Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

  • 600% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,642,582 Views

  • 33,403 Comments

  • 17,002 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    435,971

    Overall
    1,642,582

ตอนที่ 6 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 5: สิ่งที่ ‘ผม’ ต้องรับผิดชอบ [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10055 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

LOVE THERAPY

บำบัดรักบทที่ 5:  สิ่งที่ ผม ต้องรับผิดชอบ


 



ทั้งที่คนบนโลกมีเป็นล้าน ๆ แต่ฉันกลับกระโดดกำแพงลงมาเจอคนที่ไม่สมควรเจอที่สุดซะได้ !

 

สูดและผ่อนลมหายใจเพื่อตั้งสติสองสามครั้งฉันค่อยหันมองรอบกาย ก่อนจะพบว่าตอนนี้เราอยู่ในซอยลัดที่ค่อนข้างพลุกพล่าน ติดกำแพงสตูดิโอมีรถจอดเรียงรายกัน ถัดไปเล็กน้อยเป็นร้านสะดวกซื้อซึ่งด้านหน้าเปิดให้ร้านก๋วยเตี๋ยวโต้รุ่งเช่า

 

แต่ถึงจะเป็นที่ชุมชนถ้าลองนักข่าวเห็นว่าเราอยู่ด้วยกัน ฉันเชื่อว่าพาดหัวข่าวที่โชว์หราตามโซเชียลเน็ตเวิร์กก็คงเป็น โนสนโนแคร์ ความรักล้นอกจนทนไม่ไหว นางร้ายหน้าใหม่พลอดรักหนุ่มไฮโซที่ริมถนน อย่างไม่ต้องสงสัย

 

จังหวะที่ฉันกำลังจะถามคุณเบียร์ว่ารถอยู่ไหนเสียงสั่งก็ดังขึ้น “ตัวแค่นั้นหนีได้ไม่ไกลหรอก ดีไม่ดีอาจเจอแจ็คพ็อตผู้ชายคนนั้นมารับให้ได้กดชัตเตอร์ด้วย... ปีนตามไปเร็ว !

 

คุณพระคุณเจ้าช่วย ขนาดนี้แล้วยังจะตามอีกเหรอ ชาติก่อนเกิดเป็นหมาหรือไง !

 

ไม่มีเวลาให้ได้คิดหาทางหนีที่ไล่ฉันก็ต้องฉุดผู้ชายตัวโตเข้ามานั่งยอง ๆ อยู่ตรงซอกแคบเท่าแมวดิ้นตายข้างรถเก่าจนสนิมเขรอะ ซึ่งไม่รู้ว่าจอดมาตั้งแต่สมัยไหนถึงได้มีไม้เลื้อยขึ้นปกคลุมเกือบถึงหลังคา

 

ตุบ !... ตุบ ! เท้ากระทบพื้นถนนจนเกิดเป็นเสียงดังติด ๆ กัน

 

“ทางไหนต่อดีพี่”

 

“ทางขวาออกถนนใหญ่ ไปขวาแล้วกัน”

 

“หึ...” คล้อยหลังสองคนแรกจากไปแค่เสี้ยววินาทีคุณเบียร์ก็หลุดหัวเราะ

 

เพิ่งรู้ในตอนที่ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดริมฝีปากนี่เองว่าเราอยู่ใกล้กันมากแค่ไหน ด้วยความประหม่าฉันจึงเตรียมเพิ่มระยะห่างแต่กลับพบว่าสุดทางแล้ว ด้านหลังแคบเกินกว่าจะเบียดเข้าไปได้แม้แต่มิลลิเมตรเดียว

 

ดูเหมือนการแกล้งฉันคือความสนุกของคุณเบียร์ ดังนั้นพอเห็นว่าฉันอึดอัดเขาจึงเคลื่อนใบหน้ามาชิดจนปลายจมูกของเราเกือบจะติดกัน

 

“นักข่าวเยอะเลย...”

 

“...”

 

“เป็นข่าวเพราะผมเหรอ”


ยังจะมีหน้ามาถามอีก !

 

ชักสีหน้าแล้วฉันก็ทำท่าจะผลักเขาออกแต่แล้วเสียงพูดปนหอบหายใจของเจ้ากรรมนายเวรก็ดังขึ้นอีกครา “ผมว่าขึ้นรถหนีไปแล้วล่ะพี่ ไว้ค่อยไปดักเจอที่กองฯ ก็ได้”

 

“เออ พรุ่งนี้กูไม่ให้พลาดแน่นอน” คำพูดนั้นทำฉันขนลุกซู่

 

“เอาไรป่ะพี่ เดี๋ยวผมไปสั่งโอเลี้ยงสักถุงก่อน หิวน้ำ”

 

“ให้ไว กูส่งข้อความบอกไอ้อัฐให้ขับรถมารับแล้ว”

 

ทันใดนั้นหัวใจของฉันก็เต้นถี่เมื่อเห็นว่าผู้ชายคล้องกล้องไว้ตรงคอเดินมาสั่งน้ำใกล้กับที่ซ่อน หากเขามองมาทางขวาก็ต้องเห็นเราแน่นอน แต่ทั้งที่อยู่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเจ้ากรรมนายเวรอีกคนซึ่งทำฉันหลอนไม่ต่างจากนักข่าวก็พูดขึ้น

 

“ปวดขาจัง”


มันใช่เวลาไหมเล่า

 

“ทนหน่อยสิคะ” ฉันเอ็ดด้วยน้ำเสียงกระซิบ “เดี๋ยวนักข่าวก็ได้ยินหรอก วะ !...”

