Remake Love แปลงโฉมสะกดใจนายเพลย์บอย

ตอนที่ 13 : บทที่ 7 :อาจารย์จำเป็น หรือจงใจจะเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    31 ก.ค. 54

เมื่อวานตอนเย็น คุณแม่มีน้ำใจชวนสปายอยู่รับประทานอาหารเย็น ตอนแรกเขากะจะตอบรับคำเชิญนั้น แต่พอมีโทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามา เขาก็ต้องรีบออกไปทันที

ซึ่งนั้นนับว่าเป็นโชคดีมาก เพราะเย็นนั้นคุณพ่อของฉันก็มาร่วมโต๊ะด้วยพอดี ถ้าเกิดสปายยังอยู่ คงจะเป็นฉันที่เป็นฝ่ายซวย - -;;

แกไหวเปล่าเนี่ยโซจู?”

ไหวสิแก

โซจูตอบฉันด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไร เป็นอะไรนะยัยเพื่อนคนนี้ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

ตามความเป็นจริง วิชาพละนั้นพวกเราต้องไปเรียนที่สนามกลางแจ้งกัน แต่บังเอิญว่าวันนี้ฝนเกิดตกหนัก แถมมันยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกง่ายๆ อาจารย์เหม่งเลยให้พวกเรามาเปิดโรงยิมเรียนกันแทน ซึ่งขอบอกว่าโรงยิมสะอาดมาก คิดว่าไม่ค่อยได้ใช้แล้วจะมีแต่ฝุ่นเกาะซะอีก

นี่ๆ วันนี้วันศุกร์ ไม่มีเรียนพละนะเหล่า 7 เอ้ย! 6 อรหัตถ์ -O-”

อาจารย์เหม่งพูดขึ้นมาเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง ฉันเลยเดินไปยืนข้างๆ อาจารย์ จนได้เห็นเหล่า Flower @ Week กำลังเล่นบาสเกตบอล ทั้งๆที่เป็นชุดนักเรียน

ใช่สิ...ฉันลืมบอกไปซะสนิทเลยนี่นา ว่า Flower @ Week คืออะไร?

Flower @ Week คือกลุ่มของรุ่นพี่เกรด 12 ที่รวบรวมเอาคนหน้าตาดีเจ็ดอันดับของโรงเรียนเอาไว้ อันที่จริง...ชื่อนี้นั้นไม่รู้ว่ามันมาจากไหน และไม่รู้ใครเป็นคนเอามันเข้ามา -.- รู้อยู่อย่างเดียวว่าพวกผู้หญิงเป็นคนเอาพวกนั้นไปเปรียบกับดอกไม้ และวันต่างๆ จนได้แผนผังมาดังนี้

สปาย วันอาทิตย์ ดอกกุหลาบสีแดง นิสัย : เจ้าชู้และร้อนแรง เหมือนสิ่งที่แทนไป

คล็อก วันจันทร์ ดอกเบญจมาศ นิสัย : ขี้เล่น น่ารัก มีรอยยิ้มที่จริงใจ

เซตะ วันอังคาร ดอกลิลลี่ นิสัย : อ่อนหวาน เรียบร้อย มีหน้าตาที่แม้แต่หญิงแท้ยังต้องอาย

แฟนต้า วันพุธ ดอกกล้วยไม้ นิสัย : เรียนเก่ง ฉลาด นักเรียนทุนหนึ่งเดียวของโรงเรียน

พายุ วันพฤหัสบดี ดอกทานตะวัน นิสัย : ร่าเริง แจ่มใส เป็นมิตรกับทุกคน

วิน วันศุกร์ ดอกกุลหลาบสีขาว นิสัย : สุขุม เยือกเย็น แฝดคนละไข่กับพายุ เจ้าชู้เงียบๆ

และ ค็อกเทล วันเสาร์ ดอกลาเวนเดอร์ นิสัย : ปากหม_ หยิ่งจนน่าจับทุ่มพื้น -_-^

นี่แหละ Flower @ Week การรวมกลุ่มของชายหนุ่มทั้งเจ็ดแห่งชมรมบาสฯ ที่จะมากระชากหัวใจของคุณ ให้ไปกับอยู่เขา! ว่าแต่แฟนต้าไปไหน ขาดอาหารสายตาไปคนหนึ่งมันเซ็งนะเนี่ย -*-

ผมรู้ครับอาจารย์ แต่บังเอิญว่า...

