Bride 18 เจ้าสาวตัวร้าย

ตอนที่ 28 : EP25: จอมหลอกลวง [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 498 ครั้ง
    28 มี.ค. 60

EP25

จอมหลอกลวง


“เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น!

By Earth.



“สิ่งที่พี่เอิร์ธทำอยู่หยุดมันสักที นาช้ำจะตายอยู่แล้วพี่เอิร์ธเคยคิดจะรับผิดชอบความรู้สึกบ้างหรือเปล่า” คำพูดร้องขอปนสะอื้นนี้ถ้ามันออกจากปากคนอื่นคงฟังดูน่าสงสาร แต่กับผู้หญิงคนนี้ฉันกลับไม่รู้สึกแบบนั้น “ความสัมพันธ์ของเรามันคืออะไร พี่เอิร์ธช่วยตอบนาหน่อยได้ไหม”

 

แค่ไม่กี่วินาทีที่รอคำตอบจากปากพี่เอิร์ธฉันก็ลุ้นระทึกจนเผลอกลั้นลมหายใจ

 

“พี่น้องไงคะ”

 

“แล้วความรู้สึกล่ะ ! อย่าแกล้งทำเป็นว่าระหว่างเราไม่มีอะไร ในเมื่อพี่เอิร์ธเองก็เคยแสดงออกให้นาเห็นว่าไม่ได้คิดไปเองคนเดียว” เดี๋ยว ! เขาไปแสดงท่าทีแบบนั้นตอนไหน ตลอดเวลาที่ฉันอยู่ร่วมชายคาบ้านพี่เอิร์ธก็ดูปกติดีทุกอย่าง “พี่น้องทั่วไปเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก !

 

“...”

 

“เงียบทำไมล่ะคะ” การไล่ต้อนของเธอคงทำให้พี่เอิร์ธอับจนหนทาง ฉันลอบมองใบหน้าคุณพ่อของพวกเขาซึ่งนิ่งสนิทก็วูบโหวงในช่องท้อง ท่านจะรู้สึกแบบไหนกันนะ “ถ้าเราเป็นแค่พี่น้อง ไม่มีอะไรพิเศษแล้ววันนั้นพี่เอิร์ธกอดนาทำไม จูบนาทำไม เรา...”

 

“ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ” พี่เอิร์ธปรามเสียงเข้ม “เราจบเรื่องนี้ลงสักทีเถอะ พี่แต่งงานแล้ว”

 

คำพูดของคุณหนูนาที่ขาดหายไปคืออะไรกันแน่ แม้ไม่อยากคิดแต่หัวใจของฉันพลันชาวาบเมื่อได้ฟังประโยคถัดมา

 

“นาไม่จบ กลัวอะไรในเมื่อเราไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ สักหน่อย !

 

“...”

 

“นารักพี่เอิร์ธ ความสัมพันธ์ของเรามันเปลี่ยนไปตั้งแต่คืนนั้นแล้ว แค่พี่เอิร์ธไม่ยอมรับและคว้าเอาเด็กผู้หญิงที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยมาบังหน้า !

 

เจ็บ คงเป็นเพียงคำเดียวที่นิยามความรู้สึกของฉันในตอนนี้ได้

 

ปฏิเสธสิ พูดออกไปทีว่าคุณหนูนาเข้าใจผิด

 

สมองสั่งให้ฉันรีบเดินออกจากห้องเดี๋ยวนี้ แต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับแม้แต่น้อย

 

“แล้วเคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าคนอื่นจะมองป๋ายังไง” คำตอบของเขาทำฉันแทบล้มทั้งยืน การที่พี่เอิร์ธเฉไฉก็คือยอมรับนั่นแหละ


“ฮึ่ก !... คุณพ่อ คุณพ่อ คุณพ่อ !” จังหวะที่คุณหนูนาสะอื้น น้ำตาหยดโตก็ร่วงลงมาจากดวงตาฉันเช่นกัน “พี่เอิร์ธแคร์ชื่อเสียงของคุณพ่อแล้วแคร์หัวใจนาบ้างไหม !

