Wonder Girl รักร้ายละลายใจ

ตอนที่ 14 : EP 13 ::คำแนะนำของผู้รู้ [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 273 ครั้ง
    11 ม.ค. 59

**เด็กดีไม่แจ้งอัพเดต

จิ้มเข้ามาเช็กกันเองนะจ๊ะ**

EP13

คำแนะนำของผู้รู้

"มึงดูละครตบๆ จูบๆ เลยเอามาเลียนแบบเหรอ...โคตรไม่มีศิลปะเลย"

By Gee.

 

"...อย่าฝันเลยว่าจะได้ใกล้กุ๊กไก่อีก ปล่อยฉันได้แล้ว!" นีนพยายามสะบัดตัวออกจากผม คงคิดว่าทำได้ง่ายเหมือนปกติแต่เธอคิดผิด!...

 

"ไม่ปล่อย! ออกไปคุยกันข้างนอกให้รู้เรื่อง" ผมพยายามจะดึงตัวนีนออกมาด้านนอกเพราะคนเริ่มให้ความสนใจเรามากขึ้นแล้วเนื่องจากนีนยังคงโวยวายเสียงไม่ตกสักนิด

 

"ไม่คุย!"

 

"ถ้าไม่คุยแล้วจะมาทำไม?!" ผมเผลอขึ้นเสียงใส่เธอบ้าง "มาตีหัวฉันอย่างเดียวเหรอ!"

 

"มาด่าด้วย!"

 

"เกิดอะไรขึ้นครับคุณเก็ท!" การ์ดที่รู้จักกันจะวิ่งเข้ามาดึงนีนออกไปแต่ผมรีบห้ามเอาไว้

 

"ไม่เป็นไร คนรู้จักผมเอง" บอกการ์ดแค่นั้นผมก็ลงมือลากร่างผอมบางซึ่งทั้งทุบทั้งตีเข้าที่หน้าอกผมมั่วไปหมดเพราะความโมโหออกมาจนถึงด้านนอก

 

"ฉันเกลียดนาย!" นีนตะโกนดังลั่นแล้วใช้จังหวะที่ผมเผลอผ่อนแรงดันตัวเองออกจากอ้อมแขน "ถ้าอินช์กลับมาเมื่อไหร่ฉันจะบอกเขาว่านายทิ้งหลานไว้คนเดียว จนหลานร้องไห้เกือบตาย!"

 

"หลานนอนแล้วฉันถึงออกมา..." ผมพยายามอธิบาย เริ่มรู้สึกมึนๆ ที่หัวเพราะเลือดยังไหลออกมาไม่ยอมหยุด

 

"เหรอ?!...งั้นรู้ไว้ซะว่ากุ๊กไก่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอนาย แกเลยร้องไห้แทบจะขาดใจเพราะคิดว่านายทิ้ง เคยคิดบ้างไหมว่าเด็กตัวเล็กแค่นั้นไม่สมควรจะถูกทิ้งไว้คนเดียว" นีนจ้องตาผมนิ่งๆ แล้วสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ คาดว่าเธอคงพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองอยู่  "ฉันรู้แล้วล่ะว่านายดูแลใครไม่ได้จริงๆ..."

 

"ฉัน..." ผมพูดไม่ออกเพราะรู้ว่าตัวเองผิดจริง ถึงจะรู้สึกไม่โอเคแค่ไหนก็ไม่ควรประมาทคิดว่ากุ๊กไก่นอนแล้วทิ้งหลานออกมาแบบนั้น "ฉัน...ขอโทษนะ"

 

"ไม่ยกโทษให้!" นีนประกาศเสียงกร้าว "ฉันเคยคิดว่านายจะดีขึ้นแล้วเชียว สุดท้ายมันก็ห่วยเหมือนเดิม!"

