The Palace Alpha ♞ : KOOKV #ฟิคพาเลซกุกวี

ตอนที่ 12 : The Palace Alpha ♞ : 10 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    30 เม.ย. 64



The Palace Alpha

10

 

 

I

 

                 สองสามวันผ่านมานั้น แทฮยองเดินเล่นเตร็ดเตร่ภายในวังน้อยลง เวลาส่วนมากของเจ้าโอเมก้าตัวน้อยอยู่กับผู้เป็นแม่มากเสียส่วนใหญ่ แทฮยองช่วยคนในครัวทำอาหารที่ดีต่อสุขภาพ ป้อนผลไม้ให้แม่ทาน รวมถึงพาออกไปเดินเล่นรับลมในช่วงบ่ายแก่ๆ แดดไม่แรงมากนักวาดรอยยิ้มบนใบหน้าหวานขึ้นได้เมื่อแม่ของเขาเดินเหินสะดวกขึ้น



                แต่สิ่งที่ทำให้โอเมก้าตัวน้อยตื้นตันใจมากที่สุด คือรอยยิ้มแสนอบอุ่นขององค์ชายจองกุก และพระหัตถ์ของพระองค์ที่กอบกุมมือเหี่ยวย่นของแทราเอาไว้เพื่อพาไปรับลมช่วงเย็น



                แทฮยองรู้ดีว่าพระองค์ไม่มีความจำเป็นจะต้องทำเช่นนี้เลย ขาเรียวก้าวตามแผ่นหลังแกร่งที่อยู่ในชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงผ้าลื่นพลิ้วไหวตามลม



                เสียงหัวเราะแสนอ่อนโยนของแทราดังขึ้นเมื่อองค์ชายแสนเจ้าเล่ห์ปล่อยมุกตลกโบราณๆ แทฮยองหลุดหัวเราะตามจนองค์ชายและแม่หันหน้ามาพร้อมกัน



                คนเป็นแม่ยกยิ้มมีความสุข ทว่านัยน์ตากลมฉ่ำน้ำช่างอ่อนแรงเหลือเกิน องค์ชายพยักหน้าเรียกให้แทฮยองขึ้นมาเดินข้างๆ กัน มือหนาผละออกจากมือของหญิงวัยกลางคน ก่อนจะส่งมันให้แทฮยองเป็นคนรับช่วงต่อ



                “สดชื่นบ้างหรือเปล่าครับแม่?”



                แทฮยองยิ้มกว้างน่าเอ็นดู ผู้เป็นแม่พยักหน้าตอบก่อนจะหลับตาพริ้มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ



                “สดชื่นดีจริงเลย”



                เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนยาวสลวยพลิ้วไหวตามแรงลมอ่อนๆ ชายกระโปรงสีครีมลากพื้นดินดูสกปรกมอมแมมแต่ไม่ทำให้ภาพตรงหน้าสวยน้อยลงเลยสักนิดเดียว แม่เป็นเหมือนประติมากรรมชิ้นงาม มีรอยแตกสลาย ทว่าจับต้องได้ยากเหลือเกิน



                เช่นเดียวกันนั้น องค์ชายจองกุกที่ยืนกอดอกมองแทฮยองคาดรองเท้าส้นเตี้ยให้แม่สวมดีๆ ภาพนั้นกัดกินหัวใจของเขาไปจนหมด ความดีงามของโอเมก้าตัวน้อยผู้นี้ปั่นหัวใจจองกุกให้อยากดูแล



                ก่อนที่อีกคนจะขยับตัวลุกขึ้นยืน ผ้าสีขาวผืนบางตัวใหญ่ร่นลงจนเผยไหล่นวลเนียน



                จองกุกแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ก่อนจะตั้งใจสลัดความรู้สึกอยากทำลายอีกคนให้ออกไปจากจิตใจสกปรก



