แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 3 : แพ้ครั้งที่ 1 แพ้เพลงสัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    24 ธ.ค. 60

“อยู่ที่ชายทะเลเราร้องเพลงฮาเฮ เอ๊า อยู่ทะเลกัน 2 คน”


          “2 คน!!!


            “เอ้า อยู่ที่ชายทะเลลล”



            เสียงพี่พิธีกรนำสันทนาการพาพวกผมเฟรชชี่ปีหนึ่งประจำคณะเศรษฐศาสตร์เต้นโยกไปโยกมาเดี๋ยวหมุน เดี๋ยวทำท่าเต้นแปลกๆไปมา ถามว่าสนุกไหมมันก็สนุกแหละครับแต่ถ้าถามว่าร้อนไหมบอกได้เลยว่าร้อนมากๆ เพราะเฟรชชี่เศรษฐศาสตร์กว่าสองร้อยคนทั้งรุ่นต้องมาอัดทำกิจกรรมที่ทั้งลุกทั้งนั่งในห้องประชุมที่อากาศไม่ได้ถ่ายเทนี่ก็แถบตายเหมือนกันนะ


            ซึ่งตอนนี้ผมกับไอ้ภูก็กำลังควงแขนกันหมุนวนไปมาตามเพลงที่พี่เขาร้องอยู่ นับตั้งแต่วันที่ผมเข้าหอ  นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอหน้ากับไอ้ภู ใช่ครับ ฟังไม่ผิดหรอก ครั้งนี้เนี่ยแหละครั้งแรกเลยเพราะรอบที่แล้วที่มันนัดให้ผมเดินลงจากหอมานั่นนะรถมันชน แล้วสรุปมันก็มาไม่ได้ ผมก็ได้แต่เดินขึ้นห้องไปตามระเบียบ ถามว่าโกรธไหม ก็ตอบได้แค่ว่านิดนึงละกัน แต่ถือว่าหยวนๆเพราะทำให้ผมได้เจอหน้าเขาคนนั้น


            “เออแล้วสรุปที่มึงเจอพี่คนนั้นอะ เป็นไงบ้างวะ” ไอ้ภูถามผม


            “ก็ไม่ไงหว่ะ” ทำหน้าเซ็งใส่ให้ดูด้วยอะ


            “อ่าว ไงงั้นวะ”


            “กูเรียกเขาไม่ทัน เขาหายไป จบปะแม่ง”



            หงุดหงิดสุดๆครับยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดีเลยผมนี่รวบรวมกำลังใจ จนใจกล้าหันไปหาเพื่อเตรียมตัวขอไลน์ไว้ทักอะไรอย่างนี้แล้ว สรุปครับหันไปปุปเหลือแต่สายลม พื้นที่อันว่างเปล่าปราศจากร่างที่หมายตาเอาไว้ นอยด์ไปตั้งห้านาทีแหนะ


            ทุกคนอาจจะยังงงอยู่ว่าคนที่เดินผ่านผมไป แล้วผมพูดถึงอยู่เนี่ยเขาเป็นใคร อะไร มาจากไหน เกี่ยวพันกับผมยังไง ตอบง่ายๆเลยนะเขาไม่ได้เกี่ยวพันอะไรกับผมเลยแม้แต่น้อยแต่ผมนี่อยากเข้าไปเกี่ยวพันกับเขามาก มากแบบกอไก่ล้านตัวยังมากไม่พอ คือจริงๆแล้วเขาชื่อ เก้า เรียนหมออยู่ปี 2 มหาลัยเดียวกับผมเนี่ยแหละ ผมเจอหน้าเขาครั้งแรกตอนเห็นผ่านเพจคิ้วบอยของมหาลัยเมื่อตอนที่ผมยังอยู่ม.6เทอม 1 อยู่เลยมั้งนับตั้งแต่นั้นมาผมก็เห็นหน้าเขาเรื่อยๆ นั่นแหละครับ ผ่านเพจนั่นแหละ


            คือ ไม่อยากจะบอกนะว่าผมไม่เคยมีความฝันว่าจะเข้าคณะไหน ไม่เคยรู้ตัวเองเลยว่าตัวเองอยากเรียนคณะอะไรอยากเรียนอะไรกันแน่ ใช้ชีวิตการเรียนแบบเด็กสายศิลป์ไปเรื่อยเปื่อยเฉื่อยชา แต่ตั้งแต่วันนั้นที่เห็นหน้าคนๆนี้ผ่านเพจผมก็ยังไม่มีเป้าหมายเหมือนเดิมนั่นแหละครับว่าอยากเรียนคณะอะไร อะอย่าพึ่งด่ากันแต่ผมมีความเปลี่ยนแปลงนะ ตั้งแต่นั้นมาเขาทำให้ผมได้รู้จุดมุ่งหมายของผม ว่าผมต้องเข้ามาอยู่ในมหาวิทยาลัยนี้ให้ได้

