Fic EXO : Darling Darling [Yaoi]

ตอนที่ 10 : Chapter : IX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 56

GG ..
















ที่ 9 










 

“เดินเร็วๆหน่อยครับน้อง” คริสหันไปหาน้องชายเพื่อนก่อนจะพูดเสียงเย็น

“จะให้บินเลยมั้ย” จุนมยอนเลิกคิ้วแล้วตอบกลับไป

“ก็ดีครับ” เขาพูดเสียงแข็งก่อนจะหันกลับมา ใบหน้าประดับรอยยิ้มเย็น แบบที่มินซอกเห็นแล้วขนลุก...

น้องกูจะเจออะไรวะเนี่ย

            เมื่อมาถึงที่หมายคริสก็ส่งเสียงเรียกไปยังคนรู้จักทันที...

ขอยืมมือพวกเอ็งสองคนหน่อยละกันนะ

ยงกุก...

ฮิมชาน...

“เฮ้!!! ยงกุก!! ฮิมชาน!!!” เจ้าของชื่อที่โดนเรียกหันขวับมาทันใด

“อ้าว มีไรวะ พาเด็กมาด้วย” ผู้ชายหน้าตากวนๆเอ่ยถามขึ้น

“พาไอ้เด็กแสบนี่มา...รับมือไม่ไหวเหรอวะ” ยงกุกจ้องหน้าจุนมยอนที่กำลังจ้องเขาเขม็งอยู่ก่อนแล้ว

“เพราะนายคนเดียวเลย”

“หุบปากไปเลยนะ” เขาหันกลับไปก่อนจะกัดฟันพูดกับคู่บัดดี้ที่ยังคงปิดตาอยู่ เรียกให้คิ้วของฮิมชานเลิกขึ้น เขายิ้มเผล่ก่อนจะเดินมาหาทั้งคู่

“น้องสองคนสนใจมาเล่นเกมด่านพี่มั้ย...”

“มึงเอาส้นติงอะไรคิดวะไอ้ฮิม”

“เอ้า ก็คริสมันอุตสาห์พาเดินมาถึงนี่ แดดร้อนขนาดนี้จะให้มาเสียเที่ยวเหรอวะไอ้บัง”

“กูไม่อยากเจอหน้ามันนานๆ เดี๋ยวของขึ้น”

“เออน่า กูรับผิดชอบเอง...ถ้ามันจะเกิดเรื่องอ่ะนะ”

“เหอะๆ” ยงกุกหันมาบุ้ยหน้าใส่เพื่อน

“นั่นแหละจุดประสงค์ของกู ยงกุก ฝากด้วยละ...เอาให้หนัก โดยเฉพาะน้องของไอ้มินซอก” ประโยคท้าย เขายื่นตัวไปกระซิบกับเพื่อน เมื่อเห็นว่าคู่สัญญาไม่พูดอะไรเขาก็เดินไปตบไหล่มินซอกเบาๆก่อนจะขอตัวไปเดินตรวจฐาน เพราะเหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมงก็จะได้เวลานัดรวมตัวกันแล้ว บัง ยงกุกเริ่มทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออกก่อนจะหันมาหาพี่ชายของคนตัวแสบ

“เฮ้อ” มินซอกถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะพยักหน้าเล็กๆ

 

“อ้าวพะพวกนาย อยู่กันยะ เยอะจัง” ประธานรุ่นเดินยิ้มมาแต่ไกล เบื้องหลังมีเด็กหนุ่มปี 1 สองคนตามมาด้วยเช่นกัน เขากำลังเดินตรวจตรากิจกรรมรับน้องตามที่ประธานพึงกระทำแต่บังเอิญว่าถูกคังอินฝากฝังเด็กสองคนนี้มา

“อ้าวจงแด มาตรวจฐานเหรอ”

“ชะ ใช่ มาตรวจวะ ว่าฐานได้มาตรฐานหรือเปล่าน่ะ ฮ่าๆ”

“อ้าว พาลูกมาด้วยเรอะมหา” ฮิมชานตะโกนถามทำให้มินซอกหันขวับเลยทีเดียว

“ป่ะป่าว คังอินฝะ ฝากมา เอ้อ...ฝากพะ พวกนายเลยกะ ก็แล้วกันเนอะ..คือ ขะ ขี้เกียจเดินแล้วอ่ะ” เขายกยิ้มจริงใจก่อนจะวิ่งลั้นลาพาเด็กสองคนมาหาฮิมชาน

ตุ้บ!! ผลั่ก... ด้วยเพราะความไม่ระวังทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวกระโดดนั้นไปเกี่ยวเข้ากับสายไมโครโฟนที่ต่ออยู่กับลำโพง ทำให้ร่างที่ไม่หนาไม่บางของจงแดถูกแรงดึงดูดของโลกดึงไปทันที

ตึง...

แกร้งงงง แว่นทรงหนาหล่นกระแทกพื้น...โชคยังดีที่มันยังไม่แตก...คงต้องขอบคุณความหนาของมัน...

“เฮ้ยย มหา เป็นไรป่าว” ยงกุกวิ่งเข้าไปถามอาการขณะที่ฮิมชานยืนหัวเราะก๊าก

“ฮ่าๆๆ ไอ้มหาเอ๊ย!! สายไมค์มันก็อยู่ของมันดีๆ ไปสะดุดมันทำไมวะ ฮ่าๆๆๆๆ”

มินซอกจ้องวัตถุตรงหน้าตาไม่กระพริบ ก่อนจะค่อยๆก้มตัวลงไปเก็บมันขึ้นมา...

