The Palace Alpha ♞ : KOOKV #ฟิคพาเลซกุกวี

ตอนที่ 17 : The Palace Alpha ♞ : 15 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 470 ครั้ง
    23 ต.ค. 60





The Palace Alpha

15

 

 

I


 

                 ใบหน้าหล่อคมคายภายใต้การหลับใหลช่างเป็นอะไรที่ทรงเสน่ห์มากเสียจริง โดยเฉพาะรอยแผลเป็นเหนือแก้มตอบทั้งซ้ายและขวา บ่งบอกเลยว่าคนๆ นี้กล้าหาญมากเพียงใด



                แทฮยองยกยิ้มอยู่กับตัวเอง ซับผ้าผืนนิ่มลงตามกรอบใบหน้าขององค์ชายจองกุก ตั้งแต่กลับจากรบ เมทผู้สูงส่งของเขาก็หลับมาได้ถึงสองวันแล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นมาทักทายกันเสียที



                แผลฟกช้ำตามเนื้อตัวเริ่มสมานกันเข้าที่ แทฮยองเบาใจลงไปเยอะเลยทีเดียวเมื่อรอยแผลไม่ได้ทำให้ผิวกายของพระองค์น่าเกลียด ยาสมุนไพรบดละเอียดถูกมือเรียวป้ายลงบนเนื้อตัว โอเมก้าตัวน้อยค่อยๆ บรรจงวนปลายนิ้วราวกลับกลัวนักหนาว่าอีกคนจะเจ็บ



                เลิกผ้าห่มผืนหนาขึ้นเพื่อมอบความอบอุ่นให้กับองค์ชาย แทฮยองถือวิสาสะฝังใบหน้าลงบนซอกคออุ่น คิดถึงเหลือเกิน แทฮยองไม่คิดด้วยซ้ำไปว่าองค์ชายจะใจกล้าบ้าบิ่นถึงขนาดนี้



                อย่างไรแล้ว แทฮยองอยากให้เวลาองค์ชายพักฟื้นตัวอีกสักนิด แม้ในใจจะร้อนรุ่นมากแค่ไหนก็ตาม ฤดูฮีทที่คืบคลานเข้ามาออกฤทธิ์ปวดแสบเสียจนบางครั้งแทฮยองต้องขึงตัวเองไว้กับขาโซฟาตัวหนัก



                ใบหน้าสวยงอง้ำเมื่อกายหนาที่ตนนอนทับอยู่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอันใด แทฮยองพรมจูบลำคอแกร่งอยู่แบบนั้น อยากแสดงความเป็นเจ้าของแทบขาดใจ



                ฤดูฮีทนี่มันช่างน่ากลัวเสียจริง



                แทฮยองผละใบหน้าออก ก่อนจะพยายามดันตัวลุกขึ้น ทว่าแขนแกร่งของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างกลับตวัดมากอดรัดแทฮยองเสียเต็มแรง



                โอเมก้าตัวน้อยสบตาเข้ากับหมาป่าหนุ่มแสนเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาลุ่มลึกนั้นหรี่ลงเรื่อยๆ ริมฝีปากหยักยกยิ้มเพื่อทักทายเมทตัวน้อยที่เขาคิดถึงแทบขาดใจ



                “อรุณสวัสดิ์ แทฮยองของพี่”



                แทฮยองนิ่งงันไปพักหนึ่ง ชั่วครู่เขารู้สึกราวกับว่านัยน์ตาดุคมสีฟ้ามหาสมุทรนั้นสะกดร่างของเขาเอาไว้จนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ องค์ชายยังคงทำเพียงแค่ยกยิ้มบางเบา ไล้สายตามองใบหน้าหวานด้วยสุดแสนจะโหยหา พวงแก้มเนียนใสแดงปลั่งเมื่อมือหนาสอดเข้าใต้เสื้อตัวบาง แนบฝ่ามือลงกับเนื้อเนียนละเอียดแล้วลูบไล้ไปมา



                “องค์ชาย ฟื้นเสียทีขอรับ”



