The Palace Alpha ♞ : KOOKV #ฟิคพาเลซกุกวี

ตอนที่ 18 : The Palace Alpha ♞ : 16 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 451 ครั้ง
    29 ต.ค. 60



The Palace Alpha

16

 

 

I

 



                 ในสายตาผู้เป็นแม่นั้น ภาพของแก้วตาดวงใจที่เติบโตขึ้นอย่างดิบดีช่างเป็นอะไรที่ชุ่มชื้นหัวใจเสียจริง หญิงวัยกลางคนสวมชุดเดรสสีขาวประกายทองดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงของตน ร่างผอมบางนั่งอยู่บนรถเข็น ใบหน้าโทรมซูบวันนี้แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มหวาน มือเรียวบรรจงร้อยเชือกสลับไปมาให้กับคนเป็นลูกชาย



                แทฮยองในชุดไหมพรมสีขาวคาดทองดูงดงามมากกว่าวันอื่นๆ เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนถูกดัดเป็นลอนน่าเอ็นดู รอยยิ้มทะเล้นวันนี้ดูโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แทราอมยิ้มเบาๆ ก่อนจะยกฝ่ามือบางลูบหน้าท้องผ่านเนื้อผ้าเบาๆ



                “เอ.. หลานของยายเป็นอย่างไรบ้างนะ?”



                แทฮยองหัวเราะก่อนจะกอบกุมมือของผู้เป็นแม่เอาไว้ วางทาบให้แนบสนิทมากกว่าเดิม



                “โถ่ .. แม่ครับ ลูกเพิ่งตั้งท้องได้เพียงหนึ่งอาทิตย์เอง”



                “เป็นแม่คนแล้วนะแทฮยอง”



                น้ำเสียงอ่อนโยนเปล่งขึ้น พร้อมกับริมฝีปากบางที่ประทับจูบลงไปบนหน้าท้องอย่างแผ่วเบา แทราใช้ใบหน้าแนบอิงด้วยสุดแสนจะเอ็นดู



                “หลานของแม่จะต้องน่ารักมากแน่ๆ เลยครับ”



                แทฮยองฉีกยิ้มกว้าง ก่อนที่จะแต่งตัวต่อไป ปล่อยให้ผู้เป็นแม่นั่งอมยิ้มมองภาพตรงหน้าด้วยความอิ่มเอมใจ



                ราวกับวันนั้นเองที่แทฮยองเพิ่งจะถือกำเนิดใหม่ๆ เด็กตัวน้อยช่างแสนบอบบางทว่าซุกซน ย่างเท้าได้หน่อยก็ชอบไปนอนคลุกดินอยู่แถวๆ สวนองุ่น ไม่ก็วิ่งตามพ่อออกไปที่สวนส้ม



                ดูซี เด็กหนุ่มตัวน้อยๆ ที่กำลังแย้มยิ้มจัดคอปกตัวเองโตขึ้นมากเลยทีเดียว



                เสียงบานประตูถูกผลักเข้ามาพร้อมกับหมอหลวง คุณหมอขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ



                “ไปกันเถอะ กษัตริย์องค์ใหม่ทรงรอพบเจ้าสาวอยู่นะครับ”





               

 

                ภายในงานแสนเรียบง่าย กษัตริย์องค์ใหม่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศยืนอยู่ใต้ซุ้มโค้งในงานพระราชพิธีอภิเษกสมรส จองกุกชอบกลิ่นดอกกุหลาบบนซุ้มโค้งนี้ ผสมปนเปกับกลิ่นซินนาม่อนที่บรรจงอบผ้ามาอย่างดี แต่กลิ่นที่เขาชอบมากที่สุด คงเป็นกลิ่นดอกไม้ที่หอมหวลยิ่งกว่าเดิมของแทฮยอง



                กลิ่นของโอเมก้าตัวน้อยที่กำลังตั้งครรภ์นั้นช่างน่าทะนุถนอม



                เสียงดนตรีเพลงคลาสสิกดังคลอบรรยากาศไม่ให้น่าเบื่อหน่าย อาหารวางเรียงรายบนโต๊ะไม้ตัวยาว เก้าอี้ที่นั่งมากมายสำหรับแขกเหรื่อที่เชิญมา หนึ่งในนั้นมีกษัตริย์จากต่างเมือง จอน นัมจุน



                พี่ชายผู้แสนกล้าหาญของจองกุก มือหนานั้นกอบกุมมือซอกจินเอาไว้แน่น พากันเดินตักอาหารสุดโปรด จองกุกยืนกระสับกระส่ายไม่เป็นอันรอเมื่อเห็นพี่ชายของเขาหยอกล้อกับโอเมก้าหน้าหวานคนนั้น



