Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

  • 600% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 1,603,810 Views

  • 33,045 Comments

  • 16,798 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    397,199

    Overall
    1,603,810

ตอนที่ 11 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 10: เกลียวคลื่นที่ก่อตัวขึ้น ‘ในใจ’ [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15558 ครั้ง
    27 ก.พ. 62

LOVE THERAPY

บำบัดรักบทที่ 10:  เกลียวคลื่นที่ก่อตัวขึ้น ในใจ




Clara talks.

“มาแล้ว ๆ” ป้าวิไลเดินนำพี่ชื่นซึ่งถือถาดเหยือกใสบรรจุน้ำมะตูมและกากาแฟของเตี่ยเข้ามาขัดจังหวะได้อย่างทันท่วงที “น้ำมะตูมร้อน ๆ มาแล้วค่ะหนูกวาง”

 

ยามที่ป้าวางแก้วลงแล้วรินน้ำสีส้มอมเหลืองใส่แก้วเธอก็มีสีหน้าโล่งอก “ขอบคุณค่ะป้า”

 

หลังจากหันไปเสิร์ฟกาแฟให้เตี่ยแล้วป้าจึงถามอย่างนอบน้อม “คุณท่านจะรับอะไรเพิ่มไหมคะ”

 

“ไม่เอาแล้ว”

 

ครืดดด

 

เพราะรู้สึกเอียนฉันเลยดันเก้าอี้แล้วผุดตัวลุกขึ้นแต่พี่กวางก็รีบเรียกเอาไว้

 

“คลาร่า วันนี้ว่างไหม ไปชอปฯ กัน”

 

ทำไมฉันจะดูไม่ออกล่ะว่าเธอกำลังหาทางเลี่ยงการตอบคำถามของเตี่ย

 

“พี่กวางดูอึดอัดนะคะ” และนั่นก็ทำให้ฉันหมดความอดทนโพล่งออกไปอย่างเหลืออด “เลิกกับพี่เบียร์ไปแล้วนี่ ถ้ามาแล้วรู้สึกไม่ดี จะมาอีกทำไม”

 

ตลอดเวลาฉันจ้องพี่กวางเพราะกลัวว่าหากหันมองพี่เบียร์เพียงนิด ความกล้าที่มีจะหดหายไป “ถ้าเป็นหนู หนูไม่มานะ”

 

แกร๊ง !

 

เตี่ยเผลอปล่อยช้อนคนกาแฟกระแทกขอบแก้ว ส่วนป้าวิไลก็ยกมือขึ้นทาบอก

 

เมื่อระบายทุกอย่างจบฉันก็หมุนตัวกลับหลังหัน

 

“คลาร่า” แม้ใจจะสั่งให้เดินต่อ แต่ชั่วชีวิตนี้คนเดียวที่ฉันเกรงใจก็คือพี่ดังนั้นพอถูกเรียกขาทั้งสองข้างเลยหยุดเดินโดยอัตโนมัติ “ขอโทษกวางเดี๋ยวนี้”

 

กำมือให้แน่นเพื่อข่มความรู้สึกแล้วฉันค่อยพูดเหมือนไม่ยี่หระ “น้องไม่ผิด ทำไมต้องขอโทษ”

 

จากนั้นจึงก้าวฉับ ๆ ออกมายังลานจอดรถแต่ได้ยังไม่ถึงครึ่งทางก็ถูกพี่คว้าให้หันกลับมาเผชิญหน้า “ทำไมก้าวร้าวแบบนี้”

 

“น้องแค่พูดตามที่คิด” ถึงจะทำเป็นไม่กลัวแต่ริมฝีปากของฉันกลับสั่นระริกจนต้องขบเม้มมันแรง ๆ

 

“พูดอะไรนึกถึงความรู้สึกคนอื่นบ้าง” เอ่ยจบก็บุ้ยปากไปทางตัวบ้าน “กลับเข้าไปขอโทษกวาง”

 

“ไม่” ฉันประกาศกร้าว “ถ้าคิดว่าน้องพูดแรงไปก็เชิญทุกคนโอ๋พี่กวางกันให้พอใจเถอะ”

 

“คาริสา” พี่ปรามติดรำคาญ “ตั้งแต่เรื่องพรีมแล้วยังไม่สำนึกอีกเหรอ”

 

“เรื่องพี่พรีม น้อง สำนึก” ท้ายประโยคฉันย้ำชัดถ้อยชัดคำ “แล้วจะหาทางแก้ไขเองด้วย”

 

“...”

 

“มีผู้ชายดี ๆ อีกเยอะแยะที่ต้องการพี่พรีม น้องจะ...” ทันใดนั้นดวงตาของพี่พลันวาวโรจน์ขึ้น ก่อนที่จะมีโอกาสได้ตั้งตัวอุ้งมือแข็งแรงก็เพิ่มแรงบีบต้นแขนของฉันอย่างไร้ความปรานีจนรวดร้าวไปถึงกระดูก “โอ๊ย !


