Remake Love แปลงโฉมสะกดใจนายเพลย์บอย

ตอนที่ 18 : บทที่ 12 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ส.ค. 54

ผู้หญิงที่ฉันเห็นที่โรงเรียนเมื่อวันศุกร์กำลังกอดสปายพลางร้องห่มร้องไห้ ส่วนเขาก็กำลังกอดเธอคนนั้นด้วยความทะนุถนอม พร้อมกับลูบผมและพูดอะไรสักอย่างอยู่

ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร แต่ตอนนี้ฉันกำลังเจ็บ...เจ็บกับภาพที่เห็นราวกับถูกมีดกรีด!!!

 

ฮือๆ T^T”

เลิกร้องทีเถอะว่ะ รำคาญนะเว้ย -_-”

ไอ้เพื่อนบ้า! พูดยังเงี้ย เลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ คนเพิ่งโดนหักอกนะเว้ย แถมไอ้ที่หักอกมันดันเป็นเกย์อีก ทำไม...ทำม้าย!!!”

ผู้หญิงคนนั้นบีบคอสปายซะยกใหญ่ ทันทีที่พูดจบ ตายๆๆ - -;;

แค่กๆๆ!! เฮ้ย! เจ็บนะเว้ยยัยปอร์เช่ >O<!!!”

อ๋อ! ชื่อปอร์เช่นี่เอง หรูกว่าชื่อเราอีก Y_Y

รู้ไหม...เพราะมีคนหล่อๆ อย่างพวกแกนี่แหละ เกย์ถึงได้หวั่นไหว ทันที่ทีพี่อั้มเห็นหนุ่มหล่อเกาหลีมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เขาก็บอกว่า ปอร์เช่พี่เป็นเกย์ โทษทีนะแล้วเดินไปนั่งกับมันหน้าตาเฉยเลยอ่ะ TTOTT!!!”

แล้วกูผิด แค่กๆๆ อะไรล่ะว่ะ ที่เกิดมาหน้าตาดีผิดมนุษย์ >O<!”

อย่างนายเขาเรียกว่าเกินมนุษย์แล้วไอ้บ้า

พอเธอพูดจบ ก็ปล่อยคอสปายทันที ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ  และโศการ่ำไห้ต่อ

ฮือๆๆๆ แฟนที่ฉันลงทุนไปจีบเอง เกย์...เขาเป็นเกย์ แงๆๆๆ~!!!”

สปายอุดหูพร้อมกับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ส่วนฉันก็เอาแต่นั่งดูดน้ำส้ม และส่งสายตาวิงวอนไปที่ยัยโซจูว่าช่วยลากฉันออกไปที ไม่อยากอยู่เว้ย!

ป.ล. ตอนนี้เรากำลังนั่งอยู่ห้องนั่งเล่น ในบ้านฉันเอง แม่ก็ไม่อยู่ด้วย เวรี่กู๊ดจริง  

เกย์แล้วมันยังไงล่ะครับ เขาก็เป็นคน จะชอบใครก็เป็นสิทธิ์ของเขา คุณไปยุ่งอะไรด้วยล่ะครับ

เซตะพูดดีๆ แต่เธอคนนั้นกลับเงยหน้าขึ้นมา และชี้หน้าด่าซะยกใหญ่

แกหุบปากไปเลยไอ้เกย์! ไอ้หน้าหวาน! ไอ้ผู้ชายไม่มีความเป็นผู้ชาย! ไอ้วิปริต!!!”

ด่าแรงไปไหม นี่...

นี่แฟนแกน่ะสิไอ้บ้า!!! พวกแกสองคนเป็นคู่เกย์กัน อย่าคิดว่าฉันดูไม่ออกนะ >O<”

ลามไปที่คล็อกอย่างดื้อๆ เลย ผู้หญิงคนนี้ -_-;

พอๆๆ! ขี้เกียจฟัง ปวดหัว ปวดหู

ปวดใจ แงๆๆๆ!!!”

