คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

721

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


721

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ม.ค. 60 / 01:05 น.
นิยาย [Ԥ : The Vision x Scarlet Witch] Here's to many more [ฟิคแปล : The Vision x Scarlet Witch] Here's to many more | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





















"Happy Bitrhday, Miss Maximoff,and here’s to many more”



---------




Written by : EIfpen 
      
Translated by : RVrene

Pairing : The Vision & Scarlet Witch (Wanda Maximoff) 
 
Genre : Hurt/Comfort

Rating : K+

Reference : https://www.fanfiction.net/s/11254363/1/Here-s-to-Many-More 

Disclaimer : เราไม่ได้เป็นผู้เขียนเรื่องนี้แต่อย่างใดนะคะ   แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เดิม ถูกแต่งโดยคุณ EIfpen ผู้แต่งซึ่งเป็นชาวต่างชาติ ผู้แปลเพียงแต่ทำการขออนุญาตและแปลออกมาอีกทีในภาษาไทย อาจมีปรับแต่งคำและรูปประโยคเพิ่มเติมเพื่อความไหลลื่นทางภาษา แต่เนื้อหาและสาระสำคัญยังคงเดิมแน่นอนค่ะ และลิขสิทธิ์ของตัวละครทั้งหมดเป็นของค่าย Marvel ส่วนใดนอกเหนือจากนั้น ขอเครดิตยกให้กับผู้แต่งทั้งหมดค่ะ 













t
b

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ม.ค. 60 / 01:05


                      
















   Here’s to many more     
















Written by : EIfpen 
      
Translated by : RVrene

Pairing : The Vision & Scarlet Witch (Wanda Maximoff) 
 
Genre : Hurt/Comfort

Rating : K+

Reference : https://www.fanfiction.net/s/11254363/1/Here-s-to-Many-More 

Disclaimer : เราไม่ได้เป็นผู้เขียนเรื่องนี้แต่อย่างใดนะคะ   แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เดิม ถูกแต่งโดยคุณ EIfpen ผู้แต่งซึ่งเป็นชาวต่างชาติ ผู้แปลเพียงแต่ทำการขออนุญาตและแปลออกมาอีกทีในภาษาไทย อาจมีปรับแต่งคำและรูปประโยคเพิ่มเติมเพื่อความไหลลื่นทางภาษา แต่เนื้อหาและสาระสำคัญยังคงเดิมแน่นอนค่ะ และลิขสิทธิ์ของตัวละครทั้งหมดเป็นของค่าย Marvel ส่วนใดนอกเหนือจากนั้น ขอยกเครดิตให้กับผู้แต่งทั้งหมดค่ะ 














        
        



                  “ผมไม่เข้าใจ”  




               นั่นเป็นเสียงทุ้มของวิชั่น  ไม่พูดเปล่า สายตาพลางมองไปยังคัพเค้กที่ห่อด้วยกระดาษบรรจุภัณฑ์พร้อมปักเทียนอย่างเสร็จสรรพ ถูกวางแหมะอยู่บนโต๊ะ 



              “ก็วันเกิดนายไงเล่า!” คลินท์ยิ้มกว้างให้กับเขา “หนึ่งปีพอดี จนถึงวันนี้ล่ะนะ” ขยี้ไหล่ของอีกฝ่ายไปตามประสา แต่แล้วก็ต้องนึกเสียใจจนได้ เมื่อต่อมาต้องมานวดเบาๆที่ข้อมือของตัวเองเพราะอาการปวด



               “โอ.."

                นั่นเป็นสิ่งที่หลุดออกมาจากปากของวิชั่น  ยังคงไม่หายงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น  เขาเองก็พอที่จะรู้อยู่บ้าง ว่ามนุษย์มักจะฉลองวันครบรอบวันคล้ายวันเกิดให้แก่กันและกัน  แต่เขาไม่รู้เลย ว่าเพื่อนร่วมทีมของตัวเอง จะมองว่าวันเกิด ของเขา เป็นสิ่งที่มีค่ามากพอที่จะมีการฉลองเช่นนี้



              “ผมคิดว่าผมคงทำอะไรไม่ถูกเสียแล้วสำหรับวันนี้”  เขาบอกตามความเป็นจริง 



              “โตกันเร็วดีนี่” เป็นเสียงของนาตาชา  หล่อนพยักพเยิดทวนความหลังกับสตีฟ ซึ่งก็พยักหน้าตอบกลับท่าทางอีกฝ่ายในเชิงล้อเลียน เขาตีหน้าเศร้าลงพอเป็นพิธี



               “เดี๋ยวอีกหน่อยคงพูดได้เดินได้แล้วล่ะนะ” สตีฟว่า ท่าทางเขาดูพึงพอใจ 



               “อเวนเจอร์ส มาสุมหัวกันเร็ว!” 



