Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

ตอนที่ 23 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 20: ทุกอย่าง ‘เปลี่ยน’ ไปก็เพราะคุณ [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21,594 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

LOVE THERAPY 

บำบัดรักบทที่ 20: ทุกอย่าง เปลี่ยน ไปก็เพราะคุณ






Beer talks.

แย่... ทำไมอาการถึงได้ดีขึ้นเร็วนักนะ

 

พลิกตัวนอนตะแคงเหม่อมองแจกันดอกทิวลิปสีแดงสดซึ่งเมื่อหลายวันก่อนเป็นคนฉกจากห้องนั่งเล่นมาวางไว้ที่โต๊ะหัวเตียง แล้วภาพบางอย่างก็ลอยขึ้นมาในสมองและแจ่มชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ไม่ใช่ยี่สิบปีก่อน

 

มันเป็นเช้าวันสอบวันสุดท้ายที่อากาศขมุกขมัวชวนให้หดหู่ อาจารย์ประจำหอพักได้เข้ามาแจ้งว่าผมถูกเรียกตัวกลับประเทศไทยโดยด่วน ที่บ้านได้จัดการจองตั๋วเครื่องบินและส่งรถเช่ามารับไปสนามบินแล้ว

 

ทันทีที่เท้าเหยียบผืนแผ่นดินเกิดก็ได้รู้จากเลขานุการวัยใกล้เกษียณของเตี่ยในขณะที่เขาขับรถมุ่งหน้าตรงไปยังโรงพยาบาลว่า เมื่ออาทิตย์ก่อนแม่ผู้ซึ่งมีภาวะของโรคหัวใจคุกคามมาตั้งแต่หลังคลอดไอ้ไวน์มีค่าการบีบฯ ลดต่ำกว่ามาตรฐาน ดังนั้นเตี่ยจึงตัดสินใจให้ท่านเข้ารับการเปลี่ยนถ่ายหัวใจดวงใหม่

 

ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลนั้นไม่มีใครบอกผมเพราะอยากให้มุ่งมั่นกับการสอบ แต่สุดท้ายก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเพราะหลังการผ่าตัดสิ้นสุดแม่กลับติดเชื้อในกระแสเลือดจนอาการโคม่า

 

จะบอกว่าเป็นปาฏิหาริย์หรือเปล่าไม่แน่ใจแต่อยู่ ๆ แม่ก็ฟื้นขึ้นมาพูดคุยกับคนอื่นในครอบครัวจนครบ ดังนั้นเมื่อผมมาถึงทุกคนจึงปล่อยให้ใช้เวลากับท่าน

 

น้ำเสียงแผ่วระโหยทว่าหวานหูและมือผอมบางแต่กอบกุมไว้แล้วกลับให้ความอบอุ่นยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยังตราตรึงในความรู้สึก

 

“สอบเสร็จแล้วเหรอลูก” นั่นคือประโยคแรกที่ถามยามเห็นหน้า

 

“ครับ” ผมโกหกคำโต “สอบเสร็จแล้วก็กลับมา”

 

“เหรอ” ริมฝีปากแห้งผากคลี่ยิ้ม มือสั่นระริกข้างที่มีคลิปแสนเกะกะหนีบไว้ยกขึ้น “เบียร์”

 

โน้มกายลงไปใกล้จนท่านสามารถสัมผัสศีรษะได้จึงตอบรับ “ครับ”

 

“แม่รักเบียร์นะลูก” บอกตามตรงว่าในตอนนั้นโล่งอกเพราะท่านฟื้นแล้ว แต่คำพูดแต่ละประโยคที่ได้ยินกลับทำให้รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย “แม่อยากอยู่เห็นเบียร์โต อยากเห็นเบียร์แต่งงาน... อยากเห็นเจ้าสาวของเบียร์”

 

“ก็อยู่สิ” อยากยิ้มก็ยิ้มไม่ออก ทำได้แค่เพียงบีบมือแม่ไว้แน่น “เบียร์ให้แม่เลือกเจ้าสาวก็ได้”

 

รอยยิ้มเหนื่อยล้าปรากฏขึ้นจาง ๆ “เอางั้นเหรอ”

 

“อือ”

 

“ถ้าแม่อยู่ไม่ถึงวันนั้นล่ะ” น้ำใสเอ่อคลอเบ้าก่อนที่จะหยดจากหางตาลงบนหมอน เพียงเสี้ยววินาทีมันก็ซึมและทิ้งรอยชื้นเป็นวงไว้แทน “แม่ใช้ทิวลิปแทนได้ไหม”

 

ลูบเส้นผมอีกสองสามครั้งจึงผละมือไปดึงดอกทิวลิปสีแดงจากแจกันข้างเตียงมาดอกหนึ่ง

 

“เจ้าสาวที่แม่เลือก จะมาพร้อมทิวลิปสีแดง” ท่านยื่นมันส่งให้ “ใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ”


“...”