ซวยแล้วไง จงแดแว่นหลุดเมื่อไหร่ เรื่องซวยๆมักจะเกิดกับตรูทุกที

“ฮ่าๆๆๆ นั่นดิ จงแดนี่แม่งกากตลอดอ่ะ” จงแดค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะปัดฝุ่นออก

“อ้าวว มาแล้วเรอะ ไม่ได้เจอกันนาน สบายดีป่าววะเฉิน” ฮิมชานยกยิ้ม และเฉินก็ยิ้มตอบ

“ก็ดี”

“งั้นมาพิสูจน์”

“หืม ว่ามาเลยเพื่อน”

“มาเล่มเกมที่ฐานกูสักตาละกัน”

“ฉิบแล้วไง”

“...” จบคำพูดของยงกุก มินซอกค่อยๆถอยหลังเพื่อหวังจะออกไปให้ไกลจากฐานนี้

“ก็ได้นะ แต่ว่ากูไม่มีคู่บัดดี้ เดี๋ยวขอกูหาก่อน” เฉินว่าก่อนจะหันหน้ามาทางทิศทางที่คนตัวอวบกำลังถอยอยู่พอดี

“เปาหมิน มาคู่กับผมหน่อยสิ” :)

TT_TT

 

 

 

“เอาล่ะน้องๆทั้งสี่คน แล้วก็เฉินกับมินซอก ฐานพี่ก็ไม่มีอะไรมากนะครับ คำสั้นๆง่ายได้ใจความตรงตัว...ฐานพี่มีชื่อว่า ดูด ดม อม เลีย

“ชื่อน่าพิศมัยมากเพื่อน” เฉินชูนิ้วโป้งให้กับฮิมชานผู้ที่กำลังเป็นโฆษกประกาศรายละเอียดฐานอยู่

“แต่ว่า กูว่าจะมันน่าจะสนุกกว่านี้นะ...เอ...แปปนะ กูขอคิดแปปนึง” เฉินยกนิ้วขึ้นมาวนใต้คางก่อนที่จะดีดนิ้ว

“พวกมึงสองตัวก็มาเล่นกับกูด้วยเลย ดีมั้ย นึกถึงปีที่แล้วเลยว่ะ ฮ่ะๆๆ ได้เข้าฐานกับพวกมึงอ่ะ” เฉินยิ้มร่า ขณะที่ยงกุกเหงื่อเริ่มแตก

“ไม่เอานะไอ้ฮิม มึง-อย่า-ตอบ-เอี้ย-เอี้ย ออกไปนะเฟ้ย” ยงกุกพูดเสียงแน่นใส่เพื่อน แต่ก็ได้รับรอยยิ้มเจื่อนๆกลับมา

“แหกหมดแล้วเหรอวะ ปอดพวกมึงอ่ะ” เฉินพูดใส่ทำให้ยงกุกผู้เกลียดคำท้ายิ่งกว่าแมลงสาปหันขวับ

“เออ!!! เล่นก็ได้ กูไม่ได้ป๊อดเหอะ”

“อะ เออ กูก็ไม่ได้ป๊อดวะ” ฮิมชาน แม้จะไม่มั่นใจแต่ก็ตอบตามเพื่อนซี๊ไป

“งั้นก็ดี อ้าว เชิญพูดกติกาเกมต่อเลยครับคุณเพื่อน”

“เอ่อ...มันก็ง่ายๆ น้องๆก็แค่จับฉลากในกล่องนี้ขึ้นมาแล้วน้องก็มาหมุนวงล้อนี่ว่าจะได้อะไร...ดูด ดม อม หรือเลีย ซึ่งฉลากที่น้องจับขึ้นมาน่ะก็จะเป็นอวัยวะของคู่บัดดี้น้องที่น้องจะไปกระทำด้วยอ่ะนะครับ...แค่นี้แหละครับ สั้นๆง่ายๆ” ฮิมชานพูดจบก็กระเถิบถอยหลังไป

“ถ้าไม่ทำ หรือทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเปิดตานะครับแล้วคนที่เปิดอยู่แล้ว ถ้าไม่ทำ พี่มีสิทธิ์ที่จะผูกตาน้องอีกรอบได้เหมือนกันนะครับ” ยงกุกยิ้มเหี้ยมส่งไปให้น้องชายของมินซอก

“ชิ เกมบ้าๆกับพวกบ้าๆ”

“...” อี้ชิงถอนหายใจออกมาเบาๆ...ทำไมเขาถึงซวยที่ต้องมาเป็นคู่บัดดี้กับไอ้หมอนี่ด้วยวะเนี่ย

“อ่ะๆ เอาล่ะ เวลาเราก็เหลืออีกไม่มากแล้ว จับฉลากกันเลยแล้วกัน” ฮิมชานยกกล่องทึบไปให้น้องๆทั้งสี่คนจับ

“มันมีอวัยวะซ้ำกันด้วยนะครับ เพราะงั้นไม่ต้องแปลกใจ ถ้าหากน้องสองคนจะได้ตรงกัน อ่ะ เชิญครับคุณเฉิน...อ่ะ เสียใจด้วยนะ มินซอก นายโชคร้ายมากที่มาตอนที่เฉินมันมาพอดี” เขายกกล่องไปให้เพื่อนจับบ้าง ก่อนที่จะยกไปให้ยงกุก

“คือ...กูต้องเล่นจริงดิ”

“เออ”

“เล่นกับมึงอ่ะนะ” ยงกุกเผยสีหน้าแหยงๆออกมา

“ช่ายย มึงโชคดีมากที่ได้กูแทนที่จะเป็นไอ้เฉินนะ ดูดิ มินซอกยังไม่บ่นซักคำ”

ยงกุกหันไปมองคนตัวอวบที่ยืนหน้าซีดมองฉลากในมืออยู่

ไม่ใช่ว่าไม่บ่นหรอก แต่คงช็อกมากจนพูดไม่ออกมากกว่ามั้ง

 

 

“เปาหมิน ทำไมนายทำหน้าอย่างนั้นล่ะ”

“เหอๆ ใส่แว่นเถอะเฉิน ถ้าเป็นนายฉันคงไม่กล้าทำแน่ๆอ่ะ”

“งั้น ก็คิดซะว่าฉันเป็นจงแดก็ได้หนิ”

“ไม่อ่ะ มันไม่เหมือนกันเลย”

“แล้วฉันกับจงแดต่างกันตรงไหนล่ะ”

“ทุกตรง”

“ว้า พูดแบบนี้ฉันเสียใจชะมัดเลย”

“อ่ะ ใส่แว่นซะ” มินซอกยื่นแว่นไปให้ประธานที่มองแว่นนั้นด้วยสายตาเรียบๆ แต่แฝงความรู้สึกบางอย่างไว้

อิจฉานายชะมัดเลย

จงแด...

เขารับแว่นมาทำให้มินซอกเริ่มยิ้มออก หากแต่ก็ต้องหุบอย่างรวดเร็วเมื่อคนตรงหน้าพับแว่นเก็บลงกระเป๋าเสื้อ

“ฉันจะใส่หลังเล่นเกมกับนายเสร็จละกันนะ เปาหมิน” :)

จงแด...ฉันขอเวลากับอาเปาของฉันมั่งละกันนะ

เพราะนายได้เวลามาเยอะแล้ว

 

“ไอ้หยา” คนตัวซีดน้องชายซิ่วหมินมองฉลากในมือพลางทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก

“...”อี้ชิงที่ไม่รู้ว่าได้ฉลากอะไรขมวดคิ้ว...

