Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 38 : Bear boyfriend SS2 ตอนพิเศษ: ความลับของอชิ I [Loadingุ100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    25 ส.ค. 58

BBF SS2
-ตอนพิเศษ-
ความลับของอชิ I



"แฟนผม..."
By Ashi.


 
Spacial Ashi
 
Ashi talks.
 
 
 
 
 
ตอนที่ผมโทรหาเอมจริงๆผมอยู่ที่ด้านหน้าผับและกำลังหาที่จอดรถอยู่ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ที่ปล่อยเอมมากับเพื่อนโดยที่ไม่มีผมมาด้วยผมเลยรีบกลับมาและถึงเร็วกว่าปกติ
 
 
 
 
 
 
แค่เดินเข้ามาในผับก็มองขึ้นไปเห็นชั้นลอยด้านบนได้ชัดเจน ตรงนั้นผมเห็นเอมคุยกับผู้ชายคนนึงด้วยสีหน้าลำบากใจ
 
 
 
 
 
 
 
ไหนบอกว่ามีแต่เพื่อนแล้วจัดแบบไพรเวท?
 
 
 
 
 
 
 
เอมเรียนหญิงล้วนมาแล้วไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเสนอหน้ามาได้ยังไง!
 
 
 
 
 
 
 
ผมเดินขึ้นมาบนชั้นลอยทันที กลุ่มผู้หญิงที่ผมคิดว่าเป็นเพื่อนเอมสะกิดกันให้หันมามองผมแต่ผมไม่ได้สนใจเดินตรงไปยังเป้าหมายทันที
 
 
 
 
 
 
 
"พี่ชอบเอมครับ!" ผมชะงักทันทีกับประโยคที่แสลงหูนั่น อยากจะกระชากมันมาต่อยสักทีนึงแต่ยังยั้งตัวเองไว้อยู่
 
 
 
 
 
 
 
"คือเอมมีแฟนแล้ว..."  เอมพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอึดอัด ดีที่เธอพูดไปแบบนั้นนะ
 
 
 
 
 
 
 
"พี่รู้!"
 
 
 
 
 
 
 
หืมมมมม?! คำตอบของมันเล่นเอาผมคิ้วกระตุก มันคงกำลังจริงจังมากเลยสินะผมมายืนแผ่รังสีด้านหลังมันขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
อยากกระทืบคนมาก...คันทีน!
 
 
 
 
 
 
 
แล้วผมก็เกิดความความคิดขึ้นมาว่าทำไมผมไม่รอดูเอมจัดการเรื่องนี้เองก่อน ค่อยกระทืบมันทีหลังยังไม่น่าจะสาย
 
 
 
 
 
 
 
"คือว่า..." เอมอึกอัก
 
 
 
 
 
 
 
"ให้พี่พยายามทำทุกอย่างให้เราหันมาชอบพี่แทนผู้ชายคนนั้นได้ไหม ถ้าพี่ทำทุกอย่างแล้วเอมยังเห็นเขาดีกว่า ถึงตอนนั้นพี่จะไม่เซ๊าซี๊เอมเลย" พูดเสร็จมันก็เอื้อมมือจะไปจับตัวเอมแต่ดูท่าแล้วเอมคงจะขยับตัวหนีมันเลยวืด "พี่ขอโอกาสเถอะนะเอม...นะ"
 
 
 
 
 
 
 
สมัยนี้คนเรามันหน้าด้านขนาดนี้เลยเหรอวะ!
 
 
 
 
 
 
 
"คือถ้าเอมไม่ชอบแล้วพี่จะจบจริงๆนะคะ จบแบบดีๆ แบบที่เรายังมองหน้ากันติดนะคะ" อ้าวเฮ้ย! ไหงพูดงั้น?! ถึงน้ำเสียงจะฟังดูรำคาญมากแต่มันก็ยังไม่ใช่อยู่ดีรึเปล่าวะ
 
 
 
 
 
 
 
 
"ครับ" มันตอบกลับด้วยน้ำเสียงดีใจสุดพลัง
 
 
 
 
 
 
 
 
เอาแล้วไงแฟนผมโจมตีผมด้วยคำพูดที่ไม่รู้จักคิดอีกแล้วไง!
 
 
 
 
 
 
 
การคบกันมันเป็นเรื่องของคนสองคนมันจะไปปล่อยให้มีไอ้คนที่สามเข้ามาเสนอหน้าได้ยังไงวะ เธอคิดอะไรของเธอกันแน่เนี่ย!
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าจะเกรงใจเอาไว้เกรงใจเรื่องอื่นได้ไหมไม่ใช่เรื่องนี้!
 
