แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 16 : แพ้ครั้งที่ 13 แพ้ที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    12 ต.ค. 62



ที่รัก



เสียงไม่ดังไม่เบามากดังขึ้นเรียกสติเราสองคนที่นั่งคุยเรื่องชมรมกันอยู่สักพัก ผมและพี่เก้าหันไปตามเสียงเรียกนั้นก็พบกับพี่แอลที่กำลังเดินตรงเข้ามา เธออยู่ในเสื้อยืดสีดำสกรีนลายชมรมเต้นของเธอ ปลายเสื้อถูกมัดขึ้นเป็นปมเผยเอวขอดขาวและกางเกงยีนส์ขาดๆขาสั้นโชว์เรียวขายาวจนทำให้ใครต่อใครรอบข้างหัวใจเต้นผิดจังหวะได้ง่ายๆ



ผมเหลือบสายตามองพี่เก้าที่ทำท่าจะขยับลุกขึ้นไปรับคนที่เดินเข้ามาใหม่ หน้าหล่อขมวดคิ้วนิดๆเหม่อนกับสงสัยว่าพี่แอลโผล่มาตรงนี้ได้อย่างไร แต่ก่อนที่พี่เก้าจะลุกขึ้นไปรับ เธอกลับก้าวยาวๆจนถึงตัวพร่เก้าเสียก่อน มือบางกดไหล่คนตรงหน้าให้นั่งลงเช่นเดิม ผมแอบมองมือที่แตะอยู่บนไหล่แกร่งนิดๆ และยิ้มของพี่แอลที่ส่งมาให้พี่เก้าจนตาหยี




พี่แอล สวัสดีครับผมยกมือไหว้พี่เขา แบบรุ่นน้องคนนึงที่ควรจะเคารพรุ่นพี่ในคณะ เธอหันมามองผม




น้องผิงงเธอโบกมือทักผม และขยับตัวลงมานั่งเบียดพร้อมกับคล้องแขนผมราวกับผมกับเธอสนิทกันมาอย่างเนิ่นนาน ซึ่งที่ๆพี่แอลขยับมาเบียดนั้นก็ดีดร่างของพี่เก้าที่นั่งอยู่ให้ต้องขยับออกไป



ผมทำหน้าเหวอนิดๆเมื่อพี่เก้าขมวดคิ้วมุ่น และดึงมือพี่แอลออกจากการควงแขนของผมเบาๆ เรียกให้พี่แอลหันไปมองหน้าพี่เขาและชักสีหน้าติดๆ





เวรเถอะ พี่ๆครับใจเย็น





ผมได้แต่พูดในใจ ส่วนการแสดงที่ออกไปนั้นมีเพียงหน้าเหวอๆที่มองพี่แอลกับพี่เก้าสลับไปมา ทั้งคู่จ้องตากันอยู่อย่างนั้นสักพัก พี่แอลยังคงไม่ปล่อยมือจากผมและพี่เก้าก็ยังคงไม่ปล่อยมือจากพี่แอล



แอล ไม่เหมาะมั้ง



จะมีอะไรเหมาะไปกว่านี้อีกหล่ะคะ ที่รักเธอตอบพี่เก้าอีกทั้งยังกระชับวงแขนเข้ากับแขนของผมมากยิ่งขึ้น และถ้าผมมองไม่ผิดผมว่าผมเห็นแววตาท้าทายของพี่แอลที่ส่งไปให้พี่เก้า




แอลก็อยากจะใกล้ชิดกับคู่จิ้นใหม่ของที่รักบ้างไม่ได้เลยหรือไงพี่แอลพูดเน้นเสียงตรงคำว่าคู่จิ้นจนผมเองก็อดที่จะขมวดคิ้วกับเสียงที่ตั้งใจเน้นของพี่แกไม่ได้




หรือว่าเดี๋ยวนี้ดังแล้วลืมแอลแล้วมั้ง ดังคนเดียวแล้วเนี่ย เนอะน้องผิงพี่แอลพูดจบก็หันมาพยักเพยิดกับผม ที่ยังคงนั่งส่งยิ้มแห้งๆอยู่




