Les Fleurs et Nous | kookv

ตอนที่ 8 : Les Fleurs et Nous | Chapter : Six and a half

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    29 เม.ย. 64







Chapter Six and a half


 

I


 

            อาการครั่นเนื้อครั่นตัวไม่ใช่อาการที่จองกุกพึงปรารถนานักที่จะรู้สึก ชายหนุ่มพลิกตัวไปมาบนเตียงนอน เปลือกตาไม่ได้รับการรบกวนจากแสงแดด นั่นอาจเป็นเพราะยังไม่ถึงเวลาทำงานของพระอาทิตย์จองกุกค่อย ๆ กะพริบตาในความมืดก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง



            คุณครูหนุ่มดูท่าว่าจะป่วยเสียแล้ว, แน่ซี่เมื่อวานเขามัวแต่ยืนวาดรอยยิ้มให้เด็กหนุ่มท่ามกลางสายฝนอยู่นานแสนนาน



            นาฬิกาบนโต๊ะหัวเตียงบ่งบอกเวลาราวจะตีห้าได้ เช้ามืดวันนี้อากาศอึมครึม สงสัยว่าวันนี้คงไม่มีแดดอย่างแน่นอน จองกุกลุกขึ้นยืนอย่างเงียบเชียบก่อนจะเดินไปเปิดตู้เก็บของเพื่อหายาลดอาการไข้ทาน เขาจัดการทุกอย่างจนเรียบร้อยและไม่นึกอยากจะนอนต่อเสียเท่าไหร่จากมุมที่ชายหนุ่มยืนอยู่ พระจันทร์เสี้ยวเล็กและดาวระยิบระยับด้านนอกหน้าต่าง คงจะดีไม่ใช่น้อยหากเขามีโอกาสได้พาคนเป็นพ่อมาสูดอากาศบริสุทธิ์เสียบ้าง



            รับรองว่าคนในหมู่บ้านต้องชอบชายรุ่นใหญ่อย่างจองฮยอกเป็นแน่ นั่นพ่อของเขาผู้ที่มีความดั้งเดิมในสไตล์ของตนเชียวนะ

            เช็ดตัวด้วยน้ำอุ่นคือตัวเลือกที่จองกุกพอใจ เขาค่อย ๆ บรรจงซับไปตามใบหน้าและลำคอ อากาศข้างนอกเย็นชื้นเกินกว่าคนป่วยจะอาบน้ำได้ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเจ้าของรอยยิ้มแสนสดใสขึ้นมา



            เขารู้ดีว่าแทฮยองยังคงหลับอยู่ แต่จะสบายดีหรือเปล่านะ



            จองกุกแสนกังวลว่าเด็กน้อยของเขาจะป่วยขึ้นมาบ้าง ก่อนที่ปมคิ้วขมวดมุ่นนั้นจะค่อย ๆ คลายออกเมื่อชายหนุ่มรู้สึกดีเพียงใดที่แทฮยองมารับเขาที่ท่าเรือ



            นัยน์ตาอบอุ่นเลื่อนมองโทรศัพท์มือถือที่บรรจุอยู่ในกล่อง วางอยู่บนโต๊ะอย่างทะนุถนอม



            เพียงแค่หวังว่าเมื่อมอบให้แทฮยองจะเลื่อนเจอเพลงรักที่จองกุกเพิ่งค้นพบว่า เขาเริ่มจะซึมซับมันทุกครั้งที่ฟังเข้าเสียแล้ว



 

II

 



            เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดถูกชายหนุ่มสวมใส่แทบจะในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ยังไม่ทันพระอาทิตย์ขึ้นจองกุกก็ก้าวเท้าลงบันไดไปข้างล่างทันทีที่ได้กลิ่นคลับคล้ายคุกกี้หอมกรุ่น