“นายได้อะไรอ่ะ ไหนเอามาดูดิ๊”  จุนมยอนกำลังจะเอื้อมมือมาดึงฉลากที่อยู่ในมืออี้ชิงไป หากแต่ก็ถูกจังหวะจากรุ่นพี่หน้ากวน

“อ๊ะๆๆ ยังดูไม่ล่ายนาตะเอง ต้องไปหมุนวงล้อแห่งโชคชะตากันก่อน หึๆๆๆๆ” ฮิมชานพาคู่บัดดี้สองคู่ไปยังหน้าวงล้อก่อนที่จะบอกให้อี้ชิงหมุน...

กึก

กึก กึก...และแล้ว วงล้อก็มาหยุดให้เข็มชี้ที่คำว่า

“ดม น้องได้ดมนะครับ จางอี้ชิง ไหนๆ มาดูสิว่าน้องจะได้ดม คู่บัดดี้น้องตรงไหน” ฮิมชานพูดก่อนจะชะโงกหน้าไปดูฉลากที่อยู่ในมือของอี้ชิง

“ว้าววว ไม่แรงเลยอ่า นึกว่าจะได้อะไรฮาๆ”

“ที่ไหนครับพี่” เขาถามเสียงเบา

“ก็ที่แก้มน่ะสิ ว้า... อ่ะๆ ดมเลยแล้วกันน้อง”

พอฮิมชานพูดจบยงกุกก็ผลักจุนมยอนที่ทำหน้าตาเหยเกยืนขาแข็งอยู่

“จะผลักทำไมเนี่ย รู้แล้วน่า แค่ดมเฉยๆนะแล้วก็อย่ามาโดนหน้าฉันแม้แต่นิดเดียว”

“อืม” คิดว่าอยากจะโดนหรือไง อี้ชิงคิดก่อนที่จะยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้กับแก้มของคนตัวซีดที่หลับตาปี๋

ผลั่ก...

            ด้วยความหมั่นไส้ส่วนตัวทำให้ยงกุกผลักอี้ชิงให้ไปโดนจุนมยอนอย่างตั้งใจ

จุ๊บ!

“อ๊ะ!! O.O

¢3¢ อะ เอ่อ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโดนแก้มนายเลยนะ” อี้ชิงหลุดสำเนียงบ้านเกิดออกมาทำให้ใบหน้าที่ซีดขาวของคู่บัดดี้แดงก่ำด้วยความอับอาย

“ยี้!! ที่แท้แกก็เป็นพวกชนบท ย๊ะ!!!! ฉันต้องเอาแอลกอฮอล์เช็ดหน้าซะแล้ว อี๋ๆๆๆๆๆๆ”

“อ่าๆๆๆๆๆ เอาน่าๆ ตาน้องแล้วนะครับคิม จุนมยอน เชิญไปที่แท่นหมุนวงล้อเลยครับ อย่าให้เพื่อนๆเสียเวลา” ฮิมชานออกมาไกล่เกลี่ยเมื่อเห็นว่าน้องชายเพื่อนกำลังจะวีนใส่อี้ชิง

“จิ๊!! ไม่ ไม่ๆๆๆ ยังไงฉันก็ไม่เล่น ยิ่งเป็นพวกชนบทแบบนี้”

“ไม่งั้นน้องต้องโดนปิดตานะครับ”

“ก็ได้ เรื่องแค่นี้ ถ้าต้องแลกกับการไปดูดอะไรของคนแบบนี้ คุ้มแสนคุ้ม เหอะ”

“แล้วน้องจะรู้ครับ ว่ามันคุ้มจริงหรือเปล่า” จบคำพูด ฮิมชานก็ส่งยิ้มให้จุนมยอน

คนตัวซีดที่ได้รับรอยยิ้มนั้นถึงกับชะงัก... ก่อนที่ภาพเบื้องหน้าจะมืดลงเพราะรุ่นพี่ตัวกวนผูกตาของเขาด้วยผ้าสีดำ

“หายกันแล้วนะนาย ที่นายหอมแก้มฉัน ฉันก็หอมคืนไปแล้ว” ขณะที่ยังทำตัวไม่ถูกกับรอยยิ้มของรุ่นพี่เสียงของคู่บัดดี้ก็แทรกขึ้นมา

“ใครไปหอมแก้มนายกันห้ะ ไอ้บ้า!! มันเป็นอุบัติเหตุเหอะ”

“เมื่อกี้ก็เป็นอุบัติเหตุ...เพราะฉะนั้น เราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วนะ คิม จุนมยอน”

 

 

 

 

“อ่ะตาน้องแล้ว” ฮิมชานเดินมาหาคู่บัดดี้อีกหนึ่งคู่ที่คนหนึ่งเปิดตา ส่วนอีกคนยังคงปิดตาอยู่

“เอ่อ ผมขอทำใจก่อนได้มั้ยพี่” คนปิดตาพูดขึ้นมา

“รุ่นพี่ฮะ ไอให้รุ่นพี่เล่นกันก่อนเลยละกัน ไออยากให้เวลาคู่บัดดี้ไอทำใจนิดนุง” คนที่เปิดตาอยู่ยิ้มหรา รอยยิ้มที่เจิดจ้าทำให้คนที่เห็นมันถึงกับเหวอ

เหวอจนทำอะไรไม่ถูก

“อ่ะ เออ..เอางั้นก็ได้ ป่าววะ ไอ้บัง” ฮิมชานพูดกับเพื่อน แต่สายตายังมองคนที่ยืนส่งยิ้มไปให้คู่บัดดี้ตัวเองที่ยังคงปิดตา

“...”

“ไอ้บัง”

“...”

“ไอ้บัง!!!

“ห้ะ เอ้อ ก็ได้ๆ อ่ะ มินซอก นายมาหมุนก่อนเลย” ยงกุกทำเนียนหันมาพูดกับมินซอกที่ทำหน้าไม่สบายใจ

 

 

 

 

“ของนาย คือได้เลีย หูของไอ้เฉินมันนะ ยังดีที่แค่เลียหู”

“แค่เหรอ...อ่า...ต้องทำจริงๆใช่มั้ยเนี่ย”

“ทำจริงๆซิ ต่อหน้ารุ่นน้องน่ะ จะกลับคำตอนนี้ไม่ได้นะเปาหมิน”

“แต่ฉันไม่ได้ตอบตกลงอะไรไปเลยนะ พวกนายตกลงกันเอง ถ้าอยากให้ฉันทำ นายก็ใส่แว่นซะสิ”

“...”

