(exo) SF/OS|Fill your heart with my DAISY ❁ Chanbaek

ตอนที่ 8 : ❁ kidding

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 500 ครั้ง
    10 ก.พ. 63

 

 

 

K i d d i n g

Just kidding things


 

“แบคฮยอน มานี่!”

“ไม่เอา!” คนชื่อแบคฮยอนส่ายหน้าทั้งยังทำหน้าบึ้งตึง “เดี๋ยวนายก็แกล้งเราอีกอ่ะ!”

“แกล้งอะไร ยังไม่ได้แกล้งเลย”

“อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องนะ เรารู้ว่านายแกล้งเรา!”

ชานยอลได้แต่ยิ้มใส่คนที่กำลังทำหน้าบึ้งทั้งยังกอดอกกลับมาด้วยท่าทางเหมือนตัวเองน่ากลัวนักหนา แต่ที่แท้ก็เป็นแค่น้องหมาคันฟันหนึ่งตัวที่สู้อะไรเขาไม่ได้แม้แต่น้อย

หลังจากได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยว่าจะได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยนั้นแล้ว สิ่งที่เด็กระดับชั้นมัธยมปลายปีสามที่ได้เลื่อนขึ้นมาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีหนึ่งทุกคนต้องพบเจอคือกิจกรรมที่เรียกว่าการรับน้อง

การรับน้องนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัย ในคณะ หรือภายในภาควิชานั้น ๆ ชานยอลเองที่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีหนึ่งแกะกล่องนั้นก็ได้ทำการเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องนี้ด้วย โดยเขานั้นได้ใช้เวลาไปกับการรับน้องวันนี้ก็เป็นวันที่สามแล้ว ทั้งยังเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ด้วย

วันที่หนึ่งเป็นการรับน้องของมหาวิทยาลัย วันที่สองเป็นการรับน้องของคณะ และวันที่สามเป็นการรับน้องของภาควิชาที่เขาทำการเข้าศึกษา ถามว่าเขาสนุกไหม ส่วนตัวแล้วเขาไม่ได้คิดว่ากิจกรรมที่ต้องทำมันสนุกสักเท่าไหร่

แกล้งเพื่อนน่ะ...สนุกกว่าเยอะเลย

“กูไปแกล้งอะไรมึง?” ชานยอลทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใส่บยอนแบคฮยอน หนึ่งในสมาชิกเพื่อนร่วมภาคที่หน้าตาน่าแกล้งจนอดเสียไม่ได้ที่จะต้องแหย่นิดแหย่หน่อยแบบนี้

“ไม่ต้องมาทำแบบนี้นะ เมื่อวันก่อนใครเอากระเป๋าเราไปซ่อน เรารู้!”

“ไอ้เซฮุนต่างหาก กูไม่รู้เรื่องเลย”

“อ้าว เรื่องเหี้ย ๆ ล่ะโยนกูเฉย” เพื่อนอีกคนที่กำลังนั่งกินข้าวกล่องในช่วงพักกลางวันนั้นพูดขึ้นมาทันควัน “รีบมากินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวหมดเวลาก่อน”

“นายมันคนโกหก เราไม่นั่งด้วยหรอก!”

“แบคฮยอน มึงจะมาดี ๆ หรือจะให้กูลุกไปลาก?” เขาถามแบคฮยอนที่เถียงสู้อย่างสุดใจขาดดิ้น “กูจะลากมึงให้กางเกงหลุด อยากอายเพื่อนก็ลองดู”

“...”

“หนึ่ง...” ชานยอลนับเลขเพื่อให้เวลาคนที่กำลังคิ้วขมวดแน่น “สอง...”

“ก็ได้!” แบคฮยอนแก้มยุ้ยลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างชานยอล แทนที่จะนั่งกับเพื่อนที่ดูเหมือนว่าจะรู้จักกันตั้งแต่วันที่เข้ามาสัมภาษณ์ “อย่าแกล้งเรานะ สัญญาก่อน”

“...”