            ล็อบบี้และเคาน์เตอร์เงียบสนิท ไม่มีใครอยู่แม้กระทั่งคุณดัดจ์ จองกุกได้ยินเสียงกุกกักภายในห้องครัวของโรงแรมขนาดเล็ก บานประตูไม้ถูกเปิดออกไว้อยู่แล้ว ชายหนุ่มค่อย ๆ เขยิบตัวอย่างเชื่องช้าก่อนจะยืนพิงขอบประตูพลางกอดอก



            จองกุกพบแผ่นหลังของชายวัยกลางคนที่กำลังยืนบรรจุคุกกี้ใส่ถุงกระดาษ เป็นจังหวะเดียวกันที่คุณดัดจ์หันมาแทบจะในทันทีที่จองกุกกำลังจะเอ่ยปากทักทาย



            “อ้าว อรุณสวัสดิ์ ตื่นเช้าเสมอเลยนะคุณครู”



            จองกุกอมยิ้มก่อนจะกระแอมไอเล็กน้อย



            “วันนี้รู้สึกไม่สบายตัวเลยตื่นเช้ากว่าปกติน่ะครับ ยิ่งได้กลิ่นคุกกี้เลยรีบลงมาดู ว่าพ่อครัวฝีมือดีวันนี้ทำอะไร”



            ลูกเล่นแสนแพรวพราวทำเอาคุณดัดจ์หัวเราะออกมาเสียงดัง ชายตัวอ้วนอวบโบกมือเรียกจองกุกให้เข้าไปหาใกล้ ๆ กัน



            “วันนี้เป็นเทศกาลขอบคุณ เหล่าหนุ่ม ๆ จะเอาคุกกี้ไปให้คนที่เขารักกันวันนี้ เลยทำไปวางขายที่ซูเปอร์มาร์เก็ต”



            คุณดัดจ์ชี้นิ้วไปยังเครื่องเล่นแผ่นเสียง Crosley สภาพดีแล้วบอกให้จองกุกเปิดมัน



            “วานพ่อหนุ่มหยิบแผ่น Sand & Sea แล้วเปิดให้ที”



           



            “มันกองอยู่แถว ๆ นั้นล่ะ”



            จองกุกพยักหน้าพลางหัวเราะ แล้วจัดการหยิบแผ่นเสียงขึ้นมา ค่อย ๆ วางลงไปแล้วเปิดใช้งาน



            ทำนองเพลงแจ๊ซแสนคุ้นหูที่ชายหนุ่มขอเดาว่า คงเป็นนักร้องขวัญใจของคนในหมู่บ้านนี้



            Frank Sinatra



             ให้ความรู้สึกราวกับว่าตัวเขานอนอยู่บนเตียงนอนที่บ้านพักต่างอากาศ หน้าต่างเผยทิวทัศน์ชายหาดยามสาย คลื่นทะเลซัดเข้าหาทรายอย่างเชื่องช้า ส่วนข้างกายเขาก็สมควรมีคนรักให้นอนกอดกระมัง



“ Sand and sea, sea and sand

And the angels sing from above

Happy days, hey, happy nights

Makin' love



 

            จองกุกถูจมูกแก้เขินให้กับความคิดของเขาเบา ๆ เมื่อนึกถึงใครสักคนที่เขารู้สึกอยากพบเจอมากในพักนี้หนุ่มน้อยที่ทำให้เขาเริ่มตั้งคำถามกับเพลงรักได้อย่างไม่เว้นวัน



            “อ่าใช่เลย ผมซื้อไวน์จากในเมืองเข้ามาให้คุณดัดจ์แล้วนะครับ”



            “โอ้” ดัดจ์หันมาก่อนจะพยักหน้าอมยิ้ม ในมือยังคงเปื้อนแป้งจากการทำส่วนผสมสำหรับคุกกี้ถาดใหม่ “เธอไม่ลืมฉันก็ต้องขอบคุณเป็นอย่างมากเลยล่ะ ทีนี้เท่าไหร่หรือ?”



