Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 15 : Bear boyfriend EP14: อย่างงี้นี่้เอง!1[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    8 มิ.ย. 58

EP14
อย่างงี้นี่เอง!1



"อย่าบอกนะว่า....."
By Ashi.



 
ตลอดทางที่ฉันขับรถเข้ากรุงเทพ ฉันรู้สึกลุ้นระทึกอยู่ตลอดเวลา ไม่ใช่ลุ้นระทึกว่ารถจะติดรึเปล่า ไม่ใช่ลุ้นระทึกว่าจะไปงานไม่ทัน แต่ลุ้นระทึกว่าหมีจะทำอะไรให้ฉันจิตเตลิดแล้วขับไปชนท้ายสิบล้อรึเปล่าต่างหาก!
 
 
 
 
 
หลังจากที่หมีบอกว่าจะเปลี่ยนกางเกงเขาก็เปลี่ยนกางเกงจริงๆ! ฉันนี่ขับรถตัวแข็งไม่กล้าจะหันคอไปเฉียดฝั่งคนนั่งแม้แต่น้อย ถึงจะรู้ว่าถ้าเขากล้าเปลี่ยนแบบนี้เขาคงใส่บอกเซอร์ไว้ด้วยก็เถอะฉันก็ไม่สามารถจะหันไปมองได้จริงๆ
 
 
 
 
 
ถ้าหันไปฉันได้ทิ้งพวงมาลัยรถแล้วกระโจนไปขยำขยี้หมีตัวขาวๆตัวนี้แน่ๆ
 
 
 
 
 
โอ๊ย! ฉันรู้สึกโรคจิตอย่างหาสาเหตุไม่ได้=_=
 
 
 
 
 
"เลี้ยวเข้าซอยข้างหน้านี้แหละ" อชิที่เมื่อตะกี้นั่งฮัมเพลงพึมพำอย่างมีความสุขหยุดร้องกะทันหันแล้วบอกทางฉัน เมื่อยมือเมื่อยเท้ามากขอบอก ขับจากพัทยามากรุงเทพนี่ไม่เท่าไหร่ แต่ขับจากกรุงเทพแล้วเจอรถติดแบบพีคสุดๆนี่สิ ฉันนี่เหยียบคันเร่งสลับเหยียบเบรคจนเท้าล้าไปหมดไม่รู้จะมีปัญญาใส่ส้นสูงเดินไปได้กี่นาน
 
 
 
 
 
อชิบอกให้ฉันจอดรถลงข้างกำแพงบ้านที่สูงลิบหลังหนึ่งย่านรามคำแหง รอบกำแพงบ้านมีรถหรูจอดเรียงกันหลายคัน รู้เลยว่าเจ้าของบ้านคนนี้ต้องรวยบรมโคตรแน่นอน อชิเดินอ้อมไปเปิดท้ายรถหยิบกล่องของขวัญออกมาขณะที่ฉันกำลังยักเย่ยักยันพยายามจะใส่รองเท้าอยู่ เขาเดินมาหยุดอยู่ด้านข้างจนฉันใส่รองเท้าเสร็จ
 
 
 
 
 
"ไปรึยัง" อชิยื่นแขนมาตรงหน้าให้ฉันเกาะ
 
 
 
 
 
"อะ....อือ" ฉันเอื้อมมือไปเกาะแขนเขาอย่างเก้ๆกังๆ ฉันยังเขินอยู่นะ มากๆเลยด้วย
 
 
 
 
 
"ให้เกาะเฉยๆนะ ห้ามทำอย่างอื่น...." เขาพูดแล้วกลั้นหัวเราะแต่ฉันเกือบสะดุดเท้าตัวเองเมื่อได้ฟัง 
 
 
 
 
 
"นายล้อฉันเหรอ!"
 
 
 
 
 
"แล้วเมื่อเช้าใครมันมา...ลวนลามฉันอ่ะ" เขาพูดตาเป็นประกายวิบวับ ฉันรู้สึกอุณภูมิที่หน้าจะสูงขึ้นโดยไม่ได้ขออนุญาติจากเจ้านายอย่างฉันเลย ฉันปล่อยมือออกจากแขนเขาแล้วเอามือมาตีหน้าตัวเองไปมาหลายที
 
 
 
 
 
"อย่าเขินเยอะ เขินแค่นี้พอละ...ทำงานได้แล้ว" เขายื่นแขนมาให้ฉันเกาะอีกรอบซึ่งฉันก็จำต้องเกาะแขนเขาแล้วเดินเข้ามาในงาน ใครบอกว่าฉันอยากจะเขินเขากันเล่า!.....อยู่เฉยๆฉันก็จะไม่ไหวแล้ว นี่เล่นมาทำตัวสะดีดสะดิ้งฉันก็ต้องใจเต้นเป็นะรรมดาสิ
 