 

“กิ่ง...” คงเพราะเห็นน้ำตาของฉัน คนสูงวัยจึงเอื้อมมือแตะไหล่พร้อมเรียกชื่อเสียงหนัก เพียงเท่านั้นคุณหนูนาและพี่เอิร์ธคงรู้ตัวแล้วจึงเงียบไปในทันที

 

ฉันอยากจะบอกท่านอรรณพว่าขอตัวก่อนแบบเด็กมีมารยาท แต่ที่ทำได้ดีสุดคือแค่ก้มหัวแล้วหมุนตัววิ่งจากมาเพียงเท่านั้น

 

“กิ่ง !” เสียงเรียกดังลั่นโถงทางเดินในตอนที่ฉันพุ่งตัวเข้ามาในลิฟต์พอดี เมื่อเงยหน้ามองผ่านม่านน้ำตาฝ้ามัวก็ต้องรีบกดปุ่มปิดซ้ำกันหลายครั้งตอนร่างสูงเริ่มออกวิ่ง โชคดีที่ประตูปิดได้ทันเวลาพอดี

 

ขาของฉันอ่อนแรงจนต้องเกาะราวยึดเพื่อพยุงตัว ทุกอย่างมันชัดเจนแล้วว่าหัวใจพี่เอิร์ธอยู่ที่คุณหนูนามาตลอด เขาเสแสร้งเก่งซะจนไม่มีใครคิดหวาดระแวงในความสัมพันธ์ และผู้หญิงโง่ ๆ อย่างฉันก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ถูกตบตาด้วยคำพูดและการกระทำแสนดี

 

...จอมหลอกลวง !

 

------

ออด ออด ออด !

 

“เปิดแล้วจ้า ๆ... อ้าว ! จะรีบไปไหนน้องกิ่ง” คำถามของลุงพิงซึ่งยังคงจับลูกบิดประตูรั้วค้างไว้ไม่ได้รับคำตอบ เพราะฉันรีบแทรกตัวเข้ามาด้านในเพื่อจะเก็บของออกไปจากบ้านหลังนี้ให้เร็วที่สุด

 

โทษของการโดดเรียนวันนี้ช่างรุนแรงเหลือเกิน

 

ความเป็นจริงที่เพิ่งได้รับรู้ทำลายหัวใจของฉันอย่างไม่มีชิ้นดี ให้อยู่รอเจอหน้าเขาอีกสักวินาทีเดียวยังไงก็ทำไมไหว

 

“น้องกิ่งบอกคุณเอิร์ธหรือยังคะ” คนเห็นแก่ตัวอีกคนรีบขนาบข้างเมื่อฉันก้าวขาขึ้นมาบนชั้นสองของตัวบ้าน “เขาโกรธน้าไหม”

 

“หนูจะไม่พูดแล้วค่ะ” พอได้ฟังเช่นนั้นสีหน้าเธอก็ดูดีขึ้น “น้าอิ๋วช่วยเก็บของใช้แมวใส่ถุงแล้วยกทั้งหมดมาให้หนูที”

 

“เก็บของ ?” เธอเดินตามเข้ามาในห้องนอนแขกพลางทวนคำอย่างงุนงง “เก็บทำไมคะ ต้องป้อนนมมันทุกสามชั่วโมงไม่ใช่เหรอ”

 

“หนูจะไปอยู่ที่อื่น” พอเห็นว่าคู่สนทนาเสียงแข็งขึ้น น้าอิ๋วจึงสงบปากสงบคำแล้วรีบผลุบหายเข้าไปในห้องนอนพี่เอิร์ธ ฉันเงยหน้าสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ สองสามครั้งจึงคว้ากระเป๋ามาเก็บข้าวของจำเป็นทุกอย่างยัดลงไปจนเต็ม


“เสร็จแล้วค่ะน้องกิ่ง” ไม่ถึงสิบนาทีแม่บ้านวัยกลางคนก็อุ้มลังกระดาษพร้อมถุงใบใหญ่เข้ามาหา

 

“วางมันลงตรง...”

 

“น้าอิ๋วออกไป” ยังบอกไม่ทันจบประโยค คำพูดห้วนสั้นจากปากของผู้ชายตัวสูงซึ่งปรากฏตัวตรงประตูก็สวนขึ้นมาในทันที ใบหน้าของเขามีหยดเหงื่อเกาะพราว

 

น้าอิ๋วมองหน้าเราสลับกันครู่หนึ่งจึงวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะแล้วปลีกตัวจากไปเงียบ ๆ

 

“ทำไมไม่ไปเรียน” คำถามนั้นไม่ได้รับคำตอบเพราะฉันเหวี่ยงกระเป๋าขึ้นสะพายหลัง ก่อนเบี่ยงตัวเดินไปหยิบถุงพร้อมอุ้มลังกระดาษของเจ้าสามเหมียว “กนิดา !