 

“แม่รู้ว่าเบียร์เข้มแข็ง ดูแลเตี่ยกับน้องด้วยนะลูก” แววตาของท่านวูบไหว “รู้ไว้ แม่จะอยู่กับเบียร์ อยู่กับเตี่ย อยู่กับไวน์ตลอดไปนะ”

 

ปลายจมูกของท่านแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นตามแรงสะอื้น ขณะที่เปลือกตาเริ่มคล้อยต่ำลง

 

แม่เป็นผู้หญิงที่สวยราวกับพระเจ้ารังสรรค์ขึ้นเป็นเครื่องประดับชั้นดีให้แก่โลก แต่ไม่กี่ปีก็ถูกเรียกกลับคืนสู่สวรรค์ และนั่นก็สร้างความทุกข์และตราบาปในใจของเตี่ยและไอ้ไวน์มาจนทุกวันนี้

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !

 

เสียงเคาะประตูกระชากผมกลับมาสู่ปัจจุบัน “เข้ามาเลย”

 

หลังได้รับคำอนุญาตเข้มก็ผลักประตูเปิดเข้ามา “หน้าตาสดใสขึ้นนะครับนาย”

 

“พรีมล่ะ” ยกมือขึ้นลูบหน้าหนหนึ่งค่อยหยัดกายพิงพนักเตียง

 

“ออกไปตั้งแต่แปดโมงเช้าแล้วครับ แต่คุณพรีมทำซุปกับไข่ดาวไว้ให้แล้ว”

 

เห็นว่าอาการดีขึ้นแล้วเลยกล้าทิ้งกันออกไปทำงานโดยไม่บอกไม่กล่าวสินะ... น่าโมโห “วันนี้พรีมถ่ายละครหรือเปล่า”

 

“มีอีเวนต์งานนาฬิกาตอนสิบเอ็ดโมงถึงบ่ายโมง ส่วนละครมีถ่ายตอนเย็นครับ”

 

เหลือบมองนาฬิกาแล้วพลันต้องขมวดคิ้ว “แต่นี่เพิ่งจะแปดโมง โทรถามขมซิว่าเขาไปไหน”

 

อมยิ้มเล็กน้อยเข้มจึงตอบ “คุณท่านโทรมาตามไปเล่นไพ่นกกระจอกครับ เห็นว่าเล่นกับป้าวิไลสองคนไม่สนุก”

 

อีกแล้วเหรอ ! วันก่อนก็ไพ่นกกระจอก วันนี้ยังไพ่นกกระจอกอีก

 

พออยู่ในช่วงพักฟื้นหลังผ่าตัดไม่ได้เข้าบริษัทก็ป่วนคนนู้นคนนี้ใหญ่เลยนะเตี่ย

 

“คุณพรีมน่าเอ็นดูนะครับ เป็นคนมีสัมมาคารวะ เข้าหาผู้ใหญ่ที่ไหนเป็นต้องหลงรักทุกราย” เรื่องนี้เห็นจะเถียงไม่ได้เพราะขนาดพ่อของพลอยยังเอ็นดูเธอเหมือนลูกแท้ ๆ เลย “เว้นแค่ป้าวิไล”

 

ประโยคหลังคล้ายฟ้องกลาย ๆ “ขมบอกว่าเหมือนป้าวิไลไม่ชอบคุณพรีม”

 

เหล่มองคนข้างตัวแล้วก็รู้สึกขำ สงสัยปล่อยให้อยู่กับผู้จัดการสติล้นของพรีมมากเกินไปถึงได้ติดนิสัยแบบนี้มา “เจ้าตัวไม่เห็นจะเดือดร้อน ไปเดือดร้อนแทนเขาทำไม”

 

“ผมกลัวป้าวิไลรังแกคุณพรีมนี่ครับ”


ให้ตายเถอะ... หุบยิ้มไม่ได้เลย

 

นอกจากหมาจะแปรพักตร์แล้ว ดูท่าคนสนิทก็คงจะโดนตกไปเป็นพรรคพวกแล้วด้วย


หลุดหัวเราะออกมานิดหนึ่งจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เสร็จเรียบร้อยค่อยทรุดตัวลงนั่งหน้าโต๊ะอเนกประสงค์ซึ่งด้านบนมีถ้วยชามถูกครอบไว้

 

จากการป่วยที่ต้องกินยาหลังอาหารทุกมื้อพรีมก็ได้เป็นผู้ค้นพบว่ากระเพาะอาหารของผมเป็นมิตรกับโปรตีน หากทานอาหารจำพวกโปรตีนล้วน ๆ จะไม่ท้องอืด ดังนั้นจึงขยันหาเมนูไข่ที่ดูท่าจะย่อยง่ายมาปรับเปลี่ยนสูตร

 

ซึ่งบอกตามตรงว่าแต่ละสูตรนั้นมันช่างห่างไกลจากคำว่าอร่อยมากเหลือเกิน แต่ผมกลับกินจนหมดทุกมื้อเพียงเพราะไม่อยากให้คนทำเสียกำลังใจ

 

วันนี้ก็เช่นกัน หลังเปิดชามครอบขึ้นก็จัดการทานซุปและไข่ดาวด้วยความเคยชิน

 

“เอ้อ !” คนที่นั่งเล่นขว้างลูกบอลกับแคสเปอร์อุทานเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ “นายเอาเบอร์ผมให้ผู้หญิงชื่อไหมเหรอครับ”

