รวม [SHORT FIC] by MyMind191513

ตอนที่ 2 : [SHORT FIC EXO : น้องเมะ] แบคฮยอนคนน่ารำคาญ (HunBaek)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ต.ค. 58

[SHORT FIC : น้องเมะ]

 แบคฮยอนคนน่ารำคาญ

 (HunBaek) 






พี่โคตรน่ามคาน...

 

ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็เลอะหรอก โธ่เอ้ย...

 

ฟังผมบ้างดิวะพี่ เดี๋ยวต่อยเลย...

 

ยัง...ยังไม่ฟังอีก

 

พี่นี่มัน...

 


"เซฮุนนนนนน! ช่วยแบคด้วยยยยยย!"

 

"ทำบ้าไรอีกเนี่ยพี่!"

 

'เซฮุน'รีบวิ่งตาลีตาเหลือกตามเสียงเรียกด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียว เจ้าพี่ตัวแสบนี่ดื้อตลอด ทำอะไรไม่เคยฟังเขาเลย จับตีซะให้เข็ดดีไหม?

 

"พี่ทำไรวะ! มันเลอะอีกแล้วเนี่ย!" คนขี้บ่นดึงคนเป็นพี่ให้ออกห่างจากกองส่วนผสมทั้งหลายที่มันสมควรจะเป็นเค้กในอีกไม่ช้า ก่อนจะแอบอมยิ้มให้กับภาพที่เห็น

 

"แป้งเข้าตาอ่ะ ตาจะบอดแล้วววววว!" มือเล็กๆของ'แบคฮยอน'พยายามควานหาเซฮุนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่มันกลับ...

 

พลั่ก!

 

"โว้ยพี่! อยู่นิ่งๆดิ๊ เดี๋ยวเช็ดให้"

 

พี่นี่มันน่ารำคาญจริงๆ

 

เซฮุนรีบเดินไปหยิบผ้าที่แขวนอยู่อีกมุมนึงของห้องมาเช็ดให้อีกคนหลังจากโดนฝ่ามือพิฆาตเสยคางเข้าให้ แต่มือเล็กๆกับแรงน้อยๆนั่นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย ก็แค่อยากโวยวายไปงั้น

 

"ไปอาบน้ำเลย" หลังจากเช็ดหน้าเช็ดตาเสร็จ เซฮุนพยายามดึงแบคฮยอนให้ไปอาบน้ำเพราะสภาพนี่แทบดูไม่ได้ เดี๋ยวก็จับใส่เกล็ดขนมปังแลัวเอาลงไปทอดเป็นคนดื้อชุบแป้งทอด จากนั้นจะกินให้หายดื้อเลย

 

"ไม่เอาอ่ะ แบคจะทำต่อ" แบคฮยอนสะบัดแขนให้หลุดจากการจับกุมก่อนจะมุ่งหน้าไปยังดงส่วนผสมขนมเค้กที่แสนจะเละเทะ

 

"ไม่ฟังอีกล่ะ มาอาบน้ำดิวะพี่!" คุณพ่อจำเป็นรีบวิ่งตามเด็กดื้อให้มาอาบน้ำ แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ

 

"ไม่เอา จะทำเค้ก เซฮุนรู้ไหมว่าแบคศึกษามากี่วัน แบคอยากทำให้เสร็จวันนี้ แบคจะได้ถ่ายรูปไปอวดโด้วววววว~"

 

"ทำไมต้องไปอวดพี่ดีโอด้วยอ่ะ ผมไม่เข้าใจว่ะ"

 

"มันท้าแบค ใครทำสวยกว่า เร็วกว่า จะชนะ"

 

"ชนะแล้วได้ไร"

 

"ถ้าชนะก็รอดตัว ถ้าแพ้แบคจะได้กินแตงกวา" แบคฮยอนทำหน้าเบะพร้อมปล่อยโฮเต็มที มันเป็นสิ่งที่เขาเกลียดมากที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ เพราะฉะนั้นงานนี้เขาจะแพ้ไม่ได้

 

"แล้วนี่พี่ไปท้าพี่ดีโอเหรอ"

 

"มันท้าแบค แบคก็แค่อยากช่วยมันอ่ะ"

 

"ช่วยไรวะ" เซฮุนเดินไปนั่งเท้าคางมองพี่ตัวเล็กอย่างยอมแพ้ในความพยายาม แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย

 

"แบคก็แค่อยากให้มันกินนม"

 

"กินนม?"

 

"ช่ายยยยยย มันจะได้สูงๆ เฮียคริสจะได้รับรักมัน"

 

"แล้วพี่มั่นใจเหรอว่าจะชนะอ่ะ แล้วใครตัดสิน" คนเป็นน้องพูดจี้จุดจนแบคฮยอนจุก เพราะนี่เป็นสิ่งที่เขาคิดมาตลอด หนทางช่างริบหรี่เหลือเกินที่เขาจะชนะเพื่อนตัวกลม

 

"ตัดสินกันที่ยอดไลค์อ่ะ แบคแพ้แน่ๆเลยเซฮุน แบคทำไม่เป็นเลย ฮือ..." แบคฮยอนยืนมองหน้าน้องชายตัวสูงอย่างหมดความหวัง "แบคไม่อยากกินแตงกวาอ่ะเซฮุน..."