            จองกุกส่ายหน้าเป็นพัลวันบอกปฏิเสธ



            “ถ้างั้นก็มานี่มา ฉันช่วยสอนทำคุกกี้ให้เธอแล้วกัน”



III

 



            จองกุกไม่รู้ว่านี่มันจะทานได้หรือเปล่าเขาบรรจุคุกกี้รสเนยสดและช็อกโกแลตชิพลงในกระเป๋า เวลาสายเกือบแปดนาฬิกาที่เขารู้ดีว่าแทฮยองคงมาถึงร้านกาแฟคุณเบียทริซเรียบร้อย



            ขายาวหยุดยืนที่หน้าเคาน์เตอร์ เสียงทุ้มติดจะขึ้นจมูกนิด ๆ กล่าวเอ่ยทักทายคุณเบียทริซอย่างสุภาพ



            “อรุณสวัสดิ์ครับ”



            “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณจองกุก อเมริกาโน่ร้อนเหมือนเดิมนะคะ”



            บทสนทนาเพียงเล็กน้อยที่กล่าวทักทายอย่างเป็นประจำในเกือบทุก ๆ วันเสร็จสิ้น ชายหนุ่มจึงรีบถามหาเด็กน้อยของเขาในทันที



            วันนี้แทฮยองมาหรือเปล่าครับ



            จองกุกเอ่ยถามคุณเบียทริซด้วยท่าทีนุ่มนวล เขารับแก้วกาแฟร้อนมาก่อนจะเขย่งตัวเล็กน้อยแล้วมองหาเด็กหนุ่ม จองกุกยิ้มเบาบางเมื่อเขาพบจีมิน เพื่อนของแทฮยอง ก่อนจะทอดสายตามองเลยไป



            ชายหนุ่มพบรอยยิ้มรูปสี่เหลี่ยมตากลมที่ค่อย ๆ หรี่ลงจนแก้มโย้ขึ้น รวมถึงใบหน้าที่ดูน่ารักอ่อนหวานมากกว่าเด็กผู้ชายทั่วไป



            ไม่ต้องรอให้คุณเบียทริซตอบแต่อย่างใด จองกุกหยิบเงินขึ้นมาก่อนจะวางลงไปบนเคาน์เตอร์



            สำหรับเด็ก ๆ ครับ



            .

            .

            .



            สนามหญ้าโล่งเตียนออกจะเปียกชื้นเสียหน่อย ๆ ช่วยขับให้ทุ่งดอกไม้หลากสีสันดูนุ่มนวลขึ้นในวันนี้ ทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับถือกล่องข้าวกลางวันเอาไว้ส่วนคนข้างกายเขากำลังทานคุกกี้รสเนยที่ออกเค็มไปเสียนิด



            “ไหน มาดูกันว่าวันนี้คุณดัดจ์ทำอะไรให้ผมทาน”



            แทฮยองอมยิ้มก่อนจะรีบชะโงกหน้าเข้ามาแทบจะในทันที นัยน์ตาเปล่งประกายดูท่าทางมีความสุขของเด็กวัยสิบเก้าปีทำให้จองกุกไม่สามารถละสายตาไปได้เลยแม้แต่เพียงนิดเดียว



            “ขอเดาว่าข้าวผัดครับ”



            จองกุกนิ่งงันไล่สายตาไปตามกรอบหน้าอ่อนหวานของแทฮยอง รู้ตัวอีกทีแก้มกลมทั้งสองข้างนั้นขึ้นสีแดงระเรื่อจนจองกุกนึกขัน



            ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอแล้วส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะรีบเปิดกล่องข้าวออกดู เป็นอย่างที่แทฮยองว่าไว้ไม่มีผิด



            ร่างเล็กของเด็กหนุ่มขยับไปมา มือทั้งสองข้างปรบเข้าหากันเบา ๆ เมื่อคำตอบของตนเองถูกต้อง



            “คุณดัดจ์คงรู้ว่าคุณชอบทานข้าวผัด”