                สตาร์คพุ่งตัวออกไปยืนด้านหน้าของวิชั่นและเหล่าอเวนเจอร์ส  พวกเขารวมตัวในเฟรมเดียวกันพร้อมกับสีหน้าอันหลากหลาย..และรวมถึงรอยยิ้มเองก็ด้วย “นายก็ด้วย ไอ้หนุ่มเจ้าภาพ”  




                โทนี่ว่าอย่างนั้น วิชั่นคล้ายกับติดอยู่ในภวังค์อยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ระบายรอยยิ้มออกมาในที่สุด (คนอื่นๆต่างก็สังเกตได้ว่าภาพนั้นมันทำให้แวนด้ายิ้มออกมาได้กว้างขึ้นกว่าเดิมเช่นกัน) โทนี่ถ่ายรูปเซลฟี่รวมหมู่อีกเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งกลุ่มจะค่อยๆแยกตัวออกมาจากกันดังเดิม ในขณะนั้นเอง แซมก็กำลังหยอกล้อแวนด้าอย่างเงียบๆ นั่นทำให้แวนด้าผลักเขาออกอย่างไม่จริงจังนัก 




              ‘’แฮซแท็กครบร้อบหนึ่งขวบ แฮซแท็กเด็กน้อยของครอบครัว แฮซแท็กปาร์ตี้ไหนเล่าจะเท่า ‘เวนเจอร์ส ปาร์ตี้’ แล้วก็.. แฮซแท็กของหนูวิส” โทนี่พูดในขณะที่เขากำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไปพลาง ไม่นานเขาก็วางมันลง และเอ่ยต่อ “ยินดีด้วย! ตอนนี้นายได้เป็นเป็นเซเลบคนดังประจำอินสตาแกรมเรียบร้อย ไงล่ะ ของขวัญของฉันล่ะ”  




              “ล้อเล่นน่า เอ้านี่ ของจริง”  เขาบอก ก่อนจะเดินไปด้านหลังของวิชั่นและวางกล่องใบหนึ่งลงบนโต๊ะ 



              “เอาล่ะ นายจะเริ่มเป่าเทียนบนคัพเค้กนั่น หรือว่าอยากได้ตัวช่วยหรือเปล่า?” โรห์ดี้ถาม วิชั่นจึงได้แต่ยิ้มให้เขาเล็กน้อย 





               “โอ้..แน่นอน ผมต้องขอโทษด้วย” และแล้วเขาก็พรูลมออกมา เป่ามันในทีสุด จนกระทั่งแสงเทียนดับลงและแปรเปลี่ยนเป็นกลุ่มควันสีหม่นลอยคละคลุ้งแทน ไม่นานนักทุกคนต่างก็ปรบมือและส่งเสียงโห่ฮิ้วกันเป็นทิวแถว อีกทั้งแวนด้ายังจุมพิตเบาๆวิชั่นที่ข้างแก้มของเขาอีกด้วย เป็นอีกครั้งแซมส่งเสียงล้อเลียน และแน่นอน แวนด้าแจกกำปั้นน้อยๆให้เขาอีกหน) 





                หลังจากที่ชาวคณะงานเลี้ยงทั้งหลายเริ่มสงบลง วิชั่นค่อยๆเปิดกล่องของขวัญของเขาออก ในนั้นมีหนังสือรวบรวมบทกลอนจากสตีฟ โทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่จากโรห์ดี้หลังจากที่เขาพลาดทำเครื่องเก่าที่โทนี่ให้มาหายไป โทนี่เองก็ให้หูฟังใหม่ล่าสุดกับเขา และยังตั๋วเข้าชมละครโอเปราของบรูซ อีกทั้งเปปเปอร์ ที่ให้อัลบั้มรูปพร้อมกับเครื่องพิมพ์ขนาดพกพา 




                ส่วนแซม เขาให้ให้เซตวิดีโอเทปแบบรวมมิตร และนาตาชาเองก็ร่วมด้วย เธอยื่นพจนานุกรมภาษาโซโวเกียนพร้อมกับขยิบตากับวิชั่นอีกหนึ่งครั้ง และแล้ว..ก็ถึงคราวของของขวัญจากมือของแวนด้า มันคืออาหารชนิดหนึ่งซึ่งเขาเองก็นึกถึงชื่อเสียงเรียงนาม ซึ่งน่าจะเป็นภาษาต่างชาติของเจ้าสิ่งที่อยู่ในห่อฟอยล์นั้นไม่ได้เสียที




