Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 39 : Bear boyfriend SS2 EP07: ไม่ปล่อยมือ[Loadingุ100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 229 ครั้ง
    29 ส.ค. 58

BBF SS2
EP07
ไม่ปล่อยมือ



"ไม่คืนดี ไม่หนี ไม่ไปไหน!"
By Ashi.



 
 
ฉันนั่งเงียบมาตลอดทางที่อชิขับรถ เขาขับดีขึ้นกว่าตอนที่ฉันนั่งครั้งสุดท้ายก่อนกลับไทยมาก จำได้ว่าตอนนั้นเขาขับแกล้งฉันจนฉันเมารถอ้วกแทบพุ่งแน่ะ=_=
 
 
 
 
 
 
"ดีขึ้นบ้างไหมรึปวดหนักกว่าเดิม" อชิหันมาถามฉันด้วยท่าทีเป็นห่วงนิดหน่อย
 
 
 
 
 
 
 
"จะมาสนใจอะไรล่ะ" ในเมื่อเขาบอกว่าไม่อยากกลับมาคืนดีกับฉันแล้วยังจะมาห่วงฉันทำไม หมีก็ห้ามเรียกอีก...คิดแล้วมันปวดใจ น้ำตาพาลจะไหลลงมาทุกที
 
 
 
 
 
 
 
"น้อยใจเหรอ?" อชิเอียงหน้ามามองฉันอย่างสุดแสนน่าหมั่นไส้
 
 
 
 
 
 
 
"นายน่าจะปล่อยฉันไว้ไม่น่าจะมาใจดีกับฉันเลย...อชิ!" ฉันเน้นหนักตรงชื่อของเขา ไม่อยากบอกเลยว่าตอนนี้รู้สึกน้อยใจเขาแค่ไหน!
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าฉันเครียดหนักกว่านี้ฉันยอมเปิดประตูแล้วกระโดดลงจากรถกลิ้งตกเขาตายไปแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
"ยิ่งทำตัวแบบนี้ยิ่งไม่น่ากลับไปคืนดีกว่าเดิมอีกว่ะ" เขาบ่นพึมพำ
 
 
 
 
 
 
 
 
"เออ ไม่กลับมาก็ไม่ต้องกลับ!" ฉันตะคอกเขากลับไปอย่างโมโหทันที
 
 
 
 
 
 
 
"เวลาจะพูดอะไรเอาให้เข้ากับหน้าตาด้วย" อชิหันมาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย "ไม่ใช่ว่าคำพูดโคตรใจแข็งแต่น้ำตาจะไหลแบบนี้"
 
 
 
 
 
 
 
"นายบอกนายไม่อยากกลับมาคืนดีกับฉัน ฉันควรจะต้องพูดแบบไหนเหรออชิ ฉันควรจะต้องบอกนายไหมว่าฉันอ่อนแอขนาดไหน...ควรจะต้องพูดไหมว่ารู้สึกยังไงที่ไม่มีนาย" ฉันหันไปจ้องเขาขอบตาร้อนผ่าว อีกไม่นานฉันต้องร้องไห้อีกชัวร์
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันกลายเป็นผู้หญิงเจ้าน้ำตาไปแล้ว=_=
 
 
 
 
 
 
 
นิว-จิ๋วช่วยติดต่อฉันไปเป็นนางเอกเอ็มวีด่วนเลย ตอนนี้ฉันอินมาก!
 
 
 
 
 
 
 
 
"ที่ฉันไม่อยากกลับไปคบกับเธอเพราะว่าเธอมันใจร้ายไงเอมอัชณา"
 
 
 
 
 
 
 
 
"ฉันใจร้ายตรงไหนฐาปกรณ์! คนที่ใจร้ายน่ะมันนายต่างหาก!" น้ำตาหยดโตร่วงลงมาจากตาของฉันแต่ฉันรีบเอาหลังมือปาดมันออก "นายทิ้งฉันไปโดยที่ไมไยดีฉันสักนิด นายมันเป็นแฟนที่แย่ที่สุดเลยรู้ไหม"
 
 
 
 
 
 
 
“ที่เธอทำไปก่อนหน้านั้นเธอเคยคิดถึงฉันบ้างไหมว่าจะรู้สึกยังไง เคยคิดถึงสิ่งที่จะตามมาบ้างไหม” สิ่งที่อชิพูดออกมาเหมือนมีดที่ทิ่มทะลุปวดฉันทำให้หายใจไม่สะดวก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“..........” 
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วเป็นไง ไม่มีฉัน..." อชิหันมาถามฉันอย่างจริงจัง "เธอสบายดีไหม"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สบายดีกับผีอะไรเล่า!
 
