Wonder Girl รักร้ายละลายใจ

ตอนที่ 19 : EP 18 ::จ๊ะเอ๋... [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 359 ครั้ง
    31 ม.ค. 59

EP18

จ๊ะเอ๋...

"เป็นหมอเหมือนกัน เก็ทจีบอยู่"

By Get.

 

ตอนนี้เราทั้งสามคนอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันได้แต่กระพริบตามองเด็กตัวปุ๊กลุกซึ่งนั่งทำหน้าสบายอารมณ์สาธยายสิ่งที่พบเจอมาทั้งวันบนตักอย่างไม่เข้าใจ

 

"ตอนกลางวันอานุกนิกพาไก่ไปทานข้าวที่โรงอาหารด้วยค่ะ หมูตุ๋นอร่อยมากกก...ไก่ชอบ" พูดจบก็หัวเราะเสียงดังอย่างไม่มีทีท่าเหมือนคนที่ร่างกายผิดปกติสักนิด

 

"แล้วตอนเย็นอยากกินอะไรเดี๋ยวอาเก็ททำให้กิน" พอได้ฟังคำพูดเขาฉันก็รีบหันขวับไปมองใบหน้าคมที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ทันที เนียนมาก!...ฉันยังไม่ได้บอกสักคำว่าจะยอมให้เขาเข้าบ้านน่ะ!

 

"แค่ส่งก็พอมั้ง..." ฉันเปรยเบาๆ หวังว่าเก็ทจะคิดเองได้ "กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ"

 

"ไก่อยากกินข้าวฝีมืออาเก็ทค่ะ ไม่อยากกินแฮมเบอร์เกอร์แล้ว" กุ๊กไก่เงยหน้าขึ้นมามองด้วยดวงตาใสแจ๋ว จนฉันรู้สึกผิด "ให้อาเก็ททำกับข้าวให้เรากินนะคะ"

 

"ว่าไงคะอานีน?" เก็ทหลิ่วตาให้ฉันซึ่งพูดไม่ออก เป็นเรื่องจริงที่ว่าฉันเลี้ยงหลานด้วยข้าวจากร้านสะดวกซื้อและอาหารฟาสต์ฟู้ด

 

"เอาตามที่ไก่ต้องการเลยค่ะ" ฉันลูบหัวหลานเบาๆ อดคิดถึงเรื่องที่เก็ทบอกว่าแม่กุ๊กไก่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้...ทิ้งเด็กน่ารักขี้อ้อนขนาดนี้ไปได้ยังไงกันนะ

 

"งั้นแวะห้างแถวนี้เข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตก่อนแล้วกันนะนีน" เก็ทบอกฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ราวกับตัวเองทำอาหารได้หลากหลายทั้งที่ความจริงแล้วยังต้องพึ่งคลิปสอนทำอาหารจากยูทูปอยู่เลย

 

เราเลี้ยวรถเข้ามาในห้างใกล้บ้านของฉัน วนหาที่จอดอยู่สักพักก็ได้จอดตรงชั้นใต้ดินพอดี ฉันหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาแต่โดนมือหนาแย่งไปตามเคย

 

"เก็ทถือให้" เขาบอกสั้นๆ ลงมาเปิดประตูให้และอุ้มกุ๊กไก่ลงไปจากตักฉันด้วย รู้สึกสบายไหล่ดีที่ไม่ต้องสะพายกระเป๋า แต่ที่ไม่สบายน่ะ...ใจฉันเอง!

 

นับวันความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขาจะแปลกขึ้นไปทุกที ไม่รู้ว่าเก็ทตลอดหกปีที่ผ่านมาหรือเก็ทในตอนนี้คือตัวจริงของเขากันแน่ ฉันได้แต่เดินตามหลังสองอาหลานที่คุยกันเรื่องของกินไปเงียบๆ กุ๊กไก่บอกว่าอยากกินสปาเก็ตตี้อีกแต่คราวนี้เก็ทไม่อนุญาต

 

"ทำไมกินสปาเก็ตตี้ไม่ได้ล่ะคะ" กุ๊กไก่ยังคงถามเก็ทไม่เลิกแม้ว่าเราจะจ่ายเงินและเดินออกมาสู่โซนห้างสรรพสินค้าแล้ว "ไก่อยากกินสปาเก็ตตี้"