ห้ามมองแบบนั้นนะ... อย่าใช้สายตาเดียวกับพี่ไวน์ทำร้ายฉัน

 

“พี่เบียร์พอแล้วค่ะ” พี่กวางและแม่นมที่วิ่งตามมาทีหลังพยายามดึงพี่ออกห่างจากฉัน “กวางไม่ได้โกรธน้อง”

 

ถึงจะข้ามพ้นความรู้สึกเจ็บจนกลายเป็นชาแล้วน้ำใส ๆ กลับเอ่อขึ้นคลอเบ้า

 

“คุณหนูคลาร่า” เห็นน้ำตาที่ร่วงผล็อยป้าก็แสดงออกว่าสงสารจับใจ “คุณเบียร์ ป้าขอนะคะ น้องเจ็บ”

 

เขาเงยหน้าก่อนจะสูดและผ่อนลมหายใจเพื่อระบายอารมณ์แล้วยอมคลายแรง “ขึ้นไปคุยกันบนห้อง”

 

“ไม่ ! น้องเกลียดพี่เบียร์” ตอกหน้าพี่ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเสร็จ ฉันจึงสะบัดแขนแล้ววิ่งตรงไปขึ้นรถก่อนเร่งเครื่องออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว เมื่อตั้งสติได้ค่อยล้วงเอาโทรศัพท์มากดโทรหาที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียว

 

(ว่าไงคลาร่า)

 

“หนูขอไปหาดะ... ได้ไหม”

 

 

 

 

กดออดแล้วรออยู่ไม่กี่อึดใจประตูห้องก็ถูกดึงเปิดออกโดยเจ้าของร่างผอมเพรียวแต่ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนในชุดเสื้อกล้ามตัวโคร่งกางเกงขาสั้น พอเห็นสภาพฉันเธอพลันหุบยิ้ม “เกิดอะไรขึ้นคลาร่า”

 

“พี่พรีม... ฮึ่ก !

 

หลุดเรียกชื่อได้เพียงเท่านั้นฉันจึงปล่อยโฮดังลั่นก่อนจะโผเข้าสวมกอด ซึ่งพอพี่พรีมเห็นว่าฉันไม่พร้อมจะเล่าจึงทำเพียงเลื่อนมือมาโอบร่างกันไว้และไม่ซักไซ้อะไรอีก

 

กว่าจะหยุดร้องไห้สำเร็จขอบตาของฉันก็ปวดบวม  หลังทรุดตัวลงนั่งบนโซฟารับแขกและรับเจลเย็นประคบตาเพราะพี่พรีมอุตส่าห์ยักแย่ยักยันไปเอามาให้ทั้งที่ขาเจ็บ แล้วจึงได้ฤกษ์สำรวจรอบห้องซึ่งบัดนี้มีของวางกระจายเกลื่อน “พี่พรีมเก็บของทำไม”

 

“จะย้ายคอนโดชั่วคราวน่ะ” เธอพับเพียบกับพื้นแล้วคัดแยกเสื้อผ้าซึ่งยังติดป้ายชื่อแบรนด์ต่อ

 

คำตอบนั้นทำฉันสะดุดใจเพราะรู้ดีว่าคอนโดของพี่ค่าเช่ามหาโหดแค่ไหน กำลังจะแย็บถามว่าแก้ปัญหายังไงออดก็ดังขึ้นตามมาด้วยเสียงกดรหัสปลดล็อก

 

ทันทีที่ประตูถูกผลักเปิดออกก็เห็นว่าพี่อ้อยยืนขนาบข้างด้วยผู้ชายสองคนซึ่งท่าทางเขม่นกันกลาย ๆ คนแรกคือลูกชายป้าจ๋าแต่อีกคนกลับทำให้ฉันต้องหรี่ตาเมื่อถึงหน้าเจ้านายของเขา

 

อะไรของไอ้พี่บ้าเนี่ย เมื่อวานอุ้ม ตอนเช้ายังส่งคนสนิทมาคุมถึงคอนโด

 

ตัวเองไม่มีสิทธิ์สักหน่อย... ก็แค่เรื่องผิดพลาดคืนเดียวทำอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเขาอย่างนั้นแหละ

 

ตามยันเงาขนาดนี้ ถ้าไม่ติดเรื่องแฟนเก่าอย่างพี่กวางที่ยังไม่ชัดเจน ฉันคงคิดว่าพี่ หวง พี่พรีมแน่นอน


“ไผ่ คุณเข้ม” สีหน้าพี่พรีมแสดงออกอย่างชัดเจนว่าทั้งคู่ไม่ได้ถูกรับเชิญ

 

“วันนี้คุณจ๋าเรียกพี่เข้าไปพบ ขากลับพอคุณไผ่รู้ว่าพรีมจะย้ายห้องเลยขอตามมาช่วย ส่วนคุณเข้มพี่เจอนั่งรอที่หน้านิติฯ” พี่อ้อยลอบยิ้มแหย ๆ ก่อนจะขยับปากโดยไม่ใช้เสียงอ่านออกว่า ไม่รู้รอนานแค่ไหนแล้ว