 
 
 
 
"คนนั้นคุณธดล เป็นลูกค้าที่นำเข้าอุปกรณ์แต่งรถกับหม่าม๊า" อชิกระซิบเบาๆเมื่อเดินเข้ามาในงานแล้วเจอคุณลุงที่ดูอายุไม่น่าจะเกิน50 ยืนต้อนรับแขกอยู่
 
 
 
 
 
"ที่มี๊ส้มบอกว่าเป็นคนจัดแข่งรถที่บุรีรัมย์นั่นรึเปล่า" ชื่อคุ้นๆเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อน
 
 
 
 
 
"นั่นแหละ" อชิพาฉันเดินตรงเข้าไปไหว้เขา "สวัสดีครับคุณลุง คุณป้า"
 
 
 
 
 
คุณธดลกับภรรยาหันกลับมาหาฉันกับอชิ เขายิ้มให้อชิแล้วเผื่อแผ่ยิ้มมาหาฉันด้วย ยิ้มที่ติดจะดูงงๆน่ะนะ
 
 
 
 
 
"สวัสดี แม่ไม่มาเหรออชิ" ดูท่าจะสนิทสนมกันน่าดูอยู่ดูจากการทักทายน่ะนะ
 
 
 
 
 
"แม่ติดธุระที่ต่างประเทศกับพ่อน่ะครับ เลยฝากให้ผมมาอวยพรวันเกิดคุณลุงแทน" อชิยิ้มจนตาหยีแล้วยื่นกล่องของขวัญไปให้คุณธดล
 
 
 
 
 
"ตัวไม่อยู่ยังอุส่าส่งของขวัญมาอีก" คุณธดลหัวเราะขำๆ คาดว่าคงจะเคยเจอความเกรียนของแม่หมีมาบ้างแล้วสินะ
 
 
 
 
 
"ฝากบอกแม่เราด้วยนะว่าอย่าลืมของฝากป้าล่ะ" ภรรยาคุณธดลหลิ่วตาใส่อชิ "พาสาวสวยมาด้วยนี่แม่รู้รึเปล่าเนี่ย"
 
 
 
 
 
"ทราบครับ" จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ เล่นเป็นคนบอกให้ฉันมาเองซะขนาดนี้=_=
 
 
 
 
 
"แหม ไม่น่าเชื่อนะ" ภรรยาคุณธดลเอามือป้องปากหัวเราะคิกคัก ฉันก็ได้แต่ฉีกปากยิ้มไม่รู้จะทำหน้ายังไง
 
 
 
 
 
"ตามสบายแล้วกันนะอชิ ถ้าเบื่อปาร์ตี้วัยร่วงแล้วก็ไปปาร์ตี้วัยรุ่นที่สระหลังบ้านได้โน้นได้ วันนี้วันเกิดไอ้ธีเหมือนกัน" คุณธดลชี้ไปที่บ้านอีกหลังที่อยู่ห่างออกไปแต่อยู่ภายในรั้วบ้านเดียวกัน
 
 
 
 
 
"งั้นผมขอตัวนะครับ" อชิยกมือไหว้อีกครั้งแล้วพาฉันเดินตัดสนามหญ้ามาที่บ้านหลังที่คุณธดลเพิ่งชี้มาเมื่อสักครู่
 
 
 
 
 
"นายรู้จักเขาเหรอคนชื่อธีอ่ะ" ฉันเดินกระย่องกระแย่งส้นของรองเท้าส้นเข็มสูงห้ายิ้วปักเข้าไปในสนามหญ้า โอ๊ย....ลำบากไปไหมบางที
 
 
 
 
 
"เพื่อนฉันเอง แล้วนี่เดินไหวไหมเนี่ย" อชิมองฉันด้วยความเป็นห่วงนิดหน่อย "โทษที มันไม่มีทางเดินต้องเดินผ่านสนามหญ้าอย่างเดียว"
 
 
 
 
 
"ก็พอไหวอยู่หรอก" สุดท้ายฉันก็เกาะแขนอชิแล้วก็เดินมาถึงหน้าบ้านจนได้ ซึ่งกว่าจะมาถึงจริงๆเล่นเอาขาฉันล้าไปหมด การที่รองเท้าปักลงไปในดินแล้วต้องยกขึ้น ปักอีกยกขึ้นอีกแบบนี้หลายๆรอบมันเมื่อยนะ=_=
 
 
 
 
 
"เปลี่ยนรองเท้าก่อน" อชิเปิดประตูเข้าไปหยิบสลิปเปอร์มาให้ฉัน ทำเหมือนเป็นบ้านตัวเองยังไงอย่างงั้น เมื่อถอดรองเท้าส้นเข็มนั่นออกแล้วมายืนอยู่บนสลิปเปอร์นุ่มๆ ฉันก็นึกขอบคุณอชิขึ้นมาทันที 
 
 
 
 
 
"เอารองเท้าวางไว้นี่ก่อนนะ" ฉันเตะๆรองเท้าไว้แถวประตู รู้สึกโคตรเกลียดมันมากเลยไอ้รองเท้าสีทองคู่นั้น
 
 
 
 
 
เสียงดนตรีดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อเราเดินผ่านโถงทางเดินมาใกล้ประตูหลังบ้าน และเมื่อประตูเปิดออกฉันก็เข้าใจแล้วล่ะว่ามี๊ส้มให้ฉันมาทำไม.....
 
