(exo) SF/OS|Fill your heart with my DAISY ❁ Chanbaek

ตอนที่ 5 : ❁ bus stop

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 429 ครั้ง
    3 ก.พ. 63


 

 

BUS STOP

waiting for something or someone

 

ชานยอลกำลังยืนอยู่ที่ป้ายรถประจำทางหน้ามหาวิทยาลัยด้วยอาการที่เรียกว่าเบื่ออย่างหาที่สุดไม่ได้ เขาถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อระบายมันออกไปบ้าง รวมถึงการเงยหน้ามองสายฝนที่ตกลงมาร่วมสองชั่วโมงแล้ว ฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่งราวกับมีพายุเข้า ทั้งที่เมื่อบ่ายอากาศดีมากแท้ ๆ แต่ทำไมพอมืดค่ำดึกดื่นฝนถึงได้ตกลงมาต่อเนื่องไม่หยุดแบบนี้

จากเม็ดฝนกลายมาเป็นน้ำท่วมขังบนพื้นถนนที่เขาให้ความสนใจในการมองเพื่อฆ่าเวลาในครั้งนี้ แต่ว่ามันก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขาได้มากเท่ากับผู้ชายคนหนึ่งที่เพิ่งวิ่งเข้ามาหลบฝนภายใต้หลังคาของป้ายรถประจำทางด้วยกัน

ปกติแล้วสถานที่แห่งนี้ในช่วงเวลาเร่งด่วนนั้นคือสุดยอดแห่งความแออัดและการแข่งขันความเร็วในระดับโอลิมปิกว่าใครจะได้ขึ้นรถเป็นคนแรก พวกอ่อนแอขึ้นไม่ทัน ยัดตัวเองเข้าไปไม่ได้ก็ต้องรอเพื่อขึ้นรถประจำทางคันต่อไป แต่เผลอ ๆ ก็รอกันไปเถอะ หนึ่งชั่วโมงกว่าจะมาสักคันก็มี บางครั้งยังเผลอนึกในใจว่าวันนี้รถประจำทางสายที่เราจะนั่งนั้นมันวิ่งรึเปล่า ทำไมถึงไม่มาสักที แต่พอมาแล้วคนก็แน่นจนแทบจะขึ้นไปไม่ได้ ต้องตัดใจยืนรอต่อไปเพราะรู้ว่าบนรถนั้นมันคงไม่เหลือพื้นที่พอให้หายใจแล้ว

แต่ตอนมันเป็นเวลาสี่ทุ่มสี่สิบห้านาที

และ…มันก็มีแค่เราสองคนที่ยืนมองสายฝนด้วยระยะห่างสามก้าวครึ่งด้วยกันแบบนี้

ที่จริงสายตาของเขาและผู้ชายที่วิ่งเข้ามาใหม่นั้นสบกันเข้าในช่วงวินาทีหนึ่งของเวลาที่กำลังเดินอยู่ในตอนนี้ เพราะต่างฝ่ายต่างมองว่าใครกันที่วิ่งเข้ามา และใครกันที่ยืนรอรถอยู่ที่ป้ายรถประจำทาง

ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้รอรถประจำทางสายไหนหรอก เพียงแต่เขากำลังยืนรอเพื่อนอย่างไอ้จงอินที่จะแวะมารับกันในคืนนี้เพราะว่าเขามีงานจะต้องคุยกับเพื่อนจนดึกดื่นอยู่ที่คณะ พอถึงเวลาจะได้กลับบ้านตามที่ใจอยาก ลูกรักของเขาดันสตาร์ทไม่ติดขึ้นมาเสียอย่างนั้น ไอ้บทจะซ่อมเขาก็พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่วันนี้ดันมาตัวเปล่า เครื่องไม้เครื่องมืออะไรไม่มีเลยสักอย่าง เลยต้องฝากคุณลุงรักษาความปลอดภัยไว้ก่อนในคืนนี้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาว่ากันอีกทีว่าจะจัดการกับลูกรักอย่างไรให้กลับมาวิ่งได้เหมือนเดิม

พอคิดถึงเหตุผลของตัวเองได้แล้วมันก็พาลคิดไปถึงเหตุผลของคนที่ยืนอยู่ในบริเวณเดียวกัน การที่จะมายืนรอรถในช่วงเวลาแบบนี้นั้นมันไม่ค่อยจะมีเหตุผลอะไรให้คิดมากนัก นอกจากคำว่า…