 
 
 
 
 
 
"สบายดี!" ฉันกระแทกเสียงใส่เขาอย่างประชดประชัน "กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ น้ำหนักลด หุ่นดีขึ้นมาแบบที่ฉันไม่ได้ต้องการสักนิด!"
 
 
 
 
 
 
 
"เพราะฉันเหรอ..." อชิมีท่าทีสลดลงอย่างเห็นได้ชัด "อย่างเธออดข้าวเป็นด้วยเหรอ"
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่ได้อดแต่กินไม่ลง" ยิ่งเถียงกับเขาฉันยิ่งเครียด พอยิ่งเครียดก็ยิ่งรู้สึกปวดมวนในท้องมากขึ้น...
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่ฉันเป็นโรคบ้าอะไรเนี่ยทำไมมันทรมานมากขนาดนี้ ฉันต้องเอามือมากดที่ท้องเมื่อรู้สึกว่าอาการปวดเริ่มกำเริบหนักอีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอม!" อชิรีบจอดรถเข้าข้างทางทันทีเมื่อเห็นอาการของฉัน "ปวดมากเลยเหรอ!"
 
 
 
 
 
 
 
"..." ฉันพูดไม่ออกได้แต่พยักหน้าบอกเขาอย่างยากลำบาก
 
 
 
 
 
 
 
"ทนหน่อยนะ!" อชิรีบหันกลับไปขับรถ ไม่ถึงสิบนาทีต่อมาเขาก็ขับรถมาจอดที่ลานจอดรถด้านหน้าของโรงพยาบาล ก่อนกลับไทยฉันก็ต้องมานอนขาหักอยู่ที่นี่ตั้งนานไม่นึกเลยว่ากลับมาที่กรีซอีกครั้งฉันยังต้องมาฝากชีวิตไว้ที่นี่อีก...ดวงซวยซะจริง=_=
 
 
 
 
 
 
 
อชิรีบลงมาเปิดประตูรถฝั่งคนนั่งแล้วอุ้มฉันออกมาด้านนอก ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่เคยปวดท้องมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิตเลย
 
 
 
 
 
 
 
"เอม" อชิเรียกเมื่อเห็นว่าฉันหลับตาลง "อย่าหลับตาสิ ฉันใจไม่ดีนะ!"
 
 
 
 
 
 
 
 
"แค่ปวดท้องนะ ไม่ได้โดนรถชนถึงจะได้หลับตาแล้วไม่ฟื้นขึ้นมาอีกน่ะ" ฉันลืมตาขึ้นมาโต้ตอบเขาก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง รู้สึกดีใจอยู่หรอกที่เขาแสดงออกว่าเป็นห่วงฉันน่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
"คนไข้เป็นอะไรคะ" พยาบาลรีบถามเมื่ออชิอุ้มฉันมาวางบนเตียงที่เข็นมารอรับ
 
 
 
 
 
 
 
"ปวดท้องครับ เริ่มทุรนทุรายเมื่อประมาณ15นาทีก่อนนี่เองครับ" อชิพูดภาษาอังกฤษรัวใส่พยาบาล
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนอนบิดตัวไปมาบนรถเข็น แค่ล้อรถเข็นครูดไปกับพื้นเรียบๆฉันยังรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอันน้อยนิดนั่นเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
"เพื่อนนั่งรอด้านหน้าห้องก่อนนะคะ" ฉันได้ยินพยาบาลบอกอชิตามด้วยเสียงเปิดประตู
 
 
 
 
 
 
 
 
"คนไข้ตอบคำถามไหวไหมครับ" ฉันจำใจลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ผู้ชายตัวสูงที่ใส่เสื้อกาวน์ที่กำลังถามคำถามฉันอยู่ตอนนี้คงเป็นหมอสินะ
 
 
 
 
 
 
 
 
"คิดว่าไหวค่ะ..."
 
