เสน่หาคู่กัด (ภาคต่อดวงใจเเสนเสน่หา) ฉบับ E-BOOK เลิฟซีนจัดเต็ม

ตอนที่ 26 : เสน่หายัยเชย (35%)...ธุระของเรา ฮิ้ววววว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    29 ส.ค. 59





ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันไม่ต้องการคนคุ้มกัน ฉันดูแลตัวเองได้ มณีญาบอกอย่างจริงจัง หน้าบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ เธอไม่ชอบให้ใครมาบงการชีวิตเหมือนที่เขากำลังกระทำอยู่ในตอนนี้

อย่าอวดเก่งไปหน่อยเลยน่า โดนพวกนั้นฉุดไปทำเมียแล้วจะหนาว มาร์เวลหันมาเอ็ดแกมข่มขู่ เธอจะไม่ทำอวดดีใส่เขาสักวันแล้วมันจะขาดใจหรือยังไงกันนะ

อย่ามาขู่ฉันนะ มณีญาตัวสั่น ขนกายลุกชันด้วยความหวาดผวา รู้สึกหวาดหวั่นครั่นคร้ามขึ้นมาในบัดดล แต่ก็ยังส่งเสียงไปโต้ตอบไม่ลดละ

ฉันไม่ได้ขู่ เธอไม่รู้หรือไงว่าพวกยากูซ่ามันโหดมากแค่ไหน มาร์เวลบอกเสียงเครียด พูดไปตามความเป็นจริงมากกว่าที่จะทำให้เธอกลัวหงอ

แต่ก็คงโหด ดิบ เถื่อน ไม่ต่างจากมาเฟียอย่างคุณหรอกจริงไหม มณีญาบิดปากอย่างหมั่นไส้ ทำมาเป็นพูดดีอย่างกับตัวเองวิเศษวิโสไปกว่าคนเถื่อนพวกนั้นนัก

ไม่รู้สิ เธอสนใจจะพิสูจน์ไหมล่ะคุณเชย มาร์เวลทำเป็นเลิกคิ้ว แล้วก้มลงกระซิบริมใบหูบอบบางเสียงพร่า จงใจแกล้งให้เธอขวัญผวา

ไม่ล่ะ ขอบคุณ มณีญาปฏิเสธทันควัน

พวกแกสองคนมานี่หน่อย มาร์เวลส่งเสียงเรียกลูกน้องทั้งสองที่อยู่หน้าบ้านทันทีที่เดินมาถึงจุดหมาย สองบอดี้การ์ดรีบวิ่งมาหาผู้เป็นนายเร็วไว

นี่โจเซฟกับโจชัวร์ จะมาเป็นบอดี้การ์ดให้เธอ มาร์เวลแนะนำสองบอดี้การ์ดให้หญิงสาวได้รู้จัก มณีญามองสองแฝดร่างยักษ์อย่างพินิจพิเคราะห์ แล้วสมองอันชาญฉลาดของแม่สาวอัจฉริยะ ก็สามารถแยกแยะความต่างของคนทั้งคู่ได้ไม่ยาก

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมณีญานะคะ เรียกมณีก็ได้ค่ะ มณีญายิ้มหวานให้หนุ่มร่างยักษ์ทั้งสอง ก่อนจะกล่าวแนะนำตัวอย่างป็นกันเอง

จะไปไหนก็บอกพวกมันได้ ห้ามไปคนเดียวเด็ดขาด หลังจากแนะนำให้รู้จักกันแล้ว มาร์เวลก็หันมาออกคำสั่งกับหญิงสาวอย่างเผด็จการ

รู้แล้วน่า ย้ำเป็นตาแก่ไปได้ มณีญาย่นจมูกใส่มาเฟียจอมบงการ แต่ก็ยอมที่จะรับฟังคำสั่งของเขาอย่างเสียไม่ได้

ถึงฉันจะแก่ แต่ฉันก็ยังแรงดีอยู่นะ จะลองดูหน่อยไหมล่ะสาวน้อย มาร์เวลเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันกับวาจาค่อนแคะของเธอ ก่อนจะก้มลงกระซิบถามเสียงเย็น