น่ารักดี

ไม่ใช่สิ นี่มันไม่ใช่เหตุผลแล้ว อย่างน้อยชานยอลก็รู้ว่ามันไม่ใช่

เขาลอบมองคนที่ไม่ได้ยืนห่างกันมากนัก สายฝนที่เทกระหน่ำลงมาด้วยความแรงที่มากกว่าเดิมนั้นทำให้ผู้ชายคนนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะทำปากยื่น แสดงท่าทีเหมือนไม่พอใจว่าทำไมฝนถึงได้ตกลงมาหนักขนาดนี้

จงอินบอกเขาว่าน่าจะมาถึงที่ป้ายรถประจำทางในเวลาสี่ทุ่มห้าสิบนาที และมันเหลือเวลาอีกไม่ถึงสามนาทีที่เวลาที่ว่านั้นจะเดินทางมาถึง

เขาจะทำยังไงดี…อะไรก็ได้ที่จะไม่ทำให้เขาต้องรู้สึกแบบนี้

“…ไปไหน?” คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักหันมามองหน้าเขาก่อนจะเลิกคิ้วใส่เหมือนเป็นคำถามเชิงแสดงออก “ถามว่าไปไหน”

“เราเหรอ?”

“ก็มีกันสองคน…” หลุดปากออกไปแล้วก็อยากจะยกมือขึ้นตบปากตัวเองเดี๋ยวนั้น “ฉันหมายถึง…ฉันถามนายนั่นแหละ”

“กลับบ้านน่ะ”

“ที่ไหนล่ะ?”

“ถามทำไม?” คำถามระแวดระวังของอีกฝ่ายทำให้เขาย้อนถามตัวเองเหมือนกันว่าจะถามไปทำไม แต่ว่าเขาก็กลั้นใจถามออกไปแล้วนี่ จะจบมันลงตรงนี้มันคงไม่ยุติธรรมกับหัวใจเท่าไหร่นัก

“เพื่อนฉันจะมาแล้ว ไม่อยากให้ยืนรอรถคนเดียว แถวนี้มันไม่ค่อยปลอดภัย” เขาพูดกับอีกคนที่ทำหน้าตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินคำว่าไม่ปลอดภัย “เมื่ออาทิตย์ก่อนมีโรคจิตอาละวาด วิ่งมาจากไหนก็ไม่—”

“โอเค บ้านเราอยู่ตรงซอยหน้าตึกการบินน่ะ”

ใบหน้าเป็นกังวลของอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกผิดนิดหน่อยในใจ ความจริงแล้วมันไม่มีโรคจิตอะไรทั้งนั้นแหละ เขาก็แค่กุเรื่องขึ้นมาเท่านั้นเพื่อให้อีกฝ่ายยอมตกลงใจไปด้วยกัน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยได้ยินมา เขาเคยได้ยินข่าวลืมมาตั้งแต่สมัยอยู่ปีหนึ่ง แต่มันก็อาจจะมีอยู่ก็ได้

“ฉันผ่านพอดี ไปด้วยกันก็ได้” ชานยอลบอกกับอีกคนที่ทำหน้าเลิกลั่ก

“เอ่อ…เดี๋ยวก่อนนะ”

“อันตรายนะ แถวนี้น่ะ” เขาพยายามทำให้เรื่องมันเกินจริงต่อไป “รถจะหมดแล้วด้วย บางทีมันอาจจะหมดไปแล้วก็ได้”

“แต่นั่นมันรถเพื่อน…ใช่ไหม?” ท่าทางไม่แน่ใจถูกส่งมาให้เขาเห็น “หรือว่า…ถ้าจะลวงเราไปไถเงิน บอกเลยนะว่าไม่มี ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่เงินค่ารถ”

“ก็พอจะเดาออก ไม่อย่างนั้นคงนั่งแท็กซี่กลับบ้านไปแล้ว” ชานยอลพอจะเดาออกจริง ๆ สภาพอากาศแบบนี้ เวลาแบบนี้ ไม่มีใครมายืนรอรถที่ไม่รู้ว่าจะมาถึงเมื่อไหร่หรอก “ไปเถอะ มาแล้วนั่น ถ้าอยู่คนเดียวแล้วเกิดอะไรขึ้นมามันไม่คุ้มกัน”

ระหว่างที่กำลังรอรถของเพื่อนเข้ามาจอดเทียบป้าย สีหน้าและแววตาของคนที่เขาบอกให้มาด้วยกันนั้นทำเหมือนต้องการจะสื่อสารออกมาว่าการที่ยอมมาด้วยกันนั้นเป็นเพราะว่าเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เพราะว่ามีโรคจิต เพราะว่ารถจะหมด หรือว่าจะอะไรก็แล้วแต่ การที่ทำให้อีกฝ่ายขึ้นรถตามเขามาได้นั้นเป็นอะไรที่คุ้มคาแล้ว กับการที่เขาต้องกลั้นใจพูดออกไปแบบนั้น มันไม่ได้พูดได้ง่าย ๆ เลยสักนิด

“เพื่อนกู” เขาแนะนำให้จงอินได้รู้จักกับคนที่มีท่าทีเกรงใจมากในฐานะเพื่อน อย่างน้อยก็แก้ขัดไปก่อน

“เอ้า มึงไม่มานั่งหน้าวะ?”