 

ชะงักมือไปครู่หนึ่งกว่าจะนึกออก “ใช่ ลืมไปเลย”

 

“โทรมาหาผมเช้าเย็นเลยครับ”

 

พยายามนึกหน้าแล้วแต่ก็นึกไม่ออก จำได้แค่เพียงว่าเธอเป็นน้องของธนัตถ์และธนินทร์ “บอกหรือเปล่าว่ามีธุระอะไร”

 

“ตื๊อจะขอคุยกับนายครับ ผมรำคาญเลยให้เบอร์คุณไวน์ไป”

 

เข้มก็คือเข้ม คนสนิทที่รู้ใจเป็นอันดับหนึ่ง

 

“ไอ้ไวน์ว่ายังไง” เพราะต้องมาดูแลธุรกิจในเครือแทนเตี่ย จึงโบ้ยให้ไอ้ไวน์รับผิดชอบทวิสต์คลับแทน

 

“ก็คงเชือดแล้วมั้งครับ พักนี้คุณไวน์ยิ่งอารมณ์ไม่ดีเพราะมีผู้หญิงตบเท้ามาหานายที่คลับไม่เว้นแต่ละวัน”

 

คิดภาพตามแล้วจึงได้แต่ยิ้มแหย ทุกคนที่เคยคุยก็มีแต่ความสัมพันธ์แบบแลกเปลี่ยนทั้งนั้น

 

เงิน ข้าวของระดับไฮเอนด์ แลกกับเซ็กซ์ เป็นราคาที่สมน้ำสมเนื้อ

 

“นายจะไม่เปิดมือถืออีกเครื่องแล้วเหรอครับ”

 

มือถืออีกเครื่อง หมายถึงเครื่องที่เอาไว้แจกจ่ายเบอร์แบบเฉพาะกิจ “แบตฯ หมด ขี้เกียจชาร์จ”

 

เข้มก้มหน้าตัวสั่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นทำไม่รู้ไม่ชี้

 

ทำเป็นตลกไปเถอะ “หัวเราะแบบนี้ชาร์จแล้วเปิดเครื่องให้เข้มเป็นคนรับดีไหม”

 

“ไม่เอาครับ” เขาสะดุ้งโหยงรีบโบกไม้โบกมือ คำว่า ขอตายดีกว่า แปะอยู่กลางหน้าผาก

 

“แล้วคุณยี่หวาล่ะครับ” อยู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นรำคาญ “คุณอ้อยบอกว่าคุณยี่หวาชอบมาหาเรื่องคุณพรีม พวกการ์ดก็รายงานว่าเธอส่งคนขับรถมาด้อม ๆ มอง ๆ ที่หน้าผับทุกวันเพื่อดูว่านายเข้าหรือเปล่า”

 

หาเรื่องพรีมงั้นเหรอ ?

 

ตกลงกันดิบดีว่าแค่ชั่วคราว ไม่ผูกผัน ห้ามเป็นเจ้าของ และครอบครองไม่ได้ แต่ดูเหมือนยิ่งนานวันบางคนกลับอยากจะอยู่ในสถานะที่เหนือกว่านั้น

 

“เดี๋ยวจัดการเอง”




กว่าจะเซ็นอนุมัติเอกสารที่กองสุมเต็มโต๊ะเสร็จนาฬิกาบนผนังห้องทำงานก็บอกเวลาสิบเอ็ดโมง ขณะที่กำลังจะลุกขึ้นประตูก็ถูกเคาะสองสามครั้งก่อนคุณตะวันจะผลักเปิดเข้ามา

 

“วันนี้ผมไม่เข้ามาแล้วนะ” ได้ทีจึงบอก “จะให้อนุมัติอะไรอีกปัดไปพรุ่งนี้”

 

“ค่ะ” เธอรับคำก่อนจะเงยหน้าท่าทางมีลับลมคมใน “คนของพรรคประชารังสรรค์มาขอเข้าพบคุณท่านค่ะ ดิฉันยังไม่ได้แจ้งว่าคุณท่านป่วย”

 

ได้ยินชื่อพรรคมุมปากก็กระตุกยิ้มโดยอัตโนมัติ “เดี๋ยวผมจัดการเอง ให้เข้ามาสิ”

 

คล้อยหลังคุณตะวันค้อมศีรษะแล้วออกจากห้องไป ผู้ชายตัวสูงท่าทางภูมิฐานในชุดสูทเซตสีเทาอ่อนก็เข้ามาพร้อมผู้ติดตามอีกสองคน ทันทีที่เห็นว่าคนนั่งอยู่ตรงโต๊ะคือผมดวงตาเรียวเล็กภายใต้แว่นกรอบเงินก็เบิกกว้างขึ้น

 

“เบียร์” หลุดอุทานก่อนหลุบมองป้ายชื่อบนโต๊ะ “ยัยไหมบอกว่าเบียร์มารับช่วงต่อคุณลุง ผมก็นึกว่าเรื่องล้อเล่นซะอีก”

 

