Bride 18 เจ้าสาวตัวร้าย

ตอนที่ 3 : EP02: ผมต้องการเธอ... [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 404 ครั้ง
    6 พ.ย. 59

EP02

ผมต้องการเธอ...

“ค้างคืนได้ใช่ไหม?”

By Earth.



Earth talks.

ปึง!

 

“แม่งเอ๊ย!” ผมทุบโต๊ะพลางสบถเสียงดังลั่นก่อนจะทรุดตัวลงนั่งด้านข้างน้องชายอย่าง โซ่ มันเงยหน้ามามองด้วยความงุนงงตามแบบฉบับคนหน้านิ่งครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร

 

“เกิดอะไรขึ้นวะ ใครทำให้คนไร้อารมณ์อย่างมึงโมโหได้เนี่ย” ไอ้พีทเพื่อนสนิทของผมซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นจากจานอาหาร ทั้งที่ปากยังเคี้ยวสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าด้วยท่าทางหิวโหย

 

“กูโดนล้วงกระเป๋า” ยิ่งพูดยิ่งหงุดหงิดจึงตัดสินใจหยิบกระเป๋าเงินโยนลงกลางโต๊ะ แทนการอธิบายให้ละเอียด

 

“โจรที่ไหนล้วงกระเป๋าแต่เหลือกระเป๋าเงินไว้ให้?” ไอ้โซ่หยิบมันไปเปิดออกแล้วรอยยิ้มก็ผุดขึ้นตรงมุมปาก “เออ... แต่เงินหายจริงว่ะ โจรสมัยนี้ล้ำขนาดที่ว่าเอาเงินแล้วทิ้งกระเป๋าไว้ให้เจ็บใจเล่นเลยเหรอ”

 

“ทิ้งที่ไหน เฮียจับได้ต่างหาก!” ขโมยเงินคนอื่นเขาไปแล้วยังมีหน้ามาเตะกล่องดวงใจด้วย “เป็นเด็กนักเรียนตัวเท่าลูกหมา”

 

แต่เป็นลูกหมาที่แสบใช่เล่น! อย่าให้เจออีกนะ... จะเอาคืนให้สาสมแน่

 

“อ้าว!” เจ้าของมือซึ่งกำลังจะส่งอาหารคำสุดท้ายเข้าปากชะงักก่อนทำตาโตขึ้นมานิดหนึ่งเมื่อได้ฟัง “โจรล่ะ มึงน่าจะจับส่งตำรวจหรือไม่ก็กระทืบสองสามที”

 

“กระทืบไม่ได้ โจรที่พูดถึงน่ะเป็นผู้หญิง แถมพอบอกว่าจะจับส่งตำรวจก็เตะผ่าหมากกูแล้ววิ่งหนีไปเฉย...” ยังพูดไม่ทันจบทั้งคู่ก็อ้าปากหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างไม่อาย ผมได้แต่กลอกตาด้วยความเซ็งในอารมณ์พลางคว้ากระเป๋าเงินมาเก็บตามเดิม

 

“เด็กที่ไหนวะแสบฉิบหาย” เพื่อนคว้าแก้วน้ำไปดื่มอึกใหญ่ เสร็จจึงพูดต่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “มึงก็ช่างประมาทให้เขาเตะได้นะไอ้ยูโดสายดำ... รู้ถึงไหนอายถึงนั่น”

 

“มึงต้องเห็นขนาดตัว” ผมกดมือลงให้อยู่ตรงระดับใต้อกประกอบคำพูด “ถ้าเจอกันตามข้างถนนแล้วกูไม่ก้มลงมอง ได้เตะกลิ้งเป็นลูกฟุตบอลจริงๆ ด้วย!

 

“เออๆ กูทำใจเชื่อมึงก็ได้” เพื่อนยอมพยักหน้าแต่กลับยกยิ้มตรงมุมปากอย่างล้อเลียน “ว่าแต่มึงเรียกกูออกมาเจอมีอะไรหรือเปล่า เพราะถ้าไม่มีกูจะรีบหายตัวแล้ว ช่วงนี้งานที่บริษัทค่อนข้างยุ่ง”

 

“มี” เมื่อถูกกระตุ้นความทรงจำผมจึงรีบพยักหน้า “จะขอความช่วยเหลือจากมึงหน่อยเพราะตอนนี้ กู ไอ้โซ่ เฮียปัณณ์... อยู่บ้านไม่ไหวแล้ว!