 
 
 
 
จะให้มาทำไมซะอีกล่ะ! ในเมื่อตอนนี้ปาร์ตี้กันทั้งที่ขอบสระทั้งในสระเลยไง ผู้ชายและผู้หญิงวัยใกล้เคียงกับฉันกะจากปริมาณแล้วน่าจะเกินครึ่งร้อยกำลังกิน ดื่ม เต้น กันอย่างเมามันส์ สาวๆรอบสระก็แต่งตัวกันมาซะสวยเอ็กซ์ ส่วนที่อยู่ในสะกันก็ใส่บิกินีสีสดๆทั้งเล่นน้ำทั้งนอนอยู่บนแพยางกัน
 
 
 
 
 
แม่หมีรู้อยู่ก่อนแล้วสินะว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนจะมาผจญกับชะนีนมตู้มฝูงใหญ่ซะขนาดนี้=_=
 
 
 
 
 
"แม่นายนี่.....ฉลาดเนาะ" ฉันหันหน้าไปพึมพำกับเขาเบาๆ 
 
 
 
 
 
"สุดๆเลย" ซี่งเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆเหมือนกัน "หิวรึยัง?"
 
 
 
 
 
คำถามนี้ที่รอคอย! เมื่ออชิถามถึงของกินท้องฉันก็ร้องโครกออกมาทันที นึกได้ว่าวันนี้ตัวเองยังไม่ได้กินอะไรเลย โอ้มากอด! วันนี้ฉันมีชีวิตอยู่มาได้ยังไงจนถึงเย็นเนี่ย
 
 
 
 
 
"หิวสิ" หมีหัวเราะเบาๆแล้วเดินนำฉันไปที่โซนอาหาร ใจคอจะไม่หาเจ้าของงานก่อนเลยรึไงเนี่ย แต่ก็ดีแล้วล่ะเพราะฉันหิวมากๆเลย=_=
 
 
 
 
 
เมื่อเจออาหารวางเรียงรายอยู่ตรงหน้าฉันก็สติแตกทันที คลับแซนวิชเอย ขาหมูเอย แฮมรมควันเอย....เข้ามาอนู่ในท้องพี่เถอะนะ 
 
 
 
 
 
 
ฉันคว้าจานมาแล้วตักอย่างหน้ามืดตามัวทันที
 
 
 
 
 
"พอก่อนมั้ย ตักอีกนิดมันจะล้นจานแล้วนะ" อชิเตือนแล้วฉวยโอกาสคว้ามินิคอกเทลไส้กรอกพันเบค่อนขอวฉันไปกินหน้าตาเฉย ฉันกำลังจะอ้าปากด่าเขาสักทีเรื่องมาแย่งของกินของฉันแต่เสียงเรียกชื่อเขาดังขึ้นมาซะก่อน
 
 
 
 
 
"ไอ้เหี้ยอชิ!" เรียกกันซะแทบฉกไก่ไปกินในน้ำกันเลย ฉันและอชิหันไปตามเสียงเรียกก็เจอกับผู้ชายตัวผอมสูงในชุดสูทสีน้ำเงินเดินตรงมาหา
 
 
 
 
 
"ไงเหี้ยธี สบายดีนะมึง" อชิเองก็ทักไปในแบบเดียวกัน เคยเห็นแต่หมีโหมดสุภาพ มาเจอหมีตอนเถื่อนนี่ฉันก็อดจะแปลกใจไม่ได้นะเนี่ย
 
 
 
 
 
"กลับมาไม่มีบอกนะมึง" เขาต่อยไหล่อชิเบาๆแล้วหันมามองหน้าฉันยิ้มๆ "พาใครมาเนี่ย"
 
 
 
 
 
"เพื่อนกูเอง" คำพูดของอชิจี๊ดเข้าไปในใจฉัน...แล้วสรุปนี่ฉันหวังให้เขาแนะนำว่าอะไรถ้าไม่ใช่เพื่อน เอมอัชณาอยากจะบ้า
 
 
 
 
 