พี่จะให้ผมตอบยังไงครับพี่ พวกพี่อย่าเอาผมมาเป็นสนามอารมณ์




แอล เก้าพูดครั้งเดียวเท่านั้นนะ” 

 


พี่แอลเธอทำทีไม่สนใจจะตอบพี่เก้าอีก เธอเพียงยักคิ้วให้พี่เก้าอย่างท้าทายแล้วหันกลับมาส่งยิ้มหวานให้ผมจนผมเสียวสันหลังและแอบเผลอที่จะขยับถอยออกมานิดนึงแบบคนเสียอาการ




ก็ยิ้มพี่แอลมันหลอนนี่ครับ!…



น้องผิงคะพี่แอลหันมาพูดกับผมด้วยเสียงหวานชนิดที่ว่าถ้าใครมาฟังเข้าคงเคลิ้มไปตามๆกัน



อ่า ครับ



พี่มีเรื่องจะรบกวนน้องผิงนิดนึงหน่ะค่ะไม่มั่นใจว่าน้องผิงจะสะดวกรึเปล่าเธอว่าต่อ



ก็พี่แอลจะใช้อะไรผมหรอครับผมเหลือบตามองพี่เก้านิดๆ ซึ่งพี่เขาก็นั่งกอดอกมองอยู่ไม่ห่าง



โอย ไม่ถึงกับใช้หรอกค่ะ ไม่เอาพูดใหม่เนอะ



อ่า ครับ ไม่ใช้ครับไม่ใช้



จริงๆพี่อยากคุยกับเรามาสักพักแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสสักที เพราะคลาดกันตลอดเลย ไม่รู้ทำไมเนอะ



พี่แอลหันไปตีแขนพี่เก้าเพื่อให้เขาเห็นดีเห็นงามด้วย แต่พี่เก้ากลับไม่แสดงปฏิกิริยาตอบสนองตามที่พี่แอลคาดหวัง กลับดูจะหงุดหงิดเสียด้วยซ้ำ



เอาหล่ะ เข้าเรื่องเลยละกันนะ คือพี่อะค่ะมีช่องของตัวเองใน YouTube นี่ไปช่องนี้ๆ




พี่แอลพูดไปก็กดโทรศัพท์ส่งให้ผมดู ผมก็ต้องรับมาเลื่อนดูอย่างเสียไม่ได้ ซึ่งส่วนมากวิดีโอที่ปรากฏจะเป็นการ cover เพลงต่างๆจากพี่แอล นี่ผมก็พึ่งรู้เหมือนกันนะครับว่าพี่เขานอกจากจะเต้นเก่งมากๆแล้วยังสามารถร้องเพลงได้ด้วย และยอดคนติดตามพี่แกก็ไม่ใช่น้อยๆเลยด้วย



อ่าครับ คนติดตามเยอะเลยเนอะ




ใช่ไหมหล่ะ เห็นอย่างนี้นะคะพี่ก็พอจะมีชื่อเสียงกับเขาอยู่บ้าง พูดไปก็เดี๋ยวจะหาว่าคุยอะเนอะพอพี่แกพูดจบแกก็หัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว จนพี่เก้าต้องคลายมือที่กอดอกอยู่ไปสะกิดพี่แกนิดๆ




อุ้ย เผลอนอกเรื่องเลย คืออย่างนี้ค่ะ พี่จะรบกวนน้องผิงนิดนึง คือพี่มีโปรเจคค่ะ คือพี่อยากจะทำมิวสิควิดีโอเพลงที่พี่จะ cover เพลงต่อไป แล้วน้องผิงเนี่ยก็เหมาะที่สุดเลยที่จะมาเป็นพระเอกเอ็มวีของพี่





ห๊ะ




ห๊ะ ห๊ะอะไรคะน้องผิง นี่ทีมงานพี่ทุกคน เลือกน้องเป็นเสียงเดียวกันเลยนะ พี่ก็เลยรับหน้าที่มาติดต่อน้องผิงยังไงหล่ะคะ เนี่ย ถ้าไม่เสียตรงที่ว่ามีเรื่องที่ทำให้ต้องคลาดกันตลอดนะ พี่คงได้บอกเราตั้งนานแล้ว