“เดี๋ยวเพื่อนกูเกร็ง จอดหน้าตึกการบินนะ” เขาบอกจุดหมายปลายทางแทนอีกคน “ซอยข้างหน้าตึก”

“เออ ๆ ไอ้เหี้ย กูคนขับรถมึงเหรอเนี่ย…ด่าเพื่อนนะครับ ไม่ได้ด่าเพื่อนของเพื่อน” จงอินส่งยิ้มให้กับคนที่นั่งอยู่ข้างเขา เจ้าตัวก้มหัวเชิงขอบคุณเล็กน้อย เอ่ยออกมาเบา ๆ ว่าขอบใจมากนะ

ความจริงแล้วจากมหาวิทยาลัยไปถึงตึกการบินที่เป็นที่อยู่ของคนที่ตอนนี้นั่งกดโทรศัพท์ของตัวเองอยู่นั้นมันก็ไม่ได้ไกลกันเท่าไหร่นัก เพียงแต่ว่าถ้าเทียบกับการต้องเดินไปแล้วมันก็ค่อนข้างที่จะไกลพอสมควร หากเป็นรถยนต์ส่วนตัวอย่างที่นั่งอยู่แบบนี้ ไม่ถึงห้านาทีดีด้วยซ้ำก็คงจะถึงแล้ว

และมัน…เป็นช่วงเวลาที่เขามี ช่วงเวลาที่อาจจะทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงถูกหยิบขึ้นมากดเพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามสิ่งที่เขากำลังคิด ก่อนที่จะยื่นมันไปตรงหน้าของคนที่หันหน้ามามองอย่างงง ๆ มีท่าทีแปลกใจกว่าเดิมเมื่อเขาบังคับให้รับไป มองหน้ากันอยู่แบบนั้นจนสุดท้ายก็รับไปพิมพ์สิ่งที่เขาต้องการให้ ก่อนจะยื่นกลับมาด้วยแววตาสงสัยว่าเขาจะทำอะไรกันแน่

Byun.B

และเมื่อเขากดปุ่มบนหน้าจอ จากไอดีก็เปลี่ยนเป็นชื่อที่ขึ้นอยู่ในรายชื่อเพื่อนของเขา ชื่อที่พออ่านแล้วก็ได้รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นชื่อ ‘แบคฮยอน’

 

PCY :

อยู่คณะไหน?

ปีไร?

 

ข้อความที่เขาพิมพ์ไปหลังจากกดเพิ่มเพื่อนไปไม่ทันถึงนาทีนั้นทำให้โทรศัพท์ของอีกคนหรือแบคฮยอนนั้นสั่นครืดคราดอยู่ในมือเจ้าตัว ใบหน้านั้นนิ่วคิ้วขมวด หันมามองเขาที่ทำเป็นไม่สนใจไปเสียอย่างนั้น ทำเป็นหันมองนอกรถ แถมยังชวนเพื่อนที่ขับรถอยู่คุยอีกต่างหาก

 

beakhyuunn. :

สินกำ ปีสี่

PCY :

พรุ่งนี้รอหน้าคณะนะ

เดี๋ยวไปหา

beakhyuunn :

ทำไม?

PCY :

อยากรู้จัก

 

“ถึงแล้วครับ เอาร่มไหม อยู่แถวนั้นแหละ หาเอานะ” จงอินถามแบคฮยอนที่ส่ายหน้าก่อนจะชูร่มในกระเป๋าของตัวเองขึ้นมา ไม่วายหันมามองเขาที่หันหนีได้อย่างทันท่วงที อย่างน้อยตอนนี้ก็ขอทำเป็นไม่รู้ไปก่อนก็แล้วกัน

“ระวังลื่น ลงดี ๆ” ชานยอลหันไปบอกเมื่ออีกฝ่ายลงจากรถ”พรุ่งนี้เจอกัน”

เขาพูดประโยคที่เหมือนการโยนหินถามทางออกไปเพื่อคำตอบที่แบคฮยอนไม่ยอมตอบกลับมา ในใจของเขาได้แต่นึกขอร้องว่าตอบเถอะ ตอบอะไรก็ได้แต่ไม่ใช่เงียบแบบนี้ จะรู้บ้างไหมว่าตั้งแต่เกิดมา ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ ถึงจะหล่อแต่ก็ไม่ได้จีบใครพร่ำเพรื่อ ไม่ได้เดินหน้าก่อนแบบนี้มานานมากแล้ว

อย่าปฏิเสธกันเลยนะ แค่ได้รู้จักกันก็ได้

“อื้อ…พรุ่งนี้เจอกัน” แบคฮยอนไม่ยอมมองเขาตรง ๆ แต่ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะเขาก็ยังไม่กล้ามองเท่าไหร่เลย

วันนี้คงเป็นวันที่เขา…นอนฝันดีที่สุดคืนนึงเลยล่ะ

 


 

(never end.)