 

"ต้มจืดเต้าหู้หมูสับดีแล้ว กินแต่แป้งเดี๋ยวก็ท้องผูก" ฉันแอบอมยิ้มกับความห่วงใยของเขาได้ไม่นานก็รีบหุบแทบไม่ทันเมื่อเก็ทหันมาถามฉันขณะที่เรากำลังจะเดินผ่านร้านเค้ก "กินเค้กไหมนีน ร้านนี้อร่อยมากนะ"

 

"หืม?...ก็ได้" ฉันพยามปรับสีหน้าของตัวเอง เก็ทยิ้มบางๆ และจะใช้ตัวดันประตูเข้าไปแต่ฉันรีบเข้าไปเปิดประตูให้เขาก่อน สะพายกระเป๋าให้ฉัน อุ้มกุ๊กไก่ แถมยังหิ้วถุงอีก ไม่รู้ว่าฉันควรจะปลื้มกับการทำตัวเป็นสุภาพบุรุษของเขาหรือตลกดี ขนาดตอนจ่ายเงินฉันยังต้องเป็นคนล้วงกระเป๋าเงินออกมาจากกระเป๋าด้านหลังกางเกงยีนส์ของเขาเลย

 

"ขอบคุณครับ" เก็ทบอกฉันยิ้มๆ

 

ร่างสูงเดินผ่านตัวฉันเข้าไปยืนข้างตู้กระจกซึ่งมีเค้กวางเรียงรายเต็มไปหมด แต่ละชิ้นล้วนน่าทานจนฉันเลือกไม่ถูกว่าจะเอาชิ้นไหนดี

 

"ชอบเค้กไม่ใช่เหรอ เลือกเลย ร้านนี้อร่อยทุกอย่างแต่ขอแนะนำเค้กชาเขียว" เก็ทพยักเพยิดไปที่เค้กชาเขียวซึ่งตกแต่งด้วยไวท์ช็อกโกแลตที่ด้านบน "อร่อยมาก"

 

ระหว่างที่เขากำลังก้มดูเค้กอยู่นั้น ผู้ชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานลุกขึ้นจากโต๊ะด้านในสุดเดินตรงมาที่เราสามคน ใบหน้าท่านถมึงทึงด้วยความโมโหทำเอาฉันต้องเอื้อมมือไปเกาะแขนของเก็ทอย่างไม่ไว้ใจ...ท่าทางคุณลุงคนนั้นดูเอาเรื่องมากจริงๆ

 

"กะ...เก็ท" ฉันเรียกเขาเบาๆ เมื่อคุณลุงหยุดอยู่ด้านหลังของเก็ทแต่ตากลับจ้องหน้าฉันเขม็ง

 

"มีอะไรเหรอ..." เก็ทชะงักทันทีที่หันกลับมาแล้วเจอเข้ากับสายตาถมึงทึงนั่นแต่ท่านดูเหมือนจะไม่รอให้เขาอึ้งนาน

 

"ไอ้เก็ท! แก... นี่แกแอบไปมีเมียมีลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!"

 

"พ่อ!..."

 

-------

 

ฉันรู้สึกกระอักกระอ่วนใจกับสายตาที่มองมาอย่างประเมินของคุณพ่อเก็ท หลังจากที่ท่านตะโกนใส่หน้าเขากลางร้านเค้กเก็ทก็รีบดึงท่านออกมาด้านนอกเพราะเกรงใจคนอื่น แต่พ่อเขายังมีท่าทางใกล้ระเบิดอยู่ทุกนาทีไม่ยอมฟังที่อธิบายเลย สุดท้ายเก็ทจึงขอร้องว่ากลับไปคุยกันที่บ้าน...

 

ที่บ้าน...

 

บ้านของพ่อเขา!

