[ OS/SF Fairy tail ] IN THE NAME OF LOVE

ตอนที่ 2 : Call Me Maybe - Natsu x Lucy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    16 มิ.ย. 63

                         
 Hey , I just met you,
and this is crazy,
but here's my number,
so call me, maybe?

"ฮัลโหล ว่าไงคะที่รัก" เสียงหวานใสกรอกลงไปในโทรศัพท์อย่างอารมณ์ดี แต่ก็ต้องหลุดขำเพราะ

"ที่รักบ้านแกดิ เดี๋ยวแม่ก็ฆ่าทิ้งซะหรอก นี่มันกี่โมงแล้วคะยัยคุณหนู" เสียงของเพื่อนสาวผมสีสการ์เล็ตของเธอตอบกลับมาด้วยความฉุนเฉียว

"เอาน่าเอลซ่า เพิ่งจะสามทุ่มเอง แกรีบหรือไง"

"ฉันไม่ได้รีบแต่แกเลทมาชั่วโมงนึงแล้ว ฉันไม่อยากนั่งคนเดียวต่างหาก แกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ มาทันที!" พูดจบก็ตัดสายทิ้งไปเลย โถ่ ฉันยังไม่ได้แต่งตัวเลยนะเอลซ่า T^T

     @xyz night club

ในที่สุดฉันก็มาถึงในเวลาสี่ทุ่ม ฮือ นี่ฉันรีบแต่งตัวสุดชีวิตเลยนะ ป่านนี้ยัยเอลซ่าพร้อมเชือดฉันแล้วแน่ๆเลยทุกค้นนน วิ่งสิคะวิ่งงงง แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น 

"โอ้ย เจ็บๆๆๆๆ" ใช่ค่ะ ฉันสะดุดบันได ก็ไอชุดเดรสสีดำรัดรูปนี่สิทำให้ฉันก้าวขาไม่ขึ้น แล้วตอนนี้ฉันก็นั่งจุ้มปุ้กอยู่ตรงขั้นบันได ลุกไม่ไหวอ่ะ อายก็อาย 

"หนูเป็นอะไรรึเปล่าคะ" หื้ม ใครน่ะ เป็นผู้ชายพูดคะได้ยังไงหึ้ แถมผมสีชมพูอีก นายนี่เป็นตุ๊ดรึเปล่าเนี่ย

"อะเอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ" ฉันรีบลุกเพื่อที่เขาจะได้รู้ว่าไม่เป็นไร แต่เพราะลุกเร็วเกินไปอ่ะส้นสูงพลิก จะล้มแล้วๆๆๆ 

'หมับ' มือไวไปไหนคะคุณพี่ ตอนนี้มือพี่เค้าอยู่ที่เอวของฉัน ด้วยระยะห่างอันน้อยนิดตอนนี้ฉันจึงรีบพูดไปว่า "พี่คะหนูชอบผู้ชายค่ะ เพื่อนหนูรออยู่ ขอบคุณค่ะ ไปนะคะ" ร่ายจบฉันก็รีบใส่เกียร์หนี 

"ฮ่าๆๆๆ ไอนัตสึเอาแต่หัววันเลยหรอวะ แต่ดูเหมือนน้องเค้าจะไม่เล่นด้วย" สติงแซว ทางด้านนัตสึที่เดินกลับมาที่โต๊ะอย่างหัวเสีย เขาเดินไปเอาของที่รถมา แล้วบังเอิญตอนจะขึ้นบันไดเจอยัยเด็กนั่น แต่มาหาว่าเค้าเป็นตุ๊ดเนี่ยนะ หึ คอยดู แล้วจะได้เห็นดีกันยัยอึ๋ม ชักถูกใจแล้วสิ ตัวพอดีมือเลยอ่ะ ผิวก็ขาว ไหนจะผมสีบลอนด์นั่นอีก นุ่มนิ่มไปหมด ยัยจิ้มลิ้มเอ้ย 