 

            คุณคงเข้าใจผม ถ้าคุณเคยชอบใครสักคนตั้งแต่แวบแรกที่เห็น มันไม่ใช่แค่ครั้งแรกแต่มันคือตั้งแต่แวบแรก ตั้งแต่สบตาคนในภาพ ผมค่อนข้างมั่นใจเลยว่าผม ตก หลุม รัก

 

            ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยแม้แต่จะเจอตัวจริง เห็นแค่ภาพ ไม่เคยรู้นิสัยหรือความเคลื่อนไหวอะไรในชีวิตเขาเพราะหาเฟสไม่เจอ  หาไลน์ไม่เจอ ไอจีเขาก็ไพรเวท ผมก็ยังงงๆตัวเองเลยว่าผมตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ไปได้ยังไง ตั้งแต่นั้นมาผมไม่มองใครอีกเลยด้วยซ้ำ ฟังดูแล้วโคตรของโคตรปัญญาอ่อนเลยว่าปะ แต่มันก็เป็นไปแล้วอะครับ ทำยังไงได้ หัวใจหนอหัวใจ



            ...ถ้าอธิบายแบบที่เข้าใจง่ายที่สุดก็คง พี่เขามีหน้าแบบที่ผมแพ้ทางหล่ะมั้ง...



            “เอ้า อยู่ทะเลกันห้าคน อยู่ทะเลกันห้าคนน”


            เสียงพี่พิธีกรร้องเพลงต่อทำให้ผมลากมือไอ้ภูวิ่งเข้าไปลากคนอีกสามคนเข้ามาในวงทันที ซึ่งคนที่ลากเข้ามานั้นก็ทำหน้าเหร๋อหร๋าแบบไม่รู้ว่าตัวเองมาโผล่ตรงนี้ได้ยังไง เนี่ยแหละนะ ทุกคนควรมีสติพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์แบบผม ควรดูผมไว้เป็นตัวอย่างมากๆ


            “นี่ๆ เราชื่อผิงนะ ชื่อไรกันบ้างอะ”


            “เราภู” ไอ้เวรนี่ ตอบเพื่อ


            “อ่อ เราหวานนะ ยินดีที่ได้รู้จัก” หวานเป็นผู้หญิงตัดผมสั้นระต้นคอครับ ดูเธอเฮฮา สนุกกับการได้ทำกิจกรรมมากๆ เธอค่อนข้างดูจะมีพลังเหลือล้นแบบที่ให้อากาศร้อนกว่านี้อีกสักสิบเท่าเธอก็น่าจะยังไหว


            “เราแก้วนะ ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน”           คนนี้ก็ผู้หญิงครับ ตัวเล็ก ใส่แว่น รวบผมเป็นหางม้า หน้าไม่แต่ง ให้ความรู้สึกแบบเด็กคงแก่เรียน หรือถ้าเรียกง่ายๆแบบที่เรียกกันประจำก็ ดูเนิร์ดอะครับ


            “เอ่อ หวัดดี ชื่อชานะ” คนนี้เป็นผู้ชายครับแต่ตัวเล็กมาก ตัวเล็กกว่าแก้วอีกมั้งนั่น ผิวขาวๆหน้าจิ้มลิ้มๆ ตาใสแป๋วมาก เอาจริงๆผมคิดว่าเด็กม.ต้น


            “เอาหล่ะค่ะน้องๆก็คงจะได้รู้จักกันแล้วนะ มาทำกิจกรรมกันต่อเลยดีกว่า เดี๋ยวพี่ขอให้น้องๆนั่งลงก่อนนะคะ แล้วพี่จะขอเรียกทีมสันทนาการรรร”


            เสียงพี่พิธีกรหญิงตะโกนดังลั่นพร้อมกับที่จังหวะกลองเปลี่ยนเป็นจังหวะหนักๆเร้าอารมณ์ พี่พิธีกรทำเสียงเพลงอะไรก็ไม่รู้แต่ที่รู้ๆคือมันให้ความรู้สึกฮึกเหิมโคตรๆ จนผมที่ร้อนๆอยู่ยังรู้สึกตื่นเต้นไปด้วย ไม่นานรุ่นพี่หลายคนที่แต่งตัวแต่งหน้ากันแบบจัดเต็มมาก ก็เดินเข้ามาจากทั่วทุกมุมห้อง แล้วนำพวกผมเต้นไปตามเพลงต่างๆ บอกเลยว่าเต้นสุดครับ เต้นไม่ถูกท่าก็เต้นไปก่อน พี่ให้เต้นเราก็เต้นครับ ชีวิตเฟรชชี่ใสๆไม่ต้องคิดอะไรสนุกไปเป็นพอ