 

ซ่า ! เพราะตกใจกับเสียงประหลาดกับสัมผัสเปียกชื้นที่สาดโครมเข้ามาในคราวเดียวเลยเผลอหวีดร้องแต่ได้เพียงนิดคุณเบียร์ก็ยกมือมาปิดปากฉันไว้แน่น

 

นั่งงงอยู่ได้เดี๋ยวเดียวก็ต้องกลั้นขำจนตัวโยน เพราะเมื่อเราอยู่ในระยะปกติฉันจึงเห็นชัดถนัดตาว่ามีถั่วงอกติดอยู่บนเส้นผมที่เปียกลู่ของคุณเบียร์

 

ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมวัชพืชถึงได้ขึ้นมาปลกคลุมรถ ในเมื่อร้านก๋วยเตี๋ยวเล่นสาดน้ำแช่ผักมารดซะเต็มที่ขนาดนี้

 

“ขำอะไร” เขาปล่อยมือออกจากปากฉัน

 

“หัวคุณเบียร์มีถั่วงอกติดอยู่ค่ะ”

 

“เพราะใครล่ะ” ริมฝีปากได้รูปคว่ำลง สายตาแสดงการตำหนิอย่างแรงกล้าว่า พาผมมาเผชิญความซวยตรงนี้ยังกล้าหัวเราะอีกเหรอ

 

“ใครเหรอคะ” พอฉันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้คุณเบียร์ก็ลุกพรวดขึ้น แต่ฉันก็รีบคว้าข้อมือหนาแล้วฉุดให้เขานั่งลง “โอ๋ ๆ ไม่โกรธนะ”

 

“...”

 

“แค่ถั่วงอกเอง หยิบออกให้ก็ได้” บอกเพียงเท่านั้นฉันก็เอื้อมมือไปยังเส้นผมสีดำสนิทก่อนจะหยิบถั่วงอกชูขึ้น “นี่ไงคะ”

 

หลบมาขนาดนี้แล้วจะปล่อยให้เขาเผยตัวได้ยังไง

 

หลังจ้องหน้ากันด้วยสายตาที่ตีความหมายไม่ได้คุณเบียร์ก็บอก “คุณก็มีเหมือนกัน”

 

ซึ่งนั่นก็ทำให้ฉันต้องยกมือลูบหัวตัวเอง และเมื่อไม่ได้จับโดนอะไรที่รูปทรงคล้ายกับถั่วงอกแม้แต่น้อยจึงหรี่ตามองเขาอย่างประเมินท่าที

 

หลอกกันอีกหรือเปล่าเนี่ย ?

 

คุณเบียร์ผู้ซึ่งน่าจะตีความหมายออกตอบกลับ “ไม่ได้อยู่บนหัว”

 

“แล้วอยู่ตรง...” คำพูดของฉันหยุดชะงักเมื่อเขาเลื่อนมือมาทางแก้มซ้าย ชั่วเสี้ยววินาทีที่ปลายนิ้วเย็นจัดสัมผัสกับผิวใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้น

 

“ตรงนี้” เขาโชว์ใบผักบุ้งสีเขียวสดให้ดูว่ามันมีอยู่จริง “หัวผักบุ้ง”

 

บรรยากาศแถวนี้ไม่ดีเอาซะเลย

 

“หนาวจัง” ฉันเปลี่ยนเรื่องพูดอย่างปัจจุบันทันด่วน ก่อนจะแสร้งลูบมือขึ้นลงตามแขนเปียกชื้น

 

อาจเพราะคิดว่าฉันรู้สึกไม่ดีอย่างที่พูดน้ำเสียงของเขาจึงจริงจังขึ้น “เดี๋ยวมันก็ไป”

 

เหมือนจะบอกกลาย ๆ ว่า อดทนหน่อย

 

ไม่นานนักนักข่าวก็รับเงินทอนจากแม่ค้าก่อนจะเดินขึ้นรถยนต์ติดสติกเกอร์ช่องฟรีทีวีชื่อดังลับสายตาไป

 

“มาเถอะ” คุณเบียร์ฉุดแขนฉันให้ลุกขึ้น “เดี๋ยวผมไปส่ง”

 

เนื่องจากยังระแวงฉันจึงเกาะรถไว้ก่อนมองซ้ายขวา จนมั่นใจแล้วว่าไม่มีนักข่าวสำนักอื่นหลงเหลืออยู่ค่อยระบายลมหายใจ “ยังกลับไม่ได้ค่ะ พรีมยังหากระเป๋ากับรองเท้าไม่เจอ”

 

“อยู่...”