“นายก็เงียบแบบนี้ แล้วจะให้—ชานยอล!”

เจ้าของชื่ออย่างเขาได้แต่หัวเราะร่าใส่แบคฮยอนที่เสียงดังเพราะโดนเขาแย่งไข่ดาวจากข้าวกล่อง ยิ่งโดนด่าว่านิสัยไม่ดีก็ยิ่งรู้สึกตลกเข้าไปใหญ่

ชานยอลเองไม่ได้รู้จักกับแบคฮยอนมาก่อน แต่เรามารู้จักกันได้เพราะการรับน้องของมหาวิทยาลัย วันที่แบคฮยอนเดินตาแป๋วแหววเข้ามาในคณะที่เป็นจุดรวมพล ไม่ได้มองอะไรนอกจากทางข้างหน้าจนเผลอเหยียบเท้าของเขาเข้าเต็มเปา ไม่ว่าจะขอโทษอย่างไรเขาก็แกล้งทำเป็นไม่พอใจ สุดท้ายแบคฮยอนก็เดินทำหน้ารู้สึกมานั่งอยู่ข้างเขา ทำตัวชดใช้ความผิดด้วยการให้บริการปาร์คชานยอลคนนี้หนึ่งวันเต็ม ๆ

หยิบน้ำให้ เสียสละนมกล่องที่ซื้อมาเอง โดนเขาแย่งขนมที่รุ่นพี่แจก โดนแย่งหมูชิ้นใหญ่ที่สุดในกล่องข้าว ต้องไปเข้าห้องน้ำเป็นเพื่อน ทั้งยังต้องเดินมาส่งเขาที่รถอีกต่างหาก

วันที่สองนั้นเราไม่สนใจกันเท่าไหร่นัก จนกระทั่งต้องมาเจอกันในกิจกรรมวิ่งสามขา แบคฮยอนนั้นต้องผูกขาข้างซ้ายติดกับขาข้างขวาของเขา ถามยังโดนเขาลากจนหน้าแดงเพราะโกรธ ตะโกนเสียงดังว่านายอย่าลากเราได้ไหม แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจะฟัง ต้องโทษแบคฮยอนด้วยที่พูดไม่หยุดสักที สุดท้ายเขาเลยกดหัวอีกฝ่ายลงน้ำน้ำในด่านที่ให้ก้มไปกินเยลลี่ใต้น้ำ บยอนแบคฮยอนนั้นสำลักจนหน้าแดง ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงทำให้เขาตลกเหลือเกิน

ยิ่งแบคฮยอนหน้าบึ้งเท่าไหร่ ชานยอลก็ยิ่งชอบใจมากขึ้นเท่านั้น

ตอนเย็นหลังเลิกกิจกรรม ชานยอลเอากระเป๋าแบคฮยอนไปซ่อนจนเพื่อนเกือบจะร้องไห้เพราะว่ากระเป๋าเงินอยู่ในนั้น พอบอกว่าเอาไปซ่อนก็โดนทุบจนน่วม แต่ชานยอลก็เดินไปส่งที่ป้ายรถประจำทางแล้ว ถือว่าหายกันแล้วล่ะ

จนมาถึงวันนี้ที่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันตั้งแต่เช้า ชานยอลมีความสุขมากที่ได้ปาลูกโป่งน้ำใส่แบคฮยอนจนตัวเปียกโชก ได้เอาแป้งเด็กโรยใส่จนผมขาว หน้าขาว เหมือนผีเด็กในภาพยนตร์ แบคฮยอนอายจนตัวแดงไปหมด แต่สำหรับเขาแล้วมันโคตรตลกเลย

“อย่าทำหน้าเศร้าดิ” เขาบอกแบคฮยอนที่โกรธเพราะโดนแย่งไข่ดาวไป “เดี๋ยวไปขอกระดูกไก่ที่โรงอาหารให้”

“ชานยอล!” เสียงสูงในระดับที่สี่ “เราจะโกรธแล้วนะ!”

