”

 

“ค่ะ คุณกวางพูดถูก” แต่ถึงวันหนึ่งฉันจะมี ฉันก็จะไม่ลืมรักตัวเองด้วย “พรีมไม่เคยมีความรักในแบบคู่รัก แล้วคุณกวางก็ทำให้พรีมกลัวจนไม่อยากมีแล้วด้วย”

 

ท้ายประโยคฉันปั้นแต่งให้มันดูขำพร้อมทำหน้าตาและสุ้มเสียงตลกโปกฮา

 

“โอ๊ะ ขอโทษค่ะ” ริมฝีปากสีชมพูอิ่มคลี่ยิ้ม “กวางเผลอเล่าอะไรไม่รู้เยอะแยะเลย”

 

“ทำไมถึงอยากเล่าให้พรีมฟังล่ะคะ”

 

“กวางชอบคุณพรีมค่ะ รู้สึกถูกชะตากับคุณพรีมมาตั้งแต่วันนั้นแล้ว” สายตาคู่นั้นบ่งบอกว่าเธอรู้สึกตามที่พูดจริง “ไม่นึกเลยว่าคุณพรีมจะเป็นนางแบบที่คุณแม่เลือกมาถ่ายโปรโมต”

 

ฉันกำลังจะขอบคุณ แต่พลันต้องชะงักเมื่อโทรศัพท์สั่นยาว ๆ ขึ้นพร้อมด้วยข้อความจากเพื่อนใหม่วัยเก๋าแสนขี้เหงา

 

‘11.11 AM จัดจ้านในย่านสยาม: ไปกดหัวใจรูปในไอจีให้เตี่ยหน่อย

 

แหม... สอนเล่นเข้าหน่อยติดเชียวนะ

 

‘11.11 AM Pream: ขอสองวินาทีค่ะ

 

ข้อความขึ้นว่าถูกเปิดอ่านไปแล้ว ก่อนฉันจะสลับหน้าจอแล้วเข้าแอปพลิเคชันอินสตาแกรมของคุณเตี่ย วินาทีที่เห็นภาพคู่ชายหญิงซึ่งฝ่ายชายมองออกว่าเป็นคุณเตี่ย ส่วนฝ่ายหญิงนั้นก็สวยซะจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกแล้วริมฝีปากพลันยกยิ้มขึ้น

 

ดูภาพที่ถ่ายมาจากรูปเก่า ๆ อีกต่อหนึ่งก็รู้แล้วว่าคุณเบียร์ได้พันธุกรรมหน้าตาดีแบบวัวตายควายล้มจากใคร หลังกดหัวใจให้เสร็จจึงไม่ลืมจะคอมเมนต์

 

‘Parareem___: Sweet couple’

 

เงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็เห็นว่าคุณกวางจ้องมองอยู่เลยถามอย่างมีมารยาท “คุณกวางเล่นไอจีไหมคะ”

 

“อ๋อ ไม่ค่ะ กวางไม่เล่นโซเชียลเลย” จากไลฟ์สไตล์เธอแล้วฉันก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ “โทรศัพท์มีแค่ไลน์ไว้คุยงานกับโทรแค่นั้นเอง”

 

“พรีม ต้องออกแล้ว ไปลาคุณอาภาเถอะ” พี่อ้อยเดินมาแตะไหล่ฉันพร้อมค้อมศีรษะให้คุณกวาง “พรีมต้องไปธุระต่อ ขอตัวก่อนนะคะคุณกวาง”

 

“ค่ะ” ส่งยิ้มจริงใจแล้วคุณกวางจึงโบกมือ “โชคดีนะคะคุณพรีม”

 


ระเบิดเวลาครั้งยิ่งใหญ่เดินแล้วจ้าพี่เบียร์

นาทีนี้กวางใสจริงใสไม่จริงก็ไม่รู้แล้ว โอ๊ยยยยย !