“หืม?...” คิ้วเข้มขมวดเป็นปมก่อนที่เจ้าตัวจะถามอย่างงุนงง “ทำไมอยู่บ้านไม่ได้ พวกมึงสองคนกูยังพอเข้าใจว่านอนไม่เป็นที่เป็นทาง แต่เฮียปัณณ์ติดบ้านจะตาย... เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ”

 

“แม่บ้านพร้อมใจกันป่วยเป็นอีสุกอีใส ไม่มีใครทำงานได้เลย” คราวนี้ไอ้โซ่เป็นคนตอบแทน เพราะอาทิตย์ก่อนเกิดโรคอีสุกอีใสระบาดในโรงเรียนของ แทงก์ หลานชายเราทั้งคู่ ซึ่งติดมันอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วความวิบัติจึงเกิดขึ้นตามเมื่อแม่บ้านอีกสองคนซึ่งอายุไม่ใช่น้อยดันติดโรคจากหลานอีกต่อหนึ่งด้วย “ตอนนี้จะเรียกที่นั่นว่าบ้านหรือกองขยะ... ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

 

“อ้าว! แล้วนี่อยู่กันยังไงวะ หลานกูติดด้วยหรือเปล่าเนี่ย”

 

“แทงก์ก็ติดแต่เฮียปัณณ์เอาไปฝากไว้กับคุณยายเพราะทั้งพ่อและอาอย่างพวกกูไม่มีใครดูแลได้สักคน” ผมบอกอย่างละเหี่ยใจ “ผ้ายังไม่ซักกองเป็นภูเขา จานชามที่ใช้แล้วซ้อนกันเต็มอ่างส่งกลิ่นเหม็นเน่าทั่วบ้าน กูกับไอ้โซ่ถึงขั้นหนีเตลิดมานอนคอนโด ตอนแรกก็ว่าจะรอให้แม่บ้านหายดีนั่นแหละแต่อดสงสารเฮียปัณณ์ไม่ได้”

 

“พวกมึงคงต้องการแม่บ้านมากสินะ”

 

“เออสิวะ” เรื่องสุขอนามัยอย่าถามหา ลำพังทำงานก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดเวลานอนยังไม่มีจะเอาเวลาที่ไหนมาทำความสะอาด อยากกลับมาพักผ่อนให้สบายกายและใจ แต่บ้านแปรสภาพเป็นรังหนูแบบนี้... อยู่ยังไงไหว!

 

ผมต้องการแม่บ้านโดยด่วน ให้ทนต่อไปไม่ได้ซะแล้ว

 

“วันก่อนเห็นหนอนอยู่ในอ่างล้างจานด้วย...” น้องชายผู้มีใบหน้านิ่งสนิทเสริมขึ้นมา “อีกนิดต้องมีหนูเดินสวนสนามกับแมลงสาบบินว่อนทั่วบ้านแน่ๆ”

 

“อย่างที่โซ่มันพูดนั่นแหละ กูอยากจะขอยืมแม่บ้านที่วัยรุ่นๆ ของมึงมาช่วยจัดการให้หน่อย... ไม่เอารุ่นสูงวัยนะ เพราะเจอสภาพที่บ้านกูเข้าไปมีหวังเป็นลม” แค่ผมนึกถึงห้องนอนอันรกรุงรังของตัวเองก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ที่บ้านใหญ่ก็เหลือแต่ป้าหนอมคนเดียว ขนาดงานวันเกิดป๋ามะรืนนี้ยังต้องจ้างทีมออแกไนซ์มาจัดเพราะคนงานไม่พอ”


“เดี๋ยวกูจัดการให้” มันยักไหล่ท่าทางผ่อนคลายก่อนจะยกโทรศัพท์ออกมากดส่งข้อความ รอยยิ้มอันปรากฏบนใบหน้าบ่งบอกได้ชัดเจนว่าคนที่คุยด้วยต้องเป็นแฟนสาวอย่างไม่ต้องสงสัย

 

“เดี๋ยวกูมีเงินพิเศษให้สามพัน ขอแค่ทำบ้านกลับมาเป็นบ้านเหมือนเดิมพอ” ผมบอกเรื่อยๆ โดยที่เจ้าตัวก็พยักหน้าตอบแต่ตากลับจ้องมองจอโทรศัพท์มือถือลูกเดียว “ค้างคืนได้ใช่ไหม”

 