                จนกระทั่งบาทหลวงพิธีพูดขึ้น จองกุกไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป ในโสตประสาทของเขาได้เพียงแค่เสียงดนตรีเปิดตัวเจ้าสาว นัยน์ตาคมเป็นประกาย



                คิม แทฮยอง



                คนรักของเขา .. ดอกไม้จำนวนมากโปรยปรายขึ้นไปบนฟ้าระหว่างที่เมทตัวน้อยของเขาเดินถือช่อดอกไม้เข้ามา ผ้าคลุมหน้าสีขาวบางซ่อนใบหน้าสวยหวานนั้นเอาไว้จนจองกุกแทบขาดใจ เสื้อไหมพรมสีขาวคาดทองกับกางเกงผ้าสีขาว รองเท้าหนังพื้นนิ่มสีน้ำตาลเข้ม



                ช่างงดงาม งดงามจนจองกุกแทบลืมหายใจ



                ดำดิ่งลงไปในกลิ่นดอกไม้แสนหอมหวาน เมทตัวน้อยเดินขึ้นมายืนเคียงข้างเขาเสียที จองกุกถอดผ้าคลุมหน้าออกอย่างไม่รอช้าทว่าอ่อนโยน



                เผยใบหน้าดื้อรั้นที่เขาชอบมากที่สุด รอยยิ้มทรงสี่เหลี่ยมแสนเป็นเอกลักษณ์ พวงแก้มสีส้มอ่อนที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากอิ่มสีแดงสด



                มือหนาหยิบแหวนสีเงินเกลี้ยงเกลาออกมาสวมที่นิ้วนางข้างซ้าย จุมพิตอย่างแสนรักใคร่ หัวเราะเบาๆ เมื่อมือตนเองนั้นสั่นเล็กน้อยเมื่อมือนุ่มนิ่มนั้นบรรจงสวมแหวนให้เขากลับเช่นกัน



                สิ้นคำสั่งของบาทหลวง ริมฝีปากของทั้งคู่เคลื่อนเข้าหากัน ขบเม้มดูดดุลอย่างอ้อยอิ่ง รอยยิ้มกว้างเผยขึ้นทั้งๆ ที่กลีบปากยังคงแนบชิดอยู่อย่างนั้น



                จอนจองกุก ยิ้มให้กับภรรยาตัวน้อย



                “ข้ารักเจ้า”





 

 

                หญิงวัยกลางคนยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตาที่ไหลรินข้างแก้ม ก่อนจะใช้มันเพื่อปิดปากกลั้นเสียงไอ แทรามองลูกชายของตนที่ถูกสวมกอดอย่างแนบแน่นราวกับเอ็นดูหนักหนา



                โอเมก้าหญิงแสนบอบบางเหลือเกิน เธอเพ่งเล็งไปยังลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ยกยิ้มกว้างให้กับแทฮยองเนิ่นนาน นานที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้



                และจนกระทั่งดวงตากลมโตของลูกชายมองกลับมา แทราสะดุดลมหายใจ หยาดน้ำตาบดบังทัศนียภาพตรงหน้า ทว่าเธอยังคงมองเห็นแทฮยองเดินตรงมาทางที่เธอนั่งอยู่



                แทราไม่รอช้าอีกต่อไป เธอสูดลมหายใจเฮือกสุดท้ายเพื่อเปล่งคำพูดส่วนที่ลึกที่สุดในจิตใจ



                “แม่รักลูกนะแทฮยอง”



                แทราพยายามจะพูดย้ำอีกรอบเมื่อแทฮยองเริ่มก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะเป็นสีขาวโพลน กายผอมบางเอนลงบนรถเข็นอย่างผ่อนคลาย



                จากไปแล้ว



                จากไปในวันที่เห็นลูกมีความสุขมากที่สุด



                แทฮยองสะอื้นไห้จนตัวโยนเพื่อเรียกเท่าไหร่แม่ของตนก็ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้น ไร้ซึ่งลมหายใจ ริมฝีปากอิ่มกดจูบลงบนแก้มเย็นชืด แทฮยองยิ้มอย่างแผ่วเบาก่อนจะกระซิบข้างใบหูนิ่ม แม้ว่าแม่จะไม่ได้ยินก็ตาม



                “หายป่วยเสียทีนะครับแม่ .. ลูกฝากทำความเคารพพ่อด้วยนะครับ”



 