               “ช็อคโกแลตจ้ะ” หญิงสาวเอ่ยปาก พลายระบายรอยยิ้มหวาน “หนึ่งในของโปรดของฉันจากโซโคเวีย ฉันกินมันตลอดเลยนะตอนที่ยังเป็นเด็ก” 




              “เอ่อ ที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องกินก็ได้นี่” โรห์ดี้กระซิบแผ่วเบาข้างๆโทนี่ แวนด้าทำหน้ามุ่ยในทันที หรี่ตาลงมองไปทีตัวการอย่างเสียมิได้
                




               “เขาก็ยัง ลิ้มรสชาติ ได้นี่นา เขาไม่ใช่ หุ่นยนตร์ เสียหน่อย” เธอแย้ง “นายจะต้องรักมันแน่นอน วิส,ฉันสัญญาจ้ะ” 




                ท่าทางแบบนั้นของเธอทำให้วิชั่นรับรู้ถึงความรู้สึก ซาบซึ้ง และเขาก็ยิ้มให้กับเธออีกหน




                 “ขอบคุณครับ คุณแม็กซิมอฟฟ์ ผมจะตั้งตารอที่จะได้ลองชิมมันทีเดียว” เขาเอ่ยตอบกลับไป จากนั้นก็มองไปรอบๆของขวัญทุกชิ้นที่ได้รับ พลางทอดมองไปยังเหล่าผู้ให้ที่ยืนเรียงรายล้อมรอบเขา “พวกคุณ...ทำให้ผมเกิดความรู้สึกหลายอย่างมากมาย และผมไม่รู้ว่าผมควรจะกล่าวอะไรดีเสียนอกจาก...ขอบคุณ” 





                 วิชั่นเอ่ยเพียงเท่านั้น แต่ประโยคทื่อๆของเขาก็มีความหมายมากเกินกว่าที่เหล่าอเวนเจอร์สจะรู้เสียอีก 




                “โถ เจ้าหนูน้อย” โทนี่แกล้งหยอก “มาเถอะพวก มาจัดงานปาร์ตี้แบบของจริงกันดีกว่า! ใครอยากเล่นเป็นบาร์เทนเดอร์บ้าง? ฉันจะสั่งดื่มเป็นคนแรกเลยแล้วกัน” 




                 เหล่าอเวนเจอร์สเปล่งเสียงหัวเราะไปพร้อมๆกัน ต่างคนต่างพากันเดินไปยังห้องจัดเลี้ยงของโทนี่เพื่อเริ่มงานเลี้ยงอย่างจริงจัง วิชั่นยังคงยืนอยู่อย่างนั้น กระทั่งเขาเอื้อมฝ่ามือออกไปและบางของแวนด้าเอาไว้ 




                 ”ขอบคุณ” เขาเอ่ยคำนี้อีกครั้ง เธอระบายรอยยิ้มหวานให้กับคนตัวสูง หญิงสาวบีบมือหนาๆของเขาเล็กน้อย



                 “สุขสันต์วันเกิดครั้งแรกนะจ๊ะวิส” 




                 “ครั้งแรกในอีกหลายๆครั้ง ฉันหวังอย่างนั้น”









                   และในอีกไม่กี่สัปดาห์ถัดมา เวลาก็หมุนวนไปถึงวันครบรอบวันเกิดของใครอีกคนในทีมอเวนเจอร์สอย่างพอดิบพอดี แต่ที่ผิดไปจากครั้งที่แล้ว คือวันนี้กลับไม่มีการฉลองอะไรเกิดขึ้น



                    อันที่จริง แซมได้เตรียมลูกโป่งสำหรับงานฉลองเอาไว้มากพอสมควร และเริ่มที่จะเตรียมแผนการเซอร์ไพรส์วันเกิด แต่ไม่ทันจะได้เริ่มลงมือทำ โทนี่ก็มาลากเขาออกไปเสียก่อน ย้ำเตือนอย่างหนักแน่นว่าวันนี้จะไม่มีการฉลองอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น นั่นเพราะขาดสมาชิกคนหนึ่งซึ่งเป็นเจ้าของวันเกิดไป และคงเป็นการดีกว่าถ้าไม่มีใครพูดถึงมัน 