“จริงเรอะ!”

“เราไม่นั่งด้วยแล้ว เราจะ—อย่าดึงกางเกงเรา!” แบคฮยอนคนเก่งจับกางเกงของตัวเองเอาไว้แน่น “ปล่อยนะ!”

“จะย้ายที่ไหม?”

“มะ...ไม่ย้ายก็ได้ นิสัยไม่ดีเลย!”

แบคฮยอนยอมนั่งอยู่ที่เดิม แต่ก็ค้อนชานยอลวงเบ้อเริ่มเหมือนกัน

“จะแกล้งแบคฮยอนทำไม สงสารเพื่อน” จูยอนที่นั่งกินข้าวอยู่ใกล้ ๆ พูด “เพื่อนน่ารักจะตาย จะแกล้งทำไม”

“น่ารักตรงไหน หมาที่เดินอยู่หน้าคณะยังน่ารักกว่าเลย”

พอพูดออกไปแบบนั้น ก็ได้กลับมาอีกค้อนหนึ่ง

“น้อง ๆ ครับ รีบกินนะ เรามีกิจกรรมสันทนาการกันต่อ” พี่จงอินปีสามเข้ามาเร่งพวกเขาให้กินข้าวกันเร็วขึ้น “อยากกลับบ้านกันรึยัง?”

“อยากแล้วครับ!”

“กินเสร็จแล้วมานั่งเป็นวงกลมนะ ยิ่งน้องเสร็จไว กิจกรรมก็ยิ่งเสร็จเร็ว”

ชานยอลตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากก่อนจะส่งกล่องไปให้แบคฮยอนเอาไปทิ้ง

“เสิร์ฟน้ำด้วยนะ บริการทุกระดับประทับใจหน่อย”

“ฮึ่ย!”

ถึงจะโวยวายแบบนั้น แต่น้ำที่เอามาให้เขาก็ยังเป็นน้ำเย็น ๆ ชื่นใจอยู่ดี

กิจกรรมสันทนาการภาคบ่ายเริ่มต้นขึ้นเมื่อทุกคนนั่งกันเป็นวงกลม ชานยอลเองก็นั่งปรบมือโดยมีแบคฮยอนอยู่ข้าง ๆ ร้องเพลงเสียงดังยิ้มแย้มแจ่มใส รุ่นพี่มาแหย่ก็ยิ้มรับเสียทุกคน ทั้งเสียงกลองและพี่ ๆ ที่สนุกสนานกันอย่างเต็มที่ ทำให้น้องทุกคนรวมถึงชานยอลรู้สึกว่าตนเองนั้นเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมนี้ไปด้วย

“ใครน่ารักที่สุดในปีหนึ่ง ออกมาเต้นหน่อยเร็ว!”

พี่ ๆ ตะโกนกันเสียงดัง

“ไม่น่ารักจริงไม่ปล่อยผ่านนะ ไม่ได้กลับบ้านนะทุกคน!”

“แบคฮยอนลุกเลย” เพื่อนข้างหลังดันคนที่นั่งอยู่ข้างชานยอล “แบคฮยอน ๆ”

“ไม่เอา เราเขิน”

“เพื่อเพื่อนหน่า มองแกกันเต็มเลยนะ”

“แบคฮยอน! แบคฮยอน! แบคฮยอน!”

เพราะเสียงเพื่อนทุกคนในภาค แบคฮยอนถึงต้องลุกขึ้นเต้นอย่างช่วยไม่ได้ เพื่อนของเขานั้นหน้าแดงระเรื่อ แต่ก็ยอมเต้นตามรุ่นพี่จนตัวเองไปยืนอยู่ตรงกลางวงกลม ส่ายดุ๊กดิ๊กจนเพื่อนทุกคนยิ้มตาม ชานยอลเองมองแล้วก็รู้สึกว่ามันน่าแกล้งจริง ๆ นะ เพราะว่ามันเป็นคนแบบนี้ไง

“น่ารัก! น่ารัก!”