 

"..." ผมใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น แต่ประโยคถัดมาของนีนทำเอาความโกรธปนน้อยใจของผมพุ่งขึ้นมาอย่างฉุดไม่อยู่

 

"นายคงเป็นผู้ชายที่ห่วยที่สุดในโลกแล้วล่ะภัทพล!"

 

"เออ ฉันมันห่วย...คงไม่ดีเหมือนไอ้หมอเมื่อตอนกลางวันใช่ไหม" ผมดึงแขนเธอเข้ามาใกล้แล้วก้มลงไปจนเกือบชิดกับใบหน้าสวยได้รูปที่จ้องผมอย่างไม่เกรงกลัว

 

"รู้ตัวก็ดี..." เธอพูดใส่หน้าผมนิ่งๆ "อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับเขาเลยเพราะ..."

 

ผมไม่รอให้เธอพูดประโยคเชือดเฉือนแสนทำร้ายจิตใจนั่นได้จบก็กดจูบลงบนริมฝีปากสีชมพูของนีนโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ...ไม่รู้เอาความบ้าระห่ำขนาดนี้มาจากไหนเหมือนกัน ผมรู้ว่าตัวเองแย่!...แต่ผมแค่ไม่อยากได้ยินมันจากปากเธอก็แค่นั้น

 

นีนคงช็อคกับการจู่โจมของผมมากพอดูเพราะเหมือนเธอจะทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนตัวแข็ง แต่ผมน่ะหนักกว่า เพราะเพียงแค่ริมฝีปากสัมผัสกันหัวใจของผมก็เต้นผิดจังหวะไปซะแล้ว...

 

ล้อเล่นหรือเปล่าวะเนี่ย...จะใจเต้นกับเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?!

 

เสี้ยววินาทีถัดมาร่างบางก็ได้สติผลักตัวผมออกแล้วฟาดฝ่ามือลงมาบนใบหน้าของผมอย่างสุดแรงโดยไม่มีความปราณีกันเลยสักนิด

 

เพี๊ยะ!

 

"นายเป็นคนแบบไหนเหรอเก็ท นี่คือสิ่งที่นายทำเวลาทำผิดเหรอ...ทุเรศที่สุดเลย!" นีนเงื้อมือขึ้นเพื่อที่จะตบผมอีกครั้งแต่ไอ้ธีรีบถลาเข้ามากันเธอออกไปซะก่อน

 

"ใจเย็นพี่นีน!" ไอ้ธีพยายามช่วยไกล่เกลี่ยแต่พอมันหันมาเห็นสภาพผมชัดถนัดตาก็ต้องร้องออกมาเสียงดัง "เฮ้ย! ไปทำอะไรมาทำไมเลือดอาบแบบนี้วะเฮียเก็ท"

 

"ถอยไปเลยธี" ผมบอกมันเบาๆ แต่สายตาจ้องอยู่แค่ที่นีนเท่านั้น "...ถ้าทำร้ายเฮียแล้วเขาหายโกรธก็ไม่ต้องไปห้าม"

 

"หายโกรธ?" นีนผลักธีออกไปให้พ้นทางแล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม "หลังจากที่นายทิ้งกุ๊กไก่แล้วยังมีหน้าเอาปากที่จูบกับผู้หญิงคนอื่นมาจูบฉันเนี่ยนะ...อย่าหวังเลย!"

 

พูดจบเธอก็สะบัดตัวเดินหนีไปขึ้นรถของไอ้ธี

 

"ไม่ต้องตามแล้วเฮีย" มันเอาตัวมาขวางไว้เมื่อเห็นว่าผมจะเดินตามนีนไป "เลือดอาบขนาดนี้ยังไม่เจียมตัวอีก ขืนตามเขาไปมีหวังรอบนี้คงโดนไม้หน้าสามฟาดหัวแบะตายแน่"

 

"..."