                    แวนด้า แม็กซิมอฟฟ์ กำลังจะมีอายุครบยี่สิบสามปี และพี่ชายของเธอ ไม่


                    
                   วันเกิดอายุครบยี่สิบสองของเธอผ่านไปในระหว่างที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทีมอเวนเจอร์สอย่างน่าฉงน เพราะเหตุการณ์ของอัลตรอนทำให้หญิงสาวลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท และยังคงใส่ตัวเลขผิดในเอกสารทั้งหลายของเธอด้วยซ้ำไป 




                   แต่ในตอนนี้.. ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุข เธอเองก็รู้อยู่เต็มอกว่าแท้จริงแล้ววันนี้คือวันอะไร หญิงสาวกำลังนับรอเวลาอีกสิบสองนาทีที่เธอเกิด รอเปโตรที่จะออกมาจากที่ไหนสักแห่งแล้วต่อยแขนเล็กๆของเธอตามประสา 




                  ‘ไม่เห็นหรือไงว่าจะโดน!’ เขาตะโกนหยอกเธออย่างคนชนะ โอ้อวดอย่างดีอกดีใจทุกครั้งที่เขาพูดถึงความจริงที่ว่า เขาเกิดก่อนเธอสิบสองนาทีและเขาอายุมากกว่าเธอหนึ่งปีแล้ว เธอรอเขามองและล้อเลียนเวลาสิบสองนาทีของเธอเหมือนอย่างทุกๆครั้ง เธอรอธรรมเนียมการเล่นจั๊กจี้กันในวันเกิดของสองพี่น้องแม็กซิมอฟฟ์ รอคอยเสียงนาฬิกาที่เขาตั้งไว้ รอช็อคโกแลตที่เขาซื้อ รอฟังน้ำเสียงของพี่ชายที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่พวกเขาดูแลกันและกันอย่างปลอดภัยได้อีกหนึ่งปี




                    เป็นเธอเอง..ที่เป็นคนผิดสัญญา



                    
                   โทนี่ทำให้แซมเก็บลูกโป่งกับเค้กที่เขาซื้อมาอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครถามคำถามอะไรทั้งสิ้น หรือมอง หรือแม้แต่ถามไถ่ในขณะที่แวนด้าสาวเท้าผ่านห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับขอบตาแดงก่ำ และพวงแก้มนวลที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา สูดจมูกฟุดฟิดและเดินออกมายังห้องโถง และสุดท้ายก็เดินเข้าห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็ว




                   อันที่จริง.. ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเลย 





                  “คุณเป็นอะไรหรือเปล่า คุณแม็กซิมอฟฟ์” เป็นวิชั่นที่เงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่กำลังอ่าน และเอ่ยถามออกไป แต่กระนั้น หญิงสาวเดินผ่านเขาไปอย่างรวดเร็วโดยไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว เขาทอดมองเธอเดินออกไปด้วยใบหน้ายุ่ง 



                  “ช่างเถอะ วิส” นาตาชาบอก วิชั่นหันไปมองหล่อนด้วยสาตาที่ไม่เข้าใจ 




                  “เธอดูเจ็บปวด มีอะไรผิดปกติงั้นหรือ?"





                  “วันเกิดเธอ”




                   นาตาชาอธิบาย วิชั่นกระพริบตาเล็กน้อย มนุษย์ไม่ได้ ฉลอง กันในวันแบบนี้อย่างนั้นหรือ ในเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน--





                   ดูเหมือนนาตาชาจะอ่านความคิดของเขาออก หล่อนรีบพูดอีกครั้งในทันที






                  “ฝาแฝดของแวนด้าน่ะ วิชั่น” นาตาชาเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ “ก็..เคยมีล่ะนะ”  




                   หล่อนไหวไหล่เบาๆ “ปล่อยเธอไปเถอะ”




                  วิชั่นหันกลับมามองไปยังโถงที่แวนด้าเดินผ่านไปเมื่อครู่อีกครั้ง ภาพของคนตัวเล็กที่มักจะรับฟังเขาด้วยความเข้าใจในขณะที่ไม่มีใครคิดว่าเขาต้องการมัน เธอ..ที่มองเห็นความเป็นมนุษย์ในตัวเขา โดยที่ผู้คนมากมายไม่เคยแลเห็น เขาละความสนใจจากนาตาชา ย่างเท้าไปยังหน้าประตูของเธอ แต่ก่อนหน้านั้นเขาหยุดที่หน้าห้องของตัวเอง และแปรสภาพร่างกายให้สามารถทะลุผ่านสสารได้ 


                    “แวนด้า?” 