“ถ้านายไม่ใส่ ฉันก็จะไม่ทำ!” มินซอกยื่นคำขาด เล่นเอาทั้งยงกุกและฮิมชานทำหน้าเลิกลั่ก...

กูว่ากูรู้แล้วแหละว่าน้องของมันเอานิสัยดื้อด้านนี้มาจากใคร

เออ กูก็ว่างั้นอ่ะ ความจริงไอ้มินซอกมันก็เหวี่ยงเหมืนกันนี่หว่า

“ก็ได้...” เฉินมองมินซอกด้วยสายตานิ่งๆก่อนที่จะหยิบแว่นขึ้นมาใส่

จงแด...คราวนี้แกได้กำไรอีกแล้วนะ...

“อ่า...นะ นายไม่น่าปะ ไปทำยังงั้นกะ กับเฉินเลย ซิ่วหมิน”

“ฉันไม่ชอบหมอนั่น”

“ฮ่ะๆ งั้นนะ นายชอบฉันงั้นเหรอ”

“เอ่อ.. มะ เมื่อกี๊ฉันได้อะไรนะฮิมชาน” มินซอกยกมือขึ้นมาเกาแก้มเพื่อปิดริ้วบางๆที่เกิดขึ้นหันไปถามเพื่อน

“แหม่ๆๆ ได้เลียคร้าบ เลียหูพี่มหาน่ะ” ฮิมชานอมยิ้ม...

สงสารแกจริงๆว่ะเฉิน...

“อ้อ...” มินซอกเม้มปากก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าใปหาจงแดที่ยืนกระพริบตาปริบๆ...

ขอโทษนะเฉิน...

O_O” เขาเบิกตากว้างขึ้น เมื่อใบหูถูกสัมผัสด้วยความเย็นชื้น ใบหน้าขาวๆนั้นนั้นค่อยๆแดงขึ้นจนกลายเป็นแดงก่ำ...

“ ตะ ตานายแล้ว จงแด” มินซอกพูด พลางทำหน้าตาให้เป็นปกติ โดยไม่รู้ตัวว่าใบหน้าตัวเองนั้นแดงขนาดไหน ก่อนจะก้มหน้ามองพื้นเมื่อรู้ว่าตัวเองกลั้นรอยยิ้มไม่ไหว

“ฉะ ฉันได้ดมล่ะ ...ดมมือขะ ของนาย” เขายิ้มให้มินซอกที่ตอนนี้ใบหน้ากำลังจะสุก

            จงแดค่อยๆเอื้อมมือไปจับมืออวบขึ้นมาก่อนจะจรดจมูกลงไป...

 

 

 

“บรรยากาศของรุ่นพี่มินซอกกับพี่ประธานทำไมมันถึงดูโรแมนติกขนาดนี้นะบอย” คนผมฟูหันมาหาคู่บัดดี้ที่นั่งยองๆกับพื้นเพราะความเมื่อยโดยที่มือยังคงห้อยติดกันอยู่

“อ่าว บอยนั่งตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ ไม่บอกไอเลย ไอก็เมื่อยนะ”

“กูเมื่อยนี่ต้องบอกมึงด้วยเรอะ สมองมึงก็มี เมื่อยก็นั่งสิวะ”

“เชอะ...บอยได้อะไรอ่ะ ขอไอดูหน่อยได้ป่าว”

“แล้วมึงอ่ะได้อะไร”

“อา...ไอได้หน้าอก”

“กูไม่รู้ว่ะ เห็นมั้ยว่าปิดตาอยู่ มึงดูให้กูแล้วบอกกูหน่อย กูจะได้เตรียมภาวนาถูก”

“หยา...บอยได้คออ่ะ”

“เฮ้อ ค่อยยังชั่ว”

“อ่าวๆไอคู่นี้ขี้โกงนี่หว่า” ฮิมชานเดินมาเห็นรุ่นน้องตัวขาวมองคู่บัดดี้ตาเยิ้มในมือมีฉลากสองใบ

“งั้นต้องเพิ่มกฎ หึ...”

“แค่นี้ผมก็จะตายแล้วครับรุ่นพี่”  เซฮุนพูดขึ้นทันที

“ไม่ได้ๆ ก็พี่บอกคู่ก่อนหน้านี้แล้ว น้องก็น่าจะได้ยิน เพราะงั้นเอาเป็นว่า คู่นี้ต้องทำตามฉลากนี่ให้ครบหนึ่งนาที ไม่ใช่แค่สัมผัสแล้วก็เลิก โอเคนะ”

“นาทีเดียวเองเหรอฮะ แหม่”

“แล้วอยากได้สักกี่นาทีล่ะครับน้องโม่”

“ไอไม่ได้ชื่อโม่” จุนฮงตอบทันควัน

ทีมึงมาเรียกกูว่าบอย กูก็ไม่ได้ชื่อบอยนะไอ้ฟู เซฮุนคิดอย่างหวาดวิตก

“ผมขอห้านาที”

“ไอ้หยอย!!

“ล้อเล่งน่าบอย ฮี่ๆ ตะโกนซะเสียงหลงเลยน้า ผมเอานาทีเดียวนั่นแหละฮะ เดี๋ยวบัดดี้บอยของไอจะขาดใจตายซะก่อน”

“อ่ะๆ งั้นก็มาหมุน” ฮิมชานเรียกทั้งคู่ขณะที่ลอบมองหน้าใสๆของน้องโอโม่ที่ตัวเองเรียก

“บอย...บอยอย่าว่าไอนะ...”

“มึงได้อะไร”

“ไอได้.. ดม”

“ก็โอเคนี่หว่า” เซฮุนพูดก่อนที่จะหันตัวเข้าหาคู่บัดดี้เพื่อให้จุนฮงได้ทำตามกติกา

คนหัวฟูค่อยๆเขยิบเข้าไปชิดอกแกร่งขอเซฮุนก่อนจะยื่นหน้าเจ้าไปแนบจมูกของตัวเองเข้ากับอกของบัดดี้...

อยู่เงียบๆอย่างนั้นจนครบหนึ่งนาที...