 
 
 
 
 
 
 
"ปวดช่วงไหนของท้องครับ"
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันยกมือขึ้นมาทาบตรงเหนือสะดือ รู้สึกเหมือนไม่อยากพูดไม่อยากขยับตัวอยากนอนนิ่งๆให้หลับไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"พยาบาล..." ฉันได้ยินเสียงหมอเรียกพยาบาลแว่วๆก่อนจะหมดสติไป
 
 
 
 
 
 
------------------------------
 
 
 
 
 
 
 
 
สัมผัสหนักๆที่หน้าผากปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาเจอกับคนที่ฉันอยากเจอหน้ามากที่สุดและมันก็ทำให้ฉันเจ็บปวดมากที่สุดเหมือนกัน=_= ฉันจำได้ว่าอชิอุ้มฉันออกมาจากรถ แล้วฉันก็ลืมเหตุการณ์หลังจากนั้นจนหมด
 
 
 
 
 
 
 
 
อาการปวดท้องทุเลาลงแล้วแต่ดันมีความรู้สึกใหม่เกิดขึ้นมาแทนคืออาการปวดหนึบๆในลำคอ สรุปที่ฉันหมดสติไปหมอกับพยาบาลทำอะไรกับร่างกายฉันไปบ้างเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
"เป็นไงบ้าง" อชิถามขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าฉันลืมตาขึ้นมา
 
 
 
 
 
 
 
"เมื่อกี้นายทำอะไร" ฉันถามอย่างข้องใจเพราะไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเขาจูบหน้าผากฉันจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่ได้ทำอะไรนะ" อชิทำหน้าแปลกใจใส่ฉันพร้อมเอียงคอนิดหน่อย "ยืนเฉยๆ เลย"
 
 
 
 
 
 
 
 
"งั้นเหรอ...นายกลับไปได้แล้วล่ะ" ฉันโบกมือไล่เขา ถ้าเขาทำขนาดนี้ฉันว่าฉันยอมถอยออกมาดีกว่า ขืนโดนเขาพูดอะไรที่ทำร้ายจิตใจอีกทีฉันต้องวิ่งไปกระโดดตึกตายตอนนี้แหละ
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่ไป" อชิตอบกลับมาหน้านิ่งพร้อมกับกระพริบตาใส่ฉันปริบๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
"หมายความว่ายังไง=_=" ฉันมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ "ฉันขอคืนดีนายก็ไม่เอา ไล่นายยังจะพูดว่าไม่ไปอีกเหรอ"
 
 
 
 
 
 
 
 
เขาจะเอายังไงกับฉันกันแน่เนี่ย เขาคิดจะกวนประสาทฉันงั้นเหรอ! ฉันป่วยอยู่ไม่มีสมองมาคิดตามเขาหรอกนะว่าเขาจะคิดจะทำอะไร เวลาที่ฉันปกติฉันยังตามไม่ทันเขาเลย=_=
 
 
 
 
 
 
 
"ก็..." อชิกลอกตาไปมาหน้านิ่ง "ไม่คืนดี ไม่หนี ไม่ไปไหน!"
 
 
 
 
 
 
 
เฮ้ย! แล้วเขาจะเอายังไงเนี่ย!






"บางทีฉันก็ไม่เข้าใจว่านายคิดอะไรนะอชิ..." ฉันจ้องตาเขาพยายามจะค้นหาอารมณ์อะไรที่มันอาจจะซ่อนอยู่ให้ฉันได้พอเดาได้บ้างว่าเขาคิดอะไรอยู่แต่...มันไม่มีอะไรเลยแม้แต่ขี้ตา=_=
 
 
 
 
 
"ไม่ต้องมาพยายามเข้าใจฉันหรอกน่า" อชิพูดอย่างน่าหมั่นไส้ “พอจะกินข้าวไหวไหม”
 
 
 
 
 
 
 
พออชิพูดขึ้นมาแบบนั้นฉันเลยหันกลับมาสนใจร่างกายตัวเองอีกครั้งแล้วฉันก็พบว่าตัวเองยังไม่มีอาการอยากอาหารอยู่ดี อาการปวดแสบๆยังเล่นงานกระเพาะอาหารของฉันอยู่แต่ไม่มากเหมือนเดิมแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่กิน" ฉันส่ายหน้า "นายจะไปไหนก็ไปเถอะ ทิ้งฉันแล้วจะมาสนใจฉันทำไม"
 