                    เขาถามออกไปเงียบๆ วิชั่นไม่ได้เรียกเธอในชื่อนี้บ่อยครั้งนัก นอกเสียจากเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกันตามลำพังเท่านั้น คนตัวเล็กนั่งกอดเข่าอยู่ข้างหลังขอบเตียง แต่เขาก็ยังคงได้ยินเสียงสะอื้นของเธอชัดเจนอยู่ดี 






                   “อะไร” เธอตอบกระชากเสียง 





                   ห้องนอนของเธอเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง แสงไฟริบหรี่ และแสงสีแดงที่ลอยสว่างกระจัดกระจายเคว้งคว้างอยู่บนอากาศภายในห้อง เสียงหัวใจเต้นตึกตักในขณะที่เธอยังคงนิ่ง พร้อมกับเสียงสะอื้นที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แต่เขาไม่สนใจ วิชั่นก้าวไปยังที่ที่เธอนั่ง เขาย่อตัวลงไปนั่งข้างๆเธอ หญิงสาวสูดจมูกตามประสา เสมองไปทางอื่นโดยหลีกเลี่ยงการสบตากับเขา แต่ถึงกระนั้น ..ในสายตาของเขาก็ยังคงเป็นเธอ 





                   “ผมเสียใจ” เขาพูดออกมาในที่สุด





                   “ฉันไม่ต้องการมัน” เธอบอกอย่างหัวเสีย 





                   “คุณหมายถึงอะไร?”





                   “วันเกิด.. วันเกิดที่ไม่มีเขา ฉันไม่ต้องการ..” ริมฝีปากของเธอสั่นระริก “มันไม่ถูกต้องที่ต้องเติบโตขึ้นโดยไม่มีเขา เขาเป็นพี่ชาย พี่ชายที่คอยดูแล... เริ่มจากพ่อแม่ และตอนนี้เป็น เขา  ฉันไม่ต้องการ...ก็เขาน่ะ..” 





                    เธอทอดมองไปข้างหน้าด้วยสายตาอันว่างเปล่า พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้ริมฝีปากและใบหน้าสั่นไหวไปมากกว่านี้ 





                    “เปโตรคือสิ่งเดียวที่ฉันมี แม้แต่การฉลองวันเกิดฉันก็ทำไม่ได้ถ้าไม่มีเขา..” หญิงสาวส่ายศีรษะไปมาและสูดจมูกฟุดฟิดอีกครั้ง พยายามเหลือกินที่จะไม่ร้องไห้ออกมา 





                     วิชั่นค่อยๆวางมือของเขาลงบนฝ่ามือบางของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เธอช้อนตามองเขาอย่างอ้อยอิ่ง ในใจหนึ่งเธอก็อยากให้เขาออกไปเสียเดี๋ยวนี้ แต่อีกใจหนึ่ง.. เธอเองก็รู้สึกดีที่เขายังอยู่






                    “คุณจะฉลองวันเกิดของพวกคุณทั้งคู่” เขาบอก






                    “ฉัน--ไม่.."  เธอแย้งเขาอย่างขื่นขมเต็มที โยนกระดาษเช็ดหน้าออกไปเต็มแรง “เปโตรน่ะ..ตายแล้ว จะไม่มีวันครบรอบวันเกิดสำหรับเขาอีก”

 



                     วิชั่นส่ายศีรษะ พินิจมองแวนด้าราวกับว่าเธอนั้นคือหน้าต่างบานหนึ่งที่เปิดอ้าไปสู่หนทางแห่งกาแลคซี่ "ไม่เลย ไม่ใช่อย่างนั้น.. คุณเก็บมันเอาไว้ได้" 




                     "อะไรนะ?" 



 

                      หญิงสาวจ้องมองเขา ทั้งเบื่อหน่ายและหัวเสีย เธอไม่อยากเล่นบทคนไข้กับผู้เฝ้าไข้ที่แสนไร้เดียงสาอีกต่อไป 






                    วิชั่นเอื้อมมือออกไป สัมผัสใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่หวานสบเข้ากับอัญมณีสีเหลืองอร่ามบนศีรษะของเขาอย่างพอดิบพอดี วิชั่นทั้งอ่อนโยนและเรียบง่าย จนบางครั้งเธอเองก็ลืมไปเสียสนิทว่า ...เขาแข็งแกร่งมากเพียงใด