            “แจว แจว แจวมะแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว แจวเรือไปซื้อต้อยติ่ง แจวเรือไปซื้อต้อยติ่งอะผู้หญิงๆ อยู่ไหนผู้หญิง ลุกขึ้นมาแจว”


            นั่งสิครับรออะไร ดูสาวๆเขาวาดลวดลายกันไปครับ แต่พอจังหวะกลองจบลงก่อนที่พวกพี่เขาจะได้ร้องต่อแก้วก็ถูกรุ่นพี่คนนึงดึงออกไปข้างหน้าเสียก่อน


            “อะๆๆ น้องชื่ออะไรคะลูก” พี่พิธีกรยื่นไมค์ถามแก้ว


            “กะ แก้ว ค่ะ”


            “เดี๋ยวพี่อยากให้น้องแก้วช่วยเป็นตัวแทนน้องผู้หญิงในการเต้นให้เพื่อนๆดูหน่อย โอเคไหมลูก”


            ซึ่งแน่นอนครับเธอส่ายหน้าอย่างรุนแรงมากๆ โธ่ แก้ว ถึงเราพึ่งรู้จักกันได้ไม่นานแต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าแก้วจะต้องมาจบชีวิตลงอย่างง่ายดายและไวขนาดนี้ ผมจะนั่งไว้อาลัยให้เองไม่ต้องเป็นห่วง


            “เอาหน่อยนะคะลูก เต้นให้ทุกคนมันรู้ไปเลยว่า เอ้อ พลังของเฟรชชี่เนี่ยมันเป็นยังไง”


            “เอ่อ ทำไมต้องเป็นหนูหล่ะคะ”


            “พี่สุ่มเอาค่ะลูก”


            “คือถ้าหนูไม่เต้นหนูก็ไม่ได้กลับไปที่ หรอคะ”


            “ถูกลูก” แก้วพยักหน้าให้กับพี่พิธีกร ซึ่งผมมองว่าหน้าเธอดูหมดอาลัยมาก เธอหันหลังให้กับเพื่อนเฟรชชี่ของเธอทุกคนแล้วทำท่าว่าให้พี่เขาร้องได้เลยกับพี่พิธีกร ผมว่าเธอคงอายมาก


            “แจวมะแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว เอ้า แจวมะแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว แจวเรือไปซื้อลูกแมว แจวเรือไปซื้อลูกแมว อะ น้องแก้วน้องแก้ว อยู่ไหนน้องแก้ว ลุกขึ้นมาแจว”


            แก้วถอดแว่นตาออกจากหน้าของเธอ แล้วดึงยางมัดผมออกทีแรกผมคิดว่าเธอคงอายจัดเลยจะเอาผมลงมาปิดหน้า แต่เมื่อเห็นสิ่งที่เธอทำต่อจากนั้น บอกเลยครับ เด็ดโคตร


            แก้วควงศีรษะจนผมสะบัด เด้งหน้าอกและเอวเหมือนบียองเซ่ตอนขึ้นคอนเสิร์ตเวิลทัวร์ไม่มีผิดเพี้ยนจนเพลงแจวแทบจะเปลี่ยนเป็นเพลงฮูรันเดอะเวิร์ล แถมเธอยังแถมเสียงกรี้ดแบบมันสุดขีดที่ออกมาจากปากของเธอ ซึ่งผมที่นั่งอยู่เกือบจะหลังห้องยังรู้สึกถึงพลังของเธอได้เลย จนกระทั่งเพลงแจวจบลงทุกคนในห้องถึงกับโห่ร้องในความมันส์ที่เกิดขึ้น แต่ ผมยังค่อนข้างช๊อกอยู่นิดนึง ขนาดแก้วเดินกลับมาถึงที่แล้วผมก็ยังช๊อกๆอยู่


            “โห ยอมอะ” หวานพูดออกมา ดูท่าจะยังอึ้งไม่หาย


            “เอ่อ แก้วตอนไปกับตอนกลับดูไม่ค่อยเหมือนกันเนอะ” อันนี้ผมพูดเอง


            “เราอุตส่าจะแอ๊บเป็นเด็กเรียบร้อยสักหน่อย โห่ โคตรเซ็ง” แล้วเธอก็ขำคิกคัก ทำให้ผมต้องขำแห้งๆตาม  ที่เขาบอกว่าชีวิตมหาลัยจะเจอกับอะไรแปลกๆเยอะแยะนี่ท่าทางจะจริง ผมขอเอาแก้วเนี่ยแหละเป็นคนแรกในการเปิดคำว่าเรื่องแปลกเรื่องคาดไม่ถึงก่อนเลย


