Fic EXO : Darling Darling [Yaoi]

ตอนที่ 2 : Chapter : I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.ย. 55

GG ..









ที่ 1




 

 

“ขับให้มันเร็วกว่านี้หน่อยดิ๊พี่ซิ่วหมิน นี่มันจะเก้าโมงครึ่งแล้วนะ!”เสียงทุ้มหวานติดจะแหลมเพราะความร้อนใจ ทำให้คนที่กำลังขับรถเสสายตาเหลือบมามองน้องชายแบบเอือมๆ

“ก็เพราะใครล่ะ ไปมีเรื่องกับเจ้าหน้าที่ที่สนามบินกะอีแค่กระเป๋าเป็นรอยน่ะห๊ะ”

“โห่พี่ กระเป๋านั่นมันกุชชี่เลยนะฮะ ฮึ่ย พูดแล้วก็แค้น ทำอะไรนี่ไม่ได้ดูเล้ย เป็นรอยอย่างนี้แล้วจะใช้ต่อได้ยังไงล่ะ พี่หมินนะพี่หมิน ลากมานี่ผมยังไม่ทันได้เรียกค่าเสียหายเลยนะ...บลาๆๆ” คนเป็นพี่ส่ายหัวระอากับนิสัยเสียที่แก้ไม่หายของน้องชาย...

 

 

“เอ่อ...นาย”

“นาย”

“เอ่อ... -__-“ จงอินพยายามสะกิดคนข้างหน้าที่นั่งหันหลังอยู่เพื่อจะส่งใบสูจิบัตรของงานปฐมนิเทศในวันนี้ให้ หากแต่คนข้างหน้าก็ยังเฉย ไม่หือไม่อืออะไรทั้งนั้น

จงอินเริ่มทำหน้าเซ็ง ก่อนจะเอื้อมมือออกไปส่งสูจิบัตรให้คนที่อยู่ถัดไปแทน

“อี๋ ><” ดีโอสบถออกมาเมื่อคนข้างหลังยื่นแขนสีแทนผ่านหน้าตนไป ท่าทางที่สะดีดสะดิ้งทำให้ไคตกใจ

“อะไร เจอตัวอะไรเหรอนาย ไหนๆ” ไคก้มลงมองพื้น เผื่อจะเจอสัตว์ตัวเล็กๆหรืออะไรที่น่ากลัวน่าขยะแขยง

“เอาแขนของนายออกไปนะ อี๋ ด๊ำ ดำอ่า” >< ด้วยสีหน้าท่าทางและถ้อยคำที่ดีโอพูดออกมาทำให้ไคนิ่งค้าง...

นะ นี่มันรังเกียจความดำของตรูอ่อ -_-?

หนอยยย

“ขาวตายล่ะเมิง” ไคเหยียดสายตามองคนตรงหน้า บรรยากาศตึงๆทำให้เซฮุนลดหนังสือที่อยู่ในมือลงมองเพื่อนก่อนจะค่อยๆกระเถิบก้นเลื่อนขึ้นมาชิดหลังไค

“มีไรวะ”

“ก็ไอ้นี่ดิ กระแดะว่ะ อย่างกะตัวเองขาวตายชัก” คำพูดโหดร้ายจากคนตัวดำทำให้ดีโอเดือด เขาเหลือกตามองคนตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

“ว่าใครกระแดะห้ะ ไอ้ดำ” เหตุการณ์เริ่มบานปลาย เมื่อไคกำคอเสื้อของดีโอก่อนจะกระชากเข้าหาตัว

“อ้ากกกก >< เอามือออกไป ออกไปนะโว้ย ยี๊ ความดำของนายจะตกใส่เสื้อฉันไหมเนี่ย” ยิ่งดีโอสะดิ้งมากเท่าไหร่ ไคก็เดือดมากขึ้นเท่านั้น