“ไม่ได้!” ประโยคคำถามของผมทำเอามันรีบเงยหน้าขึ้นมาปฏิเสธเสียงแข็ง “บ้านมึงมีแต่ผู้ชายจะให้แม่บ้านกูไปค้างได้ยังไง”

 

“อย่าคิดไปไกลขนาดนั้น กูถามว่าค้างได้ไหมเพราะพรุ่งนี้ที่บ้านไม่มีใครอยู่เลยกะจะฝากแม่บ้านมึงนอนเฝ้าสักคืนหนึ่ง” ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนต้องหวงแม่บ้านขนาดนั้นแต่ก็รีบอธิบาย “กูอยู่เวร บ้านสกปรกไอ้โซ่ไม่ยอมนอน ส่วนเฮียปัณณ์ไปงานแต่งงานเพื่อนที่ต่างจังหวัด”

 

“อ่อ” พอได้ฟังเหตุผลใบหน้าเครียดเขม็งของเพื่อนก็คลายความกังวลลงแต่คำตอบยังคงแบ่งรับแบ่งสู้ “งั้นกูลองถามความสมัครใจเจ้าตัวก่อนแล้วกัน”

 

“ถ้านอนไม่ได้ให้ทำความสะอาดอย่างเดียวก็ยังดี” ไอ้โซ่ซึ่งนั่งเงียบมานานควักพวงกุญแจรถออกจากกระเป๋ากางเกง แล้วหมุนเอาลูกกุญแจสองดอกวางลงตรงหน้าไอ้พีท “ถือว่าขอล่ะ”

 

อาจเป็นเพราะปกติมันไม่เคยขอร้องใครจึงทำให้คนถูกขอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่กี่วินาทีต่อมาจึงพยักหน้าอย่างยอมจำนน

 

“เออ วันพรุ่งนี้กูจะให้กิ่งไปทำความสะอาดพร้อมนอนเฝ้าบ้านให้... บอกไม่นอนบ้านสักคนก็ให้มันจริงอย่างที่พูด!

 

“เอาตรงๆ นะ...” ท่าทางของไอ้พีทคงทำให้ไอ้โซ่ข้องใจเหมือนกัน คนนิ่งสนิทไม่ค่อยใส่ใจชาวบ้านอย่างมันจึงเอ่ยปากถาม “แม่บ้านนี่สวยขนาดต้องหวงมากเลยเหรอวะพี่พีท”

 

“ก็เด็กมัธยมธรรมดาๆ นี่แหละแต่เอ็นดูเหมือนน้องเพราะเข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านตั้งแต่กูยังเรียนประถม”

 

“งั้นก็เลิกห่วงเลย” พอได้ฟังเหตุผลผมจึงเสริมความมั่นใจให้เพื่อนคลายความกังวล “พรุ่งนี้ไม่มีใครอยู่จริงๆ และถึงอยู่ผู้ชายบ้านนี้ก็ไม่นิยมแหย่ขาเข้าคุกเข้าตารางด้วยการไปยุ่งกับเด็กมัธยมแน่นอน!

End talks.


จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ

 

เสียงประหลาดดังขึ้นในตอนที่ฉันกำลังถือสายยางรดน้ำแปลงดอกไม้ตรงบริเวณสวนหย่อมกว้างๆ บ้านหลังนี้ถูกออกแบบมาอย่างดีเลยทำให้ทุกอย่างลงตัว

 

ถัดไปไม่ไกลเป็นสระว่ายน้ำซึ่งมีต้นไม้ใหญ่ปลูกอยู่รายรอบ ถึงจะต้องล้างสระบ่อยหน่อยแต่ก็ทำไว้เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์ในช่วงที่แดดส่องถึงได้

 

ตอนแรกคิดว่าหูฝาดเลยไม่ได้สนใจอะไรแต่พอมันดังซ้ำอีกทีจึงเงยหน้าเพื่อหาต้นตอ

 

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ

 

แล้วก็พบว่าเสียงมาจากซากใบไม้แห้งซึ่งวางสุมกันอยู่บนกิ่งไม้กิ่งหนึ่ง เมื่อเดินถอยหลังแล้วเพ่งสายตามองดีๆ จึงเห็นนกตัวเล็กอ้าปากร้องแข่งกัน สิ่งที่คิดว่าเป็นกองอะไรสักอย่างนั้นคือรังของมันนั่นเอง

 

“เจ้ากิ่ง! ยืนอ้าปากหวอปล่อยให้น้ำไหลทิ้งทำไมล่ะ” ป้าสายชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างกระจกห้องครัวซึ่งเปิดอ้าอยู่ ในมือของเธอถือทัพพีกวัดแกว่งไปด้วย “รีบรดให้เสร็จแล้วมาช่วยป้าเตรียมอาหารเร็วเข้า!