            “แจวมะแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว แจวเรือไปซื้อหอยลาย แจวเรือไปซื้อหอยลาย อะ ผู้ชายๆ ลุกขึ้นมาแจว”        


            ผมกับพวกเพื่อนผู้ชายเฟรชชี่ปีหนึ่งลุกขึ้นเต้นบ้าง ซึ่งบางคนเต้นอย่างเกรียนเพราะพอผ่านการทำกิจกรรมร่วมกันมาพักนึงแล้วคงจะผ่อนคลายขึ้น ส่วนอีกสาเหตุคงเพราะที่แก้วเต้นเมื่อกี้ทำให้ทุกคนกล้าเต้นกล้าทำอะไรมากขึ้นมาก พอผมเต้นเสร็จ ผมก็เตรียมทรุดลงนั่งต่อแต่


แต่


แต่


ความซวยของผมที่เกิดมาเป็นแค่เด็กผู้ชายปีหนึ่งคนนึงมันเกิดขึ้นแล้ว เมื่อพี่สันทนาการเจ้าเดิมที่ฉุดแก้วออกไปตอนนี้มือของพี่แกคว้าหมับที่ข้อมือของผมพร้อมฉุดออกไป เหตุการณ์ดูซ้ำๆ ภาพสถานการณ์ดูซ้ำๆ แค่เปลี่ยนคนเล่นจากแก้วเป็นผมแทน  แต่ให้ความรู้สึกที่แตกต่างมากถึงมากที่สุดกับผมเลยก็ว่าได้


“อูย หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัด เอ้ย น่ารักนะคะ อะแนะนำตัวเลยลูก” พี่พิธีกรเจ้าเก่าเจ้าเดิม


“ผมผิงครับ” แจกยิ้มไปรอบด้านเพื่อความสดใส ได้รับเสียงกรี้ดกลับมาเบาๆ โอเคเลตติ้งกำลังดี ค่อยหายประหม่าขึ้นมาหน่อย


“หูย ตอนนี้พี่รู้สึกหนาวๆยังไงไม่รู้ ไหนพี่ขอผิงไฟให้กายพี่อุ่นหน่อยได้ไหมลูกก” ไม่พูดเปล่าพี่เขายังเข้ามากอดผมเลย ผมก็ขำไปกับพี่เขาครับไม่ได้ถือได้หวงตัวอะไรดูแล้วพี่เขาก็แค่เล่นเอาตลก แต่ผมว่าประสาทการรับรู้อากาศพี่บกพร่องแล้วแหละผมว่าอากาศตอนนี้นี่โคตรของโคตรจะร้อนเลยนะพี่


“ผิง มาจาก ขนมผิง ครับพี่”


“ขนมผิง วี้ดดด น่ารักก น่ารักไหมค๊า”


“น่าร้ากกก”


พี่พิธีกรยื่นไมค์ไปถามเพื่อนคนอื่นๆที่นั่งอยู่ซึ่งก็ได้รับคำตอบกลับมาเสียงดังฟังชัดว่า น่ารัก มันก็ดีนะไม่ใช่ไม่ดีเวลาโดนชมแต่พอโดนตะโกนว่าน่ารักพร้อมกันหลายๆคนอย่างนี้นี่ผมก็มีเขินบ้างเหมือนกันนะเนี่ย


“เอาหล่ะๆ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะคะ พี่ว่าเราแจวกันจนเบื่อแล้ว พี่อยากให้น้องผิงเนี่ยเล่นแมงมุมให้พี่ดูดีกว่า อยากดูแมงมุมกันไหมคะทุกคนนน”


“อยากกกกกก” พวกคุณมึงไม่อยากกันบ้างก็ได้คร้าบบ


“แมงมุม มันเล่นยังไงอะครับ”


“ไม่ต้องเป็นห่วงไปค่ะน้องขา เดี๋ยวพี่จะมีพี่สันทนาการมาเล่นให้น้องดู คือการเล่นแมงมุมเนี่ยเขาจะมีแมงมุมตัวผู้หนึ่งตัว แล้วก็แมงมุมตัวเมียหนึ่งตัว เขาจะทำกันอย่างนี้ค่ะลูก เชิญทีมสันทนาการค่า”