“รังเกียจมากใช่มั้ย ได้!!” เมื่อไคถึงขีดสุดความอดทน(ที่แทบจะไม่ค่อยมี) เขาก็กระชากร่างที่เล็กกว่าเข้ามาใกล้ตัวก่อนที่จะก้มลง

จ๊วบ!!!!!! -3-

ริมฝีปากหนาก็ประทับเข้าให้กับแก้มย้วยๆดังฟอด

“อั่ก...แอร่ก” ดีโอเหลือกตาโตอย่างตกใจสุดขีดก่อนที่ร่างกายจะสะดุ้งโผล่งและล้มตึงลงไป

“ไรวะ แค่นี้ถึงกับเป็นลม ไม่แน่จริงนี่หว่า ไอ่เหลือกเอ๊ย!!” ไคสบถออกมา  รุ่นพี่หลายคนวิ่งกรูเข้ามาทันทีที่ได้สติ

“ตายแล้ว!! น้องคะ น้อง” รุ่นพี่ที่คาดว่าอยู่ฝ่ายพยาบาลหยิบยาดมออกมา ปากก็พึมพำว่างานยังไม่ทันจะเริ่มก็เกิดเรื่องซะแล้ว

“ผมว่าพาเขาไปห้องพยาบาลดีกว่านะครับ” ร่างสูงของจื่อเทาก้าวเข้ามาก่อนที่จะก้มลงไปช้อนตัวของดีโอขึ้น

กรี๊ดดดดดดดดดดดด  เสียงกรีดร้องนิรนามดังขึ้นด้านหลัง หากแต่ไม่มีคนสนใจ เพราะเหตุการณ์เบื้องหน้าน่าสนใจกว่า

“ดะ ได้สิ ได้ ป่ะ รีบพาน้องคนนี้ไปห้องพยาบาลเถอะ” รุ่นพี่คนนั้นดุนหลังเทาให้เดินไป หากแต่ขายาวยังคงหยุดนิ่ง หน้าคมระบายยิ้มน้อยๆ

“เอ่อ พี่ครับ พี่นำไปสิครับ ผมไม่รู้ว่าห้องพยาบาลมันอยู่ตรงไหน ^^;

 

“แล้วเทามันจะไปช่วยไอ้หมอนั่นทำไมวะ เมิงเป็นเพื่อนมันไม่ใช่เหรอวะ ทำไมมันไปช่วยอริเมิงซะงั้น” เซฮุนมองเพื่อนที่อุ้มคนสลบไปส่งห้องพยาบาลอย่างพยายามคิดหาคำตอบ และไม่ต้องรอ ไคก็ตอบกลับมาอย่างไม่สบอารมณ์

“ก็มันเป็นนักศึกษาคณะ สัตวแพทย์ เพราะงั้นที่มันช่วยไอ้กระแดะนั่นน่ะ มันก็ถูกแล้วนี่หว่า  เหอะ!

“กร๊ากกกก >< จริงด้วย” คำตอบของไค ทำให้ลูกคู่อย่างเซฮุนฮาแตก

 

 

            แบคฮยอน เจ้าของเสียงกรีดร้องปริศนาเมื่อสักครู่ มองตามหลังอาเทาไปจนลับตา ใบหน้าเศร้าสลดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“รู้งี้แกล้งทำเป็นลมบ้างก็ดีอ่า ฮืออ อิจฉา อิจฉาชะมัดเลย T^T คนนั้นโดนอาเทาอุ้มด้วย อุ้มเลยนะ อาเทาอุ้มท่าอุ้มเจ้าสาวเลยนะ กร๊าซซซ >< อิจฉาว้อยย!!” เขาได้แต่ดึงทึ้งหัวตัวเองอยู่ท่ามกลางสายตานับพันคู่

 

 

“ขอโทษนะ ลู่ฮัน เพราะพี่ พวกเราเลยมาสาย ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเริ่มพิธีรึยัง”