 

"ผมขอให้พี่แพ้"

 

"อ้ะ...อ้าว ทำไมอ้าาาาาา"

 

"พี่จะได้กินแตงกวา"

 

"แบคไม่กิน"

 

"มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก"

 

"มันเหม็น"

 

"เดี๋ยวผมทำให้กิน"

 

"ไม่อาวววววว"

 

"เหอะน่า...เฮ้ยพี่!"

 

พรึบ!

 

"เซฮุนนนนนน! ไฟม่ายยยยยย!"

 

แบคฮยอนยืนหลับตาโวกเวกโวยวายอยู่หน้าเตาแก๊สโดยหารู้ไม่ว่า...

 

คนเป็นน้องยืนขำเขาอยู่...

 

คนอะไรตกใจไฟจากเตาแก๊ส...

 

"พี่นี่มัน..."

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ทั้งสองคนนั่งมองหน้ากันท่ามกลางก้อนครีมรูปร่างแปลกประหลาดพิสดาร ยิ้มแห้งๆของผู้เป็นพี่ที่ส่งให้ผู้เป็นน้องนั้นมันช่างดูไร้ซึ่งความหวังยิ่งนัก

 

"แบคว่ามันออกจะประหลาดไปนิดแฮะ..."

 

"ลงๆไปเหอะน่า ไม่แน่คนไลค์อาจจะชอบของแปลก"

 

"แบคว่าแบคแพ้แน่ๆ"

 

"พี่ไม่น่าไปแข่งตั้งแต่แรกแล้ว"

 

"แบคจะลงล่ะนะ"

 

"อาฮะ"

 

จิ้ม...

 

แบคฮยอนจิ้มจึกไปที่ปุ่มอัพรูปภาพอย่างมีความหวัง และเพียงเสี้ยววินาที...

 

ติ๊ง!

 

"อ๊ะ!"

 

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเปรียบเสมือนแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด นิ้วเรียวสั่นระริกค่อยๆจิ้มที่เลขหนึ่งเพื่อดูการแจ้งเตือน

 

"ยะ...แย่ล่ะ"

 

"ทำไมอ่ะพี่ ไหนผมดูหน่อย"

 

เซฮุนฉวยโทรศัพท์ไปจากแบคฮยอนเพื่อเอาไปดู และเขารู้สึกได้ว่า...

 

"ถ้าผมขี้แตกพี่ต้องรับผิดชอบด้วย" เซฮุนหยิบช้อนที่วางอยู่บนจากเปล่าขึ้นมาก่อนจะบรรจงตักก้อนครีมรูปร่างประหลาดขึ้นมาพอดีคำ "เตรียมถ่ายเร็วๆพี่"

 

"จะกินจริงๆเหรอ"

 

"เถอะน่า"

 

"อะ...โอเค..." แบคฮยอนเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์คืนมาจากอีกคน ก่อนจะเข้ากดเข้าโปรแกรมถ่ายรูป "เซฮุนพร้อมน้า"

 

"พร้อมแล้ว ถ่ายให้เห็นเค้กพี่ด้วย"

 

"อ้ะ...หนึ่ง...สอง..."

 

"..."

 

"ซั่ม!"

 

แบคฮยอนกดถ่ายวิดีโอในขณะที่เซฮุนค่อยๆเอาสิ่งที่อยู่ในช้อนเข้าปาก เมื่อลิ้นของเขารับรสชาติที่ประหลาดไม่ได้ต่างจากรูปร่างของมัน รอยยิ้มฝืนๆก็ปรากฏขึ้นที่หน้าขาวเนียน เซฮุนค่อยๆเคี้ยวสิ่งที่อยู่ในปากด้วยสีหน้าที่โคตรอูมามิ และไม่จบเพียงเท่านี้ พอเค้กที่อยู่ในปากถูกกลืนลงคอเพื่อไปย่อยต่อที่กระเพาะ เขาก็เอื้อมมือไปตักเค้กอีกคำและเอาเข้าปาก ความอูมามิของมันทำให้เซฮุนไม่อยากกินเค้กอะไรอีกเลยในโลกใบนี้

 

ติ๊ด...

