Wonder Girl รักร้ายละลายใจ

ตอนที่ 4 : EP 03 ::คุณพ่อลูกหนึ่ง [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    11 ธ.ค. 58

EP03

คุณพ่อลูกหนึ่ง

"มัดไม่เป็นค่ะ อาเก็ทมัดให้หน่อย"

By Kookkai.

 

Rrrr

 

"..."

 

Rrrr

 

"อาเก็ทขา..." แรงเขย่าที่แขนซ้ายปลุกให้ผมลืมตาตื่นขึ้นมา

 

"ว่าไง..." ผมกระพริบตาเพื่อลดอาการตาพร่าจากแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ส่องผ่านกระจกห้องนอนเข้ามา "ปลุกอาแต่เช้ามีอะไรเหรอ"

 

"ใกล้ถึงเวลาไปโรงเรียนแล้วค่ะ"

 

"หืม?!" ผมลุกพรวดขึ้นมานั่งทันที เกือบลืมหน้าที่ยามเช้าไปแล้วถ้ากุ๊กไก่ไม่เข้ามาปลุก "นี่กี่โมงแล้ว?!"

 

"..." กุ๊กไก่เงียบแล้วชี้มือไปที่นาฬิกาบนผนังซึ่งบอกเวลาหกโมงครึ่งแทน เดาเอาว่าเด็กขนาดนี้คงยังดูนาฬิกาไม่เป็นแน่ "อาอินช์ปลุกไก่เวลานี้ทุกวันค่ะ"

 

ผมอึ้งไปเมื่อเจอคำพูดของกุ๊กไก่...ไอ้อินช์มันสอนหลานมายังไงวะเนี่ย?! จะมีวินัยเกินเด็กไปหรือเปล่า!

 

"แล้วนี่อาต้องทำอะไรบ้าง" ผมถามกุ๊กไก่อย่างงงๆ เมื่อวานนี้ผมก็รับเธอมาอยู่ด้วยแบบไม่ทันตั้งตัว "...ปกติไก่อาบน้ำเองได้หรือเปล่า"

 

"อาบได้ค่ะ แต่ไก่หยิบฝักบัวในห้องน้ำของอาเก็ทไม่ถึง เลยมาปลุกอาเก็ทไงคะ"

 

เออว่ะ...ผมก็ลืมไปว่าที่เปิดฝักบัวในห้องน้ำมันทำไว้ระดับเอวของผู้ใหญ่ การที่เด็กตัวสูงกว่าหน้าแข้งผมนิดเดียวจะเอื้อมไปเปิดและคว้าฝักบัวมาอาบเป็นไปไม่ได้เลย

 

"งั้นเดี๋ยวอาเก็ทจัดการให้" ผมลุกขึ้นมายืนเต็มความสูงแล้วเดินนำกุ๊กไก่มายังห้องน้ำ กำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดีก็พอดีกับที่สายตาปะทะกับกะละมังซักผ้าเลยจัดการเอามารองน้ำจนเต็ม "ตักน้ำในกะละมังอาบไปก่อนแล้วกันนะ"

 

"แล้วไหนที่ตักล่ะคะ?"

 

"อ้อ!...ไก่ไปเปลี่ยนชุดมาเตรียมอาบเลย เดี๋ยวอาไปหาขันมาให้" บอกเธอเสร็จผมก็เดินออกมาหยิบถ้วยพลาสติกในห้องครัว เมื่อกลับเข้ามาในห้องน้ำอีกครั้งกุ๊กไก่ก็อยู่ในสภาพพร้อมอาบน้ำแล้ว เสียอย่างเดียวคือเธอยังไม่ได้รวบผมที่ยาวจนถึงตูดขึ้น

 

ดูผู้หญิงแก้ผ้ามาก็เยอะ...ครั้งนี้แหละที่ผมต้องมาดูเด็กสามขวบแก้ผ้าเนี่ย!