                น้ำค้างเริ่มลงจนเส้นผมเปียกชื้น แทฮยองแวะอุ่นน้ำนมแพะให้แม่ดื่ม ก่อนจะพาลงไปชั้นใต้ดินเพื่อพักผ่อน องค์ชายจองกุกบรรจงห่มผ้าผืนหนาลงบนกายผอมบางก่อนจะยิ้มรับคำขอบคุณจากแทรา



                หญิงวัยกลางคนหลับไปยามโพล้เพล้ แทฮยองปิดบานหน้าต่างลง ก่อนจะหันมาโค้งศีรษะให้กับองค์ชาย



                “ขอบพระทัยพระองค์มากขอรับ”



                “เรื่องเพียงเท่านี้”



                “แต่พระองค์ต้องสละเวลามาหาแม่ของแทฮยองทุกวัน เสด็จพักผ่อนเถอะขอรับ”



                “แม่ของแทฮยอง ก็เหมือนแม่ของข้า” สิ้นประโยค แทฮยองก้มหน้าจนแทบชิดอก องค์ชายก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวโอเมก้าแสนขี้อาย ก่อนจะส่งนิ้วเรียวไปเกลี่ยแก้มนิ่มๆ แบบที่ชอบทำ “ทำไมล่ะ? ข้าพูดผิดตรงไหน”



                “เปล่าเลยขอรับ ได้เวลาเสวยมื้อเย็นแล้ว พระองค์อยากเสวยอะไรหรือ?”



                แทฮยองแกล้งเบี่ยงเรื่อง ก่อนจะคว้าข้อมือแกร่งขององค์ชายให้เดินตามกันมา ทั้งสองหยุดยืนอยู่หน้าบันไดขึ้นชั้นบนสักพักเพื่อครุ่นคิด



                “อะไรก็ได้”       


     

                “สเต็กเนื้อกวาง พระองค์ทรงโปรดหรือเปล่าขอรับ?”



                “แทฮยองทำอะไรก็โปรดไปเสียหมดนั่นล่ะ”



                คำตอบขององค์ชายเรียกรอยยิ้มทรงสี่เหลี่ยมจากใบหน้าหวานได้ ตากลมหรี่ลงจนแทบปิด มือหนาถูกส่งไปยืดแก้มนิ่มด้วยความทะนุถนอมก่อนที่เสียงไอโขลกจะดังขึ้นจากในห้อง



                แทฮยองผละตัวออกก่อนจะหันหลังเปิดประตูทันที แทราไอจนตัวโยน แทฮยองรีบเข้าไปประคองกายผอมบางก่อนจะหาผ้าเช็ดหน้ามาปิดปากที่เริ่มซีดของคนเป็นแม่ จองกุกรีบเทน้ำอุ่นใส่แก้วให้จิบทันที



                แทฮยองประคองคนเป็นแม่ให้นอนลงอีกครั้ง มือเรียวคลี่ผ้าเช็ดหน้าออกดู ก่อนจะหน้าเจื่อนเมื่อของเหลวข้นแต้มอยู่บนผ้าเช็ดหน้า แดงฉานเป็นจุดเล็กเต็มผ้าผืนบาง แทฮยองมององค์ชายด้วยใจไม่สู้ดีนัก ก่อนน้ำตาเม็ดสวยจะกลิ้งผ่านพวงแก้ม จองกุกยกยิ้มให้กำลังใจเมทตัวน้อยของเขาก่อนที่แทฮยองจะลุกขึ้นมากอดเขาไว้แน่น แผ่นอกแกร่งเปียกชื้นหยดน้ำตาเป็นวงกว้าง



                “ไม่เป็นไร เด็กดี ไม่เป็นไรนะ”





II


 

                หลังทานมื้อเย็นเสร็จ จองกุกตัดสินใจอนุญาตให้แทฮยองกลับก่อน ไม่ต้องอยู่เตรียมน้ำอุ่นให้เขาอาบ ใบหน้าหวานของเด็กดีช่างน่าสงสาร จองกุกขยับแว่นที่ปลายจมูกให้กระชับขึ้น ก่อนจะลงมือแปลหนังสือเล่มเดิมต่อไป