 

“พรีม !” ตอนคุณเบียร์กำลังจะพูดบางอย่างผู้ชายที่มองจากหน้าตาและการแต่งกายแล้วน่าจะเป็นนักศึกษา มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ส่วนอีกข้างหิ้วถุงน้ำปั่นก็ปรี่เข้ามาใกล้ มองฉันตั้งแต่หัวจดเท้ารอบหนึ่งจึงพูดเสียงสั่น “พรีมจริงด้วย น้องผมชอบพรีมมากตามดูคลิปออกกำลังกายในไอจีทุกวันเลย”

 

“ขอบคุณค่ะ” พอฉันปั้นยิ้มนางแบบเขาก็เขินจนหน้าแดง

 

“ขอถ่ายรูปคู่ด้วยได้ไหมครับ”

 

ผมลู่ติดหนังหัวขนาดนี้ยอมให้ถ่ายด้วยก็บ้าแล้ว ขณะที่ฉันครุ่นคิดหาคำปฏิเสธแบบไม่ให้เสียน้ำใจจนสมองแทบแตกแต่ผู้ชายข้างตัวกลับพูดเสียงเย็น

 

“ไม่สะดวกครับ


เหมือนมีกระแสไฟฟ้าสักร้อยโวลต์มาช็อตที่กลางศีรษะ ฉันทำได้เพียงฉีกยิ้มโง่เง่าเพราะคิดอะไรไม่ออกเลยสักอย่างเดียวนอกจากซวย... ซวย และซวย !

 

คนถือกล้องโทรศัพท์ค้างกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะถาม “ผู้จัดการส่วนตัวเหรอครับ”

 

“อยากฟังคำตอบว่าไงล่ะ” คุณเบียร์กดเสียงหนักก่อนจะหักข้อนิ้วพร้อมบิดต้นคอ จากนั้นจึงไพล่มือไปจับคอเสื้อทางด้านหลังแล้วดึงออกในคราวเดียว

 

วินาทีที่ผิวกายเปลือยเปล่าทว่าเต็มไปด้วยรอยสักปรากฏแก่สายตาผู้ชายคนนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่พร้อมถอยหลังหนึ่งก้าว

 

“คุณเบียร์ !” ฉันรีบกระโจนไปคล้องแขนคุณเบียร์ ก่อนจะบอกพี่ชายแฟนคลับผ่านสายตาว่าให้รีบหนี ซึ่งเขาก็หมุนตัวแล้วรีบวิ่งจู๊ดเข้าหอพักซึ่งอยู่เยื้องไปแบบไม่คิดชีวิต คล้อยหลังไม่นานนักฉันจึงจิกเล็บเข้ากับมัดกล้ามเนื้อแข็งแรงพร้อมถามอย่างไม่อ้อมค้อม “เมื่อกี้คุณเบียร์จะทำอะไร”

 

คุณเบียร์หลุบมองฉัน “ผมทำอะไร”

 

“คุณขู่เขา”

 

“ไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย” พูดพร้อมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “เรื่องนี้สาบานได้”

 

ถ้าไม่ขู่ งั้นแปลว่าจะทำจริงสินะ

 

เมื่อถูกฉันใช้สายตาเชือดเฉือนจ้อง คุณเบียร์จึงระบายลมหายใจ “ก็มันมองหน้าอกคุณ”

 

ก้มลงสำรวจตัวเองแล้วเห็นว่าเสื้อยืดที่สวมอยู่แนบไปกับเนื้อจนเห็นชั้นในฉันก็รีบยกมือกอดอก

 

“มาปิดอะไรตอนนี้” เขาดูหัวเสียที่ฉันมีปฏิกิริยาต่อต้านกับตัวเองคนเดียว “ผมไม่ได้หื่นเหมือนมันนะ”

 

กล้าพูดมาก ! เป็นคำโกหกที่ชั่วที่สุดในโลกเลย

 

“สาบานให้ฟ้าผ่าตายมั้ยคะ”


“ฟ้าไม่ผ่าคนอย่างผมหรอก” พอถูกจี้จุดเข้าคุณเบียร์ก็เฉไฉ

 

โถ... ไม่แน่จริงนี่นา

 

ขณะที่ฉันย่นจมูกอย่างหมั่นไส้เขากลับบิดน้ำออกจากเสื้อก่อนจะสะบัดแล้วพาดมันบนบ่าของฉัน “ใส่ซะ”

 

ถอดเสื้อออกแต่แรกเพราะอย่างนี้เองงั้นเหรอ อยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกผิด

 

“นิ่งทำไม ชุดโป๊อยู่” เห็นว่าฉันยังยืนกอดอกนิ่งคุณเบียร์จึงย้ำ “ให้ไว ตรงนี้คนเยอะ ถ้าอยากโชว์เอาไว้โชว์กันสองคนพอ”

 

ได้ยินดังนั้นฉันก็ถลึงตา “เพ้อเจ้อ ใครเขาอยากจะโชว์”

 

“ก็ไม่ใส่สักที จะให้คิดยังไง” ถึงจะดูเหมือนแหย่แต่ฉันก็รับรู้ได้ว่ามันคือการเร่ง

 

คุณเบียร์เป็นคนแบบไหนกันแน่นะ ? ฉันได้แต่ครุ่นคิดยามสวมเสื้อหลวมโพรกทับชุดตัวเอง

 