 

"ไก่จะสระผมตอนเช้าเหรอ" ผมถามเมื่อเห็นว่ากุ๊กไก่ไม่ยอมรวบผมขึ้นไป

 

"ไม่สระค่ะ" กุ๊กไก่ส่ายหัวจนผมสะบัด "เดี๋ยวผมไม่แห้ง"

 

"งั้นก็มัดผมขึ้นสิ"

 

"มัดไม่เป็นค่ะ อาเก็ทมัดให้หน่อย" กุ๊กไก่พูดจบก็วิ่งออกไปแล้วกลับเข้ามาพร้อมหนังยางที่มีรูปม้าสีชมพูติดอยู่...ก็ไอ้ม้าในการ์ตูนเรื่องที่เธอดูเมื่อวานนี้นั่นแหละ

 

"อือ" ผมจัดการรวบผมกุ๊กไก่ขึ้นมาเป็นกระจุกแล้วใช้หนังยางรัดอย่างลวกๆ "อาบเสร็จแล้วรีบไปแต่งตัวนะ เดี๋ยวอาไปอาบน้ำเหมือนกัน"

 

ผมบอกเธอแล้วจึงเดินออกมาจากห้อง รู้สึกไม่โอเคอย่างแรงกับการต้องมาดูแลเด็กตัวแค่นี้ ไม่ได้ว่ะ!...ผมต้องหาใครมารับผิดชอบหลานไอ้อินช์ด่วนเลย บางทีอาจจะต้องหาแม่บ้านสักคนมาเลี้ยงกุ๊กไก่ซะแล้วสิ!

 

-----

 

ผมอุ้มกุ๊กไก่ในสภาพผมกระเซอะกระเซิงซึ่งกำลังส่งขนมปังทาแยมเข้าปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย ข้ามถนนตรงมายังโรงเรียนอนุบาล นี่แค่วันแรกผมยังต้องวุ่นวายขนาดนี้...นึกไม่ออกเหมือนกันว่ากว่าไอ้อินช์จะกลับมาผมจะเป็นยังไง?!

 

โรงเรียนของกุ๊กไก่อยู่ใกล้คอนโดของผมถึงขนาดที่ว่าเดินแค่ห้านาทีก็มาถึงผมจึงเดินมาส่งเธอก่อน

 

"สวัสดีค่ะกุ๊กไก่" ครูเวรที่ดูท่าทางใจดีทักทายและทำท่าผวานิดๆ เมื่อเห็นสภาพ หัวยุ่ง ชุดยับ ที่แก้มมีแยมส้มเปื้อนอยู่ของกุ๊กไก่

 

"สวัสดีค่ะครูอร" พูดจบกุ๊กไก่ก็ยัดขนมปังครึ่งแผ่นเข้าไปในปากแล้วยกมือไหว้ครู

 

"ค่อยๆ กินสิไก่ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก" ผมบอกเธอเบาๆ แล้วย่อตัวลงวางกุ๊กไก่ลงบนพื้น "เดี๋ยวตอนเย็นอามารับนะ"

 

"ค่า..."

 

"ผมจะเป็นคนมารับมาส่งกุ๊กไก่สักพักนะครับ" ผมออกตัวกับครูไว้ก่อนเพราะโรงเรียนอนุบาลแบบนี้ก็ต้องมีการรักษาความปลอดภัยแน่นหนาเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นกับเด็ก "อาของกุ๊กไก่ไปต่างประเทศแล้วฝากเธอไว้..."

 

"คุณอินช์แจ้งทางโรงเรียนไว้แล้วค่ะ" คุณครูยิ้มให้ผมอย่างใจดี

 

"แล้วผมต้องมารับหลานกี่โมงครับ?"