 

"จ้องอะไรขนาดนั้นพ่อ" เก็ทที่นั่งข้างฉันบนโซฟาบุนวมตัวหนาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ฉันเคยได้ยินมาบ้างว่าที่บ้านเขาค่อนข้างรวย แต่ไม่นึกว่าจะรวยถึงขั้นมีคฤหาสน์หลังโตกลางกรุงเทพ แถมพ่อของเขายังดูภูมิฐานมาก ถ้าท่านไม่หลุดปากพูดออกมาเองว่าเก็ทเป็นลูกให้ตายฉันก็ไม่มีท่าเชื่อแน่นอน

 

"อะไรทำให้แกปิดบังฉันเรื่องเมียกับลูกวะไอ้เก็ท?!" ท่านขมวดคิ้วแต่ฉันแทบอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะ ทำไมถึงได้พูดไม่รู้เรื่องแบบนี้นะ เก็ทอธิบายไปแล้วตั้งแต่ตอนเราอยู่ที่ห้างว่าฉันไม่ใช่เมียและกุ๊กไก่ไม่ใช่ลูก เก็ทเป็นคนแบบไหนกันแน่เนี่ย...ขนาดพ่อแท้ๆ ของเขายังไม่เชื่อเลยคิดดูสิ! “ถ้าวันนี้ฉันไม่มีนัดกินกาแฟกับเพื่อนเก่าที่ร้านนั้น ฉันคงไม่มีทางรู้เลยสินะว่าแกมีครอบครัว แต่งงานก็ยังไม่ได้แต่งดันมีลูกโตขนาดนี้แล้ว!

 

"บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ เชื่อกันบ้างสิพ่อ" เก็ทอธิบายเสียงแข็ง ส่วนฉันก็ทำได้แค่นั่งเงียบ คนที่ดูสบายๆ เพียงคนเดียวคือกุ๊กไก่ซึ่งนั่งกินแซนด์วิชที่แม่บ้านทำมาให้อย่างเอร็ดอร่อย

 

"ทานไหมคะอานีน แซนด์วิชอร่อย" มือป้อมๆ หยิบแซนด์วิชยื่นให้ชิ้นหนึ่ง แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะกินเลยส่ายหน้า

 

คุณพ่อของเก็ทเลื่อนสายตาไปมองกุ๊กไก่อย่างพิจารณา คิ้วซึ่งขมวดเป็นปมเมื่อสักครู่ค่อยๆ คลายออก คงเพราะได้ยินคำว่า อา ชัดๆ จากปากกุ๊กไก่นั่นเอง

 

"...หลานหนูเหรอ" ท่านถามฉันด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ไม่ใช่ลูกของไอ้เก็ทแน่ใช่ไหม..."

 

"ไม่ใช่ลูกของเก็ทค่ะ" ฉันยืนยันเมื่อเห็นว่าท่านเริ่มที่จะเปิดใจฟังแล้ว ไม่แปลกเลยว่าทำไมท่านถึงได้มั่นใจว่ากุ๊กไก่เป็นลูกเก็ทนัก...ประวัติเขาดีซะที่ไหนล่ะ!

 

"พ่อแม่ไก่อยู่บนสวรรค์ค่ะ" เมื่อพ่อของเก็ทได้ยินที่กุ๊กไก่พูดท่านก็ยกมือขึ้นลูบหน้าทันที คงจะรู้สึกผิดพอสมควรที่ถามคำถามนั้นออกมา แต่ดูเหมือนว่าเธอจะสนใจเรื่องกินมากกว่าเรื่องอื่นซะแล้ว กุ๊กไก่ยื่นแซนด์วิชชิ้นเมื่อสักครู่ไปทางพ่อเก็ท "ทานไหมคะ"

 

"...ทานค่ะ" ท่านตอบยิ้มๆ ท่าทางจะเอ็นดูเธออยู่พอสมควร

 

"กุ๊กไก่เอาไปยื่นให้คุณปู่ใกล้ๆ สิ" เก็ทบอกหลานตัวป้อมซึ่งรีบพยักหน้าแล้วกระโดดลงจากโซฟาถือแซนด์วิชไปหาพ่อของเขา

 

"นี่ค่ะคุณปู่" กุ๊กไก่ยื่นแซนด์วิชให้ มือหนาเอื้อมมาหยิบแล้วส่งเข้าปากไปโดยไม่อิดออดอะไร

 