ธนัตถ์ คือลูกชายหัวหน้าพรรคประชารังสรรค์คนใหม่ซึ่งเพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ไม่นาน สมัยเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยในอเมริกาเคยสนิทสนมกันอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ค่อย ๆ ปลีกตัวออกมาด้วยเหตุผลบางประการ

 

เป็นคนที่มีนิยามแบบนักการเมืองที่แท้จริงนั่นคือรู้จักได้ เลี้ยงไว้ใช้งานได้ แต่คบไม่ได้

 

“นั่งก่อน” พอเจ้านายนั่งลงตามคำเชิญผู้ติดตามจึงไปยืนรอแถวโซฟารับแขกที่เข้มนั่งเอกเขนกอยู่ “มาถึงที่นี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

 

“คุณท่านไม่อยู่เหรอครับ” ในกลุ่มนักเรียนนอกเราพูดกันสุภาพแบบนี้เป็นปกติ

 

“พักผ่อนน่ะ” อาการเจ็บป่วยไม่จำเป็นต้องให้ใครรับรู้ “มีอะไรคุยกับผมได้”

 

อึกอักครู่หนึ่งธนัตถ์จึงเข้าประเด็น “เบียร์รู้ใช่ไหมว่าคุณท่านเป็นผู้สนับสนุนพรรคประชารังสรรค์”

 

ท่อน้ำเลี้ยง เรียกแบบนี้ยังจะเหมาะซะกว่า ในเมื่อการจ่ายเงินในแต่ละครั้งจะทำในรูปแบบลับไม่ใช่ธุรกรรมทางธนาคาร

 

“ผมอยากรู้เหตุผลว่าท่านไม่พอใจอะไรหรือเปล่าทำไมถึงได้ลดเงินบริจาคลงครึ่งนึง”

 

“เตี่ยไม่มีอะไรหรอก”

 

“ถ้าไม่มีปัญหาอะไรนี่ก็ใกล้จะเลือกตั้งแล้ว ผมอยากให้เบียร์ช่วยบอกให้คุณท่านทบทวนเรื่องงบใหม่ได้ไหม”

 

“ได้สิ ผมคิดใหม่ก็ได้” ได้ยินที่พูดธนัตถ์พลันยิ้มกว้างแต่แค่เสี้ยววินาทีหน้ากลับถอดสีเพราะประโยคถัดมา “แต่คราวหน้าที่เจอกัน คำตอบจะมีแค่สนับสนุนแต่ให้เงินครึ่งนึง หรือไม่สนับสนุนเลย”


อึ้งไปชั่วครู่แววตาเขาก็ฉายชัดถึงความขุ่นเคืองแต่ยังเก็บกิริยาอย่างอื่นอยู่ “ทำไมคุณท่านถึงทำแบบนี้”

 

“ไม่ใช่เตี่ยหรอก” จ้องมองเข้าไปในดวงตาคนตรงหน้าแล้วจึงยิ้ม “ผมเอง”

 

“เพราะอะ...”

 

“ไปถามธนินทร์ดูสิ” นี่คือคำที่เฝ้ารอจะพูดถึงคนในพรรคของมันตั้งแต่วันที่เข้มหลุดความจริงให้ได้รู้ “บอกมันด้วยว่าที่มันทำ ผมโกรธมาก”

 

หลังจากถูกเข้มเตือนเมื่อตอนหัวค่ำของวันที่พรีมเดินแบบ มันก็ยังอยากจะวัดรอยเท้าโดยการส่งเอเจนซี่ที่รู้จักมักจี่กับเจ้างานดีมายื่นข้อเสนอขอรับเลี้ยงดูกับคุณอ้อยในเรตราคาเจ็ดหลัก แต่เนื่องจากพรีมคือนางแบบที่ก่อนหน้านี้เจอผู้จัดการชั้นเลวพยายามจะยัดเยียดให้รับงานกินข้าว ดังนั้นเธอจึงฉีกสัญญากับต้นสังกัดเก่าจนมาเจอกับคุณอ้อย และเพราะรู้ความจริงข้อนี้ดีคุณอ้อยจึงปฏิเสธไปโดยไม่จำเป็นต้องถามความเห็นจากเจ้าตัว

 

ระหว่างรอพรีมเดินแบบคุณอ้อยก็เล่าเรื่องนี้ให้เข้มฟัง ซึ่งพอมีเหตุการณ์แทงกันหลังเวทีเกิดขึ้นเขาก็ลืมมันและโฟกัสรายงานเรื่องสภาพจิตใจของพรีมเพียงอย่างเดียว

 

“ได้ครับ” ธนัตถ์มีท่าทีคล้ายทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะคิดได้ว่าควรทำตามที่สั่งจึงผุดลุกขึ้น “ทราบเรื่องแล้วผมจะนัดเข้ามาหาใหม่”

 

รอจนกระทั่งพวกนั้นออกไปจากห้องจนหมดจึงเรียก “เข้ม”

 

“ครับนาย”

 

“พรุ่งนี้ไปช่วยพวกขมดูแลพรีม”

 

“ช่วย” อดีตคอมมานโดเบิกตากว้าง “ไม่เยอะไปหน่อยเหรอครับนาย แค่ผมคนเดียวก็น่าจะพอแล้ว”