                แทฮยองพยายามไม่สนใจมือแสนเจ้าเล่ห์ที่ปลุกปลั่นอารมณ์ของเขาให้ร้อนรุ่ม ให้ตาย แม้กระทั่งเพิ่งตื่นยังเจ้าเล่ห์ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ



                “ไปรบมาเหนื่อยเหลือเกิน แต่ยังไม่เหนื่อยแทบขาดใจเท่าตอนที่ไม่ได้เห็นหน้าของเจ้า”



                ถ้อยคำโบราณลุ่มลึกถูกเปล่งออกมาอีกครั้ง สายตาหวานเยิ้มหลอมละลายให้แทฮยองฟุบลงไปบนอกแกร่งโดยไม่รู้ตัว แทฮยองต้านทานไม่ได้ ยอมรับว่าโหยหาเหลือเกิน คมเขี้ยวเล็กๆ โผล่ออกมาก่อนจะครูดไปกับต้นคอแกร่งขององค์ชาย พรมจูบเบาๆ สลับกับขบเม้ม เสียงหัวเราะทุ้มดังอยู่ข้างๆ ใบหูนิ่ม



                สะโพกนิ่มลอยหวือขึ้น แทฮยองขยับกายเพียงเล็กน้อย ก่อนจะทิ้งตัวลงบนหน้าขาแกร่ง สัมผัสแสนรุ่นร้อนแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้า จองกุกไม่รอช้า ดึงปลายผ้าห่มแล้วขว้างมันลงบนพื้น จับสะโพกนิ่มบดเบียดลงกับส่วนกลางลำตัว



                โอเมก้าตัวน้อยผละใบหน้าออกจากลำคอแกร่ง พรมจูบขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงปลายคาง ตาปรือฉ่ำน้ำแสนยั่วยวนนั่นกำลังทำให้จองกุกหน้ามืด



                “แทฮยองคิดถึงองค์ชาย เอ็นดูแทฮยองด้วยนะขอรับ”














II

 

                แทฮยองโยกย้ายสะโพกอยู่บนตักแกร่งสักพักก่อนจะกระตุกตัวปลดปล่อยออกมาเป็นรอบที่ห้าในบ่ายวันนี้ จองกุกโน้มตัวแทฮยองลงมากอดรัดชนิดเนื้อแนบเนื้อก็ว่าได้ แก่นกายอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปเป็นรอบที่ห้าเช่นกัน



                เสียงหอบหายใจดังก้องห้องนอน กลิ่นฟีโรโมนคละคลุ้งรอบบริเวณ



                จองกุกจับกลุ่มผมนิ่มทัดหู ฝังจมูกลงบนพวงแก้มนิ่มแล้วสูดดมให้ชื่นใจหลายฟอด แทฮยองใช้มือดันแผ่นอกแกร่งเอาไว้



                “องค์ชาย เราควรไปปราสาทหลังใหญ่ได้แล้วนะขอรับ”



                จองกุกหลับตาพริ้ม แกล้งไม่สนใจคำพูดของแทฮยอง กายหนากกกอดร่างนุ่มนิ่มเอาไว้ ลูบไล้อย่างไม่นึกเพียงพอ



                “องค์ชาย”



                กำปั้นเล็กๆ ทุบเข้าที่แผ่นอกแกร่งอย่างถือดี จองกุกหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วเอื้อนเอ่ยกลับไป



                “ครับ ว่าอย่างไร?”



                “องค์กษัตริย์และองค์ราชินีรอพบองค์ชายอยู่นะขอรับ”



                “แต่ว่าข้าจะอยู่กับเมียข้าก่อนนี่ เจ้ามีปัญหาอะไรหรือ?”