"โหย มีเพื่อนสวยขนาดนี้ไม่แนะนำ" เขาทำหน้ายิ้มแบบมีเลศนัย "มีแฟนยังครับ ผมจีบได้รึเปล่า"
 
 
 
 
ฉันผงะไปเมื่อธียื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ แต่อชิเอามือไปดันหัวเขาออกไปอยู่ที่เดิม
 
 
 
 
 
"โสด แต่จีบไม่ได้"
 
 
 
 
 
 
"โห กวนตีนนะเนี่ย" ธียิ้มบางๆ แล้วยื่นมือมาตรงหน้าฉัน "โอเค ผมล้อเล่นน่ะ ผมชลธีนะ เรียกว่าธีก็ได้"
 
 
 
 
 
 
"เอม" ฉันยื่นมือข้างที่ไม่ได้ถือจานไปเขย่ากับเขาเบาๆ 
 
 
 
 
 
"งานมึงไม่น่าเปิดแค่เพลงแบบนี้นะ ดีเจไปไหนอ่ะ" อชิหันไปมองทางบูตดีเจที่ตอนนี้ว่างเปล่า ธีถอนหายใจแบบเซ็งโคตรๆ
 
 
 
 
 
"เบี้ยวกูอ่ะดิ โทรไปตอนห้าโมงแม่งบอกคอนเฟิร์มๆ พอตอนหกโมงโทรมาบอกว่ามาไม่ได้แล้วท้องเสีย" อยู่ๆธีก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้สักอย่าง "มึงก็เปิดได้นี่หว่า ขึ้นไปเอนเตอร์เทนให้เพื่อนสักชั่วโมงสองชั่วโมงซิ"
 
 
 
 
 
ความรู้ใหม่สำหรับฉันเลยนะเนี่ย=_= ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าหมีสามารถเป็นดีเจได้ด้วย 
 
 
 
 
 
"เปิดไงล่ะไหนอุปกรณ์?" หมีทำมือบ๋อแบ๋
 
 
 
 
 
"บนบูตครบ ขาดแค่ดีเจ" ธีมองหมีอชิด้วยสายตากึ่งอ้อนวอน "ถ้ามึงตกลงเดี๋ยวกูให้เด็กยกโน๊ตบุ๊คกูไปตั้งเลย"
 
 
 
 
 
 
"เออ ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดมึงแล้วกัน พอดีกูไม่ได้เตรียมมา" หมีอชิยอมพยักหน้าในที่สุด ฉันเลยขี้เกียจจะสนใจพวกเขาหันมาสนใจอาหารในจานแทน แฮมจ๋ามาอยู่ในท้องฉันเถอะ....
 
 
 
 
 
 
"ใจดีมากเพื่อน! แล้วเอมล่ะ" ฉันแทบสำลักแฮมเมื่อพวกเขาหันมาสนใจฉันอีกครั้ง อชิพยายามกลั้นยิ้มเมื่อเห็นฉันไอแค่กๆ ดีที่เขายังมีน้ำใจเอามือมาลูบหลังช่วยล่ะนะ
 
 
 
 
 
 
"ก็ขึ้นไปด้วยกัน"
 
 
 
 
 
 
"เอางั้นเหรอ ให้ไปนั่งกินรอที่โต๊ะกูก็ได้นะ" เขาชี้มือไปที่โต๊ะตัวหนึ่งที่มีเพื่อนผู้ชายของเขานั่งอยู่สองคน "กูก็นั่งด้วย ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเอมจะได้กินได้สะดวกๆ"
 
 
 
 
 
 
พูดเรื่องสะดวกมันก็จริงนะ ถ้าเทียบระหว่างโต๊ะกับบูตดีเจ ที่โต๊ะออกมาโซนของกินง่ายกว่ากันเยอะ แต่ไม่รู้สิ...ฉันก็ไม่อยากไปนั่งรวมกับเพื่อนของธีสักเท่าไหร่
 
 
 
 
 
"ไม่อ่ะ ไปด้วยกันนี่แหละ" อชิส่ายหัวแล้วสะกิดฉันให้เดินตามไป เออดีเหมือนกัน....ตัดสินใจให้เองเสร็จสรรพ สมองฉันจะได้ไม่ต้องคิดอะไร
 
 
 
 
 
 
ฉันเดินตามอชิมาบนบูตดีเจแล้วก็ต้องพบกับอุปกรณ์อะไรต่างๆนานาเยอะแยะจนน่าเวียนหัว สักแปบก็มีคนยกแมคบุ๊คมาให้อชิซึ่งรับมาต่ออย่างง่ายดาย ไอ้ต่อโน๊ตบุคมันก็ง่ายอยู่หรอกแต่จะใช้ไปเครื่องกลมๆ เครื่องเสียงอะไรต่างๆนั่นจะไหวแน่เหรอ
 