“ไม่ผ่านครับ” รุ่นพี่จงอินไม่ให้ผ่าน “น้อง ๆ มั่นใจแล้วเหรอว่าคนนี้น่ารักที่สุดในปีหนึ่ง?”

“อ้าว ทำไมวะ?” เซฮุนที่นั่งถัดจากชานยอลไปอีกฝั่งไม่เข้าใจ “ใครอ่ะ?”

“ทำไมพี่บอกไม่ผ่านอ่ะ นี่น่ารักสุดแล้ว”

“คนนี้น่ารักที่สุดแล้วพี่ เชื่อพวกผม!” กลุ่มผู้ชายที่นั่งอีกฝั่งตะโกน

“แน่ใจนะ?” รุ่นพี่จงอินถามอีกครั้ง “พี่ให้โอกาสแล้วนะ”

“มีคนไหนน่ารักอีกวะ หรือว่าเราจะพลาด” เพื่อนเริ่มคุยกัน “หรือว่าเราต้องส่งคนล่ำ ๆ ไป พี่ถึงบอกว่าน่ารัก”

“ไอ้ชานยอล มึงว่าใครดีวะ?”

“ใครก็ได้” เขาตอบคำถามเซฮุน “ส่งไปเถอะ ไม่มีอะไรหรอกมั้ง”

“คนนี้น่ารักสุดแล้ว ตอนกินไอศกรีมเมื่อเช้าโคตรน่ารักเลย” เพื่อนผู้ชายคุยกัน “ทำไมบอกว่าไม่น่ารักวะ กลับหัวดูรึไงเนี่ย...”

“พี่เค้าแกล้งให้เราตายใจเว้ย เดี๋ยวพอเปลี่ยนก็บอกว่าแบคฮยอนเนี่ยแหละ น้องจิตใจโลเลกันไปเอง”

“เออ กูก็ว่างั้น พี่จงอินชอบหลอกว่ะ เมื่อวานก็หลอกกู โดนทำโทษเลย”

“ว่าไงครับน้อง เลือกใหม่ไหม?” เสียงรุ่นพี่จงอินที่ดังผ่านไมโครโฟนทำให้เราทุกคนพร้อมใจกันตอบว่าไม่ครับ เราเลือกคนนี้!

ชานยอลก็ได้แต่นั่งมองแบคฮยอนที่ยืนยิ้มเหมือนไม่มั่นใจอยู่ตรงนั้น ก่อนที่จะหันไปยิ้มให้รุ่นพี่จงอินที่บอกว่าจะขอทำการสัมภาษณ์คนที่เพื่อนบอกว่าน่ารักที่สุดในชั้นปีที่หนึ่งหน่อย

“คิดยังไงที่เพื่อนเลือกขึ้นมาครับ มีอะไรจะพูดไหม?”

“ก็...ก็ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนครับ”

“แล้วเราคิดว่าเราน่ารักที่สุดในปีหนึ่งรึเปล่า?”

“...ไม่ครับ”

คำตอบของบยอนแบคฮยอนทำให้เสียงของเด็กที่กำลังก้าวเข้าสู่ชั้นปีที่หนึ่งเงียบไป ชานยอลเองก็เลิกคิ้วขึ้นเหมือนกัน ไม่คิดว่ามันจะตอบแบบนั้นเลย

“เพราะว่า?”

“เพราะว่าผม...น่ารักที่สุดในปีสี่ครับ!”

“รุ่นพี่บยอนแบคฮยอน รุ่นพี่ปีสี่ พี่เนียนของเราในปีนี้ ขอเสียงปรบมือหน่อยครับ!”