ริ้วแดงบางๆฉายขึ้นที่ใบหน้าขาวก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วขณะที่ผละออกมา

“ตาบอยแล้ว”

“อืม” พูดจบเซฮุนก็ยกมือขึ้นโดยที่จุนฮงจับมือของคู่ตัวเองไปที่วงล้อ

“บอยได้... ดูด...” ใบหน้าของจุนฮงมีริ้วขึ้นมาอีกครั้งอย่างน่าเอ็นดู ฮิมชานที่ยืนมองอยู่รู้สึกแปลกๆ...

น่ารักดีเนอะ...

ชื่อจุนฮงงั้นเหรอ...ชเว จุนฮง... เขามองป้ายที่แขวนอยู่ที่คอรุ่นน้องแล้วก็ยิ้ม

“มึงชอบหรอวะ” ยงกุกพูดขึ้นข้างหลังเพื่อนที่ยืนยิ้มอยู่

“ไม่รู้ว่ะ น้องมันก็น่ารักดี”

“แต่ดูเหมือนว่าน้องมันจะชอบคู่บัดดี้นะ”

“เฮ้อ...กูก็ว่างั้นว่ะ น่าเสียดาย”

“อะไรวะ มันยังไม่ได้เป็นแฟนกันสักหน่อย มึงกู้สู้ๆดิวะเพื่อน”

“อา!! นั่นดิ ขอบใจนะเว้ยไอ้บัง กูจะฟิตละ”

“เออๆ แล้วแต่มึงเหอะ”

 

            เมื่อครบหนึ่งนาทีเซฮุนก็ถอนริมฝีปากออกจากกคอขาวที่ตอนนี้มีรอยแดงๆเพราะถูกดูดประทับอยู่ ฮิมชานเดินมาเซ็นชื่อที่แขนของร่างสูงก่อนจะเปิดตาให้เป็นอิสระ

 

เมื่ออกจากฐานมา ทั้งคู่ก็กำลังจะเดินเข้าไปรวมตัวที่สนามหลังจากกได้ยินเสียงรุ่นพี่รองประธานประกาศออกไมค์

จุนฮงมองบัดดี้บอยของตัวเองก่อนจะยิ้ม..

ยิ้มจริงใจที่เซฮุนไม่ได้เห็น

“บอย บอยรู้อะไรมั้ย”

“...”

“ไออิจฉาคู่บัดดี้ที่เค้าจูบกันที่ฐานที่แล้วมากเลยอ่ะบอย”

“แล้วยังไง” -*-

“ไอขอจูบบอยมั่งนะ” พูดจบจุนฮงก็เขย่งตัวขึ้น ขณะที่อีกแค่ไม่กี่เซนปากเล็กๆของเขาจะได้สัมผัสกับปากของคู่บัดดี้ เซฮุนที่เพิ่งตั้งสติได้ก็ผลักคนตัวบางออกไป

“เฮ้ย!!! ทำบ้าอะไรของมึง” ใบหน้าขมวดกันยุ่งของเซฮุนทำให้จุนฮงได้สติ

“อ่า...บอย...ไอ”

“มึงไม่ต้องมาพูดละ แม่ง” จุนฮงยังพูดไม่จบเซฮุนก็แทรกขึ้นก่อนที่จะหันหน้าหนีแล้วเดินไป มือที่ยังคงผูกติดกันอยู่ถูกกระชากไปอย่างแรงทำให้จุนฮงรู้ว่าเซฮุนกำลังโกรธเขาอยู่

“ไอขอโทษ”

 

 

- - - - - - - - - - - - - - -

 

“อ่า พี่คาดว่าน้องๆคงมากันครบแล้วนะครับ” คริสขึ้นไปพูดเมื่อเพื่อนๆเขาเช็ครายชื่อรุ่นน้องเสร็จแล้ว

“และแน่นอน เท่าที่เห็น หลายคนเปิดตากันหมดแล้ว แต่ก็ยังมีบางคน ที่ยังไม่เปิด” ขณะที่พูดเขาก็มองไปยังคู่ของจื่อเทาแล้วไล่สายตาไปยังอาเทาของเขา...เมื่อเห็นคนตัวเล็กคนที่เจอบนรถไฟใต้ดินเขาก็ขมวดคิ้ว

เจ้านี่อีกแล้ว -*-

“งั้นเรามาฟังบทลงโทษของคนที่ยังคงผูกตาอยู่เลยก็แล้วกันนะครับ... อย่างแรกเลย คือน้องจะไม่ได้รับสิทธิ์ให้ไปรับน้องนอกสถานที่...ที่จะจัดขึ้นหลังสอบปลายภาคของเทอมแรกเสร็จ...แล้วก็อย่างที่สอง น้องจะไม่มีสิทธิ์เข้าประกวดดาว หรือเดือนมหาวิทยาลัย อันนี้บางคนเขาก็ไม่สนนะครับ แต่รุ่นพี่บางคนอาจจะสนใจเพราะต้องการให้คณะตัวเองได้  และสุดท้าย...สำคัญสุดครับ...คือน้องจะไม่มีสิทธ์เข้ากิจกรรม โซลเฟรชชี่ แอทคอลเลคนะครับ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่รุ่นพี่จะมอบรุ่นให้กับน้อง แล้วน้องก็จะไม่มีพี่รหัสอีกด้วย” ตลอดทั้งประโยคคริสไม่ได้มองไปที่ไหนเลย นอกจากจื่อเทา

กับผู้ชายตัวเล็กที่ไม่ได้เป็นคู่บัดดี้

“อา...ดูเหมือนจะรุนแรงนะครับ แต่ยังพอมีทางแก้ ถ้าน้องทำตามข้อตกลง...”

“น้องๆที่ยังไม่ได้เปิดตาจะต้องบำเพ็ญประโยชน์ร่วมกันกับคู่บัดดี้ของน้องอีกคน ไม่ว่าเขาจะเปิดตาหรือปิดตานะครับ อันนี้ต้องขึ้นอยู่กับความสมัครใจของเขาด้วย หรือไม่ก็ทำกิจกรรมที่ทางคณะ หอพัก หรือมหาวิทยาลัยจัดขึ้นครบสิบครั้งและมีรายเซ็นรับรองจากพี่ หรือไม่กก็คณะกรรมการนักศึกษาที่เป็นคนจัดกิจกรรมนั้นขึ้น...

แล้วก็โอกาสแรกมาถึงแล้วนะครับน้อง...