สองบอดี้การ์ดได้แต่แอบแปลกใจที่เจ้านายของตนต่อปากต่อคำกับมณีญา ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นหากมาทำปากดีแบบนี้ มีหวังโดนไล่ตะเพิดกระเจิดกระเจิงไปแล้ว

ทะลึ่ง!” มณีญาถลึงตาใส่ ใบหน้างามแดงเป็นลูกตำลึง อายแสนอาย เธอไม่น่าไปต่อปากต่อคำแบบนั้นกับเขาเลยให้ตายสิ โดนเขาย้อนกลับเข้าตัวจนแทบพูดไม่ออก

เธอคิดไปถึงไหนเนี่ย ฉันก็แค่จะชวนให้เธอวิ่งแข่งกับฉันเท่านั้นเอง มาร์เวลเลิกคิ้วเรียว ล้อด้วยท่าทางขบขัน จนมณีญาถึงกับอ้าปากค้าง ผู้ชายคนนี้ช่างร้ายกาจนัก ยียวนกวนประสาทจนเธอแทบจะหัวหมุน เขามันจอมวายร้ายตัวจริงเสียงจริง

ขอบคุณนะคะ ที่มาคอยคุ้มกันฉัน มณีญาหันไปพูดกับบอดี้การ์ดทั้งสองพร้อมรอยยิ้มจริงใจ เกรงใจอยู่ไม่น้อยที่ต้องให้พวกเขามาดูแลตัวเองทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ แต่จะทำยังไงได้ ปฏิเสธไปก็เท่านั้น มาเฟียจอมเผด็จการเป็นคนสั่งไม่ใช่เธอสักหน่อย

พวกแกจะไปไหนก็ไป มาร์เวลไล่ลูกน้องอย่างนึกรำคาญ ไม่ชอบใจที่หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้พวกมันสองคน เธอจะไปยิ้มแบบนี้ให้ใครไม่ได้ยกเว้นเขา พอรู้ตัวว่าตัวเองเผลอคิดอะไรถึงกับสบถอยู่ในใจ

แหมเห็นหนุ่มๆ เป็นไม่ได้เชียวนะ พูดเพราะเชียว ทีกับฉันมีแต่แยกเขี้ยวใส่ หลังจากไล่ลูกน้องไม่ให้อยู่ขวางหูขวางตาแล้ว มาร์เวลก็หันมาเล่นแง่กับมณีญาทันที

แหงล่ะ ใครฉันก็พูดเพราะด้วยทั้งนั้นแหละ ยกเว้นคนปากดีอย่างคุณ มณีญาไม่สะทกสะท้านกับคำเหน็บแนม ย้อนกลับอย่างไม่ไว้หน้ามาเฟียใหญ่เลยสักนิด

แล้วสักวันเธอจะต้องเปลี่ยนมาพูดจาคะขากับฉัน มาร์เวลกัดฟันกรอด หน้าหล่อบูดบึ้ง แล้วเอ่ยอย่างหมายมาด เหมือนเป็นการประกาศว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

ฝันไปเถอะคุณมาเฟีย มณีญาเหยียดยิ้มยั่วที่มุมปาก แล้วเชิดหน้าเดินเข้าบ้านราวกับนางพญา

คนอย่างฉันไม่เคยฝันค้างอยู่แล้วสาวน้อย อยากได้อะไรก็ต้องได้ หึๆ มาร์เวลส่งเสียงกลั้วหัวเราะไล่หลัง จนมณีญารู้สึกหวาดหวั่นอย่างแปลกประหลาด


เช้าของวันถัดมา

มณีญาลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้า เพราะต้องเข้าไปรายงานตัวกับสถาบันวิจัยแห่งชาติ พอแต่งตัวเสร็จก็หยิบเอกสารที่ต้องใช้ใส่กระเป๋า ยกสายกระเป๋าขึ้นคล้องไหล่ แล้วซอยเท้าวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้าน

