Remake Love แปลงโฉมสะกดใจนายเพลย์บอย

ตอนที่ 23 : บทที่ 17 : ฝากหัวใจ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ก.ย. 54

สปายหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง จากสีหน้าหงุดหงิดในตอนแรก กลายเป็นสีหน้ากระอักกระอ่วนใจ เขามองมาที่ฉันแป๊บนึง ก่อนจะเลือกรับสายนั้น

                “ฮัลโหล?...แหม...ตัวเอง เขามีงานต้องทำนี่นา T^T”

                แค่เพียงคำว่าตัวเอง ฉันก็รู้ได้ในทันทีว่าคนที่โทรเข้ามาคือปอร์เช่แน่ ตอนที่สปายยิ้มให้กับโทรศัพท์นั้น หัวใจฉัน...เหมือนถูกใครบีบเอาไว้ มันเจ็บแปลบตอนที่คิดได้ว่า...ทำไมคนที่ได้รอยยิ้มนั้นไม่ใช่ฉัน ทำไมกัน?

น้ำตาทำหน้าที่ได้ดีเสมอ มันค่อยๆ เอ่อออกมาที่ขอบตา ก่อนจะไหลอาบแก้ม เปเปอร์จ้องมาที่ฉันทันทีที่เห็นน้ำตา เขากำมือแน่น พลางมองไปที่สปายซึ่งคุยโทรศัพท์อยู่ และทันทีที่การสนทนาจบลง

ผัวะ!!!

มึงทำอย่างนี้ได้ไง!?!”

เปเปอร์!”

เปเปอร์เดินเข้าไปต่อยสปายเต็มแรง ฉันเข้าไปห้ามพวกเขาด้วยน้ำตานองหน้า บรรดาไทยมุงเริ่มเยอะมากขึ้น ทุกคนดูเปเปอร์ต่อยสปายอย่างงุนงง บางคนส่งเสียงเชียร์เปเปอร์ บางคนบอกให้สปายต่อยกลับ แต่เขาไม่ทำอย่างนั้น เขาอยู่เฉยๆ แล้วยอมให้เปเปอร์ต่อยอย่างเดียวเลย! จนตอนนี้ใบหน้าของสปายมีแต่แผลเต็มไปหมด

เปเปอร์พอเถอะ ฉันขอร้อง!!!”

ฉันทนเห็นสปายเจ็บไม่ไหว เลยเดินเข้าไปดึงเสื้อเปเปอร์ หวังให้เขาลุกขึ้นมาจากตัวสปาย ได้ผล! เป -เปอร์เลิกต่อยสปายทันที แต่เขาลุกขึ้นมา และจับไหล่ฉันอย่างแรง จนฉันอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด สปายพยายามพยุงตัวลุกขึ้น แล้วเดินมาหาฉัน แต่ก็ได้เพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น เพราะเขาทรุดลงไปที่พื้นอีกครั้ง

 “ไม่! ฉันไม่พอ จนกว่ามันจะได้รับผลในสิ่งที่มันทำลงไป

เปเปอร์ตะโกนบอกเสียงดัง พร้อมกับออกแรงบีบไหล่ฉัน แต่ฉันไม่สนความเจ็บนั้นหรอก ฉันสนแค่ว่าเขาจะมาเพิ่มความเจ็บให้ฉันทำไม ทำอย่างนั้นแล้วมันได้อะไรขึ้นมา!

ปล่อยฉัน!!!”

ฉันบอกกับเปเปอร์ ก่อนทรุดตัวลงร้องไห้ ไทยมุงเงียบในทันทีเมื่อฉันตะโกนขึ้นมา ทำไม...ทำไมทุกคนต้องทำแบบนี้กับฉันอยู่เรื่อย ทำเหมือนเป็นห่วงฉัน ทำเหมือนสนใจฉันแล้วก็ผลักไส ฉันมันดูน่าโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันมันไม่มีค่าเลยใช่ไหม!

เฮ้ย! พี่!!!”

เสียงของค็อกเทลดังขึ้นมา ก่อนที่ฉันจะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของใครบางคน โซจูนั่นเองที่เป็นคนกอดฉันไว้ เธอกอดและลูบหลังฉัน ปากก็ไล่พวกไทยมุงไปไกลๆ

ทำไม...ฮึก...ทำไมทุกคนทำกับฉันแบบนี้

ไม่มีใครทำอะไรแกนะพริกแกง

ทุกคนเห็นฉันเป็นคนโง่หรือไง ฮือๆๆๆ

พริก...โอ๊ย!”

ฉันจะพามันไปห้องพยาบาล โซจู...เธอกับพริกแกงเข้าห้องเรียนไปก่อนแล้วกัน

เมื่อค็อกเทลพูดจบ เขาก็พยุงพาสปายไปทางห้องพยาบาล โซจูพยุงฉันขึ้นและพาเดินไปคนละทางกัน

พริกแกง...