"เฮ้ยๆ ทำไมทำหน้าน่ากลัวอย่างงั้นวะนัตสึ" เกรย์เอ่ยขัดจินตนาการของเขา

"ยัยเด็กนั่น ฉันจองนะ พวกแกห้ามยุ่ง ใครยุ่งพ่อจะโบกรายตัวเลย" 

"น่อวว ไอนัตสึเพลย์บอยตัวพ่อไม่เคยเป็นอย่างนี้ เอาจริงหรอวะคนนี้" กาซิลถามอย่างไม่เชื่อเท่าไหร่นัก

"หึ เดี๋ยวก็รู้ :)"

"เอลซ่าจ๋าาา พี่ลูซี่มาแล้วจ้าาา" ฉันพูดพร้อมเอาแก้มไปถูไถเอลซ่า แต่ไหงได้สายตาพิฆาต!!

"เธอรู้ไหมว่าเลทมานานแค่ไหน ลูซี่!!!!" เอาแล้ว ทำยังไงดี คิดคิดสิคิด

"ฮือ เอลซ่าอ่า ก็เค้าล้มตรงบันได แถมมีตุ๊ดที่ไหนมาลวนลามเค้าๆๆๆๆๆ" ขอโทษนะนายหัวชมพู ขอแอบอ้างหน่อยเถอะ

"เธอบ้ารึเปล่า ตุ๊ดที่ไหนจะมาสนผู้หญิงกัน" เออใช่ เธอลืมคิดเลย แต่ช่างเถอะ แถเท่านั้นตอนนี้ 

"ฮือ เค้าขอโทษน้า คราวหน้าไม่เลทแล้วๆๆ"

"หึ แต่คราวนี้จะขอโทษฉันยังไงดีล่ะห๊าา" เอลซ่าพูดอย่างมีเลศนัย

"อะเอาเอางี้ดีมั้ย เดี๋ยวฉันจะยกเพียว3ช็อตเลย!" ใจกล้าพูดออกไปแล้ว แต่หวังว่าเอลซ่าจะยอมเพราะครั้งที่แล้วฉันมาสายเธอให้ฉันยก2ช็อต คราวนี้อุตส่าห์เพิ่มให้1ช็อตเลยนะค้า พอใจม้ายย 

"ได้สิ แต่มีอีกอย่างนึงเธอต้องไปขอเบอร์ผู้ชายโต๊ะนั้น คนผมสีฟ้าๆน่ะ" เมื่อได้ฟังดังนั้น ฉันถึงกับอ้าปากค้าง ก็โต๊ะนั้นมีนายผมชมพูด้วยนี่นา เอแต่ว่านะเอลซ่า 

"หุหุ เธอชอบเขาหรอเอลซ่า" ฉันแซวเอลซ่าอย่างสนุกปาก

"มะไม่ได้ชอบซักหน่อยไปเลย ไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่เธอจริงด้วย" 

"ไปแล้วค่าคุรพี่" ฉันเอ่ยติดตลก แต่ก็มายืนทำใจอยู่นาน ฮึบ เอาวะ ฉันเดินเข้าไปที่โต๊ะนั้น ทุกสายตาก็จับจ้องมาที่ฉัน

"อะเอ่อ จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าหนูจะขอเบอร์พี่คนนั้น" ฉันชี้ไปที่พี่ผมสีฟ้าอย่างเก้ๆกังๆ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาเป็นพี่หรือเปล่าแต่ดูจากหน้ากับการแต่งตัวก็น่าจะแก่กว่าฉันแหละ!

"ฮ่าๆๆๆๆ" แล้วเสียงหัวเราะก็ดังมาจากกลุ่มพี่เขา ยกเว้นพี่ผมชมพูที่ไม่ได้หัวเราะ 

'หมับ' อยู่ดีๆพี่ผมชมพูก็ลุกขึ้นมาแล้วลากแขนฉันออกไปทางระเบียงของร้าน

"นี่พี่จะพาฉันไปไหน ปล่อยนะ!" ฉันพยายามแกะมือปลาหมึกของเขาแต่แรงเขาเยอะกว่ามาก 

"หนู"

"ฮะ!"