                เอาอีกแล้ว ถ้อยคำแสนร้ายกาจเหล่านั้นองค์ชายไปจำใครมาอย่างนั้นหรือ ใบหน้าหวานมุ่ยลงทว่าสองแก้มเนียนแดงปลั่ง ขยุกขยิกร่างดิ้นหนีคนเจ้าเล่ห์แต่ทว่าทำอย่างไรก็ไม่มีทางหลุดออกมาจากอ้อมแขนแกร่งนั้นได้



                “แทฮยองจะไปพบแม่ของแทฮยองด้วย”



                เสียงทุ้มหวานอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด จองกุกคลายอ้อมกอดนั้นลงแล้วพยักหน้า



                “ตกลง ถ้างั้นไปเยี่ยมแม่ของแทฮยองก่อนแล้วกัน”





               

 

 

                แทฮยองผลักบานประตูไม้เข้าไป ก่อนจะพบว่าแทรานั้นหลับสนิท โอเมก้าตัวน้อยยกถาดชากับบิสกิตหอมกรุ่นไปวางไว้บนโต๊ะไม้ตัวเก่า หมอหลวงแจ้งว่า แทราหลับไปได้สักพักใหญ่ อีกไม่นานก็คงจะตื่น องค์ชายจึงเสนอว่าจะไปพบองค์ราชาและองค์ราชินีเสียก่อน



                องค์ชายนัมจุนจัดการมอบรางวัลให้กับทหารเกณฑ์เรียบร้อยแล้ว ส่วนงานเลี้ยงขอบคุณเหล่าพันธมิตร คงเป็นวันเดียวกันกับวันสถาปนาเมืองใหม่ที่พระองค์จะเสด็จไปประทับพร้อมกับซอกจิน



                แทฮยองอมยิ้ม มือน้อยถูกกอบกุม เมทตัวน้อยเผลอแกว่งแขนโดยไม่รู้ตัว ทว่าจองกุกกลับไม่ได้ว่าไร ปล่อยให้เมทตัวน้อยแกว่งไกวไปแบบนั้น



                พอถึงหน้าห้องนั่งเล่นส่วนพระองค์ แทฮยองขืนตัวเล็กน้อย เท้าเรียวหยุดอยู่กับที่ จนจองกุกขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ



                “เป็นอะไรไปหรือ?”



                “แทฮยองจะรออยู่ตรงนี้ขอรับ”



                “เข้าไปด้วยกัน มีอะไรที่ต้องคุยเพียบเลยเด็กดี”



                แทฮยองสบตาเข้ากับนัยน์ตาสีเข้ม ดวงตาคู่นั้นฉายแววอบอุ่นและน่าวางใจ แทฮยองพยักหน้าเล็กน้อยแล้วยอมเดินตามเข้าไปด้วยกัน



                องค์กษัตริย์และองค์ราชินีนั่งจิบน้ำชาในยามบ่าย พระองค์ปรายตามองลูกชายคนเล็กก่อนจะยกยิ้มออกมาเมื่อมองเห็นสิ่งมีชีวิตด้านหลังที่เจ้าลูกชายพามาด้วย



                “ท่านพ่อ ท่านแม่ สวัสดีครับ”



                จองกุกนั่งลงด้านล่าง เช่นเดียวกันกับแทฮยอง โอเมก้าตัวน้อยนั่งนิ่งไม่ไหวติง ชายหนุ่มหันมองร่างนุ่มนิ่มที่เริ่มสั่นเป็นลูกนก ถ้าให้เดา เป็นเพราะแทฮยองไม่เคยมากับเขาเพียงสองคนเป็นแน่ ถึงได้ตื่นตระหนกเช่นนี้



                “พบนัมจุนหรือยัง? พี่ชายมีอะไรรอคุยกับเราอีกเยอะเลย เช่นเรื่องงานเลี้ยงพันธมิตร อืม เรื่องอะไรอีกนะ?”



                องค์กษัตริย์ว่า แววตาแสนอ่อนโยนนั้นฉายแววดีใจมิใช่น้อย มันช่างเปล่งประกายเต็มไปด้วยความปลื้มปิติยินดีที่ลูกชายทั้งสองช่างกล้าหาญ



                “เราทั้งสองยินดีกับลูกมากจริงๆ ทั้งเรื่องรบ ทั้งเรื่องนี้”



                องค์ราชินีหัวเราะเบาๆ เรื่องนี้อย่างนั้นหรือ จองกุกดูจะไม่เข้าใจคำว่าเรื่องนี้ในทีแรก แต่พอตากลมสวยปราดมองไปยังแทฮยอง จองกุกก็กระจ่างขึ้นมาทันที