พวกเรามีเนตรหยั่งรู้ ที่ทำให้ดูออกว่าอาจารย์จะต้องเลิกสอนกลางคัน ^^”

พายุกับวิน ผลัดกันบอกอย่างกับเล่นต่อประโยคด้วยความคล่องแคล้ว อาจารย์แกทำสีหน้างงเล็กน้อย แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ และพยายามไล่พวกนั้นให้ออกไปข้างนอกโรงยิม เพื่อที่จะได้เริ่มทำการสอน ฉันเลยเดินไปคุกเข่านั่งลงที่พื้นข้างๆ โซจู เพราะคิดว่าอาจารย์คงจะไล่เจ้าพวกนั้นอีกนานโข ก่อนจะมองไปที่สปายเพื่อทำการแอบมองอย่างที่เคยทำมา หุๆ =.,=/ /

“^^”

แต่ว่า...ขะ...เขามองฉันอยู่ พอฉันหันไปปะทะสายตาจังๆ เข้า สปายก็ส่งยิ้มพิฆาตกลับมาทันที โอ๊ะ...ศรรักปักอก ไม่นะ! ฉันจะต้องทำเป็นไม่หลงเสน่ห์เขา เชิด...ใช่! ฉันต้องเชิดหน้าใส่เขา (- -  ) เยี่ยมมากพริกแกง อย่างนั้นแหละ สงสัยหันกลับไปแล้วล่ะมั้ง งั้นก็ดูต่อ

“^-^”

อ๊ากกก~!!! ไม่นะ เขายังมองฉันอยู่เลยอ่ะ T_T/ / / แถมงานนี้ฉันเชิดใส่ไม่ได้แล้วด้วย เพราะสายตาของเขาดึงดูดฉันให้มองแต่เขา...เขาคนเดียว

ปู้ด~!

แล้วเสียงสวรรค์ก็มีจริง ฉันเลิกสนใจสายตาดึงดูดนั้นของเขา และหันมาสนใจเสียงคล้ายๆ...เอิ่ม...คนผายลม แล้วมันมา 2 in 1 เสียงพร้อมกลิ่นในหนึ่งเดียว ส่วนกลิ่นนี่ก็อย่าให้บรรยาย แค่นึกถึงตอนส้วมแตกก็คงรู้แล้วล่ะ แค่กๆ นี่มันยิ่งกว่าโดนแก๊สพิษอีก +~+

ฉันปิดจมูกพลางโบกมือไล่อากาศสองสามที ก่อนจะหันไปมอง Flower @ Week แล้วถ้าฉันไม่ดมกลิ่นตดจนตาพร่ามัวไปล่ะก็ ฉันเห็นว่าเจ้าพวกนั้นกำลังแปะมือ เหมือนทำอะไรบางอย่างสำเร็จอย่างงั้นแหละ - -?

พายุ O[]O!”

ครับ อาจารย์ ^^”

ดะ...เดี๋ยวครูมานะ ฝากสอนแทนแป๊บ จะ...จะราดแล้ว >[]<!”

ดูท่าว่าอาจารย์จะกลัวปล่อยราด พอฝากฝังได้ปุ๊บ ก็รีบบึ่งออกไปข้างนอกโรงยิมทันที ถ้าเกิดตอนเย็นฉันไม่เห็นท่านอยู่เป็นเวรหน้าประตูโรงเรียน จะสวดส่งไปให้แล้วกันนะเออ

งั้นก็...น้องๆ ช่วยนั่งลงกันก่อนได้ไหมครับ ^^”

“~กรี๊ด.ด.ด.ด.ด.ด.>O<~”

เดี๋ยวพี่จะเล่นบาสเกตบอลให้ดูรอบหนึ่ง น้องๆ ก็สังเกตแล้วลองทำตามนะครับ โอเคไหม ^-^”

“~กรี๊ด.ด.ด.ด.ด.ด.>O<~”