 
 
 
 
 
ฉันแกล้งไล่ไปแบบนั้นเอง=_=
 
 
 
 
 
 
 
มันเป็นการไล่ที่นรกมากเลยรู้ไหม ฉันโบกมือไล่เขาไปทั้งๆที่ใจอยากให้เขาอยู่ตรงนี้ที่สุด แต่ฉันก็มีโมเมนต์ที่ฉันจะไม่ยอมเขาบ้างนะ! คอยดูสิหลังจากนี้เขาจะให้ฉันทำอะไรฉันจะทำตรงข้ามกับที่เขาพูดทุกอย่าง!
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าเขาไม่เดินหนีฉันไปอีกน่ะนะ=_=...
 
 
 
 
 
 
 
"ใครทิ้งใคร ลืมไปแล้วเหรอว่าใครบอกเลิก" อชิยกมือกอดอกมองฉันหน้านิ่งมาก "ไอ้ที่ฉันทำตอนนี้ไม่เรียกว่าทิ้ง ถ้าทิ้งจะเห็นฉันยืนตรงนี้ไหม"
 
 
 
 
 
 
 
ฉันคิดตามที่เขาพูดแล้วก็พบว่า...สิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง=_= ฉันควรจะคิดเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าที่เขาไม่ไปไหนเพราะเขายังมีเยื่อใยกับฉันอยู่ 
 
 
 
 
 
 
 
เอ๊ะ!...หรือเขาอาจจะแค่รู้สึผิดว่าตัวเขาเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันป่วย=_= เขาเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วนี่นา คราวที่แล้วที่ฉันเข้าโรงพยาบาลเขายังมาทำดีด้วยเพราะรู้สึกผิดที่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ฉันต้องไปขโมยหมึกปั๊มถ้วยของMISแล้วโดนไอคิวตามจับจนรถเกือบตกเขาตายน่ะ
 
 
 
 
 
 
 
คิดแล้วมันเจ็บจี๊ดไปถึงไต...ตอนนั้นเขายังไม่คิดอะไรกับฉันเลยนี่นา
 
 
 
 
 
 
 
"เงียบทำไม?" อชิย่นคิ้วแล้วเดินไปลากโต๊ะอาหารแบบล้อเลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน "กินข้าวได้แล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่กิน" ฉันส่ายหน้าพรืด ไอ้ที่เหมือนเศษอ้วกในถ้วยข้าวนั่นคืออะไร?! มันเรียกว่าของกินได้ด้วยเหรอ
 
 
 
 
 
 
 
แค่เห็นฉันก็มีอาการพะอืดพะอมอยากอ้วกแล้ว นี่แค่ปวดท้องคงยังไม่พอสำหรับฉันสินะ นี่นรกลงทัณฑ์หรือสวรรค์แกล้งกันเนี่ยเลิกกับแฟนที่สุดแสนจะเพอร์เฟ็คยังไม่พอยังต้องมานอนป่วยมีเข็มจิ้มมือให้น้ำเกลืออยู่ที่โรงพยาบาลอีกเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
"กินซะเอม อย่าให้อาการมันแย่มากกว่านี้" อชิเริ่มทำเสียงเขียวเมื่อเห็นว่าฉันไม่ยอมกินลูกเดียว
 
 
 
 
 
 
 
"จะอ้วก=_=" ฉันตอบออกไปตามจริง แต่เขาคงไม่เชื่อที่ฉันพูดเท่าไหร่เพราะอชิเปลี่ยนจากกอดอกมาเป็นเอามือทั้งสองข้างเท้าสะเอวทันที
 
 
 
 
 
 
 
"จะกินดีๆหรือจะต้องให้บังคับ!"
 
 
 
 
 
 
 
"บังคับก็ไม่กิน!" กินไปอ้วกแตกแน่นอน ฉันรู้ตัวเองดีเพราะตอนนี้แค่กลิ่นมาก็พาให้เกิดอาการพะอืดพะอมแล้ว นี่ฉันเป็นโรคอะไรเนี่ย...ท้องเหรอ=_=
 
 
 
 
 
 
 
แต่จะท้องกับอะไรได้เล่า!
 