ป้าแมรี่คะ หนูจะออกไปข้างนอกหน่อยนะคะ หญิงสาวบอกแม่บ้านวัยชราทันทีที่ลงมาถึงโถงกลางบ้าน แล้วก้าวเท้าเดินออกไปทางประตู

หนูมณีบอกนายหรือยังคะ?” ป้าแมรี่รีบวิ่งตามไปถามไถ่หญิงสาว เพราะไม่อยากโดนผู้เป็นนายดุ

หนูว่าคงไม่จำเป็นต้องบอกเขาก็ได้มั้งคะ มณีญาบอกอย่างไม่ค่อยใส่ใจ เพราะคิดว่าตนโตแล้ว ไปไหนมาไหนไม่จำเป็นต้องบอกใคร อีกอย่างเขาก็ไม่ได้เป็นผู้ปกครองของเธอสักหน่อย

ทำไมจะไม่จำเป็นล่ะ ในเมื่อเธออยู่ในความดูแลของฉัน มาร์เวลเดินลงมากจากห้องได้ยินเข้าพอดี จึงโพล่งออกมาดักคอเอาไว้

ขอโทษนะคะคุณมาเฟีย ฉันไปอยู่ในความดูแลของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ มณีญาหันมาพูดกับคนเบื้องหลังอย่างสงสัย

ก็ตั้งแต่น้องชายฉันไปขอร้องอ้อนวอนให้ฉันส่งคนมาอารักขาเธอยังไงล่ะ มาร์เวลเกิดความหมั่นไส้ขึ้นมาครามครัน ท่าทางเชิดหน้าถือดีนั่นมันน่ากำราบให้อยู่หมัดนัก

อ๋อเหรอ….ฉันเพิ่งรู้ตัวนะเนี่ย ว่ามีมาเฟียมาคอยคุ้มกะลาหัว มณีญาแสร้งลากเสียงยาว เลิกคิ้วเรียวขึ้นสูงทำท่าทีเหมือนแปลกใจนักหนา

จากนั้นหญิงสาวก็เดินเชิดหน้าออกไปทางประตู หลีกเลี่ยงที่จะปะทะคารมกับเขาให้เสียอารมณ์ตั้งแต่เช้า แต่วิธีการของมณีญากลับเหมือนเป็นการท้าทายอารมณ์ของมาร์เวล กรามแกร่งบดเข้าหากันจนเป็นสันนูน ไม่เคยมีใครกล้าเดินหนีเขาทั้งที่ยังพูดจากันไม่รู้เรื่อง

หยุดเดี๋ยวนี้นะมณีญา เธอจะไปไหนแต่เช้า มาร์เวลตวาดเสียงเกรี้ยวกราด ก้าวยาวๆ มารั้งแขนเรียวเอาไว้ ก่อนจะคาดคั้นเอาคำตอบจากเธอ

ฉันจะไปทำธุระ มณีญาตอบเสียงเรียบ ไม่ชอบใจที่เขามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว ถึงเธอจะมาอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะต้องรายงานความประพฤติทั้งหมดให้เขาได้รับรู้

ธุระอะไร?” ย้อนเสียงห้วน

คำว่าธุระมันหมายถึงเรื่องส่วนตัว แล้วทำไมฉันจะต้องสาธยายให้คุณทราบด้วย มณีญาเงยหน้าขึ้นกลอกตาไปมาอย่างระอา บอกว่าไปทำธุระเขาก็ยังจะมาซักไซ้ไล่เลียงให้มากความ ทนความเจ้ากี้เจ้าการของมาเฟียจอมบงการไม่ไหว เลยตอบกลับไปด้วยวาจาถากถาง

เพราะฉันเกิดอยากไปทำธุระกับเธอน่ะสิ มาร์เวลลอยหน้าบอกด้วยท่าทางยียวน จากหงุดหงิดก็แปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์ดีเมื่อเห็นหน้างอง้ำ