พวกชะนีพากันกรี๊ดรับเสียงของพายุอย่างออกนอกหน้า จนฉันที่ไม่เคยถูกใครกรี๊ดยังรำคาญแทน อยากจะรู้จริงๆ เลย ว่าไอ้พวกผู้ชายหล่อๆ ทั้งหลายเนี่ย เวลาที่มีผู้หญิงมากรี๊ดจะรู้สึกรำคาญแบบฉันบ้างไหม? ดูท่าว่าฉันจะใช้เวลาคิดนานไปหน่อย เพราะพอกลับมาดูพวกไอ้หล่อทั้งหลายอีกที ก็เห็นว่ากำลังเล่นบาสเกตบอลโชว์ออฟสาวๆ กันอยู่ และ...นั้น...นั้นสปายนี่นา! กรี๊ด~!!! โครตเท่ & หล่อเลย >/ / /<      (ว่าแต่เขา อิเหนาเป็นเอง) คนบ้าอะไรหล่อชิบหาย ทั้งยามเลี้ยงลูกบาสฯ เช็ดเหงื่อที่หน้า ส่งรอยยิ้มให้ฉัน...ส่ง...รอยยิ้มให้ฉัน...

อะ...เอาอีกแล้ว ใจมันเต้นอีกแล้ว! ฉันหันหน้าไปทางอื่น เพื่อหนีรอยยิ้มพิฆาตของเขา ขืนฉันยังดันทุรังทำเป็นไม่อ่อนไหว แล้วจ้องตาเขาต่อไป...คงจะเป็นฉันเองที่เป็นฝ่ายใจอ่อน ยอมให้กับเขา

วู้~ ไม่มีกำลังใจเลย สาวๆ ครับพี่ขอลีดเดอร์สักคนสองคนสิ

พายุที่โดนทีมของสปายทำคะแนนนำไปแล้ว เดินมาทำตัวน่าสงสารต่อหน้าพวกนักเรียนหญิง เพื่อที่จะขอลีดเดอร์ไปเต้นข้างๆ สนาม แหม...พูดซะขนาดนี้ใครไม่ไปเสนอตัวก็โง่แล้วล่ะ ดังนั้น...ไปด้วยดีกว่า อิอิ ^^

หมับ!

จะไปไหนย่ะ - -+

ไปเต้นอ่ะดิ -*-

แต่ดันมีมารพจญฯ อย่างคุณเพื่อนโซจู มาจับแขนไม่ให้ไปซะนี่ ให้มันได้อย่างนี้สิ อวตาร - -**

ไม่ต้องไปเลยแก นั่งลงไป -3-+"

"ไม่ (  - -)"

ฉันเชิดหน้าใส่โซจู พร้อมกับจะสะบัดมือออก แต่คุณเพื่อนก็แรงเยอะกว่า เลยดึงฉันให้มานั่งคุกเข่าที่เดิมได้ แหงล่ะ ก็มันเรียนเทควันโดจนได้สายดำ แรงก็เลยถึกตามความเข้มของสีสายไง ชิ

"พี่ขอคนเดียวเอง เล่นมาหมดเลยเหรอเนี่ย เอ๊ะ! โซจู พริกแกงมานี่เร็ว ^^/"

พายุกวักมือเรียกฉันกับโซจู และดูท่าว่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เพราะถึงขั้นสั่งให้วิน กับคล็อกเดินมาจับพวกเราให้ลุกขึ้นไปเต้น

ยัยโซจูนะยัยโซจู จะห้ามฉันให้ไปเต้นทำไมก็ไม่รู้ ดูสิ...ฉันเลยต้องมาเต้นกับมันสองคนเลย ฮือๆๆ แล้วฉันก็เต้นเพลงไหนไม่เป็น ยกเว้นเพลงมัดหมี่ (เหลือง)! ซะด้วย T^T

"เพลง'ไรล่ะ - -?"

แต่โซจูกลับไม่ได้เศร้าระทมเหมือนฉันเลย กลับกันยังกระโดดเหย่งๆ เป็นการวอร์มอัพตัวเองในตัวอีกต่างหาก ใช่ซี่...มันอยู่ชมรมลีดเดอร์นี่นา เรื่องพรรค์นี้ล่ะชอบนัก

"เพลงแพนด้าเป็นไง?"

"หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีๆ แพนด้า (- -  )(  - -)" หลังจากที่คล็อกบอกชื่อเพลง โซจูก็ร้องพร้อมเต้นด้วยท่าทีสบายๆ

"คนละเพลงแล้วโซจู ^_^;"

วินที่ยืนอยู่ข้างๆ โซจู จับไหล่เธอเอาไว้ เหมือนจะปรามให้หยุดเต้น แหม...เนียนจับตัวนะเนี่ย หุหุ

"ถ้าไม่ใช่เพลงนี้แล้วจะเพลงไหน อย่าบอกนะ...ว่าเพลงแพนด้าอุบาทว์นั้น -_-^"

"อุบาทว์ตรงไหน ท่ากับเนื้อร้องออกจะน่ารัก ^.^"

คล็อกเดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าพวกเรา ก่อนจะเริ่มโชว์เสต็ปเพลงแพนด้าตาคล้ำที่โซจูแสนจะเกลียดนักเกลียดหนา เพราะตอนรับน้องเกรด 10 เพื่อนรักโดนเต้นเพลงนี้คนเดียวตั้งสิบกว่ารอบ อย่างไม่มีเหตุผล ทำให้เป็นเหตุที่เกลียดเพลงนี้เข้าไส้

"แพนด้า แพนด้า แพนด้าตาคล้ำ"

เอาล่ะนะ...ฉันจะอธิบายให้ทุกคนฟังทีละท่อน เริ่มแรกเอามือที่ทำเป็นรูปตัวโอ มาวนไปมารอบๆ ดวงตา เหมือนกับว่าตามันคล้ำจริงๆ

"มันจะโดนเตะแล้ว โอ๊ย~ มันจะโดนเตะแล้ว โอ๊ย~" ส่วนท่อนนี้ก็ส่ายก้นไปมา แล้วโด่งก้นขึ้นเมื่อถึงคำว่า 'โอ๊ย~'

"เตะก้นซ้าย อ้าย~! เตะก้นขวา ว้าย~!"

และท่อนนี้ฮาสุด เพราะต้องเด้งก้นไปซ้ายขวา และพูดเสียง 'อ้าย~!' 'ว้าย~!' ให้แหลมที่สุด เท่าที่จะทำได้ ถ้าเป็นผู้หญิงอย่างฉันไม่เท่าไรหรอก แต่ให้ผู้ชายที่เสียงทุ้มๆ อย่างคล็อกมาทำเนี่ย มันเหมือนเกย์แอ๊บแมนกำลังตกใจเลยอ่ะ ฮ่าๆๆ

"ขออีกที ขออีกที ขออีกที ^O^"

พอท่อนจบก็ส่ายก้นหน่อยๆ เหมือนอ้อนวอนขออีกที แต่คราวนี้...ดูเหมือนโชคจะเข้าข้างคล็อกสักมาก!!! เพราะพอขอมาปุ๊บ โซจูที่คงจะทั้งหมั่นไส้เพลง และคล็อกมานาน ก็เลยถีบลงไปที่ก้นของเขาเต็มๆ สมกับที่ขอมาทันที ทำเอาคนแถวนั้นอ้าปากค้างกันเป็นแถวๆ

"นะ...น้องโซจู เตะพี่ทำไมอ่ะครับ T_T"

"อ้าว ก็ขออีกทีไม่ใช่เหรอค่ะ จัดให้ก็ดีแล้วนะเนี่ย ^^+"

"นั่นมันเพลงครับน้องโซจู แยกแยะมั่งดิ TTOTT"

"โทษทีนะค่ะ บังเอิญไม่มีหัวใจ ไร้สมองแยกแยะค่ะ^^++"

โซจูยิ้มแย้มอย่างปิติยินดี ที่วันนี้ถีบคนที่ตัวเองหมั่นไส้ได้คนหนึ่ง ก่อนจะเดินไปที่ประตูโรงยิม พอฉันลองมองตาม ก็เห็นแฟนต้าที่กำลังเดินเข้ามา ถูกโซจูคว้าตัวออกไปให้ห่างจากบริเวณนี้ เหมือนต้องการคุยอะไรบางอย่าง

ฮั่นแน่...คิดอยู่ล่ะสิ ว่าโซจูกับแฟนต้ากิ๊กกัน แต่ผิดนะเจ้าค่ะ เพราะแฟนต้าเป็นลูกของลุงชิด ที่เป็นคนขับรถในบ้านโซจู ดังนั้นจึงไม่แปลกเลย ที่ทั้งสองคนจะสนิทกันจนเหมือนแฟนขนาดนี้

~Sorry sorry Sorry sorry~

เสียงหมดคาบเรียนดังขึ้น อย่าสงสัย...หากโรงเรียนของฉันจะไฮโซโก้เก๋ ถึงขั้นใช้เพลง Sorry sorry ของซุปเออรูเอี่ยน เป็นเพลงหมดคาบเรียน ก็แหม...ตอนที่เพลงนี้ดัง Flower @ Week อุตส่าห์รวมตัวกันเต้นเฉพาะกิจเลยนี่นา

ฉันออกมาจากโรงยิม เดินไปตามทางที่จะไปสู่อาคารเรียนคาบต่อไปของฉัน แต่ไม่ทันสังเกตเลยนะ ว่าฝนหยุดตกไปตั้งแต่เมื่อไร ดูสิ...คุณพระอาทิตย์กลับมาส่องแสงสว่างให้พวกเราอีกแล้วล่ะ แต่คราวนี้คุณพระอาทิตย์พาเพื่อนมาด้วยล่ะ O_O!