ไปตายซะเปเปอร์! อย่ายุ่งกับเพื่อนฉันอีก

โซจูว่าเปเปอร์ที่พยายามจะเข้ามาหาฉัน เขาหยุด ก่อนก้มหน้าลงแล้วพึมพำว่าขอโทษ

ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ...

หลังเดินจากเปเปอร์มา โซจูพาฉันมาล้างหน้าที่ห้องน้ำ ตอนที่ฉันทำธุระเสร็จ โซจูก็พูดประโยคนั้นขึ้นมา ที่ขอบตาแดงก่ำ เหมือนกับว่าร้องไห้ตอนที่ฉันเข้าห้องน้ำอยู่

ขอโทษเรื่องอะไรโซจู?”

ฉันขอโทษที่บอกให้แกไปกับเปเปอร์ เพื่อที่จะได้ลืมสปาย ฉันขอโทษ...ฉันขอโทษพริกแกง!”

โซจูกอดเข่าแล้วเอาหน้าซุกลง พลางร้องห่มร้องไห้เหมือนผิดกับเรื่องนี้มาก ฉันคุกเข่าและกอดมันเอาไว้ หวังเพียงอย่างเดียวให้มันหยุดร้องไห้ หวังแค่นั้นจริงๆ

เพราะทุกอย่าง ฉันผิดเอง!!!

เวลาผ่านไป ในที่สุดโซจูก็หยุดร้องไห้ พวกเราพากันล้างหน้า และเดินไปที่ห้องพยาบาลเพื่อไปหาสปาย ตอนแรกโซจูคัดค้าน แต่พอฉันขอร้องเธอก็ยอมพาไปโดยดี

มันคงไม่ยุ่งหรอก ถ้าพี่ไม่ช้าเกินไป ถ้าพี่กล้า...กล้าที่จะเลือกใครสักคน!”

แล้วจะให้เลือกใครล่ะ!?!”

เมื่อเดินมาถึงหน้าพยาบาล เสียงของค็อกเทลและสปายที่ดูเหมือนทะเลาะกันอยู่ก็ดังขึ้นมา พวกเราเลยเดินไปยืนตรงประตูเพื่อดูเหตุการณ์ ก็เห็นว่าสปายที่นั่งอยู่บนเตียง กำลังคว้าคอเสื้อน้องชายอยู่ ค็อกเทลที่เห็นเราทำหน้าตาตกใจขึ้นมา

พะ...

ต่อให้เป็นพระเจ้า ก็ตอบคำถามนี้ไม่ได้หรอก

แต่ฉันตอบได้

สปายที่พึ่งรู้สึกตัว หันมาทางพวกเรา สีหน้าเขาตกใจพอๆ กับค็อกเทลเลยทีเดียว

ฉัน...ไปรอข้างนอกนะ

โซจูพูดแล้วก็เดินออกไปพร้อมกับค็อกเทล โดยที่ไม่ลืมปิดประตูห้องพยาบาลให้ ฉันเดินเข้าไปใกล้สปาย และสำรวจแผลบนใบหน้าเขา เลือดแห้งกรังติดหางคิ้ว มุมปากมีแผลอยู่สองสามแผล แก้มของเขาบวมตุ่ย และตาข้างซ้ายก็ปิดเกือบสนิท

ไม่เจ็บหรือไง ตอนเปเปอร์ต่อยทำไมไม่ตอบโต้ล่ะ นายเป็นบ้าอะไร หลายคำถามเกิดขึ้นในใจฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดออกไปได้แม้แต่ประโยคเดียว เพราะหัวใจมันบอกว่าคนที่ควรถาม คือแฟนเขา ไม่ใช่ฉัน!

นายควรเลื....

ทำแผลให้หน่อย

ตอนที่ฉันกำลังบอกคำตอบ สปายพูดตัดบทขึ้นมา เหมือนไม่อยากจะฟังสักเท่าไร ฉันเลยจำใจเดินไปหยิบแอลกฮอล์ สำลี ทิงเจอร์ และสก็อตเทปออกมาจากตู้ยา ก่อนเดินไปหาเขา แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ เตียง เพื่อทำแผลให้ตามที่เขาบอก

สปายยื่นหน้ามาให้ทำแผลอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไร ยิ่งตอนสำลีชุบแอลกฮอล์ทาลงบนแผล เขาแทบจะลงจากเตียงเลยทีเดียว แต่ฉันคว้าตัวเขาเอาไว้ทุกที เป็นอย่างนี้อยู่นาน จนในที่สุดฉันก็ทำแผลเสร็จ

“...”

“...”