เมื่อพอใจแล้วผู้ชายที่สักเยอะจนเลอะเทอะจึงไพล่มือไปด้านหลังแล้วหยิบกระเป๋าคลัชซึ่งเหน็บไว้กับขอบกางเกงมาส่งให้ “นี่กระเป๋าคุณ”

 

แม้ตัวกระเป๋าจะมีสีดำจึงมองไม่เห็นว่ามันยังคงสภาพหรือไม่ แต่พอฝ่ามืออันสั่นระริกสัมผัสกับหนังฉ่ำชื้นแล้วขอบตาพลันร้อนผ่าว

 

หมดกันชาแนลลูกแม่... ทะนุถนอมมาตั้งนานไม่นึกเลยว่าจะอายุสั้นจากกันไปไวขนาดนี้

 

กลืนก้อนสะอื้นที่แล่นมาจุกอกแล้วฉันจึงเอ่ยปาก “แล้วรองเท้าล่ะคะ เห็นบ้างไหม”

 

“ข้างที่หล่นมาปักหัวผมอยู่โน่น” ชี้ไปยังส้นสูงซึ่งตกอยู่ไม่ไกลก่อนจะเบนนิ้วไปยังถนน “อีกข้างคุณโยนแรงเกิน บินไปตกกลางถนนโดนรถเหยียบเหลือแต่ซากแล้ว”

 

หลบนักข่าวแค่ครั้งเดียวเสียหายหลักแสน ชาติปางก่อนฉันทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ทำไมชาตินี้ถึงต้องชดใช้หนักเหลือเกิน !


“ไปเถอะ คนมองเยอะแล้ว” เป็นจริงอย่างที่เขาพูด ตอนนี้ชาวบ้านร้านตลาดเริ่มหันมาให้ความสนใจเรา

 

“ก้มไว้” คุณเบียร์บอกพร้อมคว้าแขนฉันซึ่งรีบก้มหน้างุดเดินข้ามถนนมายังรถยนต์ที่จอดตีไฟกะพริบไว้ฝั่งตรงข้าม หลังกดปลดล็อกแล้วเขาจึงเปิดประตูแล้วดันร่างฉันให้ทรุดตัวลงนั่งก่อนจะเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับ

 

ลมเย็นที่เป่ามาตกกระทบผิวกายส่งผลให้ฉันหนาวสั่นจนต้องยกมือขึ้นลูบแขน แต่เพียงครู่เดียวคุณเบียร์ก็ปิดเครื่องปรับอากาศแล้วกดกระจกลงแทน

 

“ขอบคุณค่ะ” ตอนฉันบอกเสียงเบาเขาก็ทำเพียงแค่โคลงศีรษะ ดังนั้นระหว่างที่รถแล่นมาตามถนนมุ่งหน้าสู่คอนโดจึงมีเพียงเสียงครางหึ่ง ๆ ของเครื่องยนต์ซึ่งดังลอดผ่านช่องแคบตรงกระจกเข้ามาทำลายความเงียบงัน

 

พรุ่งนี้จะรับมือยังไงดีนะ ? ฉันครุ่นคิดอยู่ทุกลมหายใจ แต่ยังหาทางแก้ปัญหาไม่ได้กลับต้องสะดุ้งเมื่อตอนคุณเบียร์เลี้ยวรถเข้ามายังคอนโดแล้วเห็นจากทางหางตาว่ามีคู่ชายหญิงท่าทางไม่น่าไว้ใจนั่งอยู่ที่ชุดโต๊ะเก้าอี้ตรงสวนหย่อมด้านหน้า

 

“ขับขึ้นลานจอดรถไปเลยค่ะ !” เอ่ยจบฉันก็เปิดกระเป๋าหยิบคีย์การ์ดส่งให้คุณเบียร์ซึ่งรับไปด้วยท่าทางงุนงง “มีนักข่าวดักอยู่”

 

พยักหน้าครั้งหนึ่งคุณเบียร์ก็ทำตามคำขอ เมื่อสแกนบัตรผ่านไม้กั้นตรงป้อมยามขึ้นมาได้แล้วถอยรถเข้าไปจอดในช่องว่างเรียบร้อยฉันจึงยีผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด จนกระทั่งพอใจจึงเอื้อมมือไปยังประตูแต่กลับถูกคนข้าง ๆ หยุดไว้ซะก่อน

 

“ลืมอะไรไปหรือเปล่า”

 

เพราะคิดว่าเขาอยากได้คำขอบคุณเลยพูดอีกครั้ง “ขอบคุณนะคะ”

 

“ไม่ใช่” คุณเบียร์หลุบมองร่างกายตัวเอง “ผมไปแบบนี้ไม่ได้”

 

อ้อ... ทวงของนี่เอง รู้ดังนั้นถึงจะอายแต่ฉันก็ตัดสินใจถอดเสื้อออกก่อนจะยกมือข้างที่ว่างกอดอกแล้วยื่นมันให้เขา “คืนค่ะ”

 

“มันเปียก” คนพูดท้าวแขนเข้ากับขอบกระจกฝั่งคนขับพร้อมทำหน้าซึน “ทำให้แห้งก่อน”


“งั้นรออยู่ตรงนี้นะคะ” ฉันยิ้ม “เดี๋ยวพรีมปั่นเสร็จจะเอาลงมาให้”

 

ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้ อย่านึกว่ารู้ไม่ทันนะ

 

“อือ” เขาครางงึมงำหน้านิ่งก่อนจะยกมือขึ้นจับศีรษะตัวเอง “เจ็บจัง รองเท้าคุณปักกลางหัวผมเลย”

 

“ขอโทษนะคะ ไม่ได้ตั้งใจ” รอยยิ้มที่ปรากฏบนริมฝีปากของฉันกว้างขึ้นกว่าเก่า “กลับไปอย่าลืมเอาน้ำแข็งประคบนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพรีมขอ...”