 
 
 
 
 
 
"ค่ะ เอางั้นก็ได้" เอมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเซ็งสุดขีดแต่มันทำให้ผมนึกถึงเรื่องเก่าๆขึ้นมาอีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
 
ตอนเอมคบกับไอ้ไอคิว มันก็แบบนี้ไม่ใช่เหรอวะ เธอคบมันไปได้โดยอาศัยแค่ความสงสารและความเห็นใจ ถ้าเธอมีนิสัยแบบนี้ต่อไปมันจะดีเหรอวะ ผมไม่ต้องใช้ทั้งชีวิตมานั่งระแวงเลยรึไงว่าไอ้นิสัยแบบนี้มันจะโผล่มาอีกเมื่อไหร่แล้วจะมีไอ้หน้าด้านที่ไหนเสนอหน้าเข้ามาอีกน่ะ!
 
 
 
 
 
 
 
"งั้นเหรอ! ตอบง่ายดีนะเอม!" ผมถามแทรกขึ้นมาด้วยความฉุนสุดพลัง 
 
 
 
 
 
 
 
เสียนิสัยที่สุด!
 
 
 
 
 
 
 
 
"นายเป็นใคร" ไอ้คนที่มันเสนอหน้ามาจีบเอมหันหน้ามาทางผมทันทีส่วนเอมน่ะเหรอ...ก็ยืนหน้าซีดเหงื่อตกอยู่กับที่ไง
 
 
 
 
 
 
 
"แฟนเอมเอง" เอมรีบเดินมายืนข้างผมเมื่อได้สติ
 
 
 
 
 
 
 
 
"งั้นเหรอ..." มันพึมพำแล้วยิ้มที่มุมปากด้วยท่าทางเยาะเย้ย
 
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้เวร! ถ้าไม่ติดว่าอยากดัดนิสัยแฟนผมจะซัดมันสักทีจริงๆด้วย! ถ้าผมต่อยมันไปคือเอมจะรู้ว่าผมโมโห แต่ถ้าผมเงียบไว้เอมจะรู้สึกว่าผมโมโหมากกว่าเดิมอีกผมเลยจำใจต้องนิ่งไว้ทั้งที่ใจจริงๆกำลังจินตนาการภาพที่ส้นเท้ากระแทกกับใบหน้ามันอยู่
 
 
 
 
 
 
 
 
"ที่มาจีบเค้าเนี่ยไม่รู้ว่าแฟน?...หรือรู้แต่ทำเพราะหน้าด้าน" ผมหลอกด่าไปอย่างงั้นเอง ก็ได้ยินเต็มสองหูอยู่เมื่อกี้ที่เอมบอกมันว่ามีแฟนมันก็ยังจะหน้าด้าน!
 
 
 
 
 
 
 
 
"รู้ แต่จะจีบมีปัญหาอะไร" มันยักคิ้วใส่ผมอย่างเข้าใจว่าตัวเองเป็นต่อ...อยากจะอ้วก! "น้องเค้าให้โอกาสกูแสดงว่าน้องเค้ายังไม่เต็มร้อยกับมึงนะ"
 
 
 
 
 
 
 
 
"คือ..." เอมพยายามจะพูดขึ้นมาแต่ผมไม่อยากฟังแล้ว คำพูดไอ้เวรนั่นมันกระแทกใจมาก!
 
 
 
 
 
 
 
"หน้าก็ไม่ได้เหี้ยมาก เสือกทำสันดานเหี้ยหนักมากนะ..." ผมมองหน้ามันอย่างดูถูก 
 
 
 
 
 
 
 
"ทำเป็นปากดีไป โดนแย่งมาแล้วจะรู้สึก" ผมหน้ากระตุกวูบแทบจะยั้งมือยั้งเท้าไว้ไม่อยู่เมื่อเจอกับประโยคกวนอารมณ์นั้น
 
 
 
 
 
 
 
"มั่นหน้ามากก็ตามสบายเลย กูก็อยากจะรู้เหมือนกัน..." ผมหันไปมองหน้าเอมนิ่งๆ คอยดูเถอะผ่านเหตุการณ์นี้ไปผมจะเอาให้เลิกขาดเลยไอ้นิสัยขี้สงสารขี้เกรงใจเนี่ย "...อยากรู้ว่าเค้าคิดยังไงถึงพูดออกไปแบบนั้น"
 
 
 
 
 
 
 
 
เอมทำหน้าช็อคไปสักครู่ สมควรจะช็อคอยู่หรอกเพราะผมใจดีด้วยมาตลอดนี่นาเจอแบบนี้เข้าไปจะสำนึกรึเปล่าก็ยังไม่รู้เลย...ดูท่าผมจะต้องเหนื่อยอีกแล้วสิ
 
 
 
 
 
 
 
 
สอนลูกลิงยังสอนง่ายกว่าแฟนตัวเองเลย!
 