 

 

 


II

 




                งานศพของแทราถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายทว่าสมเกียรติ หลุมศพถูกตั้งไว้ด้านหลังพระราชวัง เคียงข้างกับสามีของเธอ



                จองกุกรู้สึกเศร้ามิใช่น้อย แต่แทฮยองตัวน้อยของเขาดูนิ่งเงียบขึ้น ช่างน่าภูมิใจเหลือเกินที่แทฮยองไม่ร้องไห้ออกมา แม้ว่าปลายจมูกรั้นนั้นจะแดง กายบางจะสั่นถึงเพียงใด แทฮยองก็ไม่ได้ร้องไห้ออกมาเช่นวันอื่นๆ



                จองกุกโค้งทำความเคารพศพเมื่อแทฮยองวางดอกไม้เสร็จ วาดมือขึ้นโอบรอบไหล่เล็ก ศีรษะทุยซบลงที่ต้นแขนของจองกุก ลาดไหล่กว้างเปียกชื้นไปด้วยน้ำตาของเมทตัวน้อย



                อย่างไรแล้ว ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยสักนิดเดียวหากแทฮยองจะร้องไห้ออกมา



 

 

 

                ดูเหมือนว่ากษัตริย์องค์ใหม่จะทรงโปรดปรานปราสาทหลังกลางเป็นอย่างมาก จึงไม่ย้ายไปยังห้องบรรทมขององค์ชายนัมจุนเสียที แม้ว่าพี่ชายจองกุกจะย้ายออกไปแล้ว แต่จองกุกก็หวงแหนห้องนอนแสนเงียบสงบของตนเองมากกว่า



                ใบหูนิ่มขององค์กษัตริย์แนบลงบนหน้าท้องบาง จองกุกหลับตาพริ้มนอนฟังพัฒนาการของลูกตัวน้อย แม้จะผ่านมาแค่เพียงอาทิตย์กว่า แต่จองกุกก็ปฏิบัติตนราวกับว่าแทฮยองท้องได้ราวเดือนกว่าแล้ว



                แทฮยองนอนมองสามีของตนเองหลับตาพริ้มอยู่แบบนั้น มือเรียวสางกลุ่มผมสีดำเข้มให้เบาๆ อย่างไม่นึกกลัวว่าจะถือวิสาสะ



                “เป็นคุณแม่แล้ว ต้องทานเผื่อลูกด้วย”



                “ขอรับ แทฮยองจะทานแต่ของที่มีประโยชน์”



                แทฮยองฉีกยิ้มหวาน ถึงแม้ว่าจะเศร้าเรื่องแม่ไม่คลายไป แต่องค์ชายก็มักจะหาเรื่องมาทำให้แทฮยองยิ้มได้เสมอ กลิ่นซินนาม่อนอ่อนๆ ที่แทฮยองชอบสูดดมก็กลายเป็นกลิ่นโปรดของคุณแม่ที่ต้องได้ดอมดมก่อนนอน มิเช่นนั้นจะไม่ยอมหลับตาดีๆ แน่



                แทฮยองอยากรู้นัก ว่าเหตุใดองค์ชายถึงได้เลือกผงซินนาม่อนนำมาตากแห้งให้กลิ่นปะปนไปกับเสื้อผ้า จนรวบรวมความกล้าเอ่ยถามไป แล้วก็ได้คำตอบกลับมา ว่าองค์ชายเมื่อทรงพระเยาว์ชอบเสวยซินนาม่อนโรล องค์ราชินีจึงจำเป็นต้องให้กลิ่นซินนาม่อนติดอยู่บนตัวอยู่ตลอดเวลา เพราะมิเช่นนั้นก็จะร้องเสวยแต่ซินนาม่อนไม่ยอมเสวยข้าว



                หากได้กลิ่นบ่อยๆ ก็คงจะเบื่อไปเสียเอง พระองค์ว่าแบบนี้



                แต่สำหรับแทฮยอง กลิ่นซินนาม่อนหอมๆ ราวกับขนมหวานช่วยเจือจางใบหน้าคมคายที่ดูดุดันได้เป็นอย่างดี ยิ่งรวมเข้ากับนิสัยที่แสนอ่อนโยนขององค์ชายแล้ว ซินนาม่อนคือกลิ่นที่คู่ควรที่สุด



                “ตั้งแต่นี้ไป ข้าคงมีเวลาให้เจ้าบ่อยมากขึ้นเลยเด็กดี”



                “ดูประชาชนเอ็นดูพระองค์อย่างมากที่สุดเลยขอรับ”