 

แกร๊ก ! แค่ฉันทำท่าจะเอี้ยวตัวคุณเบียร์ก็ล็อกรถหน้าตาเฉย แน่นอนว่าฉันลองกดปลดล็อกดูก่อนและพอไม่สามารถเปิดจากฝั่งตัวเองได้จึงหันมองเขาอย่างหงุดหงิด

 

“ไม่รับผิดชอบหน่อยเหรอ” ผู้ชายขี้แกล้งเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน

 

“...”

 

“วันนี้ผมไม่ได้รังแกคุณนะ” นัยย์ตาคนพูดทอประกายระยิบระยับ “คุณจะเมินผมไม่ได้แล้วรู้ไหม”

 

“คุณเบียร์ไปอยู่ตรงนั้นเอง ความผิดของคุณเบียร์ครึ่งนึง”

 

พอโดนย้อนด้วยคำพูดที่ตัวเองเคยใช้มุมปากของเขาก็กระตุกขึ้นข้างหนึ่ง “มันก็ใช่ แต่ผมก็รับผิดชอบคุณนี่ ถึงคราวคุณต้องรับผิดชอบผมบ้างแล้วล่ะ”

 

สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ฉันจึงตัดสินใจพูดความจริง “เอาตรง ๆ นะคะ ห้องเป็นพื้นที่ส่วนตัว พรีมไม่สะดวกให้ขึ้นไป เข้าใจพรีมใช่ไหมคะ”

 

“ครับ” ผงกศีรษะรับง่าย ๆ เสร็จเขาจึงกดเปิดสเตอริโอแล้วเคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยตามจังหวะเพลงด้วยท่าทางกวนประสาท

 

“คุณเบียร์” ฉันเรียกเสียงเขียว “ปลดล็อกรถค่ะ”

 

ครืดดด โทรศัพท์สั่นยาว ๆ ขึ้นครั้งหนึ่ง ก่อนจะตามมาด้วย ครืดดด ครืดดด ครืดดด

 

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะพอจะเดาชะตากรรมของตัวเองออก สั่นระรัวถึงขั้นนี้คงเป็นพลอยอย่างไม่ต้องสงสัย และเมื่อหยิบโทรศัพท์ออกมาดูฉันก็แทบอยากจะกัดลิ้นตายกับข้อความยาวเป็นพรืด

 

‘9.52PM Ploy_PPS: อีนังชี นังเพื่อนทรพี

‘9.53PM Ploy_PPS: แกกล้าปิดบังเรื่องนี้กับฉันอย่างงั้นเหรอ

‘9.53PM Ploy_PPS: อีกครึ่งชั่วโมงฉันจะไปหาแกที่คอนโด เตรียมคำตอบดี ๆ ไว้ได้เลยเพราะถ้าไม่มี

‘9.53PM Ploy_PPS: แกตายแน่

‘9.53PM Ploy_PPS: *(สติกเกอร์หมีถูกเชือดคอ)*’

 

ขืนปล่อยให้เพื่อนที่กำลังถูกพายุของความโมโหครอบงำมาเจอคุณเบียร์มีหวังคอนโดถล่มแน่

 

ไวเท่าความคิดฉันจึงรีบหันไปตกลงกับเขา “เดี๋ยวพลอยจะมา แค่ประคบเย็นให้ แล้วก็ทำให้เสื้อแห้งคุณเบียร์จะกลับ โอเคไหม”

 

คุณเบียร์ยิ้มกริ่มก่อนจะกดปลดล็อกแล้วเปิดประตูนำลงไป หลังจากเข้ามาในลิฟต์แล้วรอให้ถึงที่หมายเขาก็เปรย

 

“เรื่องที่กลัวน่ะ คราวนี้ถ้าคุณไม่ให้...”

 

“...”