เธอบ่นอีกรอบ และฟุบหน้าลงไปร้องไห้อย่างเดิม ยังไม่ทันที่ใครบางคนจะได้พูดอะไร สปายก็บอกให้พวกเราออกไปจากห้องนี้ เพราะเขาจะจัดการเรื่องของปอร์เช่

ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่ชอบเลยนะ เวลาที่เห็นสปายใส่ใจคนอื่น ห่วงคนอื่น ใกล้ชิดคนอื่น (ที่เป็นผู้หญิง) ฉันไม่ได้รักเขา ไม่ได้ชอบเขาซะหน่อย จะมีก็แต่อาการปลื้มออกมาเป็นระยะๆ ก็เท่านั้นเอง ไม่ได้หึงเว้ย ไม่ได้หึง ไม่สนใจด้วย ชิ -*-!

โซจู แกพอจะรู้ไหมว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

การถามแบบนี้ไม่ใช่การสนใจนะ บอกให้รู้!

...แกอยากรู้จริงๆ เหรอ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ

โซจูยิ้มแย้ม ทั้งๆ ที่บนหน้ามีเหงื่อเม็ดเป้งๆ ผุดขึ้นมา มันแสแสร้งเตรียมทำสุกี้ แล้วพยายามหลบสายตาฉันไปด้วย แต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้ ส่งสายตาจิกกัดมัน จนในที่สุดมันก็ทนไม่ไหว และเล่าออกมา

ผู้หญิงคนนั้นคือปอร์เช่ ลูกเพื่อนสนิทของครอบครัวสปาย เรียนอยู่ที่เมย์มอนชิน ชั้นปีเดียวกับมัน พอใจยัง

ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบหน่อยๆ เพราะคิดว่าต่อให้ถามต่อ โซจูก็คงไม่อยากเล่า อ๊าก~! อยากรู้ให้มากกว่านี้อ่ะ ทำไงดี...ทำไงดี ระหว่างที่ฉันกำลังเดินผ่านห้องนั่งเล่น ฉันก็นึกได้ แอบฟังไง!

แต่มันไม่ดีน่าพริกแกง -_-;;

กะอีแค่ผู้ชายคนเดียว ร้องยังกับรถโดนบี้

รถบ้านแกร้องไห้ได้เหรอไอ้บ้า!”

แต่มันก็ดีต่อความสงสัยของฉันนะ!

นี่คืออาการของคนอกหักเหรอ เถียงคนอื่นเขาปาวๆ เนี่ย เมื่อกี๊ก็ด่าไอ้เซซะเต็มทีเลย เห็นมันเป็นไอ้อั้มหรือไง

กรี๊ด~!! อย่าพูดชื่อมัน (T_T!  )(  !T_T)”

เฮ้อ~”

ฉันชะโงกหน้าเข้าไปดูหน่อยๆ เห็นว่าสปายมานั่งข้างปอร์เช่ แล้วกำลังโอบไหล่เธออยู่!!!

ทีตอนเราสองคนเลิกกัน แกยังไม่เป็นขนาดนี้เลย

ก็มันเตรียมใจเลิกไว้นี่หว่า เพราะรู้ว่าคนอย่างแก มันต้องนอกใจฉันสักวัน

ปอร์เช่สะบัดหน้าไปอีกทางหนึ่ง สปายเลยเชิดคางของเธอกลับมา และจูบ...ที่หน้าผาก จูบ...ที่แก้มทั้งสองข้าง จูบ...จูบที่ปาก!!!...ซะเมื่อไร เขาแค่ค้างไว้ใกล้ๆ ปากเธอ ชวนให้ตกใจเล่น

หลับตาซะพริ้มเชียว เสียใจด้วย ไม่จูบว่ะ

ไอ้เพื่อนบ้า! อย่าหลอกให้ฉันหวั่นไหวสิว่ะ

เธอหลุดคำว่าอะไรออกมานะ พอปอร์เช่ทำท่าจะลุก สปายก็เลยฉุดเธอลงมานั่งใกล้ๆ ก่อนจะเท้าแขนกับพนักพิง กันไม่ให้เธอหนีไปไหน

อะ...อะไร กะอีแค่คำว่าเพื่อนบ้าเนี่ยนะ โกรธเหรอ

ไม่ใช่...หลังไปนี้อีกนิดนึง

สิว่ะน่ะเหรอ ชื่อพ่อแม่ก็ไม่ใช่ แกจะเดือดร้อนทำไมว่ะ =/ / /=”

ถ้าไม่พูด...จับจูบ!”