ทุกอย่างเงียบโดยพลัน...

ก่อนที่เสียงปรบมือและโห่ร้องจะดังขึ้นอย่างสนั่นที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา ชานยอลเองก็เขย่าไปตามมือของเซฮุนเขย่าตัวเขาไม่หยุด บอกว่าโคตรเนียน เนียนมาก! สายตาของชานยอลไม่รู้จะมองไปทางไหนนอกจากคนที่ตอนนี้กลายเป็นรุ่นพี่ปีสี่ คนที่กำลังยิ้มให้ให้เพื่อน ๆ ของเขา ก้มหัวเล็กน้อยให้รุ่นพี่ปีสอง ก่อนจะรับไมโครโฟนจากพี่จงอินไป

“สวัสดีน้อง ๆ ทุกคนนะครับ พี่ชื่อบยอนแบคฮยอน อยู่ปีสี่ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” คนพูดยิ้มให้น้อง ๆ ทุกคน “พี่ไม่ได้ตั้งใจจะหลอกน้องนะ ขอบคุณน้อง ๆ ทุกคนที่คอยดูแลพี่มาตลอด พี่ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในกิจกรรมของน้อง ๆ นะ ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างสนุกสนาน เครียดบ้าง ท้อบ้าง แต่เชื่อพี่ว่าน้องจะมีความสุขไปกับมัน ขอให้โชคดี—อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ พี่จำเป็นจริง ๆ”

“พี่เนียนไปมั้งเนี่ย ผมเกือบขอเบอร์พี่เย็นนี้แล้วนะ!” ใจกล้าเบอร์หนึ่งตะโกนมาจากทางซ้าย เรียกเสียงหัวเราะให้เพื่อนทุกคน

“ขอโทษนะ สงสัยพี่จะเนียนไปจริง ๆ มีเพื่อนน้องคนหนึ่งแกล้งพี่ไม่ยอมหยุดเลย” คนพูดตวัดสายตามามองเขาก่อนจะกลับไปยิ้มเหมือนเดิม “แกล้งจนพี่คิดว่าถ้าเฉลยจากพี่เนียนเมื่อไหร่...คงจะได้เจอกันสักตั้งหนึ่ง...”

“...”

“น้องปาร์คชานยอล เลิกกิจกรรมแล้วอยู่พบพี่ก่อนนะครับ”

“...”

“มีเรื่องจะคุยด้วย”

 

 

 

 

 

 

ปาร์คชานยอลยืนอยู่ตรงนี้มาได้ร่วมสิบนาทีแล้ว

เขาผ่อนลมหายใจเข้า ผ่อนลมหายใจออก ยืนมองคนที่คราวแรกเป็นเพื่อนปีหนึ่งแก้มกลมสีระเรื่อที่น่าแกล้งที่สุดในชั้นปี แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นรุ่นพี่ปีสี่ที่เป็นการเป็นงาน ช่วยพี่ปีสองกับพี่ปีสามเก็บของหลังจากกิจกรรมรับน้องจบลง

“อันนี้เอาไปไว้ห้องสโมก็ได้ บอกเลยว่าของพี่แบคฮยอน เดี๋ยวมันให้เก็บเอง” ชานยอลมองคนตัวเล็กกว่าเขาที่ตอนนี้ตำแหน่งในชีวิตไม่ได้เล็กตามตัวเลย “อันนั้นวางไว้เลย เดี๋ยวพี่ยกไปห้องภาคให้”

กล่องกระดาษใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยของจิปาถะนั้นดึงความสนใจจากชานยอลไปได้สักพัก ก่อนที่เขาจะได้สบตากับรุ่นพี่ปีสี่ที่กำลังยืนกอดอก มองเขาด้วยสายตาที่ไร้ความเป็นมิตรสิ้นดี

“ไปยกกล่องนั้นตามมา”

“...ครับ”

“อ้าว สุภาพก็เป็นนี่...” รุ่นพี่ปีสี่ยิ้มเยาะเขา “นึกว่าจะหยาบคายเป็นอย่างเดียว”

ที่ชานยอลทำแบบนั้นน่ะ เขาไม่ได้หยาบคายสักหน่อย มันก็แค่...