 
 
 
 
 
"แน่ใจนะว่าใช้เป็น=_=" 
 
 
 
 
 
 
"ถามได้หยามมาก" หมีอชิหันมาเบ้หน้าใส่ฉัน "เป็นไม่เป็นเดี๋ยวก็รู้"




อชิหยิบเฮดโฟนมาใส่หูก่อนจะบิดเปิดปุ่มอะไรเยอะแยะไปหมด ธีปีนขึ้นมาจากด้านข้างบูตไปยืนเคียงข้างอชิแล้วหยิบไมค์ขึ้นมาเคาะๆเพื่อเชคเสียง สงสัยอชิจะใช้เป็นจริงๆนั่นแหละเพราะเพลงที่เล่นอยู่ฉันก็รู้จักเป็นเพลงแดนซ์แบบเร็วหูดับซะด้วยแต่ที่เล่นอยู่เนี่ยจังหวะมันช้าลงๆ จนแทบจะอืดเพื่อรอให้ธียกไมค์ขึ้นมาพูด
 
 
 
 
 
"สวัสดีครับทุกคน!" เมื่อธีพูดจบก็มีเสียงเฮขึ้นมาดังลั่น "ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานในวันนี้นะครับ ตอนแรกดีเจไม่มาผมนึกว่าจะแป้กซะแล้วสิ....."
 
 
 
 
 
ธีทำเสียงสลดลงแต่เสียงกรี๊ดกลับดังขึ้น.....เดี๋ยวๆ จะกรี๊ดกันทำไม ฉันที่นั่งจกแฮมอยู่ด้านหลังโคตรจะแปลกใจ
 
 
 
 
 
"แล้วก็ขอบคุณเพื่อนของผมที่ยอมมาเป็นดีเจจำเป็นแทนวันนี้!" แล้วเสียงกรี๊ดก็ดังกว่าเดิม รู้ได้เลยแบบไม่ต้องสืบว่าชะนีพวกนี้กรี๊ดใคร=_=
 
 
 
 
 
น่าหมั่นไส้!
 
 
 
 
 
หมีค้อมหัวเขินๆรับเสียงกรี๊ด โทรไปฟ้องมี๊ส้มตอนนี้ทันไหม ฉันชักสังหรณ์ใจว่างานนี้หมีมีโดนชะนีรุมอ่ะ
 
 
 
 
 
 
"งั้นเรามาสนุกกันต่อดีกว่า! เพลงฟรี อาหารฟรี เมาฟรี" หลังคำพูดของธีจบเพลงWiggleฉบับรีมิกซ์โดยหมีก็ดัง
ขึ้นมาอย่างได้จังหวะแบบพอดิบพอดี อื้อหือ.....แม่นนะเนี่ย=_=
 
 
 
 
 
 
 
เห็นชีวิตเกรียนๆตามติดไปกับเลสลีย์ ชางตอนอยู่ที่กรีซ ดูไม่ออกเลยนะว่ากลับไทยมาเขาจะกลายเป็นเพอร์เฟคบอยสายดาร์กได้ขนาดนี้
 
 
 
 
 
 
ชะนีน้อยมือสั่นเลยค่ะ! เริ่ดอ่ะผู้ชายคนนี้....อยากได้มากบอกตรงๆ
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนั่งขยับขาไปตามจังหวะเพลงมือก็จกๆจิ้มๆอาหารในจานกินไปด้วย ถ้าเหล้าเข้าปากนี่ฉันลงไปเต้นหน้าบูตเลยนะเชื่อไหม อีเพลงนี้ปกติมันก็ชวนกระดิกชวนขยับตามชื่อเพลงอยู่แล้ว พอไปตามจังหวะหมีแถมมีสแครชแผ่นด้วยนี่ก็แทบอยากจะลงไปดิ้นลืมตายเลยจ้า
 
 
 
 
 
 
บอกมีพ่อเป็นดีเจมาก่อนยังเชื่อ!
 
 
 
 
 
 
แต่ได้ข่าวว่าพ่อเป็นผู้พิพากษา แม่ไม่ระบุอาชีพ!
 