‪                   "คุณก็ยังเห็นเขานี่.. คุณเห็นเขามามากกว่าใครในโลก คุณเก็บชีวิตของเขาเอาไว้..ข้างในนี้" เขาแตะเบาๆที่หน้าผากของเธอ‬ ‬




                  ห้วงความคิดนั้นทำให้เธอร้องไห้ออกมาอีกครั้ง หยาดน้ำตาไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสายและไม่อาจหยุดยั้ง ความน่าชังที่เธอเกลียดนักหนา หญิงสาวพยายามข่มตาลงเพื่อที่จะไม่ต้องคิดถึงมันอีก แต่ดูเหมือนว่าวิชั่นจะไม่ได้สังเกต หรือไม่ เขาก็ไม่สนใจ 






                  วิชั่นขยับเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น ประคองใบหน้าหวานไว้ด้วยสองมือ 






                 "คุณเก็บความทรงจำเอาไว้มากมาย ทั้งของเปโตร ทีมอเวนเจอร์ส รวมถึงตัวผม" หญิงสาวชำเลืองมองเขาในขณะนั้น 





                 "..คุณจดจำทุกชีวิตที่คุณเคยพบ และแบกทั้งหมดเอาไว้บนบ่า คุณทำให้พวกเขามีชีวิตในทางที่แสนบริสุทธิ์อย่างที่สุด คุณแบกโลกทั้งใบเอาไว้กับตัวคุณเอง แวนด้า แม็กซิมอฟฟ์"



                 

                  เขาเอ่ยอย่างชื่นชม มองลึกจากใบหน้าลงไปยังจิตใจของหญิงสาว ซึ่งในที่สุดก็สื่อถึงกันกับเขาเป็นครั้งแรก 





                 "มันก็น่าประหลาดที่เราไม่ได้ฉลองวันเกิดของพวกเราทุกคนร่วมกับของคุณ แต่..เปโตร เขาอยู่ตรงนี้มาก่อนใครทั้งหมด" ดวงตาของเขาจดจ่ออีกครั้ง สบสายตากับเธอ หน้าผากของคนทั้งคู่ไม่เชิงว่าสัมผัสกันเสียทีเดียว 




                "วันเกิดของคุณ ..ก็ยังเป็นวันเกิดของเขาด้วยเหมือนกัน แวนด้า--" 

             


                "..."



  
                "อย่าไว้อาลัยให้กับเขา โดยที่คุณไม่ได้ฉลองให้กับเขาอย่างที่ควรจะทำเลย.."





                เธอไม่อาจต้านทานได้อีก




                
                ปลายคางมนสั่นระริกจนเริ่มจะเหนื่อยล้าเกินจะทานทนไหว มือหนาบนดวงหน้าของเธอเป็นอะไรที่มากพอต่อการตัดสินใจของหญิงสาว เธอไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าวิชั่นมาก่อน แต่ในตอนนี้เธอกำลังร่ำร้องอย่างสุดเสียง ร่างกายสั่นสะอื้นตามวิสัยของมนุษย์ ปฏิกริยาของชายหนุ่มที่ตอบกลับช่างง่ายดายคล้ายกับว่าเขารอเวลานี้มาอยู่ก่อนแล้ว ละมือออกจากใบหน้าของเธอและวางลงบนหัวไหล่มน ก่อนจะดึงร่างเล็กเขัามาไว้ในอ้อมกอด 

 
              
               หญิงสาวหลับตาพริ้ม โอบท่อนแขนรอบคอของเขาเอาไว้ และหวังว่าเขาจะไม่รังเกียจหากเธอ แสร้งทำเป็นว่า เขาคือเปรโตร





     
               แสร้งทำเป็นว่า เธอรู้สึกถึงเส้นผมบนศีรษะ
 
 

   
               แสร้งทำเป็นว่า บ่าโลหะที่เย็นเฉียบของเขาคือเสื้อกีฬานุ่มลื่น

               
 


              แสร้งทำอย่างนั้น ด้วยการผินไหล่กว้างและน่าพึ่งพิงนั้นสู่ข้างที่เธอมักจะใช้เป็นที่ระบายหมัดน้อยๆเป็นการหยอกเย้ากับฝาแฝดของเธอ 


 