"อร่อยจริงๆ ด้วย หนูชอบทานแซนด์วิชเหรอ" คุณพ่อของเก็ทสอดมือไปอุ้มร่างป้อมยกขึ้นมาไว้บนตัก

 

"จริงๆ ก็ชอบทานทุกอย่างแหละค่ะ เลี้ยงง่ายให้ทานอะไรก็ทาน" ฉันตอบแทนกุ๊กไก่ซึ่งพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง เพราะกำลังเคี้ยวแซนด์วิชที่เพิ่งส่งเข้าปากไป ช่างเป็นเด็กที่เอาของกินมาล่อได้ง่ายจริงๆ

 

"ไหนๆ ก็มาแล้วอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันสิ หนูชื่ออะไรนะ..." คราวนี้ท่านหันสายตามามองฉันอย่างประเมินแทน

 

"นีนค่ะ"  อันที่จริงฉันควรจะแนะนำตัวนานแล้วถ้าไม่ใช่ว่าท่านเอาแต่โวยวายใส่เก็ทน่ะ "เป็นเพื่อนที่คณะของเก็ท"

 

"เป็นหมอเหมือนกัน เก็ทจีบอยู่" ฉันเผลอทำตาโตกับประโยคแสนเกรียนของผู้ชายตัวโตที่นั่งไขว่ห้างอยู่ด้านข้าง

 

"เรียบร้อยน่ารักแบบนี้เขาจะเอาแกเหรอวะไอ้เหลวไหล!" พ่อของเขาส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ ถือว่าท่านมองคนขาดพอสมควรเลยล่ะ...ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดจะสนใจเขาจริงๆ

 

"อาเก็ทเหลวไหล...ฮิๆ" กุ๊กไก่พูดตามเสร็จก็หัวเราะคิกคัก

 

"น่ารักเชียวค่ะ" แม่บ้านที่ดูสูงอายุยกน้ำออกมาเสิร์ฟ เก็ทไม่รอช้ารีบเข้าไปช่วยโดยไม่มีมาดใดๆ ทั้งสิ้น แต่พอเธอเห็นแขนที่เข้าเฝือกของเขาก็ร้องออกมาอย่างตกใจ "แขนไปโดนอะไรมาคะคุณเก็ท!"

 

"อุบัติเหตุนิดหน่อยครับ ไม่นานก็หาย...ป้าจิตไม่ต้องตกใจหรอก" เขาวางถาดน้ำลงบนโต๊ะก่อนจะหันไปกอดเธอแน่นๆ "คิดถึงที่สุดเลย"

 

"คิดถึงก็ไม่เห็นกลับมาหากันบ้างเลยค่ะ" เธอพูดยิ้มๆ ดันตัวเก็ทออกเพื่อมองหน้าเขาให้ชัด "คุณเก็ทอยากทานอะไรบ้างคะวันนี้เดี๋ยวป้าทำให้ทาน"

 

"อะไรที่เด็กกินง่ายๆ ก็ได้ครับ"

 

ฉันมองเห็นทางสว่างขึ้นมาทันที แทนที่จะปล่อยกุ๊กไก่กินแต่อาหารขยะจนท้องผูก ฉันควรจะฝึกทำอาหารจริงๆ จังๆ สักที ไม่ใช่ฝึกจากคลิปทำอาหารทางยูทูปแต่ฝึกจากผู้เชี่ยวชาญจริง

 

"หนูขอช่วยได้ไหมคะ" ฉันมองป้าจิตอย่างมีความหวัง "หนูอยากฝึกทำอาหารค่ะ"

 

"ไหวเหรอ! อย่าเลย..." เก็ทมองหน้าฉันอย่างไม่เห็นด้วยสุดฤทธิ์ "เดี๋ยวก็ได้เลือดอีกหรอกนีน"

 

"พูดแบบนั้นได้ยังไงคะคุณเก็ท! เป็นผู้หญิงเรื่องแบบนี้หัดไว้ก็ดีแล้วค่ะ แต่งงานมีลูกมีสามีจะได้ดูแลกันได้" ป้าจิตตีแขนข้างที่ยังดีของเขาเสียงดัง "มาพูดตัดกำลังใจกันแบบนี้ได้ยังไง"

 