“ไม่เป็นไรหรอกฮะ พี่เลย์ ยังไงเราก็มาถึงโซลคอลเลกแล้ว ^^ เอ่อ ว่าแต่ พี่เลย์แน่ใจนะฮะ ว่าคราวนี้เรามาไม่ผิดที่แน่นอน”

=[]=!” อี้ชิงชะงักค้างกับคำถามของน้องชาย

“ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่ะครับ เมื่อกี้นี่ทางเข้าเขาก็มีป้ายเขียนไว้ ^__^

“พี่ขอโทษจริงๆนะ ก็ใครจะไปรู้ว่าทางออกของสถานีรถไฟมันจะไม่ใช่ตรงนั้น...พี่เคยมาซะที่ไหนเล่า”

“คร้าบๆ” ด้วยเพราะว่าพี่ชายเป็นคนคิดมาก ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องหาวิธีจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

 

ซ่า!!! แต่...คงไม่ต้องแล้วล่ะ เหอๆๆ

            รถมินิคันงามที่ซิ่งเกินลิมิต วิ่งผ่านน้ำไปโดยไม่มีการชะลอ เป็นผลให้นักศึกษาน้องใหม่ที่เดินเท้าอยู่สองคนเปียกไปทั้งร่าง -___-

“ง่า =[]= เปียกหมดเลย” ลู่ฮันมองเสื้อของตัวเองที่แนบลู่ไปกับร่าง

“จิ๊! ไอ้บ้าเอ๊ย!! ไม่เห็นรึไงวะว่ามีคนเขาเดินอยู่ เขตมหาวิทยาลัยแท้ๆ จะขับเร็วไปตามควายที่ไหนวะ...” อี้ชิงหัวเสียไม่น้อย เขาส่ายหน้าระอา สายตาก็ส่งจิกไปที่รถมินิที่จอดสนิท และก็พบว่าประตูด้านคนขับถูกเปิดออก ตามด้วยร่างป้อมๆที่กระโดดดึ๋งลงมา

“พี่หมิน จะลงไปไหน นี่มันจะสายอยู่แล้วนะ!!!” เสียงนิรนามส่งเสียงแว้ดออกมาจากในรถ ทำให้คนที่เพิ่งลงจากรถมาปิดประตูดังปัง เขาวิ่งเหยาะๆมาทางที่ลู่ฮันและอี้ชิงยืนอยู่

แฮ่กๆๆ

ด้วยระยะทางที่ไม่ใช่น้อยๆ เมื่อมาถึง เขาจึงหยุดหอบเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้ายุ้ยชะงักค้างไปนิดก่อนจะโคลงหัวไปมา

คุ้นๆแหะ ผู้ชายคนนี้...แต่ช่างเถอะ... ดวงตาตี่กวาดมองสำรวจสองร่างเบื้องหน้าก่อนจะยิ้มแหยๆออกมา

“ขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ พอดีผมรีบมาก กลัวว่าจะส่งน้องชายมาไม่มันพิธีปฐมนิเทศ ก็เลยเร่งเครื่องมา ผมไม่ทันมองจริงๆครับว่าตรงพื้นมันมีน้ำ T^T” ด้วยใบหน้าที่ใสซื่อและน้ำเสียงที่ดูฟังจริงใจ บวกกับท่าทีที่ขอโทษจริงๆนั้นทำให้อี้ชิงรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“ก็เกือบจะไม่เป็นไรล่ะนะ ช่างมันเหอะ น้ำนั่นก็ไม่ได้สกปรกอะไร เป็นน้ำรดน้ำต้นไม้ ไม่ใช่น้ำฝนที่ขัง ไม่งั้นผมคงแย่กว่านี้”

T_T ขอโทษจริงๆนะครับ...”

“พี่หมิน!! จะไปขอโทษทำไม” เสียงหวานแว้ดขึ้น อี้ชิงและลู่ฮันมองไปยังต้นเสียงก็พบหนุ่มร่างบางผิวขาวจัดยืนจังก้าอยู่ข้างๆรถคันงาม

“ไปเร็วพี่ เดี๋ยวไม่ทัน” เสียงหวานเร่งโดยไม่สนใจกับสองหนุ่มที่เปียกโชก

“ให้เงินไปสักร้อยสองร้อยเดี๋ยวก็เงียบเองแหละพี่ เร็ว สายแล้ว!!