              มันเป็นเพียงการ แสแสร้งแกล้งทำ



              แต่กระนั้น เธอก็เลือกที่จะเก็บมันเอาไว้ ...มันเป็นของจริง 




               แม้จะเป็นเพียงแค่ชั่วครู่ก็ตาม 



  
               เธอร้องไห้ออกมา ร้อง และร้อง แม้จะปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลริน กระทั่งใช้กระดาษชำระจนหมด หญิงสาวหลับตาลงบนแผงอกของวิชั่น และพบว่าในหัวใจของเธอ ก็ยังมีหัวใจของเปโตรอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน ความทรงจำมากมายในแต่ละวันที่ผันผ่านไปในหลายๆปี ไม่ว่าจะยามที่เธอกลอกตาไปมา คำพูดอวดดีของเขา หรือรอยยิ้ม และในวันฝนพรำ  ที่พวกเขาหลบฝนด้วยกันในกระโจมพร้อมกับเค้กพร้อมเทียนก้อนหนึ่งที่ขโมยมา กุมมือกันในคุกของไฮดรา หรือนับถอยหลังวันขึ้นปีใหม่บนกำแพงเบาะด้วยกัน


                
               "Všetko najepšie k narodeninám เปโตร.." หญิงสาวกระซิบอย่างแผ่วเบากับเสื้อกีฬาที่ส่องสว่างด้วยไวเบรเนียมสีแดงฉาน 

       
               "Všetko najepšie k narodeninám แวนด้า" 


               วิชั่นตอบกลับไปเป็นครั้งแรกด้วยสำเนียงที่ยอดเยี่ยม เธอสะอึกสะอื้นในอ้อมกอดเขาอยู่อย่างนั้น อยากรู้เหลือเกินว่าเหตุใดความเจ็บปวดและความผ่อนคลายถึงได้เกิดขึ้นพร้อมกันมากมายในลำคอของเธอเช่นนี้ 

 
              และแล้ว เสียงกรอบแกรบของถุงฟอยล์ก็ดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกประหลาดใจ เธอลืมตาขึ้นมา สูดจมูกฟุดฟิดเป็นครั้งสุดท้าย ย่นหัวคิ้วเรียวเล็กน้อยเมื่อแลเห็นว่าวิชั่นกำลังถือหีบห่ออะไรบางอย่าง 

 
               "ผมตั้งรอที่ได้จะได้ลองชิมมันมาตลอด แต่.. คิดว่าน่าจะดีกว่าถ้าได้คุณช่วย" พูดดังนั้น ก็พลันเปิดห่อซ็อคโกแล็ตจากโซโคเวียที่เธอได้มอบให้กับเขาเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน "รสชาติ เป็นต้นกำเนิดของของความทรงจำมากมาย คุณรู้ดี.. แต่ผมยังมีมันอยู่แค่น้อยนิดเท่านั้น--"


  
              "และผมคิดว่า คุณน่าจะช่วยให้มันเป็นอะไรที่มีความหมายสำหรับผมได้"


   
             เขาจัดการหักส่วนที่เป็นของเธอและของเขา หญิงสาวเกือบจะพูดปฏิเสธออกไปว่านี่มันเป็นของเขา และมันคงไม่ใช่ความทรงจำที่ดีสักเท่าไหร่นัก แต่กระนั้น เธอก็ไม่สามารถเปล่งเสียงออกจากลำคอที่ตีบตันได้ จึงทำได้แต่ยิ้มแหยๆออกไปเล็กน้อย 
  

  
              เขาชูมันขึ้นมาเหมือนกับว่าเป็นการอวยพร "แด่เปโตร"


  
              เขาพูด ส่วนเธอเองถือมันเอาไว้เช่นกัน แน่นิ่งไปชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะชูมันขึ้นมาบ้าง "แด่เปโตร.."



               
             ทั้งคู่กินมันในบรรยากาศอึมครึมในทีแรก ก่อนทีจะมีเสียงหัวเราะดังขึ้น หลังจากที่วิชั่นลิ้มรสมัน และพบว่ามันมีรสชาติที่เข้มข้นจนเขาเผลอทำสีหน้าแปลกๆอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนออกมา พวกเขาใช้เวลาร่วมสิบห้าในทีในการถกเรื่องของความแตกต่างระหว่างช็อคโกแลตจากอมริกันและยุโรป
 



             วิชั่นทำให้เธอหัวเราะ และแวนด้าเองก็สอนเพลงสำหรับฉลองวันเกิดในภาษาโซโวเกียนให้แก่เขา พวกเขาร่วมร้องกันอย่างเงียบๆให้แก่เปโตรและตัวเธอเอง วิชั่นอุ้มร่างเล็ก กระชับให้เธอยืนขึ้น ก่อนจะยื่นห่อช็อคโกแลตให้กับเธอ 




            หญิงสาวระบายรอยยิ้มหวาน รับรู้ได้ว่าต่อไป เธอจะคิดถึงเปโตรและวิชั่นทันทีที่ได้ลิ้มรสของช็อคโกแลต 



        
     
             วิชั่นเองก็รับรู้ เขาค่อยๆพรมจุมพิตที่พวงแก้มของเธอ



       
           "สุขสันต์วันเกิดครับ คุณแม็กซิมอฟฟ์.. และนับจากนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆเช่นกัน.."