"ไม่ใช่อย่างงั้นครับ พอดีนีนเค้าซุ่มซ่าม ป้าอย่าให้ใช้มีดหรืออยู่ใกล้ไฟนะครับ" เขาพูดประโยคแสนประหลาดที่ทำเอาอึ้งกิมกี่กันทั้งวง ไม่ใช่แค่ป้าจิตทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ พ่อของเก็ทซึ่งเล่นกับกุ๊กไก่อยู่ยังเงยหน้าขึ้นมามองเลย

 

โอ๊ย! พูดแบบนั้นให้ฉันนั่งมองอยู่เฉยๆ ดีกว่ามั้ง ทำอาหารที่ไหนไม่จับมีดแถมห้ามอยู่ใกล้ไฟ?! มันจะสุกเองได้ไหมถามจริงๆ


 

"ไอ้ลูกบ้า..." พ่อของเก็ทบ่นพึมพำ แล้วหันมาโบกมือไล่ฉัน "หนูนีนเข้าไปทำอาหารกับป้าจิตนั่นแหละ อย่ามาฟังไอ้เก็ทมันพูดเลย...ยิ่งฟังยิ่งปวดประสาท"

 

"ค่ะ" ฉันลุกขึ้นเดินตามป้าจิตเข้ามาในครัว รู้สึกเป็นตัวเกะกะมากเมื่อเห็นว่ามีแม่บ้านซึ่งดูเด็กกว่าฉันอีกสองคนกำลังช่วยกันหั่นผักอย่างขมักเขม้น

 

"หนูทำอะไรเป็นบ้างจ๊ะ" ป้าจิตถามฉันอย่างใจดี

 

"ทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่างค่ะ" ฉันยิ้มแหยๆ แม่บ้านอีกสองคนหันมามองแล้วหัวเราะเบาๆ คงน่าขำจริงๆ สินะที่ฉันทำอะไรไม่เป็นเลยยังจะเสนอหน้ามาขอฝึกวิชาอีกเนี่ย "แต่หนูอยากลองฝึกค่ะ"

 

"วันนี้ป้าจะทำไก่อบตะไคร้ พะแนงหมู ปลากะพงทอดน้ำปลา และก็มีกระทงทองของโปรดของคุณเก็ท...คุณนายชอบทำให้ทานตอนที่ท่านยังไม่เสีย" ป้าจิตเดินไปหยิบเขียงกับมีดมาวางบนโต๊ะตรงหน้าฉันแล้วสาธิต "คุณหั่นหมูเป็นชิ้นแบบนี้นะคะ"

 

"แม่เก็ทเสียแล้วเหรอคะ?" ตาฉันดูแต่ปากก็ถามไปด้วย ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเก็ทไม่มีแม่ อันที่จริง...ฉันไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยต่างหาก

 

"เสียตั้งแต่คุณเก็ทเจ็ดขวบแล้วค่ะ ป้าเป็นคนดูแลแกมาจนโตเลย" เธอพูดอย่างภูมิใจ "กว่าจะดีได้ขนาดนี้นะคะ ตอนวัยรุ่นนี่ป้าร้องไห้เกือบทุกวันเลย"

 

"ทำไมเหรอคะป้า" ฉันรีบถามป้าจิต ซึ่งเริ่มมีท่าทางติดลม

 

"เกเรน่ะสิคะ! คบเพื่อนแต่ละคนเนี่ย...ป้าเห็นแล้วหัวใจแทบวาย นักเลงทั้งนั้น!" ฟังที่ป้าพูดฉันไม่รู้สึกแปลกใจเลย ท่าทางเขาก็เอาเรื่องไม่หยอกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว "กลับบ้านมาแต่ละทีนะคะ ไม่หัวแตกก็หน้าช้ำ คุณผู้ชายส่งเรียนโรงเรียนชายล้วนแพงๆ ไปหาเพื่อนแบบนั้นมาจากไหนก็ไม่รู้!"