 

คนถูกเมินตวาดเสียงดังลั่นจนฉันสะดุ้งโหยง “พี่ถามทำไมไม่ตอบ”

 

“โกรธอะไรคะ หนูหรือเปล่าควรที่จะโกรธ” ฉันยอกย้อน

 

“เอาของไปเก็บ” เหมือนเราคุยกันคนละเรื่อง ฉันต้องกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อสะกดกลั้นน้ำตาซึ่งเพิ่งหยุดไหลหมาด ๆ เอาไว้ แม้มันจะยากลำบากก็ตามที

 

ให้เขารู้ความรู้สึกไม่ได้... อย่าทำให้ตัวเองน่าสมเพชกว่านี้นะกิ่ง

 

“หนูจะกลับไปอยู่บ้านค่ะ”

 

“ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” เขาพูดพลางเอื้อมมาดึงลังเอาไว้ ใช้แรงมากซะจนฉันไม่กล้ายื้อแย่งและต้องยอมปล่อยมันไป เพราะกลัวว่ากระดาษจะขาดแล้วแมวได้รับอันตราย

 

“หย่าให้หนูที” ตอนแรกคิดตื้น ๆ ว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เสียเปรียบอะไร แต่กลับไม่เป็นอย่างคิด ฉันได้เสียสิ่งสำคัญที่สุดซึ่งก็คือ หัวใจให้เขาซะแล้ว 

 

ดวงตาคมตวัดฉับมามองฉันในทันที “พี่ไม่หย่า !

 

“ไหนเคยบอกจะหย่าให้ไง จะโกหกกันไปถึงไหน” ฉันสับสนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำเหลือเกิน “เงินของพี่เอิร์ธหนูไม่ต้องการแล้ว แค่หย่าก็พอ”

 

“เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้ ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น”

 

มิกกี้ มินนี่ ดั๊ก... พวกแกอยู่กับหมอก็คงไม่ต้องกลัวอะไรหรอกนะ แต่พี่กิ่งอยู่กับเขาไม่ได้อีกแล้ว

 

คิดได้แบบนั้นจังหวะที่เขาวางลังกระดาษลงบนโต๊ะ ฉันจึงตรงมายังประตูห้องแต่ก้าวขาได้แค่สามก้าวก็ถูกกระชากแขนอย่างแรง “พี่บอกว่าไม่ให้ไป !


“เป็นบ้าอะไรวะ ฮึ่ก !” ทำนบน้ำตาพังครืนลงในทันที ฉันรัวกำปั้นทุบตีเจ้าของแผงอกกว้างที่กอดรัดร่างตัวเองเพื่อระบายความเจ็บปวดอย่างไม่มียั้ง พี่เอิร์ธไม่ได้ปัดป้องสักนิดเอาแต่ยืนนิ่งจนฉันหมดเรี่ยวแรงไปเอง  “ปล่อยหนูไปเถอะ หนูไม่อยากอยู่กับพี่เอิร์ธอีกแล้ว ฮือออ...”

 

ความเจ็บเจียนตายแบบนี้ไม่เอาอีกแล้ว

 

“ไม่ได้”

 

“ฮือออ” ฉันปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น สองวันนี้ช่างเป็นช่วงเวลาแห่งความทรมานเหลือเกิน ก่อนนี้เผลอคิดเข้าข้างตัวเองได้ยังไงว่าเขาจะมีใจให้ เด็กอย่างฉันก็คงต้องถูกหลอกอยู่ร่ำไป คนที่อยู่ในใจพี่เอิร์ธมาตลอดคือคุณหนูนาต่างหาก “ทะ... ทำไมหย่าไม่ได้”

 

“ไม่ได้ก็คือไม่ได้” มันเป็นการปฏิเสธแสนเลือดเย็นที่ไม่ได้พยายามจะอธิบายอะไรสักนิด

 

“หนะ... หนูอยากกลับบ้าน ฮึ่ก !” ฉันพูดเสียงสะอื้นพร้อมจิกเล็บคมไปบนกล้ามเนื้อแน่นของพี่เอิร์ธ “ไม่อยากเห็นหน้าพี่เอิร์ธ”

 

“...”