 
 
 
 
 
 
"ฉันไม่ได้ตั้งใจนะอชิ ฉันแค่..."
 
 
 
 
 
 
 
"เอ่อ...มีอะไรกันรึเปล่า" ผู้หญิงที่เพิ่งเดินเข้ามาทำหน้าไม่ค่อยไว้ใจสถานการณ์ตึงเครียดตรงหน้าเท่าไหร่ เธอหันไปมองเอมก่อนจะอุทานออกมาเสียงดัง "เอม! เป็นอะไร แกจะร้องไห้เหรอ"
 
 
 
 
 
 
 
ผมเหลือบสายตาไปมองเอมนิดหน่อยก็ต้องรีบเหลือบสายตามาที่เดิมเพราะกลัวจะใจอ่อน เอาแล้วไง...จะร้องไห้จริงๆด้วย
 
 
 
 
 
 
 
"หน่า...ฉันอยากกลับบ้าน"
 
 
 
 
 
 
 
"พี่ไปส่งเอง" ไอ้หน้าด้านนั่นรีบพูดขึ้นมา เดี๋ยวเถอะ...เอมไม่อยู่เมื่อไหร่มันได้เจอผมแน่!
 
 
 
 
 
 
 
"เสือก! แฟนกู...กูไปส่งได้ ถ้าเค้าไปเป็นแฟนมึงเมื่อไหร่มึงค่อยทำ" ผมพูดออกไปอย่างหมั่นไส้
 
 
 
 
 
 
 
"อชิ!" เอมทำท่าจะน้ำตาร่วง "งั้นเอมไม่กลับ!"
 
 
 
 
 
 
 
ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันที ตัวเองทำผิดยังไม่รู้ตัวว่าทำผิดยังจะมาน้อยใจกับคำพูดเล็กๆน้อยๆ แล้วก็ดันจะมาดื้อไม่ถูกเวลาอีก! 
 
 
 
 
 
 
 
"...ก็แล้วแต่เอม" ผมพูดแค่นั้นแล้วเดินออกมาทันที แผนดัดหลังน่ะผมมีอยู่แล้ว ผมรีบควักโทรศัพท์มือถือมาโทรหาตัวช่วยทันที ได้เวลาเริ่มแผนที่ผมเพิ่งคิดสดขึ้นมาแล้ว!




 
"มึงอยู่ไหนวะธี!" ผมถามออกไปทันทีเมื่อมันกดรับสาย
 
 
 
 
 
 
(เอกมัยครับเพื่อน มึงมีอะไรครับ?) เสียงที่ดังลอดเข้ามาในโทรศัพท์ทำให้ผมรู้ทำทีว่างมันต้องแรดอยู่ในผับไหนสักแห่งแน่
 
 
 
 
 
 
 
"ออกมาหากูหน่อย เดี๋ยวนี้เลย"
 
 
 
 
 
 
 
(มาคิดถึงกูอะไรตอนนี้บอกเลยไม่ว่าง กำลังจะได้หญิง ถ้าคิดถึงไว้ว่างๆกูจะ...)
 
 
 
 
 
 
 
"ไปส่งเอมให้กูหน่อย" ผมพูดแทรกโดยไม่รอให้มันเพ้อเจ้อจบ
 
 
 
 
 
 
 
 
(อ้าว ทำไมไม่ไปส่งเองวะ) มันถามขึ้นมาอย่างแปลกใจทันที (มึงไม่อยู่เหรอ)
 
 
 
 
 
 
 
"ทะเลาะกันอยู่"
 
 
 
 
 
 
 
 
(ทะเลาะเรื่องอะไรวะ!) ไอ้ธีรีบถามขึ้นมาอย่างไว (เล่าเลยๆ)
 
 
 
 
 
 
 
"เดี๋ยวค่อยเล่า ตอนนี้เอมอยู่Inch clubทองหล่อ มึงโทรหาเอมเองแล้วพาเอมกลับบ้านนะ เดี๋ยวกูส่งแผนที่ให้ ส่งเอมเสร็จแล้วเจอกันที่คอนโดมึง"
 
 
 
 
 
 
 
 
(เออๆ กูยอมเสียสละพี่สาวนมบึ้มเพื่อมึงเลยนะ...)
 