 

“มีนกมาทำรังอยู่บนต้นไม้จ้าป้า” ถึงจะอยู่บ้านหลังนี้มาตั้งแต่จำความได้แต่นี่คือครั้งแรกที่ได้เห็นลูกนกตัวเป็นๆ อย่างใกล้ชิด จึงค่อนข้างตื่นเต้น “ออกลูกตัวเล็กน่ารักเชียว”

 

“จริงเหรอ ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยมี” ใบหน้าสูงวัยขมวดคิ้วจนหน้าผากขึ้นริ้วก่อนที่ริมฝีปากจะยกยิ้ม “ถ้าคุณเคทกับคุณพีทมีน้องสาวนะฉันจะทำนายเลย...”

 

“ทำนายอะไรเหรอป้า” ฉันหันไปตะโกนถามเสียงดัง ไม่เคยได้ยินเลยว่าการที่นกมาทำรังในบริเวณบ้านจะมีผลอะไรต่อชีวิตผู้หญิง

 

“ก็โบราณท่านว่าสัตว์มาออกลูกหรือวางไข่ในบริเวณบ้าน ผู้หญิงที่อาศัยอยู่ใต้ชายคาจะได้สามีแก่ไง!” พูดจบเธอก็อ้าปากหัวเราะเสียงดังลั่นแบบไม่ปิดบัง ทำเอาฉันเริ่มหมั่นไส้นิดๆ จึงสวนกลับทันควัน

 

“ผู้หญิงบ้านนี้อายุเลยวัยออกเรือนก็มีแต่ป้าคนเดียวนี่แหละจ้า” เมื่อได้ยินที่ฉันแอบจิกกัดป้าสายจึงหุบปากฉับ และโดยไม่รอให้คู่สนทนามีสติก็รีบสำทับด้วยความคึกคะนอง “ถ้าเกิดป้าได้สามีตอนอายุปูนนี้นะ... วันๆ คงไม่ต้องทำอะไรวาบหวิวหรอก ได้แต่ชวนกันนั่งเคี้ยวหมากสนุกสนานเลยแหละจ้า”

 

“แล้วไม่คิดว่าคนที่ ได้สามีแก่นี่จะเป็นตัวเองบ้างเหรอ” คำถามติดหัวเราะออกมาจากปากของคุณพีทซึ่งเดินตัดสนามเข้ามาใกล้ ขณะที่กำลังจะตอบกลับเสียงตะโกนด่าก็ดังลั่นซะก่อน

 

“ไอ้เด็กทะลึ่ง!


ทัพพีเหล็กในมือป้าถูกเขวี้ยงออกมาอย่างแรง ความแม่นยำราวกับจับวาง เสียอย่างเดียวว่าฉันคือกิ่งศรีผู้ถูกประทุษร้ายอยู่บ่อยครั้งจึงเชี่ยวชาญในการเอาตัวรอด ชั่วพริบตาก็กระโดดหนีพ้นรัศมีการโดนลอบฆ่าอย่างหวุดหวิด

 

ปึก!

 

“โอ๊ย!” คนโชคร้ายที่เข้ามาผิดจังหวะไปนิดร้องเสียงดังลั่นเมื่อมันกระแทกเข้ากับหน้าแข้งอย่างแรง

 

“ว้าย! หนูขอโทษค่ะ” พอเห็นว่าคนรับเคราะห์แทนคือเจ้านายฉันก็รีบวางสายยางแล้วคุกเข่าลงบนพื้นหญ้า เพื่อลูบหน้าแข้งของคุณพีทอย่างลนลาน “เจ็บมากไหมคุณพีท กระดูกหักหรือเปล่าเนี่ย... ป้ายิ่งแรงเยอะๆ อยู่ด้วย”

 

ท้ายประโยคฉันหันไปตะโกนใส่ป้าสายที่ได้แต่ยิ้มแหยๆ ก่อนทำท่าจะเดินออกมาจากห้องครัว

 