 

"พี่นีนนี่...โคตรโหดเลยว่ะ" ไอ้ธีพึมพำแล้วเบนหน้ามามองผมอย่างเอือมระอา "กลับไปทำแผลก่อนไป สยองฉิบหาย"

 

"กูแย่มากเลยหรือเปล่าวะธี" ผมได้แต่มองตามนีนไปตาละห้อย

 

"เท่าที่ฟังพี่นีนบ่นเรื่องเด็กมาตลอดทางก็...โคตรแย่เลย" มันเอื้อมมือมาตบไหล่ผมอย่างปลอบใจ "ไว้ค่อยคุยกันนะเฮีย เดี๋ยวธีต้องไปส่งพี่นีนแล้ว"

 

"เออ..." ผมพยักหน้า "ฝากดูแลด้วยแล้วกัน"

 

"อือ" ไอ้ธีตอบสั้นๆ ก่อนจะเดินขึ้นรถขับออกไปจนลับสายตา

 

"สภาพเป็นหมาข้างถนนเลยนี่หว่า..." น้ำเสียงที่แสดงความสะใจอย่างชัดเจนดังออกมาจากปากของไอ้จีซึ่งเดินสาวเท้าอย่างไม่รีบร้อนเข้ามาใกล้ผม

 

"มึงยังไม่กลับอีกเหรอ..." ผมหรี่ตามองมันอย่างไม่ไว้ใจ รู้ชัดเลยว่านีนมาปรากฏตัวที่นี่ถูกเป็นเพราะไอ้เพื่อนเจ้าคิดเจ้าแค้นคนนี้แน่นอน

 

"ยัง รอดูมึงโดนซ้อมอยู่...น่วมเชียว หึๆ" มันยกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างพอใจ

 

"ทำกูขนาดนี้แล้วเลิกแค้นกูได้หรือยัง" ผมยกแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ใส่อยู่ปาดไปตรงหางคิ้วอย่างลวกๆ คนอะไรใจแข็งขนาดนี้...ทุบหัวผมเสร็จแล้วก็ทิ้งไปโดยไม่ไยดีสักนิด "มึงรู้อยู่แล้วว่านีนจะมาเลยหนีออกไปข้างนอกแถมยังไปบอกผู้หญิงในผับเข้ามาจีบกูเพื่อให้ดูแย่ในสายตาเขาใช่ไหม"

 

"โอ้..." มันทำหน้าประหลาดใจอย่างเสแสร้ง "คราวนี้มึงฉลาดเดาถูกหมดเลยว่ะเก็ท โดนทุบหัวแล้วสมองดีขึ้นเหรอ"

 

"มึงนี่มัน..." ผมได้แต่แยกเขี้ยวใส่ เลือดตรงหางคิ้วก็ไม่หยุดไหลสักที "เรื่องแค่นี้ไม่แก้แค้นกูไม่ได้เหรอวะ ถึงจะแก้แค้นก็ต้องไม่ใช่วิธีเวรๆ แบบนี้สิ...เขาประกาศชัดแล้วเห็นไหมว่าเกลียด แถมยังตบกูหน้าแหกอีก!"

 

"หึ...ดูจากที่มึงทำก็สมควรโดนแล้วล่ะ เป็นบ้าอะไรอยู่ๆ จะไปจูบตอนผู้หญิงโมโห เขาทำแค่ตบก็บุญแค่ไหนแล้ว" ไอ้จีชี้มือเข้าใส่แก้มตัวเองประกอบคำพูด "มึงดูละครตบๆ จูบๆ เลยเอามาเลียนแบบเหรอ...โคตรไม่มีศิลปะเลย"

 

ผมคิดตามมันแล้วก็อยากเอาหัวโขกกำแพงให้สลบสักที คิดบ้าอะไรก็ไม่รู้แหละถึงทำแบบนั้น ที่แย่กว่านั้นแค่ริมฝีปากสัมผัสเขาเสือกหวั่นไหวเองอีก...

 

"หึ...อย่าทำหน้าแบบนั้นสิวะ" ไอ้จีหัวเราะออกมาเบาๆ "แกล้งกูดีนัก โดนเองบ้างเป็นยังไง"

 

"..."