ไม่จำเป็น ฉันไปเองได้ มณีญาปฏิเสธเสียงแข็ง บิดข้อมือออกจากอุ้งมือใหญ่ แต่โดนเขากระชากมาปะทะลำกายแกร่ง แขนเรียวถือวิสาสะโอบรอบร่างบางไว้อย่างแนบแน่น

อย่าอวดเก่งไปหน่อยเลยน่า ถ้าพวกนั้นจับตัวไป เธอจะทำยังไง ก้มลงพูดชิดริมฝีปากอวบอิ่ม เสียงห้าวคละเคล้าลมหายใจร้อนผ่าวที่ลอดออกมาจากปากหยักทำให้มณีญาถึงกับผงะ ดวงตากลมโตมองหน้าเขาตื่นๆ แกะท่อนแขนกำยำออกจากเอวตัวเอง ที่สุดมาเฟียหนุ่มก็ยอมละมือออก แต่ไม่วายกระชับมือน้อยไว้ในอุ้งมือใหญ่

ไปกินข้าวกัน จะได้รีบไปทำธุระของเรา


ฮิ้วววววคุณมาเฟียเขาชอบเผด็จการและมือไวกับแม่มณีคนเดียวจ้า อิอิ บอกเลยว่าพ่อเจ้าประคุณจะรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ เอ๊ะ!...ชื่อตอนมันยังไงอยู่นะจ๊ะ จะเกิดอะไรที่วาบหวิวไหมน้อ บอกไว้ก่อนว่าคู่นี้กัดกันยันจบ ใครที่ไม่ชอบแนวพระนางกัดกันจะหยุดอ่านก็ไม่ว่ากันเด้อ บอกนิดนึงว่าเนื้อเรื่องจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เอ้าใครอยากอ่านตอนต่อไปเม้นท์และโหวตมาแสดตัวหน่อยเร็ว คนเขียนจะได้เอาความฟินแบบจิกหมอนรัวๆ มาฝาก ^^

***หากไม่มีอะไรผิดพลาด E-BOOK เสน่หาคู่กัด จะวางขายที่ MEB ในประมาณวันที่ 1 กันยายน นะคะ เอ้าสาวกขาหื่นเตรียมค่าตัวแม่มณีกับคุณมาเฟียให้พร้อมนะจ๊ะ บอกเลยว่าเรื่องนี้แซ่บเวอร์จนถึงตอนจบ อิอิ^^

***ขออนุญาตเลื่อนอัพ ดั่งต้องมันตร์อสูร ไปเป็นวันที่ 1 กันยายน 59 นะคะ เนื่องจากเอเหนื่อยมากและโรคกำเริบบ่อย จึงไม่สามารถอัพนิยายพร้อมกันหลายๆ เรื่องได้จ้า ^^


อัพให้อ่านประมาณ 60% นะจ๊ะ

ฝาก E-BOOK…ดวงใจแสนเสน่หา (นายโคแก่+ยัยหนูแก้ม) ร้อนแรงแซบเวอร์ NC25+++


ฝากเพจของไรเตอร์ด้วยนะจ๊ะ เข้ามาทักทายพูดคุย หรือทวงนิยายได้จ้า ^^

http://www.facebook.com/pages/%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B2-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2/500058036687301


ฝากด้วยจ้า...E-BOOK 'อเวจีขยี้สวาท' กดเลยจ้า

(นิยายสุดซี๊ด เเนวโคแก่กินหญ้าอ่อน เลิฟซีนร้อนเเรงจัดเต็ม NC25+++)

https://www.mebmarket.com/?action=BookDetails&book_id=39494



     พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

206 ความคิดเห็น

  1. #78 -GigGiw- (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:21
    จิกกัดกันทุกฉากจริงๆ แสบพอกันทั้งคู่เลย5555
    #78
    0
  2. #72 S'mild (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 17:26
    จะให้หยุดอ่านคงจะขาดใจเหมือนขาดอาหาร ช้อบชอบ
    #72
    0