-_-llllllllll -> มินซอก

-“-          -> อี้ชิง

-_-;         -> ลู่ฮัน

“ไปก่อนเลยปะ ขับเป็นหนิ ขับไปก่อนเลย” มินซอกโบกมือไล่น้องชาย และไม่รอช้า จุนมยอนฟึดฟัดอยู่เพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะขึ้นรถและขับออกไป

            มินซอกหันมามองหน้าสองพี่น้องอย่างรู้สึกผิด...

“ผมขอโทษแทนน้องชายด้วยจริงๆครับ พอดีก่อนหน้านี้เพิ่งมีเรื่องมา อย่าถือสาเลยนะครับ”

“ช่างเถอะครับ ผมก็ต้องรีบไปแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวจะไม่ทันพิธีปฐมนิเทศ”

“อ้าว เป็นเด็กปีหนึ่งเองเหรอเนี่ย”

“...อืม”

“มา มา งั้นก็ตามพี่มาเลย มากับพี่นี่แหละ สายหน่อย ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ชิวๆไม่รีบร้อนเนาะ(เหรอ : อี้ชิงคิดในใจ) ^^ พี่รู้จักกับประธานกะรองประธานปีสองที่คุมงานวันนี้” มินซอกระบายยิ้มให้ทั้งสองคน หวังจะชดเชยความผิด

“จริงเหรอครับ ว้าว ดีจัง  ผมชื่อลู่ฮัน พี่ชื่ออะไรอ่ะครับ เผื่อผมจะเอาไปอวดเพื่อใหม่ได้ว่ารู้จักกับกรรมการนักศึกษา” ลู่ฮันตาวาว

“มินซอกจ้ะ พี่ชื่อ คิม มินซอก...” มินซอกหันมามองหน้าอี้ชิง เหมือนจะถามคำถาม

“อี้ชิง จาง อี้ชิง” พูดจบ เขาก็เดินนำไป

“เอ่อ อะ อี้ชิง ทางนี้จ้ะ ทางนั้นมันทางออก ^^” ไม่รอช้า อี้ชิงผู้หน้าบางก็รีบเดินไปในทางที่มินซอกชี้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นว่าพี่ชายตนเองเดินนำลิ่วไปแล้วก็รีบเดินขนาบข้างกับมินซอกก่อนจะกระซิบ

“พี่ผมเขาชอบเดินหลงทางน่ะครับ แหะๆ” เอาความลับพี่ตัวเองมาแฉซะงั้น

“อ่อ จ้ะ ว่าแต่ เราสองคนนี่เป็นญาติกันเหรอ ดูจากหน้าตาแล้ว DNA นี่พิมพ์เดียวกันเลย”

“ครับ พี่น้องกันแท้ๆเลยครับ แต่ที่เราต้องมาเข้าปี 1 พร้อมกันก็เพราะว่าปีที่แล้วน้ำท่วมที่นา พี่เลย์ก็เลยมารายงานตัวไม่ได้ทั้งๆที่สอบติดแล้ว”

“งั้นเหรอ ...น่าเสียดายมากๆเลยนะ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะถ้าให้ย้อนเวลากลับไป ผมเชื่อว่าพี่เลยก็ต้องทำแบบนั้น ^^ ที่ผมบอกก็เพราะว่ากลัวพี่มินซอกคิดว่าพี่เลย์ไม่มีสัมมาคาราวะน่ะครับ พวกพี่น่ะ น่าจะรุ่นเดียวกันน่ะครับ พี่เลย์เค้าก็เลยทำตัวไม่ค่อยถูก”

“อ่อ ไม่เป็นไรๆ พี่ไม่ถือสาอยู่แล้ว ^_^  อ้อ เลย์ ไม่ใช่ทางนั้นจ้ะ เลี้ยวขวาจ้ะ ไม่ใช่เลี้ยวซ้าย ทางนั้นมันเป็นทางไปโรงอาหาร” มินซอกเผลอเรียกอี้ชิงด้วยชื่อเฉพาะ หากแต่อี้ชิงก็ไม่ได้ว่าอะไร...

