Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

ตอนที่ 2 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 1: จุดเริ่มต้นของ ‘คุณชี’ [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,387 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

LOVE THERAPY

บำบัดรักบทที่ 1:  จุดเริ่มต้นของ คุณชี





หนาว...

 

ลมจากเครื่องปรับอากาศซึ่งเป่าลงมากระทบผิวกายเปลือยเปล่าส่วนที่โผล่พ้นจากผ้านวมผืนหนาส่งผลให้ฉันรู้สึกไม่สบายตัวจนต้องขยับกายเพื่อเฟ้นหาความอบอุ่น แต่ได้เพียงครู่เดียวร่างกลับถูกกอดรัดจากทางด้านหลังก่อนฝ่ามือหนาจะลากไล้ลงไปยังหน้าท้องแล้วเลื่อนมาบดคลึงจุดอ่อนไหว

 

“อือออ...” น้ำเสียงของฉันกระเส่า ทั้งที่ยังนอนหลับตานิ่งแต่ก็งอตัวเข้าเล็กน้อย “เช้าแล้ว... ไม่เอาแล้ว”

 

“ยังไม่เช้าสักหน่อย”

 

“ขอนอนได้ไหม”

 

“ไม่” ลมอุ่นเป่ารดลงตรงใบหูของฉัน “ผมอยากทำกับคุณอีกรอบ”

 

จบคำพูดนั้นเขาก็กดริมฝีปากบนผิวเนื้อเนียนนุ่มจังหวะที่ไรหนวดสากถูไถไปกับต้นคอฉันก็ครางอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ “อา...”

 

คนที่เมื่อครู่นอนซ้อนอยู่ขยุ้มผ้าห่มก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างของฉันแล้วกดริมฝีปากลงบนเนินอกย้ำ ๆ วินาทีที่ถูกปลุกปั่นอารมณ์จนทนแทบไม่ไหวจึงเปิดเปลือกตาพร้อมยกมือขึ้นดันแผงอกกว้าง “คุณต้องเข้าบริษัทเก้าโมงไม่ใช่เหรอคะ”

 

ริมฝีปากได้รูปดูดดึงผิวสีขาวจัดอย่างอ้อยอิ่งก่อนเจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้น “ลาก็ได้ วันนี้ผมอยากอยู่กับคุณทั้งวัน”

 

แค่พูดไม่พอเขายังดึงผ้าห่มให้ร่นต่ำก่อนจะโถมตัวลงมาขย้ำฉันซึ่งยกแขนทั้งสองข้างตวัดฉับไปโอบรอบต้นคอหนาโดยอัตโนมัติก่อนจะแอ่นอกรับสัมผัสอย่างเต็มใจ

 

“คัท ! ดีมากน้องพรีม น้องฟิล์ม พักได้เลยจ้า”

 

สิ้นเสียงผู้กำกับ ฟิล์ม เพื่อนชายรักชายที่คบกันมานานหลายปีก็กระชากฉันซึ่งสวมเกาะอกสีเนื้อขึ้นมาจากโปงผ้าห่ม ก่อนจะรับเสื้อคลุมจากทีมงานมาคลุมร่างให้แล้วพาเดินลิ่ว ๆ ไปยังห้องแต่งตัวเบอร์ 2

 

หันซ้ายหันขวาแล้วเห็นว่าไม่มีทีมงานแอบหลบอยู่ในซอกหลืบไหนจึงเรียกองค์แม่มาลงแบบไม่เกรงใจส่วนสูง 185 และหน้าตาหล่อเหลาราวกับรูปปั้นของตัวเองเลยแม้แต่น้อย “เลิฟซีนเทกเดียวผ่าน เป็นไปได้ยังไงเนี่ยยัยชี ! ชะนีที่ละทางโลกอย่างแกทำไมถึงได้แสดงบทแม่เสือสาวโดนเยฯ ได้ถึงพริกถึงขิงขนาดนี้”


เงยหน้าจ้องมองเพื่อนสุดสวิงริงโก้แล้วฉันจึงพยายามพูดอย่างช้า ๆ “ยาช่วยคุณได้”

 

“ยาอะไร” ฟิล์มขมวดคิ้ว “แล้วทำไมแกดูล่องลอยแล้วก็เอื่อยเฉื่อยพิกล”

 

“เครียดไง ตั้งแต่รับละครเรื่องนี้มาไมเกรนขึ้นบ่อยมาก วันก่อนเลยไปหาหมอ” การผันตัวจากวงการนางแบบมาสู่การเป็นนักแสดงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับฉันเลย ดังนั้นเมื่อเกิดความเครียดสะสมหนัก ๆ เข้าจึงต้องเลือกวิธีเซฟตัวเองที่สุดนั่นก็คือพบแพทย์ “หมอก็จ่ายยาให้”

 

สรรพคุณของมันคือลดอัตราการเต้นของหัวใจให้อยู่ในจังหวะปกติ เหมาะสำหรับคนขี้ตื่นอย่างฉันเป็นที่สุด บอกเลยว่าหากไม่มียาฉันคงช็อกตายเพราะเพื่อนเอาป๋องแป๋งมาถูไถที่หลังตั้งแต่ตอนเข้าฉากแล้ว !