 
 
 
 
 
 
 
"เฮ้อ..." อชิถอนหายใจก่อนจะหยิบถ้วยข้าวแล้วเดินมาใกล้ฉัน เขาเอาช้อนคนข้าวในถ้วยนั่นก่อนจะตักแล้วยกขึ้นมาจ่อกับปากฉัน "กินซะ"
 
 
 
 
 
 
 
ไม่ ไม่ ไม่!
 
 
 
 
 
 
 
 
ต่อให้เขาเอาปากป้อนเหมือนพระเอกการ์ตูนญี่ปุ่นเอาปากป้อนยานางเอกก็กินไม่ได้!...ฉันคิดอะไรของฉันเนี่ย=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
"..." กลิ่นหมู กลิ่นน้ำซุปจากถ้วยข้าวตรงหน้าทำให้ฉันรู้สึกบิดมวนในท้องมากขึ้น 
 
 
 
 
 
 
 
 
"กินนะเอม..." อชิพูดอย่างอ่อนใจ "คำเดียวก็ได้..."
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อเห็นหน้าเจื่อนๆนองเขาแล้วทำไมฉันรู้สึกสงสารขึ้นมาตงิดๆล่ะ ฉันกลั้นหายใจมองช้อนข้าวตรงหน้าอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจอ้าปากกินข้าวในช้อนนั่น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทันทีที่กลั้นใจกลืนมันลงไปฉันก็รู้ว่าฉันคิดผิดแค่ไหน! อาการพะอืดพะอมเมื่อกี้มันเปลี่ยนเป็นบิดมวนในท้องพร้อมจะขย้อนอาหารออกมาทันที ฉันรีบเอามือข้างที่ไม่ได้เข้าน้ำเกลือไว้ผลักอชิออกเพื่อที่จะลงจากเตียงไปอ้วกในห้องน้ำ
 
 
 
 
 
 
 
 
"เป็นอะไรเอม!" อชิรีบวางช้อนแล้วลากเสาน้ำเกลือตามฉันเข้ามาในห้องน้ำ ฉันไม่สนใจแล้วว่าอชิจะพูดอะไรต่อไป รีบคุกเข่าลงตรงหน้าชักโครกเอาแขนทั้งสองข้างค้ำไว้กับฝารองนั่งแล้วโก่งคออ้วกทันที
 
 
 
 
 
 
 
 
สิ่งที่ออกมาทำเอาฉันทรมานมากกว่าเดิมเพราะมันเป็นเศษข้าวนิดหน่อยที่เพิ่งกินเข้าไปผสมกับน้ำสีเหลืองๆที่ขมบรมโคตร!
 
 
 
 
 
 
 
 
อชิรีบเอามือมารวบผมฉันขึ้นเมื่อฉันโก่งคออ้วกอีกครั้งซึ่งคราวนี้มีแต่น้ำเหลืองๆ เหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าของฉัน น้ำตาก็ซึมออกมาเพราะความทรมานจากอาการที่เป็นอยู่
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไหวไหม!" อชิคุกเข่าลงมาข้างฉันก่อนจะรีบใช้มือลูบไรผมที่ติดตามแก้มฉันออกไป เขาทำหน้ารู้สึกผิดใส่ฉันก่อนจะทำในสิ่งที่ฉันอึงไปถนัดใจ...
 
 
 
 
 
 
 
 
อชิกดจูบลงบนหน้าผากที่ชื้นไปด้วยเหงื่อของฉันโดยไม่สนใจว่าที่ปากของฉันอาจจะมีคราบอ้วกเลอะ หรือกลิ่นอ้วกจะลอยตลบไปทั่วหรือตอนนี้เรากำลังคุกเข่าหน้าชักโครก!
 
 
 
 
 
 
 
 
เอาอีกแล้ว...เขาทำให้ใจฉันเต้นแรงอีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่เหม็นอ้วกเหรอ..." ฉันถามเขาเบาๆเมื่ออชิถอนจูบออกไปแล้วก้มลงมามองหน้าฉัน "ไม่รังเกียจรึไง"
 
 
 
 
 
 
 
"...เอม" เขาทำท่าเหมือนจะพูดอะไรออกมาสักอย่างแต่ก็ไม่พูดแถมยังทำสิ่งที่ฉันอึ้งหนักกว่าเดิมนั่นคือก้มหน้าลงมาแตะริมฝีปากกับฉันเบาๆแล้วผละออกไป
 
 
 
 
 
 
 
"ทำแบบนี้...นายจะหมายความว่า?" ฉันกระพริบตาปริบๆแล้วรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมากระทันหัน 
 
 
 
 
 
 
 
"...ไม่รังเกียจ" อชิส่ายหน้า
 
 
 
 
 
 
 
อ่ะนั่นแน่...แบบนี้ก็เสร็จฉันน่ะสิอชิ!
 