เพราะกำลังอายกับนิสัยชอบเดินผิดทิศผิดทางของตัวเองอยู่

 

 

 

“ตะ ตกลงฉันต้องพูดอะ อะไรมั่งอ่ะ”

“นายก็แนะนำตัวเอง ว่าเป็นประธาน แล้วก็แนะนำชีวิตเด็กปี 1 ที่พึงกระทำ เท่านั้นแหละ”

“อ่อๆ”

“ส่วนเรื่องกฎระเบียบต่างๆ เดี๋ยวฉันจะเป็นคนบอกเอง อ้อ แล้วก็...นายไม่ต้องเอาปรัชญามาใส่เยอะนักหรอกนะ เวลาเรามีไม่มาก เพราะเดี๋ยวช่วงบ่ายนายอย่าลืมว่าเราต้องพาเด็กที่อยู่หอในไปสำรวจหอ”

“อ้อๆ ดะ ได้ๆ” จงแดดันแว่นขึ้นเล็กน้อย

“คะ คริส”

“หืม มีไร”

“ตะ ตื่นเต้นเนอะ”

“เฮ้ออ ไหวใช่มั้ย จงแด เมื่อคืนนายก็แทบจะไม่ได้นอน”

“วะ ไหวสิ แฮ่ ^o^;” เขาดันแว่นพร้อมกับยิ้มตาหยี

“กะ เกิดเป็นคนก็ต้องทน”

“ถ้าไม่ไหวก็พักได้นะ”

“กะ ก็บอกว่า วะ ไหวไง ถะ ถ้าไม่ไหวกะ ก็ถอด ถะ ถอดแว่น”

“เฮ้ย!! ไม่ได้ อย่าเพิ่ง นายจะถอดแว่นวันนี้ไม่ได้เด็ดขาดนะคิมจงแด”

“ทะ ทำไมล่ะ”

“ก็ถ้านายถอดแว่นวันนี้แล้วล่ะก็ งานวันนี้มันต้องเละตุ้มเป๊ะแน่ๆ”

“ฉะ เฉิน คงไม่ถึงกะ กับพัง งะ งานหรอก”

-“- อย่าถอด ขอร้องนะ จงแด”

“...”

“พลีสสส” คริสแทบจะลงไปกอดขาจงแด

“กะ ก็ได้ ตะ แต่ถ้าฉันงะ ง่วงมาก นะ นายต้องให้ฉะ ฉันกลับหอไปนะ นอนนะ”

“ได้ ได้หมดทุกอย่างเลย  แต่ขอร้องอย่างเดียว อย่าถอดแว่น!! T[]T

 

 

 

“เอาล่ะ นักศึกษาแพทย์ปีหนึ่งทุกคน วันนี้พี่ก็ขอแนะนำเพียงแค่เท่านี้ก่อน เอาล่ะ ไปรวมตัวกับเพื่อนๆคณะอื่นๆที่โถงประชุมใหญ่ได้แล้วล่ะ เก้าโมงครึ่งแล้ว แหะๆ ขอโทษทีที่เลทไปนิด^^

            ปาร์ค ชานยอลมองประธานคณะก่อนจะลุกขึ้นยืนตามเพื่อนๆ ไปยังโถงประชุม สายตาพลันเหลือบไปเห็นร่างสูง แต่ไม่สูงไปกว่าเขากำลังอุ้มหนุ่มน้อยคนหนึ่งมาทางนี้

เขาชะงักไปนิด

...อย่าบอกนะว่าเจ้าแบคฮยอนมันเล่นอะไรแผลงๆ...