 

"เซฮุนโอเคนะ..." แบคฮยอนกดบันทึกวิดีโอก่อนจะรีบดูอาการของอีกคนที่ทำท่าจะตายเต็มที "จะตายไหมอ้ะ"

 

"พี่ทำให้ผมกลัวเค้กนะ...รู้ตัวป่ะ" เซฮุนมองหน้าแบคฮยอนด้วยความหดหู่ เขาเริ่มผวายามสายตาเหลือบไปเห็นก้อนเค้ก "รีบๆลงแล้วแท็กมันเลย"

 

"ได้ๆ" แบคฮยอนก้มหน้าจิ้มโทรศัพท์อย่างตั้งอกตั้งใจและใช้เวลาค่อนข้างนาน

 

"นี่พี่ทำไรอยู่เนี่ย มันเห็นยัง"

 

"เดี๋ยวๆ"

 

"ฝากบอกไอ้ไคด้วยนะ ว่าเจอหน้าเมื่อไหร่ มันไม่รอดแน่...เงื่อนไขบ้าอะไรเนี่ย...'ถ้าให้เซฮุนกินเค้ก เดี๋ยวผมหาคนมาไลค์ให้' นี่ถ้ามันไม่หาคนมาไลค์นะ ผมจะไปกระทืบมัน..." เซฮุนนั่งบ่นอิดออดถึงเพื่อนร่วมห้อง น้ำเสียงที่พูดกับข้อความมันช่างขัดกันซะเหลือเกิน...

 

สงสัยจะกลัวเค้กไปอีกนาน...

 

"เซฮุน..."

 

"ว่าไงพี่...มันตอบกลับมาแล้วใช่ป่ะ ว่าไงบ้าง?" คนที่ยอมเสียสละกินสิ่งที่ไม่น่ากินได้นั่งรอคำตอบอย่างมีความหวัง แต่ความหวังก็ต้องพังลง...

 

"แบคหาปุ่มแท็กไม่เจออ่ะ..."

 

"แล้วพี่มัวทำไรอยู่วะเนี่ยยยยยย!"

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

 

เสียงเคาะประตูเรียกให้เจ้าของห้องสองคนหันไปมองพร้อมกัน ก่อนที่คนเป็นน้องจะลุกขึ้นเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขนมออกมากินและใช้ให้คนเป็นพี่เดินไปเปิด

 

"พี่ไปเปิดดิ๊"

 

"โห่...ใช้แบคอีกแล้ว" แบคฮยอนเดินหน้ามุ่ยออกไปเปิดประตูโดยไม่ส่องตาแมวเพราะไม่สนว่าใครจะมา

 

แอด...

 

"โย่วแบค~ ฉันจะไปกินบุพเฟ่ต์เค้ก ไปด้วยกันป่ะ" เสียงจากบุคคลปริศนาเรียกให้น้องชายตัวสูงที่ยืนแทะขนมอยู่หน้าตู้เย็นหันไปมอง

 

นั่นมัน...

 

ไอ้พี่การ์ดดำนี่...

 

'จุนมยอน'เพื่อนข้างห้องยืนยิ้มให้แบคฮยอนอย่างเป็นมิตร แต่เมื่อเขาเหลือบมองไปยังซอกตู้เย็น เขาก็หุบยิ้มแทบไม่ทัน

 

นั่นมัน...

 

ไอ้เด็กหนอนลาวานี่...

 

และแล้ว...สองสายตาก็ปะทะกันจนแบคฮยอนได้ยินเอฟเฟคดังเปรี๊ยะๆ

 

"เอ่อ..."

 

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

 

"เอ่อ...แค่กๆ"

 

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

 

"บะ...แบคไปหาโด้ดีกว่า"

 

ฟื้ว~

 

"เฮ้ยพี่! ผมไม่ให้พี่ไปไหนทั้งนั้น ผมอุตส่าห์ยอมกินเค้กเพื่อให้พี่ชนะเลยนะ กลับมาเดี๋ยวเนนนนนน้!"

 

"แบคฮยอนนนนนน! ฉันไปด้วยยยยยย!" จุนมยอนรีบวิ่งตามแบคฮยอนไปด้วยความเร็วแสงโดยไม่สนใจเสียงนกเสียงกาเสียงเจ้าเด็กหนอนลาวาแม้แต่น้อย

 

"เพพพพพพ่! กลับมาเมื่อไหร่พี่ได้กินแตงกวาแน่ โธ่เอ้ยยยยยย!"

 

"..."

 

"พี่นี่มันน่ารำคาญจริงๆเล้ย!"



 

[The End]



-เฮฮฮฮฮฮ้ ฟิควูบสองค่าาาาาา 
-วูบสามใกล้จะมาเร็วๆนี้ค่าาาาา
-ขอบคุณคอมเม้นต์จากตอนที่แล้วด้วยค่าาาาาา
©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #3 ไอจัง เองนะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 11:54
    มาต่ออี๊กกกกกกกกกก สาหนูหกกกกกกกก
    #3
    0
  2. #2 songbh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:28
    555 ถ้าแบคจะป่วนขนาดนี้นะ สงสราเซฮุยเลฮุนิล

    ชอบเอาอีกๆ สู้ๆนะคะไรท์
    #2
    0