 

"เอาไงต่อ...ปล่อยไว้แบบนี้กินแห้วนะโว๊ย จะจีบเขากี่ทีๆ ก็พลาด!"

 

"เออ! ไอ้คนเก่ง อยู่เฉยๆ ก็มีแต่ผู้หญิงดีๆ มาติด" ผมประชดมันอย่างเหลืออด

 

"ไม่ขนาดนั้น..." มันทำหน้าเจ้าเล่ห์ "ของแบบนี้เทคนิคมันก็มีอยู่ สุ่มสี่สุ่มห้าทะเล่อทะล่าหน้าด้านเข้าไปอย่างมึงก็มีแต่ตายลูกเดียว"

 

"หมายความว่ายังไงวะ..."

 

"ผู้หญิงดีๆ แถมฉลาดน่ะเขาไม่สะเทือนหรอกนะเว่ยเก็ท เวลามึงจะจีบ...มึงต้องเข้าไปแบบเนียนๆ ทำให้เขาค่อยๆ หวั่นไหว" มันทำหน้าจริงจังจนผมชักคล้อยตาม "...ให้เขารู้สึกว่ามีมึงอยู่ข้างๆ น่ะดีแค่ไหน"
 

"..." ผมอึ้งไปเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ไอ้จีพูดมา...ผมไม่เคยทำเลย

 

"ไม่ใช่รู้สึกว่ามีแล้วชีวิตไม่ปลอดภัยเหมือนที่มึงทำกับนีนน่ะ" ไอ้จีส่ายหน้าเหมือนว่าผมทำผิดมาก “มึงลองไปสังเกตเด็กอนุบาลดูนะ สิ่งที่มึงทำน่ะไม่ต่างกันเลย มีอย่างที่ไหนหาเรื่องแกล้งผู้หญิงที่ชอบ แกล้งไปแกล้งมาเขาเกลียดจริงเลยเป็นไงล่ะ”

 

"..."

 

"แล้วนีนก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่มึงจะไปยิ้มใส่ ขยิบตาอ่อย ซื้อของมาล่อแล้วหลงกลมึงได้ง่ายๆ เหมือนคนอื่นนะเว่ยหมาเก็ท!"

 

"อันนั้นกูก็รู้" ผมกดแขนเสื้อเข้ากับปากแผลแน่น ตอนนี้ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองอยู่ ถึงมันจะลำบากก็ตามทีเถอะ "แต่ที่ไม่รู้คือตอนนี้ต้องทำยังไงให้เขาหายโกรธ..."

 

"ก็ไปง้อเขาซะสิ เรื่องแค่นี้คงทำเองเป็นไม่ต้องให้กูสอนหรอกมั้ง...ถ้ามึงทำไม่ได้ กูว่าปล่อยเขาแล้วไปหาคนใหม่เถอะว่ะ!"

 

ฟังที่ไอ้จีพูดแล้วผมยิ่งปวดหัว จะปล่อยไปยังไงไหวในเมื่อตอนนี้ผมชักรู้ตัวว่าอาการที่เป็นอยู่มันคงไม่ใช่แค่ชอบเหมือนที่ผ่านๆ มาซะแล้ว...

 

End talks.

 

บ้าที่สุด!

 

เขากล้าดียังไงถึงมาทำกับฉันแบบนั้น! เห็นฉันเป็นผู้หญิงง่ายๆ เหมือนที่เขาได้มาตลอดงั้นเหรอ?