 

“เบลอยานี่เอง ถึงว่าสิ ชะนีไม่เคยมีผัวจะครางอื้ออ้าได้สมจริงอะไรเบอร์นั้น” มันจีบปากจีบคอก่อนเหลือบมองนาฬิกาติดผนังที่บอกเวลาบ่ายโมงยี่สิบนาที “เย็นนี้แกจะไปงานเลี้ยงฉลองปีใหม่กับคนในกองมั้ย”

 

“ไม่อยากเลยว่ะ” ฉันบอกตามจริง “เห็นว่าจะไปเลี้ยงกันที่ผับแถวสุขุมวิท แต่ไม่รู้ผับไหน”

 

สถานที่อโคจรทุกแห่งคือสิ่งต้องห้าม หากไม่จำเป็นฉันจะไม่มีย่างกรายเข้าไปเลย อย่างดีหากอยากกินเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนก็ดื่มกันที่ร้านอาหารไม่ก็ห้องพักเท่านั้น ผับเผิบน่ะเมินซะเถอะ

 

ปีใหม่ทั้งทีทำไมออกกองแล้วไม่ชวนกันไปวัดสวดมนต์ข้ามปีให้เป็นสิริมงคลแก่ชีวิตก็ไม่รู้ !

 

“ก่อนเข้าฉากพี่จ๋ามาขอฉันว่าให้ลากแกไปให้ได้ งานนี้ถึงไม่อยากก็ต้องไปป่ะ”

 

“โกหกว่าป่วยดีไหม”

 

“อย่าเลยว่ะ พี่จ๋าเขาอุตส่าห์ให้โอกาสแกเลยนะเว้ย” พี่จ๋า ที่ถูกกล่าวถึงคือผู้จัดละครรุ่นเดอะ ซึ่งไม่ว่าจะหยิบยกบทประพันธ์เรื่องไหนมาทำเป็นละครลงจอแก้วก็โด่งดังเป็นพลุแตกจนได้รับการขนานนามว่า ซูเปอร์จ๋ามือทอง ดังนั้นการคัดนักแสดงเรื่องนี้จึงเป็นไปอย่างเข้มงวด นางร้ายทั่ววงการพร้อมใจกันตบเท้ามาแคสบทแต่คนที่เธอเลือกก็คือฉันผู้ซึ่งเพิ่งเรียนการแสดงมาได้ไม่นานนัก “ทน ๆ เอา ทำให้ผู้ใหญ่เอ็นดูไว้จะดีกว่า”

 

คิดตามที่เพื่อนพูดแล้วฉันก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพยักหน้า “เออ ไปก็ไป”

 

บอกเพียงเท่านั้นฉันก็กระชับเสื้อคลุมก่อนจะเดินออกมาจากห้องแต่งตัวเพื่อจะเข้าห้องน้ำ แต่พ้นมุมตึกมาได้ไม่เท่าไหร่ก็สะดุดกับฝูงนักข่าวนับสิบที่ยืนห้อมล้อมใครสักคนอยู่จนเต็มทางเดินแคบ ๆ

 

“เห็นว่าตอนนี้ซุ่มปลูกต้นรักอยู่กับไฮโซเจ้าของผับดังย่านสุขุมวิทนี่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าคะน้องยี่หวา”


ยี่หวา หรือชื่อจริง วันวิวาห์ คือนางเอกของเรื่อง รักเล่ห์เสน่ห์ร้าย ที่กำลังเร่งถ่ายอยู่ตอนนี้

 

“ไม่ได้คบค่ะ พี่ ๆ ไปเอาข่าวมาจากไหนคะเนี่ย” น้ำเสียงเสแสร้งเขินอายนั้นทำฉันเผลอกลอกตาในขณะที่พยายามจะเบียดตัวแทรกบรรดาชายหญิงที่ถือไมค์ลอยและกล้องอย่างทุลักทุเล “เร็วไปที่จะใช้คำนั้นค่ะ”

 

“แล้วสถานะคือยังไงครับ”

 

“เรียกว่ากำลังทดลองคุยกันอยู่จะดีกว่าค่ะ ไลฟ์สไตล์เราค่อนข้างต่างกันมันเลยลำบากนิดหน่อย” เห็นการตอบเรียกกระแสของเธอแล้วฉันก็นึกชื่นชมพี่จ๋าอยู่ในใจเพราะเธอเลือกหยิบยกคนที่ทำตัวเองให้เป็น กระแสเก่งมาเป็นตัวหลักของละคร

 

“ลำบากยังไงคะ เล่าให้พี่ ๆ ฟังหน่อยค่ะน้องยี่หวา”

 

“จะว่ายังไงดีล่ะคะ...” เพราะมุมที่มาหยุดยืนมีช่องให้มองลอดเข้าไปในฝูงชนได้พอดีฉันจึงเห็นว่าพวงแก้มของยี่หวาแดงระเรื่อขึ้นราวกับสั่งได้ หลังบิดตัวแล้วเล่นหูเล่นตาเล็กน้อยเธอค่อยตอบ “ยี่หวาเป็นคนของประชาชนเวลาไปไหนทำอะไรก็จะค่อนข้างลำบากตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่น คุณตฤณเขาเป็นคนนอกวงการก็จะไม่ค่อยชินค่ะ อีกอย่างที่บ้านเขาก็ค่อนข้างหวงความเป็นส่วนตัวด้วย”

 

คนอย่างยี่หวาแค่เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าตอแหล แต่ที่ฉันยอมหยุดดูก็เพราะอยากจะเก็บประสบการณ์

 