                “ไปขอแม่ของเขาเสียให้เรียบร้อย ลักกินขโมยกินแบบนี้ไม่เห็นสมควรด้วยหรอก”



                “เปล่าเลยนะครับ ผมไปคุยกับแม่ของแทฮยองมาแล้วเรียบร้อย”



                แทฮยองแลบลิ้นเลียริมฝีปาก โอเมก้าตัวน้อยไร้ซึ่งคำพูด ทำเพียงแต่แย้มยิ้มกว้างอยู่แบบนั้นอย่างน่าเอ็นดู



                “แล้วแทราว่าอย่างไรบ้าง”



                “ท่านว่า ให้ดูแลให้ดีที่สุด ผมเลยจะมาขอท่านพ่อ ท่านแม่ หลังวันสถาปนาเมืองใหม่แล้ว จะจัดงานรื่นเริงต่อในทันที”



                “งานรื่นเริงอย่างนั้นหรือ?”



                องค์กษัตริย์แย้มยิ้ม แทฮยองกวาดสายตามองรอบๆ ห้องอย่างไม่นึกสนใจในบทสนทนาเสียเท่าไหร่ รสนิยมและความชื่นชอบคลับคล้ายกันทั้งครอบครัวเลยเชียว ตู้ไม้ใบเล็กใบน้อยสำหรับใส่หนังสือวางเรียงราย แม้จะมีห้องสมุดใหญ่อยู่แล้วก็ตาม



                “ครับ งานรื่นเริง”



                จองกุกกระชับมือนิ่มให้แน่นขึ้น ในตอนนั้นเองที่แทฮยองรู้สึกตัว เมทตัวน้อยยิ้มกว้างจนริมฝีปากเป็นรูปสี่เหลี่ยมเอกลักษณ์ของเจ้าตัว



                “แล้วจะสถาปนาลูกให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในวันนั้นเลย คิดว่าอย่างไร?” องค์กษัตริย์ส่งมือมานวดคลึงกลุ่มผมสีดำเข้มของลูกชายพลางเอ่ยถาม จองกุกหลับตารับสัมผัสแสนอบอุ่นจากคนเป็นพ่อ ก่อนจะลืมตาแล้วพยักหน้าด้วยความหนักแน่น



                “ครับ หลังจากอภิเษกสมรสเสร็จเรียบร้อย ผมจะรับหน้าที่กษัตริย์ต่อให้ดีที่สุด”





______________________________

TO BE CONTINUED

#ฟิคพาเลซกุกวี





::TALK:: ถ้ารวมฉากคัทแล้วคงยาวใช่มั้ย ;-; เอาเถอะค่ะ ถ้าไม่ได้ลูกแฝดองค์ชายคงเสียใจไม่ใช่น้อยวิ่งมาตั้งสิบหกกิโล นอนไปอีกสองวัน ขอรางวัลให้เขาหน่อย

จะบอกว่า อีกสองตอนจะจบแล้วน้า T___T ใครรอเห็นเจ้าตัวน้อยได้เห็นแน่ๆ ค่ะ ส่วนฉากแต่งงานคงมีให้ชื่นชมกัน ไม่มากก็น้อย พยายามโฟกัสที่ตัวละครเพียงสองคนกับบรรยากาศของพวกเขา เช่น สวนองุ่น ห้องสมุด มากกว่าฉากอื่นๆ เนอะ

สุดท้ายนี้ ไปจับจองหนังสือกันได้เลยนะคะ ให้เวลาเก็บเงินนานมากๆ เลย

ขอบคุณนะคะ เลิ้บเด้อ 


ปล. อยากบ่นว่า ยิ่งใกล้จบยิ่งเป็นกังวล กลัวเขียนได้ไม่ดี แต่ลบเขียนใหม่ก็ได้มาแนวนี้ เพราะงั้นช่วยเอ็นดูด้วยนะคะ ;__; 




               

 

 




I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 470 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,125 ความคิดเห็น

  1. #2047 comet_qelL (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 10:39
    รางวัลขององค์ชายนั้นคุ้มค่าแล้วเพคะ
    #2,047
    0
  2. #2030 Ahgamy-gb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 16:47
    มันทันมั้ย มันทันม้ายยยย
    #2,030
    0
  3. #1963 Kontharot19 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 10:51