ไอ้!!!”

1...2...จูบ!”

โอเคๆๆ!! หวั่นไหวเว้ยหวั่นไหว พอใจยัง ><//”

สปายยิ้มกริ่ม ก่อนจะโน้มหน้าลงไปจูบ

ฉันทนดูภาพเหล่านี้ได้ยังไง ยัยโง่! พอใจหรือยัง กับสิ่งที่เธออยากรู้นักหนา สมใจแล้วสินะ เอาให้หัวใจมันพังไปเลย ให้น้ำตามันไหลออกมาเยอะๆ ให้มันตาย ตายไปจากตรงนี้เลย

จากคำพูดเมื่อกี้ ฉันพอเดาได้แล้วล่ะ ปอร์เช่คือแฟนเก่าของสปาย ไม่ใช่เพื่อนธรรมดา พวกเขายังรักกันอยู่ โอเค! เข้าใจทุกอย่างเลย นายไม่เคยรักฉันเลย ความรู้สึกต่างๆ ฉันคิดไปเอง บ้าจริง!!!

น้ำตาฉันตอนนี้ไหลออกมาเกินจะยั้ง ที่หน้าอกข้างซ้ายตอนนี้เจ็บมาก เหมือนกับโดนมีดกรีดให้เป็นแผล ฉันรักเขาเข้าไปแล้ว ทั้งๆ ที่บอกกับตัวเองว่าจะเกลียดเขา เขาที่ปฏิเสธฉัน

ปอร์เช่ เรากลับมาคบกันนะ

แล้วเด็กคนนั้นล่ะ...เขาเป็นแฟนนายไม่ใช่เหรอ

พริกแกง...พริกแกงไม่ใช่แฟนฉัน

เพล้ง!

ให้ตายสิ! ซุ่มซ่ามไปเดินชนแจกันอะไรตอนนี้นะพริกแกง

ฉันเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า ก่อนจะก้มเก็บเศษแจกันใส่มือ แจกันใบนี้เหมือนกับหัวใจของฉันเลย แตกสลายไม่มีชิ้นดี!!!

พริกแกง...

ฉัน...ทำแจกันตกน่ะ ขอโทษนะที่ขัดจังหวะ

ฉันพูดทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่ พอนึกถึงคำพูดเมื่อกี้น้ำตาก็เริ่มเอ่อขึ้นมา เลยรีบเก็บเศษแจกัน เพื่อที่จะได้ไปจากตรงนี้เร็วๆ แต่เพราะความเร่งรีบนี่เอง ที่ทำให้เศษแจกันบาดมือเข้า

โอ๊ย!”

เป็นไงบ้าง!?!”

สปายก้มลงมาดูแผลในมือฉัน เป็นจังหวะเดียวกันกับที่น้ำตาของฉันร่วงไปใส่มือเขาพอดี สปายจึงละสายตาจากมือมามองหน้าฉันแทน

...น้ำตา

แผลนี้มันเจ็บมากเลยนะ เจ็บจน...เจ็บจนร้องไห้เลย ^^;”

ฉันพูดพลางลุกขึ้น ก่อนจะบอกลาทั้งสองคน แล้วเดินไปที่ห้องครัว

ความจริงฉันอยากจะบอกว่า แผลที่หัวใจ...มันเจ็บมากเลยนะ เจ็บจนทนไม่ไหว เจ็บจนต้องร้องไห้เลย นายเก่งมากสปาย นายเก่งจริงๆ ที่ทำให้ฉันร้องไห้เพราะนายได้ถึงสองครั้ง ครั้งแรกที่สารภาพรัก แล้วก็ครั้งนี้ ฉันคิดพร้อมกับเดินเข้าไปในห้องครัว ซึ่งมีโซจูกับค็อกเทล กำลังเถียงกัน

ไม่มีอะไรนะแก ฉันกับมันก็แค่...พริกแกง

ฉันไม่อยากสวยแล้วแก

ห๋า...ทำไม?”