 

ไหนนนน รีดเดอร์ลงขันกันจ่ายค่าตัวพี่เบียร์หน่อยพาร์ตหน้านางจะได้มาสักที 555555

 



 **หนังสือมาสิ้นเดือนเด้อจ้า**

เดี๋ยวบี้จะเปิดให้แก้ไขที่อยู่อีกรอบในวันที่ 25 นะจ๊ะ ๆ

ตอบคำถามเรื่องสต็อกกับ E-Book นะจ๊ะ 

---- มีรอบสต็อกและมีอีบุ๊กจ้า



 

 

 



เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ



*อิมเมจตัวละคร*

   

 

 

 

 

 

 
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20.179K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52,877 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #51087 Odthon (@Odthon) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 23:18
    คนเค้าดูออก
    #51,087
    0
  2. #47025 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 12:38
    นางไม่ใส แต่นางไม่รู้เรื่องคุณเบียร์กับพรีมเฉยๆ ถ้ารู้ก็น่าจะหน้ามือเป็นหลังมือ 55
    #47,025
    0
  3. #46180 may0234 (@usamasa0234) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 10:36

    หึหึ รอรับมือได้เลยคะคุณเบียร์

    #46,180
    0
  4. #44631 CCREAM_TY (@CCREAM_28) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:23
    หลังจากนี้ต้องมีเรื่องวุ่น ๆ จากในไอจีแน่เบย5555555 ยัยพรีมของนุ
    #44,631
    0
  5. #44130 ตะลุ่งตุ่งแช่ (@KanjanaLiangdee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 12:52
    นังซุงแล
    #44,130
    0
  6. #44072 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 10:54
    รู้สึกแปลกๆกับกวาง
    #44,072
    0
  7. #44069 =!_!= (@-usn-) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 10:49

    กวางนี่สายมโนเพ้อฝันที่แท้ทรู (ดีดนิ้ว) ตื่นจ้ะหนู #ยิ้มอ่อน

    #44,069
    0
  8. #44057 หนูดี (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:45

    เลิกเพราะคิดว่า เค้ารักตัวเอง

    ยังงัยเค้าก้อเลือกตัวเองแน่

    แต่งแน่...

    พอรู้ว่าเค้าไม่เอา ไม่กลับมาแน่ๆๆ

    แล้วมาหวงก้าง มาร้ายแอ๊บแบ๊ว

    ทุเรศอะน้า

    #44,057
    0
  9. #44056 ThanatdaProngsri (@ThanatdaProngsri) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:35
    ทำไมรู้สึกว่ากวางตอแหลวะ
    #44,056
    1
    • #44056-1 EkibZa รักในหลวง (@ekibza) (จากตอนที่ 25)
      19 มิถุนายน 2562 / 10:32
      คิดเหมือนกัน ทำแบ๊วมาก อยากบอกว่าไม่เนียน
      #44056-1
  10. #44044 niceday777 (@niceday777) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 21:35
    อิพี่ผิดเต็มๆ ปล่อยให้ค้างคา จะโทษกวางก็ไม่ได้
    #44,044
    0
  11. #44036 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 20:40

    ทนไม่ได้กฌไม่ต้องทนค่ะ เพราะคุณเบียร์เจอคนที่ดีกว่าคุณกวาง เยอะ ค่ะ

    #44,036
    0
  12. #43981 unicornies (@seohyun-99) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 14:06
    คุณเบียร์ เคลียร์เลย กวางดูรู้อยู่แล้วอะ มันต้องมีอะไรแน่ๆๆๆ
    #43,981
    0
  13. #43948 スープ (@zippy-pea) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 12:41
    เอาจริงคือสมน้ำหน้าพี่เบียร์นะถ้ามันจะมีปัญหาอะไรอีกเยอะแยะหลังจากนี้ ต้องโดนบ้างอ่ะจริงๆ จะบอกว่าไม่รู้ว่าความรักคืออะไรก็ไม่ใช่ข้ออ้างเด้อจ้า ต่อให้ไม่รู้แต่ผิดก็คือผิด พี่เบียร์ทำผิดนะ ต้องโดนบ้าง!
    #43,948
    0
  14. #43911 ฝันกลางวันถึงใคร (@noo-dd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 11:53
    เราว่ากวางเริ่มเฟคละ นางกับแม่น่าจะรู้ว่าพรีมเป็นข่าวกับเบียร์ เลยอยากรู้จักตัวจริง กวางก็พยายามไซโคให้พรีมเลิกกับเบียร์ บอกว่านางเป็นตัวจริง
    #43,911
    0
  15. #43826 Phapatsara (@Phapatsara) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 09:50
    ชอบพรีมมากกก ผู้หญิงทีโตมาด้วยตัวคนเดียวตลอดอ่ะ อยู่คนเดียวก็อยู่ได้สบายดี ถ้ามีผู้ชายแล้วทำให้เราเสียใจมันไม่มีดีกว่า
    #43,826
    0
  16. #43825 belenn (@bentobelenn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 08:32
    รักคนอื่นได้ก็ต้องรักตัวเองได้เหมือนกัน เราโคตรเห็นด้วยกับนางชีเลย เชื่อว่านางจะต้องแก้ปัญหานี้ได้โดยที่คุณเบียร์จะต้องได้รับบทเรียน
    #43,825
    0
  17. #43824 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 07:03