“ไม่ต้องออกมาหรอกป้า พีทไม่เป็นอะไรครับ รีบทำอาหารเถอะ เมื่อกี้พีทโทรหามิวเขาบอกว่าหิวมาก” คุณพีทโบกมือไปมาเหมือนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้เจ็บมากมายนัก พอเธอคลายกังวลยอมพยักหน้าแล้วผลุบหายเข้าไปในครัว จึงก้มลงมองฉันอีกครั้ง “ลุกขึ้นไอ้ตัวแสบ ทะลึ่งจนฉันต้องมาซวยไปด้วยเลย”

 

“หนูขอโทษค่ะ ไม่นึกว่าป้าแกจะเซ้นส์ซิทีฟเรื่องสาวแก่ไปนิด” ฉันหยัดกายขึ้นยืนพลางยิ้มแห้งๆ “ว่าแต่คุณพีทอยู่ในอารมณ์ไหนทำไมถึงมาเดินเล่นในสนามได้คะ”

 

“ไม่ได้มาเดินเล่น มาคุยธุระกับกิ่งต่างหาก” มือหนาล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงก่อนหยิบพวงกุญแจขึ้นแยกลูกกุญแจสองดอกออก แล้วส่งให้ฉันซึ่งรับมาถืออย่างงุนงง “พรุ่งนี้น้องมิ้นท์ติดเรียน คุณแม่ก็มารับเซจไปเล่นที่บ้านใหญ่ เราน่าจะว่างใช่ไหม”

 

“ว่างค่ะ” ปกติหน้าที่หลักของฉันคือดูแลอำนวยความสะดวกให้พี่มิ้นท์และช่วยเลี้ยงเจ้าตัวเล็ก “คุณพีทมีอะไรเหรอคะ”

 

“จะวานให้ช่วยไปทำความสะอาดบ้านเพื่อนฉันหน่อย เขากำลังขาดแม่บ้าน เดี๋ยวมีเงินพิเศษ...”

 

“เงินพิเศษ!” คุณพีทยังพูดไม่ทันจบประโยคฉันก็เผลออุทานออกมาเสียงดัง ช่วงนี้กำลังเก็บเงินซื้อแท็บเล็ตเพื่อดูซีรีส์ย้อนหลังและอ่านนิยายออนไลน์ได้แบบเต็มอิ่มในช่วงรอผลสอบ จริงๆ พี่มิ้นท์บอกว่าจะซื้อให้ถ้าหากสอบติดมหาวิทยาลัย แต่ฉันอยากได้เดี๋ยวนี้จึงพยายามเก็บเงินซื้อเองก่อน พอถึงเวลาค่อยเปลี่ยนของขวัญจากเธอเป็นอย่างอื่นแทน “ไปค่ะ!


“ตอบแบบไม่ต้องคิดเชียวนะ” ใบหน้าคมเข้มส่ายไปมาสองสามที “บังเอิญคืนพรุ่งนี้ที่บ้านหลังนั้นไม่มีคนอยู่ อยากให้กิ่งนอนเฝ้าแทนเพราะเจ้าของกลับมาตอนเช้า ฉันเองก็จะเข้าไปหาเพื่อนด้วยเดี๋ยวเราค่อยกลับบ้านพร้อมกัน”

 

“เงินพิเศษเท่าไหร่คะ” ไม่ต้องถามถึงเงื่อนไขอะไรให้มากความทำความสะอาดกับเฝ้าบ้านแค่นี้สบายมาก! “ตกลงราคามาเลยค่ะ”

 

“สามพันค่าทำความสะอาด บวกเพิ่มพิเศษเป็นค่าอาหารอีกหนึ่งพัน” คุณพีทล้วงเอาซองกระดาษออกมายื่นตรงหน้าฉัน “เงินดีขนาดนี้คงรู้ใช่ไหมว่าสภาพบ้านอาจจะหนักหน่วง...”

 

โอ๊ยยย! แม่จ๋า... ทำงานวันเดียวได้ตั้งสี่พัน ใครไม่เอาก็บ้าเต็มที ต่อให้หนักหน่วงแค่ไหนกิ่งศรีไม่มีหวั่นอยู่แล้ว

 

“อย่าห่วงค่ะ หนูรับรองว่าบ้านเพื่อนคุณพีทจะสะอาดเอี่ยมอ่องภายในวันเดียว พอเจ้าของกลับมาต้องทำตาโตแล้วร้องว๊าว! นี่มันบ้านฉันแน่เหรอทำไมถึงได้สะอาดแบบนี้!’” ฉันกวาดแขนทั้งสองข้างขึ้นไปในอากาศอย่างมั่นใจ “คุณพีทไม่ผิดหวังในตัวหนูแน่นอน”

 

“มั่นใจแบบนั้นก็ดี” คุณพีทยกยิ้มขึ้นตรงมุมปาก มันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาอยู่แล้ว “บอกเผื่อไว้ เจ้าของบ้านมีสามคนเป็นผู้ชายล้วน ถ้ามีคนใดคนหนึ่งกลับมาก่อนจะได้ทำตัวถูก”

 

“...”