สิ้นเสียงพี่พิธีกร พี่สันทนาการสองคนก็เดินเข้ามาด้านหน้า คนนึงที่พี่เขาบอกว่าพี่เขาเล่นเป็นแมงมุมตัวผู้ เดินไปอยู่สุดทางขวาเอามือสองข้างลงไปแตะพื้นแล้วโก่งก้นขึ้น ขาทั้งสองข้างแยกออกจากัน ส่วนพี่ที่เล่นเป็นแมงมุมตัวเมียเดินไปสุดทางด้านซ้าย พี่เขานั่งลงหันหน้าหาพี่ที่เป็นแมงมุมตัวผู้แล้ว พี่เขาแยกขาออกแล้วก็เอามือสองข้างแตะไว้ที่พื้นแต่ต่างกันตรงที่ว่าพี่คนแรกเป็นกางโก่งโค้งลงพื้น แต่พี่อีกคนเป็นการนั่งอยู่กับพื้น


“โอเคค่ะ แมงมุมทั้งสองก็เตรียมความพร้อมกันเสร็จแล้วเนอะ ทีนี้ตัวพี่เองนะคะจะเป็นผู้ร้องเพลงกำกับจังหวะให้กับแมงมุมทั้งสอง ตอนพี่ร้องก็ให้แมงมุมทั้งสองคลานเข้ามาหากัน แล้วพอพี่ร้องถึงคำว่า ขยุ้มๆ ให้แมงมุมแต่ละเพศทำอย่างนี้นะคะ”



“กรี้ดดดดดดดดดดด”



เพื่อนๆที่นั่งอยู่ข้างในกรี้ดกันหูแทบดับ ไม่ใช่แค่เพื่อนๆหรอกครับที่กรี้ดผมที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็อยากจะกรี้ดออกมาจนสุดเสียงเหมือนกัน ดีนะที่ตั้งสติทัน แต่คิดดูอีกทีหรือผมควรกรี้ดจนช๊อกแล้วเข้าห้องพยาบาลไปเลยดีนะ คือ มันเชี่ยมากครับคุณ


เพราะพี่แมงมุมตัวผู้พอได้ยินคำว่าขยุ้มๆปุปเขาก็กดเอวกับก้นโก่งๆลงมาขยุ้มกับพื้น ส่วนพี่แมงมุมตัวเมียก็เด้งเป้าขึ้นด้านบนตามแบบที่พี่เขาหงายหน้าอยู่ ซึ่งผมว่าถ้าจะใช้คำให้ถูกขึ้นน่าจะต้องใช้คำว่าร่อนแทนคำว่าเด้งด้วยซ้ำ


“เอาหล่ะค่ะ ตามนี้นะคะน้องผิงเข้าใจไหมเอ่ย”


“ขะ เข้าใจก็ได้ครับ”


“โอเคทีนี้พี่จะให้น้องผิงเลือกคู่แมงมุมของตัวเองออกมาหนึ่งคน แต่ๆ ห้ามเลือกเพื่อนผู้หญิงนะลูก”


ผมหันไปพยักหน้าแบบวิญญาณหลุดจากร่างให้พี่พิธีกร เอายังไงก็เอาเถอะ ยังไงผมก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้วนี้ก็แค่สร้างความสนุก เฮฮาให้กับเพื่อนในรุ่นตั้งแต่วันแรกเท่านั้นเอง กระซิกๆ


ช่วงเวลาแห่งการมองหาเหยื่อที่จะมาโดนฆ่าหน้าเวทีร่วมกันเริ่มต้นขึ้นอย่างฉับพลัน ทุกคนที่ตอนแรกนั่งมองมาตาแป๋วตอนนี้หลบตาก้มหน้าหนีกันหมดไม่เว้นแม้แต่กลุ่มเพื่อนที่เมื่อกี้ยังนั่งเล่นด้วยกันอยู่แสดงให้เห็นถึงความรักของเพื่อนๆที่มีต่อผมกันอย่างสุดซึ้ง  ผมควรจะเอาภูเพื่อนรักหรือชาเพื่อนใหม่ดีนะ


“ผมเลือกไอ้ภะ พี่คนนั้นอะครับ พี่ที่พึ่งเดินผ่านห้องไปอะครับพี่ พี่ๆๆ” ผมรีบตะโกนจนสุดเสียงให้พี่พิธีกรหันไปมองตาม


“ค๊า คนไหนคะลูก ทีมสันฯไปล่า เอ้ย ไปเอาตัวมาค่า”



ไม่นานพี่ๆที่วิ่งออกไปก็พาคนหนึ่งคนที่ทำหน้างงเข้ามาในห้อง ให้ทายว่าใคร เขาเป็นคนที่อยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเป๋ะ ออร่าความหน้าตาดีแผ่พุ่งไปทั่วทุกสารทิศ เหงื่อไหลตามตัวจากอากาศที่ร้อนระอุทำให้เสื้อนักศึกษาที่ใส่อยู่แนบไปกับเนื้อทำให้เจ้าของร่างดูดีขึ้นไปอีก โอเค ไม่ต้องเดาแล้วครับ พี่เก้าคนที่ผมทักไม่ทันคนนั้นนั่นแหละ ผมเห็นพี่เขาเดินผ่านหน้าประตูห้องไปเพียงเสี้ยววินาทีซึ่งปากมันไปไวกว่าความคิดอีก รู้ตัวอีกทีพี่เขาก็มายืนยิ้มงงอยู่ข้างๆแล้วเนี่ย