 

“เชิญนั่งก่อนค่ะคุณเข้ม” พี่พรีมดูเกรงใจไม่น้อย “ไผ่ด้วย”

 

“ผมขอไปทำธุระสักครู่ครับ เดี๋ยวมาช่วย” พี่เข้มค้อมศีรษะแล้วเดินออกจากห้องโดยไม่ลืมเอากล่องรองเท้ามาขวางประตู

 

ส่วนผู้ชายชื่อไผ่ก็ตรงมานั่งขัดสมาธิตรงหน้าพี่พรีมก่อนจะยิ้มทักทายฉันเล็กน้อย “ไม่อ่ะ วันนี้เรามาเป็นกรรมกร ไหน ! มีอะไรให้ช่วยบ้าง”

 

ต่อให้ควักลูกตาออกแล้วโยนทิ้งลงหน้าต่างฉันยังรับรู้ได้ผ่านทางสัมผัสที่หกเลยว่าไอ้หมอนี่ชอบพี่พรีม ด้วยความหวงถึงตาจะบวมเป็นลูกมะนาวแถมแขนยังปวดตุบ ๆ ฉันก็ไถลตัวลงไปนั่งคั่นกลาง “พับผ้างานประณีตค่ะ งานกรรมกรอยู่ตรงนู้น”

 

แค่พูดไม่พอยังชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปทางกล่องพลาสติกแบบมีล้อลากซึ่งเห็นผ่านทางประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้

 

ขมวดคิ้วเล็กน้อยเขาก็ถามเจ้าของห้อง “ต้องขนไปไว้ไหน”

 

“เข้ารถพี่อ้อยเลย” พี่สาวเสน่ห์แรงรับมุกแบบไม่มีตะขิดตะขวงใจ “พี่อ้อยช่วยไผ่หน่อยค่ะ”

 

“ได้ ๆ พรีมนั่งพับผ้าไปเถอะจะได้ไม่ต้องลุกเยอะ” พอพี่อ้อยเดินนำไปผู้ชายชื่อไผ่ก็ลุกตาม เมื่อสองคนนั้นขนของออกจากห้องพี่พรีมจึงลอบระบายลมหายใจพร้อมยกมือขึ้นคลึงขมับ

 

“เพื่อนพี่พรีมเหรอ” ฟังคำถามของฉันจบเธอก็ผงกศีรษะ “เหมือนเขาจะชอบพี่พรีมนะ”

 

“ไม่มั่นใจ” ถึงจะตอบแบ่งรับแบ่งสู้แต่ฉันว่าเธอเองคงรู้แก่ใจดีดังนั้นจึงเปลี่ยนคำถามใหม่

 

“แล้วพี่พรีมชอบเขาหรือเปล่า”

 

“เปล่า”

 

หลังพี่พรีมตอบหนักแน่นฉันก็ฉีกยิ้มกว้างแทบจะถึงรูหู เนื่องจากเริ่มอารมณ์ดีจึงช่วยคัดแยกเสื้อผ้าแบรนด์ที่เธอเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์

 

ครืดดด

 

เมื่อโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะวางโทรทัศน์สั่นคล้ายข้อความเข้า พี่พรีมก็หยัดกายขึ้นแต่แล้วดวงตาของเธอกลับเบิกกว้างขึ้นตอนหันมองไปทางประตู ก่อนที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อนไร้สิ่งเติมแต่งจะครางอย่างไม่อยากเชื่อ “...คุณเบียร์”

 

พี่งั้นเหรอ ?!

 

“อือ” ได้ยินแค่เสียงงึมงำฉันก็จำได้ “ย้ายวันนี้เหรอ”

 

“ค่ะ” พี่พรีมดูเลิ่กลั่ก

 

ขณะที่กำลังงุนงงว่าเขามาทำไมพลันต้องยกมือปิดปากเพราะประโยคถัดมา “กางเกงสั้นไปหรือเปล่า”

 

“...”

 

“ก้มเก็บของถนัดเหรอ”


ฉันสังหรณ์ใจว่าธุระที่พี่เข้มหายออกไปทำสิบกว่านาทีนี้คงเป็นการอัญเชิญพี่ แต่ถึงบ้านเราจะอยู่ใกล้คอนโดพี่พรีม ก็ไม่มีทางที่เขาจะขับรถในชั่วโมงเร่งด่วนมาถึงได้เร็วขนาดนี้หรอก

 

ด้วยความสงสัยถึงจะยังรู้สึกมึนตึงอยู่แต่ฉันก็ยืนเข่าเพื่อชะเง้อมอง และก็ต้องเบ้ปากตอนพบว่าแขนซ้ายซึ่งเต็มไปด้วยรอยสักหนีบหมวกกันน็อกไว้ แถมมือขวายังยกขึ้นปาดเหงื่อตรงสองข้างแก้ม

 