 

“แต่ถึงก่อนก็น่าจะเป็นคุณเอิร์ธเพราะที่ทำงานค่อนข้างใกล้ ลงเวรแล้วคงกลับบ้านเลย ถ้าเจอกันแค่ยิ้มแล้วไหว้มันนิดหน่อยก็พอเพราะเพื่อนฉันคนนี้ไม่ค่อยสนใจอะไรหรอก”

 

“สามคนนี้หล่อไหมคุณพีท” ถึงจะไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่แต่ด้วยความทะลึ่งส่วนตัวจึงไม่สามารถยั้งปากตัวเองไว้ทัน “หนูจะได้เตรียมใจกินเพื่อนคุณพีทเป็นอาหารตาแทนข้าวเช้า”

 

“หล่อ” คำตอบพยางค์เดียวทำฉันตาลุกวาวอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ต้องน้ำตาซึมเมื่อกำปั้นของเจ้านายประเคนลงมาบนหัว “แถมอายุเยอะกว่าเด็กทะลึ่งอย่างกิ่งเยอะด้วย ถ้าไม่อยากได้สามีแก่ตามคำทำนายของป้าสายอย่าไปยุ่งด้วยเลย”

 

“อาหารตาค่ะ มองเพราะหล่อเฉยๆ ใครจะไปคิดอะไรด้วยกันล่ะคะ” ฉันยกมือลูบหัวตัวเองป้อยๆ “หนูแค่ทะลึ่งไม่ได้แก่แดดนะคะ”

 

“ได้แบบนั้นก็ดี เดี๋ยวฉันส่งแผนที่ให้ในไลน์แล้วกัน ขอไปรับแฟนสาวผู้แสนน่ารักก่อน” ท้ายประโยคเขาหลิ่วตานิดหนึ่งแล้วหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งฉันไว้ในสนามหญ้าซึ่งบัดนี้ชุ่มไปด้วยน้ำที่ไหลเจิ่งนองจนทั่ว

 

เมื่อก้มลงมองซองสีขาวสะอาดพับครึ่งในมือก็ไฟลุกพรึ่บไปทั่วร่าง อยากเร่งเวลาให้ถึงพรุ่งนี้เช้าเร็วๆ จะได้รีบปฏิบัติภารกิจพิชิตความสกปรกโดยไว... สี่พันจ๋ามะรืนนี้แหละเจ้าต้องตกเป็นของกิ่งศรีโดยสมบูรณ์!


10.00AM

ออด ออด ออด!

 

ฉันกดออดแล้วรออยู่ตรงประตูเล็ก ไม่กี่อึดใจมันก็แง้มออกโดยชายวัยกลางคนในชุดยูนิฟอร์มสีดำคล้ายคนขับรถ เขากวาดตามองตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าก่อนจะถามด้วยความงุนงง สายตาแสดงออกอย่างชัดเจนว่า เด็กตัวกะเปี๊ยกมาทำอะไรที่นี่

 

“มาหาใครเหรอหนู”

 

“หนูเป็นคนของคุณพีทค่ะ มาทำความสะอาดบ้านให้คุณเอิร์ธ” เมื่อตอนออกมาจากบ้านเจ้านายกำชับไว้แล้วว่าถ้ามาถึงต้องบอกยามยังไง พอได้ฟังก็ดูเหมือนเขาจะนึกขึ้นได้จึงรีบเบี่ยงตัวหลบ

 

“อ๋อๆ ลุงลืมไปว่าคุณเอิร์ธแจ้งไว้แล้ว เข้ามาเลยหนู”

 

ฉันกระชับมือทั้งสองข้างเข้ากับสายกระเป๋าเป้พลางก้าวเท้าข้ามขอบประตูเข้ามา พื้นที่ด้านในกว้างขวาง มีบ้านปลูกอยู่สองหลังเว้นระยะห่างกันพอสมควร โดยด้านซ้ายเป็นบ้านที่มีขนาดใหญ่กว่า