“ว๊ายตายแล้ว ตาถึงมากค่ะลูกขา จิ้มคิ้วบอยประจำมอได้ไวมาก อะๆ ช่วยแนะนำตัวให้น้องๆเฟรชชี่เศรษฐศาสตร์รู้จักหน่อยได้ไหมคะ ว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน”


“เอ่ออ สวัสดีครับ” เสียงนุ่มทุ้มๆแค่พูดเปิดประโยคก็เรียกเสียงกรี้ดจากรอบด้านได้อย่างดี ฮือ เสียงหล่อมากครับคุณ พอเสียงเริ่มเงียบลงพี่เขาก็เริ่มแนะนำตัวต่อ


“ชื่อเก้านะครับ อยู่แพทยศาสตร์ ปี 2 ฝากเนื้อฝากตัวกับน้องๆด้วยนะครับ” โปรยยิ้มไปอี๊กก หมั่นไส้ อย่ากรี้ดเยอะเฟ้ยนี่ว่าที่แฟนในอนาคตของผมนะ


“ค่า และนี่ก็คือหมอเก้านะคะ อะมีตำแหน่งอะไรบ้างบอกน้องๆหน่อยค่ะหมอ”


“ก็เป็นเดือนคณะแล้วก็เดือนมหาลัยปีที่แล้วครับ” เรียกเสียงกรี้ดเข้าไปอีกรอบ บอกว่าอย่ากรี้ดนี่ว่าที่แฟนไง ถึงตอนนี้จะอยู่แค่ในมโนก็เถอะ


“ เอาหล่ะๆ เข้าเรื่องกันก่อนดีกว่า คืออยากชวนคุณหมอมาร่วมทำกิจกรรมของคณะค่ะ คุณหมอจะร่วมไหมคะ”


“เอ่อ เราปฏิเสธได้ปะเนี่ย”


“สรุปคือร่วมเนอะ คืออย่างนี้ค่ะหมอ รู้จักแมงมุมไหมคะหมอ”


“รู้จักครับ”


“งั้นหมอช่วยเป็นแมงมุมคู่กับน้องผิงหน่อยนะคะ เอ๊าขอเสียงกรี้ดหน่อยเร็ว”



ตายอีกรอบครับจังหวะนี้ เขาหันมามองทางผมแล้วยิ้มให้นิดๆ ดูท่าจะสงสารผมแหละครับหล่อแล้วยังจิตใจดีอีก แต่ดูเหมือนพี่เขาจะประหม่านิดๆเหมือนกันแหะ อย่างว่าแหละครับเป็นถึงเดือนมหาลัยต้องมาทำอะไรหน้าอายอย่างนี้ตอนนี้ขออย่างเดียวพี่พิธีกรอย่าบอกเขานะครับว่าผมเป็นคนชี้ให้เขามาซวย


“เมื่อกี้น้องผิงเป็นคนเลือกหมอเก้ามาเล่นด้วยแล้วเนอะ ทีนี้ให้หมอเก้าเลือกแล้วกันว่าจะเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย” ความปรารถนาใดๆที่มากเกินไปมักไม่เป็นจริงเสมอ คิดยังไม่ทันจบ คุณพี่พิธีกรก็พูดเลย พี่เขามองมาที่ผมอีกครั้งแต่ก็ยังยิ้มให้เหมือนเดิมทำให้ผมต้องส่งยิ้มแหยๆกลับ


“ตัวผู้..ครับ”


“โอเคค่า หมอไปประจำด้านขวาเลยนะคะ ส่วนน้องผิงไปด้านซ้ายเลยลูก”


ผมค่อยๆเดินไปอยู่ที่มุมซ้ายที่พี่ทีมสันเคยอยู่ แล้วหย่อนก้นนั่งลง กางขา เอามือแตะพื้นเหมือนเตรียมทำสะพานโค้งแบบเงยหน้าขึ้นเช่นเดียวกับที่พี่ทีมสันเคยทำให้ดู ผมมองไปยังร่างอีกร่างที่ตกชะตาซวยแบบเดียวกันโดยมีผมเป็นผู้พาเขามาตกชะตานี้ซึ่งร่างนั้นก็อยู่ในท่าเตรียมพร้อมตามบทบาทเช่นเดียวกัน


“แมงมุมมันมี 8 ขา เดินไป เดินมา ขยุ้ม ขยุ้ม กรี้ดดดดดดดด”