 

"โรงเรียนเลิกบ่ายสามโมงค่ะ"

 

"อ้อ" ผมรีบนึกตารางชีวิตตัวเองอย่างด่วนจี๋ วันนี้ผมไม่ต้องอยู่เวร แสดงว่าสามารถมารับกุ๊กไก่ได้แน่นอน "งั้น เดี๋ยวอามารับตอนเย็นนะไก่"

 

"ค่า..." กุ๊กไก่ยิ้มจนตาหยี โบกมือให้ผมที่ทำแค่พยักหน้ารับแล้วเดินกลับมาเอารถที่คอนโด

 

ถึงคอนโดผมจะอยู่ใกล้โรงพยาบาลแค่ไหนแต่ก็ไม่ช่วยให้ผมไปถึงที่หมายเร็วขึ้นเลย เพราะแค่เคลื่อนรถออกมาจากคอนโดได้ไม่นานก็มาติดแหงกอยู่ตรงแยกไฟแดงเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว
 

-------

 

ผมขับมาถึงลานจอดรถก่อนเวลางานเล็กน้อย เมื่อลงจากรถตัวเองมาเจอรถมินิคูเปอร์สีแดงซึ่งจอดด้านข้างมันก็ทำให้ผมอดคิดถึงเจ้าของรถไม่ได้...

 

รถคันนี้คือรถของนีนและ...เธอก็เป็นผู้หญิงซึ่งขับรถห่วยที่สุดในโลก!

 

ห่วยขนาดไหนน่ะเหรอ?...

 

ก็ห่วยถึงขั้นที่ว่ารอบรถเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน อะไรที่สามารถขับเบียดได้เธอก็ขับไปเบียดมันมาหมดแล้ว เสา ฟุตบาธ รั้วบ้านฯลฯ ยังไม่นับเรื่องที่เธอลงเวรเสร็จแล้วหลับในขับรถขึ้นไปเกยฟุตบาธจนช่วงล่างรถพังยับเมื่อตอนปีสี่! วันนั้นผมจำได้ว่ากำลังขับรถกลับบ้านแล้วเจอรถเธอไปค้างเติ่งอยู่แบบนั้น...ผมตกใจเกือบตาย

 

Rrrr

 

โทรศัพท์ที่ดังขึ้นเรียกความสนใจของผมให้กลับมาสู่ปัจจุบัน เบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์ของไอ้เคเพื่อนที่อยู่ประจำERด้วยกัน จำได้ว่าเมื่อวานมันเป็นแพทย์เวรด้วย

 

"โทรมามีอะไรวะเค?

 

(รีบมารับช่วงต่อด้วยเก็ท กูจะรีบกลับบ้าน) น้ำเสียงของไอ้เคฟังดูไม่ค่อยดีนัก ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน

 

"เออ" ผมตอบแค่นั้นแล้วรีบลงลิฟต์ไปแผนกER

 

ERคือแผนกจิปาถะ...อะไรๆ ก็ER! เป็นแผนกที่คนไข้แวะเวียนมาใช้บริการกันมากที่สุด มีตั้งแต่หลักสิบถึงหลักร้อยต่อวัน ไม่ว่าจะเป็นหมากัด แมวข่วน เหยียบแก้ว โดนแทง ก็ต้องมาที่แผนกนี้กันทั้งนั้น

 

...เพราะฉะนั้นมันเลยออกแนวที่ว่าไม่เข้มแข็งจริงก็อยู่ลำบากเอาเรื่องเหมือนกัน

 

"เป็นอะไรวะหน้าเครียดเชียว" ผมเดินมาเช็นต์ชื่อรับช่วงต่อจากไอ้เคซึ่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่

 

"ทะเลาะกับไอ้ซันน่ะสิ ทำงานก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้วยังต้องมาทะเลาะกับมันอีก!" มันเบ้หน้า "กูบอกมันแล้วว่าเมื่อวานเวรดึก ก็หาเรื่องกู...บอกว่าที่กูไม่ยอมกลับเพราะกูนอกใจ!"