            “คงเป็นแบบนั้นจริง ๆ ล่ะครับ” จองกุกอมยิ้ม



            แสงอาทิตย์ยามบ่ายส่องเลยศีรษะค่อนไปทางทิศตะวันตกคุณครูหนุ่มเริ่มตระหนักว่าฤดูร้อนใกล้จะเข้ามาถึงอีกในไม่กี่เดือน ดอกไม้ที่ทางเทศมนตรีดูแลคงเปลี่ยนไปตามฤดูกาล



            ชายหนุ่มปรายตามองเด็กข้างกายของเขาที่ให้ความสนใจกับดอกไม้หลากสีสันอย่างไม่ลดละ พร้อมด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่จองกุกหลงใหลไม่แพ้กัน ฝ่ามืออุ่นร้อนค่อย ๆ เคลื่อนไปกอบกุมมือเล็กเอาไว้แล้วคลายออกเมื่อแทฮยองขมวดคิ้วฉงนจองกุกยิ้มบางเบา



            หากถึงช่วงฤดูร้อนมาถึง จองกุกขอสารภาพว่า แทฮยองคงจะสวยงามขึ้นมากกว่าฤดูไหน ๆ เป็นเท่าตัว



“Sand and sea, sea and sand

And the warm bright sun up there above

Summer days, happy days

With my love”



_____________________________

TO BE CONTINUED




Talking Time : คิดถึงมากแบบมาก ๆๆๆๆๆๆ มากหลาย ๆ ล้านรอบ ก่อนอื่นต้องขอบคุณนักอ่านทุก ๆ ท่านที่ยังติดตามและรอคอยนะคะ ขอบคุณมากจริง ๆ เลย ตอนแรกไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะกลับมาเขียนได้อีกครั้ง แต่พอรู้ว่ายังมีคนรออ่านอยู่เลยทำให้ใจฟูขึ้นมาได้เยอะมาก



ตอนนี้เป็นตอนพิเศษนะคะ เสริมช่วงเวลาก่อนที่คุณครูจองกุกจะทำคุกกี้ สั้นนิดหน่อย แต่ตั้งใจเขียนมากที่สุดเลยค่ะ


ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจในแท็ก #ficlesfleurs นะคะ เราตอบทุกคนเลย เพราะรู้สึกรักเวลาได้คุยกับนักอ่าน 


สุดท้ายนี้ อย่าลืมดูแลตัวเองกันนะคะ ตั้งใจอ่านหนังสือ ทำงาน และอย่าให้เจ็บให้ป่วยนะ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุก ๆ คน ณ ตรงนี้เลยค่ะ ก้าวข้ามผ่านอุปสรรคไปด้วยกันนะ รักนะคะ






         

           

 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

598 ความคิดเห็น

  1. #598 Lala_Land (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2564 / 09:56
    น่ารักจังงงรอติดตามนะคะ
    #598
    0
  2. #584 babe54 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 17:48

    ง่าาาาา น่ารักมากเลยเจ้ากุกกี้มีการให้คุกกี้แถมยังจีบมือ หูยยย
    #584
    0
  3. #571 พัชราภา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 15:27

    อยากให้ไรท์มาต่อเร็วๆจังเลยค่ะ ติดตามอยู่นะคะไรท์

    #571
    0
  4. #565 Num_pn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 23:59
    ชอบเรื่องนี่มากเลยค่ะไรท์ㅠㅠ

    สู้ๆนะคะ ชอบจองกุกมากอบอุ่นเท่าไมโครเวฟ
    #565
    0
  5. #564 AumNayada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 17:49
    อบอุ่นกันมากๆเลยค่ะ อ่านแล้วอดยิ้มตามไม่ได้เลยㅠㅡㅜ
    #564
    0
  6. #563 mmeaning (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 18:44
    เป็นความรักที่น่ารักมากๆเลยแงง คุณครูจองกุกก
    #563
    0
  7. #562 4318 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:19