 

“หนูเกลียด” จบคำพูดนี้ฉันรับรู้ได้ว่าอ้อมแขนคลายแรงนิดหนึ่ง จึงดันตัวเองออกมามองหน้าเขา “พี่เอิร์ธใจร้าย”

 

“พี่ไม่ได้ใจร้าย”

 

“งั้นพูดสิว่าไม่ได้หลอกใช้หนู” ฉันพยายามกลั้นก้อนสะอื้นก่อนตวาดเสียงดัง “ถ้ารักเขาก็ไปหาเขาสิวะ ทำไมต้องลากคนอื่นมาเจ็บด้วย เคยนึกถึงหนูบ้างไหมว่าจะรู้สึกยังไงกับเรื่องบ้าบอนี่น่ะ !

 

“พี่ขอโทษ”

 

“สนุกไหมที่ได้หลอกเด็กผู้หญิงโง่ ๆ คนหนึ่งแล้วก็ทำร้ายหัวใจเขาอย่างไม่มีชิ้นดีขนาดนี้” แทนที่การยอมรับผิดของเขาจะทำให้ฉันอ่อนลง แต่กลายเป็นว่ามันโหมกระพืออารมณ์โมโหมากขึ้นอีก “จะไม่หย่าก็ช่าง อยากคาราคาซังแบบนี้ก็ได้”

 

“เลิกใช้อารมณ์สักทีได้...”

 

“หลังจากนี้หนูคงไม่เจอพี่เอิร์ธอีกนาน” มันเป็นเสี้ยววินาทีที่ทำให้ตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ ฉันควรจะทิ้งตัวเองคนเก่าแสนโง่เง่าสักที

 

“หมายความว่ายังไง”

 

“หนูจะลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วรับทุนไปเรียนต่างประเทศ” เมื่อฉันพูดประโยคนี้จบใบหน้านิ่งก็ถอดสี “ช่วยหย่าให้หนูด้วยค่ะ”

 

ความอึดอัดโรยตัวล้อมรอบเราทั้งคู่เอาไว้ ระหว่างที่เขานิ่งเงียบฉันก็ยกหลังมือขึ้นปาดคราบน้ำตาออกจากแก้ม ลุ้นระทึกอยู่ว่าคนตรงหน้าจะรั้งไว้หรือไม่ แต่พอพี่เอิร์ธตอบกลับมาความรู้สึกฉันก็ยิ่งดิ่งลงเหว มันบีบคั้นจนปวดหน่วงหัวใจเจียนตาย

 

“กลับมาเมื่อไหร่ค่อยพูด”

 

หมายความว่ายอมปล่อยฉันไป แต่ไม่หย่าอย่างนั้นเหรอ

 

ใจร้ายจนวินาทีสุดท้ายจริง ๆ...

-------------------------------------------

Loading100%

60%ของเล่มสนองนี้ดบี้เรียบร้อยแล้วจ้า

เคลียร์ทุกประเด็นแล้วเนอะ

พี่น้อง(ไม่แท้)เขามีซัมติงกันจริงๆ

น้องกิ่งเลือกทิ้งพี่เอิร์ธไปเรียนตามที่รีดเดอร์ต้องการแล้ว

 

เนื้อหาหลังจากนี้เป็นสเปเชียลพาร์ทไม่ใช่เนื้อหาหลักนะคะ

ปล. รูปเล่มบี้ไม่มีเหลือค่ะ ตอนนี้มีแค่E-Book(แนะนำการซื้อไม่ได้เพราะบี้ก็ซื้อไม่เป็น) สนใจ>> 

Bride 18 เจ้าสาวตัวร้าย
Babylinlin
www.mebmarket.com
‘ผมจะแต่งงานกับเธอครับ’ ประโยคสั้นง่ายได้ใจความจากปากคนที่เพิ่งเจอหน้ากันแค่สองครั้งทำฉันหัวหมุนเพราะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นฉันจึงถูกผู้ชายหล่อล่ำกล้ามโต แต่มีรังสีของความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่อย่าง ‘พี่เอิร์ธ’ บังคับให้มาเป็นเจ้าสาวแบบมีเงื่อนไข แรกๆ เราก็ตกลงกันซะดิบดี แต่ไหงเขาถึงได้หาทางแหกกฎที่ตั้งขึ้นมาร่วมกันทุกทีก็ไม่รู้ มันเริ่มจากการขยับร่างกายเข้ามาใกล้ทีละนิด สุดท้ายก็แทรกซึมเข้าสู่หัวใจ พยายามจะฉุดกระชากออกไปแค่ไหนก็ไม่ยอมขยับฮือออ! ‘กิ่งศรี’ คนนี้ควรจะทำยังไงดีในเมื่อรู้ตัวอีกทีหัวใจดวงน้อยๆ ก็ร่ำร้องหาเพียงแค่เขาซะแล้ว