 
 
 
 
 
คลอดลูกออกมาทำเป็นแทบทุกอย่าง ดีค่ะ....ไปหลงทางในทะเลทรายซาฮาร่าคงไม่ตายอ่ะแบบนี้=_=
 
 
 
 
 
 
"เอมจะเอาอะไรเพิ่มมั้ย" ธีที่กระโดดลงไปจากบูตเมื่กสักครู่โผล่หัวมาเกาะบูตถามฉัน ฉันก้มหน้าลงดูจานตัวเองที่ตอนนี้เหลือแค่ไส้กรอกชิ้นเดียว 
 
 
 
 
 
 
"เอา" ฉันตอบเขาไปห้วนๆ ไม่รู้จะตอบอะไรมากกว่านั้นจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
"เอาอะไรบ้าง เมื่อกี้แม่บ้านเพิ่งมาลงอาหารใหม่เดี๋ยวเราไปตักให้"
 
 
 
 
 
 
 
อะไรนะ! ลงอาหารใหม่งั้นเหรอ
 
 
 
 
 
 
"ถอยๆ เดี๋ยวไปตักเอง" ฉันโบกมือไล่เขาแล้วรีบลุกขึ้นเต็มความสูง กำลังจะเดินลงจากบูตแต่ก็ต้องตกใจเมื่อมองลงไปที่ด้านล่างหน้าบูตดีเจมีชะนีนมตู้มหลายคนมายืนโยกย้ายส่ายนมยั่วหมีที่ยืนเปิดเพลงสแครชแผ่นไปแบบมึนๆไม่ได้สนใจอะไรแค่ส่งยิ้มไปให้สุ่มๆ
 
 
 
 
 
 
โอ๊ย! เต้นที่อื่นก็ได้มั้งเพลงก็ดังไปถึง! ไม่เห็นจำเป็นต้องมาเต้นออกันอยู่หน้าดีเจเลย!
 
 
 
 
 
 
 
"จะไปตักอาหารก็ไปเถอะ มันอยู่บนนั้นไม่มีใครเค้าขึ้นไปปล้ำมันหรอก" ธีพูดกลั้วหัวเราะเหมือนจะล่วงรู้ความคิดฉัน ไม่ต้องไปมองถึงคนอื่นหรอก ขนาดฉันอึนๆมึนๆยังเคยคิดจะปล้ำเขามาแล้วเลย ชะนีหน้าไหนก็ไว้ใจไม่ได้ทั้งนั้น!
 
 
 
 
 
 
"เหมือนจะไม่หิวแล้ว" ฉันกัดฟันพูดสุดๆเชื่อไหม
 
 
 
 
 
 
 
"เมื่อกี้ยังจะโดดลงไปหาอาหารอยู่เลย....รีบไปรีบมาสิ มีไก่ทอดกับบาร์บีคิวด้วยนะ" ฉันชะงักทันทีเมื่อนึกถึงไก่ทอดน่องโตๆ ปล่อยอชิไว้ตรงนี้คงไม่มีอะไรหรอกนะ ฉันจะรีบไปรีบมา...
 
 
 
 
 
 
 
"งั้นฉันไปแปบนึงแล้วกัน" ฉันไต่ลงบันไดลงมาอย่างเร็วแล้ววิ่งเข้าหาโซนอาหารราวกับเป็นนักวิ่งมาราธอน หมีก็ห่วงกินก็ห่วง เมื่อมาถึงโต๊ะของกินก็มีน่องไก่น่องโตวางเรียงรายไว้บนถาดจริงๆด้วย ฉันคีบมันใส่จานอย่างรวดเร็วราวกับจะทำสถิติโลก แอบขัดใจเล็กๆที่จานมันเล็กไป
 
 
 
 
 
 
"เฮอะ! ฉันก็คิดแล้วว่านังเด็กที่ไหนมันจะหน้าคล้ายนังเด็กเปรตอย่างนังน้องที่ไม่สมควรเกิดมาของฉันได้..." เสียงจิกๆที่ดังมาจากด้านหลังของฉันทำเอาฉันชาวาบไปทั้งตัว เสียงแบบนี้ปากที่ผีเจาะให้มาพูดพล่อยๆแบบนี้มีคนเดียวเท่านั้น
 
 
 
 
 
 
ยัยพี่อิงค์!
 
 
 
 
 
 
".....ที่แท้ก็เป็นแกจริงๆด้วย นังเอม!" ฉันวางจานกระแทกลงบนโต๊ะแล้วหันไปมองหน้ายัยพี่สาวปากร้ายแถมยังใจร้ายคนเก่าคนเดิมที่ตามราวีฉันมาแทบทั้งชีวิต
 
 
 
 
 
 
"เป็นฉันแล้วยังไง?"
 
 
 
 
 
 
"ที่มานี่รู้จักเจ้าของงานเค้ารึไง....คนแบบธีไม่น่าจะมารู้จักกับเด็กกะโหลกกะลาแบบเธอได้นะ" คำถามที่แสนจะดูถูกนั่นทำให้ฉันต้องเบ้ปากออกมาอย่างอดไม่ได้ สังคมชั้นสูงมากนักสินะเธอน่ะ
 
 
 
 
 
"ไม่รู้จักคงไม่มาลอยหน้าลอยตาแบบนี้หรอกนะ" ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันรู้จักธีจริงๆ ถึงจะรู้จักได้ไม่ทันถึงชั่วโมงเลยก็เถอะ=_=
 
 
 
 
 
 
"เหอะ!" ยัยพี่อิ้งค์ทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันจะเรียกเขามาถามว่าเชิญเธอมาจริงรึเปล่า...อย่างเธอคงไม่รู้จักไฮโซระดับนี้แน่ ถ้าบอกว่าแอบเข้ามากินของฟรีในนี้ล่ะก็...ฉันเชื่อ!"
 