"สาย..."

"สายรุ้งนี่นา ว้าว~ สิ่งมหัศจรรย์ของธรรมชาติ ที่นานๆ ทีจะได้เห็นมาแล้ว ^^"

ปั๊ดโธ่วุ้ย! ใครมันมาพูดขัดความคิดฉันฟะ - -** เดี๋ยวแม่จับโยนใส่กองไฟซะนี่

"นึกว่าใคร...ที่แท้ก็...นายเองเหรอ -O-"

พอฉันหันไปเห็นสปาย คนที่ฉันว่าจะโยนเข้ากองไฟกำลังยิ้ม ก็จำต้องหยุดความคิดเมื่อกี๊ แล้วพูดคุยตามปกติ เพื่อไม่ให้เขาจับสังเกตได้ว่า ฉันกำลังใจเต้นกับรอยยิ้มเขา!

"แล้วจะให้ใครล่ะครับ ที่ร้าก~"

"เลิกเรียกฉันอย่างนั้นซะ ถ้ายังไม่อยากโดนต่อย"

ฉันชูกำปั้นขึ้นมาอย่างเอาเรื่องหวังจะขู่เขา คนอย่างฉันมันก็เก่งแต่ปากเท่านั้นแหละ ต่อยเหรอ...เฮอะ! ทำได้ดีมากที่สุดก็แค่ข่วนแหละ =_=;;

"เก่งเรื่องเกินนะ เรื่องปากดีเนี่ย"

"ใครปากดี!"

"ใครหนอ...รักเราเท่าชีวี ใครหนอ...ปราณีไม่มีเสื่อมคลาย ใครหนอ~!!!"

"พอ! ไม่ต้องร้อง นายสปาย Flower @ Week นะ ไม่ใช่เบย์ วงพริกเกลือ - -*"

ฉันพูดอย่างเหลืออด เมื่อเขาทำท่าจะเลียนแบบเสียงสูงๆ ของนักร้องขวัญใจฉัน

สปายหัวเราะหึๆ เมื่อเห็นท่าทางไม่สบอารมณ์ ก่อนยกมือขึ้นมาเหมือนตีหัว ฉันรีบหลับตาปี๋ทำใจยอมรับความเจ็บที่ไม่รู้สาเหตุ แต่เขาก็แค่...ลูบหัวฉันไปมา เหมือนผู้ใหญ่กำลังปลอบเด็กเท่านั้น

"ทำหน้าตาน่ารักอีกแล้วนะ ^^"

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักกก~!!!

เสียงหัวใจของฉันกำลังเต้นรัว เมื่อเขาพูดคำว่าน่ารักออกมา ฉันช้อนตาขึ้นมามองเขา เพื่อที่จะต่อว่าเขา แต่รอยยิ้มนั้น กลับทำให้หัวใจฉันเต้นรัวหนักกว่าเก่า ไม่นะ! ฉันต้องไม่หลงเสน่ห์ของเขา

"ขอบใจ! ฉันน่ารักทุกวันอยู่แล้ว"

ฉันหันหลังแล้วรีบวิ่งออกไปจากตรงนี้ทันที ส่วนใจเจ้ากรรมก็ยังเต้นรัว ยังกับจะเต้นแข่งกับการวิ่ง

หากฉันหลงชอบเขาเป็นครั้งที่สอง ตอนสุดท้ายคนที่จะเจ็บก็คือฉันคนเดียว แต่ถ้าหากว่าเขาเกิดชอบฉันขึ้นมาจริงๆ ล่ะ...ไม่มีทาง! เขาไม่มีทางมาชอบฉันหรอก เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #131 crow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 23:22
    ประดยคเกือบสุดท้าย เกือบคล้ายเนื้อร้องเยแอะ
    #131
    0
  2. #100 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 19:27
    สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #100
    0