 
 
 
 
 
 
ผมวางสายไปโดยไม่รอให้มันเพ้อเจ้อต่อแล้วกดส่งแผนที่ไปให้มัน ก่อนจะขับรถออกมารอตรงมุมอับๆ ไม่นานผมก็เห็นเอมเดินออกมา แน่นอนว่าเธอต้องมองหารถของผมอยู่แล้ว แต่มองหายังไงก็คงไม่เจอหรอก สักพักเอมก็รับโทรศัพท์ที่ผมคิดว่าจะต้องเป็นไอ้ธีโทรมาแน่ เมื่อวางสายไปเธอก็นั่งลงเขี่ยดินเล่น ...คงจะเครียดน่าดู ปกติผมเห็นเธอจ๋อยนะแต่เธอไม่เคยจ๋อยได้ขนาดนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รอไม่นานไอ้ธีก็ขับมารับเอมออกไป ผมโทรหาเลขาเมให้ช่วยหาข้อมูลของไอ้ผู้ชายคนนั้นให้หน่อย มันมาวันเกิดน้อยหน่าพร้อมเพื่อนๆที่ดูยังไงก็มีแต่ผู้หญิงมีมันเป็นผู้ชายโดดมาอยู่คนเดียว ถ้าไม่เป็นคนในครอบครัวน้อยหน่าก็ต้องเป็นแฟนชัวร์!...ผมมั่นใจ ผมเลยให้ข้อมูลเลขาเมไปแค่ชื่อกับนามสกุลของน้อยหน่าแค่นั้น สักพักก็เดินลงจากรถมาอีกรอบ รอบนี้เป็นรอบคิดบัญชี!
 
 
 
 
 
 
 
 
"ช่วยตามเพื่อนผมให้หน่อยครับ" ผมสะกิดพนักงานเสิร์ฟแล้วยื่นเงินให้แทนน้ำใจ
 
 
 
 
 
 
 
"คนไหนครับ"
 
 
 
 
 
 
 
 
"ผู้ชายคนนั้นครับ" ผมชี้นิ้วขึ้นไปบนชั้นลอยตรงที่ไอ้หมอนั่นยืนเหม่ออยู่ เพลงกระหึ่มในผับคงไม่ได้ระคายหูมันสักนิดสินะ คงจะให้ความสนใจแต่เรื่องแฟนคนอื่นถึงได้เหม่อขนาดนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
พนักงานเสิร์ฟพยักหน้าแล้วเดินขึ้นไปคุยกับมันสักครู่พนักงานเสิร์ฟก็ชี้ลงมาที่ผมซึ่งยืนกอดอกรอมันอยู่ด้านล่าง ถึงแม้ว่าคนในผับจะเยอะขนาดไหนผมเชื่อว่ามันมองเห็นผมชัดเจน
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมยืนจ้องหน้ามันอยู่สักครู่ก็เดินออกมาด้านนอก รออยู่ไม่นานมันก็เดินตามออกมาด้วยท่าทีกวนอารมณ์
 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงเข้ามาอีกทำไม จะหาเรื่องกูเหรอ" มันเปิดประเด็นแล้วหัวเราะเบาๆ "เด็กอย่างมึงจะมีปัญญาทำอะไรกู"
 
 
 
 
 
 
 
 
เด็ก?
 
 
 
 
 
 
 
ทำไมผมไม่รู้สึกว่าผมเด็กเลยล่ะ?!
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วที่สุภาพตอนอยู่ต่อหน้าเอมนี่คือตอแหลสินะ พอไม่มีคนอื่นก็ขึ้นกูขึ้นมึงทั้งที่ไม่สนิทเชียว 
 
 
 
 
 
 
 
"มึงอย่างหลงตัวเองให้มาก ที่กูกลับมานี่กูจะมาเตือน" ผมพูดจบพอดีกับที่เลขาเมส่งข้อมูลมาทางไลน์ให้ผม
 
 
 
 
 
 
 
 
"เตือน?" มันทำหน้าแปลกใจใส่ผมแล้วระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น "เด็กอย่างมึงจะมาเตือนอะไรกู"
 
 
 
 
 
 
 
"ชีวิตมึงคงมีปมมากสินะ" ผมเลื่อนดูประวัติมันคร่าวๆแล้วก็ต้องรู้สึกทึ่งกับสกิลการหาข้อมูลของเลขาเม อะไรมันจะหามาได้ละเอียดยิบขนาดนี้วะ!  แม้กระทั่งว่าโดนส่งไปเรียนเมืองนอกเพราะไปทำลูกสาวชาวบ้านท้องเนี่ยนะ
 
 
 
 
 
 
 
"มึงก็แค่เด็ก กูโตแล้วมีเงิน มีงานกูมีทุกอย่างให้เค้าได้ อย่างมึงจะมาสู้อะไรกู" มันพูดออกมาด้วยใบหน้ามั่นใจ
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วเขาอยากได้ไหม? ถ้ากูบอกว่ากูทำงานมาตั้งแต่อายุ15 เงินกูก็คิดว่ามีไม่มากแต่ใช้ทั้งชาติก็คงไม่หมด รู้แบบนี้แล้วมึงมองกูโตขึ้นมาบ้างไหม" อีกอย่างมันคิดว่าหลานเจ้าสัวเขาจะเดือดร้อนเรื่องเงินจริงเหรอ ผมไม่เห็นว่าเอมจะเป็นคนแบบนั้นเลย
 
 
 
 
 
 
 
"สรุปมึงต้องการมาพูดแค่นี้" มันพูดขึ้นมาหลังจากหายอึ้งกับคำพูดกวนประสาทของผม "พรุ่งนี้เตรียมใจไว้เลย กูตามไปจีบเอมถึงบ้านแน่!"
 