    อยากจะสั่งซื้อหนังสือน่ะค่ะต้องทำยังไง

    #1,963
    0
  4. #1953 Cake16_JuNgKook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:36
    ฉากคัทแบบ ขอร้ออออองงงงงงง จะไม่ทน!!!!
    #1,953
    0
  5. #1898 _jppm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 17:10
    ฮื่อ เจ็บท้องจะคลอด! ลูกจะเป็นฝั่งเป็นฝา
    #1,898
    0
  6. #1871 Mdm_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 19:04
    ฮืออออ จะแต่งงานกันแล้ว
    #1,871
    0
  7. #1848 moonmoon01 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 18:15

    น้อนจะเป้นฝั่งเป้นฝาาา
    #1,848
    0
  8. #1777 wuxie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:29
    มันดีย์
    #1,777
    0
  9. #1765 butterr. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 16:31
    มันแบบพูเไม่ออกสดากววหสหาาห ดุดันมากเพคะ
    #1,765
    0
  10. #1720 Oomjanis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:51

    OMG!!!!!!

    #1,720
    0
  11. #1710 KPSJM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:30
    องค์ชาย เกินไปแล้ววววววว
    #1,710
    0
  12. #1665 0956898993 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:06
    ตลกตกองค์ชาย เลือดกำเดาไหล 555555
    #1,665
    0
  13. #1651 __0997 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 06:57
    ว้ากกกวกบกวกบบ5รอบเหนาะๆ ฮื่อออออ องค์ชายจะได้ขึ้นครองแล้วด้วย จะแต่งงานด้วยฮื่อออ ดีมากจริงๆ
    #1,651
    0
  14. #1637 someone_ssk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:43
    ตายๆๆๆๆๆ
    #1,637
    0
  15. #1610 suwapak2546 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 06:03
    กำเดาไหลเลยหรอเพคะองค์ชาย
    #1,610
    0
  16. #1570 mapletottot (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 19:15
    อะ..องค์ชาย น่อง ช้ำในพอดี555
    #1,570
    0
  17. #1525 Suchaa_12247 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 01:35
    5 ยก ... ตายมั่ยตาย
    #1,525
    0
  18. #1477 ninite (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:02
    หะ..ห้ารอบเลยหรอคะองค์ชาย
    #1,477
    0
  19. #1436 @S_CB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 21:31
    โอ้โหหหหห ลูกแฝดกันเลยทีเดียว
    เขินไม่ไหวแล้วค่าาาาา ฮืออออออออ ;/////;
    #1,436
    0
  20. #1324 `specialguys13 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 14:49
    ลูกแฝดเชียวนะ อ่า แทฮยองอ่า
    องค์ชายเนี่ยร้ายกาจเกินไปแล้วรึเปล่า
    แต่กระนั้นก็ไม่มีอะไรจะต้องเสียแล้วนีนา
    หลังจากจัดงานสินะ ฮื่ออออออ อยากให้มาไวๆ
    #1,324
    0
  21. #1247 JHOPE__ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 18:34
    งุ้ยยย ร้อนแรง
    #1,247
    0
  22. #1162 stamcheeva (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 23:17
    คัทแซ่บมากกกก กรี๊ด ประทับจุ่ยยย
    #1,162
    0
  23. #1158 phirayajungkook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 08:25
    แทเป็นราชินีงี้ก็ดีนะ
    #1,158
    0
  24. #1070 T T T Tae (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 15:16
    แง่งง จะจบแล้วหรอเนี่ย ไรท์ใช้ภาษาดีมากเลยอบอุ่นทั้งเรื่องเลย //ปรบมือค่ะ รอน้ายากเห็นตัวเล็ก
    #1,070
    0
  25. #1069 Lala_Land (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 14:33
    องค์ชายเท่ อบอุ่น เเข็งเเกร่ง เจ้าเล่ห์ ดีงามมากมายยย เเทก็ใสซื่อ เเบ้วเว่อ น่ารังเเกสุดๆ
    #1,069
    0