 

“ทำไม”

 

“ขมบอกว่าพวกคนในกองถ่ายเริ่มลือกันว่าคุณพรีมเป็นเด็กผู้มีอิทธิพลครับ ผมกลัวว่าเดี๋ยวเป็นประเด็นให้ต้องวิ่งหนีนักข่าวหัวซุกหัวซุนอีก”

 

ไพล่นึกไปถึงวันที่พรีมปีนกำแพงหนีนักข่าวแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ “ก็ลองให้เป็นดูก่อน”

 

ก่อนหน้ายังไม่มั่นใจเท่าไหร่เลยทำตัวไม่ถูก แต่รอบนี้จะได้รู้กันว่า ผู้มีอิทธิพล ที่เล่าลือนั้นจะจัดการกับข่าวลือยังไง

 

 

 




 

 

“คุณเบียร์” แค่เห็นหน้าป้าวิไลก็ผุดลุกจากเก้าอี้วิ่งมาลูบหลังลูบไหล่ผมยกใหญ่ “ทานกลางวันมาหรือยังคะ”

 

หลังยกมือไหว้เตี่ยซึ่งเงยหน้าขึ้นจากแท็บเล็ตพร้อมขยับแว่นสายตาแล้วจึงบอกยิ้ม ๆ “ยังอิ่มจากมื้อเช้าอยู่เลย”

 

และพอแม่นมทำท่าจะบ่นก็ชิงพูดก่อน “ผมทานมื้อเช้าได้ไม่ปวดท้องแล้วครับ”

 

“ได้ยังไง” สีหน้าเธอดูงุนงงแต่พอได้ฟังเหตุผลก็ชักสีหน้า

 

“พรีมทำอาหารเช้าที่มีแต่โปรตีนล้วนให้ครับ”

 

และนั่นก็ทำให้เตี่ยยกยิ้มมุมปากในทันที


แสดงออกว่าไม่ชอบแบบชัดเจนขนาดนี้กลัวผมมองไม่ออกหรือยังไงกัน เหล่มองคนสนิทแล้วก็ยิ่งรู้สึกขำเพราะเขายกมือไหว้เตี่ยอย่างสวยงามแต่กลับไหว้ป้าแบบขอไปทีก่อนจะกระแทกตัวลงตรงโซฟารับแขกหน้าตึง

 

“เบียร์มานี่” พอเตี่ยกวักมือเรียกแถมทำหน้าเครียดขึงป้าจึงยอมปล่อยแขนออกจากเอวแล้วเดินไปปอกผลไม้ หลังผมนั่งเรียบร้อยค่อยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เติมเงินซื้อเพชรในเกมให้เตี่ยหน่อย”

 

หืมมม ? อะไรนะ !

 

ในขณะที่ผมงุนงงเตี่ยก็ยัดแท็บเล็ตที่จอเปิดเกมเศรษฐีในหน้าโปรโมชันเพชรไว้ “เตี่ยจะเอาแบบไหน”

 

“เอาที่แพงที่สุดไปเลย ที่มันได้การ์ดแถมด้วย”

 

“สองพันเก้าร้อยกว่าบาทเนี่ยนะ” ระหว่างที่กรอกเลขบัตรเครดิตก็ถามไปพลาง

 

“เออ ซื้อไปเลย” เตี่ยตบอกเสียงดังป้าบ “ให้มันรู้กันไปว่าเตี่ยจะไม่ชนะ”

 

พูดแบบนี้ดูท่าจะแพ้แบบหลุดลุ่ยในเกมมาแน่นอน

 

“คิดยังไงถึงโหลดมาเล่น” ปกติงานอดิเรกของเตี่ยคือการเสพข่าวสารบ้านเมืองแบบทุกซอกทุกมุมชนิดที่ว่าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งอ่านมันทุกคอลัมน์ แต่แล้ววันนี้ทำไมถึงได้กลายเป็นคนแก่ติดเกมขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยล่ะ

 

“เอาไว้เล่นแก้เบื่อเวลาพรีมไม่ว่าง”

 

“อย่าบอกว่าพรีมสอน ?” ถามพร้อมส่งคืน

 

“จะใครซะอีกล่ะคะ ทำคุณท่านก้มหน้าก้มตาเล่นตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ไม่ยอมหลับพักผ่อน” ป้าวิไลเงยหน้าค้อนกะหลับกะเหลือกแต่พอถูกเตี่ยหันไปจ้องด้วยสายตาขุ่นเคืองพลันหุบปากฉับ

 

ก้มหน้าก้มตาไม่ถึงสองนาทีเตี่ยก็ตบเข่าฉาดแล้วยื่นแท็บเล็ตมาให้ “เติมอีกซิ”

 

“หมดแล้วเหรอ”

 

“เออ” ได้รับคำยืนยันจึงระบายลมหายใจก่อนกดซื้อเพชรแล้วส่งคืนให้อีกหน

 

ผ่านไปประมาณสิบทีผมก็เสียเงินกับค่าความไม่มีดวงของเตี่ยซึ่งไม่ว่าจะสุ่มครั้งไหน ๆ ก็เกลือล้วน ไปประมาณหนึ่งหมื่นสองพันบาท

 

เข้าขั้นหนักกว่าเด็กวัยรุ่นติดเกมอีกนะเนี่ย !