โซจูหยุดพูดไว้แค่นั้น เมื่อฉันเดินเข้าไปกอด พร้อมกับร้องไห้ออกมา ทุกสิ่งเงียบงัน มีเพียงแค่เสียงสะอื้น เละเสียงน้ำเดือดเท่านั้น ที่ทำให้การร้องไห้ของฉันไม่เงียบจนเกินไป

โซจูลูบผมฉันไปมา ปากก็บอกให้ค็อกเทลทำสุกี้ บางครั้งก็สลับปลอบฉัน

ฉัน...เจ็บ หายามาทาที่หัวใจให้หน่อยสิ ฉันเจ็บเหลือเกิน

ฉันพร่ำบอกพริกแกงอย่างนั้น จนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ฉันขอกุญแจรถจากมันแล้วบอกว่าจะไปเอาสภาพเดิมตัวเองกลับมา โซจูพยยามพูดให้ฉันเปลี่ยนใจ แต่พอฉันทำท่าจะร้องไห้อีกรอบ มันก็ใจอ่อนแล้วพาฉันไปร้านเดิม

แบบนี้ก็สวยนะค่ะคุณน้อง อย่ากลับไป...

ถ้าอยากให้สวยแบบเนี้ยอยู่หน้าหนังสือพิมพ์ ก็ไม่ต้องทำอะไรหรอกค่ะ

“=[]=!”

เจ๊ ทำตามที่พริกแกงขอเถอะค่ะ

เจ๊กิ๊บทำหน้าลำบากใจอยู่พักหนึ่ง ก่อนพยักหน้าอย่าเข้าใจ แล้วจัดการให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม

ลาก่อนนะพริกแกงคนสวย เธอเป็นคนที่ทำให้เวลาฉันส่องกระจก แล้วไม่เคยเศร้าเลย แต่น่าเสียดายนะที่เรามีเวลาอยู่กันแค่นี้ แต่แค่นี้...ก็มีความสุขพอแล้วล่ะ ฉันขอกลับไปเป็นยัยพริกแกง คนไม่สวย...อย่างเดิมดีกว่า
               
               
ใครเป็นแฟนคลับเปเปอร์บ้าง ช่วยกรี๊ดเรียกเขาหน่อยเร็ว >O<! บังเอิญหมอนี่แอบงอนที่พริกแกงโดนลักพาตัว เลยประชดไม่ออกมา (น่าเตะมากค่ะเจ้านี้ -_-+) แต่ตอนนี้ไรเตอร์ไปตามกลับมาแล้ว ด้วยการอัพค่าตัว แถมเพิ่มบทให้เขาอยู่กับพริกแกงนานๆ ด้วย รับรอง! บทหน้ามาหวานจนทำให้หลายคนอิจฉาพริกแกงแน่ หุหุ -.,-

                 ฝากนิดนึง...! เปิดเรื่องใหม่จ้ะ เป็นเรื่องของค็อกเทล กับ....(เติมเองนะเออ >.,<) ซึ่งลงคราวนี้เป็นแค่บทนำเฉยๆ จะลองดูว่ามีใครรออ่านคนน้องบ้าง ถ้ากระแสตอบรับดีจะอัพตอน 1 ให้นะจ้ะ ☺


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #146 N++ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 19:30
    อารมเสียเว้ย
    #146
    0
  2. #133 crow (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 00:09
    oh ho ho ho ho คุณสปายก็จะไม่ใช่พระเอกแต่เป็นเปเปอร์สินะ ฮ่าๆๆๆ
    #133
    0
  3. #104 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 17:56
    กลับมาแล้วววววว
    #104
    0
  4. #30 พะัไีภึัไุ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 20:04
    อัะพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ
    #30
    0