    คถ. แคสอ่ะ
    #43,824
    0
  18. #43823 Foniiz Kanokwan (@foniiz-kt) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:33
    คุณเบียร์​ถ้าไม่เคียเรื่องเก่าให้เกลี้ยงน้องพรีมหนีแน่!!!
    #43,823
    0
  19. #43822 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:14
    อ่อ กวางแฟน(เก่า)พี่เบียร์ใช่ป่ะ?
    #43,822
    0
  20. #43821 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 05:53
    พี่เบียร์รีบกลับมาเคลียร์ด่วนๆเลยยยยยยย
    #43,821
    0
  21. #43820 Mind.Autjima (@autjimamind) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 01:00
    พี่เบียร์รีบกลับมาาาา
    #43,820
    0
  22. #43819 Thira88k (@Thira88k) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:54
    เอาจริงๆกวางก่ไม่ผิดนะยิ่งพรีมด้วยแล้วก่ไม่ผิด อีคุณตัวปัญหาคะ :?
    #43,819
    0
  23. #43818 MINTSEHUN (@domint12) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:36
    พรีมทิ้งคุณเบียร์แน่ๆ สมน้ำหน้าอีพี่
    #43,818
    0
  24. #43817 forg3tm3 (@forgetmeus) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:58
    มาต่อเถอะไรท์
    #43,817
    0
  25. #43816 Jo-A-Ja (@noonnoon-ok) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:54
    โอ้ยยยย ให้บาทเดียว กว่าอิพี่จะมาได้
    #43,816
    0
  26. #43733 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 13:42
    ชั้นงงว่าทำไมคนถึงด่ากวาง ทำไมคนมาก่อนและทนมาทุกอย่าง พอถึงเวลาที่มันทนไม่ได้แล้วลุกขึ้นมาร้ายบ้างต้องเป็นคนผิดวะ (อันนี้ในกรณีกวางร้ายจริงนะ ร้ายแบบภายใต้ลุคใสๆ) หรือแค่เพราะกวางไม่ใช่นางเอกหรอ พอทำอะไรแบบนี้เลยกลายเป็นคนผิดเฉย งงว่ะ
    #43,733
    3
    • #43733-2 ปีระกา (@ampapornsriin24) (จากตอนที่ 25)
      17 มิถุนายน 2562 / 19:21
      ด่ากวางเพราะกวางเลิกไปแล้วยังหวงก้างแบบที่คลาร่าบอกนะค่ะเลิกแล้วก็เลิกให้ขาดสิ
      #43733-2
    • #43733-3 คุโรคิคิ (@loveb55553) (จากตอนที่ 25)
      18 มิถุนายน 2562 / 08:29
      ก็เขาเลิกกันแล้ว55555 ถ้ายังไม่เลิกจะไม่ขิวนางเลย นี่เลิกกันแล้ว ถึงจะบอกว่าเออภายใน5เดือนไปทบทวนว่ารักมั้ย ค่อยกลับมา แต่ถ้าไม่รักก็พอกัน บังเอิญว่าพี่แกไม่รักไง แล้วพี่แกกำลังมีคนใหม่ แล้วกวางนางก็ไม่ยอม ตัวเองพูดเองแท้ๆ กลเาพูดก็ต้องกล้ารับ แล้วนางขอเลิกแต่นางยังแวะไปบ้านพระเอกเกือบทุกวนเพื่อเอาใจพ่อเขา ก็เป็นเงี่ย ไม่ใช่ว่าที่ด่ากวางเพราะนางไม่ใช่นางเอก แต่นางทำตัวเองให้เป็นงี้ เออนางไม่ผิดที่ร้ายแต่ไม่ใช่มาร้ายตอนเลิกกันแล้ว
      #43733-3