 

ฉันกระชับอ้อมแขนกอดกุ๊กไก่ซึ่งนอนหลับไว้แน่นขึ้น ความรู้สึกหลากหลายวนเวียนอยู่ในสมอง สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจก็คือ...ฉันรู้สึกผิดหวังในตัวเขา

 

ถ้าฉันไม่คาดหวังก็คงไม่ผิดหวัง...แต่ฉันไปคาดหวังในตัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

 

"อารมณ์เย็นขึ้นบ้างหรือยังพี่นีน" ธีผู้เคยโดนพายุอารมณ์ของฉันกระแทกใส่อย่างแรงตอนเรื่องยัยแนมถามขึ้นมาเบาๆ เมื่อขับมาจอดที่หน้าบ้าน

 

"ดีขึ้นมาหน่อยแล้ว"

 

"ทำร้ายเขาไปซะขนาดนั้น ควรจะอารมณ์ดีขึ้น 'มากๆ' แล้วครับ แค่ 'หน่อย' ไม่พอหรอก" ธีแซวแต่ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นกับเขา

 

"ขอบใจมากนะที่พาไปรับกุ๊กไก่" ฉันบอกแล้วเปิดประตูลงมาจากรถ ธีเองก็หยิบกระเป๋าของกุ๊กไก่ออกมาวางให้ที่หน้าประตู

 

"เดี๋ยวผมขอเข้าไปหาแนมหน่อย" พอธีวกกลับมาถึงเรื่องของยัยแนมฉันก็รู้สึกเสียวสันหลังแทนน้องเบาๆ หมอนี่หวงแฟนถึงขนาดที่ว่าต้องไปรับไปส่งทุกวัน ขืนรู้ว่ายัยแนมแอบหนีเที่ยว...ไม่อยากนึกสภาพเลย

 

ถึงจะต้องการเข้าข้างน้องยังไงแต่ฉันก็ทำไมลง

 

"ยัยแนมไม่อยู่บ้านหรอก ไปเที่ยวกับเพื่อน"

 

"อะไรนะ?!" ตาตี๋ๆ แบบลูกคนจีนเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนเป็นโมโหอย่างเห็นได้ชัด "ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ!"

 

"เมื่อตอนเย็นนี้เอง" เห็นท่าทางของเขาแล้วฉันก็ได้แต่ภาวนาช่วยน้องอยู่ในใจ...ขอให้มันรอดจากการโดนธีดุเถอะ

 

"ไปที่ไหน...น้องไม่เห็นบอกผมเลย" เขาขมวดคิ้วใส่ฉัน ยิ่งโตธีก็ยิ่งดุขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ดูเขาแตกต่างจากผู้ชายที่เคยมาคุกเข่าอ้อนวอนขอเจอยัยแนมเมื่อสองปีก่อนอย่างสิ้นเชิง

 

"เห็นบอกจะไปเกาะล้าน ที่มันไม่บอกเพราะเห็นว่านายติดงานอยู่ต่างประเทศหรือเปล่า" ฉันบอกเขาเหม่อๆ เพราะยังจูนสติตัวเองไม่สำเร็จ...มันยังกลับคืนมาไม่ครบ

 

"มันไม่ใช่ข้ออ้างครับ!" ธีทำหน้ายุ่ง "แล้วพี่ปล่อยน้องไปได้ยังไง แนมยิ่งไม่ค่อยระมัดระวังอยู่ด้วย...ทะเลนะพี่นีนไม่ใช่ห้างสยามพารากอน"

 

ฉันได้แต่เงียบเพราะไม่รู้จะเถียงอะไร นับวันหมอนี่ยิ่งหวงยัยแนมหนักขึ้นเรื่อยๆ ...หวงหนักยิ่งกว่าพ่ออีกล่ะมั้งเนี่ย

 

"คงไม่เป็นอะไรหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันโทรตามมันกลับมาให้แล้วกัน"

 

"ไม่ต้องหรอกครับ ผมไปรับเอง" เขายังทำหน้าบึ้งไม่เปลี่ยน

 

"ไปรับได้ยังไง ป่านนี้มันไม่ข้ามเกาะไปแล้วเหรอ"

 