เอาจริงดิ ! ทั้งที่ปกติหากไม่ต้องเข้าบริษัทจะให้ตื่นตอนกลางวันออกไปเจอแสงสว่างยังยาก แต่วันนี้อุตส่าห์งัดมอเตอร์ไซค์ของพี่ไวน์ขับฝ่าแดดมาเนี่ยนะ ?... ชักจะยังไงแล้วสิ

 

ฉับพลันแผนการแก้แค้นก็ผุดขึ้นมาในสมองฉันเป็นฉาก ๆ ดังนั้นจึงแกล้งเรียกพี่พรีมเสียงอ่อย “พี่พรีม หนูปวด ๆ แขนยังไงไม่รู้”

 

แค่พูดไม่สะใจพอยังถลกแขนเสื้อแล้วยกมือลูบต้นแขนซึ่งเริ่มมีร่องรอยการถูกทำร้ายปรากฏอีกด้วย

 

หันมาเห็นจ้ำสีแดงอมม่วง พี่พรีมก็รีบเดินกะเผลกไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมานั่งลงตรงหน้าฉัน “ไปโดนอะไรมาเนี่ยคลาร่า... คุณเบียร์นั่งก่อนค่ะ”

 

ท้ายประโยคเธอบอกพี่ซึ่งทำตามคำสั่งโดยการเดินมาทรุดตัวลงบนโซฟาเดี่ยวใกล้ ๆ

 

“เมื่อเช้าหนูทะเลาะกับพี่ชายค่ะ” ถึงปากจะบอกพี่พรีมซึ่งบีบยาแก้ฟกช้ำทาแผลให้แต่ตากลับจ้องพี่ อยู่ดีไม่ว่าดีตามมาให้แก้แค้นถึงที่เองนะ “แล้วพี่ก็บีบแขนหนู เพราะหนูพูดไม่ดีกับแฟนเก่าเขา”

 

บอกตามตรงจากที่พี่มาปรากฏตัว ฉันเองก็ไม่แน่ใจแล้วว่าโดนโมโหร้ายใส่เพราะหาเรื่องพี่กวางจริงหรือเปล่า ฉะนั้นเห็นทีจะต้องลองพิสูจน์

 

รอผู้ชายคนนั้นขึ้นมาจากลานจอดรถก่อนเถอะ !

 

“เป็นพี่ประสาอะไร” ก็แค่ประโยคสั้น ๆ ที่พี่พรีมรำพึงรำพันแต่ฉันกลับพบว่าพี่เบียร์หน้าเจื่อน

 

หากเปรียบเขาเป็นหมาคงอธิบายสภาพได้ว่าหูลู่หางตก


“หนูไม่อยากกลับบ้านแล้ว ที่บ้านมีแค่พี่ที่รักหนู” ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้อยากเล่า “ตอนนี้พี่โกรธหนู พี่ไม่รักหนูแล้ว”

 

“ทำไมคิดแบบนั้น” เมื่อนึกได้ว่าฉันอาจต้องการความเป็นส่วนตัว พี่พรีมจึงทำท่าจะหันไปไล่พี่ “คุณเบียร์คะ...”

 

“หนูเป็นลูกเมียน้อยค่ะ” ฉันโพล่งขึ้น “บางทีหนูก็เศร้านะ... มันเป็นสถานะที่หนูเปลี่ยนไม่ได้”

 

ในบ้าน คนเดียวที่เมตตาฉันก็มีเพียงพี่เบียร์ ตั้งแต่ถูกแม่พามาทิ้งไว้แล้วจากไปอย่างไม่ไยดีฉันก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้รับความรักบ้าง แต่สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงแค่ เงิน จากเตี่ย และ ความเกลียด ซึ่งอัดแน่นอยู่เต็มอกของพี่ไวน์ผู้ซึ่งชังความเจ้าชู้ของเตี่ยจับใจ

 

น่าแปลก ทั้งที่ในใจควรด้านชาไปแล้วแต่ฉันกลับอ่อนไหวทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราวในอดีต

 

“ไม่เห็นเป็นไรเลย” เอ่ยจบพี่พรีมก็ยกมือขึ้นดึงแก้มทั้งสองข้างของฉัน แถมยังยิ้มจริงใจจนฉันต้องยิ้มตามทั้งที่น้ำตาหยดแหมะ “เปลี่ยนไม่ได้ก็ไม่ต้องเปลี่ยน”

 

เธอมองฉันด้วยสายตาแบบเดิมไม่เปลี่ยนแปลง “คนกำหนดอนาคตคลาร่าจากนี้คือคลาร่าเองไม่ใช่เหรอ”

 

“อือ” ฉันพยักหน้าหงึกหงักแล้วโผเข้าซบอกพี่พรีม

 

“ไม่ต้องร้องแล้ว” คนใจดีโยกตัวไปมา “ส่วนเรื่องพี่ชาย คลาร่าแค่กลับไปขอโทษ เดี๋ยวพี่ก็หายโกรธ”

 