“ชื่อคุณตฤณเหรอครับ” นักข่าวถามทันควันก่อนที่แสงแฟลชจะสว่างวูบวาบ

 

“อุ๊ย !” เธอแกล้งสะดุ้งเหมือนไม่ได้ตั้งใจจะหลุดพูดชื่อผู้ชายคนนั้นแต่บังเอิญพลั้งปากไป ก่อนจะพนมมือไหว้ “ยี่หวาขอได้ไหมคะ พี่ ๆ เขียนข่าวได้ตามสะดวกเลย แต่ช่วยตัดชื่อเขาออกไปให้ทีนะคะ”

 

“ไม่ลงค่ะไม่ลง ไม่ลงชื่อแน่นอน” บรรดานักข่าวรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ “ว่าแต่น้องยี่หวากับคุณตฤณคุยกันมานานเท่าไหร่แล้วคะ”

 

แม่นางเอกนี่ร้ายไม่ใช่เล่นทีเดียว...

 

แบบนี้แหละเดี๋ยวคุณตฤณที่ถูกพูดถึงคงได้ถูกนักข่าวขุดคุ้ยโคตรเหง้าศักราชมาลงหน้าบันเทิงแน่


ขณะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับชีวิตรักนางเอกแม่เหล็ก ผู้หญิงรูปร่างผอมบางปล่อยผมดัดเป็นลอนสวมชุดเดรสผ้าชีฟองแบรนด์ดังซึ่งเดินมาหยุดอยู่ไม่ห่างจากฉันก็ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ก่อนจะพูดอย่างไม่ไว้หน้า “ขอทางหน่อยค่ะ”

 

ถึงจะไม่เคยคุยกันเป็นการส่วนตัวเพราะยังไม่ถึงคิวที่ต้องเข้าฉากด้วยกันแต่ฉันก็จำได้ว่านี่คือ คาริสา นักแสดงหน้าใหม่ของช่องที่เพิ่งชิมลางละครเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก

 

นักข่าวหลายคนหยุดชะงักแล้วหันมองกันอย่างงุนงง แต่สุดท้ายก็ขยับตัวเปิดทางให้เธอ

 

วินาทีที่คาริสาหายลับเข้าห้องน้ำไปฉันก็ทันสังเกตเห็นว่าแววตาของยี่หวาฉายชัดถึงความไม่พอใจวูบหนึ่ง ก่อนจะจางลงแล้วหันกลับมาเรียกความสนใจจากนักข่าวต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

ดูสกิลความสตรอร์วเบอร์รีของเธอต่อแป๊บหนึ่งฉันก็ปลีกตัวไปทำธุระบ้าง หลังออกจากห้องน้ำอีกครั้งก็เดินลิ่ว ๆ มายังโซนห้องแต่งตัวเพราะใกล้จะถึงเวลานัดกินน้ำชากับพลอยและผู้จัดการแล้ว แต่ยังไม่ทันถึงที่หมายพลันต้องสะดุ้งเพราะเสียงตวาดที่ดังขึ้นจากห้องแต่งตัวเบอร์ 1 ที่เปิดแง้มไว้

 

“ไร้มารยาท” เสียงนี้ฉันจำได้แม่นว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวสาวประเภทสองของยี่หวา “ไม่มีใครบอกเหรอว่านี่เป็นห้องแต่งตัวของนางเอก ตัวประกอบไปใช้ห้องอื่น”

 

พอถึงเขตปลอดนักข่าวก็แผงฤทธิ์เชียวนะ... ฉันนึกสงสารคนที่โดนดูถูกเหยียดหยามครามครันแต่ไม่ทันไรก็ต้องเก็บความเห็นใจกลับแทบไม่ทัน

 

“ถามโง่ ๆ ถ้ามีจะเข้ามามั้ยล่ะ” ตอกกลับจบคาริสาก็เปิดประตูพรวดออกมาในตอนที่ฉันกำลังจะเดินผ่านพอดี

 

“เล่นให้มันถูกรุ่นหน่อย อย่าผยองให้มาก” คราวนี้ยี่หวาถึงกับเดินตามมาผลักเธอล้มลงต่อหน้าต่อตาฉัน “ถ่ายไปแค่ซีนเดียวอย่าคิดว่าจะโดนปลดสายฟ้าผ่าไม่ได้”

 

ยังไม่ทันที่จะได้ก้มลงไปช่วยพยุงเด็กคาริสาก็คว้าหมับเข้ากับชายเสื้อคลุมของฉันก่อนจะพยุงร่างขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนฉันเกือบจะเป็นฝ่ายหน้าทิ่มแทน แต่ดูท่าขาของเธอจะเจ็บดังนั้นหลังจากรู้ว่าตัวเองไม่สามารถยืนบนพื้นได้อย่างมั่นคงจึงจับต้นแขนฉันไว้แน่นราวกับรู้จักกันดีมาตั้งแต่ชาติปางก่อน

 

แทนที่เพิ่งโดนขู่มาหมาด ๆ แล้วจะหงอแต่คาริสากลับลอยหน้าลอยตา “พวกกะหรี่นี่นอกจากลีลาดี แล้วแรงยังดีเหมือนวัวเหมือนควายอีกนะ !

 

อันที่จริงฉันเกลียดการยุ่งเรื่องของชาวบ้านที่สุด แต่ทำไมวันนี้ถึงได้มาอยู่ในจังหวะนรกได้ล่ะ...