"ถ้าพี่บอกว่าออกไปตอนเย็นๆ ยังไงก็คงนั่งเรือข้ามไปไม่ทันหรอก ผมกลัวว่าจะไม่ได้อยากข้ามไปเที่ยวเกาะตั้งแต่แรกแล้วล่ะ..." ธีทิ้งท้ายแล้วเดินขึ้นรถขับออกไปอย่างเร็ว พอคิดตามที่เขาพูดดีๆ ฉันก็ตงิดใจเหมือนกัน...กว่าจะขับรถไปถึง เรือข้ามไปเกาะคงหมดรอบแล้ว

 

สรุปไอ้น้องบ้านั่นมันไปทำอะไรกันแน่ ถึงจะดูน่าเป็นห่วงแต่ฉันก็ดันวางใจเพราะรู้ว่ายังไงธีก็คงตามลากคอมันกลับมาได้อยู่ดี

 

เรื่องกุ๊กไก่นี่สิที่เป็นปัญหา...ฉันเอาเธอมาแบบนี้เท่ากับว่าฉันต้องรับผิดชอบสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ นี่ไปเกือบเดือนเลยทีเดียว ...ค่อนข้างแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกรักและเอ็นดูกุ๊กไก่มากขนาดนี้

 

ฉันเข้ามาในบ้านล็อคประตูอย่างแน่นหนา พาหลานขึ้นมานอนที่ห้องนอนเรียบร้อยจึงจัดการอาบน้ำสระผมอีกรอบเพราะเหม็นกลิ่นบุหรี่ซึ่งติดมาจากโซนสูบบุหรี่ตรงทางเข้าผับ

 

เมื่อแต่งตัวและไดร์ผมจนแห้งเรียบร้อยกำลังจะเดินไปปิดไฟนอนสายตาก็ปะทะเข้ากับโทรศัพท์สีดำที่เผลอหยิบติดมือมาซะก่อน เห็นแค่นั้นฉันก็ดันไปนึกถึงเจ้าของมันซะได้...ป่านนี้เลือดไหลออกจากแผลหมดตัวแล้วหรือยังก็ไม่รู้

----------------------------

Loading100%

โอ๊ยๆ! พี่ธีหนุ่มวิศวะสายเกรียนเอาหัวใจไปก่อนเลย=..=

แล้วน้องแนมของบี้จะเป็นยังไงต่อเนี่ยแอบกระซิบว่ารอสเปเชียลสักครู่555

เขียนเอง ตั้งอิมเมจเอง และหลงรักเองทุกคนอ่ะผู้ชายเซ็ตนี้

อยากได้เป็นพ่อของลูกทั้งสามคนเลยอ่ะ ฮือออ...

 

แล้วเอาไงหมอเก็ท ก็ไม่ใช่ว่าเค้าไม่สะเทือนซะทีเดียวนะแบบนี้555

ตอนหน้ามารอดูกันเถอะว่าหมา เอ๊ย! หมอเก็ทจะทำยังไง

ที่หมอจีแนะนำจะเอาไปใช้เป็นหรือเปล่านะ!!!

 

 


เอาภาพในอนาคตมาเรียกความหวานที่ไม่ค่อยมี555
แฟมิลี่แมนของบี้ อ๊างงง

 

ไปดีกว่า=..=

ฟิ้วววว

 

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 273 ครั้ง

15,179 ความคิดเห็น

  1. #15084 por2547 (@por2547) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 20:43
    ทำไม เก็ท หน้าเหมือน พี่ซีลล์เลยล่ะ
    #15084
    0
  2. #14697 talook_tuktik (@pprims2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 20:44
    สู้ๆ นะอาหมอหมา
    #14697
    0
  3. #5350 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:56
    พยายามเข้านะ หมอเก็ท สู้ๆ
    #5350
    0
  4. #4097 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 23:02
    หมอเก็ทสู้สู้สู้
    #4097
    0
  5. #3987 Nobuta (@poohanddew) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 18:05
    หมอจีถึงขั้นต้องสอนหมาเก็ทเลยทีเดียว
    #3987
    0
  6. #3941 Cheeryblue (@Cheeryblue) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 13:54
    อยากกระโดดแล้วหอมแก้มบี้สักสองโหล เขียนได้มันมากทุกเรื่อง หมอจีก็ชอบ ธีแนมก็เริ่ด มาหมอเก็ทก็ลุ้น ระทึก โอ้วหัวใจจะวายก่อนจบเรื่องไหมนี่
    #3941
    0
  7. #3929 เมื่อไรจะพิมพ์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 10:06
    อ๊ายนั่นภาพปกป่ะ