 

ไอ้ซันคือแฟนหนุ่มที่ทำงานเป็นล่ามแปลภาษาญี่ปุ่นอยู่โรงงานแถวๆ ชลบุรีของมัน อาทิตย์หนึ่งก็จะได้เจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง...โดนมันเบี้ยวนัดเพราะติดเวรแบบนี้ก็น่าเห็นใจอยู่

 

"เลยจะรีบกลับบ้านไปง้อเมียว่างั้น?"

 

"เออ! รอมึงมารับเวรเนี่ย...กูไปละ" พอมันเห็นว่าเซ็นต์เรียบร้อยแล้วก็สะบัดตูดออกไปโดยไม่สนใจผมอีก

 

ผมควักโทรศัพท์ขึ้นมากดปิดเสียงด้วยความเคยชิน จะเปิดเสียงอีกครั้งก็ตอนเลิกงานนั่นแหละ นาฬิกาในโทรศัพท์บอกให้ผมรู้ว่ายังมีเวลาว่างก่อนตรวจอีกนิดหน่อย งั้น...ผมหาเรื่องไปป่วนคนแถวนี้ดีกว่า

 

End talks.

 

 

"โผล่มาทำไม? ว่างเหรอ..." ฉันถามอย่างเซ็งในอารมณ์เมื่อพบว่าไอ้หมอประสิทธิภาพต่ำอย่างเก็ทมายืนขวางหน้าห้องตรวจอยู่ กำลังอารมณ์ดีแต่เช้าเพราะได้กินคาปูชิโน่เย็น ดันต้องมาอารมณ์เสียเพราะเห็นหน้าไอ้หมออาหมาเนี่ย

 

"ไม่ว่าง" เขาลอยหน้าลอยตาตอบ

 

"ไม่ว่างแล้วมาทำไม? ที่นี่วอร์ดเด็กไม่ใช่ER!" ฉันจงใจจิกกัดเพราะยังเจ็บใจที่เมื่อวานเขาหาว่าฉันไปวุ่นวายไม่หาย ฉันจะช่วยแท้ๆ ดันมาไล่กันซะได้ "มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยไป...วอร์ดนี้ไม่ต้อนรับ!"

 

"...แถวนี้ไม่ได้มีป้ายห้ามหมอยืน" เขายักไหล่ "แสดงว่าฉันก็ยืน-ได้!"

 

เขาย้ำสองพยางค์ท้ายด้วยเสียงหนักๆ อย่างกวนอารมณ์ ส่วนฉันก็ทำได้แค่กลอกตาอย่างเบื่อหน่าย

 

"จะยืนตรงไหนก็ไป แต่ตอนนี้ถอยจากห้องตรวจฉัน!" อีกไม่ถึงสิบนาทีฉันต้องตรวจคิวแรกแล้วยังจะเสนอหน้ามาขวางทางอยู่ได้

 

"ไม่-ถอย!"

 

ฉันอ้าปากเตรียมจะด่าแต่ก็ยังพอระงับอารมณ์ไหว...รู้ว่ามาใช้เสียงดังในโรงพยาบาลไม่ได้ แถมโวยวายไปให้คนไข้เห็นก็ไม่ใช่เรื่องดีด้วย

 

"ฉันจะเข้าห้อง" ฉันพูดเสียงเครียดแต่เขากลับทำตาวาวแล้วยิ้มซะอย่างนั้น

 

"อยากเข้าห้องก็ขยับมาใกล้ๆ สิ..."

 

โถ!...ใครกล้าขยับเข้าไปใกล้ก็ควายเต็มทนแล้ว! คิดว่าไม่รู้เหรอว่าตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาเขาจงใจ 'หยอด' ฉันน่ะ ฉันเคยจะมองเขาในแง่ดีแล้วนะ...แต่ทุกครั้งมันก็มักจะมีวีรกรรมสะเทือนขวัญเกิดขึ้นมาซะทุกที

 

"อ้าว...มีอะไรกันเหรอนีรา ภัทพล?" อาจารย์หมอสุวัฒน์ทักขึ้นมาขัดจังหวะก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวคว้ารองเท้าส้นเตี้ยที่ใส่อยู่มาฟาดหัวเขาซะก่อน "คุณอยู่ER ไม่ใช่เหรอภัทพล?"