 
 
 
 
 
 
"เหรอ...มึงแน่จริงมึงก็เอาไอ้ภาวัตร!" ผมเรียกชื่อจริงมันออกมา
 
 
 
 
 
 
 
"มึงรู้ชื่อกูได้ยังไง!" มันถลามากระชากคอผมทันทีแต่ผมแค่ใช้แขนกระแทกแรงๆมือนั่นก็หลุดออกไป
 
 
 
 
 
 
 
"กูอยากรู้ถึงโคตรกูก็ทำได้ อย่าเสนอหน้ามาใกล้แฟนกูอีก ไม่งั้นกูจะเล่นมึงให้ไม่อยากกลับมาอยู่ไทยอีกเลย!"
 
 
 
 
 
 
 
"ไอ้หมาลอบกัด!" 
 
 
 
 
 
 
 
...แค่สืบประวัตินี่เรียกว่าลอบกัดได้เลยเหรอ?!
 
 
 
 
 
 
 
 
"ลอบกัด? ตรงไหนที่เรียกว่าลอบกัด เรื่องไปทำผู้หญิงท้องแล้วไปบังคับเขาทำแท้งมึงก็เป็นคนทำเอง...แล้วสรุปกูลอบกัดมึงยังไง" มีแต่มันนั่นแหละอยากจะลอบตีท้ายครัวผม!
 
 
 
 
 
 
 
คิดแล้วความโมโหก็พุ่งขึ้นมาอีกรอบ 
 
 
 
 
 
 
 
ขันติ ขันติ...ขันแตก!
 
 
 
 
 
 
 
"มึง...ไปเอามาจากไหน" มันจะเข้ามากระชากคอเสื้อผมอีกครั้งแต่ผมต่อยสวนเข้าไปที่ใบหน้ากวนส้นเท้านั่นจนมันเซเกือบล้ม
 
 
 
 
 
 
 
"มึงไม่จำเป็นต้องรู้! และเรื่องเอมอย่าให้กูต้องพูดซ้ำซาก" ผมชี้หน้ามันคราวนี้ไม่ทีแววตาที่คิดว่าตัวเองเป็นต่ออยู่ในแววตานั่นอีกแล้วกลับกันมันมีแต่ความหวาดระแวง "ถ้ากูรู้ว่ามึงพยายามจะเข้าใกล้แฟนกูอีกเมื่อไหร่ มึงเตรียมบอกลาชีวิตดีๆของมึงได้เลย!"
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมสำทับเสร็จก็เดินมาขึ้นรถทันที มั่นใจเต็มร้อยว่าหลังจากนี้ไปมันไม่กล้ายุ่งกับเอมแน่ๆ
 
 
 
 
 
 
 
ใจจริงผมอยากทำอะไรที่มากกว่าขู่มาก ผมอยากกระทืบมันให้สะใจแต่ก็ทำไม่ได้ ไม่งั้นแม่ได้ฆ่าผมตายโทษฐานทำให้พ่อเสียชื่อเสียงแน่!
 
 
 
 
 
 
 
เป็นครั้งแรกที่ผมคิดว่าพ่อน่าจะไม่ได้เป็นผู้พิพากษาเพราะคำว่า 'ผู้พิพากษา' นี่แหละที่ค้ำคอผมอยู่ ทำให้ผมต้องพยายามทำตัวเป็นคนดีทั้งที่บางทีผมก็ไม่อยากเป็น!
 
 
 
 
 
 
 
Rrr
 
 
 
 
 
 
โทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาทำให้ผมต้องเหลือบสายตาไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นสายจากไอ้ธีเลยกดรับ
 
 
 
 
 
 
 
(ส่งเอมถึงบ้านแล้ว มึงอยู่ไหนวะอชิ? รีบมาเล่าเลยว่าทะเลาะอะไรกัน) มันโพล่งขึ้นมาโดยที่ผมยังไม่พูดอะไรออกไปเลย
 
 
 
 
 
 
 