ไม่สนใจปล่อยผ่านจ้าคลายปมหมดแล้ว


เล่มถัดไปของเซ็ต สนใจคลิกโลดดด

v

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 498 ครั้ง

25,058 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #25041 TUNYUM (@TUNYUM) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 15:59
    อยากได้หนังสือ
    #25041
    0
  3. #25039 Pornpan Chaisumpunsakul (@polloploy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 03:27
    ยังมีใครอยากได้หนังสืออยู่ไหมคะ คือเราซื้อชนกับพี่สาวอะค่ะ เมื่อวานจัดโต้ะแล้วเจอ เราขาย350 ส่งลงทะเบียนให้ฟรีค่ะ สนใจทักเรามาได้นะคะ line : polloploy
    #25039
    2
    • #25039-2 lemon-jung (@lemon-jung) (จากตอนที่ 28)
      28 มิถุนายน 2560 / 01:02
      มีคนซื้อไปยังคะ?
      #25039-2
  4. #25038 0983361036 (@0983361036) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 07:20
    รอยุนะมาต่อเลย
    #25038
    0
  5. #25036 paweekanna (@paweekanna) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 01:17
    แยากอ่านให้เรื่องต้องทำยังไงคะ รบกวนตอบด้วย
    #25036
    0
  6. #25035 naamtoei2 (@naamtoei2) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 19:53
    อยากได้หนังสือ
    #25035
    0
  7. #25033 2762316 (@2762316) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 16:35
    อยากได้หนังสือค่ะ
    #25033
    0
  8. #25030 Dworueng123 (@Dworueng123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 07:42
    หายไปนานเลย
    #25030
    0
  9. #25025 HANAPAPAM (@HANAPAPAM) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 21:33
    มาต่ออีกได้ไหมคะคิดถึงหายไปนานเลย
    #25025
    0
  10. #25020 ดาดา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 14:48
    ยากได้เป็นเล่มต้อฃทำไงบางค่ะ
    #25020
    0
  11. #25016 สอง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 09:43
    ซื้อ e book ไม่เป้นคร่าาา แนะนำหนูหน่อยน้าาา..... จะอ่านต่อค่ะ
    #25016
    1
  12. #25015 chomm2001 (@chomm2001) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:46
    TT TT TT
    #25015
    0
  13. #25014 karunaplanee (@karunaplanee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:02
    E-book 340 เอง
    #25014
    0
  14. #25013 neenaomfern (@neenaomfern) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 00:23
    นะตอนนี้ก็ยังไม่อัพพพพพพพพ
    #25013
    0
  15. #25009 knom-pang (@knom-pang) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:38
    รออออจร้าา
    #25009
    0
  16. #25001 Prim Prim Thitinun (@prim_thitinun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:04
    รออออ เรารออยู่น้าาาา
    #25001
    0
  17. #24991 Nunthana_promnil (@Nunthana_promnil) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 08:41
    ซื้อมิได้อ่ะ ทำมิเป็น????????
    #24991
    0
  18. #24990 neenaomfern (@neenaomfern) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 02:48
    รอฉันรอเธออยู่
    #24990
    0
  19. #24989 1119700070007 (@1119700070007) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:33
    รีบอัพหน่อยค่ะรอนานเเล้ว
    #24989
    0
  20. #24984 yukoo (@yukoo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:35
    เกลียดนิสัยหมอหมาคือความไม่ชัดเจนนี่แหละ555
    #24984
    0
  21. #24983 enokratnaka (@enokratnaka) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:46
    รอรอรอ
    #24983
    0
  22. #24982 enokratnaka (@enokratnaka) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 09:45
    ยังรอต่อไปนะค่ะ
    #24982
    0
  23. #24981 Jumjimjaja (@Jumjimjaja) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 08:36
    อยากอ่านเป็นเล่ม ค่ะ ออกหรือยังคะ
    #24981
    0
  24. #24980 HANAPAPAM (@HANAPAPAM) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:21
    รอๆตั้งแต่26มีนา
    #24980
    0
  25. #24972 1234_DuncAn (@1234_DuncAn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 15:37
    สงสารกิ่ง โดนหลอกใช้เป็นเครื่องมือนี่มันเจ็บปวดจริงๆ
    #24972
    0