 

"ขนาดนั้นเลยเหรอคะ..." นึกภาพตามแล้วฉันก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้ สมัยเรียนมัธยมฉันก็เคยเห็นนักเรียนเกเรจับกลุ่มยกพวกตีกัน ไม่เคยคิดเลยว่าเด็กเกเรแบบนั้นจะสามารถมาเป็นหมอได้

 

"ยังน้อยไปสิคะ โดนพักการเรียนจนคุณท่านทนไม่ไหวจับส่งไปอยู่อินเดียเป็นเดือนๆ เกือบเรียนตามเพื่อนไม่ทันต้องซ้ำชั้นเลยนะคะ" คิดถึงหน้าสองพ่อลูกคู่นั้นก็ต้องแอบขำในใจ คนลูกช่างกวนประสาทเหลือเกิน ส่วนคนพ่อทั้งดุทั้งขี้โวยวาย...เข้ากันได้ดีจริงๆ

 

"แล้วเป็นยังไงต่อคะ"

 

"ดีเกินคาดสิคะ! จริงๆ แกเป็นคนฉลาดแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว เพียงแค่แกชอบทำตัวไม่สนใจคนอื่น พอโดนส่งไปที่นู่นก็ตั้งใจเรียนภาษา ที่ตอนแรกไม่ได้อะไร...กลับมาก็เห็นพูดได้ปร๋อเลยนะคะ" ป้าจิตทำหน้าเหมือนนางงามได้รับรางวัล "จากเด็กเกเรเอาแต่ไปต่อยตีกับโรงเรียนอื่นก็เอาเวลาหลังเลิกเรียนมาอ่านหนังสือเอง จนสุดท้ายสอบติดหมอนี่แหละค่ะ"

 

"ทำไมเขาถึงอยากเป็นหมอล่ะคะ" ไม่เอาไหนมาตั้งนานอ่านหนังสือปีเดียวสอบหมอติดด้วย?! แต่เท่าที่ดูมาฉันยังไม่เห็นแรงบันดาลใจอะไรเลยสักอย่าง แค่ไปอินเดียกลับมาแล้วอยากเป็นหมอเลยเนี่ยนะ

 

"อยากที่ไหนล่ะคะ คุณท่านต่างหากที่บังคับ...คงอยากให้คุณเก็ทรับช่วงดูแลโรงพยาบาลต่อนั่นแหละค่ะ" ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งในทันที เห็นสเต็ปการก้าวกระโดดของชีวิตเขาแล้วก็ไม่แปลกใจเลยว่าที่ผ่านมาทำไมเขาถึงเรียนได้คาบเส้นนัก

 

ตอนที่เราเรียนทฤษฏีเก็ทไม่เคยสอบตกเลยสักครั้ง เขาเรียนได้มาตรฐานจริงๆ...มาตรฐานในที่นี้หมายถึงเอาแค่พอผ่านเกือบทุกวิชาน่ะนะ

 

"ป้าคงรักเก็ทมากสินะคะ"

 

"ทั้งรักทั้งสงสารเลยค่ะ คุณเก็ทเป็นเด็กติดแม่มาก...คุณนายเป็นคนใจดีค่ะ พอแกเสียคุณท่านก็เอาแต่ทำงานไม่ค่อยมีเวลาให้คุณเก็ทเท่าไหร่ แกเลยกลายเป็นแบบนั้นแหละค่ะ"

 

"..." ฉันชักจะเข้าใจท่าทางของเก็ทแล้วล่ะ เพราะถูกเลี้ยงมาแบบนี้เองสินะเขาถึงได้ทำตัวแปลกๆ

 

"คุณเป็นแฟนคุณเก็ทเหรอคะ" ฉันสะดุ้งกับคำถามที่แสนตรงไปตรงมา ไม่รู้ทำไมป้าจิตถึงคิดแบบนั้นเหมือนกัน

 

"เปล่าค่ะ ทำไมป้าถึงถามแบบนั้นล่ะคะ"

 

"ก็ตั้งแต่เกิดจนตอนนี้ เขาไม่เคยพาผู้หญิงที่ไหนมาบ้านหลังนี้เลยนี่คะ คุณเป็นคนแรกเลยนะคะ" ป้าจิตอมยิ้ม หมูชิ้นใหญ่ๆ ที่มีอยู่เมื่อสักครู่กลายร่างเป็นชิ้นเล็กๆ เพื่อเตรียมทำพะแนงต่อไป...ป้าหั่นเพลินจนลืมว่าจะให้ฉันเป็นคนหั่น!