                “ประชาชนก็เอ็นดูเจ้าเหมือนกันนั่นล่ะ พายอบผลเบอร์รี่ที่เจ้าทำวันนั้นพวกเด็กๆ ชมว่าอร่อย”



                แทฮยองอมยิ้มด้วยความเขินอาย โอเมก้าตัวน้อยอบพายไปฝากประชาชนในเมือง ในทีแรกเป็นกังวลว่าผลเบอร์รี่ในป่าจะเปรี้ยวมากเกินไป เด็กๆ อาจจะไม่ชอบ พอได้ยินแบบนี้แล้วก็ชื่นใจมิใช่น้อยเลย



                “คนดี .. ไปห้องสมุดกันเถอะ”



                จองกุกว่าก่อนจะค่อยๆ ประคองแทฮยองให้ลุกขึ้น องค์กษัตริย์ที่ยังคงเป็นองค์ชายของแทฮยองซ้อนตัวอยู่ด้านหลัง วางมือบนรอบเอวแล้วเดินนำออกไปยังห้องสมุด



                กลิ่นไม้อับชื้นและแสงแดดยามบ่ายสอดส่องเข้ามาจนเห็นฝุ่นสีทอง แทฮยองทิ้งตัวนอนแผ่กายบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบด้วยชินนิสัยเดิม



                องค์ชายรู้ใจแทฮยองดีมากที่สุด หนังสือเล่มเดิมถูกหยิบยกออกมา แต่ทว่าคราวนี้องค์ชายตัดสินใจที่จะนั่งอ่านเงียบๆ เพื่อแปลเป็นไทยให้แทฮยองฟัง



                “เหลืออีกเพียงสิบกว่าหน้าเอง เวลาผ่านไปไวเสียจริง”



                “สิบกว่าเท่านั้นหรือขอรับ แบบนี้องค์ชายแปลให้แทฮยองฟังได้หรือไม่ขอรับ”



                “ได้สิ”



                จองกุกยกยิ้มแผ่วเบาระหว่างอ่านหนังสือเล่มนั้น รอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์เผยขึ้นมาบนใบหน้าคมคายอีกแล้ว แทฮยองไม่รู้หรอกว่าองค์ชายอ่านเจออะไรถึงได้ยิ้มแบบนั้น แต่อีกเดี๋ยวสักพัก



                “คนดีของพี่”



                เดี๋ยวนี้เลย แทฮยองขมวดคิ้วมุ่นไปทางองค์ชายที่กระหยิ่มยิ้มย่อง หากทรงเรียกด้วยสรรพนามแบบนี้ทีไร นอกจากเรื่องเจ้าเล่ห์แล้วจะมีอะไรอีก



                “ในหนังสือเล่มนี้ ตอนจบ มันว่าไว้..



                สิ้นประโยค องค์ชายปิดหนังสือลง ก่อนจะพลิกตัวมาคร่อมไว้เหนือร่างของโอเมก้าตัวน้อย ใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนริดรมผ่านผิวแก้ม ริมฝีปากหยักทาบจูบลงบนแก้มเนียนใสอย่างเร็วไวก่อนจะผละออกมาวาดยิ้มหยาดเยิ้ม



                “ว่า อองตวน จูบแก้มของเอมิลีแบบนี้”



                ว่าเสร็จก็เคลื่อนมาจูบริมฝีปากอิ่มเร็วไวอีกเช่นกัน



                “อองตวนจุมพิตเอมิลีแบบนี้อีกเช่นกัน”



                แทฮยองหัวเราะแผ่วเบา ให้ตาย องค์ชายนี่ช่างร้ายกาจเสียจริง โอเมก้าตัวน้อยพอจะจำชื่อตัวละครได้บ้าง นายเอกที่ชื่ออองตวน กับนางเอกที่ชื่อเอมิลี สองคนนี้มักจะนิสัยที่อ่อนโยน แทฮยองพลิกตัวขึ้นเป็นฝ่ายอยู่เหนือองค์ชาย



                ใบหน้าน่ารักเคลื่อนลงต่ำมากเรื่อยๆ มือเรียวแตะลงที่กางเกงผ้านิ่ม บีบขยำส่วนกลางเบาๆ ร่นกางเกงลงจนเห็นส่วนอ่อนไหวที่ไม่มีอะไรปิดบัง



                แทฮยองช้อนตามองราวกับอยากได้รับความเอ็นดู เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนนุ่มถูกมือหนาสางเบาๆ ระบายความเสียวซ่าน ปากอิ่มปรนเปรอให้พลางเล่นเรียวลิ้น ใบหน้าหวานแดงซ่านเมื่อความอุ่นร้อนชื้นแฉะเต็มโพรงปาก



                ก่อนจะจุมพิตส่วนแดงก่ำเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นมา



                “แล้วเอมิลี ได้ทำแบบนี้กับอองตวนหรือเปล่าขอรับ?”