ของที่ต้องถือนั้นอยู่ในอ้อมแขนอย่างมั่นคง เขาเดินตามรุ่นพี่ปีสี่ที่เดินออกไปจากลานกิจกรรมของคณะ เข้าตึกเรียนไปกดลิฟต์ ยืนมองตัวเลขดิจิตอลที่กำลังขยับไปเรื่อย ๆ

“ฉันไม่ได้โกรธนายหรอกนะ” แค่คิ้วขมวดและพร้อมจะกัดให้จมเขี้ยว! “แต่ทำแบบนี้ดีแล้วเหรอ แกล้งเพื่อนแบบนี้ดีแล้วเหรอ?”

“...”

“ถ้าไม่ใช่ฉันแต่คนอื่น เค้าจะอยากเรียนที่นี่ไหม รับน้องจะเป็นความสุขของเขารึเปล่า ทำไมนายถึงไม่คิดถึงใจคนอื่นบ้าง?”

“ผมไม่ได้ไม่คิดถึงใจคนอื่น”

“เถียง?”

“ใช่ ผมเถียง” เขาก้าวตามรุ่นพี่ขึ้นลิฟต์ไป “พี่เข้าใจผิด”

“เข้าใจผิดอะไร นายแกล้งฉันมาสามวันแล้ว นี่เหร เรื่องเข้าใจผิด?!”

“ใช่ พี่ไม่เข้าใจ!”

“นายก็พูดได้—”

“ผมไม่แกล้งคนอื่นหรอก!” ชานยอลมองรุ่นพี่ปีสี่ด้วยสายตาจริงจัง “คนอื่นเค้าไม่น่ารักเหมือนพี่นี่!”

เพราะอารมณ์ที่ฉุนเฉียวนั้นทำให้ขาดความยับยั้งชั่งใจ สิ่งที่ตามมาคือการที่เขาต้องกลืนน้ำลายตัวเองลงไป มองหน้ารุ่นพี่ปีสี่ที่กำลังชะงักอยู่กับที่ จ้องเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ก่อนจะพุ่งออกจากลิฟต์ทันทีที่ประตูเปิดออก

คงจะแย่กว่าเดิมแล้วสินะ...

“พี่ เดี๋ยวก่อน!” ถึงจะทุลักทุเลไปบ้าง แต่ชานยอลก็พยายามที่จะตามให้ทันอย่างเต็มที่ “พี่!”

“...”

“พี่แบคฮยอน!”

ชื่อที่เรียกออกไปนั้นทำให้คนที่เดินเร็วจนเกือบจะเรียกว่าวิ่งนั้นหยุดอยู่กับที่ หันกลับมามองหน้าเขาด้วยสีหน้าเหมือนคนกลืนไม่เข้า คายไม่ออก

“ผม...ขอโทษที่แกล้งพี่ ทั้งสามวันเลย” ชานยอลพูดสิ่งที่ตัวเองควรพูด เขารู้ว่าเขาควรขอโทษ “ผมก็แค่...ผมพูดไปแล้ว หวังว่าพี่คงเข้าใจ แต่ถ้ามันมากเกินไป ผมขอโทษจริง ๆ”

“...”

“ผมไม่ได้อยากให้พี่รู้สึกไม่ดี”

“...”

“ผม...เลี้ยงข้าววันนี้ก็ได้ ไข่ดาวสิบฟองเลย”

“...เป็นรุ่นพี่จะให้น้องเลี้ยงข้าวได้ไง” รุ่นพี่แบคฮยอนยิ้มบาง ๆ ออกมาให้เขาได้เห็น “ชวนดี ๆ สิ”

“...”