พี่แอลพูดอธิบายจนจบแล้วก็ทำตาวิบวับใส่ผมต่อ ซึ่งผมที่กำลังประมวลผลสิ่งที่แกพูดยังคงมีอาการเหวอรับประทาน ผมยกมือชี้ตัวเองซึ่งพี่แอลก็ยังคงพยักหน้ายืนยันเป็นการตอบว่า ใช่ ผมจริงๆนั่นแหละที่พี่เขาพูดถึง




ถ้าผิงอยากปฏิเสธก็พูดกับแอลไปตรงๆนะ แอลอย่าไปบังคับน้อง




พี่เก้าพูดขึ้น ซึ่งประโยคแรกพี่เขาหันมาพูดกับผมและหันไปพูดกับพี่แอลต่อ ซึ่งทำให้พี่แอลถึงกับทำหน้ายู่อย่างขัดใจกับประโยคนั้น เธอละความสนใจออกจากผมและหันไปเปิดสนามประชันกับพี่เก้าต่ออีกครั้ง




ที่รักคะ พูดแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย น้องผิงไม่ปฏิเสธหรอก




อย่าบังคับน้อง แอลพี่เก้าทำเสียงดุแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด นอกจากเธอจะจ้องตาพี่เก้ากลับอย่างไม่กลัวแล้ว เธอยังคงโต้คารมกลับอีกด้วย




เก้า ถ้าแอลได้น้องผิงมามันจะเวิร์คมากๆ อะไรๆก็จะได้เดินหน้าสักที มันค้างมาจนแอลหงุดหงิดแล้วนะ




คราวนี้พี่เก้าไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีก แต่คิ้วขอบพี่แกก็ยังคงขมวดมุ่นอย่างคนไม่ค่อยจะพอใจ ซึ่งพอพี่เก้าอยู่ในโหมดนี้ก็ทำเอาผมแอบเหลือบมองไม่ได้ คนที่เคยใจดีอยู่ตลอดพอหงุดหงิดแล้วอ่า พี่เขาก็ยังคงดูดีอยู่ดี




โอเคครับ ขอโทษครับ ผมควรจริงจังตามอารมณ์พวกพี่แกก่อนสินะ




เอ่อ พี่ๆครับ คือ ถ้าช่วยแค่นี้ ผมก็ช่วยได้ครับ




พี่ทั้งสองคนหันกลับมามองผมทันทีด้วยสายตาที่ต่างกันออกไป คนนึงมีสายตาเป็นประกายอย่างพึงพอใจ ส่วนอีกคนกลับส่งสายตาเหนื่อยหน่ายแกมระอาใจกลับมาให้ผม




เยี่ยมเลยค่ะ ดีที่สุดเลยน้องผิง น่ารักทั้งนิสัย ทั้งหน้าตา น่ารักไปทุกอย่าง ขอหอมทีได้ไหมเนี่ย




พี่แอลไม่พูดเปล่า เธอทำท่าจะเข้ามาทำอย่างที่เธอว่าจริงๆ แต่พี่เก้าก็รีบมาคว้าข้อมือเธอไว้เพื่อหยุดการกระทำที่เอาผมใจหายใจคว่ำไปเหมือนกัน




แอล นี่ประเทศไทย ไม่เหมาะมั้ง




“อุ้ย ลืมไปเลย อย่าถือสาพี่เลยเนอะ




แหะๆ ไม่เป็นไรครับ แล้วพี่แอลจะให้ผมช่วยเมื่อไหร่ครับผมยิ้มแห้งให้พี่เขา และถ้านับดูแล้วผมว่าไม่เกินสิบนาทีนี้พี่เก้าพูดคำว่าไม่เหมาะออกมาย่อยมากจนเหมือนกับแผ่นเสียงตกร่อง




เดี๋ยวพี่ขอนัดทีมงานก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวพี่บอกเนอะ