 

“บ้านคุณเอิร์ธนี่หลังไหนเหรอคะ” ถามออกไปก็แอบสงสัยนิดหน่อยว่าทั้งที่รั้วรอบขอบชิดขนาดนี้ แถมมียามอีกจะต้องการคนมาเฝ้าบ้านทำไม

 

“หลังขวาเลยหนู เห็นว่าจะมานอนเฝ้าให้ด้วยคืนหนึ่งใช่ไหม” พอดวงตาโรยแรงเหมือนคนอดนอนทอประกายขึ้น ฉันจึงพยักหน้าตอบกลายๆ กำลังจะเอ่ยปากถึงเรื่องที่สงสัยแต่เขากลับตอบมันออกมาซะก่อน “ดีเลย! ช่วงนี้ต้องจัดงานวันเกิดคุณท่าน คนแปลกหน้าเข้าๆ ออกๆ เยอะ  ถ้าหนูมาเฝ้าบ้านให้จะได้ลดภาระลุงลงได้บ้าง”

 

“จ้า งั้นหนูไปทำงานก่อนนะ” ฉันยิ้มบางๆ แล้วออกเดินมาตามทางเท้าตรงไปยังบ้านหลังขวามือ ทั้งที่คิดว่าไม่ไกลมากแต่กว่าจะมาถึงเหงื่อก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผาก อยู่ๆ เนื้อเพลงบ้านทรายทองก็ดังก้องในหูยามเงยหน้ามองบ้านสองชั้นขนาดค่อนข้างใหญ่

 

นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ฉันปองมาสู่ ฉันยังไม่รู้เขาจะต้อนรับขับสู้เพียงไหน อาจมียิ้มอาบ ฉาบบนสีหน้าว่ามีน้ำใจ แต่สิ่งซ่อนไว้ในดวงจิตคือความริษยา...

 

อาจเป็นเพราะไม่เคยออกมาทำงานนอกบ้านเลยสักครั้งจึงได้มีความรู้สึกขนลุกแปลกๆ แบบนี้ ฉันยืนนิ่งอยู่ตีนบันไดอึดใจหนึ่งจึงก้าวเท้าไปยังประตูก่อนจะไขเปิดออก สัมผัสแรกที่รับรู้ได้ทำเอาผงะเมื่อกลิ่นอับลอยปะทะจมูก

 

แกร๊ก!

 

“เฮ้ย!” ฉันเผลอกระโดดโหย่งตอนที่เท้าเหยียบลงไปบนอะไรสักอย่าง แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อเห็นว่ามันคือรถถังของเล่น เริ่มเข้าใจสิ่งที่คุณพีทบอกเรื่อง เงินดีขนาดนี้คงรู้ใช่ไหมว่าสภาพบ้านอาจจะหนักหน่วง... ก็คราวนี้เอง

 

นี่มันบ้านหรือสนามรบกันแน่?! แค่โถงทางเข้ายังมีของเล่นเด็กกระจายเต็มพื้นไปหมดแล้วในบ้านจะเหลืออะไร!

 

กำลังบ่นลมบ่นฟ้าไปตามเรื่องราวกลิ่นประหลาดอีกระลอกก็ลอยมาแตะปลายจมูก มันเหม็นเน่าราวกับซากศพ...

-------------------------------------

Loading100%

เอาล่ะนะ กิ่งศรีจะอยู่รอดปลอดภัยไหม=_=

แค่ยืนอยู่หน้าบ้านกลิ่นซากศพก็ลอยมาปะทะจมูกซะแล้ว


ขอเม้นบึ้มๆ แล้วฉันสัญญาว่าจะมาต่อให้อย่าเร็วไวนะพี่บัวลอย เช้าอัพ เย็นอัพ!!!