 

"ER ค่ะอาจารย์! แต่กลับ..."

 

"ผมเป็นห่วงนีราครับอาจารย์ เมื่อวานเธอซุ่มซ่ามล้มเข่ากระแทก เลยมาถามอาการด้วยความห่วงใย...ไม่มีอะไรหรอกครับ" เขาขัดคำพูดของฉันขึ้นมาแล้วทำหน้าทำตาเหมือนว่าเป็นห่วงฉันจับใจ...สตอเบอร์รี่ชัดๆ!

 

"อ้าว!" อาจารย์อุทานและเลื่อนสายตาลงมาที่หัวเข่าของฉันซึ่งตอนนี้ไม่มีผ้าก็อซปิดไว้ แผลเริ่มแห้งขึ้นมานิดหน่อยแล้วแต่ยังเหลืองอ๋อยเพราะเบตาดีน "...โอ้โห คราวหลังก็ระวังๆ หน่อยนะนีรา"

 

"ค่ะ..." ฉันตอบเสียงอ่อย นึกโมโหอยู่ในใจที่เก็ทเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมาให้ขายหน้า "เก็ท...ถอยออกจากห้องได้แล้ว นีนจะเข้าไปรอตรวจคนไข้"

 

ฉันจงใจใช้คำพูดที่ฟังดูแสนดีจนเก็ทเผลอนิ่วหน้าอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง...ขอโทษที! ก็ฉันฉลาด! จะให้มาทำตัวทะเลาะกับเขาเป็นเด็กๆ ต่อหน้าอาจารย์หมอมันก็คงไม่ดีเท่าไหร่หรอก...คนอย่างฉันภาพลักษณ์เป็นเลิศเสมอ! และดูเหมือนไม่นานเขาก็ตามเกมของฉันทัน

 

"เชิญเลยครับนีน" เขาหลีกทางแล้วดึงประตูห้องตรวจให้ฉันด้วยหน้ายิ้มแย้ม เสแสร้งว่าจริงใจ

 

"งั้นหนูเข้าห้องตรวจก่อนนะคะอาจารย์" ฉันยกมือไหว้อาจารย์หมอสุวัฒน์

 

"ไว้เจอกันใหม่นะป้านีน!" จังหวะที่ฉันกำลังจะเดินผ่าน เขาพึมพำข้างหูด้วยน้ำเสียงที่น่าตบให้ปากฉีก

 

"เอาไว้ให้นายอายุสามขวบเมื่อไหร่ค่อยมาใช้บริการวอร์ดนี้นะหมาเก็ท" ฉันพึมพำตอบแล้วกระชากประตูปิดอย่างแรง

 

ไอ้บ้านี่ชอบเรียกฉันว่าป้านีน!...

 

ถ้าเทียบกับคนอายุ 24 เกือบ 25 บอกเลยว่าฉันหน้าเด็กมาก! แต่ทำไมไอ้หมอบ้านั่นมันชอบเรียกฉันว่าป้าน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าฉันไม่เคยทำตัวบ้าบอคอแตก กินเหล้า เข้าผับ อย่างมันไงล่ะ! โลกในจินตนาการอันแสนสดใสของฉันคือการนอนพักผ่อนอยู่กับบ้าน กินเค้กสักปอนด์ มีหนังสือนิยายสักร้อยเล่มให้อ่านและที่สำคัญ!...มีหนังจีนกำลังภายในให้ดู!

 

นี่แหละคือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเรียกฉันว่าป้า! แค่เพราะความสนุกของฉันกับความสนุกของเขามันไม่เหมือนกันไง...ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยย่างกรายเข้าไปใกล้สถานที่ซึ่งใครๆ เรียกกันว่าผับเลย!

 

ก็อก ก็อก!