อายไปอีก อายปะหล่ำปะเหลื่อ อายแบบไม่มีที่สิ้นสุดเลยสำหรับผม ถึงแม้ว่าผมจะชอบพี่เขามานานยังไงก็ตามแต่ไอ้การต้องมาอยู่ต่อหน้าสาธารณชนคลานท่าแปลกๆแล้วเด้งเป้าขึ้นฟ้าไปพร้อมๆกับเห็นพี่เขาเด้งเป้าไปกับพื้นนี่ มันไม่โอเคครับ มันไม่โอเคค้


“แมงมุมมันมี 8 ขา เดินไปเดินมาขยุ้ม ขยุ้ม”


เพลงดังขึ้นอีกรอบทำให้ร่างของเราสองคนเข้าใกล้กันเรื่อยๆจนแทบจะมาชนกันตรงกลาง ผมคิดว่าพี่พิธีกรจะหยุดที่การขยุ้มรอบนี้ แต่แล้วมันก็ไม่ใช่


“แมงมุมมันมี 8 ขา...”



ตอนนี้ร่างของพี่เขาคลานขึ้นมาคร่อมอยู่บนร่างของผม ซึ่งเป็นอันช๊อกแดกไปเป็นที่เรียบร้อย หน้าของผมอยู่บริเวณซอกคอขาวๆเช่นเดียวกับหน้าของพี่เขาที่อยู่แถวๆคอของผม ลมหายใจอุ่นๆกระทบอยู่บริเวณคอจนผมขนลุก ร่างกายของผมกับพี่เขาแทบจะแนบกันทุกส่วนโดยเฉพาะไอ้บริเวณอันตรายที่ตอนนี้อยู่ใกล้กันตามท่าแมงมุมแบบที่ใกล้กันจนเกินเหตุ เสียงพูดนุ่มๆของพี่เขาดังขึ้นที่ข้างหู เรียกสติของผมให้กลับมา



“หวัดดี พี่เก้านะ ถึงอยู่กันคนละคณะ แต่มีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะครับ”



“...ขยุ้ม ขยุ้ม!!!



เอวของพี่เขากดลงมาตามเพลง แต่ก่อนที่จะโดนกับร่างกายของผมไปมากกว่านี้ ไอ้ขากับแขนที่เกร็งๆอยู่ก็พลันหมดแรงทำให้ตัวทั้งตัวลงไปนอนกองกับพื้น และนั่นก็คือภาพสุดท้ายก่อนที่สติของผมที่พึ่งเรียกกลับมาจะหายไปอย่างรวดเร็ว เพราะอากาศที่ร้อน เสียงที่ดัง เพลงสัน กิจกรรม พี่พิธีกร เพื่อนเฟรชชี่ ไอ้ภู หวาน แก้ว ชาและคนที่คร่อมอยู่บนตัว



..ไอ้พี่หมอเก้า...


.


.



“กรี้ดดดด หมอคะ หมอขยุ้มน้องเราแรงไปแล้วนะ สลบไปแล้วววว กรี้ดด ขอแอมโมเนียให้น้องด้วยยย”





........................................................................................................................................................................

จากผู้เขียน  :   เปิดตอนที่ 1 ของเรื่องนี้แล้วน๊าาาาา อย่าลืมกด FAV. กันไว้ และให้กำลังใจผ่านคอมเม้นกันนะงับบบ กำลังใจสำคัญสำหรับคนเขียนมากเลยนะ ฮืออ แล้วก็อย่างที่บอกไปว่าเรื่องนี้จะไม่มีการดอง การหนี การหลบ การลบเรื่องทิ้งดั่งว่าหนีหนี้ที่ติดอยู่กับเจ๊กลางตลาดใดๆทั้งสิ้น เพราะเรื่องนี้เราแต่งจนจวนจะจบแล้ว และจะมาลงต่อให้เรื่อยๆอย่างแน่นอนนนนน


ขอให้สนุกไปกับการเป็นคนแพ้ และสนุกในแฮชแท๊ก #แพ้คุณ และ #ข้าวปิ้ง ได้นาจ้าาาา ส่วนที่มาของแฮชแท๊ก ยังไม่ออกมาตอนนี้จ้าา ไม่นานเกินรอแน่นอนน