“แต่ที่หนูพูดกับแฟนเก่าเขาไม่ดี เพราะอยากให้พี่ได้ไปเจอคนอื่นที่เหมาะมากกว่านี่” จะเอา อยากได้คนนี้เป็นพี่สะใภ้ตัวมารในสมองเริ่มกรีดร้อง “พี่เจ้าชู้จนขุนแผนยังอาย คนทั่วไปปราบไม่ไหวหรอก”

 

“อู้ววว ขุนแผนยังอายเลย” รอจนน้ำตาเหือดแห้งฉันจึงเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะพบว่าไอ้พี่บ้ากำลังมองแผ่นหลังของพี่พรีมซึ่งหัวเราะร่วนโดยไม่ได้รู้เรื่องรู้ราว “แล้วผู้หญิงที่ไหนจะปราบได้เนี่ย”

 

สายตาแบบนี้ ฉันไม่เคยเห็นพี่เบียร์ใช้กับใคร ชั่วอึดใจ...

 

ริมฝีปากของเขาก็คลี่ยิ้ม


“พรีม...” ผู้ชายชื่อไผ่ที่เพิ่งกลับเข้าห้องมาชะงักก่อนใบหน้าระรื่นจะเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึมเมื่อเห็นพี่ซึ่งหันไปมองเขาแทบจะในทันที หลังจ้องพี่อย่างประเมินท่าทีอึดใจหนึ่งก็เบนสายตามายังพี่พรีม “ให้เราช่วยอะไรต่อดี”

 

ถึงพี่พรีมจะดูปกติแต่ฉันก็มองออกว่าเธอเริ่มอึดอัดใจ “พี่อ้อยล่ะ”

 

“ซื้อกาแฟอยู่กับคุณเข้ม”

 

“เอาไงดี” พี่พรีมกวาดตามองรอบกาย “เสื้อผ้าเราต้องเป็นคนเลือกเองก่อนหมดเลยอ่ะ”

 

“งั้นเราไปดูดบุหรี่รอนะ” บอกเพียงเท่านั้นเขาก็เดินไปที่ระเบียงโดยไม่ลืมปิดประตูกระจกให้เรียบร้อย

 

ขณะที่ฉันกำลังจะหาเรื่องกระตุ้นใครบางคนโดยการพูดถึงความดีของของพี่ไผ่ พี่กลับถามขึ้นมาซะก่อน “เรื่องเมื่อวานข่าวว่าไงบ้าง”

 

“นางร้ายหน้าใหม่มีผู้ชายมารับหน้ากองค่ะ” นั่นคือข่าวที่ฉันเองก็เพิ่งเห็นผ่านสื่อโซเชียลเมื่อเช้าและเดาเอาเองว่าที่พวกนั้นไม่ปล่อยภาพพี่เบียร์ตอนนี้เพราะคิดว่ายังได้ไม่คุ้มเสีย

 

“ไม่มีภาพ ?”

 

กลอกตาพร้อมเบ้ปากหนหนึ่งพี่พรีมจึงตอบ “ขู่ไปซะขนาดนั้นคงมีคนกล้าลงรูปคุณเบียร์มั้งคะ”

 

“...”

 

“เห็นแค่หลังค่ะ”

 

“เหรอ” พึมพำเล็กน้อยพี่เบียร์ก็หยัดกายขึ้นพลางไพล่มือดึงซองบุหรี่และไฟแช็กออกมาจากกระเป๋ากางเกง เพราะการกระทำมันฟ้องอยู่แล้วพี่พรีมเลยไม่ได้เอะใจอะไรตอนเขาเดินไปทางเดียวกันกับพี่ไผ่

 

“หนูไปล้างหน้าแป๊บนะ เดี๋ยวมาช่วยต่อ” รอจนพี่ออกด้านนอกเรียบร้อยฉันจึงบอกพี่พรีมเร็ว ๆ แล้วลุกตาม

 

โชคดีที่ระเบียงหลังห้องอยู่ติดครัวพอดีดังนั้นฉันจึงเปิดก๊อกให้น้ำไหลเอื่อย ๆ เพื่อจะได้แอบฟังอย่างแนบเนียน แต่เสียงก็ยังดังกลบบทสนทนาเลยตัดสินใจปิดมันแล้วเขยิบตัวไปชิดจนปลายจมูกติดรอยแยกของผ้าม่าน

 

“เห็นเข้มบอกเป็นนักข่าว” พ่นควันสีขาวจากปากแล้วพี่จึงหันบอกคนที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ด้านข้างอย่างไม่รักษามารยาท “อยู่ห่างพรีมไว้”

 

“กลัวพรีมเดือดร้อนอีก ?” เพื่อนพี่พรีมถามอย่างกวนอารมณ์ “ก็คุณเองไม่ใช่เหรอที่ทำให้พรีมเป็นข่าว แล้วทำไมผมต้องอยู่ห่างพรีมด้วย”

 

“ใช่” พี่ตอบรับง่ายดายก่อนจะบอกหน้าตาย “ข่าว...”

