Remake Love แปลงโฉมสะกดใจนายเพลย์บอย

ตอนที่ 31 : บทที่ 25 : ขอบคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ต.ค. 54

อาการภายในไม่น่าเป็นห่วง แต่ภายนอก...

ว่าแล้วคุณลุงก็หันกลับไปดูสปาย ที่สภาพปางตายอย่างอนาถ -_-; เอ่อ...ลุงค่ะ พ่อแม่เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคน เกรงใจบ้างก็ได้นะค่ะ -_-;;

เอาเป็นว่านอนหยอดน้ำข้าวต้มสักหนึ่งอาทิตย์ ก็คงไม่อะไรใช่ไหมมะนาว?”

อือ ลูกชายฉันมันหาเหตุให้เจ็บเองนี่นา -_-^”

หลานสาวฉันต่างหากต้นเหตุ -_-;;”

ไม่โยงมาทางหนูก็จะเป็นพระคุณมากค่ะลุง T_T!

ลุงฉันไหว้ลาผอ.คเณศร์ เพื่อไปทำงานต่อ ตอนนี้ในห้องนี้ ณ.วินาทีนี้จึงเหลือฉัน...ที่อยากกลับบ้านแทบตาย แต่ไปไม่ได้ T_T ผอ.คเณศร์...ที่ส่งสายตาอาฆาตให้ลุงฉันตลอดเวลา และอาจารย์มะนาว...ที่มองลูกชายด้วยความเป็นห่วง

อึดอัดเป็นบ้าเลย พูด หรือด่าฉันก็ได้ สักคนเถอะ!!!

เอ่อ...หนูพริกแกงสินะ

ค่ะ

ฉันไม่โทษว่าหนูเป็นต้นเหตุหรอกนะจ้ะ อย่าเครียดไปเลย ^^”

อาจารย์มะนาวพูดและยิ้มให้ฉันเพื่อคลายความกังวล รอยยิ้มนั้นเหมือนสปายเลย นี่เขาคงได้รูปร่าง และเค้าโครงหน้ามาจากพ่อ ส่วนรอยยิ้มมีเสน่ห์นั้นก็คงมาจากแม่สินะ ว่าแต่...ทำไมฉันไม่เห็นรู้ว่าอาจารย์ห้องพยาบาลเป็นแม่ของสปายอ่ะ T_T สงสัยเพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสสินะ

นี่มะนาว เสาร์นี่ไปจดทะเบียนกัน -_-+”

อะไรกันเล่า ฉันยังใช้ชีวิตนางสาวไม่คุ้มเลยนะ -*-

เธอใช้ไม่คุ้มมาสิบเก้าปีแล้วนะยัยแสบ =_=+”

ไม่รู้ ไม่ชี้ ไปกินข้าวดีกว่า คิดถึงส้มตำปลาร้าจังเลย *O*//”

แล้วท่านทั้งสองก็เดินออกจากห้องนี้ไป พลางเถียงกันไปตลอดทาง ช่วยบอกฉันทีเถอะว่านี่ทั้งสองคนอายุสามสิบ จนจะสี่สิบแล้วจริงๆ อ่ะ -_-?

เอาเถอะอย่างน้อยก็เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักคู่หนึ่งนะแหละ ^^ ฉันคิดและเดินไปที่เตียงของสปาย ที่ขอย้ำว่า...สภาพปางตาย อย่างน่าอนาถ -_-; แต่ที่เขาเป็นแบบนี้ก็เพราะฉันนี่นา โดนต่อยจนแก้มบวมฉึ่ง ตาก็เขียวช้ำน่ากลัว ให้ตายสิ...ชอบทำอะไรให้คนเค้าเป็นห่วงอยู่เรื่อย

ฉันลูบแผลบนใบหน้าเขาอย่างเบามือ เจ็บมากสินะ ไม่ยอมตื่นเลยนี่นา งั้นก็พักให้สบาย...แต่กรุณาอย่าพักไปตลอดนะย่ะ ฉันยังไม่อยากให้นายตายอ่ะ TT^TT

แอ็ด...