 

"หมอคะ เริ่มตรวจเลยนะ?" พยาบาลเปิดประตูแล้วโผล่แค่ส่วนหัวเข้ามาถามฉัน

 

"ได้เลยค่ะ" ฉันพยักหน้าประกอบคำพูด พออยู่ปี6เราก็สามารถตรวจคนไข้ได้เองแล้ว แต่เวลาสั่งยาก็ยังต้องให้อาจารย์หมอเซ็นต์รับรองให้อยู่ กว่าจะเป็นหมอจริงๆ ได้นั้นลำบากมาก เราต้องผ่านการสอบถึงสามรอบด้วยกัน...ฉันเหลือการสอบครั้งสุดท้ายตอนจบปี6 ถ้าสอบผ่านฉันก็จะสามารถเซ็นต์สั่งยาเองได้โดยไม่ต้องง้ออาจารย์หมอแล้ว!

 

ฉันตรวจคนไข้ไปเรื่อยๆ เหมือนวันนี้จะมีเด็กป่วยมากกว่าปกติเพราะช่วงนี้กำลังเปลี่ยนฤดู สมัยนี้เด็กเป็นภูมิแพ้กันเยอะ...พออากาศเปลี่ยนแปลงหน่อยอาการของโรคเลยกำเริบขึ้น

 

เมื่อตรวจยาวมาจนถึงช่วงบ่ายคนไข้ก็หมด ฉันบิดขี้เกียจสองสามทีแล้วควักโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะส่งข้อความหายัยแนมแต่ยังไม่ทันที่จะได้พิมพ์อะไรไปมันก็ส่งข้อความมาหาฉันซะก่อน

 

'14.40 NamNam: วันนี้แนมไปกินข้าวบ้านพี่ธีนะ'

 

อ่านข้อความจบฉันก็กลอกตาอย่างหมั่นไส้ แอบนับถือความเสมอต้นเสมอปลายของ 'ธี' แฟนหนุ่มขอยัยแนม หลังจากที่โดนฉันดัดนิสัยไปคราวนั้นเขาก็กลายเป็นคนดีขึ้นมาอย่างน่าใจหาย ที่สำคัญ...ไม่ได้มาตอดเล็กตอดน้อยน้องสาวฉันอีก ตรงกันข้ามกลับทำตัวเป็นแฟนที่แสนดีเสนอหน้ามารับมาส่งมันทุกวันจนประหยัดค่ารถไปเรียนได้หลายหมื่นเลย!

 

'14.41 Neen_Neera: กลับกี่โมง'

 

'14.41 NamNam: สองทุ่มนะ'

 

พอมันตอบกลับมาแบบนั้นฉันเลยส่งสติกเกอร์รูปหมีบราวน์ยิ้มจนปากฉีกให้ ตอนแรกนึกว่ามันกลับเร็วเลยจะชวนดูหนังจีนสักหน่อย...แต่ก็ช่างเถอะ! ฉันรีบกลับบ้านแล้วไปพอกหน้านอนอ่านหนังสือนิยายก็ได้

 

"กลับแล้วเหรอคะหมอนีน" พี่ตุ๊ก หัวหน้าพยาบาลทักเมื่อเห็นว่าฉันถือกระเป๋าเดินกะเผลกออกมาจากห้องตรวจ

 

"กลับแล้วค่ะ พรุ่งนี้เจอกันนะพี่ตุ๊ก" ฉันโบกมือลาพี่ตุ๊กแล้วขึ้นลิฟต์มายังชั้นจอดรถ

 

Rrrr

 

เมื่อเข้ามาด้านในและเปิดเสียงโทรศัพท์ก็พอดีกับที่ 'นุกนิก' เพื่อนสนิทอีกคนของฉันโทรเข้ามา

 

"ว่าไงนุกนิก" ตั้งแต่มาเรียนแพทย์เพื่อนฉันหลากหลายขึ้นเยอะเลย ตอนมัธยมฉันเรียนที่หญิงล้วน เพื่อนเลยมีแต่ผู้หญิง ส่วนตอนนี้...เพื่อนก็มีทุกเพศเลยไม่ว่าจะเป็นหญิง ชาย เกย์ หรือกะเทยอย่างยัยนุกนิกเนี่ย!