 

“...”

 

“มีกับผู้ชายแค่คนเดียวก็พอ”


พี่ชายใครกันร้ายกว่าตัวร้ายในละครหลังข่าวซะอีก !

 

แม้เรื่องพี่กวางจะยังไม่ชัดเจน แต่งานนี้เห็นได้จากดาวอังคารเลยว่าพี่เบียร์ต้องคิดอะไรกับพี่พรีมบ้างไม่มากก็น้อยแหละ ไม่อย่างนั้นคงไม่ร้อนรนจนตามมาข่มขู่พี่ไผ่ถึงตรงนี้หรอก

 

“ทำไรอ่ะคลาร่า” เสียงกระซิบพร้อมกับสัมผัสของมืออุ่นข้างหนึ่งคว้าหมับเข้ากับเอวจากทางด้านหลังทำฉันสะดุ้งโหยง

 

ขวัญเอ๊ยขวัญมา...

 

สูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ ชั่วครู่จึงโกหก “เปล่าค่ะ เมื่อกี้แดดมันส่องเข้ามาหนูเลยดึงม่านปิด”

 

เพราะกลัวว่าพี่พรีมจะไม่เชื่อและซักไซ้อะไรมากกว่านั้นเลยหาทางเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียนโดยการทำตาวาวเมื่อเห็นไอศกรีมแท่งสีส้มสดใสในมือเธอ “อุ๊ย ! ไอติมหลอด ไปซื้อมาตอนไหนคะ อยากกินด้วยจัง”

 

“เปิดเอาเลย อยู่ในช่องฟรีซ” พอพี่พรีมบุ้ยปากไปทางตู้เย็น ฉันก็ตรงมาเปิดฟรีซแล้วทำเป็นสนอกสนใจกับการดึงไอศกรีมออกจากแม่พิมพ์ซิลิโคน

 

หลังส่งมันเข้าปากก็ต้องพยักหน้ากับตัวเองเพราะไอศกรีมที่ตอนแรกคิดว่าทำจากน้ำอัดลมกลับกลายเป็นแคร์รอตปั่นหยาบผสมมะนาวกับสับปะรด สูตรนางแบบที่แท้จริง แม้แต่ไอศกรีมยังคลีน

 

“อยู่ชั่วคราวต้องเก็บของเยอะขนาดนี้เลยเหรอ” ตอนเราเดินกลับออกมายังห้องนั่งเล่นอีกครั้งจึงชวนคุย

 

“พี่จะปล่อยห้องให้หลานพี่อ้อยที่เข้ามาติวสอบเช่าสองเดือน ส่วนเรื่องของ...” พี่พรีมคาบแท่งไอศกรีมไว้แล้วรูดหนังยางจากข้อมือมารวบผม เสร็จเรียบค่อยเล่า “ตั้งแต่หัวจดเท้าสปอนเซอร์จองหมดแล้ว ก่อนออกจากบ้านต้องทำคลิปออกกำลังกายซึ่งแต่ละวันเนี่ยก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเรื่อย ๆ เครื่องสำอางที่ใช้แต่งหน้ากับชุดออกจากบ้านก็ใช่ สวยแล้วก็ต้องถ่ายรูปอัปเดตในไอจีทุกวัน”

 

“โหยยย พี่พรีมไม่เหนื่อยบ้างเหรอ” ชีวิตฉันไม่เคยต้องลำบากเหมือนเธอเลย ที่เข้าวงการบันเทิงมาก็เพราะเรียนจบแล้วเบื่อไม่มีอะไรทำเท่านั้นเอง

 

“ชินแล้ว อยากได้เงินต้องอดทน เวลาเจ้าของแบรนด์เห็นเรามีวินัยโปรโมตของให้เขาบ่อย ๆ เขาก็อยากจ้างต่อ”

 

ไม่นานนักพี่อ้อยและพี่เข้มก็กลับมาพร้อมการ์ดหน้าตาง่วงเหงาหาวนอนอีกสี่คน สงสัยจะบรีฟงานกันมาดีเพราะไม่มีใครแสดงทีท่าว่าเคยรู้จักฉันมาก่อน ทั้งที่หนึ่งในนั้นคือสปายของฉันเอง

 

เนื่องจากมีแรงงานคนและรถพร้อมกว่าเมื่อครู่ ดังนั้นฉัน พี่อ้อย และพี่พรีมจึงจัดการโกยเสื้อผ้าใส่ลังพลาสติกโดยไม่ต้องคัดแยก

 

“ไอ้ขม ระวัง !” อยู่ ๆ พี่เข้มก็ตะโกนเสียงดัง ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วทันได้เห็นว่าลังพลาสติกที่พี่ขมอุ้มซ้อนกันนั้นเอียงกะเทเร่

 

ขณะที่มันกำลังจะร่วงหล่นตามแรงโน้มถ่วงของโลก ขากรรไกรฉันก็ค้างจนไม่สามารถอ้าปากร้องเตือนพี่พรีมซึ่งอยู่เคียงข้างได้ดังนั้นจึงย่นหดคอรอรับชะตากรรม

 

แต่แล้วเสี้ยววินาทีพี่กลับกระโดดข้ามโซฟามาดึงเราทั้งคู่เข้าสู่อ้อมกอด

 

กึง ! เสียงกล่องกระทบเนื้อดังสนั่น

 

ฉันอยากแกล้งพี่จริง ๆ นะ แต่... พี่กลับตัดหนทางกันไปหมดเลย

End talks.