 

"ไม่ใช่อย่างที่ป้าคิดหรอกค่ะ" ฉันรีบปฏิเสธ "พอดีหนูบังเอิญไปเจอพ่อของเก็ทที่ห้างแล้วท่านเกิดเข้าใจผิด ก็เลยกลับมาคุยกันที่บ้านเท่านั้นเอง"

 

"คุยที่ห้างก็ได้นี่คะ อยู่ดีๆ เขาจะหอบคุณมาทำไมถ้าไม่ได้อยากพามาด้วย" เมื่อได้ยินแบบนั้น...หน้าฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกแล้ว แค่คำสันนิษฐานว่าเขาจงใจพาฉันมาที่นี่ทำไมถึงทำให้ฉันใจเต้นได้ขนาดนี้นะ

 

"..."

 

"อ้าว! คุยเพลินจนป้าเผลอหั่นหมูหมดแล้ว" ป้าจิตทำหน้าเสียดาย "เหลือแค่เอาหมูไปแกงกับเอาปลาไปทอดซะแล้ว"

 

"เดี๋ยวหนูทอดปลาให้ก็ได้ค่ะ" การทอดปลาคงไม่ต่างอะไรกับการทำไข่เจียวหรอก แค่ใส่มันลงไปในกระทะที่มีน้ำมันเท่านั้นเอง "ป้าทำแกงไปเลยค่ะ"

 

"เอางั้นก็ได้ค่ะ" ป้าจิตพยักหน้า หันไปหาแม่บ้านตัวเล็ก "ตั้งกระทะให้คุณนีนด้วยนะฝ้าย"

 

"จ้า" ฝ้ายวางมีดในมือลง จัดการเอากระทะไปตั้งไฟเทน้ำมันลงไป เสร็จแล้วก็หันมามองฉันยิ้มๆ "คุณนีนทอดได้แน่นะคะ"

 

"น่าจะได้จ้า" เมื่อได้ยินแบบนั้น ฝ้ายจึงเลื่อนถาดใส่ปลากะพงสดผ่ากลางลำตัวมาใกล้มือฉัน ตอนเรียนวิชาการงานฉันยังจำที่คุณครูสอนได้ว่าการที่เราจะทอดอะไรก็ต้องรอให้น้ำมันเดือดก่อน ฉันยืนรอจนเห็นว่าเริ่มมีฟองผุดขึ้นมาจึงหยิบปลาหย่อนลงไปในกะทะ

 

ฟู่ ฟู่ ฟู่!

 

"โอ๊ย!" ฉันร้องเสียงหลงเมื่อน้ำมันกระเด็นมาโดนแขนอย่างจัง

 

"นีน!" เก็ทซึ่งเพิ่งเดินเข้ามาในครัวตะโกนดังลั่นก่อนที่มือหนาจะคว้าตัวฉันออกมาให้ห่างจากกระทะซึ่งน้ำมันร้อนๆ ปะทุอยู่ทันที

-----------------------------------

Loading100%

หมอนีนโดนจนได้=..=

มีรีดเดอร์แนะนำคราวหน้าต้มมาม่าในหม้อหุงข้าวเถอะนะหมอนีน

จะได้ไม่เป็นภาระสังคม555

 

สรุปเก็ทมันกากจริงไหมเนี่ย

ประสบการณ์นี้จากเพื่อนบี้เอง

สมัยนี้ไม่รู้การสอบเป็นยังไงแต่สมัยบี้เรียนจะมีสอบโควต้ากับแอดกลาง

เพื่อนที่เกรียนๆ ขยันโดดเรียนไปตีดอท เป็นพวกแรกที่สอบติดโควต้าหมอก่อนเพื่อนเลย555

 

ไปละฟิ้ววว

คอมเม้นแหลกๆ แจกกำลังใจนักเขียนมา=..=

 

 

 