ปล.ถ้าขนาดตัวหนังสือเล็กไปหรือใหญ่ไป อ่านยากเกินไหมหรือง่ายไปหน่อยสามารถบอกให้เราปรับปรุงได้นะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #299 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 13:09
    ขำแก้ว5555555 แก้วเรียบร้อย แง
    #299
    0
  2. #295 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 01:57
    โอ้ยยยน้องเขิลลลจนเป็นลม
    #295
    0
  3. #214 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 03:10
    อือหืออออออ หวีดแทนน้อง พี่เก้ากล้าทำแมงมุม แสดงว่าไม่เบานะค้า 555
    #214
    0
  4. #210 ビール (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:16
    ฮือออออ หัวใจจะวายตาย
    #210
    0
  5. #208 Yunki-Onna (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 21:46
    ได้แต่พูดคำว่า เกลียดแสนเกลียด แล้วก็กวาดตาอ่านเร็วๆ คือเข้าใจคนฟินรุนแรงไหมคะ ตั้งใจอ่านแบบช้าๆไม่ได้ หัวใจจะวายย
    #208
    1
    • #208-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      1 มิถุนายน 2561 / 15:52
      งืออ ขอบคุณน้า
      #208-1
  6. #202 Be CraZie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    ตลกกกก เป็นลมเลยเหรอลู๊กกก
    #202
    1
    • #202-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      7 พฤษภาคม 2561 / 09:27
      น้องไม่ไหวว
      #202-1
  7. #200 MukmemY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:39
    ฮร่อลลลลลล ไม่อยากจะนึกถึง(แต่ก็นึกไปแล้ว)ตอนที่ขยุ้มกันแบบ'ตัวต่อตัวเสื้อผ้าไม่เกี่ยว'เลยอ่ะค่ะ นี่แบบ เหยยยยย ทำไมจิตใจชั้นอกุศลเช่นนี้!
    #200
    1
    • #200-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      7 พฤษภาคม 2561 / 09:27
      อยากไปอยู่ในเหตุการณ์เลย
      #200-1
  8. #193 ppvs_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 02:01
    แว้หกหนกกสกนกสกวกวด
    #193
    1
    • #193-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      29 เมษายน 2561 / 16:01
      แงงงงง้สกววกก
      #193-1
  9. #190 Komaszo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 17:50
    ว๊อยยยยย ขอขำ ทำไมหนูเป็นลมไปล่ะลู๊กกกกกกกก
    #190
    1
    • #190-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      29 เมษายน 2561 / 16:00
      หนูมึนนน
      #190-1
  10. #187 ++Milady++ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:09
    โอ้ย แพ้ด้วยคนนน
    #187
    1
    • #187-1 snowday(จากตอนที่ 3)
      29 เมษายน 2561 / 16:00
      แพ้แน่นอน
      #187-1
  11. #161 eye-water maker (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:43
    ฮืออออออ น้องงงงงงงง
    #161
    0
  12. #153 filmfilm12123 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 15:57
    กรี๊ดดดดดดดด
    #153
    0
  13. #151 ricky_blue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:21
    ฮื่อออออ ขยุ้มๆๆ5555
    #151
    1
  14. #149 Okoy up (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 20:51
    เป็นลมเล้ย กระจอกมาก 555
    #149
    1
  15. #145 ZiNE-Nw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 22:54
    เข้าใจค่ะ ที่แบบมองหน้าแล้วก็ชอบเลย แต่เราแค่ แพ้ทาง หลายคนมากไปหน่อย555555
    #145
    0
  16. #144 ptkm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:16
    โอ้ยย ทำไมฟินนนนน
    #144
    1
  17. #137 lovelove25 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:03
    หมออย่ารุนแรงสิเห็นมั้ยน้องสลบไปเลย
    #137
    0
  18. #127 KHUNCHAN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:18
    หมอเก้าาาาาาาาาา โฮรววววววววววว คนขี้อ่อยพ่อแมงมุมเดือนมหาลั๊ยยยยยย แต่จริงๆแล้วน้องผิงเราก็มีความอยากได้พี่หมอสูงมากอยู่นะ เขินอะ เขินมาก ชอบ
    #127
    0
  19. #124 S'NOOK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:22
    น้องไม่ได้โดนพี่ขย้ำจนสลบค่ะ น้องแค่ตื่นเต้น55555555555
    #124
    1
  20. #123 panapupae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:20
    น่ารักกกกก
    #123
    1
  21. #118 ตะยอนนนน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:54
    อยากโดนหมอขยุ้มกี้ดดดด /วิ่งหนี
    #118
    0
  22. #116 sp-in-k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:53
    555555บ้าไปแล้ว
    #116
    1
  23. #104 .•:*´Lenna`*:•. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:35
    มีความเขิลระดับสิบ ขำระดับล้าน ฮาาาา สงสารน้องผิงโดนพี่หมอเล่นแล้วไงงง
    #104
    0
  24. #87 Pnpuypuy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:20
    น่ารักกกกกกกกกก
    #87
    1
  25. #83 PantoPunta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:03
    โอ้ยยยยยยย อ่านไปฟินไป กรี๊ดลั่นเลยค๊าาาาาาา
    #83
    1