“อ้าว ชานยอล” จื่อเทาส่งเสียงทักทายเมื่อเห็นเพื่อนบ้านกำลังมองตนเองอยู่  ชานยอลเมื่อเห็นคนในอ้อมแขนเทาไม่ใช่แบคฮยอนก็แปลกใจเล็กๆ

“นั่น...”

“อ้อ ต้องพาเขามาส่งห้องพยาบาลน่ะ เป็นลม คึคึ ไปละนะ” จบประโยคเขาก็เดินตามรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งไป

“อย่างนี้เจ้านั่นไม่อกแตกตายไปแล้วรึไงนะ ฮ่ะๆ” เขาคิดอย่างมีความสุข

ระหว่างทางเดินไปโถงประชุม ชานยอลยิ้มเหมือนกับคนบ้า...

 

            เมื่อถึงโถงประชุม ชานยอลก็กวาดสายตาสแกนไปทั่วห้อง เมื่อเจอเป้าหมายเขาก็บอกกับเพื่อนร่วมคณะว่าจะไปนั่งกับเพื่อนก่อนจะแยกตัวออกมา

 

ร่างเล็กนั่งมองพื้น ไม่สนใจรุ่นพี่ผู้หญิงสามคนที่ยืนพูดพิธีการวันนี้บนเวทีเลยแม้แต่น้อย ในสมองกำลังฉายภาพที่จื่อเทา ชายในดวงใจของตนเองอุ้มหนุ่มน้อยน่ารักคนนั้นจากไป

“นึกว่าอกแตกตายไปแล้วเสียอีก” เสียงหลอนประสาทดังขึ้นเบื้องหลัง ไม่จำเป็นต้องหันไปแบคฮยอนก็สามารถรู้ได้ว่าเสียงนั่นเป็นของไอ้บ้าตัวไหน

“ยังไม่ไปผุดไปเกิดอีกหรือไงไอ้หยอย” น้ำเสียงหวีดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

“ก็รอไปพร้อมกันอยู่เนี่ย ฮ่ะๆๆๆ ติดตามเขามาก็นานสองนาน แอบส่องอยู่ทุกวี่ทุกวัน...เขาเคยหันมาสนใจมั่งมั้ยน้อ”

“จิ๊!! ไปไกลๆเลยนะ”

“ดูสิเนี่ย ใครก็ไม่รู้ เพิ่งเจอกันวันแรก อาเทาก็อุ้มเดินดุ่มๆๆไปไหนแล้วก็ไม่รู้ กร๊ากกก นายนี่มันน่าสงสารชะมัดเลยเนอะ บยอน ฮ่ะๆๆๆๆ”

“รู้ได้ไงฟระ!!

“ก็แหม่ ระดับไหนแล้ว ฮ่า!

“คอยดูเถอะ อาเทาเรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะให้เขามาผ่าเอาหมาออกจากปากนาย! อ๊ะ หรือว่าเอาออกไม่ได้แล้วก็ไม่รู้ ฉันว่านะ ป่านนี้หมาตัวนั้นมันตายเพราะปากนายมันเน่าไปแล้วแน่ๆ”

“เฮ้อ ยังดีนะ ฉันน่ะ หมาแค่ปาก นายนี่สิ กลายเป็นลูกหมาตามเจ้าของดิ๊กๆๆ ไปซะแล้ว เจ้าหมาน้อย” ไม่พูดเปล่า มือหนาก็ยกขึ้นลูบหัวร่างเล็ก

แบคฮยอนตบมือหนาที่ลูบหัวตัวเองอยู่ทิ้งไป

“ลามปามนะแก คอยดูเถอะ วันนี้ถ้าฉันไม่ได้อาเทามาเป็นแฟนละก็ ฉันยอมให้แกเรียกว่าลูกหมาเลย คอยดู!!

“ หึ! อย่าลืมที่พูดก็แล้วกัน บยอน แบคฮยอน!