    เฟบเรื่องนี้ไว้นานแล้ว เพิ่งมีโอกาสได้อ่าน จะบอกว่าชอบเรื่องนี้มากๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะแง
    #562
    0
  8. #561 fai2646 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 11:31
    น่ารักกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกก เอ้นดุววววทั้งคุณครูและน้องงงงง ควัมน่ารักนี้ยากที่จะบรรยาย
    #561
    0
  9. #560 Rainy_taetae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 12:49
    เอ็นดูคุณครู ท่าจะชอบน้องมากพอตัว อิอิ
    #560
    0
  10. #557 nnp-pangg02 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 23:04
    แงงงงงงน่ารักมากก อบอุ่นหัวใจสุดๆ
    #557
    0
  11. #556 KAYUAY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 19:00
    น่ารักมากๆอีกแล้วค่ะ ฟีลกู๊ดสุดๆ เป็นกำลังให้ไรท์เสมอนะคะ รักๆๆๆไรท์เหมือนกันค่า
    #556
    0
  12. #553 pvnacha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 21:26
    แงง ชอบการบรรยายเหมือนเดิมเลยค่ะ;—; คิดถึงมาก สู้ๆนะคะ!
    #553
    0
  13. #552 Lookpeach30 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 22:49
    คิดถึงคุณไรท์เหมือนกันค่ะ แง ภาษายังสวยยังน่ารักเหมือนเดิมเลย
    #552
    0
  14. #551 dowjaja (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 22:04
    คิดถึงมากๆเลยค่ะ ยังคงเป็นอะไรที่อบอุ่น ละมุนเหมือนเดิม น่ารักมากๆเลยค่ะทั้งครู และ หนุ่มน้อยแทฮยอง (^^)^_^
    #551
    0
  15. #550 "AQUARIA" (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 00:40
    อบอุ่นมากเลยค่าาาาาา
    #550
    0
  16. #549 pnnx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:44
    แงคิดถึงจังเลยค่ะ ยังอบอุ่นเหมือนเดิมเลย ขอบคุณที่มาต่อนะคะ ละมุนมากจริง เป็นกำลังใจให้เสมอเลยนะคะ
    #549
    0
  17. #548 ppinjimm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 20:42
    แงงง คิดถึงเหมือนกันค่ะ เป็นฟิคที่อ่านทีไรก็ให้มู้ดแอนด์โทนอบอุ่น ปลอบโยนจิตใจได้เสมอเลยจริงๆค่ะ❤️
    #548
    0
  18. #547 calore. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 19:34
    คิดถึงมากๆเหมือนกันค่ะ ยังบะมุนเหมือนเดิมเลยย
    #547
    0
  19. #546 aommryd5agvj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 13:55
    คิดถึงมากกก
    #546
    0
  20. #545 iPrsc_9889 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 10:52
    คิดถึงมาก ๆ ค่ะ เป็นฟิคที่อ่านแล้วละมุนมาก ๆ อบอุ่นแบบน่ารัก ๆ ><
    #545
    0
  21. #544 PiyapornChanglao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 09:50
    คิดถึงงง
    #544
    0
  22. #543 dearrm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:30
    ดีงามสมกับการรอคอยค่ะ~ ยังคงเป็นฟิคที่อ่านแล้วใจฟูเสมอเลย คุณครูแสนจะอบอุ่นยิ่งกว่าช่วงซัมเมอร์อีกมั้งเนี่ย
    #543
    0
  23. #542 _lukmailookmai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    คิดถึงมากๆเลยค่ะ ดีใจที่ไรท์กลับมา คิดถึงความอบอุ่นของเรื่องนี้เป็นที่สุดเลยค่ะ อมยิ้มเขินได้ทุกครั้งที่อ่านเรื่องนี้เลย
    #542
    0
  24. #541 PimployYongpetch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:46
    คิดถึงมากๆๆๆฟๆ ฮรืออ รักพี่ส้มโอนะคะ
    #541
    0
  25. #540 Booo_tata (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:43
    ฮือออคิดถึงมากๆๆๆๆๆเลยงับชอบมากกกกกติดตามไรท์ทุกเรื่องเลยดูแลตัวเองด้วยน๊าาาาอย่าหักโหมเน้อออออช้าก็รอได้เป็นกำลังใจให้นะค้าบบบ
    #540
    0