 
 
 
 
 
 
ทำแบบนี้ถึงฉันจะโง่ฉันก็รู้นะเออว่าหมายความว่ายังไง
 
 
 
 
 
 
 
ก็หมายความว่าเขายังสนใจและใส่ใจฉันอยู่ ระหว่างเรามันไม่ได้เป็นเหมือนคำพูดร้ายกาจที่เขาจงใจพูดให้ฉันเสียใจก่อนหน้านี้สินะ
 
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้หมีปากหนัก!...
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันจะใช้อาการป่วยนี่แหละเล่นงานเขาคืนให้หนำใจเลยคอยดู!
 
 
 
 
 
เลิกกันแล้วไม่คืนดี ไม่หนี ไม่ไปไหน แต่ดันมาทำทุกอย่างเหมือนยังเป็นแฟนกันใช่ไหม...เดี๋ยวรู้กัน!
 
 
 
 
แต่ตอนนี้...ขอฉันใจเต้นไปกับเขาก่อนนะ=_=
 
----------------------------------------
Loading100%

กระซิกๆ เอมอัชณาป่วย
สงสารนางจัง....แต่สงสารแค่นิดเดียวนะเพราะดูความฮานางจะกลับมาแล้ว
หลังจากที่ความฮาของนางหดไปเพราะพี่หมีไม่ยอมคืนดี

แต่ตอนนี้พี่หมีเค้าทนสงสารไม่ไหวหลุดเฟรมแล้ว
เอมอัช เอาคืนไหวมั้ยลูก....


#คอมเม้นเป้นกำลังใจให้เค้าด้วยยยยยย
มาวันละนิดแต่มาทุกวันเลยจ้าาาาา รัวๆกันไปว่างแล้ว555
กำลังใจมารัวๆด้วยนะเออ ไม่บังคับแล้วแต่ความสมัครจวย เอ๊ย!ใจ555




*แจ้งนิดนึง Bear boyfriend SS2 เค้าออกหนังสือเน้อแต่ขอแปะ 17+ ไว้ก่อน
เพราะในเล่มเค้าจะมีตอนพิเศษNCที่ค่อนข้างหนักมือไรต์อยู่ฮะ
เด็กๆเอาลงครบเนื้อหาน่ารักในเว็บพอเน้อ เปิดพรี10กย.58
ที่เค้าพิมพ์เองทุกเรื่องไม่ต้องซีเสียสเรื่องซื้อไม่ซื้อจ้า
เนื้อหาในเล่มกับในเว็บแตกต่างกันแค่ตอนพิเศษเท่านั้น

ส่วนรีดเดอร์คนไหนอยากได้แต่ไม่สะดวกเป็นเล่มหาโหลดได้ในเว็บmebmarket
พิมพ์ชื่อ Babylinlin เลยจ้า*


ฝากพี่ธีไว้ในอ้อมใจด้วยจ้า
Pretty Boy เปลี่ยนตัวร้ายเป็นคนรัก : ลงแล้ว 8 ตอน 
ช่างเป็นผู้ชายที่เห็นแล้วออร่าความหล่อทิ่มตาตั้งแต่ครั้งแรก! มันจะดีมากเลยถ้าชื่อเสีย(ง)ของเขาจะดีกว่า'กะล่อนร้อยรู!' แล้วกระเทยหลอกๆอย่างฉันจะเปลี่ยนเขายังไงล่ะเนี่ย....ทำไงดีคนนี้ฉันอยากได้มาก! 
Type : เรื่องยาว > รักหวานแหวว 
Upd : 29 ส.ค. 58 / 19:29 , Fanclub : 2,316 
Tags : กะล่อนจิกหมอนฮา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 229 ครั้ง