กิจกรรมรับน้องเข้าหอในคืนนี้ กฎกติกาจะเป็นยังไง รอฟังกันตอนเย็นนะครับ เอาล่ะ พี่รู้ว่าน้องๆคงเหนื่อยและร้อนกันมากๆแล้ว งั้นพี่ก็ขอพูดว่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านอีกหลังหนึ่งของน้องๆนะครับ”

            พูดจบเขาก็ยิ้มให้กับน้องๆทุกคน และขณะที่แบคฮยอนละสายตาจากจื่อเทาเพื่อไปมองรุ่นพี่บนเวทีนั้นก็สบตากับคริส

ดูไร้วี่แววความเป็นมิตรจากสายตานั้น...

นั่นคือสิ่งที่บยอน แบคฮยอนคนนี้สัมผัสได้...

 

 

 

“เซฮุน”

“????” เจ้าของชื่อหันไปมองคนหัวฟูที่ยืนยิ้มตาหยีมาให้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเควชั่นมาร์ก

“ให้ไอไปช่วยขนของป้ะ”

“แล้วของๆตัวเองน่ะ รอดแล้วรึไง”

“ไอขนมาตั้งแต่เมื่อวานแล่ว น้าๆๆ ให้ไอไปช่วยบอย เอ๊ย!! เซฮุนนะ”

“ไม่ กูยังไม่หายโกรธมึงเรื่องที่มึงจะจูบกูเลยนะ” -*-

“เซฮุนอ่า...” จุนฮงทำตาปริบๆส่งไปให้คู่บัดดี้

“มึงกลับหอมึงไปเหอะ กูจะไปขนของขึ้นหอกูละ” พูดจบเซฮุนก็เดินลิ่วไป ทิ้งให้จุนฮงมู่ปากทำตาละห้อย ก่อนจะคอตกแล้วหันหลังเตรียมกลับหออย่างที่บัดดี้บอยบอก

“เฮ้ ไอ้หยอย” หูคนหัวฟูตั้งทันทีที่ได้ยินก่อนจะหันขวับกลับมา

“กูเป็นคนกรุ๊ปบี”

O.o?

“โกรธง่าย...แต่หายเร็วนะมึง” พูดจบ เจ้าตัวก็หันหลังเดินดุ่มๆกลับไป ทิ้งให้จุนฮงที่ตอนนี้อึ้งไปกับคำพูดของเพื่อนร่วมคณะไปแล้ว

 

 

 

“แม่ง ไม่เหนื่อยรึไงวะจะมาช่วยยกของให้กูเนี่ย”

“บ้าชิบ!! ไปบอกเรื่องกรุ๊ปเลือดกับมันทำไมวะเนี่ย ท่าจะประสาทกลับแล้วมั้งกู”

 

“นี่...กูขนอะไรมาวะเนี่ย หนักชะมัด รู้งี้ให้ไอ้หยอยมาช่วยยกซะก็ดี”เซฮุนบ่นพึมพำขณะที่แบกกระเป๋าใบโตสามใบขึ้นบันไดหอมา เขาเห็นว่าห้อง 258 ที่เป็นห้องของเขาไม่ได้ล็อกประตูไว้เมื่อมือไม่ว่างจึงใช้เท้าเคาะไปที่ประตูห้องสามครั้ง

แต่เมื่อไร้สัญญาณตอบรับเขาจึงเคาะไปอีกสามที...

ผลก็คือ...

ยังเงียบ เหมือนเดิม

“ไอ้บ้านั่นมัวแต่ทำอะไรอยู่วะ”

และขณะที่กำลังจะใช้เท้าเคาะประตูเป็นครั้งที่สามนั้น ประตูก็เปิดออกพอดี...

 

“เห๋????” ยู ยองแจเลิกคิ้วอย่างงงงวย คุณบ้าหอบฟางที่ไหนเนี่ย ก่อนจะหลุบตามองเท้าของคนแปลกหน้าที่ชะงักค้างอยู่

“หลบไปดิ๊ ยืนขวางทำเพื่อ??”

“หลบไมอ่ะ นี่ห้องคุณรึไง”

“เออ”

“โอ เซฮุน?”

“เออ”

“มั่นใจนะครับ”

“เออ จะต้องให้เอาบัตรประชาชนออกมาดูเลยมั้ย โอยย มันหนักนะเว้ย”

“อ่า...โอเคๆ งั้นผมให้คุณเข้ามาก่อนก็ได้” เขาเปิดประตูให้กว้างขึ้นก่อนจะหลีกทางให้ว่าที่รูมเมทเข้ามา

“ผมขอดูบัตรนักศึกษาด้วยครับ”

“แปป” เซฮุนก้มลงไปควักบัตรสีเงินขึ้นมายื่นให้คนใส่แว่นตรงหน้า

ยองแจเอื้อมมือมาหยิบบัตรก่ออนจะแนบบัตรไปเทียบกับใบหน้าหล่อของคนแปลกหน้า

“อ่า...ใช่จริงๆด้วย ผมชื่อ ยู ยองแจ ยินดีทีได้รู้จักครับ”

“ไหนอ่ะ บัตรนักศึกษาของมึง”

“เอ๋”

“ไม่ต้องมาเอ๋ แล้วกูจะแน่ใจได้ยังไงว่ามึงเป็นรูมเมทกูจริงๆน่ะ”

“อ๋อ สักครู่นะครับ” เจ้าตัววิ่งหราหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะวิ่งยิ้มออกมาหา

“แฮ่กๆ นี่ครับ” :)

“อืม โอเค”

“คุณนี่ดูเข้มจังเลยนะครับ”

“กูรู้ว่ามึงแอ๊บ ไม่ต้องมาค้งมาครับกับกูหรอก”

“เอ๋”

“หยุดทำหน้าเป็นหมาแมนจูได้แล้ว”

“หมาแมนจู เป็นยังไงอ่ะครับ”

“ไปส่องกระจกดูดิ อย่ามากวนกูล่ะ กูเหนื่อย”

“อ่อ ครับๆ ไม่กวนละครับ หลับฝันดีนะครับ รูมเมท”

“...” เมื่อเห็นรูมเมทเข้าห้องนอนไปเรียบร้อย ใบหน้ายิ้มสดใสก็หุบลงอย่างรวดเร็ว

“เชอะ มาว่ากูหน้าเป็นหมาแมนจู ตัวเองล่ะ หน้าเหมือนเป็ดทิเบตกูยังไม่พูดออกมาเลย เสียมรรยาท” บ่นพึมพำอีกสองสามประโยคจนพอใจก็กลับไปนั่งเล่นเกมออนไลน์ต่อ...