 

(นีนนี่...ออกเวรหรือยัง แกมาหาฉันหน่อยสิท้องเสียแทบจะคลานอยู่แล้ว) น้ำเสียงของนุกนิกที่ตอบกลับมาไม่ค่อยดีจริงๆ

 

"ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

 

(เมื่อเช้าเลยแก โทรหายัยทรายมันก็ไม่รับ...ฉันอยากได้เกลือแร่ ขอเกลือแร่ด่วนๆ...น้ำออกตัวจนจะเหี่ยวตายอยู่แล้ว!)

 

"เออๆ รอก่อนเดี๋ยวฉันรีบไปหา" ฉันพับโครงการนอนเล่นตีโป่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว นาทีนี้เพื่อนสำคัญกว่า!

 

จำได้ว่าบ้านของนุกนิกอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลเนี่ยแหละเพียงแต่ว่าฉันจำซอยไม่ได้เลยต้องเปิดแผนที่จากกูเกิ้ลแมพ

 

'เลี้ยวซ้ายอีกห้าร้อยเมตร ตรงเข้าไปในซอยอีกสองร้อยเมตรเป้าหมายของคุณจะอยู่ทางซ้ายมือ' ฉันชักจะไม่คุ้นตากับทางที่ระบบบอก เคยขับมาบ้านยัยนุกนิกแล้วต้องคุ้นทางบ้างสิ!...แต่ไอ้ทางที่ขับมาเนี่ยฉันไม่เห็นคุ้นเลย

 

เมื่อไม่รู้จะทำยังไงจึงก้มลงปิดระบบนำทางแล้วกดโทรออกหายัยนุกนิกเพื่อถามซอย แต่พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็มีเด็กตัวเล็กยืนทำหน้าเหวอขวางหน้ารถของฉันแล้ว

 

"กรี๊ดดด!"

 

ปึง!

--------------------------

Loading100%

หมอนีนชนใคร!

ฮือออ ไม่ใช่ว่าชน...

ชน... ชนใครล่ะ555

 

หมอนีนผู้สกิลการขับรถต่ำแต่สกิลการท่องจำสูงของบี้!

 

ปากำลังใจมารัวๆ เร้ววว บี้อยากอัพรัวๆ อยากอัพทู้กกกวัน

 

ปล. พิมพ์ผิดพิมพ์ตก พิมพ์หล่น อย่าเพิ่งไปซีเรียสนะจ๊ะ

บี้อัพสดตามแบบฉบับบีบี้สไตล์=..=(ข้ออ้างทั้งนั้น555)

แจ้งไว้ได้แต่บี้จะไปแก้ในต้นฉบับไม่แก้ในนี้

ป้องกันมันเด้งหน้าฟีดรบกวนรีดเดอร์

 

 

 