 

ปูพื้นสักนิดก่อนคลื่นลูกใหญ่จะมานะจ๊ะ หุหุ

ปล. เห็นแซวกันใหญ่ว่าเอิร์ธเป็นยาม... ยามที่ไหนเล่า!!! เขาเรียก รปภ. ต่างหาก=..=

โปรดอย่าเรียกพี่ว่า 'ยาม' ให้เรียกว่า 'ซีเคียว' 555555

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 404 ครั้ง

25,058 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #16764 fairy (@game_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 20:17
    กิ่งสู้!!!!!
    #16764
    0
  2. #15054 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 13:59
    เพื่อเงินกิ่งศรีสู้ตาย
    #15054
    0
  3. #12020 『Piano』 (@kimikavenus) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 17:46
    กลิ่นนี่ไล่มาเลย
    #12020
    0
  4. #10693 pookpak_world (@pookpak_world) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 10:28
    โห กลิ่นซากศพ ภาพมา5555555
    #10693
    0
  5. #9841 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 22:26
    ^_____^
    #9841
    0
  6. #9145 เหงาอยู่ตัว (@nartnong22) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 17:51
    ศีรษะจดปลายเท้า - จรดปลายเท้า

    คุณผู้ชายทั้งหลายคะ ทานข้าวแล้วล้างเองไม่เป็นเลยเหรอคะ กองสุมๆเอาไว้ให้เหม็นเน่า รู้แล้วก็ยังจะมากินและมากองสุมต่อ นี่คืออะไร....งง
    #9145
    0
  7. #8194 ✚ADAM (@251159) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 00:35
    ชอบคุณพีทททท มีความหวงเบาๆ อิอิ
    #8194
    0
  8. #7943 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 20:49
    มายก๊อด น่าสงสาร555555
    #7943
    0
  9. #7858 Pingping_PT (@Pingping_PT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 06:20
    สภาพบ้านนี่ไม่เหลืออะไรเลย555
    #7858
    0
  10. วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 22:30
    ตายแน่กิ่งเอ้ยยยยยย ทั้งสภาพบ้านทั้งเอิร์ธ555
    #5268
    0
  11. #4719 บัวสีขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 15:04
    กิ่งสู้ต่อไปปปปปปปปปปป
    #4719
    0
  12. #2251 ♡พี่นัตตี้♡ (@ty094655336) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 20:17
    ลุงซีเคียววววววว ฮาอะ
    #2251
    0
  13. #1882 talook_tuktik (@pprims2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 16:48
    ซีเคียววว 55555
    #1882
    0
  14. #1785 Nannan-ja (@nannan-ja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 23:28
    ชอบ!มาก!

    รักไรท์ ขอเช้าอัพเย็นอัพ เลยคร่า ^^
    #1785
    0
  15. #1704 Smurfette (@smurfette) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:59
    มีนกมาทำรังคลอดลูกแล้วจะได้สามีแก่ อันนี้คือเรื่องจริง หรือแต่งเล่นๆ ? อ้าว น้องมินท์คลอดแล้ว ว่าแล้วทำไมคุณเคทถึงยอมให้น้องกิ่งรับจ๊อบ ส่วนพีทก็เป็นแฟนกับมิวมิวแล้วด้วย แสดงว่าเรื่องนี้ เกิดขึ้นหลังเรื่องพีทจบแล้ว ไม่ช่วงซ้อนทับ // พยายามนึก เอิร์ททำงานอะไร? เคยไปเรียนที่เกาหลี ตอนนั้นพีทจบ ป.โทแล้วตามไปเที่ยว มีความรู้สึกไม่น่าใช่หมอเลย น่าจะเรียนนานกว่านั้น ตอนแรกนึกว่าเรียนวิศวะเหมือนพีท แต่มาเรื่องนี้ ดันมีเข้าเวณ งง
    #1704
    0
  16. #1687 Pinkkypig_ (@Pinkkypig_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 06:51
    เป็นตำรวจหรือเปล่า 555
    #1687
    0
  17. #1640 imgirlygirl (@benzz_natnichaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 21:35
    เปนหมอป่าว ไม่มีเวลาขนาดนี้
    #1640
    0
  18. #1639 imgirlygirl (@benzz_natnichaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 21:34
    ขำจุง55555
    #1639
    0
  19. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:50
    ซีเคียวริตี้
    #1496
    0
  20. #1489 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 19:32
    น้องเซจ
    #1489
    0
  21. #1442 Aonny150495 (@onnicha150495) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 11:55
    มีสปอยชื่อลูกของคุณเคทกะน้องมินท์ด้วย น้องเซจใช่มั้ย น่ารักจังเลย
    #1442
    0
  22. #1436 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 11:38
    กิ่งสู้ๆๆๆๆ.
    #1436
    0
  23. #1415 nattha22 (@nattha22) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 10:34
    กิ่งศรีสู้ๆ
    #1415
    0
  24. #1403 Sweet_Tissue (@punchnarak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 10:05
    โถ่หนูกิ่งลู้กกกกก
    #1403
    0