โดยไม่สนใจกับประโยคที่เซฮุนบอกว่าตัวเองแอ๊บเลยสักนิดเดียว...

 

 

 

 

“ซนดีนัก เป็นไง บวมเป่งใหญ่แล้วเนี่ย” จื่อเทายั่งยองๆมองเท้าคนเจ็บถูกพันด้วยผ้าสีขาวที่นั่งอยู่บนเตียงพยาบาล

“อือ...บวมใหญ่เลยอ่า” คนร่างบางมองเท้าตัวเองแล้วรู้สึกเจ็บขึ้นมาจนน้ำตาคลอ

“เดี๋ยวก็หาย นะ...เพี้ยง!!!” เขาเป่าเพี้ยงไปที่เท้าบวมๆของคู่บัดดี้เบาๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มกับเจ้าตัว

“แล้วจะทันรับน้องเข้าหอมั้ยอ่า”

“ไม่ทันก็ไม่ต้องเขาไง”

“ได้ไงอ่า ฉันยังอยากรับรุ่นอยู่นะ”

“ไม่ต้องห่วงหรอก มีอีกหลายกิจกรรมรออยู่ เชื่อดิ พรุ่งนี้มีอีกเป็นสิบอ่ะ”

“จริงนะ”

“อืม...ความจริง...นายกลัวจะไม่ได้ถูกเสนอชื่อให้เข้าเป็นดาวคณะใช่มั้ย เสี่ยวลู่” เทาเก๊กหน้าขรึมลง เรียกให้อาลู่ลู่เบิกตาขึ้นจิก

“บ้าเหรอ อย่างฉันน่ะต้องได้เป็นเดือนเหอะ”

“ห้ะ?หน้าอย่างงี้ หุ่นอย่างงี้อ่ะนะ เดือน ฮ่าๆๆๆ”

“เชอะ แล้วต้องหุ่นอย่างไหน หน้าอย่างไหนไม่ทราบห้ะ”

“เอ้า ไม่รู้หรอกเหรออยู่ด้วยกันมาก็จะทั้งวันอยู่แล้วนะ..ก็ยืนอยู่ตรงหน้าเสี่ยวลู่นี่ไง เป๊ะเลย”

“เหรออออ”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ” เสียงหัวเราะของจื่อเทาทำให้ลู่ฮันรู้สึกอับอายอย่างแปลกๆ...

นั่นสินะ หน้าคมเข้มสมชาย ถึงจะดูออกแนวแบดบอย แต่ก็หล่อ...

ส่วนหุ่น ไม่ต้องพูดถึง

แบกเขามาได้ถึงครึ่งวันนี่ก็นับว่าแข็งแรงมากๆแล้ว...

อิจฉา...ทั้งหน้าตาทั้งหุ่น

เชอะ!!

 

 

“วางฉันไว้ตรงนี้ก่อนก็ได้นะแล้วนายก็ขนของๆนายขึ้นไป”

“...” จื่อเทาขมวดคิ้วลังเล

“จะลังเลอะไรเล่า นายจะได้ไม้ต้องขึ้นไปเสียเปล่าส่งฉัน ฉันจะนั่งรอพี่ชายตรงนี้ด้วย”

“อ่า งั้นเหรอ นั่งคนเดียวอ่ะนะ”

“ทำไม ไม่มีใครฉุดฉันหรอกน่า”

“ป๊าว ใครเขาจะกลัวนายโดนฉุดกันล่ะ ฉันกลัวคนที่เดินผ่านไปผ่านมา เขาจะกลัวอ่ะดิ ว่าตัวอะไร เท้าหย้ายใหญ่ ฮ่าๆๆ”

“ไปให้พ้นเลย ไอ้บ้าจื่อเทา”

“แล้วเดี๋ยวจะรีบลงมานั่งรอเป็นเพื่อน จะได้แนะนำตัวให้พี่ชายนายรู้จัก”

“ใครเค้าจะอยากให้รู้จักกันห้ะ”

“เอ๊า ก็จะได้สมัครตัวเองเป็นน้องเขยกับพี่นายไง”

“ไอ้นี่หนิ ก็บอกกี่ครั้งแล้ว..”

“ว่าฉันเป็นปู้ชายยย” เทาหลับตาพริ้มขณะที่พูด ทำให้ลู่ฮันคันเท้ายิกๆ

“ไปให้ไกลเลย ก่อนที่เท้าฉันจะชักกะตุก”

“ฮ่าๆๆๆ โอเคๆ ไม่แกล้งละ...รอแปปนึงนะ เดี๋ยวจะรีบลงมา” พูดจบเขาก็วิ่งติดจรวดขึ้นหอไป

 

 

“รอไม่นานใช่ป่ะ”

“คิดว่าไงอ่ะ”

“ก็ ไม่นานนะ รากนายยังไม่งอก” จื่อเทาก้มตัวลงไปดูใตเก้าอี้หินอ่อนที่ลู่ฮันนั่งอยู่

“ต้องรอให้ฉันรากงอกเลยรึไง”

:)

 

“อ้าว...น้องสองคนนี้...เด็กหอสามใช่มั้นเนี่ย”

“อ่า พี่รองประธาน”

“ไม่ๆๆ อยู่ที่เขตหอ เรียกพี่ว่าหัวหน้าหอสามดีกว่าแต่สำหรับน้อง พี่ให้เรียกว่าพี่คริสเลยเอ้า” เขายิ้มให้ลู่ฮันก่อนจะหันไปมองอาเทา...,

 

“พี่...ชื่ออี้ฟาน” คริสพูดก่อนจะมองใบหน้าที่เหรอหราของคนที่อยู่ในสายตา...

“ผม จื่อเทาครับ” เทายิ้มไปให้

“อู๋ อี้ฟาน”

“อ่า...หวง จื่อเทาครับ”

“อู๋ อี้ฟาน!!!

“อา.. หวง จื่อเทา ครับ!!” เทายืนทำท่าตะเบะพลางอมยิ้ม เมื่อเห็นใบหน้าของลู่ฮันที่แอบหัวเราะเขาอยู่

“นาย...” คริสมองหน้าของจื่อเทาเหมือนกับว่าเขาทำอะไรผิดขึ้นตอนไปหรือเปล่า...

ทำไมคนตรงหน้านี้ถึง...

จำเขาไม่ได้...

“มีอะไรจะให้ผมรับใช้หรือครับรุ่นพี่” ^_^ ...

“...”