ผมพยักหน้ารับพี่แอล แกทำท่าคิดอะไรสักพักและก็พูดต่อ




พี่แอลขอเบอร์หรือไลน์ได้ไหมคะ เดี๋ยวพี่จะได้ติดต่อเราได้เนอะผมพยักหน้ารับ




ไม่ต้อง ติดต่อผ่านเก้า เดี๋ยวบอกน้องให้เองพี่เก้าพูดแทรก ทีนี้ทำเอาทั้งผมและพี่แอลต้องหันกลับไปมองแกอย่างงงๆบ้าง แต่พี่เขาก็ทำท่าเหมือนกับสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ได้ผิดแปลกอะไรไปจากการพูดดินฟ้าอากาศทั่วไป






……



คุณว่าไม่แปลกหรอครับกับสิ่งที่พี่เขาพูด


หรือผมแค่คิดตัวเองว่ามันแปลก




ที่รักคะ สตินิดนึง ที่รักเรียนหมอนะคะคงไม่ว่างมาเป็นเหมือนผู้จัดการส่วนตัวน้องผิงหรอก




ว่าง




คำง่ายๆแต่ความหมายสุดลึกล้ำที่พี่เก้าพูดออกมา ทำให้พี่แอลที่กำลังจะอ้าปากถึงกับต้องยอมเงียบแล้วมองกลับไปด้วยสายตาว่างเปล่าแทน อย่าว่าแต่พี่แอลเลยครับ ผมเองที่เป็นเจ้าของเรื่องและยังคงไม่เข้าใจอยู่จนถึงตอนนี้ก็ยังต้องนั่งให้พวกพี่เขากำหนดชะตาชีวิตต่อไปแบบเสียไม่ได้




อืม ถ้าคิดว่าอย่างนั้นก็แล้วแต่แล้วกัน ถ้าอย่างนั้นไปและ ไปติดต่อทีมงานดีกว่า ไปนะคะ ไปนะน้องผิง




เมื่อพี่แกพูดจบแกก็พาร่างบางๆของตัวเองหลบออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหันมาขยิบตาโบกมือและยิ้มแบบว่าโลกทั้งใบนี้สดใสมากและหายไปในฝูงคนทันที ปล่อยให้ผมกับพี่เก้านั่งอยู่ดั่งเดิมเหมือนกับเรื่องทั้งหมดไม่เคยที่จะเกิดขึ้นมาเสียด้วยซ้ำ




ผิง




ครับผมผมหันไปตอบรับพี่เก้าที่เรียกผม




ตกลงไปทำไมครับพี่เก้าถามผม ซึ่งผมก็มองหน้าพี่แก สายตาที่พี่เขาส่งมาหาผมทั้งอ่อนอกอ่อนใจและเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย




ก็พี่เขามาขอความช่วยเหลือ ผมก็คิดว่ามันไม่ได้เสียหายอะไรนี่ครับ




พอผมตอบจบพี่เก้ากลับส่ายหน้าเหมือนกับคำตอบของผมมันผิดเสียเต็มประดา แล้วพี่แกก็พูดต่อ




แอลหน่ะ เป็นคนชอบบังคับ จุกจิก ชอบสั่งให้คนทำนู่นทำนี่ พี่ก็ไม่อยากให้เราอึดอัดแล้วต้องไปอยู่ใกล้ไงครับ ทีนี้อยากปฏิเสธรึยัง




เอ่อ ผมคิดว่าผมรับมือได้นะ




แล้วรู้ไหมว่าทีมงานที่แอลว่าหน่ะ มีแต่รุ่นพี่ที่ดุ เราจะไหวเหรอ พี่หวังดีกับเรานะครับพี่เก้ายังคงพูดต่อ ดุหรอ ผมว่าจริงๆผมก็ไม่กลัวคนดุนะ แต่ถ้าดุนั่นแสดงว่าผมจะต้องทำผิด ถ้าผมระวังให้ตัวเองไม่ทำอะไรผิดผมก็คงไม่ถูกดุหรอกนะ




ผมว่า ผมไหวนะ




ดื้อ


หือ พี่ว่าอะไรนะครับ




เราหน่ะดื้อ พี่เตือนก็ไม่ฟังนี่ครับพี่เก้าพูดกับผม ทำให้ผมแอบรู้สึกผิดนิดๆ ทำให้สมองน้อยