Remake Love แปลงโฉมสะกดใจนายเพลย์บอย

ตอนที่ 11 : บทที่ 5 : Special Spy : ท่าอุ้มเจ้าหญิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,619
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ส.ค. 54

       รุ่นพี่ค่ะ ฉันชอบรุ่นพี่! ช่วยคบกับฉันได้ไหมค่ะ

นั่นคือคำพูดที่ผู้หญิงคนนั้นพูดกับผมในวันที่ขอคบ ส่วนตอนนี้...

งั้นคนที่คว้านายเป็นแฟนคงตาต่ำ!’

อะไรที่มันทำให้ผู้หญิงคนนั้น เปลี่ยนไปเป็นเกลียดผมได้ขนาดนี้

สปาย...คิดเรื่องอะไรเหรอค่ะ?”

เอ่อ...เปล่าครับมินนี่ ^^”

มินนี่ไม่เชื่อหรอก สปายโกหกเก่งจะตายนี่นา กระล่อนซะ...อือ

ผมก้มลงไปจูบปากเธอ เพื่อจัดการปิดปากไม่ให้เธอพูดอะไรมากนัก ส่วนมินนี่ก็ไม่ขัดขืน แถมยังกอดคอผมเอาไว้

ตอนนี้ผมหนีเรียนมาอยู่ห้องบาสเกตบอลชายกับ เอิ่มกิ๊กผม - -;; ก็อย่างที่ทุกท่านรู้นะครับ ผมมันสปาย Flow @ Week ฉายาของผมคือ เจ้าชายคาสโนว่า ชั่วโมงหนึ่งเปลี่ยนหญิง อีกชั่วโมงก็อีกคนหนึ่ง เฮ้อ~ ในโทรศัพท์ผมเนี่ยมีเบอร์ของผู้หญิง (ที่ชอบมาขอความสุข) เป็นร้อยเลย

พี่สปายขารับสายเกรซเร็วๆซิค่า~

นี่ก็อีกรายหนึ่ง...

ผมถอดจูบออกจากมินนี่ แล้วหันไปหยิบ I- Phone จากบนโต๊ะมารับ เกรซคือกิ๊กอีกคนหนึ่ง ที่สุดยอดตามตื้อจนน่ารำคาญ ถึงแม้ว่าผมจะสลัดทิ้งตั้งหลายรอบ สุดท้ายเธอก็จะใช้ไม้แข็งบอกให้ผมมาหาจนได้ น่าเบื่อชะมัด

นี่ยังไม่เลิกเรียนเกรดของ 11 เลยนะ โทรมาทำไม?”

[เกรซโทรมาไม่ได้เหรอ]

โทรน่ะมาได้ แต่โทรให้มันดูเวลาด้วย อาจารย์สอนอยู่นี่

[คาบว่าง...อาจารย์ไม่สอน]

ผมส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ก่อนจะปัดมือเป็นเชิงขอให้มินนี่ออกไปจากห้องก่อน ดูเหมือนเธอจะเข้าใจ แล้วเดินออกไปแต่โดยดี ผมเลยคุยโทรศัพท์สะดวกขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

[สปาย...เกรซอยากไปดูหนังเย็นนี้จัง ^^]

ไม่ว่าง - -”…นัดน้องจูน ไปกินข้าวเว้ย

[งั้น...ไปกินไอศกรีมที่ Lala Café ตอนเลิกเรียน - -+]

ไม่ว่างเหมือนกัน -O-”…จะไปขอโทษพริกแกง

[นี่! มันจะไม่ว่างอะไรกันนักหนา เราไม่ได้เที่ยวด้วยกันมาตั้งนานแล้วนะ =^=+]

เฮ้อ...

ผมถอนหายใจใส่โทรศัพท์อย่างแรง ออกแนวประชดประชันมากๆ  จนเกรซทำเสียงเหมือนโดนขัดใจ ก่อนจะวางสายไปอย่างทันที

เฮ้ย! อาจารย์ถามหาแกตอนเรียนน่ะ แม่งไม่ยอมบอกเหตุผลพวกกู ดีนะกูคิดออก ไม่งั้นเรื่องนี้ถึงพ่อมึงแน่

ไอ้ พายุเพื่อนที่ดูจะสดใสร่าเริงเป็นอันดับสองในกลุ่ม เลื่อนประตูเข้ามา แล้ววางกระเป๋านักเรียนของมันกับผมลงบนโต๊ะกลางห้องอย่างเซ็งๆ ส่วนตัวมันก็เดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ ผม และเอาขาทั้งสองข้างพาดโต๊ะอย่างทุกที

มึงบอกเหตุผลไปว่าอะไร?”

เอ่อ...

มึงปวดขี้กะทันหัน เลยไปเข้าห้องน้ำก่อนคาบเริ่ม ^^” ไอ้ คล็อกเพื่อนอีกคนหนึ่งที่พึ่งเดินเข้ามา ตอบคำถามผมแทนไอ้พายุด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะจริงใจ

ดีมาก ไอ้Shit!”

อ้าว...มาด่ากันงี้ได้ไงว่ะ กูอุตส่าห์คิดเหตุผลที่สมเหตุสมผลจนอาจารย์เชื่อให้ มาว่ากันได้

แล้วเซตะ แฟนต้า วินไปไหนซะล่ะ

ผมไม่สนใจไอ้พายุที่บ่นงุบงิบ พลางเอ่ยถามเพื่อนอีกสามคนที่เหลือกับคล็อก ตอนนี้มันก็เลิกเรียนแล้ว น่าจะมากันครบนี่หว่า

ไปจัดการอย่างว่า เดี๋ยวมา

ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะรับลูกบาสเกตบอลที่ไอ้คล็อกโยนมาให้อย่างเร็ว

พวกเรา 7 คน (โปรดนับไอ้ค็อกเทลน้องชายสุดเลิฟของผมไปด้วย) อยู่ชมรมบาสเกตบอลชายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในทุกชมรมของโรงเรียนเรา ที่จริงไอ้ชื่อแก๊ง Flow @ Week อะไรนั่น พวกเราไม่ได้ตั้งกันเองหรอกนะ พวกนักเรียนหญิงทั้งหลายตั้งให้ต่างหาก คิดแล้วเซ็ง เลิกพูดดีกว่า

เรื่องเมื่อตอนกลางวัน ผมไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนั้นนะ ที่จริงผมจะชวนเธอไปกินข้าวอย่างสุภาพ แล้วไม่ถือโอกาสล่วงเกินอะไร แค่กลับกลายเป็นว่า...เธอปลุกประเด็นทุกอย่างขึ้นมาเอง เธอคงจะโมโหที่ผมปฏิเสธเธอไป ได้ยินมาว่าตอนนั้นเธอร้องห่มร้องไห้แทบเป็นแทบตายซะด้วย

ความโกรธของผู้หญิงนี่มันน่ากลัวจริงๆ -3-;;;

จะว่าไปแกไปขอโทษน้องพริกแกง สุดสวาทหรือยัง

ยัง แล้วเขาไม่ใช่สุดสวาทฉันเว้ย

อ้าว? แล้วน้องเขาเป็นอะไรสำหรับแกล่ะ

ไอ้คล็อกถามพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือที่มีรูปพริกแกงมาจ่อใกล้ๆ หน้า ผมหันหนีไปทางอื่นเหมือนไม่สนใจ แต่ความจริงแล้ว....มีกี่รูปว่ะคล็อก กูขอดูทุกรูปเลย *-*

เป็น...เป็นอะไรก็ช่างหัวกูเถอะ ที่รู้ๆ ไม่ใช่สุดสวาทแล้วกัน เพราะสุดสวาทสำหรับกูมันแค่ชั่วคราว

งั้นแสดงว่าน้องเขาก็ถาวร ^-^”

ไอ้... -_-//”

ผมเตรียมยกมือจะฟาดหัวมัน โทษฐานที่ปากไม่มีหูรูด ไอ้สัตว์! ไม่เสือกเรื่องเพื่อนบ้างอะไรบ้างจะตายไหมครับ!!!

เอ่อ...กูไปก่อนนะ นัดจูนไว้ บาย

ผมบ๊ายบายสองตัวนั้น แล้วรีบเดินออกจากห้องไป ความจริงน้องจูนผมนัดไว้ตอนห้าโมงกว่าๆ ที่รีบไปเนี่ยผมจะไปขอโทษพริกแกง เรื่องเมื่อตอนกลางวันต่างหาก เพราะคิดไปคิดมาคนที่ผิดไม่ใช่เธอ แต่มันคือผม...ที่ไปปฏิเสธน้ำใจของเธอ

แต่ว่าผมผิดงั้นเหรอ ที่ไม่อยากให้ผู้หญิงบริสุทธิ์อย่างเธอ มาแปดเปื้อนกับน้ำคร่ำอย่างผม

พริกแกงเหรอ? ออกไปตั้งแต่ออดดังแล้ว รู้สึกว่าจะรีบมากถึงขั้นปล่อยโซจูกลับบ้านคนเดียวด้วยซ้ำนะ

ทันทีที่ผมมาถึง ก็เรียกไอ้ทอยคนในห้องที่มักจะเขียนข่าวผม ออกมาคุย แต่กลับได้ข่าวที่แสนจะ สิริมงคลปานได้วันตายของตัวเองมาแทน พริกแกงไม่อยู่ - -+

งั้นก็ไม่เป็นไร ขอตัวนะ^^”

 

~ก็คนมันรั้นเลยห้ามไม่ฟัง ใจมันรักเลยห้ามไม่ฟัง Yeah ตกหลุมรักเธอมากี่ครั้ง (คนมันรัก มันก็ช่วยไม่ได้ Yeah) วานเธอมาช่วยที (Oh!) พูดแต่คำๆ นั้นที Please Love Me If You Can ก็คนมันรั้นเลยห้ามไม่ฟัง ใจมันรักเลยห้ามไม่ฟัง Yeah ตกหลุมรักเธอมากี่ครั้ง (คนมันรัก มันก็ช่วยไม่ได้ Yeah) วานเธอมาช่วยที (Oh!) พูดแต่คำๆ นั้นที Love Me If You Can~

วันนี้สปายจะพาจูนไปไหนค่ะ^^?”

เสียงถามของจูนดังคลอกับเสียงเพลงในรถที่ผมเปิดเบาๆ เพื่อไม่ให้บรรยากาศมันเงียบมากนัก

ไปร้านอาหารที่ผมจองไว้นะครับ สไตล์อิตาเลี่ยนอย่างที่จูนชอบเลยนะ

แหม...สปายก็...

หลังจากที่ผมไปหาพริกแกงแล้วไม่เจอ ผมจึงเปลี่ยนแผนมากินข้าวกับจูนทันที ตอนนี้ผมกำลังขับรถ แล้วส่งยิ้มให้จูนอย่างมีเลศนัย ก่อนที่จะกลับมาตั้งใจขับรถต่อ

ใช้เวลาไม่นานเท่าไร เราก็มาถึงร้านอาหารที่ผมจองไว้ ผมเดินลงไปเปิดประตูรถให้จูน แล้วเราสองคนก็พากันควงแขนเข้าไปข้างใน

จูนน่ะน่ารักนะ ผมเคยเจอตอนไปส่งกิ๊กผมที่เมย์มอนชินคราวก่อน ผู้หญิงบ้าอะไรก็ไม่รู้เห็นแล้วโคตรโดนใจเลย สวยระดับดาวโรงเรียนด้วย แต่ก็นะ...อย่างมากผมก็ให้แค่กิ๊ก

ไม่ทราบว่าได้จองไว้หรือเปล่าครับ

จอง สองที่ครับ

งั้นเชิญทางนี้ครับ

พนักงานหน้าร้านนำพวกเราไปที่โต๊ะด้านในสุดในร้าน ที่ตกแต่งอย่างพิเศษสำหรับแขก VIPอย่างผม แหงล่ะ...ก็ครอบครัวผมเป็นหุ้นส่วนร้านนี้ แถมผมยังพากิ๊กมากินร้านนี้บ่อยนี่นา ว่าแต่...ไอ้โต๊ะข้างหลังผมเนี่ย ของใครนะ

อ้าว...คุณหนู พาเพื่อนมาด้วยเหรอครับ

ครับลุง ว่าแต่เต็มยังครับ”  

ยังครับๆ เชิญเลยๆ

หลังจากที่พวกเราสั่งอาหารเสร็จ ผมก็หันไปมองที่หน้าร้านอีกครั้ง เห็นพนักงานต้อนรับคนเดิมกำลังพูดกับใครก็ไม่รู้ ที่มีผมสีส้ม ใส่ชุดนักเรียนของเมย์มอนชิน กับผู้หญิงที่ใส่ชุดเครื่องแบบของโรงเรียนพ่อผม มองจากข้างหลัง แล้วมันคุ้นๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ -_-?

ไปกันเถอะ

อะ...อืม ^^” โอ้โห...ชัดเจนเต็มสิบล้านพิกเซล =[]=! นะ...นั่นมันพริกแกงนี่หว่า

เป็นอะไรคะสปาย - -”

คะ...ครับ! อะไรครับจูน

จูนถามว่าสปายเป็นอะไรคะ จ้องไปที่หน้าร้านแล้วก็อ้าปากค้างเลย -*-”

ผมตอบแบบตะกุกตะกัก พลางมองซ้ายขวาเหมือนกำลังหาทางหนี แล้วมันก็ดันซวยที่ผมหันไปเจอหน้าพริกแกงพอดี

เธอหุบยิ้มทันทีเมื่อเห็นว่าผมมานั่งรับประทานอาหารร้านเดียวกับเธอ ส่วนไอ้หัวส้มนั้นก็คือเปเปอร์ หัวหน้าแก๊ง ’Zeken’ ที่อยู่โรงเรียนเมย์มอนชินนั่นเอง

ผมเกลียดมันชิบ ผู้หญิงกี่คนๆ มันแย่งจีบหมดเลย กระทั่งแม้แต่ผ้าขาวๆ อย่างพริกแกง ยังไม่เว้น

 “^-^” มันฉีกยิ้มให้ผม เหมือนเห็นว่าผมกำลังจ้องพริกแกงตาไม่กระพริบ

สั่งอะไรก็ตามสบายนะพริกแกง

จ๊ะ ทีพูดกับผมล่ะหยิ่ง ทีพูดกับไอ้นี้ล่ะหวาน - -+++

จูนขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะสปาย

ครับ^^;;”

ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะพริกแกง

จ๊ะ^^;;”

พอจูนลุกออกไปยังไม่ถึงหนึ่งนาที ไอ้เปเปอร์ก็ขอลุกตามไป ผมสบโอกาสหันหลังไปคุยกับพริกแกง เพื่อเตือนถึงพิษสงของไอ้เปเปอร์ทันที

มากับมันทำไม?”

“…”

มันร้ายนะพริกแกง เธอไม่รู้หรือไง ทางที่ดีรีบโบกแท็กซี่กลับบ้านไปเลย

“…”

เธอฟังที่ฉันพูดบ้างไหมเนี่ย!”

ผมจับข้อมือเธอขึ้นมา ทำให้เธอต้องหันมามองผมอย่างช่วยไม่ได้ ปากที่เม้มกันจนเป็นเส้นตรง แววตาเฉยเมยที่แทบจะไม่มีเงาของผมอยู่ในดวงตานั้น มันทำให้ผมเจ็บ หากผมเผลอคิดว่าแววตานั้นคือแววตาของเธอ

ฟัง...แต่ไม่ได้จำใส่สมอง

มันไม่ใช่เวลามาทิฐินะพริกแกง กลับบ้านเดี๋ยวนี้

ไม่

ขอร้องล่ะ เชื่อฉันสักครั้งหนึ่งเถอะ ครั้งนี้ฉันหวังดีกับเธอนะ

พริกแกงเบือนหน้าไปทางอื่น เพื่อจะหนีสายตาผม ใครๆ ก็มักจะบอกว่าถ้าผมใช้แววตาเศร้าๆ มองใครสักคน คนๆ นั้นจะต้องทำตามผมอย่างช่วยไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าพริกแกงจะใจแข็งมาก เธอไม่ฟังผมเลยสักนิด เอาไงดีนะ

อ๋อ! นึกออกแล้ว

จะกลับไม่กลับ

ไม่!”