“อีเด็กเวร !” ยี่หวาโวยแล้วทำท่าจะปรี่เข้ามาจิกหัว แต่เหลือระยะห่างแค่เส้นยาแดงผ่าแปดยัยตัวดีก็กระโดดมาหลบด้านหลังฉันซึ่งแน่นอนว่าคนอย่างฉันก็ป้องกันตัวโดยการผลักแม่นางเอกสติแตกออกไปให้ห่าง

 

“นี่ !” ถึงจะทำเป็นเสียงดังแต่ยี่หวาก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ฉันอีก “ไม่เกี่ยวก็ถอยไป”

 

ปากดี...

 

เพราะหมั่นไส้ขึ้นมาดื้อ ๆ ถึงจะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองแต่ฉันก็คว้าข้อมือคาริสาแล้วทำท่าจะพาเดินไปยังห้องแต่งตัวเบอร์ 2

 

“คุณน้องพรีม” ผู้จัดการของยี่หวาเรียกฉันด้วยน้ำเสียงแหบห้าวที่พยายามจะปรับให้เล็กแล้ว แต่ก็ไม่เป็นผลเท่าไหร่ก่อนจะเตือน “ไม่ใช่เรื่องของหนูนะคะ”

 

“มีปัญหาเรื่องห้องแต่งตัวกันไม่ใช่เหรอคะ” ฉันลอบระบายลมหายใจ “เดี๋ยวพรีมพาไปเอง”

 

“ไม่ใช่แค่เรื่องห้องแต่งตัวแล้วค่ะ มันมากกว่านั้นแล้ว”

 

“ปล่อยเด็กมันไปไม่ได้เลยเหรอ คนของพี่ได๋ผลักเด็กมันก่อนไม่ใช่หรือไง” เด็กนี่ทำให้ฉันเห็นภาพทับซ้อนตัวเองสมัยเข้ามาวงการนางแบบแล้วถูกพวกรุ่นใหญ่รังแกลาง ๆ ในวันนั้นฉันเองก็สู้ยิบตาเช่นกัน “แจ้งความข้อหาทำร้ายร่างกายได้เลยนะ”

 

“ฉันก็ฟ้องหมิ่นประมาทได้เหมือนกัน” คนถูกด่าว่ากะหรี่สวนกลับทันควัน “มีเงินเสียค่าปรับไหม ถ้าไม่มีจะได้ไม่ฟ้อง”

 

“ตามสบาย” คาริสาลอยหน้าลอยตาแถมยังเปลี่ยนมาคล้องแขนฉันเหมือนสนิทสนมกันมาก “กะหรี่จริงหรือเปล่าล่ะ ผู้ชายเขามีแฟนอยู่แล้วยังจะแบ...”

 

แค่พูดถึงประโยคที่ว่า ผู้ชายเขามีแฟนอยู่แล้ว ยี่หวาพลันตาโตและโดยไม่ต้องรอให้จบประโยคเธอก็ร้องกรี๊ดก่อนจะกระโจนเข้าหาคาริสา แต่ยังไม่ทันถึงตัวเสียงเฉียบขาดของผู้จัดละครกลับดังลั่นโถงทางเดิน “เกิดอะไรขึ้น !

 

แค่เห็นพี่จ๋า ยี่หวาก็หุบปากฉับ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่หลายหนแล้วฟ้อง “พี่จ๋า คาริสาด่ายี่หวาว่ากะหรี่”

 

“หา ?!” พี่จ๋าตาโต “จริงเหรอ”

 

“ไม่จริงค่ะ” ตุ๊กตาเสียกบาลข้างตัวฉันส่ายหน้าจนผมสะบัด “พี่เขาไม่พอใจที่หนูเข้าห้องผิดเลยเข้ามาผลักหนูจนล้ม”

 

หลังเอ่ยประโยคนี้จบน้ำใส ๆ ก็เอ่อขึ้นคลอเบ้าตาของเธอราวกับสั่งได้ เท่านั้นไม่พอยังแกล้งทำเป็นเดินกะเผลกให้พี่จ๋าเห็นอีกต่างหาก “โชคดีพี่พรีมเข้ามาช่วยหนูไว้”


บอกเพียงเท่านั้นคาริสาก็ก้มหน้าแล้วเอนศีรษะมาซบกับไหล่ของฉันแทนการบอกกลาย ๆ ว่า พี่ไม่มีทางเลือกแล้วล่ะ

 

“ตอ...”

 

แค่ยี่หวาอ้าปากเตรียมจะด่าพี่ได๋ก็ปรามเสียงดัง “ยี่หวา !

 

ถึงจะหลุดออกมาได้เพียงพยางค์เดียวแต่ผู้จัดฯ ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวและรับมือกับนักแสดงมานับไม่ถ้วนแล้วก็รู้ว่าคำพูดเต็ม ๆ คืออะไรจึงตวัดสายตามองทั้งคู่อย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะบอกฉันและคาริสา “คลาร่ารีบไปแต่งหน้าแต่งตัว ส่วนพรีมเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วตามมาคุยกับพี่ที่รถหน่อย”

 

“ค่ะ” ผงกศีรษะรับคำแล้วฉันจึงพาเจ้าของสวนสตรอว์เบอร์รี่ที่มีท่าทีสงบเสงี่ยมผิดกับเมื่อครู่ตรงมายังห้องแต่งตัวตัวประกอบ

 