______________________________

TO BE CONTINUED

#ฟิคพาเลซกุกวี






::TALK:: มาอัพช้าเพราะยังไม่อยากให้จบค่ะ ตอนนี้อาจจะดูสั้น ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็สั้นจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนเลยนะคะที่ติดตามกัน ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้ว
หากคิดถึงกัน กลับมาอ่านได้เรื่อยๆ นะคะ จะไม่ปิดบทความ
แต่ตอนน่าสนใจๆ ก็จะมีในเล่มค่ะ #ขายของ 
เลิ้บเน่อ 


               

 

               

 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 451 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,125 ความคิดเห็น

  1. #2048 comet_qelL (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 10:49
    ร้ายกาจ!
    #2,048
    0
  2. #2032 Ahgamy-gb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 17:04
    อะไรนะ! มือสั่นไปหมดดดดด
    #2,032
    0
  3. #1964 Kontharot19 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:00

    อยากจะสั่งซื้อหนังสือทันไหมค่ะ

    #1,964
    0
  4. #1954 Cake16_JuNgKook (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:45
    ร้ายมากกกก555555
    #1,954
    0
  5. #1933 Saowaruk2549 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 21:25
    ฟาดมากลูกนกกก
    #1,933
    0
  6. #1916 monticha_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 15:04
    ยัยน้องงงงงงงง
    #1,916
    0
  7. #1899 _jppm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 17:12

    แอร่ก สู่ขิต
    #1,899
    0
  8. #1872 Mdm_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:09
    หนูคะ หนู แลงมากกกกกก 5555 มีลูกกันแล้วฮืออ
    #1,872
    0
  9. #1849 moonmoon01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 09:42

    โอ้ยยยยยยเขิน
    #1,849
    0
  10. #1786 คุณแดนน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:55

    หนูลูกทำไมน่าตีแบบเน้

    #1,786
    0
  11. #1778 wuxie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:40
    ลูกแม่!!!
    #1,778
    0
  12. #1766 butterr. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 17:17
    ไม้เรียวอยู่หนายยยยยลูกกก5555
    #1,766
    0
  13. #1748 AonnyJimin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 00:18
    อ๊ายยยยยยยยยยหนูแทททททททททท๊ อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #1,748
    0
  14. #1739 HealHoly (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 16:34
    หนูลูกกกกก
    #1,739
    0
  15. #1737 Again_kv (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:07

    รถพยาบาล!!!อยู่ไหนมารับนู๋ที

    #1,737
    0
  16. #1728 kirakiraren (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 08:27
    ร้ายมากกกกก
    #1,728
    0
  17. #1721 Oomjanis (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:00

    อร๊ายยย​ เธอมันร้ายแทฮยองงงงง

    #1,721
    0
  18. #1711 KPSJM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:39
    แทฮยองงงงงงงงงงงงง
    #1,711
    0
  19. #1696 i-aun25 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:13
    แทฮยองงงงมหทหาไาไ่ไิาไสๆวๆๆวฟท ไม่ไหวแร้ว
    #1,696
    0
  20. #1694 boahammock (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:39
    น้องจ๋าา น้องก็ร้ายมาก ร้ายไม่แพ้กับองค์ชายเลย /สู่ลิขิต
    #1,694
    0
  21. #1661 pan_lin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:20
    อหๆๆๆๆๆ หนูท้องอยู่นะลูกกก
    #1,661
    0
  22. #1652 __0997 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 07:06
    น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงแซ่บไปแล้ววว ขนาดท้องอยู่นะเนี้ยยย คุณแม่ไปสบายแล้วเนอะน้องก็จะโดตขึ้น
    #1,652
    0
  23. #1638 someone_ssk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:53
    แซ่บมาก พริก100สวนเลยค่ะลูกสาววว
    #1,638
    0
  24. #1602 Earn jiji (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 18:23
    ร้องไห้เลยตอนแม่เสียอะ ฮืออ แต่งงานแล้ววมีลูกแล้วว แทฮยองแซ่บอีกแล้วว
    #1,602
    0
  25. #1572 mapletottot (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 19:25
    โห แซ่บนะคะะะะะะแหมมมมม
    #1,572
    0