                ชาอุ่นๆ ถูกรินไว้ข้างกัน จองกุกยกขึ้นจิบเล็กน้อย ชารสหวานกลิ่นกุหลาบไหลผ่านลำคอจนอุ่นวาบที่ช่วงท้อง สายตาคมเพ่งหน้ากระดาษ มือหนาจับปากกาขนหนกจุ่มลงในแท็กหมึกแล้วบรรจงเขียนมันให้รู้เรื่องมากที่สุด



                เสียงเปิดประตูวังดังขึ้น จองกุกดันเก้าอี้ออกก่อนจะผละตัวชะโงกดูที่หน้าต่าง



                ริมฝีปากหยักยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ร่างสูงหมุนตัวเดินเข้าห้องสมุดแล้วนั่งลงเพื่อแปลต่อ



                เสียงพื้นรองเท้านิ่มกระทบกับพื้นหินอ่อน ก่อนที่เสียงทุ้มหวานน่าเอ็นดูจะเปล่งขึ้นเมื่อเจ้าของเสียงไม่พบเจ้าของปราสาทหลังนี้



                “องค์ชายขอรับ”



                จองกุกส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคอ ปากหยักยิ้มกว้างเมื่อแทฮยองยังคงร้องเรียกหาเขาอยู่แบบนั้นโดยไม่สนใจบานประตูสถานที่ที่ตัวเองชอบมานอนเล่นเลยสักนิด



                “องค์ชายอยู่ในห้องสมุดหรือเปล่าขอรับ?”



                เสียงบานประตูไม้ดังกึกกักก่อนจองกุกจะถอดแว่นสายตาออก แผ่นหลังเหยียดตรง ใบหน้าคมคายเชิดขึ้นเล็กน้อย



                “ไม่อยู่ ที่นี่ไม่มีใครอยู่ทั้งนั้น”



                จองกุกตอบกลับเสียงเข้มพลางกลั้นหัวเราะ เสียงทุ้มหวานเงียบไปสักพักก่อนจองกุกจะได้ยินแทฮยองบ่นอุบอิบ สงสัยแทฮยองจะลืมไปว่าในปราสาทหลังนี้เงียบเชียบเพียงใด



                “ขี้โกหก”



                “ได้ยินนะแทฮยอง”



                บานประตูไม้ถูกเปิดเข้ามา ก่อนที่เจ้าของใบหน้าไม่สบอารมณ์จะปรากฏตัว จองกุกยกยิ้มให้กับริมฝีปากอิ่มที่เบะลงราวกับขัดใจ ไล่สายตามองหมอนใบโตในมือที่ถือมาด้วย แถมที่คอยังมีผ้าห่มผืนขนาดพอดีผูกเอาไว้ราวกับผ้าคลุม



                จองกุกแทบหยุดหายใจกับท่าทางเด็กๆ ของอีกคน



                “หอบของเหล่านี้มาทำไมกัน?”



                “ถูกหมอหลวงไล่มาขอรับ”



                ปากอิ่มเบะลงอีกครั้ง คำตอบแสนน่าเอ็นดูนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากจองกุกได้ดี แทฮยองทำใบหน้าเลิ่กลั่กเมื่อองค์ชายเอาแต่หัวเราะไม่สนใจอารมณ์ของแทฮยองแม้แต่น้อย



                “บอกแล้ว แม่ของเจ้าเป็นหวัดแบบนั้นจะให้นอนร่วมห้องเดียวกันก็ติดไข้เอาน่ะสิ”



                แทฮยองเดินมานั่งลงข้างล่าง กอดหมอนใบโตเอาไว้แน่นราวกับเด็กตัวน้อย ปลายคางมนวางเกยหน้าขาแกร่งเรียกร้องความสนใจ



                “แทฮยองเป็นห่วงแม่นี่ขอรับ”



                “ตอนกลางคืนก็มีหมอหลวงมาดูอาการท่านอยู่แล้ว”



                “แต่วันนี้แม่อาการแย่ลงกว่าสองสามวันที่ผ่านมา แทฮยองแค่อยากอยู่ดูนี่ขอรับ”