“ขอบคุณค่ะ” ทันทีที่ประตูปิดลงเธอก็ปล่อยมือออกจากแขนฉัน ใบหน้าสวยหวานที่เศร้าสลดกลับกลายเป็นนิ่งสนิทแถมน้ำตาซึ่งเอ่อล้นจนแทบจะร่วงหล่นลงมานั้นก็เหือดแห้งไปไหนหมดไม่รู้ หลังจ้องมองกันอย่างประเมินท่าทีค่อยถาม “ที่ช่วยหนูวันนี้พี่พรีมไม่กลัวจะมีปัญหากับยี่หวาเหรอ”

 

“ไม่กลัว” เมื่อบรรดาช่างแต่งหน้าซึ่งถือถุงอาหารพะรุงพะรังเดินเข้ามาในห้องพอดี ฉันเลยตอบสั้น ๆ ก่อนจะปลีกตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกมาอีกครั้งก็ไหว้ลาช่างรุ่นใหญ่อย่างมีมารยาท

 

ในขณะที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปคว้าลูกบิดคาริสาซึ่งนั่งนิ่งให้ช่างม้วนผมอยู่ก็เรียกขึ้น “พี่พรีมคะ”

 

แม้จะรู้ว่าควรอยู่ให้ห่างเด็กคนนี้เข้าไว้แต่ฉันก็ยังรักษาหน้าเธอโดยการหันไปคุย “ว่า ?”

 

“คืนนี้จะไปฉลองกับที่กองใช่ไหม”

 

“ยังไม่แน่ใจ” เพราะไม่รู้คาริสาจะมาไม้ไหนจึงตอบกลาง ๆ “มีอะไรหรือเปล่า”

 

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” เธอส่ายหน้าก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อย “หนูแค่อยากไปกับพี่พรีม”

 

“...”

 

“พี่พรีมต้องไปให้ได้นะคะ”

 

ขนลุก... สาบานได้ว่าฉันไม่เคยรู้สึกไม่ไว้ใจใครมากมายขนาดนี้มาก่อนเลย









Twist club

11.11PM

เหม่อมองไปยังปากทางเข้าคลับหรูซึ่งมีการ์ดตัวโตยืนประจำอยู่ครู่หนึ่งฉันก็เครียดถึงขั้นต้องขยำนิ้วจนเล็บครูดกับฝ่ามือเป็นการระบายอารมณ์ ถึงเกลียดสถานที่อโคจรแบบนี้ที่สุด แต่ลงท้ายก็จำใจต้องมาเหยียบอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !

 

เมื่อประตูรถฝั่งคนขับถูกเคาะฉันพลันสะดุ้งโหยง พอหันไปเห็นว่าเป็นฟิล์มจึงผ่อนลมหายใจก่อนจะดับเครื่องแล้วลงจากรถ

 

“กว่าจะเสด็จมา พี่จ๋าถามหาแกประมาณแปดสิบแปดรอบได้” เพื่อนจิกด้วยน้ำเสียงยานคาง กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ลอยคลุ้งออกจากตัวบ่งบอกได้ดีว่าสติเหลือน้อยเต็มทีแล้ว

 

“ก็มาแล้วนี่ไง” ตอนแรกกะว่าจะตีเนียนกลับคอนโดแล้วไม่ยอมโผล่มานั่นแหละ แต่ประมาณสี่ทุ่มเลขาของพี่จ๋าก็โทรหาฉันบอกว่าพี่จ๋าต้องการพบ เพราะตัวเองเป็นเด็กพอถูกผู้ใหญ่ตามแบบนี้จึงตัดสินใจมา แต่ก่อนจะมาก็ดึงเช็งจนเวลาผ่านไปชั่วโมงกว่า

 

ผับปิดเที่ยงคืน พริมานั่งเดี๋ยวเดียวก็ได้กลับบ้านแล้ว !

 

“เออ” ระหว่างที่คว้าแขนฉันมาตรวจบัตรประจำตัวประชาชนก่อนเข้าผับมันก็ทำหน้าเหมือนนึกขึ้นได้ “แกไปสนิทกับเด็กคลาร่าตอนไหนวะ”

 

“ทำไมถึงถามอย่างงี้อ่ะ” หลังการ์ดประทับตรารูปดอกทิวลิปตรงข้อมือให้ฉันค่อยเก็บบัตรกลับเข้ากระเป๋า

 

“ก็พี่จ๋าบอกคลาร่าว่าฉันสนิทกับแก เด็กมันเลยมาชวนฉันคุยเรื่อง... โอ๊ะ !” พูดไม่จบประโยคฟิล์มก็สะดุดบันไดทางขึ้นจนหน้าเกือบทิ่ม โชคดีที่การ์ดอีกคนมาช่วยพยุงเอาไว้ทัน ตั้งสติแล้วเอื้อมมือไปจับราวบันไดได้แล้วมันจึงค้อมศีรษะ “ขอบคุณครับ”

 

“ไหวป่ะเนี่ย” พอการ์ดผละไปทำหน้าที่ตัวเอง ฉันก็ถามอย่างละเหี่ยใจ “ถ้าไม่ไหวอย่าเพิ่งเข้าไปเลย เดินเล่นสูดลมให้สร่างหน่อยก็ได้”

 

“ดีเหมือนกัน” มันพยักหน้า

 