 

“ผมไม่ทำหรอก”


ฉันมองเขาด้วยสายตาที่สื่อความหมายอย่างชัดเจนว่า เรื่องนั้นฝันไปเถอะ และเมื่อลิฟต์เปิดออกจึงเดินกึ่งวิ่งมากดรหัสปลดล็อกก่อนหมุนลูกบิดแล้วใช้ตัวเองขวางทางไว้

 

พอคุณเบียร์เข้ามาในห้องเรียบร้อยจึงบุ้ยปากไปยังโซนรับแขก “นั่งรอก่อนค่ะ ขอห้านาที”

 

รอจนเห็นเขาทรุดตัวลงนั่งจริง ๆ ฉันค่อยเข้าห้องนอนล็อกประตูอย่างแน่นหนาแล้วผลัดเปลี่ยนชุดมาเป็นเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวมิดชิด

 

ตอนเปิดประตูออกมาคนที่เอกเขนกอยู่บนโซฟาตัวยาวอย่างสบายอารมณ์ก็แสร้งเบิกตากว้างแถมยังล้อเลียน “มีผ้าโพกหัวอีกนิดผมจะคิดว่าคุณเป็นสาวมุสลิมแล้วนะ”

 

เพราะไม่รู้จะตอบยังไงฉันเลยทำเพียงแค่ย่นจมูกแล้วตรงเข้าห้องครัวกึ่งห้องซักล้าง หลังเอาผ้าเปียกของคุณเบียร์เข้าเครื่องพร้อมตั้งเวลาอบแห้งเสร็จเรียบร้อยจึงหยิบน้ำผักซึ่งปั่นเก็บไว้ตั้งแต่เช้าจากตู้เย็นรินใส่แก้วดื่ม ก่อนจะใช้มือถือเปิดเพจ แอบส่องดารา

 

รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ก่อนเพื่อนมาฉันต้องรู้ซะก่อนว่านักข่าวถามอะไรมันไปบ้าง

 

ยังไม่ทันเลื่อนจอก็เห็นแล้วว่าคลิปที่มีหน้าพลอยโชว์หราถูกปักหมุดไว้ด้านบนสุด เนื่องจากมันเล่นเองโดยอัตโนมัติอยู่แล้วฉันจึงทำเพียงแค่กดเปิดเสียง

 

เสียงได้นะ... ชัดใช่มั้ย เสียงนักข่าวผู้หญิงดังแทรกขึ้นมา น้องพลอยพร้อมแล้วนะคะ

 

ค่ะ พลอยพยัก ถึงปากจะยิ้มกว้างแต่เพราะรู้จักและสนิทสนมกันมานานแค่มองจากแววตาก็รู้แล้วว่าตอนนี้เพื่อนกำลังหวาดระแวง

 

พูดถึงเรื่องทีนเอจโมเดลไทยแลนด์ให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

 

ซีซั่นสองกำลังจะเริ่มถ่ายทำเดือนหน้านี้แล้วค่ะ ตอนนี้ก็กำลังประกาศรับสมัครน้อง ๆ ที่สนใจอยากเข้าร่วมแข่งขันอยู่ เพราะคร่ำหวอดในวงการนี้มาก่อนฉันเพื่อนจึงตอบได้อย่างฉาดฉานไม่มีเก้อเขิน ฝากพี่ ๆ ช่วยโปรโมตด้วยนะคะ

 

ได้ค่ะ นักข่าวสาวประเภทสองอีกสำนักตอบ ได้ข่าวว่าสมัยก่อนน้องพลอยสนิทกับน้องพรีม พริมาเป็นเรื่องจริงมั้ยคะ

 

สมัยนี้ก็ยังสนิทอยู่ค่ะ หัวเราะพอเป็นจริตเล็กน้อยพลอยค่อยพูดต่อ เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันไปแล้ว

 

งั้นแบบนี้น้องพลอยก็ต้องรู้เรื่องหัวใจของเพื่อนใช่มั้ยว่าตอนนี้เขากำลังอินเลิฟอยู่กับใคร

 

อินเลิฟ ? คิ้วสีอ่อนขมวดเป็นปม ไม่นะคะ

 

ข่าววงในที่ลงว่านางร้ายหน้าใหม่ชื่อย่อ ย่องขึ้นคอนโดผู้ชาย ใช่น้องพรีมหรือเปล่าคะ

 

ขึ้นคอนโดผู้ชายไม่ใช่พรีมแน่นอนค่ะหลังพลอยตอบอย่างมั่นอกมั่นใจนักข่าวนับสิบก็กระหน่ำถามจนเสียงดังเซ็งแซ่ฟังแทบไม่ได้ศัพท์

 

แต่มีรูปหลุดคนหน้าเหมือนน้องพรีมเดินขึ้นคอนโดหรูติดเจ้าพระยาออกมาแล้วนะครับ

 

คอนโดน้องพรีมอยู่แถวสุขุมวิทไม่ใช่เหรอครับ

 

‘@#%T$^**()_+’

 

ยืนอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่เพียงชั่วอึดใจเพื่อนที่น่ารักของฉันก็ดึงสติกลับมา อ๋อออ คอนโดริมเจ้าพระยานี่เอง

 

ท่าทางนั้นทำให้ทุกคนสงบลงทันควัน พรีมซื้อคอนโดใหม่น่ะค่ะ ตอนนี้กำลังตกแต่ง น่าจะใกล้เข้าอยู่ได้แล้ว

 

ฉลาดตอบสมเป็นไอ้พลอย ! หลังจากนี้ฉันก็แค่ต้องไปเช่าห้องถูกสุดสักหกเดือนเพื่อกันข้อครหา

 

เพราะลุ้นกับบทสัมภาษณ์ที่พยายามจะขยี้ให้จนมุมของนักข่าวจนลำคอแห้งผากดังนั้นฉันจึงรินน้ำเปล่าใส่แก้ว