 
 
 
 
 
ฉันอยากจะหันไปหยิบจานมาเขวี้ยงใส่หน้ายัยพี่ตัวร้ายนี่จริงๆ แต่เพราะสายตาฉันดันเหลือบไปเห็นธียืนชะงักอยู่หลังยัยพี่อิงค์ไม่ไกลน่ะสิ ถ้าฉันเอาจานอาหารมากระแทกหน้าแขกเวรๆของเจ้าของงานฉันต้องทำให้หมีมีปัญหากับเพื่อนแน่
 
 
 
 
 
 
"งั้นเรียกมาถามเลยสิ อยู่หลังเธอไง" ฉันโบ้ยปากไปทางด้านหลังของเธอ ยัยพี่อิงค์หน้าเสียเล็กน้อยแต่ก็ยอมหันไปตาม ธีเมื่อเห็นว่าฉันและยัยพี่อิงค์หันไปให้ความสนใจตัวเองก็เดินยิ้มเข้ามาหา
 
 
 
 
 
 
"ธีมาตั้งแต่เมื่อไหร่" น้ำเสียงที่จิกกัดฉันสักครู่เปลี่ยนเป็นหวานหยดทันที อื้อหือ....คนรึตัวอะไรช่างเปลี่ยนบุคลิกเก่งจริงๆ
 
 
 
 
 
 
"ก็กำลังเดินตามหาอิงค์ไงครับ อิงค์เพิ่งไลน์มาบอกธีว่าเข้ามาในงานแล้วไม่ใช่เหรอ" ธียกโทรศัพท์ในมือขึ้นแล้วยิ้ม "ว่าแต่อิงค์รู้จักกับเอมด้วยเหรอ"
 
 
 
 
 
 
เขาถามขึ้นมายิ้มๆ ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าธีได้ยินประโยคที่เราสองคนจิกกัดกันเมื่อสักครู่รึเปล่า แต่ท่าทางเขาก็ปกติดีทุกอย่าง
 
 
 
 
 
 
"รู้จักสิ ก็เด็กใจแตกนี่มันน้องของอิงค์เอง ทะเลาะกับพ่อเลยโดนพ่อไล่ออกจากบ้าน" พี่อิงค์เบ้ปากแต่ฉันกำมือแน่น
 
 
 
 
 
 
"ไล่ออกจากบ้าน ไล่ออกเรื่องอะไร?" ธีทำหน้าเสียไปหน่อยนึงตอนเห็นฉันทำหน้าแบบอยากจะฆ่าใครสักคน...ใครสักคนที่ปากดีอยู่ตรงหน้าเนี่ย
 
 
 
 
 
 
"เลิกกับผู้ชายที่ปู่หามาให้ไง ธีก็รู้จักนี่...ไอคิวไง" พี่อิงค์หัวเราะเบาๆ แต่คงไม่ได้สังเกตว่าธีไม่ได้ขำด้วย "อิงค์ควรจะถามธีมากกว่าว่ามารู้จักกับน้องนอกคอกของอิงค์ได้ยังไง"
 
 
 
 
 
 
"เอมมากับเพื่อนธีคนนู้น" ธีชี้นิ้วไปที่บูตดีเจ พี่อิงค์หันไปมองแล้วก็นิ่งไปฉันเองเลยหันไปบ้างก็พบว่าถึงแม้อชิจะเปิดเพลงอยู่แต่ตาเขาจ้องมองมาทางพวกเราแบบกำลังสงสัย ฉันหันกลับมามองพี่อิงค์อีกครั้งก็พบว่าเธอยังจ้องอชิอยู่ ลางสังหรณ์แปลกๆมันบอกฉันว่าเธอกำลังสนใจอชิเข้าอย่างจังแล้ว!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
-------------------------
Loading100%

เดากันถูกมั้ยว่าเป็นพี่อิงค์55555
พี่สาวผู้แสนจองล้างจองผลาญของน้องเอมนั่นเอง
นางไปสะดุดตาพี่หมีเข้าอย่างจังแล้วอ่ะ  เอมจะทำไงดีเนี่ย

นางจะทำอะไรน้องเอมของเรารึเปล่าเนี่ย
ไม่ค้างกันนะ  ฮี่ๆ

#คอมเม้นเป็นกำลังใจเค้าด้วย
ไม่มีกำลังใจเค้ามาช้านะเออออออ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