เมื่ออ้อมมาจนถึงลานจอดรถด้านหลังอีกครั้งฟิล์มก็พาฉันเดินแทรกกลางระหว่างรถยุโรปราคาแพงแล้วฉุดให้นั่งลงบนขอบอิฐ ซึ่งก่อขึ้นเพื่อทำเป็นที่ปลูกต้นไม้ก่อนจะล้วงเอาซองบุหรี่ออกมา

 

ปกติเพื่อนไม่สูบแต่จะสูบเฉพาะตอนที่ดื่มเท่านั้น

 

ขณะเฝ้ามองควันสีขาวที่พวยพุ่งขึ้นฟ้าฉันพลันต้องขมวดคิ้วเมื่อได้ยินบทสนทนาแปลก ๆ ซึ่งดังจากล็อกด้านข้าง “เรื่องจริงค่ะคุณน้อง ถ้าอยากได้ภาพแซ่บ ๆ ไปลงคอลัมน์เช้ามืดมาดักรอที่หน้าทวิสต์คลับได้เลย ไม่รักกันจริงพี่ไม่บอกนะคะเนี่ย”


“...”

 

“เชื่อถือได้แน่นอน พี่แอบได้ยินน้องยี่หวาคุยกับผู้จัดการเองเลยว่าคืนนี้จะอยู่กับคุณตฤณ... ค่ะ ๆ บัญชีเดิม เดี๋ยวพี่ต้องวางแล้วนะ แค่นี้ก่อนค่ะ” จบบทสนทนาอึดใจเดียวเสียงแหบต่ำที่พยายามบีบให้เหมือนผู้หญิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ขายข่าวเรียบร้อยแล้วค่ะแม่ได๋ขา... มาแน่ ๆ ค่ะ นักข่าวคนนี้ปุ๊รู้จักดี เคยขายข่าวให้เขามาแล้วหลายรอบ คุณแม่อย่าห่วงเลยว่าเขาจะสงสัย คิดดีกว่าว่าพรุ่งนี้ตอนเดินออกจากผับพร้อมคุณตฤณน้องยี่หวาจะก้มหน้ามุมไหนให้นักข่าวเก็บรูปหน้าเต็มตัวเองไม่ได้แต่เก็บรูปคุณตฤณได้ชัด ๆ... คุณแม่รอแป๊บนะคะ หนูจะเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”

 

ได้ยินเพียงเท่านั้นฉันและฟิล์มก็หันขวับมาจ้องหน้ากันโดยอัตโนมัติ

 

คุณพระคุณเจ้าช่วย เดี๋ยวนี้แอดวานซ์ถึงขั้นที่ต้องจัดฉากจับผู้ชายกันแล้วใช่ไหม !

 

เพื่อนขยับปากอ่านได้ว่า ปุ๊นี่ใครวะ

 

จังหวะที่สาวประเภทสองร่างอวบเดินไปแล้วทันได้เห็นหน้าผ่านช่องว่างระหว่างรถฉันจึงตอบ “ผู้ช่วยช่างแต่งหน้า”

 

“เรื่องนี้ต้องขยาย” ฟิล์มผู้ซึ่งอยู่ในกรุ๊ปไลน์ขาเมาธ์นับสิบกลุ่มทิ้งบุหรี่ที่ดูดไปได้เพียงครึ่งลงพื้นก่อนจะใช้เท้าบี้แล้วฉุดร่างฉันให้ลุกขึ้นยืน “ไป ! เข้าไปในผับกัน”

 

“สร่างแล้วเหรอ”

 

“สร่างตั้งแต่ประโยค ดักรอหน้าทวิสต์คลับ แล้ว” เอ่ยจบมันจึงพาฉันเดินกึ่งวิ่งตัดผ่านลานจอดรถมาที่ผับ 


วินาทีที่เข้ามาด้านในแล้วต้องลงไปเบียดกับฝูงคนที่เต้นอย่างบ้าคลั่งบนฟลอร์ เพื่อเป็นการระงับความกระวนกระวายฉันจึงขยำมือชื้นเหงื่อข้างที่ไม่ได้จับมือฟิล์ม


กว่าจะเดินฝ่ามาถึงโต๊ะของกองถ่ายได้หูทั้งสองข้างของฉันก็อื้ออึงไปด้วยเสียงดนตรีอีดีเอ็ม

 

...ไม่ชอบเลย ถึงจะเคยเข้าผับเพื่อมาเก็บซากไอ้ฟิล์มที่เมาเป็นหมาในวันเกิดของมันเมื่อปีก่อนและน่าจะพอคุ้นเคยกับบรรยากาศแล้ว แต่พอเข้ามาอีกครั้งฉันก็ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ดี

 

เมื่อมาถึงโต๊ะอย่างแรกที่ฉันทำคือสวัสดีพี่จ๋า ส่วนฟิล์มก็เดินไปนั่งด้านข้างคาริสาแล้วก้มลงกระซิบกระซาบข้างหูเธอ แค่เพียงแว้บเดียวใบหน้าสวยหยิ่งพลันเหยเกเหมือนกับไม่พอใจอะไรสักอย่าง

 

“นั่งก่อนพรีม” พี่จ๋ารั้งให้ฉันทรุดตัวลงนั่งด้านข้างตัวเองในตอนที่คาริสาลุกเดินหายลับไปกับฝูงชนพอดี “มีคนรอเจออยู่”

 

“คนรอเจอ ? ใครเหรอคะพี่...” พูดยังไม่จบพลันต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นว่าผู้ชายตัวสูงที่เดินเข้ามาจากทางห้องน้ำเป็นใคร พอตั้งสติได้ฉันจึงเรียกชื่อเสียงดัง “ไผ่ !