ตั้งแต่ที่ฉันไปเก็บยาไว้ และเดินมานั่งที่เดิม สปายก็ไม่พูดอะไรสักคำ ฉันก็เหมือนกัน ฉันได้แต่ก้มหน้ามองพื้น เล่นมือตัวเองไปมา เพราะฉันรู้ดี...ถ้าเราพูดกันล่ะก็ เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ แน่ แต่ถ้าไม่พูด...หัวใจฉันคงเจ็บมากกว่านี้

สปาย

“...”

นาย...เลือกปอร์...

เราหยุดพูดเรื่องนี้กันเถอะ!!!”

ฉันเงียบทันทีเมื่อสปายตะโกนขึ้นมา เขากำผ้าห่มแน่น แล้วมองมาที่ฉันราวกับจะพูดอะไรสักอย่าง สุดท้ายเขาก็ถอดหายใจ และล้มตัวลงนอน ฉันลุกขึ้นเพื่อห่มผ้าห่มให้เขา แล้วว่าจะเดินออกไปจากห้องนี้ ทันใดนั้นสปายก็จับมือฉันไปซุกไว้ที่หน้าเขา แล้วพูดประโยคหนึ่งออกมาอย่างแผ่วเบา

ช่วยอยู่ จนฉันหลับก่อนนะ

ปากอยากจะบอกว่าไม่ แต่ใจของฉันกลับลอยไปอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม แถมใจเหมือนเชื้อเชิญให้ฉันนั่งลงตามมันด้วย แล้วนี่ฉันเป็นอะไรกัน ไปนั่งลงที่เก้าอี้ตามที่มันบอกทำไม!

สปายหันหน้ามาทางฉัน เขายิ้ม...ก่อนหลับตาลงไป ไม่นานนักเสียงลมหายใจของเขาก็เริ่มสม่ำเสมอ เขาคงหลับไปแล้วแน่ๆ พอคิดได้อย่างนั้น ฉันก็แกะมือของสปายออกอย่างเบามือ ก่อนลุกขึ้น แล้วเดินออกไปข้างนอก

"ลาก่อนสปาย...ไม่ว่านายจะต้องการหรือไม่ แต่ฉันทิ้งหัวใจตัวเองไว้กับนายแล้ว ต่างคน...ต่างมีชีวิตอยู่ในสิ่งที่ตัวเองเลือกเถอะ"
                ประโยคนั้นจบลง พร้อมกับน้ำตาที่รินไหลออกมา

               
เห็นกระติกน้ำตกท่อบอกว่า อ่านแล้วงง ไม่รู้ใครเป็นพระเอก ฮ่าๆ ขอโทษที่ทำให้งงนะค่ะ เพราะตามบทเปเปอร์เป็นคนที่ทุ่มเทให้พริกแกงมาก จนอยากเชียร์ให้ไปคบแทนสปาย ^^; ก็เลยเขียนมาเป็นแบบนี้ หวังว่าไม่ว่าไรเตอร์นะ T^T ว่าแล้วก็ส่งหนุ่มน้อยวันอังคารมาขอโทษดีกว่า (เหตุที่ต้องบอกว่าหนุ่มน้อย เพราะเกิดหลังทุกคนในกลุ่ม >_<) 
                ยังไงก็รักษาสุขภาพกันนะค่ะทุกคน ด้วยรักและหวังดีจ้า 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #149 N++ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 20:05
    เศร้าไปมั้ย
    #149
    0
  2. #135 crow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 00:55
    ตอนนี้ให้ความรู้สึกว่าโซจูเป็นพระเอกตัวริง -.-b
    #135
    0
  3. #108 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 18:59
    เศร้าๆๆๆ
    #108
    0
  4. วันที่ 17 กันยายน 2554 / 19:24
    กดหน่อยนะคะ ^-^ > < http://img1.tiniergoodies.com/_swf/26-09-2010/selfy.swf?faceId=103
    84081&hairId=10515986&accefId=0&accehId=10516172&topId=10516276&bottomId=0&accenId=10516312&backId
    =10516164&hatId=10515962&shoeId=10344962&coatId=0&bgId=10390972&boycolorId=17000192&dreamId=373436
     
    รูปร่างสุดใช่เว็บplustgรึเปล่าคะ ? ฮ่าๆคุ้นๆน่ะ อะลิ้ง 
    http://plustg.com ถ้าไม่ใช่ขอโทดเนอะ
    มาพูดถึงนิยายกันนะคือรู้สึกอยากให้ใครก็ได้ที่เด็กสุดในเรื่องเป็นพระเอกอะนะ ^ ^
    (รีดเดอร์คนนี้ชอบเด็กอิๆ // กินเด็กล่ะสิหล่อน -0-*)
    ปล. เม้นยาวเกินเหตุ[เอนเตอร์บ่อย -..-] ~ อ่านตอนบ่าย3เม้นทุ่มกว่า -_-'' ง่ะ ? ไรเตอร์สู้ๆนะคะ ^-^


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กันยายน 2554 / 19:24
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 17 กันยายน 2554 / 19:28
    #50
    0