"กำลังจะไปคอนโดมึง แล้วมึงอยู่ไหน" ผมคำนวณเวลาในใจคร่าวๆว่าดึกขนาดนี้รถคงไม่ค่อยติดแล้ว ขับไม่เกินสิบนาทีคงไปถึงคอนโดไอ้ธีเพราะคอนโดมันอยู่ใกล้ๆนี่เอง
 
 
 
 
 
 
 
(อีกนานไหมเดี๋ยวกูรอหน้าคอนโด)
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่นาน แค่นี้แหละ”
 
 
 
 
 
 
 
ผมกดวางสายไปแล้วรีบขับรถออกมากจากผับ เป็นไปตามที่คาดไว้เมื่อขับออกมาที่ถนนรถก็ไม่ค่อยติด อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้เป็นช่วงกลางเดือนคนเลยไม่ค่อยออกมาเที่ยว สิบนาทีต่อมาผมก็ขับมาถึงคอนโดของไอ้ธี มันจอดรถรอผมอยู่ตรงทางขึ้นลานจอดรถแล้วเมื่อเห็นว่าผมมาถึงมันจึงขับรถนำขึ้นไปบนลานจอด ธีเจรจากับยามอยู่สักครู่ยามก็พยักหน้าแล้วโบกรถผมให้ตามรถมันเข้าไป คอนโดนี้ค่อนข้างดีตรงมีการฟิกซ์ที่จอดรถและแน่นอนว่าห้องหรูอย่างมันต้องได้สิทธิการจอดรถมากกว่าหนึ่งคันอยู่แล้วผมเลยไม่จำเป็นต้องไปวนหาที่จอดรถให้ลำบาก
 
 
 
 
 
 
 
 
“เอมเป็นไงบ้าง” ผมถามเมื่อเราเข้ามาในลิฟต์แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
“ทำหน้าเหมือนจะตายอ่ะ กูแอบสงสารเลยนะ” ไอ้ธีหันมาทำหน้าแหยๆใส่ผม “นี่สรุปไปโกรธมันเรื่องอะไรวะ เห็นมันบอกว่าพี่ชายเพื่อนมาจีบแล้วมึงก็ไปโกรธมัน”
 
 
 
 
 
 
 
“พูดไม่จบน่ะสิ” ผมถอนหายใจอย่างแสนเซ็ง “ดันไปเกรงใจไอ้หมอนั่นน่ะสิ...แบบนี้ทุกทีเลย”
 
 
 
 
 
 
 
 
“แฟนมึงนี่นิสัยเสียนะ” ไอ้ธีหัวเราะออกมาเบาๆแต่ผมรู้สึกไม่ขำด้วยเลย “แล้วมึงจะทำยังไง แกล้งโกรธแบบนี้เหรอ”
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้เราเดินออกจากลิฟต์มาถึงห้องชุดของไอ้ธีแล้ว ผมเคยแปลกใจนะว่าผู้ชายนิสัยประหลาดชอบส่ายหางระริกรี้ไปติดเบ็ดของผู้หญิงไปทั่วน่ะทำไมมีพื้นที่ส่วนตัวที่เรียบร้อยขนาดนี้ ตั้งแต่ผมคบกับมันมาผมยังไม่เคยเห็นพื้นที่ส่วนตัวของมันรกเลยไม่ว่าจะเป็นที่บ้านหรือที่คอนโด
 
 
 
 
 
 
 
 
“เออ” ผมตอบเบาๆแล้วเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา “กูจะทำให้ใกล้เคียงกับคำว่าเลิกมากที่สุด กูอยากให้เอมคิดได้เองบ้างว่าความสัมพันธ์ของคนสองคนมันต้องหนักแน่นขนาดไหน”
 
 
 
 
 
 
 
 
“มึงไม่กลัวเอมขาดใจตายเหรอวะ วันๆมันก็มีแต่อชิ อชิ แล้วก็อชิน่ะ” ไอ้ธีเดินไปหยิบขวดเหล้าพร้อมกับแก้วมาวางตรงหน้าผมโดยที่ผมไม่ได้ขอ
 
 
 
 
 
 
 
 
“เอมอ่ะไม่ตายหรอก” ผมเอื้อมมือไปดึงขวดเหล้ามาเทใส่แก้วทั้งสองใบ ก่อนจะยื่นแก้วหนึ่งส่งไปให้มัน “ถ้าเอมทำแบบนี้บ่อยๆ...คนที่จะหึงตายน่าจะเป็นกูมากกว่า”
 
 
 
 
 
 
 
 
“แล้วถ้าแผนมึงพลิกล่ะ ถ้าเอมมันทนไม่ไหวขึ้นมาแล้วบอกเลิกมึงล่ะ” ไอ้ธีรับแก้วไปแล้วเลิกคิ้วถามผมอย่างสงสัย
 
 
 
 
 
 
 
“กูก็...”
 