#ดซชานแบค

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 429 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,131 ความคิดเห็น

  1. #6115 dewwiizodiac (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 14:15
    สั้นๆแต่ดีมาก
    #6,115
    0
  2. #6060 หนูเน่าา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 01:30
    งือออออออ ใจชุ่มฉ่ำาาา
    #6,060
    0
  3. #6043 myyq (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 22:32
    แงงงง น่ารักมากเลยค่ะ
    #6,043
    0
  4. #6009 ppxbbh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 02:50
    หุ้ยยยยย น่ามีต่อมากเลยค่ะ ยุบยิบใจมาก
    #6,009
    0
  5. #5784 Nimuyk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 13:52

    ป้ายรถเมล์สื่อร้ากกกกกกกกก ... น่าร้ากอ้ะ ^_^

    #5,784
    0
  6. #5770 mayyamcc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 01:25
    น่าร้ากกกกก งื้อออออ
    #5,770
    0
  7. #5689 Rozelraa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 22:44
    อยากให้มีต่อจังเลยค่ะไรท์ ฟีลกู๊กดมากๆ
    #5,689
    0
  8. #5648 nutsukkw+ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:00
    เขินอะ อยากให้มีต่อจังเลยค่าา
    #5,648
    0
  9. #5296 best44bb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:12

    5555น่ารักมากเลย>< อยากให้มีต่อจัง
    #5,296
    0
  10. #5285 fifteenthapr. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 14:37
    น่ารักจัง ;-; แอบอยากให้มีต่อเลย แต่เท่านี้ก็อุ่น ๆ ในใจแล้วค่ะ
    #5,285
    0
  11. #5210 miaJongin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:24
    โอ้ะสั้นจุ้ด5555555555 น่ารักอะจีบแบบสุดโต่งดี!
    #5,210
    0
  12. #5182 NanananananaNa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:15
    5555ยอมพี่เลย
    #5,182
    0
  13. #5131 pupe. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 01:44
    โคตรได้อ่ะพี่ พี่แม่ง ได้หรอวะ 5555555555 แต่อยากให้ต่อเป็นตอนยาวจังค่ะ อยากเห็นพี่หน้าด้านจีบเขาแบบงงๆ 555555555555 เอ็นดู
    #5,131
    0
  14. #5126 sainam_ww (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:20
    ไวมาก ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยมั้ง
    #5,126
    0
  15. #4827 mbas2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:37
    งี้ก็ได้หรอคะชานย๊อลลลล
    #4,827
    0
  16. #4602 kukieD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:42
    5555555555555 พ่อคุณเอ้ยยยย แบบนี้ก็ได้เหรอ แล้วดันได้จริงซะด้วยนะ 555555555
    #4,602
    0
  17. #4525 ✥เก้าสี่เก้าศูนย์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:53
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก มีแต่ความน่ารักเต็มไปหมดเยย
    #4,525
    0
  18. #4516 XMCB_BB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 15:53

    จีบกันโต้งๆเลยนะตาพี่ น่าร๊ากกกกกกก5555
    #4,516
    0
  19. #4407 Park Nokia. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:12
    เขินสุดดด
    #4,407
    0
  20. #4341 CoffeeMate (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:14
    เขิลง่ะ ฮือออออออ เขิลลลลลลลลลลลลลลลลลล ชันยอลเทอรุกแรง เราชอบบบบบบบ
    #4,341
    0
  21. #4288 สนมจมคร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 12:02

    ไม่เบาเลยนะชานย๊อลลลล

    #4,288
    0
  22. #4017 areenachesani (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 20:15
    แง้ น่ารักมากก
    #4,017
    0
  23. #3876 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 23:30
    มีแค่นี้ แต่น่ารักมากโง้ยยยยยยยยย
    #3,876
    0
  24. #3851 geejajaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 14:16
    โอยอันนี้เรียกว่าดานได้อายอดจริงฟ
    #3,851
    0
  25. #3839 heykiki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 22:17
    ชอบความแบบเจอกันแปปเดียวละคือชานยอลจีบเลย 55555555555555555
    #3,839
    0