    น่ารักกกก
    #3929
    0
  8. #3928 Pakawadee Wongyangprasert (@pakawadee4410) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 07:47
    น่ารักกกกกก
    #3928
    0
  9. #3927 nightmask (@whiz-fate) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 23:00
    น่ารักมาดดดด
    #3927
    0
  10. #3926 sitcha (@orasit) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:51
    น่ารักเป็นเพ็คเกทเลย
    #3926
    0
  11. #3925 tueybai_love (@narapornss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:31
    พี่ธีน่ารักกกกกก หมอเก็ทรีบมาง้อเลย
    #3925
    0
  12. #3924 iamjanee (@myjanenee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:20
    อยากอ่านเรื่องของธีจังงงง
    #3924
    0
  13. #3923 iamjanee (@myjanenee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:18
    รอออออออออออออออออออออออออออออ
    #3923
    0
  14. #3922 Praewbuta (@Praewbuta) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:09
    ขอ100% ทีเดียวเลยได้ม้ายตอนหน้า
    #3922
    0
  15. #3921 Little (@peypey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:07
    น้องแนมงานเข้าหนักแน่ พี่ธีน่ารักกก ชอบบบบ หมอเก็ทจะทำแบบไหน
    #3921
    0
  16. #3920 Ging Patcharapan (@gingpat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:23
    พี่ธีก็ยังเป็นพี่ธี น่ารักยังไงก็ยังน่ารักอยู่ สู้ๆนะหมาเก็ท เฮียจีแนะนำขนาดนั้นแล้วก็ทำให้สำเร็จนะ
    #3920
    0
  17. #3919 LittleWhiteCloud (@LittleWhiteCloud) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:17
    ในหนังสือไม่มีสเปเชียลใช่มั้ยคะ??
    #3919
    0
  18. #3918 Mina27 (@Mina27) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:17
    โกรธเขาซะขนาดนั้น ยังมีห่วงเขาอีกนะหมอนีน...ถ้าห่วงเขาแบบนี้ก้อใจอ่อนเร็วๆนะเวลาหมอเก็ทมาง้อ...ไรท์เมื่อไรอีบุคพี่ธีจะออกรอนานแล้วน่าาาาาา
    #3918
    0
  19. #3917 paewoil (@paewoil) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:15
    รอหมาเก็ทง้อ ยังไงๆ
    #3917
    0
  20. #3916 ppnr00 (@ppnr00) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:13
    พี่นีนโหดด
    #3916
    0
  21. #3915 F.K.001 (@kanokporn-flame) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 21:08
    เป็นห่วงหรอคะหมอนีน
    #3915
    0
  22. #3914 preeyanut bubparanoo (@ava1994) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:55
    อยากได้หง่าาาาาาา
    #3914
    0
  23. #3913 keerapan (@keerapan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:51
    งานง้อต้องมาาาา!!!
    #3913
    0
  24. #3911 `_myntิ-i (@my-cratnim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:06
    ง่อออออออออ ทีมง้อจ้าาาาา รีบมากง้อนะหมอเก็ท
    ส่วนแนมนั้น จะรอดไหม45655555555555555
    #3911
    0
  25. #3910 Wannapha Phatkoed (@manuaw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 20:05
    อ๊ะๆๆๆๆ หมอนีนนนนน อารัยยังไงอ่ะ5555
    #3910
    0