“อ้าวว อาเทา!! มาอยู่นี่เอง หาตั้งนาน” คนตัวเล็กที่เพิ่งลงมาจากหอก็ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งมาแล้วส่งยิ้มให้กับแฟนสุดหล่อของตัวเองก่อนจะหันมามองประธานหอ คิ้วเรียวค่อยๆมุ่นเข้าหากัน

รุ่นพี่คนนี้...

แล้วไหนจะสายตาที่ไม่เป็นมิตรส่งมาให้เขาก่อนหน้านี้...

รวมไปถึงสายตาตอนนี้...ที่มองอาเทาของเขา

...เขาไม่ใช่คนคิดมาก...

แต่ถ้าเป็นคนๆนี้แล้วล่ะก็

ไม่คิดก็คงไม่ได้

เพราะถ้าไม่คิดตั้งแต่ตอนนี้...

ผมอาจจะเสียอาเทาไปก็ได้...

คิดได้ดังนั้น ร่างเล็กก็ส่งยิ้มไปให้กับรุ่นพี่ที่มีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าหอพักของเขา

“มีธุระอะไรกับอาเทา...แฟน...ของผมหรือครับ รุ่นพี่คริส”

 

ลู่ฮันยิ้มค้างทันทีที่ได้ยินประโยคจากร่างเล็ก...

ดวงตาใสค่อยๆหันไปหาจื่อเทาที่กำลังหันมาหาเขาอยู่เช่นกัน...

...นั่นสินะ...ใจดีแบบนี้น่ะ...

ดีแล้วล่ะ ที่มีแฟนน่ารักๆอย่างแบคฮยอน...















 

- - - - - - - - - - - - - -

*- 100% -*


ตอนนี้มันดูยาวๆเนอะ(ตอนอื่นมันสั้นเองเหอะ!!)


ปล. ไม่ได้ลืมคู่ยงกุกกะฮิมชานนะ

แต่สองคนนี้มันทำเนียนไม่ยอมเล่น

อย่างนี้ต้องรอให้เจอเฉิน!!!!

55555555555555555


ปล.2 เหตุการณ์ในเรื่องผ่านไปแค่สองวันแต่คือ...จำนวนตอน T_T




เอาเป็นว่า เจอกันตอนหน้าเน้อออ


- - - - - - - - - - - - - -

 


















นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #191 Kris-Ty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 19:10
    เฮียทักคนผิดป่าววววว
    รักคริสเทา ปลื้มเทาแบค กรี้ดดดดดดดดดดด
    #191
    0
  2. #179 mo'honey (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 08:19
    รออ จร้าไรท์~
    #179
    0
  3. #150 ปีศาจน้ำแข็งB (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2556 / 23:59
    ไรเตอร์คร๊าบบบบบบบบ
    คริสเทาเถอะ เหมาะสมที่สุดแย๊วววววววว
    สงสารอาลู่ เฉิน เฮีย ชานยอล
    ปลื้ม ไอ & บอย
    ฮ่าาาาาาาาาา
    #150
    0
  4. #145 นินจา♥SunSeobYeolMin♥ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 / 20:03
    เอาและไง ย้ำสถานะขนาดนี้ สงสารลู่เบาๆ
    ยังไงสะ ไอ กับบอยก็น่ารักอยู่ดี 55
    เฉินนายน่าสงสารนะนี้ จงแดนายน่าอิฉานะนี้ 55
    ไรเตอร์สู้ๆ รอต่อจ้า
    #145
    0
  5. #144 DakHyo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 23:22
    เถามีแบคเป็นแฟนแล้ว แต่ยังไม่พูดให้อาลู่ใจเต้นอีก





    อยากให้คู่ทั้งแบคทั้งลู่เลย
    #144
    0
  6. #143 n13berryS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 02:55
    มีลางสังหรณ์ ว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่เทาแบค
    = =
    #143
    0
  7. #142 MySummer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 00:48
    พลีสสสสสสสสสสสส
    ได้โปรดเป็นเทาแบค สาธุๆ >w<
    ไม่รู้ทำไมเรื่องนี้ทำให้เราจิ้นเถาแบคอ่าาาา ฮึ่ยยยยยยยยยยยยยย
    #142
    0
  8. #141 MaMeawSMILE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 20:51
    เฉิน จงแด 

    ใส่แว่น กับถอด

    ติดอ่าง ไม่ติด - -

    มันก็คนเดียวกัน มินซอก แกนี่มัน ๕๕๕๕ อิบ้าาา อิเปาบ้าา ยังจะเลือกนะ - -

    เมนเค้าบ้าไปแล้วว
    #141
    0
  9. #140 chanbaek FC. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 14:23
    หลงท่านมหาเฉินจงแด
    #140
    0
  10. #139 yedawonyou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 12:46
    แอร๊ย จงแดเวอร์ชั่นเฉิน เค้าหลงเรยอ่า >\\\\\\<
    ทำไมหมินไม่ชอบเฉินอ่า หรือว่าเพราะชอบจงแดอยู่แร้ว >[]< เฉินน่าสงสารเนอะ
    #139
    0
  11. #138 n13berryS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 02:14
    แบคต้องรู้แน่เลย
    ว่าคริสชอบอาเทาเหมือนกัน
    #138
    0
  12. #137 DakHyo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 00:36
    ไรเตอร์ ขอถามหน่อยนะ ว่าสมมุติไรเตอร์ แต่งเรื่องนี้จบแล้ว จะมีการรวมเล่นไหมค่ะ
    #137
    0
  13. #136 DakHyo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 20:23
    แบคออกตัวเลยอ่ะ



    #136
    0
  14. #135 yedawonyou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 19:05
    ต่อด่วนเยยตะเอง อิอิ เค้าเฝ้ารออยู่
    #135
    0
  15. #134 *' Love the panda's eyes ★ '* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 19:05
    ทำไมจำอาเฮียไม่ได้ว่ะ เทาเทา??
    #134
    0
  16. #133 บลูพิลเม็ดยาสีน้ำเงิน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 17:49
    อ้ายยยยยยยยยยเฮียกะอาเถาเคยรู้จักกันมาก่อนหรอ



    เถาทำมันหนูจำเฮียไม่ได้อ่ะ





    รอๆคร้าาาา
    #133
    0
  17. #131 MySummer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 22:22
    รอนะค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #131
    0
  18. #129 chanbaek FC. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 13:13
    มารอด้วยคนค่ะ 
    #129
    0
  19. #128 mo'honey (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 11:05
    รอๆๆ*ปูเสื่อ* 
    #128
    0