เสียงเปิดประตูเบาๆ ดึงให้ฉันหันไปมองด้วยความสนใจ ก่อนจะตกใจเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น

ปะ...เปเปอร์

ขอโทษที่ไม่เคาะประตูนะ ฉันนึกว่าไม่มีใครอยู่น่ะ

เปเปอร์เดินเข้ามา ราวกับไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ทำอะไรลงไป ฉันเห็นหน้าเขาแล้วโมโหชะมัด ชกหน้าซะหมัดจะมีใครว่าอะไรไหม -_-^ (รวมพลบอดี้การ์P.P. >O<! -- FCเปเปอร์) อ่านจากในวงเล็บแล้วอย่าดีกว่า -_-;

ไอ้หน้าวิ้งไม่วิ้งแล้วแฮะ ต่อยใช้ได้เหมือนกันนี่เรา ^^”

“=_=++”

ขอโทษ (_ _;) ฉันเห็นเธอเครียด เลยอยากให้อารมณ์ดีน่ะ

ถ้าจะให้ฉันอารมณ์ดีด้วยมุขนั้น ก็กลับไปเถอะ

ฉันว่าพลางหันหน้าหนีเขาด้วยความโมโห เปเปอร์เมื่อเห็นว่าใช้มุขนี้ไปก็ไม่ได้ผล จึงเลิก เสแสร้งว่าอารมณ์ดี และทำสีหน้าแสนเศร้าทำให้ฉันรู้สึกผิด เขาเดินมาวางไดอารี่ที่โต๊ะตรงหัวเตียง

เธอโกรธฉัน จนไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเลยเหรอ

“…”

ฉันรู้ตัวว่าฉันผิด แต่ที่ฉันทำลงไป ก็เพราะรัก…”

รักของนายคือการครองครองฉัน โดยไม่สนว่าฉันจะเป็นตายร้ายดียังไงน่ะเหรอ

เอาความกล้ามาจากไหนหว่าเรา ถึงได้กล้าพูดอย่งนั้นออกไป -_- เอ้ย! ไม่ใช่เวลามาสงสัยสิ

ถ้าเธอรักใครสักคน เธอก็อยากให้คนๆ นั้นอยู่กับเธอตลอดไปเหมือนฉันน่ะแหละ!”

เปเปอร์ขึ้นเสียงใส่ พร้อมกับดึงฉันเข้าไปกอด ฉันพยายามขัดขืน และผลักเขาออกอย่างเต็มที แต่พอได้ยินเสียงสะอึกสะอื้น และสัมผัสได้ถึงอะไรเปียกๆ ที่หัวไหล่ ก็ทำให้ฉันนิ่งไปก่อนจะร้องไห้ออกมาเหมือนเขา

...เปเปอร์ ฉันขอโทษ

ฉันเป็นคนนะพริกแกง และฉันรักเธอ ฉันอยากให้เธออยู่ข้างฉัน

“…เปเปอร์

แต่เขา...ก็อยากให้เธออยู่ข้างเหมือนกัน และเธอก็เลือกที่จะอยู่ข้างเขา และฉัน...ก็ต้องมองเธอไปกับเขาใช่ไหม

...

ตอบฉันมาสิพริกแกง

เปเปอร์กอดฉันแน่นขึ้น และร้องไห้หนักกว่าเดิม ฉันไม่รู้จะปลอบยังไง จึงทำได้แค่ลูบหลังเขาไปมา และขอโทษอยู่ในใจ จะให้ฉันตอบเหรอ? แล้วนายพร้อมที่จะฟังเหรอเปเปอร์ พร้อมที่จะเจ็บ...เหมือนที่พี่ปอร์เช่เจ็บเหรอ?

น้ำ...ขะ...ขอน้ำ

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไร เสียงของสปายก็ดังขึ้นมา เรียกความวนใจของเรา เปเปอร์จึงเลิกกอดฉันเพื่อที่จะเอาน้ำให้สปาย

ดื่มซะ แล้วก็...รีบตายซะล่ะ =_=”

พรวด!”

สปายคายทิ้งในบัดดล -_-;;

แกซิไป อะ...โอ๊

สม เจ็บแล้วไม่เจียม

เปเปอร์พูดและวางแก้วไว้ที่เดิม พวกเขาสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่เปเปอร์จะก้มหน้าลงมาเพื่อกระซิบอะไรบางอย่างกับสปาย ปกติฉันไม่ใช่สาวกวายหรอกนะ แต่ให้ตายสิ! ฉากนี้มันชวนจิ้นชะมัดเลย -.,-

จะ...จะ...