“คำว่าก็ได้แบบนั้น...นายชวนส่ง ๆ รึไง?”

“ผมไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นนะ” ชานยอลไม่ได้ตั้งใจ “รุ่นพี่แบคฮยอน วันนี้...ไปกินข้าวกับน้องชานยอลไหมครับ”

“ไอ้เด็กบ้า...” ถึงจะโดนด่า แต่มันก็มาพร้อมรอยยิ้มกว้าง “ไปสิ แต่ไข่ดาวสิบฟองนายจ่ายนะ?”

“ครับผม”

คนเป็นพี่ที่เหมือนอารมณ์จะแปรเปลี่ยนโดยฉับพลันนั้นบอกให้เขาเอาของเข้าไปเก็บข้างใน แล้วถ้าน้อง ๆ บอกว่าไม่มีอะไรต้องช่วยแล้ว เราค่อยไปกินข้าวกัน

“ทำไมพี่ถึงมาเป็นพี่เนียนล่ะ?”

“เพื่อนมันเลือกน่ะสิ ฉันไม่ได้อยากจะมาเป็นหรอก” เราเดินลงบันไดไปด้วยกัน “ฉันแสดงดีไหมล่ะ?”

“เกิน”

“ฮะ ๆ จริงดิ” พี่แบคฮยอนหัวเราะเสียงดัง “ที่จริงแล้ววันแรก...ฉันตั้งใจเหยียบเท้านายนะ”

“...”

“เห็นแล้วหมั่นไส้ชะมัด ยืนอยู่เฉย ๆ ก็ยังขี้เก็ก”

“เอ้า...” ชานยอลไม่ได้เก็กเลย เขายืนเฉย ๆ ด้วยซ้ำ

“แต่นายก็อย่าไปแกล้งเพื่อนแบบนั้นอีกล่ะ จะน่ารักไม่น่ารักก็ห้ามทำ มันไม่สนุกหรอก”

“ครับ...”

“ถ้าเกิดว่า...มีคนน่ารักอีกก็อย่าไปแกล้งเค้าแบบนี้ล่ะ ถ้าไม่ใช่ฉันล่ะก็ นายไม่ได้มาอยู่ตรงนี้หรอกนะ”

“พี่หมายความว่าไง?”

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอะไรสักหน่อย”

“ก็พี่พูดว่า...” ชานยอลกล้าที่จะพูดมากขึ้นเพราะรอยยิ้มของพี่แบคฮยอน “ถ้าไม่ใช่พี่...”

“ก็ไม่ใช่ฉันแต่เป็นคนน่ารักคนอื่น ๆ”

“ไม่เห็นจะมีใครน่ารักเท่าพี่เลย...”

“ทำเป็นมาพูดนะ!” แขนขวาของเขาโดนประทุษร้าย แต่ก็ทำให้มีรอยยิ้ม “ถ้าฉันไม่ใช่พี่เนียนนายจะขอโทษไหม ก็ไม่—”

“พี่จะรู้ได้ไง ผมคิดเอาไว้แล้วด้วยซ้ำว่าเราต้องได้อยู่กลุ่มเดียวกัน แล้วเดี๋ยวก็รู้เองว่าผมรู้สึกยังไง...”

“...”

“พี่น่ารัก...จริง ๆ นะ”

“...”

“พี่แบคฮยอน”

“รู้แล้วหน่า เลิกพูดมากได้แล้ว...”

 

 

 

(never end...)