ได้ จัดให้  ผมลุกจากที่นั่งไปอยู่ข้างๆ เธอ ก่อนจะ...คุกเข่าลง และเริ่มเล่นบทละคร

ที่รัก T^T”

- -;?”

อย่าประชดฉันมากินข้าวกับคนอื่นแบบนี้สิ ฉันขอโทษนะที่พาคนนั้นมากินข้าว แต่ว่า...ฮึกๆ ที่ฉันทำไป...ก็เพื่อลูกในท้องของเรานะ

“-[]-!”

เธออ้าปากค้างอย่างตกใจ ก่อนจะมองคนในร้านที่พากันมองพวกเรา แล้วซุบซิบนินทา หึ! เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับสปาย Flow @ Week ที่ขึ้นชื่อว่าปลาไหลเรียกพ่อ มันก็ต้องเจอแบบนี้แหละที่รัก ^^~

มะ...ไม่ใช่! ฉันไม่ได้ท้องนะ

ที่รัก สัปดาห์ก่อนเราก็ไปตรวจแล้วนะ หมอบอกว่าท้องตั้งสองเดือน ฮึกๆ แต่ว่าเธอก็ไม่ยอมรับลูกเรา แถม...แถมยังจะไปทำแท้ง TTOTT”

“=[]=!!”

ต๊าย~เด็กคนนี้ ดูสิ...มีแฟนรับผิดชอบขนาดนี้ยังจะไปทำแท้ง

นั่นสิ ใจอำมหิตจริงๆ

ฉันไม่ได้ท้องจริงนะ TT_TT”

พริกแกงหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ เธอมองผมแล้วกัดฟันกรอดๆ ก่อนที่จะหุนหันพลันแล่นเดินออกไปนอกร้าน ส่วนผมก็ยังสวมบทแฟนที่แสนดี ตามไปข้างนอก ขอแก้เผ็ดสักหน่อยเถอะ

อย่าเดินเร็วอย่างนั้นสิที่รัก ลูกแท้งมามันไม่คุ้มนะ

เลิกตามฉันได้แล้ว =O=”

ไม่เลิก จนกว่า...

“!!!”

ผมอุ้มพริกแกงมาไว้ในอ้อมแขน เหมือนฉากหลายๆ ฉากที่หนังรักแสนเลี่ยนเขาทำกัน แหม...ผมว่าหนังพวกนั้นมันก็ทำตามความเป็นจริงดีนะ เพราะเมื่อยามไหนที่นางเอกเขาขัดขืน พระเอกอย่างกระผมก็ต้องทำอย่างนี้แหละ ^^++

ส่วนจูน...ปล่อยไปแล้วกัน โดนใจแค่ไหน แต่ไมใช่เสป็กผม!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

191 ความคิดเห็น

  1. #182 Paweennuch Jeen-aim (@cream-712043) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2557 / 22:33
    สปายคุณทำอะไร
    #182
    0
  2. #143 N++ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 18:00
    สปายฮาไปนะ เรื่องนี้ฮาดีชอบค่่ะ
    #143
    0
  3. #129 crow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 23:01
    อยากถามสปายว่า ถ้าพริกแกงท้องมันเกี่ยวอะไรกับพาผู้หญิงมากินข้าวด้วยเนี่ย??
    #129
    0
  4. #124 ausui takumi (@mild12345) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 10:41
    สปายเเรง ทำได้ลงเนอะ
    #124
    0
  5. #98 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 17:29
    อายยยยยยยยยยย
    #98
    0
  6. #77 Money_salapao (@tsuna) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 10:51
    อ่านไปแล้วอายแทน =\\\=;;
    #77
    0
  7. วันที่ 21 สิงหาคม 2554 / 23:03
    สปาย

    ทำไปได้นะ=_=;
    #24
    0
  8. #9 ครีม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 20:29
    อัพนะ อยากอ่านแล้ว
    #9
    0
  9. #8 ครีม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2554 / 20:28
    อัพนะ อยากอ่านแล้ว
    #8
    0