 

 “ชิ พี่ซิ่วหมินนะพี่ซิ่วหมิน น้องนุ่งน่ะ ไม่ห่วงเลยใช่มั้ย” จุนมยอนพูดพลางระบายอารมณ์กับประตู

ปัง!

ชิ!! คอยดูเถอะ จะฟ้องออมม่ากับอาป๊า

“ปิดประตูแรงขนาดนั้น ไม่กลัวรถพังรึไง” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นด้านหลัง

“ยุ่งไรด้วย นี่มันรถฉัน”

“พนันเลยเถอะ ถ้านายออกเงินซื้อรถคันนี้เอง นายจะไม่มีวันทำกับรถนายแบบเมื่อกี้นี้หรอก” พูดจบ ร่างสูงก็เดินผ่านไป ทิ้งให้จุนมยอนมองตามแผ่นหลังนั้นไปอย่างอึ้งๆ

“อะ ไอบ้านี่ มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนฉันกันห๋า!! 

 

                  อาเทาเดินส่ายหัวมาตามทางเดิน...หลังจากส่งคนสลบ ซึ่งสาเหตุที่ทำให้สลบนั้น ชวนพิศวงเหลือหลาย เมื่อแน่ใจว่าผู้ป่วยคนนั้นมีคนดูแลเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินออกมาหวังจะกลับไปโถงประชุม ดันมาเจอกับคนไม่รู้จักคุณค่าของสิ่งของ...ก็แค่ไม่อยากให้ทำกับของใช้แบบนั้นนี่ เฮ้อ คนเราก็นะ มีเงิน แต่เงินที่มีน่ะ ไม่ได้หาเองก็เลยทำนิสัยแย่ๆแบบนั้น...

“เฮ้ออ แล้วยังทำปากดีใส่เราอีกเนอะ คนเรา”

 

            เทาหยุดเดินเมื่อเห็นปลายรองเท้าของนักศึกษาคนหนึ่ง...จื่อเทาไล่สายตาขึ้นมอง...

ร่างสูงสง่าตรงหน้าดูเด่นชัดในสายตาของเขา...

ผมสีทองสลวยรับกับใบหน้าหล่อ...

แต่มันติดอยู่ที่เขาไม่เข้าใจ ว่าร่างสูงตรงหน้าเขานี้...

กำลังยิ้มให้เขาอยู่...อย่างนั้นเหรอ

 





 


(อู๋ อี้ฟาน รับบทเป็นสโตรกเกอร์หมายเลข 1)








 

 

To be con. เด้อ

 

ใคร ไอ้แป๊ะยิ้มที่ไหนบังอาจมายิ้มให้อาเทา >< : แบคฮยอน




.
.
.

   
 
  ขอบอกไว้เลย ว่าสโตรกเกอร์ในเรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ 2 คน คึคึคึ ^^
 














นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #201 jinsoku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 12:51
    สโตรกเกอร์หมายเลข1!!! 55555 เทาผู้น่าสงสารมีสโตรกเกอร์ติดตาม2คนแล้ว 5555555555555555555
    #201
    0
  2. #199 Massage 2000 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 18:33
    555555555
    โอ้ยยย ขำอ่าาาา
    #ไปเรื่อยๆ (แนวๆค่าาา)

    #199
    0
  3. #183 Kris-Ty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 17:38
    สงสารบยอน ตามเขามาตั้งนานแต่เขาไม่สนใจ 

    #หยอยเก็บเมียแกที
    #183
    0
  4. #169 Wu.F (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 19:52
    พี่อี้ฟานนนนนน -.,-
    #169
    0
  5. #154 Lucky_ girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 18:28
    - -หน้าเฮีย มันดูโลก(จิต)มาก
    #154
    0
  6. #146 Miso Seo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 21:41
    เอ่อออออออ... อาเทาแฟนคลับเยอะดีเนอะ