ฝากดูแลด้วยนะ

เปเปอร์ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น และเดินออกจากห้องไป เมื่อเขาปิดประตู ก็ราวกับว่าปัญหาทุกอย่างในตอนนี้ก็ได้จบลงไปด้วย ฉันยิ้ม และนึกขอบคุณพี่ปอร์เช่ กับเปเปอร์อยู่ในใจ พวกเขายอมเสียสละ เพื่อมองคนที่ตัวเองรักมีความสุข ถ้าเกิดไม่ได้พวกเขา ฉันก็คงจะทุกข์ไปอีกนานเลยล่ะ

หวังว่าการเสียสละครั้งนี้ จะทำให้พวกเธอได้เจอคนที่ดีกว่านี้นะ

อะ...โอ๊ย เจ็บเหลือเกิน เหมือนตับกับม้ามฉีกขาดอยู่ข้างในยังงั้นแหละ TOT”

เอ๊ะ! ฉันจะทุกข์ตั้งแต่วินาทีนี้หรือเปล่าหว่า =_=??

พริกแกงจ้า มาดูเขาหน่อยดิตัวเอง ^O^//”

เจ็บยังไม่พอใช่ป่ะ -O-?”

อ๊ากกก!!! เจ็บมากๆ เลย แต่ตอนนี้หายแหละ -*-;”

กะล่อนซะไม่มีไอ้หมอนี้ =_=

หายแล้วสินะ ^^ งั้นฉันกลับแหละ

ดะ...เดี๋ยวสิ O_O! ฮะ...เฮ้ย!!!”

โครม!!!

ระหว่างที่ฉันกำลังก้าวเท้าอยู่นั่น สปายที่กลัวฉันไปอย่างเหลือแสน ก็พาร่างกายอันทรุดโทรมของตัวเอง จรลีลงมาจากที่บรรทมดังโครม! แหม...ไพเราะเพราะพริ้ง ราวกับจะไปแต่งกลอนแข่งกับสุนทรภู่เชียวนะเรา ^^ แต่ความไพเราะเพราะพริ้งของมัน ก็ไม่อาจสู้เสียงโอดครวญของสปายได้ ด้วยความเป็นห่วงอย่างเหลือล้าน (มากกว่าแสน โอเคป่ะ J) ฉันเลยทิ้งความคิดที่จะกลับบ้าน และมาดูอาการเขาแทน หน้าบวมฉึ่งยังกับคางคกพองลมโดนรถสิบล้อทับซะขนาดนี้ ยังจะมาอวัยวะภายในเสียหายอีก กะจะนอนเฝ้าโรงพยาบาลหรือไงไอ้บ้า TT^TT

เป็นอะไรมากหรือเปล่า?”

หลอดลม ปอด ถุงลม กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ของฉันเสียหายหมดแล้ว TTOTT!”

เสียซะขนาดนี้ส่งซ่อมดีกว่าไหม J?”

ฉันไม่ขำนะพริกแกง! โคตรเจ็บเลย TT[]TT!!!”

เดี๋ยวฉันไปตามหมอมาให้นะ

ฉันลุกขึ้นเพื่อที่จะไปตามคุณลุงมาดูอาการ แต่พอเอามือยันพื้นเท่านั้นแหละ คนที่โอดครวญว่าอวัยวะเสียหาย เจ็บโคตรๆ ก็คว้ามือฉันแล้วกระชากเข้าหาตัวทันที ก่อนจะถือโอกาสกอดฉันซะแน่น อบอุ่นดีแฮะ -///-

นี่...ปล่อยฉันนะ L

ปล่อยได้ไง ก็เธอเนี่ยหมอมือหนึ่งในใจฉันเลยนะ แค่กอดแน่นๆ อย่างเนี่ย รู้สึกว่าดีขึ้นเป็นกองเลย นี่ถ้าได้จูบ ฉันคงออกจากโรงพยาบาลได้เลยนะเนี่ย ^^”

ให้มันน้อยๆ หน่อย ลุงฉันบอกว่านายต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มสักหนึ่งอาทิตย์นะย่ะ

“Who Care? แค่มีเธอฉันก็ไม่สนใจใครแล้ว J

ให้มันจริงเถอะ

พิสูจน์ตอนนี้เลยไหม -3-”

นี่!”

ไม่ทันจะได้ต่อว่าอะไร สปายก็ยื่นหน้ามาจูบฉัน ก่อนจะร้องจ๊าก เพราะปากฉันดันไปโดนแผลหมอนั้นเข้า ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า จูบไม่ได้ไปอีกหลายวันเลยล่ะสปายเอ๋ย -U-

จะ...เจ็บง่ะ T3T”

สมน้ำหน้า >U<”

หึ! ก็แค่หนึ่งอาทิตย์เท่านั้นแหละ เตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้เลย ฉันจะเอาคืนทั้งต้นทั้งดอก เอาให้คุ้มเลย ^^”

ก่อนคุ้มเรื่องนั่น หาพระมาคุ้มครองตัวเองดีกว่าไหมจ้ะ (+^^)(^^+)”

เสียงของใครบางคนดังขึ้นบนหัวพวกเรา พอเงยหน้าไปดู ฉันก็เห็นรังสีแห่งความอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของพี่ชายผู้แสนน่ากลัวทั้งสอง เข้ามาตั้งแต่เมื่อไร ทำไมไม่เห็นรู้เรื่องเลยง่ะ =[]=!

พวกแกสองคนเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร =[]=;;”

ก็ตั้งแต่ฉากสวีทจุ๊บปาก ^^++”

แต่เจื๊อกเจ็บแผลเลยอดจุ๊บ ^^++”

แล้วแกก็บอกว่าจะเอาคืนทั้งต้นทั้งดอกน้องสาวฉันไง (+++^^)(^^+++)”

ฮะ...เฮ้ย! เอาคืนทั้งต้นทั้งดอกน่ะ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นนะเว้ย =[]=//”

พริกแกง J

ค่ะพี่พายุ - -;;”

ออกไปข้างนอกก่อนได้ไหมจ้ะ พี่อยากเคลียร์กับเพื่อนพี่มากเลยอ่ะ

มิน่าล่ะพายุ เราสองคนถึงได้คันไม้คันมือตลอดเวลา

อยากหายคันไหมน้องรัก

อยากหายมากเลยล่ะพี่ชาย

งั้น...Lucky to you - -;)b” ฉันพูดพลางชูนิ้วโป้งให้สปาย และเดินออกจากห้องไป

ลัคกี้บ้าอะไรเล่า อยะ...อย่า TT[]TT~!!!”

เสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยิน คือเสียง ตุ้บ! พลั่ก! ผัวะ! และอีกมากมายนับไม่ถ้วน =_=;; โชคดีนะสปาย ถ้าพระเจ้ายังเข้าข้าง

...อย่างน้อยนายก็แค่นอนหยอดน้ำข้าวต้มอีกสามอาทิตย์ -_-;;;

         
  แหม...อุปสรรคอุตส่าห์หมดไปแล้วน่า ดันมีเสือคู่หวงน้องสาวอย่างพายุ-วินมาซะได้ น่าสงสารสปาย แต่ก็สะใจไม่ใช่น้อย ฮ่าๆๆ >O<! และจากการติดตามข่าวสาร ได้เห็นข่าวน้ำท่วม ไรเตอร์ก็รู้สึกเป็นห่วงพี่น้องชาวไทยจริงๆ นี่ก็เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่พอช่วยได้ ในหน้าเพจนี้http://www.facebook.com/likeforhelpthaifloodจะมีเพจอื่นๆ อีกเยอะแยะ ให้พวกเราช่วยกดไลค์เพื่อบริจาคค่ะ 1like = กี่บาทก็แล้วแต่เพจนั้นๆ นะ ไรเตอร์ก็ช่วยได้แค่นี้เองแหละ ฮือๆ T_T
          ใครที่กำลังน้ำท่วมก็อย่าท้อแท้หมดหวังไปก่อนนะ >< ใครที่กำลังป่วยก็หายป่วยเร็วๆ ล่ะ อ๋อ! ได้ข่าวว่าบางโรงเรียนเกรดออกแล้ว เกรดออกมาสมหวังกันทุกคนนะจ้ะ ^^ ส่วนใครที่ไม่สมหวังเราก็มาพยายามต่อในเทอมหน้านะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนเสมอจ้ะ ^O^//

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #157 N++ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 21:34
    เอาคืนสปายเยอะๆไปเลย ชิหมั่นไส้ สงสารปอร์เช่กะเปเปอร์อ่ะ
    #157
    0
  2. #116 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 18:28
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #116
    0
  3. #79 Money_salapao (@tsuna) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 16:34
    หนุกมากๆ ค่ะ (><)d!!
    #79
    0
  4. #78 ครีม (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 11:43
    2 พี่น้องจอมหวงน้อง
    #78
    0
  5. วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 08:28
     ฮาสปายมากๆ(แกล้ง)สำออย ซะ -O-''  ส่วนพี่ชายพริกแกงทั้ง2คนเหมือนในเรื่องกล้วยหอมจอมซนเลยอะ เ้ข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย - - พริกแกงก็เหมือนกันทิ้งสปายได้ไงโดนสหบาทาตายรึยังเนี่ย ไม่ใช่โดนพี่ชาย(กล้วยหอม -..-)ตื้บตายแล้วนะ55 ไรเตอร์สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอเลย ^^
    #76
    0
  6. #74 minny2009 (@minny1979) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 00:50
    สนุกอ่ะ 55555
    #74
    0