 

“ไม่เจอกันนานเป็นไงบ้าง” เขาถามยิ้ม ๆ “สบายดีป่าว”

 

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วมาที่นี่ได้ไงเนี่ย”

 

ไผ่ คือเพื่อนร่วมรุ่นสมัยเรียน ตลอดระยะเวลาสี่ปีในมหาวิทยาลัยเราคุยกันแทบจะนับคำได้แต่แล้วในวันจบการศึกษาเขากลับมาสารภาพรักกับฉัน แน่นอนว่าฉันปฏิเสธไปโดยไม่หยุดคิดสักนิด หลังจากนั้นเราก็เลยห่างหายกันไปแต่ฉันก็ได้เห็นผ่าน ๆ จากบทสนทนาของเพื่อนในกรุ๊ปไลน์ว่าไผ่ไปเรียนต่อต่างประเทศ

 

“ทำไมจะมาไม่ได้” เว้นคำพูดไปเล็กน้อยเขาก็ยิ้มเผล่ “คนที่พรีมเรียกว่าพี่จ๋า ๆ เนี่ย... แม่ไผ่เอง”

 

แม่ อย่างนั้นเหรอ ? ทันใดนั้นฉันก็นึกสงสัยขึ้นมาทันทีว่าบทที่ตัวเองได้รับมาอย่างง่ายดายนั้นจะเกี่ยวข้องกับไผ่หรือไม่ เพราะทนข้องใจไม่ไหวจึงเตรียมจะชวนเขาออกไปคุยข้างนอกแต่แล้วยี่หวาที่ดูท่าจะดื่มหนักพอประมาณก็เดินกรีดกรายมาไหว้พี่จ๋า

 

“พี่จ๋าขา เดี๋ยวยี่หวาต้องขอตัวก่อนนะคะ มีธุระต้องไปต่อน่ะค่ะ” ท่าทางเธอจะอารมณ์ดีไม่หยอก “สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะคะ”

 

“จ้า ขอให้มีแต่ความสุขความเจริญนะ” คนข้างตัวฉันรับไหว้

 

ขณะที่ยี่หวากำลังจะหมุนตัวพนักงานหญิงชายสามคนก็ถือขวดไวน์พร้อมถาดใส่แก้วทรงสูงมายังโซนโซฟาที่เรานั่ง “คุณตฤณสั่งไวน์มาเลี้ยงทีมงานของคุณวันวิวาห์ค่ะ จะให้เปิดเลยมั้ยคะ”

 

“เปิดเลยค่ะ” ดวงตาของยี่หวาพราวระยับ “แล้วตอนนี้คุณตฤณอยู่ที่ไหน”

 

“ยังคุยธุระกับเพื่อนอยู่ค่ะ คุณตฤณฝากบอกคุณวันวิวาห์ว่าให้นั่งดื่มกับเพื่อน ๆ ไปก่อน ถ้าคุณตฤณเสร็จธุระแล้วจะลงมารับเองค่ะ”

 

“อ๋อ” ได้ยินว่าผู้ชายจะมารับยี่หวาก็ทำหน้าเหมือนตัวเองเพิ่งได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวอร์สก็ไม่ปาน

 

เพราะได้ยินบทสนทนาทั้งหมดพี่ได๋จึงลุกพรวดจากเก้าอี้มายืนข้างเธอ พร้อมปรบมือเปาะแปะเรียกความสนใจจากทีมงานและนักแสดงคนอื่น “คุณตฤณเจ้าของผับนี้สั่งไวน์มาเลี้ยงทุกคน ใครจะเอาไวน์บ้าง !

 

“เอา ๆ” เสียงตอบรับดังเซ็งแซ่จนฟังไม่ได้ศัพท์

 

“พรีม” ไผ่สะกิดแขนฉันก่อนจะเอนหน้ามากระซิบข้างหู “แลกเบอร์หน่อยดิ เราแว้บออกมาจากออฟฟิศได้แป๊บเดียวเดี๋ยวต้องกลับไปทำโอทีแล้ว”

 

“โอที ?” ฉันทวนคำด้วยความงุนงง “คืนวันสิ้นปีเนี่ยนะ”

 

“ใช่ ตอนนี้เราฝึกงานอยู่ที่หนังสือพิมพ์สยามเดลี่” มือหนาล้วงเอาโทรศัพท์ออกมายื่นให้ฉัน และเมื่อฉันยังไม่ยอมรับจึงคะยั้นคะยอ “ไม่จีบหรอกน่า แค่อยากขอไว้ติดต่อเพื่อนเก่าเฉย ๆ”

 

ขณะที่ฉันกำลังลังเล ยี่หวาที่เมื่อครู่หน้าบานอย่างกับจานดาวเทียมแถมยังไขว่ห้างจิบไวน์ด้วยท่วงท่านางพญาก็วางแก้วก่อนชันข้อศอกเข้ากับหัวเข่าแล้วฟุบหน้าลงบนฝ่ามือ และโดยที่ยังไม่มีใครทันสังเกตร่างของเธอก็ค่อย ๆ ไถลจนร่วงลงไปกองกับพื้น

 

 

 

 