31,181 ความคิดเห็น

  1. #31164 Lalilaa (@Lalilaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:00
    หึ..จับเททิ้งลงน้ำซะ
    #31164
    0
  2. #31048 Minrt (@Minrt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 22:44
    อิงค์สงบปากก็ไม่มีใครว่าใบ้หรอกนะ
    #31048
    0
  3. #30829 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 01:37
    อิงค์อย่ายุ่งกะพี่หมี!!!!!!
    #30829
    0
  4. #30351 Bwitchayaz.♥ (@witchbenz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 10:40
    หมั่นไส้อิงค์สุดๆ!
    #30351
    0
  5. #22923 Little (@peypey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 20:17
    เอาแล้ววว
    #22923
    0
  6. #17644 LunarLN (@nutyawee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 19:41
    ไปตายไหม อิงค์ ผมนี่ขึ้นเลย
    #17644
    0
  7. #14036 yellow doll (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 03:32
    พี่อิงค์นี่นิสัยแย่ชะมัดเลย
    #14036
    0
  8. #7053 solitary_ok (@solitaryok) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 22:34
    ไม่ชอบเลยคนชื่อิ้งค์เรื่องนี้เนี่ย ออกไปๆๆๆๆๆๆ เตะให้กระเด็นออกจากเรื่องไปเลยนะไรต์ ขอร้องงง แล้วเค้าจะเหมาไก่ทอดอร่อยๆไปฝากทั้งไรต์ทั้งเอม นะๆๆๆ
    #7053
    0
  9. #4470 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 00:30
    เอมจจะกัวไร
    #4470
    0
  10. #4366 peipei (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 12:42
    แอร๊ยยยยยย เก็บไว้บอกกันแค่สองคนใช่มั้ยหมี
    #4366
    0
  11. #4154 Tithiratl (@tithiratl) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 10:57
    เจิมมมมมมมมม
    #4154
    0
  12. #4121 vongolaice (@--i-c-e--) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 09:41
    แงงงงงง หมีของเอมนะ ห้ามยุ่งนะ แงงงงงงง กลัวยัยพี่อิงจะยุให้ที่บ้านบังคับเอมคืนดีกับไอคิวแล้วเอาหมีไปเอง แงงงง ไม่น้าาา งื้ดดดดดดดดดด T_T
    #4121
    0
  13. #4118 อินโนเซ้นต์ (@praewlovejack) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 09:30
    เจิมมาเร้วๆเลยไรท์ ค้างงงง!!
    #4118
    0
  14. #3964 i-hara (@orisas90) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 01:41
    ยัยพี่อิ้งอย่ามาเเย่งอชิไปจากเอมน่ะ เเค่นับดาวยังประสาทเสียเลย
    #3964
    0
  15. #3962 chanok- (@-chanokk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 01:07
    หมีไม่สนยัยพี่อิงค์อะไรนั่นหรอก มองแรงใส่หนึ่งที !!
    #3962
    0
  16. #3961 NMM^_^ (@mmaattee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 00:47
    โดนแย่งเเน่ แต่หมีไม่เอาหรอก 555
    #3961
    0
  17. #3960 omega_2 (@mintomega) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 00:34
    หมีของเอมไม่น่ารอดนะ55555
    #3960
    0
  18. #3959 ฺBarbara (@nambewauyjah) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 00:14
    มาต่อน้าากำลังมันเลยยลุ้นหมีจะทำไง
    #3959
    0
  19. #3958 MTWR (@mmz12) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 00:08
    ค้างงงง มาต่อเร็วๆน้าา
    #3958
    0
  20. #3957 Wipawan Puritangsanti (@mos0123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:59
    ซวยเเน่ หมี..
    #3957
    0
  21. #3956 K.1929 (@kankie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:57
    อหหหหหหหหห ไรเตอร์วางบอมโหดไปปืะเยี่ยนี้อยสกได้ที่อยู่ไรเตอร์แล้วไปอ่านตอนต่อไปเลยนะ พน.เปิดเจิมเลยเหอ รอมากติดแบบไม่ไหวทน5555555555
    #3956
    0
  22. #3955 Nobuta (@poohanddew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:39
    รอดูเอมไฝว้กับพี่อิ้งค์
    #3955
    0
  23. #3954 jutamassone (@jutamassone) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:38
    เรวนะ
    #3954
    0
  24. #3953 Nana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:15
    แม่ส้มอยู่หนายยยนน มาจักการยัยพี่อิงค์ที งานนี้เอมต้องมีตัวช่วย
    #3953
    0
  25. #3952 Bori (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 23:14
    อชิเท่ๆๆๆๆๆๆๆๆ สาวตรึมตลอดดดดดดดด
    #3952
    0