               
























.FIN.












































































สวัสดีค่ะ นี่เราเองนะคะ (เราไหน)

ก่อนอื่นเลยต้องขอบอกก่อนว่า เราชอบคู่นี้มาก นับตั้งแต่ได้ดูตอน Civil war น่ะค่ะ  เห็นเคมีคู่นี้แล้วปลื้มสุดๆ ก็เลยอยากจะเสฟอะไรเกี่ยวกับคู่นี้เยอะๆเลยล่ะค่ะ แล้วในที่สุด เนื่องจากการที่เราอยากอ่านฟิคแต่หาไม่ค่อมี เลยลงมือแต่งเองซะเรื่อง (ไม่รู้ยังมีใครจำได้มั้ยนะคะ) ที่สุดแล้วแฟนฟิคคู่ The Vision & Scarlet Witch ของเราก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีแม้จะเป็นแค่ฟิคสั้นๆจบในตอนก็ตาม ภารกิจสำเร็จไปเมื่อปีพฤษภาคมของปีที่แล้ว มีเสียงตอบรับเยอะมาก ทำเอาเราดีใจเลยที่มีคนชอบคู่นี้เหมือนกัน อ้อ! ชื่อเรื่องคือ I found นะคะ เผื่อใครอยากอ่าน อยู่ในหน้าบทความอื่นๆของเราเลยค่ะ ขายของเล็กน้อย 555555


เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า – โอเคค่ะ หลายคนอาจจะคุ้นหน้าเราจากฟิคเรื่องก่อนที่เราลงมือแต่งเอง เราเคยแจ้งไว้ว่า ถ้ามีโอกาสเราอยากลองแปลฟิคของคู่นี้ดูค่ะ! และวันนี้เราก็ทำได้แล้ว ผลงานการแปลครั้งแรกของเราคลอดออกมาจนได้ ใช่ค่ะ.. ครั้งแรก ; ; อันที่จริง เราอ่านฟิคภาษาอังกฤษซะส่วนใหญ่มานานแล้ว แต่ก็ได้แค่อ่านแล้วฟินคนเดียวเงียบๆน่ะค่ะ ไม่เคยลงมือแปลจริงๆจังๆเสียที และนี่เป็นการแปลฟิคครั้งแรกของเราเองค่ะ กินพลังงานไปเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คำแปร่งๆในภาษาอังกฤษที่เน้นความเข้าใจ แต่ไม่เน้นสละสลวยเหมือนภาษาไทยเนี่ยเยอะเอาเรื่อง ทำเอาเราปวดหัวนิดหน่อยค่ะที่ต้องปรับแต่งรูปคำเล็กน้อย ตามภาษาของเรา เผื่อไม่ให้คำดูประดักปะเดิดจนเกินไป แต่อนึ่ง.. ก็ยังแปร่งๆอยู่ดี Orz


ดังนั้น เราเลยอยากขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ และยังเคยให้กำลังใจเราในฟิคเรื่องก่อนด้วยนะคะ ครั้งนี้ก็เหมือนกัน สามารถแสดงความคิดเห็นติชมมาได้ไม่อั้นเลยนะคะ ในด้านภาษาและการแปลของเรา ส่วนเนื้อหาของเรื่องเราขอยกให้กับผู้แต่งทั้งหมดเลยค่ะ


นี่เป็น Source ฉบับดั้งเดิมก่อนแปลออกมาเป็นภาษาไทยนะคะ อ่านเป็นภาษาอังกฤษก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบค่ะสามารถติดตามฉบับดั้งเดิมของผู้แต่งได้ทีนี่เลยนะคะ!

------


https://www.fanfiction.net/s/11254363/1/Here-s-to-Many-More

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ fvelvet จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:14
    ฮื้อออ ขอบคุณนะคะที่แปลมาให้อ่าน เราชอบคู่นี้มากๆ เลยเหมือนกันค่ะะะ คอยติดตามผลงานนะคะะะ เป็นกำลังใจให้เสมออ <3
    #1
    0