 
 
 
 
 
---------------------------------
Loading100%

ฐาปกรณ์ แอคแทค=_=
ไม่มีใครแปลกใจเลยว่าทำไมพี่ฟานหายไปจากชีวิตน้องเอม
เพราะแบบนี้นี่เองงงงงง....

และแล้วก็ผิดแผน แผนพลิกตามที่ธวยหัวคีคาดการณ์ไว้

#คอมเม้นเป็นกำลังใจเค้าด้วยน้า55555
จะเลิกรักหมีเหรอ เลิกรักไปเล้ยยยยยย<3

สำคัญมาก****=> ใครที่สั่งหนังสือเค้าไปแล้วไม่มีชื่อโปรดอินบอกซ์หาเค้าด่วนๆ
จิ้มรูปหมีด่วนเลย








ฝากเรื่องของ ธวยหัวคี ด้วยนะจ๊ะ
ไม่ฮาให้ตบนางเอกเลยจ้า555

Pretty Boy เปลี่ยนตัวร้ายเป็นคนรัก : ลงแล้ว 6 ตอน 
ช่างเป็นผู้ชายที่เห็นแล้วออร่าความหล่อทิ่มตาตั้งแต่ครั้งแรก! มันจะดีมากเลยถ้าชื่อเสีย(ง)ของเขาจะดีกว่า'กะล่อนร้อยรู!' แล้วกระเทยหลอกๆอย่างฉันจะเปลี่ยนเขายังไงล่ะเนี่ย....ทำไงดีคนนี้ฉันอยากได้มาก! 
Type : เรื่องยาว > รักหวานแหวว 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

31,181 ความคิดเห็น

  1. #30919 Timbary Macggee (@fan-kim) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:29
    ไรท์จ๋า ถามครั้งที่แปดร้อยแล้ว//////หมี อชิ ตัวเป็นๆ ที่ไรท์เอามา แคส น่ะ he เป็นใครเหรอคะ
    #30919
    1
    • #30919-1 KOYBABYPIG (@montree2628) (จากตอนที่ 38)
      2 สิงหาคม 2559 / 11:55
      หมีอชิ คือชอนดุง วง mblaq จ้า
      #30919-1
  2. #30861 ZxIndez (@ZxIndez) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 13:10
    ถึงจะเป็นแผนแต่พี่หมีก็ใจร้ายไปอยู่ เสียใจแทนเอมอ่ะ -^-
    #30861
    0
  3. #25404 panwarai (@pinoiy07) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 09:52
    มาตอบคำถามของ ธี ค่ะ ถ้าเอม บอกเลิก จะทำอย่าไงร  "กูก้อปล้ำ" 555 งานอย่างนี้ หมีถนัด ชิมิ ชิมิ
    #25404
    0
  4. #25403 panwarai (@pinoiy07) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 09:52
    มาตอบคำถามของ ธี ค่ะ ถ้าเอม บอกเลิก จะทำอย่าไงร  "กูก้อปล้ำ" 555 งานอย่างนี้ หมีถนัด ชิมิ ชิมิ
    #25403
    0
  5. #25157 nipa2520 (@nipa2520) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 22:38
    มาอ่านรอ รอบที่เท่ารัยแล้วก็
    ม่ายรู้
    #25157
    1
    • #25157-1 พลอยส้ม (@somice) (จากตอนที่ 38)
      27 สิงหาคม 2558 / 03:29
      มาแล้วเน้ออออออ จะเห็นคอมเม้นเค้ามั้ยเนี่ย555
      #25157-1
  6. #25155 นุ่ม (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 22:13
    สงสารเอม เลิกเลยยยย ดีไหม
    #25155
    1
    • #25155-1 พลอยส้ม (@somice) (จากตอนที่ 38)
      27 สิงหาคม 2558 / 03:30
      อย่าเล้ยยยยย แบบนี้หายากนะ:)
      #25155-1
  7. #25154 marisa-000 (@mailkhaun) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 21:49
    เอมเล่นหมีคืนเลยยยยยย
    #25154
    0
  8. #25153 แบร์ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 21:45
    หมีอ่ะ!!!ทำถูกแล้วเอมจะได้หลาบจำ
    #25153
    0
  9. #25143 Auauu (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 19:39
    เห็นด้วยว่าอชิใจร้ายกับเอมเกินไป ไม่เคยอธิบายอะไรให้ฟังเลย คิดแทนเอมทุกอย่างว่าทำแบบนี้จะดีกับเอม ทั้งที่ความรักควรจะเป็นการคุยกันทั้งสองฝ่าย เดิมเอมก็หงอกับอชิอยู่แล้ว สงสารนางจริงๆ
    #25143
    0
  10. #25140 Proud Chanya (@proudlovelove) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 19:21
    มาต่อเลยน้าา ~ T^<
    #25140
    0
  11. #25139 Rawisara Toey (@to3ey) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 19:11
    เกลียดหมี แผนสูงงงงงง สงสารเอมมมม :( เจิม
    #25139
    0
  12. #25135 aplcherry (@aplcherry) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 17:30
    รอ ร๊อ รอ
    #25135
    0
  13. #25131 แก้วกลางดง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 16:59
    "กูก็... แล้วแต่เอมไง" ฮ่าๆๆๆ มั่วๆเอา อชิเลือดเย็นมากกกก
    #25131
    0
  14. #25125 Greatest moon (@missmyself) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 14:05
    ไม่ใช่แค่เอมพูดอะไรไม่คิดหรอก  ดูตามบริบทแล้วตอนที่เอมบอกเลิกเพราะอชิทำตัวไม่แคร์เอมมากกว่า  เหมือนบอกเลิกเพราะอยากให้มาง้ออะ  ซึ่งเราว่าอารมณ์ตอนนั้นเอมไม่ผิด  แต่คำพูดของอชิที่บอกว่าเคยรักเอม  ซึ่งหมายความว่าตอนนี้ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นแล้ว  นี่ต่างหากที่เรียกว่าพูดไม่คิด  ดูเป็นพวกไม่มีหัวคิดยิ่งกว่าเอมอีกที่คิดวิธีดัดนิสัยแฟนแบบนี้  สงสารเอมนะ  ตั้งแต่ตอนต้นๆเราว่าเอมวิ่งตามอชิอยู่นานมาก  พอผิดนิดหน่อยจะบอกกันดีๆก็ไม่ทำ  คิดหาวิธีการอะไรให้วุ่นวายเหมือนแฟนเป็นลูกอะ  ถ้าเราเป็นเอมคงอดเปรียบเทียบตัวเองกับแฟนเก่าอชิไม่ได้ว่าทำไมกับแฟนเก่าอชิถึงได้ทำดีด้วยขนาดเลิกกันไปแล้ว  แต่กลับเอมนี่ทำร้ายจิตใจกันจัง 