หูยยย คุณตฤณเอาไวน์อะไรมาให้เนี่ยแก้วเดียวก็ฟุบได้!!!! 555555

มาแล้วค่าๆๆๆๆๆ รีดเดอร์ตอบรับดีก็ต้องมาถี่เป็นธรรมดา=,,= ฮี้ววววว

 

ปล. ตฤณ อ่านว่า ตริน นะคะ

พริมา อ่านว่า พะ-ริ-มา ค่ะ

 


 

เล่นทวิตฝากติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลยค่ะ จ๊วบบบบ

 

สีหน้าของฟิล์มตอนคิดว่ายัยชีจะมีปั๋ว

ฟิล์ม: ไม่มีท้างงงง(เสียงสูง)



*อิมเมจตัวละคร*


 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.387K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52,877 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #49027 AnTANDAN (@AnTANDAN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 17:26
    โอ๊ยยเพิ่งมาได้อ่าน

    ไม่คิดว่าเนื้อเรื่องจะแซ่บขนาดนี้
    #49,027
    0
  2. #45879 may0234 (@usamasa0234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 02:05

    สนุกคะ สนุกมากกก แต่ยี่หวาเธอทำไมร้ายยย!

    #45,879
    0
  3. #36742 Lalilaa (@Lalilaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 01:40
    โง้ยยยย นุ่งฟิล์มหล่อน่าลากมากกกก สมควรแก่การเข้าใจผิดของหนุ่มๆที่มาเป็นแฟนเพื่อนนาง 555555
    #36,742
    0
  4. #36488 nongmobile401 (@nongmobile401) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:34
    หาเเนวนี้มานานเเล้ว
    #36,488
    0
  5. #32416 theAce95 (@saizyne) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:57
    คาริสาดูแซ่บๆ แสบๆ
    #32,416
    0
  6. #31370 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 15:57
    แซ่บมากคร่า
    #31,370
    0
  7. #26458 fardoremee (@jaratrawee2544) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 22:08
    คาริสานี่ไงน้า
    #26,458
    0
  8. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:11
    ไผ่เธอ.... น่ารักเกินปายยย
    #10,825
    0
  9. วันที่ 27 มกราคม 2562 / 22:39
    ไผ่ตอนเรียนที่เดีัยวกับพรีมเนี้ย ประมาณเพลงนี้เลย...
    แอบหลงรักเธออยู่ แต่เธอคงไม่รู้
    แอบหลงรักเธออยู่แต่เธอคงดูไม่ออก .... เชียร์ไผ่จะได้แกล้งพี่เบียร์
    #9,337
    0
  10. วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:42
    โลกกลมมากเธอ ฟิล์มสนิทกับน้ำค้าง น้ำค้างเป็นแฟนพี่เต้ย พี่เต้ยเป็นน้องพี่เบียร์ อยากให้เสี่ยเต้ยมาแจมในเรื่องนี้เยอะๆน้ำค้างด้วย ที่สำคัญ.... พี่เต้ยจะแต่งงานในเล่มนี่ป่าวเนี้ย555 แต่งพร้อมกันเลยได้มั้ย คู่ของพี่เต้ยกับพี่เบียร์ฮิ้วๆ

    ส่วนไผ่ที่บอกไม่จีบเนี้ย ขอร้องจีบเถอะไผ่ดูคนดีของสังคมมาก มากวนให้พี่เบียร์ยิ่งหึงยัยชี5555
    #9,113
    0
  11. #9059 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 01:07
    พี่ฟิล์มเดียวกับน้ำค้างใช่มั้ย ได้เห็นหน้าสักที
    #9,059
    0
  12. #8906 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:49
    ทีมไผ่ได้ไหม555
    #8,906
    0
  13. #8905 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:47
    คาริสานี่ดีหรือร้ายวะ ไม่แน่ใจเลย5555
    #8,905
    0
  14. #8452 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 12:59
    เกลียดการฟุบตัวของมิสยูนิเวิร์ส 5555
    #8,452
    0
  15. #7908 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 20:06

    เรื่องมันเป็นยังไงค่ะคุณณณ รู้สึกจะมีอะไรๆเยอะเเยะไปหมดล้าว

    #7,908
    0
  16. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 01:43
    คาริสานี่แสบจริงๆ
    #7,345
    0
  17. #6309 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:28
    ไผ่ กรี๊ดด
    #6,309
    0
  18. #5301 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 01:57
    มันมีเงื่อนงำ
    #5,301
    0
  19. #1872 lincaifeng (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 08:42

    รอออออออ ????????

    #1,872
    0
  20. #1475 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:14
    รายละเอียดเยอะมากกกก อมก
    #1,475
    0
  21. #1474 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:14
    ยี่หวาถึงกับไถลไปกองกับพื้น รอๆตามติดชีวิตนาง
    #1,474
    0
  22. #1129 Kittych (@Kittych) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:32
    คาริสาน่าจะเป็นน้องสาวของพี่เบียร์ พี่ไอน่าา
    #1,129
    0
  23. #1117 Flukeeee (@Flukeeee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 18:56
    อ้าวว นี้อ่าน พริมาเป็น พริ-มา ตลอดเลยย 5555
    #1,117
    0
  24. #1060 KK-Cloudy (@KK-Sunantha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 11:52
    น้องคลาร่ามาดีมั้ยอยากเชียร์น้อง
    #1,060
    0
  25. #1057 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 10:28
    บี้ๆๆๆๆๆ มาๆๆๆๆ
    #1,057
    0