 

ได้ข่าวว่าที่นั่นห้องถูกสุดคือสามสิบล้านนะครับ


“แค่ก !” ได้ยินราคาฉันก็สำลักน้ำที่เพิ่งดื่มเข้าไปได้แค่เพียงอึกเดียว

 

ก็... ทั้งที่ปากยังฉีกยิ้มแต่หน้าเพื่อนพลันซีดลง เห็นพรีมบอกว่าราว ๆ นั้น

 

หูยยย น้องพรีมนี่รวยใช่เล่นนะครับ

 

รวยใช่เล่นบ้าบออะไรล่ะ คอนโดติดรถไฟฟ้าราคามาตรฐานที่อยู่ตอนนี้ฉันยังต้องผ่อนธนาคารอยู่เลย

 

คนเราทำงานแบบไม่มีหยุดพักมาเป็นสิบปีก็ต้องมีสักครั้งนั่นแหละค่ะที่อยากให้รางวัลตัวเองบะ... ขณะที่พลอยลอยหน้าลอยตาตอบยังไม่ทันจบประโยคใครสักคนก็ตะโกนขึ้นก่อนคลิปตัด

 

เฮ้ย ! ที่สนามด้านหลัง... น้องพรีม !’

 

แสดงว่าตอนที่ฉันกำลังจะปีนกำแพงหนีพวกเขากำลังสัมภาษณ์ไอ้พลอยอยู่นั่นเอง

 

“คุณ” เสียงเรียกที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังบวกสัมผัสที่แตะลงบนไหล่ทำฉันสะดุ้งโหยงเผลอเขยิบตัวหนีโดยอัตโนมัติ ส่งผลให้ข้อศอกไปกระแทกโดนเหยือกน้ำ

 

เพล้ง ! แก้วกระทบพื้นส่งเสียงดังลั่นพร้อมกันกับที่หลังเท้าของฉันรู้สึกเจ็บแปลบ

 

“อย่าเพิ่งขยับนะคะเดี๋ยวพรีม...” กำลังจะบอกว่า เดี๋ยวพรีมขอเก็บเศษแก้วก่อน แต่คุณเบียร์กลับช้อนร่างฉันลอยหวือขึ้นจากพื้น เพราะตกใจจนทำอะไรไม่ถูกฉันจึงได้แต่นอนตัวแข็งทื่ออยู่ในวงแขนแข็งแรงตอนเขากระโดดข้ามเศษแก้วมายังห้องนั่งเล่น

 

วางฉันลงบนโซฟาแล้วคุณเบียร์จึงยกเท้าที่บัดนี้ถูกเลือดสีแดงสดชโลมจนไม่เห็นปากแผลขึ้นสำรวจ ไม่นานนักก็ทำท่าจะเข้ามาอุ้มกันขึ้นอีกครั้ง

 

“หยุดเลยค่ะ” ฉันรีบเบรก “คุณเบียร์จะทำอะไร”

 

“พาไปหาหมอ”

 

“ไม่ต้องหรอก แค่แก้วบาดเอง”

 

“เลือดเยอะขนาดนี้ เองตรงไหน”

 

“พรีมเกล็ดเลือดต่ำค่ะ เวลาเป็นแผลเลือดจะออกเยอะ” เนื่องจากท่าทางเขาดูเป็นกังวลฉันจึงบอกความจริง “ทำให้เลือดหยุดก็โอเคแล้ว”

 

“แน่เหรอ” ดวงตาดำขลับฉายแววคาดคั้น

 

“แน่ค่ะ” บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกเอ็นดูคุณเบียร์ขึ้นมาเสียเฉย ๆ “คุณเบียร์แค่เปิดเอากล่องปฐมพยาบาลตรงลิ้นชักชั้นวางทีวีให้พรีมก็พอ”

 

ได้ยินดังนั้นเขาก็ไปเปิดเอากล่องสีฟ้าใสขนาดเหมาะมือแล้วเดินกลับมาคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน จัดการหยิบแอลกอฮอล์เทใส่สำลีเสร็จสรรพค่อยยกเท้าของฉันขึ้นพาดกับต้นขาตัวเองโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

 

จะเป็นคนทำแผลให้อย่างนั้นเหรอ ?

 


โง้ยยยย ทำไมคุณเบียร์น่าเอ็นดู

แบบนี้คุณชีจะใจแข็งไปได้อีกกี่นานเนี่ย

 

อยากอัปตอนต่อไปแว้ววววว หนุก ๆ ๆ ๆ=..=

 

 

 


เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ


*อิมเมจตัวละคร*

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10.055K ครั้ง

1,850 ความคิดเห็น

  1. #31377 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 17:17
    น่าเอ็นดูนะ แต่ถ้ากวางดีแสนดีคบมานานแสนนานยังไม่สามารถหยุดเบียร์ได้แล้วพรีมล่ะ? แค่ของใหม่รึป่าวเลยเห่อหรืออยากเอาชนะ
    #31377
    0
  2. #25621 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:54
    ขอให้เรื่องทุกเรื่องผ่านไปด้วยดีนะคะ
    #25621
    0
  3. #22602 chana2018 (@chana2018) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:16