ไอ้ขม ระวัง !” คำพูดของคุณเข้มเรียกให้ฉันเงยหน้าขึ้นแต่ยังไม่ทันหาสาเหตุของการ ระวัง ได้ ร่างก็ถูกดึงเข้าสู่อ้อมกอด

 

กึง ! ถึงจะไม่รับความกระทบกระเทือนโดยตรงแต่ฉันก็รับรู้ได้ถึงแรงกระแทกมหาศาล

 

“เป็นยังไงบ้างครับ” พอคุณเข้มวิ่งมาคุกเข่าลงด้านข้างคุณเบียร์ก็คลายแรงก่อนเอนกายออกห่าง หลังกวาดตามองฉันและคลาร่าแล้วพบว่าไม่มีใครเป็นอะไรจึงระบายลมหายใจ “เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับนะ... เลือด !

 

สิ่งที่คุณเข้มพูดทำชายชุดดำทั้งหมดวางของแล้วรีบกรูกันเข้ามารุมล้อม ส่วนคนชื่อขมก็ไหว้ปลก ๆ พร้อมขอโทษขอโพยด้วยใบหน้าซีดเผือด “ขอโทษครับนาย ผมไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษครับ ขอโทษจริง ๆ”

 

“พี่...” ช่วงชุลมุนคลาร่าซึ่งดูแล้วสติยังไม่กลับมาทำท่าจะแตะเลือดสีแดงสดซึ่งไหลจากไรผมลงมาบนแก้มซ้าย

 

“อย่า” ฉับพลันมือของฉันก็เลื่อนไปปัดมือเธอออกห่างจากเขาโดยอัตโนมัติแล้วหันมาขอความช่วยเหลือจากคุณเข้มซึ่งวันนี้ดูงก ๆ เงิ่น ๆ “ฝากเก็บกล่องยาแล้วพาคุณเบียร์ไปนั่งรอในห้องนอนทีค่ะ เดี๋ยวพรีมล้างมือเสร็จจะตามมาทำแผลให้”

 

ได้ยินที่บอกคุณเบียร์ก็ลุกขึ้นเดินเข้าห้องจนคุณเข้มเก็บกล่องยาวิ่งตามแทบไม่ทัน

 

“ปะ... ไปโรงพยาบาลดีกว่าไหมคะพี่พรีม” ตลอดเวลาที่เปิดผมเพื่อไล่สำรวจหาต้นตอแผลคลาร่าที่ตามมาสมทบก็พูดไม่หยุดจนฉันเริ่มหงุดหงิด “เลือดไหลไม่หยุดเลย”

 

“ไม่เป็นไรหรอกคลาร่า ให้น้องพรีมปฐมพยาบาลก่อน น้องพรีมเคยเป็นอาสาสมัครดูแลคนป่วย เราออกไปรอข้างนอกดีกว่า” เพราะรู้ว่าอารมณ์ฉันชักจะไม่ปกติเธอจึงดึงคลาร่าและคุณเข้มออกไปรอด้านนอกแต่เธอก็ยังไม่วายเกาะขอบประตูทำตาละห้อย

 

ไม่ใช่ว่ายัยตัวจิ๋วหลงเสน่ห์คุณเบียร์อีกคนแล้วนะ !

 

“เจ็บ” เสียงประท้วงทำฉันได้สติก่อนจะสะดุ้งโหยงเมื่อพบว่ามือข้างหนึ่งเผลอขยุ้มผมตรงท้ายทอยของเขาเต็มรัก

 

ทั้งที่ควรจะเห็นใจแต่พอหลุบมองเจ้าของจมูกโด่งเป็นสันรับกับใบหน้าคมเข้มแล้วกลับหมั่นไส้จนต้องกัด “ถ้ารู้ว่าต้องเจ็บแล้วจะมาขวางทำไมคะ”

 

“อยากรู้เหรอ”

 

“...”

 

ปกติคุณเบียร์คงยิ้มแล้วออเซาะ แต่ในวันนี้เขากลับทำท่าครุ่นคิดก่อนจะมองกันด้วยสายตายากคาดเดา “ไม่บอกหรอก”

 


ชักจะยังไง ๆ แล้วสิ =..=

โอ๊ยยยยยยย ทำอะไรไม่ถูกแล้วเด้อ !!!!!!

 

ได้กลิ่นของความหวงเล็ก ๆ ฮี่ฮ่า !