-ฝากๆ-

พี่ธี น้องแนม เล่มแรกในเซ็ตของบี้ออกแล้ว

รีดเดอร์ท่านใดติดตามวาร์ปไปที่เว็บสนพ.SENSE BOOK

หรือตามหาได้ที่ร้าน B2S ทุกสาขาเลยจ้า
ปล. ในกทม.น่าจะวางแผงวันนี้แล้วจ้า


 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

15,179 ความคิดเห็น

  1. #14646 talook_tuktik (@pprims2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 18:14
    ก๊กก่ายยยยย หรือปล่าว...
    #14646
    0
  2. #9775 Jr.ppepi (@rabbitwaa22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:28
    กุ๊กไก่ใช่มั้ย....
    #9775
    0
  3. #5308 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 19:14
    ยัยหมอซุ่มซ่ามเอ้ยยย!!! ชนกุ๊กไก่รึป่าวนี่
    #5308
    0
  4. #2187 PanDoRa (@punyaporn-l) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 20:45
    พี่ค้า เล่มของแนมมีขายที่ซีเอ็ดด้วยมั้ยง่าา
    #2187
    0
  5. #1479 あなた (@aroonratdevil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 11:20
    หมอนีนขับรถชนกุ๊กไก่แน่ๆ อ่ะ
    #1479
    0
  6. #878 บีม บี้ (@abc00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 18:57
    อุ้ยยย หมอนีนน เลิกขับรถเถอะ แนะนำ 555
    #878
    0
  7. #867 pappyEP (@jaexopink) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 10:06
    ไม่นะกุ๊กไก่~~~~
    #867
    0
  8. #845 blues666 (@blues666) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 19:49
    ปึง!! กุ๊กไก่ลอยละลิ้ววววว~ 555
    #845
    0
  9. #798 Bawan-Bawan (@kwaothanchanok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 10:46
    เห้ยยยย
    #798
    0
  10. #797 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 09:57
    ลุ้นตามมม
    #797
    0
  11. #796 Icehs Paramita (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 09:01
    ชนกุ๊กไก่ ? หรือเปล่าน๊า . 5555

    #796
    0
  12. #794 preeyanut bubparanoo (@ava1994) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 01:29
    มาได้แล้วบี้คนดีของบี๋ คิดถึงป้านีนหมาเก็ทกะไก่กุ้กๆมากกกกกกกก พลีส~
    #794
    0
  13. #793 Yayee Koshinaka (@yayee62) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 22:51
    555 สงสัยต้องเลี้ยงกุ๊กไก่แล้วล่ะมั้งงง
    #793
    0
  14. #788 soda_km (@umpika34) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 13:41
    ชนอาเก็ทขาแน่เรย หมอนีนต้องมาช่วยเลี้ยงกุ๊กไก่นะ
    #788
    0
  15. #787 Fv Wcrp (@fv_wcrp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 13:34
    หมอนีน!
    #787
    0
  16. #786 lovelyonly (@bam411117) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 09:27
    กุ๊กไก่หรือเปล่าา
    #786
    0
  17. #785 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 07:48
    ไม่นะ กุ๊กไก่
    #785
    0
  18. #784 Be Yah (@xvalya_8) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 07:37
    หนูกุ๊กไก่มั้ยน้า อย่าเลยสงสารเด็ก
    #784
    0
  19. #783 tueybai_love (@narapornss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 07:22
    หมอนีนชนใครอ่าคะ?
    #783
    0
  20. #782 Me-My-HaErT (@Jil3l3Yz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 03:38
    ชนเก็ทชัวๆเพราะมารับกุ๊กไก่แล้วคว้ากุ๊กไก่ไว้ได้ทันกลายเป็นตัวเองโดนชนเลยต้องมาดูแลกุ๊กไก่ให้เก็ท อิอิ มโนมาคะ
    #782
    0
  21. #781 หมีตาดำ (@stang-kirise) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 22:56
    ชนไรชนใครรึไม่ชน????? =__=??
    #781
    0
  22. #780 nO eY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 22:50
    เขาเดาว่าเป็น กุ๊กไก่ ค่าาา

    ตายแล้ว ขออย่าให้เป็นไรมากน้ะ
    #780
    0
  23. #779 Nobuta (@poohanddew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 22:21
    พี่นีนไปชนใครเข้าเนี่ย
    #779
    0
  24. #777 ky_galaxy (@natitaalisara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 17:45
    ไม่ได้ชนกุ๊กไก่ใช่ไหม 555
    รับไปเลี้ยงด่วนหมอนีน
    #777
    0
  25. #776 † FuNe ~ Real † (@dekdn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 16:34
    ไม่ได้ชนน้องกุ๊กไก่ใช้ม้ายยยอ่ะ หมอนีน
    #776
    0