    น่ารักอ่ะ

    #22602
    0
  4. #20613 blankmode (@blankmode) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 15:41
    ไม่ต้องซื้อ ย้ายไปอยู่ได้เลย ห้องพร้อม
    #20613
    0
  5. #18720 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:52
    คุณเบียร์สนใจจะซื้อคอนโดให้น้องมั้ยคะ กรั่กๆๆๆ
    #18720
    0
  6. #17797 ElizabethKeen (@ElizabethKeen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:31
    โอ้ยยยยย เขินนน -///- วนอ่านรอบที่ร้อยแล้วโว้ยยยยย ไม่เคยรู้สึกรักการอ่านขนาดนี้มาก๊อนนนน รักไรท์ รักพี่เบียร์ ฮื้ออออยากเอาพรีมมากอดไว้บ้าน หวงงงง
    #17797
    0
  7. #17074 HOKYM (@ilfeinmymen126) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:28
    หวีดมากกก
    #17074
    0
  8. #14926 kpumja (@kamlangjai-dd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:02
    ชอบพรีมนะ แต่เกลียดผช.เจ้าชู้ กวางก็ไม่ผิด รักเดียวใจเดียวตลอดไม่ใช่เหรอ

    ..ทำไมถึงทำกับผญ.อย่างงี้นะ ขอให้โดน ขอให้เจอผญ.ทำบ้าง 555มีแช่งอ่ะ
    #14926
    0
  9. #13984 Amineen27 (@Amineen27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
    เค้าเป็นข่าวก็เพราะคุณพี่แหละค่ะ!! ยังจะมาถามอีก ร้ายได้อีกอยากจะขึ้นห้องเค้าตลอดเวลา55555 ชอบพลอยตอบคำถามได้ดีค่ะ ช่วยเพื่อนสุดอะไรสุด55555
    #13984
    0
  10. #13042 Yougain (@Yougain) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:46
    น้องอ้วกอะ น้องจะท้องไหม แต่คุณเบียร์แอบร้ายจะเข้าห้องน้องให้ได้555
    #13042
    0
  11. วันที่ 29 มกราคม 2562 / 03:54
    พี่เบียร์ปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติเกินไปแล้วเราว่าพี่เขาถ้าเป็น ผญคนอื่นอาจเฉยๆ คือพี่เขาน่าจะเป็นพวกใช้คำพูดแสดงท่าทางเก่ง แต่ตอนที่พรีมเป็นแผล พี่เขาเป็นห่วงมากแต่คงไม่รู้ตัว ทำไมเชียร์พรีมจังเนาะฉันนี้ ต้องเพราะพรีมถูกจริตผญ สู้ชีวิตแน่นอน
    #9739
    0
  12. วันที่ 27 มกราคม 2562 / 14:19
    เป็นข่าวเพราะผมหรอ.... น้ำเสียงพี่เขาต้องเซ็กซี่แน่เลยยย
    #9117
    0
  13. #8467 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 14:37
    พริมอย่าหลงคนเจ้าชู้เชียวนะ
    #8467
    0
  14. #7922 ❥Woaini (@Janejira-M) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:28

    แอบจิกหมอนเบาๆ

    #7922
    0
  15. #7584 zomsolive (@zomsolive) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 18:35
    พรีมเจอครั้งที่สองคือเรียบร้อยไปแล้ว
    #7584
    0
  16. วันที่ 21 มกราคม 2562 / 15:08
    กร๊าวใจน้องมากพี่เบียร์ ฮึ้ยๆๆๆๆ จะเก็บพรีมไว้ดูคนเดียวช่ายมั้ยย นี่ขนาดยังไม่เป็นไรกันยังขนาดนี้ฮึๆถ้าเป็นแล้ว...

    😙😙😙😄
    #7577
    0
  17. #7576 chanyachanyapak (@chanyachanyapak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 14:59

    ละมุนเว่อร์ๆๆๆๆๆ

    #7576
    0
  18. #7569 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 13:04
    คุณเบียร์ร้ายมากๆ
    #7569
    0
  19. #7561 Bzllll (@kanyapakBoonyai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:45

    คุณเบียร์ทำไมน่ารักกก

    #7561
    0
  20. #7536 aomtiptanya (@0839241636) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:24

    น่ารักกกกกกก
    #7536
    0
  21. #7535 cp_psr (@cp_psr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:24
    คุณเบียร์น่ารัก
    #7535
    0
  22. #7407 PpleNo (@PpleNo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:09

    คุณเบียร์ใส่ใจขนาดนี้คุณจะต้านทานเสน่ห์ได้มั้ยน้อ
    #7407
    0
  23. #7401 รอต่อ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:58

    งืออคุณเบียร์แต่ละอย่างที่แสดงออกน่ารักไปแล้ววว

    #7401
    0
  24. #7399 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:48
    พรีมน่ารักอ่ะ พูดเพราะ ใจงามสมกับฉายานังชี5555555555
    #7399
    0
  25. #7379 pearlelpis (@pearlelpis) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 09:46

    อยากวาร์บไปอ่านใน ebook แล้ว ฮือ....


    #7379
    0