31,181 ความคิดเห็น

  1. #30949 kuborii (@kuborii) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 19:49
    55555 หมีกลับมาาา
    #30949
    0
  2. #26324 yellow doll (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 กันยายน 2558 / 03:05
    จะสงสารใครดีล่ะเนี่ย 555
    #26324
    0
  3. #25713 aplcherry (@aplcherry) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:57
    ไม่ได้ตั้งความหวังไว้กับเอมเล้ย ว่าจะเอาคืนหมีได้ นางแพ้ทางหมีตลอดอ่ะ อยากรู้ว่าจะพลิกวิกฤตเอาคืนท่าไหน 5555
    #25713
    0
  4. #25711 opal^0^ (@girl-__-) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:28
    เอา18+++ไปเล้ยยย
    #25711
    0
  5. #25710 มังกร (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:04
    ไรต์มาอัพให้วันเกิดเค้าหน่อยยย รออออ
    #25710
    0
  6. #25709 KILLER2 (@killer2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:03
    เอาให้หนักเลย เอาให้สำนึกเลยเอม
    #25709
    0
  7. #25706 Hanlee (@saleejubjub) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 21:34
    ต่อเลยค่ะไรท์เตอร์
    #25706
    0
  8. #25701 Nonut PN (@nonutpratthana) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 20:48
    ไรท์ มาต่อเร็วๆน้า
    #25701
    0
  9. #25700 Nonut PN (@nonutpratthana) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 20:48
    ไรท์ มาต่อเร็วๆน้า
    #25700
    0
  10. #25699 Nobuta (@poohanddew) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 20:24
    ดูก็รู้ว่าหมีรักเอมอัชณามาก
    #25699
    0
  11. #25689 PamPP :D (@best-poppy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 19:17
    แอะะ อีหมีหลุดละ555 รอดูน้องเอมแก้แค้นนน
    #25689
    0
  12. วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 18:58
    เอม ฉันเข้าใจเธอว่าอาหารโรงบาลมันห่วยขนาดไหน ตอนนอนโรงบาลเพราะรถชนหมอให้กินอาหารอ่อนๆเห็นข้าวต้มหันไปถามแม่ว่ามีข้าวมันไก่หรือก๋วยเตี๋ยวไหม ฮาาาาาา
    #25688
    0
  13. #25686 nureedaSS (@nureedaSS) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 18:54
    เอร้ยยยย~~~
    #25686
    0
  14. #25685 Chianti... (@warda_vitamin) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 18:37
    อ๊ายยยยยยยยย ขอกรี๊ดแป๊ป อชิทำไมทำอย่างนี้ รี้ดฟินน่ะจะบอกให้ >\\<
    #25685
    0
  15. #25684 puinara (@puinara) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 18:19
    โอ้ยยยนฟินอ่ะ...เอมจัดให้หนักเลยนะเอาคืออีหมีปากหนักให้เข็ด
    #25684
    0
  16. #25683 Ice_Step (@ice_step) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 17:52
    เอมจะทำยังต่อไป รอค่าาาา
    #25683
    0
  17. วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 16:52
    อ๊ากกกก ฟินอ่ะพูดเลย เอมค่ะเอาให้หนักค่ะอย่าได้ปราณี หึๆ เดี่ยวรู้เลย
    #25679
    0
  18. #25678 นานา (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 16:29
    รอๆเอมจะเอาคืนหมีแล้วๆๆๆๆๆๆ
    #25678
    0
  19. #25677 Netima Neyon (@koonnie) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:26
    เดี๋ยวเด้~~~!!! อ่านแล้วปล่อยก๊ากออกมาไม่ได้ด้วยแม่ด่า ทรมาณ
    #25677
    0
  20. #25676 เนนนน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:18
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #25676
    0
  21. #25675 เนนนน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:17
    ไรต์สอบเสร็จแล้วหรอ

    #25675
    0
  22. #25674 Flowra (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:10
    ฟินนนน ชอบพี่หมี
    #25674
    0
  23. #25673 Jing (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:09
    อัพเร็วๆ จ้า อยากกระโดดกอดหมี
    #25673
    0
  24. #25671 ป๊อปปี้ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 14:17
    ไรท์บ่ายสองล้ะ &#10084;&#65039;. รออยุ่ค่า
    #25671
    0
  25. #25670 ืninggy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 14:15
    อะนั่นแน่ ทำไม่หลุดไวจังหมี ต้มมาม่ายังไม่อืดเลย 5555
    #25670
    0