 

“เบียร์...”

 

เมื่อทำท่าจะมีครั้งที่ห้าจึงตัดสินใจปราม “พอแล้วมั้งเตี่ย”

 

“แต่เตี่ยอยากได้ป๋องแป๋งไซเบอร์” เตี่ยเสียงอ่อยลง “ขาดอีกใบเดียวจะได้แล้ว”

 

เห็นแววตาเว้าวอนคู่นั้นแล้วก็ชักใจอ่อน “ตัวนี้มันมีดียังไง”

 

“พรีมบอกว่ามันเก่ง”

 

พรีม พรีม และพรีม เตี่ยเรียกหาแต่เธอไปมาไม่ยอมหยุด


สุดท้ายพอทนเห็นสายตาเว้าวอนของคนเป็นพ่อไม่ไหวจึงตัดสินใจกรอกรหัสบัตรเครดิตซื้อแพ็กเกจให้พร้อมกดเปิดซองการ์ด ซึ่งสวรรค์คงเห็นถึงความพยายามจึงได้ส่งใบที่ขาดมาให้ “ได้พอดีเลย”

 

“จริงเหรอ” ชะโงกศีรษะมาดูแล้วพอเห็นว่าได้วัตถุดิบในการแลกการ์ดตัวละครครบแล้วจริง ๆ จึงบอกอย่างตื่นเต้น “ถ่ายรูปหน้าจอให้เตี่ยหน่อย เตี่ยจะไลน์อวดพรีม”

 

มีไลน์แล้วด้วย ! ก่อนหน้านี้ยังมีโทรศัพท์ไว้ใช้แค่รับสายกับโทรออกแท้ ๆ

 

หลังจากกดเซฟภาพหน้าจอก็เพิ่งได้มีโอกาสสังเกตชื่อในเกมของท่านตอนนี้เองว่าถ้าอ่านภาษาอังกฤษคาราโอเกะแล้วแปลงเป็นไทยมันคือ จัดจ้านในย่านสยาม

ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะสำนักงานใหญ่ของท่านตั้งอยู่แถวสยาม แต่... มันจะไม่วัยรุ่นไปหน่อยเหรอ

 

“ตั้งชื่อว่า จัดจ้านในย่านสยามเนี่ยนะเตี่ย”

 

“เออ ตั้งคู่กับพรีม เอาไว้เล่นทีมกัน”

 

“แล้วพรีมตั้งว่ายังไง”

 

ก้มหน้าก้มตาพิมพ์แชตอยู่ชั่วครู่ท่านก็บอกหน้าตาย “โก๋เจริญกรุง”

 

เกรียน... โคตรเกรียนเลย !

 

“เบียร์” อยู่ ๆ เตี่ยก็ทำหน้าฉงนเหมือนเด็ก “เทพทรูคืออะไร พรีมบอกว่าเตี่ยเป็นเทพทรู”

 

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เห็นเตี่ยมีชีวิตชีวาแบบนี้ “เทพทรูคือศัพท์เรียกคนที่เติมเงินในเกม ประมาณว่าเก่งได้ด้วยเงินทำนองนั้น”

 

“อ้อออ” ท่านครางงึมงำก่อนจะนึกได้ว่าลูกชายมาหาตั้งนานแล้วจึงกดดับหน้าจอแท็บเล็ตแล้วคว่ำมันลง “กับพรีมนี่ยังไง ทำไมพรีมถึงบอกเตี่ยว่าจะย้ายออกจากห้องเบียร์”

 

“ก็...”

 

“ทะเลาะกันเหรอ” ยังไม่ทันได้ตอบท่านก็ซัดคำพูดอีกโครมใหญ่ “เตี่ยก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่ยังไงถ้าพรีมไม่เอาเบียร์ เบียร์กับพรีมก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม”

 

ขนาด ไม่ได้อะไรนะเนี่ย ลูกชายมีค่าน้อยกว่า พรีม ซะแล้ว

 

“เล่นตัวเพิ่มมูลค่าหรือเปล่าคะ” แม่นมพูดลอย ๆ “ผู้หญิงแบบนั้นอย่าให้ราคาเลยค่ะ กินทิ้งกินขว้างพอไหว”

 

เข้าใจได้ว่าในสายตาของป้าผู้หญิงที่เข้ามาคงไม่มีใครดีเทียบเท่ากวางอีกแล้ว แต่บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมฟังแล้วถึงได้รู้สึกหงุดหงิด ไม่ชอบเลยที่มีใครมาพูดถึงเธอแบบนี้... ถึงจะมีศักดิ์เป็นแม่นมก็เถอะ

 

ขณะที่กำลังจะถามว่าพรีมทำอะไรให้ขุ่นเคืองนักหนาถึงต้องตั้งป้อมรังเกียจ เตี่ยกลับเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาก่อน “แล้วผู้หญิงแบบไหนล่ะถึงจะให้ราคาได้”

 

“คุณท่าน” ป้าเรียกอย่างไม่อยากเชื่อ

 

“ความรักความชอบของเบียร์ มันใช่เรื่องของเราเหรอ” น้ำเสียงของท่านเฉียบขาด “เป็นผู้ใหญ่แล้วทำตัวให้สมเป็นผู้ใหญ่หน่อย อย่าเลือกที่รักมักที่ชังให้คนของตัวเองลำบากใจ”


“แล้วหนูกวาง...”