                “เข้าใจแล้วเด็กดี ข้าก็ห่วงแม่เจ้าไม่แพ้กันหรอก ไว้รุ่งสางเราจะรีบตื่นไปดูแม่ของเจ้ากัน”



                มือหนาสอดเข้าที่กลุ่มผมนิ่ม สางมันเบาๆ ปล่อยให้แทฮยองเกยใบหน้าอยู่บนหน้าขาแบบนั้น ก่อนที่จองกุกจะเอะใจแล้วเรียกถามอีกคน



                “แทฮยอง”



                “ขอรับ?”



                “แล้วหอบหมอนมาที่นี่ทำไมกัน ห้องพักอื่นไม่ว่างหรือ?”



                แทฮยองอ้าปากพะงาบๆ โอเมก้าตัวน้อยรีบเคลื่อนใบหน้าออกจากหน้าขาองค์ชายทันที แขนเรียวโอบกอดหมอนใบโตไว้แน่น ก่อนจะฝังใบหน้าที่เริ่มร้อนผ่าวลงกับหมอนนิ่ม



                “จะมาขอนอนที่ห้องสมุดเล็กขอรับ มันเงียบสงบดี”



                จองกุกส่ายหัวให้อีกคนก่อนจะลงมือแปลหนังสือต่อ แทฮยองชะโงกหน้าขึ้นดูท่าทางตั้งใจของพระองค์ก่อนจะยิ้มชื่นชม จองกุกใช้มือข้างที่ว่างสางกลุ่มผมนิ่ม นวดศีรษะเบาๆ ไม่ให้แทฮยองเบื่อไปเสียก่อน



                แปลไปได้เพียงสองสามหน้า ลมหนาวเย็นเริ่มพัดพาเข้ามา จองกุกตัดสินใจวางปากกาขนนกลง แทฮยองที่นั่งมองเพลินๆ ถึงกับขมวดคิ้ว ก่อนองค์ชายจะโน้มหน้าลงมากระซิบแผ่วเบา



                “เตรียมน้ำอุ่นให้ข้าที .. อาบน้ำกันเถอะ”




 

III

 



                จองกุกยืนมองเรือนร่างสวยจัดเตรียมเครื่องอาบน้ำ มือเรียวเล็กบรรจงโปรยกลีบดอกกุหลาบลงไปในอ่างสีขาวสะอาด กลิ่นเทียนหอมยังไม่ทำให้จองกุกพึงพอใจไปมากกว่ากลิ่นกายของคนตรงหน้าแม้แต่น้อย



                แทฮยองหันมายิ้มละลายหัวใจแสนแข็งกระด้างของจองกุก กายสูงสมส่วนเผยแผ่นอกเปลือยก่อนจะก้าวเข้าไปในอ่างอาบน้ำทั้งผ้าขนหนู แทฮยองหยิบใยบวบนิ่มออกมาก่อนจะส่งให้องค์ชาย



                แทฮยองกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ฤดูฮีทยังไม่พ้นช่วงไปเลย สายตากลมพยายามหลุบลงข้างล่างเมื่อปลายนิ้วเรียวสัมผัสเข้ากับหลังมือ ไล้มันแผ่วเบาจนแทฮยองเสียววาบ ใยบวบถูกดึงออกจากมือเนิบช้า กินเวลาเกือบหลายนาที



                สายตาคมเจ้าเล่ห์แบบคืนวันนั้นเริ่มไล่มองแทฮยองตั้งแต่หัวจรดเท้า แผดเผาจนแทฮยองร้อนรุ่มทั้งๆ ที่ไม่มีเหงื่อเลยซักเม็ดเดียว โอเมก้าตัวน้อยหมุนตัวกลับเงอะงั่น ก่อนเสียงทุ้มเจ้าเล่ห์จะเปล่งขึ้น



                “ขัดหลังให้ข้าทีสิเด็กดี”