    อยากให้อชิแพ้ภัยตัวเองจากแผนการงี่เง่านี่จริงๆ  เล่นกับหัวใจคนอื่นมันสนุกนักหรือไงวะ
    #25125
    0
  15. #25123 jeedzaa2535 (@jeedzaa2535) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 12:27
    สู้ๆนะหมี เอาให้เข็ดเลย
    #25123
    0
  16. #25121 jaokook. (@varantry) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 11:52
    ให้เอมดัดนิสัยอชิบ้างได้มั้ย ใจร้ายเกินไปแล้วจริงๆ
    #25121
    0
  17. #25118 sukanya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 11:01
    กูก็............ เงิบบบบบบ จร้าาาา

    พรสวรรณ์ในการตดต่อ ยอดเยี่ยมมากคร้าาา โหดร้ายกับรีดเดอร์มากคะไรต์

    เจ็บปวดดดด 5555+
    #25118
    0
  18. #25117 KINGAJ (@jp_bluesky) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 09:02
    ต่ออ่าาาา อยากรู้ สรุปแผนพลิกสินะ สะใจแปป5555// สู้ๆน่าาาารออ่านค่าา
    #25117
    0
  19. #25116 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 08:49
    ก็.....อะรายยยยยยย
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงอ่ะ
    #25116
    0
  20. #25115 Popne (@poppynasraka) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 08:29
    แต่ทำแบบนี้เหมือนอชิไม่ไว้ใจเอมสักอย่าง พูดดีดีก็ได้ม้างงงง เสียความรู้สึกกันหมด
    #25115
    0
  21. #25114 jirakyeom (@payplaysmile) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 08:01
    ฉลาดเจ็บปวดอ่ะไปมั่ยอชิ55
    #25114
    0
  22. #25113 wataree srifah (@wataree6002) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 07:36
    คาดหวังว่า กูก็....ไม่เลิกกกกกก!!!!!!!
    #25113
    0
  23. #25111 YellY YinG (@sansanee5740) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 06:50
    ค้างงงไรต์ค่ะมันแบบว่า มาต่อนะ "กูก็" หมีเล่นนะไม่เข้าใจเลย เดายากจังความรู้สึกพี่หมี
    #25111
    0
  24. #25108 Nutrition Facts (@marrysmaze) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 02:35
    กัดปาก
    #25108
    0
  25. #25105 mookbeam (@mookielovesnsd) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 00:29
    ไรท์ขาาา รีบมาต่อเร็วๆน้าาาาา ขอแบบถี่ๆๆๆๆๆๆนะค้าาา แบบสงสารเอมมากกกกกกก
    #25105
    0