    อยากรู้จริงๆ ใครจะเปนคนที่ สาม สี่ ห้า

    แ่ต่ว่า อาเทาอ่า นูนาอยากให้หนูคู่กะแบคกี้ สโตกเกอร์เบอร์สองง่ะ
    #146
    0
  7. #112 *' Love the panda's eyes ★ '* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 09:27
    อ๊ากกกก
    สโตกเกอร์โค(ตร)หล่อ ><
    #112
    0
  8. #55 chanbaek FC. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 15:10
    สโตรกเกอร์หมายเลข1 หล่อมากๆ
    #55
    0
  9. #38 29252 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 19:27
    สโตกเกอร์หมายเลข 1

    หล่อจัง =,,=
    #38
    0
  10. #28 exoplanet-# (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 21:36
    อาเทาแฟนคลับเยอะใช่ย่อย - -
    เลย์ลู่ -.,- ถ้าไม่บอกว่าเป็นพี่น้องกัน
    จับฟินเลยนะ
    #28
    0
  11. #19 DakHyo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 02:40
    มีแต่คนรุมชอบแพนด้าน้อย



    ซูโฮเหวี่ยงได้อีกนะ
    #19
    0
  12. #17 นินจา♥SunSeobYeolMin♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 23:57
    เทาแฟนคลับเยอะอ่า *o*
    เลย์เปิ่นจริงๆ โฮจะวีนไปไหนนี้ขับรถออกไปมิได้แคร์พี่ตัวเองเลย
    โดโด้เป็นเอามากนะนี้ ถ้าแกเจอซูโฮแกไม่คลั่งความขาวตายเลยหรอ-*-
    #17
    0
  13. #15 MySummer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 21:50
    ตายล่ะเฮียยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    มาสโตรกคนอ่านดีกว่ามั้ย อ๊ายยยยยยยยยยยยยย 55555555555
    ฮึ่ยยย ฮานิดๆ
    ชานแบคน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #15
    0
  14. #14 yedawonyou (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 15:38
    เอิ่ม สโตรกเกอร์เบอร์ 1 ~~~~~ เฮีย|||
    ทำไงดีอ่าตัวเทอ เค้าฟิน หมิน เลย์ แง้วแง้ว... น่ารักอะ
    แม่นางซูโฮ เหวี่ยงได้อีกนะ
    โด้ ชั้นเตือนแกแร้ว เจอของดำเล่นงานเยย... อนาถ
    #14
    0
  15. #13 OTL (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 14:59
    สโตกเกอร์....ไม่ได้มีแค่ 2 คน กร๊ากกกกกก

    เรื่องนี้มันชักจะน่ากลัวเกินไปแล้วนะ 55555 เทาเทานี่ก็เสน่ห์แรงจริงๆ >______<

    อยากให้เฉินถอดแว่นจริงๆ แล้วเฮียคะ...ที่ยิ้มให้น่ะ อ่อยใช่มั้ยคะ 555555555555555
    #13
    0
  16. #11 Chart'z nut (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 12:11
    มาแล้ววสโตรกเกอร์หมายเลขหนึ่ง กร้ากกก
    #11
    0
  17. #10 นัก_อ่าน_เงา_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 11:44
    อ่านไปอ่านมา
    แล้วเขินหมินเลย์ซะงั้น อร๊ายยยยยยย >///<
    หมินเลย์เลยมั๊ยค่ะไรเตอร์??

    เรื่องคุ่ยังคงเป็นปริศนาต่อไป 
    เอ๊ะ หรือจะไม่มีคุ่เลยดี?? อร๊ายยยยยย ><
    #10
    0
  18. #9 n13berryS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 09:07
    555555
    พี่คริสรับบทเป็นสโตกเกอร์หมายเลขหนึ่งเองหรอเนี้ย
    คึคึ บุคลิกท่านให้มากกก
    แอบสงสารอาเทา มีสโตกเกอร์ตามติดถึงสองคน
    เรื่องนี้เฮียจะเมะใช่ไหม ไม่เคะหรอกนะ
    #9
    0