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 359 ครั้ง

15,179 ความคิดเห็น

  1. #14701 talook_tuktik (@pprims2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 03:09
    ห่วงจริ๊งงง แค่น้ำมันกระเด็น 5555555 ชิ อิจจจ
    #14701
    0
  2. #9790 Jr.ppepi (@rabbitwaa22) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:17
    โอ้ยยยยย ฮืออออ ฉันอยากได้หมอเก็ทท
    #9790
    0
  3. #7203 paewoil (@paewoil) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 22:25
    ตะโกนดังอย่างกับไฟไหม้ แค่น้ำมันลวก 555 ส่วนคุณพ่อ ไม่เชียร์ลูกชายเลย ป้าจิตคะต้อนหมอนีนมากเลย อิอิ
    #7203
    0
  4. #6998 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 22:41
    หมอเก็ทออกตัวแรงมากก
    #6998
    0
  5. #6828 C. Van Der Woodsen (@cholladaprada) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 18:35
    อุ้ยตายยยยย เป็นห่วงเป็นใยดีแท้
    #6828
    0
  6. #6599 Crow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 22:45
    น่ารักไปไหนนนนหะ
    #6599
    0
  7. #6500 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 17:35
    ต้มมาม่าในหม้อหุงข้าว ฮั่นแน่!! ไรท์ทำบ่อย ชิมิ คะ 555
    #6500
    0
  8. #6463 krue1980 (@krue1980) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 16:19
    รักเลยค่ะหมอเก็ท
    #6463
    0
  9. #6419 FaFone (@foneiz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 13:57
    รอนะฮ่ะ วันนี้หน๊าวววหนาว รอไรท์มาอัพ
    #6419
    0
  10. #6418 showgail (@showgail) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 13:18
    ใจอ่อนยังนีน
    #6418
    0
  11. #6417 Gifspy007mtr-0 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 12:43
    นีนใจอ่อน เถอะ เราอยากได้ อยากให้คู่กัน กรี๊ดดดด
    #6417
    0
  12. #6416 belenn (@bentobelenn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 12:29
    จะเอาหมอเก็ท
    #6416
    0
  13. #6414 Pita (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 11:45
    ที่มาของนิสสัย.....เสียยย
    #6414
    0
  14. #6413 Icehs Paramita (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 11:12
    โอ๊ยยยย อิจฉา นีน - -'' อยากได้ อยากได้ จะเอา จะเอาาา !!
    #6413
    0
  15. วันที่ 26 มกราคม 2559 / 08:16
    ปกครอบครัวสุขสันต์อ่ะ .// ยิ้มภูมิใจน้ำตาคลอ . มันสวยมากค่ะ (อย่าลืมอีบุ๊คนะคะT^T)
    #6412
    0
  16. #6411 preeyanut bubparanoo (@ava1994) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 01:51
    โอ๊ยไม่ไหวกับ ผช แต่ละคนของบี้ คือดีงามอะไรขนาดนี้ รักรักรัก ><
    #6411
    0
  17. #6410 Num15092 (@Num15092) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 01:46
    รักเก็ท รักเก๊ทเถ้ออน๊าาาาาาา 
    #6410
    0
  18. #6409 kook1008 (@kook1008) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 01:22
    อัพบ่อยๆนะคะ หนูรออ่านตอนกีฬาสีกุ๊กไก่คะ :)
    #6409
    0
  19. #6408 Yuni Magareat~ (@yanimagareat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 00:12
    อย่าลืมอีบุ๊คนะตัวเอง~~~
    #6408
    0
  20. #6407 nanllary (@piyanan123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 23:20
    ปกเล่อค้ามาก???
    #6407
    0
  21. #6406 nightmask (@whiz-fate) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:38
    อยากได้หนังสือ~
    #6406
    0
  22. #6405 LUZ NII (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:37
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วว รออยู่น่าาาา
    #6405
    0
  23. #6404 ray98 (@ray98) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:17
    ปกเลิศจ้าาาาา อารมณ์พ่อแม่ลูกเบาๆๆ
    #6404
    0
  24. #6403 Ampere Kouwmim (@ammie77) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:12
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบเก็ท น่ารัก น่ารัก น่ารัก ><
    #6403
    0
  25. #6402 benyapatonsopa (@benyapatonsopa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:05
    น่าร๊ากกกเกินไปละหมอเก็ท เขินแทนหมอนีนเลย555
    #6402
    0