 

“เขาเลิกกันแล้ว !” เพราะป้าวิไลเป็นคนสนิทของแม่ ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาเตี่ยจึงให้เกียรติยกย่องเสมือนคนในครอบครัว นี่จึงถือเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่ท่านขึ้นเสียงใส่ “จะสุขจะทุกข์มันก็เรื่องของเขา ให้เขาเลือกเอง”

 

ริมฝีปากที่สั่นระริกแทนคำพูดได้ดีว่าป้าคงโมโหและน้อยใจ “ก่อนหน้าจะมีผู้หญิงคนนี้เข้ามาคุณท่านยังอยากให้คุณเบียร์คืนดีกับหนูกวางอยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ”

 

ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็วางมีดปอกผลไม้แล้วคว้ากระเป๋าสะพายเดินออกจากห้องพักผู้ป่วยไปแบบไม่เหลียวหลัง รอจนกระทั่งประตูปิดลงเตี่ยก็บอกอย่างเย็นชา “ย้ายห้องเตี่ย จ้างพยาบาลพิเศษแล้วก็ขอให้ทางโรงพยาบาลปกปิดชื่อด้วย... รำคาญ”

 

“ต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ” ถึงจะถามแบบนี้แต่ผมกลับหันมองเข้ม ซึ่งคนสนิทก็ค้อมศีรษะด้วยใบหน้าแจ่มใสแล้วลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อไปจัดการเรื่องให้

 

“ต้องมาอยู่กับคนแบบนี้ทุกวันประสาทจะเสียไหมล่ะ”

 

เห็นปฏิกิริยาของท่านแล้วจึงเลียบ ๆ เคียง ๆ “นึกว่าเตี่ยชอบกวางมากซะอีก”

 

“พาใครมาก็ชอบทั้งนั้นแหละ” บอกแบบขอไปที “ผู้หญิงของลูกนี่”

 

ใช่ เตี่ยเอ็นดู... แต่เอ็นดูไม่เท่ากันหรอก แค่มองก็สัมผัสได้แล้ว

 

“ไม่ว่าจะคบผู้หญิงคนไหนเบียร์ก็ลูกเตี่ย ยังไงเตี่ยก็ต้องเข้าข้างเบียร์อยู่แล้ว” ระบายลมหายใจเฮือกหนึ่งท่านจึงเล่าความในใจ “ก่อนหน้านี้ที่บีบให้เบียร์กับหนูกวางกลับมาคบกันเพราะเตี่ยกลัว”

 

“กลัว ?”

 

“เออ” ท่านพยักหน้า “ก็เบียร์ไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงที่ไหนนอกจากหนูกวาง อายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว เตี่ยกลัวว่าพ้นหนูกวางแล้วเบียร์จะหาคนถูกใจไม่ได้”

 

“...”

 

“เตี่ยอยากอุ้มหลาน” แค่พูดไม่พอยังเหล่มองกันด้วย “แก่แล้วจะตายวันตายพรุ่งไม่รู้”

 

อ้อนได้แล้วอ้อนใหญ่เชียว ถ้าอีกฝ่ายหนึ่งยอมง่าย ๆ ก็ดีน่ะสิ ทุกวันนี้ดีสุดยังได้แค่จับมือเอง

 

“นี่ก็ยังมาทะเลาะกับพรีมอีก หลานเตี่ยจะมาเมื่อไหร่ล่ะ”

 

นิ่งฟังเตี่ยพูดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบคำถามที่ท่านถามค้างไว้ “ไม่ได้ทะเลาะกันหรอก เรื่องย้ายออกมันเก่าแล้ว”

 

...ไม่มีทางจะได้ไปไหนหรอก

 

ทุกวันนี้ที่อยากย้ายยังไงก็ไม่ได้ย้ายสักที สาเหตุก็มาจากผมนี่แหละ

 


เรียกกวางว่าหนูกวาง เรียกพรีมว่าพรีม

เตี่ยขา เตี่ยรักไม่เท่ากันนะ หนูสัมผัสได้ 555555

แล้วสามีนี่คืออะไร สัมผัสได้ถึงความวางแผนล่อลวง

ถ้าชีใจอ่อนทีมีเบบี๋แน่นอนบู้บี้ฟันธง !!!!