______________________________

TO BE CONTINUED

#ฟิคพาเลซกุกวี








::TALK:: ขอให้มีความสุขค่ะทุกคน มาพอกรุบกริบ แต่ใจไม่กล้าพอจะลงในนี้ เจอกันในบล็อกนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะคะ รักที่สุดเลย

สุดท้าย สำหรับคืนนี้ ยาดมพร้อมแล้วค่ะ



-เรื่องรวมเล่มเห็นแบบฟอร์มแล้วตัดสินใจจะรวมนะคะ ราคา320บาทเนอะ เปิดพรีนานๆ เลยค่ะ 




B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,125 ความคิดเห็น

  1. #2107 Byulee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 14:28
    อะหือออออออออ ไม่คิดว่าน้องแทฮยองจะขี้อ้อนไปทุกเรื่องรวมไปถึงเรื่องนั้น >__< แงงงงง บ้าจิง!
    #2,107
    0
  2. #2081 puresmoke (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 03:46
    ไม่ไหวไม่จริงๆไม่ไหวมากๆ
    #2,081
    0
  3. #2042 comet_qelL (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 15:10
    ตอนนี้มีสถานะเป็นของเหลวแล้ววววว
    #2,042
    0
  4. #2025 Ahgamy-gb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 13:02
    กรี้ดดดดดดทำไมมาอ่สนช้าาาาาาาาาาา;;__;;
    #2,025
    0
  5. #1998 Pnnee1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 14:53
    รี้ดก็เฮือกฮากตามน้องไปปป // เช็ดน้ำลายย
    #1,998
    0
  6. #1984 2024s (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 14:36
    เหลวไปแล้วทั้งใจ ฮือออ
    #1,984
    0
  7. #1977 chalinikhumban (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:28
    พระองค์เมื่อไหร่จะกัดน้องเพคะ!!!
    #1,977
    0
  8. #1893 _jppm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 16:28
    ฮื่ออ ใจบาง!!!*@&+,£+*#*#*
    #1,893
    0
  9. #1866 Mdm_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 17:03
    กิ้ดดดดดดดดดดดดดด ดีงามมากกกกก
    #1,866
    0
  10. #1844 moonmoon01 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 13:45
    แม่!!!!!นี่มันคือฟิคที่ดือ!
    #1,844
    0
  11. #1823 Ver_a (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 12:58

    คือดีม้ากกกกก
    #1,823
    0
  12. #1811 moonchild04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 21:48
    งืออออ ดีย์
    #1,811
    0
  13. #1799 itsmejaewon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 23:05
    กรี๊ดดดดดเเด ขอยาดมค่ะ
    #1,799
    0
  14. #1796 SooN'Mun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 22:44
    แง้เขินนนนนนนน-//////-
    #1,796
    0
  15. #1772 wuxie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 06:59
    อูยยยส องค์​ชายยย
    #1,772
    0
  16. #1760 butterr. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 02:42
    องชายบบบบบยย
    #1,760
    0
  17. #1707 KPSJM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 19:26
    องค์ชายยยยยยยย
    #1,707
    0
  18. #1688 iishimarux (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:30
    องค์ชายกินน้องงฟบฟบหบหหบ
    #1,688
    0
  19. #1646 __0997 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 02:15
    นี่ก็ลุ้นให้กัดดดดดดด กรี้ดดดดดดด แต่แบบน้องลูกกกแซ่บมาก
    #1,646
    0
  20. #1632 someone_ssk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:30
    อมก พรี่ใจวายยย
    #1,632
    0
  21. #1607 suwapak2546 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 05:19
    ในที่สรุดดด เอื้ออออ
    #1,607
    0
  22. #1564 mapletottot (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 16:36
    แงแงแงวว คัทททท ัคทๆๆๆๆ
    #1,564
    0
  23. #1492 Hope_z (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 14:38
    คัทททททท
    #1,492
    0
  24. #1491 Hope_z (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 14:38
    คัทททททท
    #1,491
    0
  25. #1434 @S_CB (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 16:53
    กรี๊ดดดดดดดดด คัทมาแล้วจ้าาา คัททททททททททททท
    #1,434
    0