 

 

 



 

เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ


*อิมเมจตัวละคร*

   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15.558K ครั้ง

2,353 ความคิดเห็น

  1. #31383 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:14
    หึงหรอ? กวาง่ะ ไผ่คาร่าก็เหมาะนะ555
    #31383
    0
  2. #30680 READER ^0^ (@mamagustiung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 19:57

    อยากได้ e book ค่ะ

    #30680
    0
  3. #26066 CCREAM_TY (@CCREAM_28) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:09
    ชอบอินเนอร์คาริสามากกกก ยัยตัวแสบบ5555555 รัก ๆ 💞
    #26066
    0
  4. #25300 ppunch_K (@ppatsarakwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:29
    คลาร่าไม่ควรมายุ่งเรื่องนี้แต่แรก ไม่เอาอ่ะ ชอบทุกอย่างแต่ถ้ายังมีกวางมันไม่โอเลยนะคุณตฤณ
    #25300
    0
  5. #24637 Mapreaw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 17:20

    พ่อหมีขี้แกล้งอะ

    #24637
    0
  6. #24553 ElizabethKeen (@ElizabethKeen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 11:06
    กรี้ดดดดดดดดด อยากรู้หรอ ไม่บอกหรอก หืมมมมมมทำไมน่ารัก//เดี๋ยวๆ 55555 แพ้ทางคูมมมมเบียร์
    #24553
    0
  7. #21840 manowJC (@manowJC) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:28
    ไรท์มาทีละนิด จะให้ลงแดงเลยใช่ไหมอ่าาา😭😭😭😭 //รอนะคะ
    #21840
    0
  8. #21616 kk1988 (@kk1988) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:15
    ตอนอ่านเรื่องโซ่พลอย ก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไม พรีมไม่ใครจีบ จริงๆคือแต่คนชอบ
    #21616
    0
  9. #20629 blankmode (@blankmode) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:17
    น่ารักอะ ว๊อยยยย
    #20629
    0
  10. #20119 .buibui (@sirining) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:04
    คุณพรีมหึงแย้ว
    #20119
    0
  11. #20000 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 02:38
    อย่ามาสำออย
    #20000
    0
  12. #19993 qzzoqomqzqo (@mayinz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 00:54
    ไม่อยากให้ชีพรีม ชอบง่ายๆงะเพราะอีพี่มันร้ายมันต้องโดน
    #19993
    0
  13. #19928 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
    ใจ ป้าจะไม่ทนละ เหลวเป็นน้ำไปหมดแล้ว
    #19928
    0
  14. #19927 ืีnuangruthai (@Creamman11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:46
    ฮี่ฮ่า อยากกินเบียร์เลยง่ะ
    #19927
    0
  15. #19918 SasiPutt (@SasiPutt) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:07
    ยายชีเอ้ย เค้าเป็นพี่น้องกันย่ะ!!!
    #19918
    0
  16. #19906 Chanidapop (@Chanidapop) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:09
    หึง หวง ห่วงงงงงง
    #19906
    0
  17. #19899 tyty❤ (@Ammara-km) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33
    พี่เบียร์คะ ทำไมพูดแบบนี้น้องเขินน
    #19899
    0
  18. #19866 pypid555 (@pypid555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42
    ทำไม อ่านไปแล้วแอบเขิลตาม เหมือนพี่เบียร์จะเริ่มตกหลุมรักแม่ชีหนักไปอีก แล้วขมคือใคร ต้ไปอ่านเรื่องก่อนหน้าใช่ไหมค่ะ
    #19866
    0
  19. #19864 HOKYM (@ilfeinmymen126) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:31
    คนจริง 2019
    #19864
    0
  20. #19795 zodazaza2529 (@zodazaza2529) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:25
    อยากอ่านต่ออ่าาาา เอาอีบุ๊คมาเลย
    #19795
    0
  21. #19771 Joon_mini (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:00

    ปา E-book มาเถอะค่ะ พร้อมเปย์มากตอนนี้ อยากมีคุณเบียร์ไว้ในครอบครอง

    #19771
    0
  22. #19672 ♡พี่นัตตี้♡ (@ty094655336) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:32
    รอค่าาาาา
    #19672
    0
  23. #19671 jeabrungrawee (@jeabrungrawee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:30
    เดี๋ยวๆๆๆ ถึงตอนนี้คนชื่อ ขม ยังอยู่สบายไหม
    #19671
    0
  24. #19670 girl-reader (@girl-reader) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:10

    มาน้อยอ่ะ เช้านี้อีกนิด นะ นะ
    #19670
    2
    • #19670-1 loveniyays (@loveniyays) (จากตอนที่ 11)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:00
      พี่เบียร์จะมาสร้างโลก2ใบแบบนี้ไม่ได้นะ!!
      #19670-1
    • #19670-2 kunniam (@kunniam) (จากตอนที่ 11)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:32
      5555 ทันสมัยด้วย
      #19670-2
  25. #19668 น่ารัก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:50

    มาอีกทีเถิะบี้จ๋าาาาา

    #19668
    0