"แทนตัวเองว่าหนูได้มั้ย"

"ไม่!"

"ไม่เป็นไร แต่หนูชอบมันหรอ ไอคนผมสีฟ้านั่น"

"เปล่าหรอก พอดีเพื่อนใช้ให้มาขอน่ะ" 

"งั้นเอาโทรศัพท์มาสิ" ฉันยื่นให้เขาแบบงงๆ พี่เขาเอาไปพิมพ์อะไรยุกยิกๆ 

"เบอร์หมอนั่นพี่เมมว่าเจราล ส่วนเบอร์พี่ เมมว่าที่รัก"

"บ้าหรอ เมมทำไมใครขอเบอร์พี่กัน" ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์คืน แต่ก็โดนคนตัวสูงกว่าดึงโทรศัพท์ไว้ 

"แทนตัวเองว่าหนูก่อน แล้วจะให้" 

"ไม่ เอามา!"

"งั้นพี่ลบเบอร์นะ"

"คืนโทรศัพท์ให้หนูเถอะ!" ฉันพูดพลางมุ่ยหน้าไปทางอื่น

"น่ารัก"

"ไม่ได้น่ารัก!"

"แล้วก็นะ พี่ก็เป็นผู้ชาย ไม่ได้เป็นแบบที่หนูคิด" พี่เขาก้มลงมากระซิบข้างหู

"อื้อ รู้แล้วน่า ขอตัวนะ" 

"หนูหน้าแดงน่ะ เมาแล้วหรอ ฮ่าๆ"

"...."

"ใส่ไว้นะ มันหนาว หนูโป๊ด้วย พี่หวงค่ะ" พูดอะไรเนี่ย ตาบ้าเอ้ย! แล้วสูทเนี่ยจะมาคลุมให้ทำไม 

"ขอบคุณค่ะ ไปแล้ว!" 

"พี่ชื่อนัตสึนะ แล้วก็อย่าลืมโทรมาล่ะ" เขาตะโกนไล่หลัง ฉันจึงหันไปแลบลิ้นใส่ 

"แบร่" แต่ก็ได้รับรอยยิ้มที่ทำให้ใจกระตุกกลับมา

คืนนั้นตอนที่กลับบ้านแล้วกำลังจะเข้านอนอยู่ดีๆก็มีเบอร์แปลกโทรมา 

"ฮัลโหลค่ะ" ฉันกรอกเสียงลงไป

"หนูถึงบ้านยังคะ" รู้เลยนะสรรพนามแบบนี้น่ะ คงแอบกดโทรออกตอนเอาโทรศัพท์ไป

"ถึงนานแล้วค่ะ หนูจะนอนแล้ว ง่วงมาก จะวางได้ยังคะ"

"วางได้แล้วค่ะ ได้ยินแค่นี้พี่ก็ชื่นใจแล้ว ฝันดีนะคะคนดี"

"ฝันร้ายไปเลยคนบ้า!!" ฉันรีบวางก่อนจะข่มตานอน แต่หารู้ไม่ว่าคนปลายสายน่ะ นั่งยิ้มไม่หุบอยู่คนเดียว ชักจะบ้าแล้วสิเรา

     --------------------------------------------

เป็นยังไงบ้างคะสำหรับตอนที่สอง อย่าลืมเม้นกันน้า ตอนนี้เราตั้งใจแต่งสุดๆ หวังว่าจะชอบกันค่ะ รักนักอ่านไม่เงาทุกคนนะคะ เม้นบ่อยอัพบ่อยเนอะ ดูแลสุขภาพกันด้วยค่า ไม่งั้นจะโดนพี่นัตสึตีนะ ( ꈍᴗꈍ)







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #2 Ishimaru nanaho (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 21:14
    เราชอบมักๆ อยากให้มีลัคซัสด้วยง่าาา
    #2
    0