 

 



 

เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ



*อิมเมจตัวละคร*

   

 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21.594K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52,877 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #52872 mityimz (@mityimz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:46
    เตี่ยเอ็นดูใครมากกว่ากัน หื้ออออออ
    #52,872
    0
  2. #52385 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 01:01
    เอาใจคนทำ
    #52,385
    0
  3. #52384 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 01:00
    เขินไปหมดแล้วค่าา
    #52,384
    0
  4. #50902 fxxxxo (@MBSf93) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 07:47
    เตี่ยยยย เด็กน้อยติดเกมเลยนะคะ น่ารัก
    #50,902
    0
  5. #48643 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:03
    อารมณ์ประมาณกวางเหมือนแม่เบียร์รึเปล่า
    #48,643
    0
  6. #47688 BVANTE (@BVANTE) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 18:33
    เตี่ยน่าร้ากกกกกก
    #47,688
    0
  7. #46158 may0234 (@usamasa0234) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 09:11

    เตี่ยยยยยย 555555555

    ถึงว่าลูกอ้อนนี้เบียร์ได้มาจากใคร 555555

    #46,158
    0
  8. #45011 Iliketubtim (@Mazookiss) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 18:43
    สงสารกวางเลย ฮืออออ กวางผิดอะไร
    #45,011
    3
  9. #42177 ppapangg (@toeisister) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 12:35
    พี่บี้อย่าลืมคำผิดน้าาา ตรงผูกผันต้องเป็นผูกพันธ์
    #42,177
    1
    • #42177-1 Niraporn Philuek (@pungpong0139) (จากตอนที่ 23)
      22 มิถุนายน 2562 / 16:14
      ผูกพัน ไม่มี ธ์ นะฮับ
      #42177-1
  10. #41911 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:44
    หนูกวางvsพรีม แงงง เตี่ยคะ อย่าลืมทีมโก๋เจริญกรุงกับจัดจ้านในย้านสยามสิคะ
    #41,911
    0
  11. #41854 babibam1a (@babibam1a) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:13
    เรื่องนี้นางเอกไม่ใช่กวางเหรอคะ?อุตสาหลงอ่านมาตั้งนาน กวางผิดอะไร
    #41,854
    3
    • #41854-1 เสี่ยวชิว (@0881200885) (จากตอนที่ 23)
      12 มิถุนายน 2562 / 08:02
      ถ้านางเอกเป็นกวางคงออกมาเยอะแล้วค่ะ หลงอ่านมาได้ยังไงตั้งนานคะเนี่ย
      #41854-1
    • #41854-2 RY_raiya (@RY_raiya) (จากตอนที่ 23)
      12 มิถุนายน 2562 / 16:15
      นั่นสิคะ ถ้าเป็นกวางจิงๆคงไม่หายเข้ากลีบเมฆไปอย่างงี้หรอกค่ะ อ่านยังไงหลงตั้งนานขนาดนี้คะเนี่ย555555
      #41854-2
  12. #41430 Dprian (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:08

    รออีบุ๊คค งื้ออออดีต่อใจมากเลยเรื่องนี้ปกติติดตามไอจีของคริสเตียนยูอยู่แล้ววพอมาอ่านเรื่องนี้ฟินนมากก

    #41,430
    0
  13. #40906 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 07:21
    เตี่ยยยยยยยย เตี่ยน่ารักมากก
    #40,906
    0
  14. #40267 Mind.Autjima (@autjimamind) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 03:14
    เตี่ยน่ารักกก
    #40,267
    0
  15. #40244 Erng_Erng (@Erng_Erng) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 20:37
    พาพรีมไปเมา แล้วให้คุงเบียร์ทำโทษ
    #40,244
    0
  16. #40212 PPIMMEME (@PPIMMEME) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 15:53
    งื้อ เตี่ยยยย ชอบเตี่ยยยย
    #40,212
    0
  17. #40076 S4567J (@S4567J) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 21:34
    ร้ายนักนะคุณเบียร์
    #40,076
    0
  18. #40036 Foniiz Kanokwan (@foniiz-kt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:31
    คนนึงจ้องจับ คนนึงจ้องหนี​ เตี่ยได้อุ้มหลานตอนไหนเนี่ย
    #40,036
    0
  19. #39929 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:24
    เอฟซีคุณเตี่ย5555
    #39,929
    0
  20. #39780 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 11:01
    รอฟังข่าวดีได้เลยเตี่ย!!
    #39,780
    0
  21. #39745 aplcherry (@aplcherry) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:59
    ดูจากความสามารถคุณเบียร์ ผ่านมาชาติเศษได้แค่จับมือ
    เตี่ยเอาความหวัง​ไปฝากคุณไวน์แทนเหอะค่ะ
    #39,745
    0
  22. #39686 อิหิ่น (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 12:44

    อิพี่เบียร์..ชั้นจะคอยดูเธอ..ว่าจะแน่ไหม...??? รู้จกยายชีน้อยไป

    #39,686
    0
  23. #39672 Pro2simo (@cantare) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 10:56
    เตี่ยน่ารักมากเลยค่ะ แต่หนูสัมผัสถึงความไบแอสไปทางน้องพรีมของเตี่ยเยอะมากๆเลยนะคะ อิอิ
    #39,672
    0
  24. #39661 chomjun82 (@chomjun82) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 09:45

    อย่าบอกว่าการเสกเด็กเข้าท้องคือหนึ่งในแผนการของพี่เบียร์นะ

    #39,661
    0
  25. #39638 Darkmate (@Darkmate) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 08:35
    เตี่ยต้องเอ็นดูพรีมมากกว่านะ! รอค่าาา
    #39,638
    0