#ดซชานแบค

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 500 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,131 ความคิดเห็น

  1. #6117 dewwiizodiac (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 14:30
    แกล้งคนที่ชอบนี อย่าหาทำ ชานยอลลลลล
    #6,117
    0
  2. #6012 ppxbbh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 03:20
    แฟนเด็กอ่ากี๊สสสสสสาสส
    #6,012
    0
  3. #5965 Namming (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 22:06
    โง้ยยย น่ารักมากๆ แง้งงง
    #5,965
    0
  4. #5948 ggggg-ns (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 22:04
    ตายๆๆๆ5555555555
    #5,948
    0
  5. #5786 Nimuyk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 15:16

    คนน่ารักมักโดนแกล้งสินะ ... ถึงคราวรับกรรมซะดีๆนะคะน้องปีหนึ่ง ปาร์ค ชานยอลลลลลล ^_^

    #5,786
    0
  6. #5771 mayyamcc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 01:39
    55555555เพราะน่ารักที่สุดในปีสี่ยังไงล่ะ
    #5,771
    0
  7. #5309 Thann. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:12
    พี่แบคคค5555555555
    #5,309
    0
  8. #5305 Snow-Blue (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:46
    ขอภาคต่อได้มั้ยคะ;--;
    #5,305
    0
  9. #5286 jrnxjjbwu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 16:08
    โอ้ยยยยยย น่ารักมากกกกกกกกก แงงงงงงงงงงงบ
    #5,286
    0
  10. #5239 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 14:49
    5555555555 อยากได้ภาคต่อเลยค่ะ เพราะพี่น่ารักสุดในปี 4 โอ้โห ยอมเลยจ้าพี่แบค พี่แบคหลอกเด็กค่า
    #5,239
    0
  11. #5195 aquamarynn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:13

    น่ารักมากๆเลย ใจเหลวไปหมดแล้ว
    #5,195
    0
  12. #5143 pupe. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 00:27
    วงวารปาร์ค แต่ทำเขาไว้เยอะ สม 555555555555555555555 คุนพี่ก้เนียนเกิ้นนนนนนน
    #5,143
    0
  13. #4875 yourdecemberr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:52
    แสนน่ารักเลย 💘
    #4,875
    0
  14. #4844 pineB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:19
    ไรท์ลบตอนพิเศษไปใช่มั้ยคะ แงง หาไม่เจอแร้ว
    #4,844
    0
  15. #4830 mbas2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:48
    เหมือนเห็นวิญญาณลอยมาจากตัวชานยอล5555
    #4,830
    0
  16. #4812 pang773 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:58
    ขอตอนพิเศษใส่ไข่ดาวที่แบคโดนแย่งไปด้วยค่าาา พี่แบคเนียนยิ่งกว่ารองพื้น 55555
    #4,812
    0
  17. #4603 kukieD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:50
    เห็นภาพวิญญาณลอยออกจากร่างน้องปาร์คอย่างช้าๆ 555555555555สม!!
    #4,603
    0
  18. #4518 XMCB_BB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 16:25
    ช็อคหนักไปแล้วน้องชาน ขำ55555555555555555
    #4,518
    0
  19. #4409 Park Nokia. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 10:02
    โหว55555
    #4,409
    0
  20. #4401 •ZIRIA• (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:52
    อยากอ่านต่อจังเยยยยยยย
    #4,401
    0
  21. #4390 xCBx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 13:18
    เเง๊ ไม่มีต่อหรอออ มีเถอะนะๆๆๆๆ ชานยอลจัดเต็มสุดดดด
    #4,390
    0
  22. #4340 CoffeeMate (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:07
    ต้องมีพาร์ทหน้าแล้วนะ ต้องมีจริงๆ อย่าอุบๆ
    #4,340
    0
  23. #4290 สนมจมคร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 12:19

    ทำไมเป็นเป็นคนแบบนี้ แกล้ง(พี่)เพื่อนทำไม๊55555555 โดนเอาคืนที สมมมมมม

    #4,290
    0
  24. #4026 OumBoontarik (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 13:59
    อยากให้ต่อ น่ารักมากกกกมาก
    #4,026
    0
  25. #3987 Fairy wings (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:11
    โชคดีนะชานโยลลลลล 55
    แกล้งพี่ไว้เยอะโดนซะ
    #3,987
    0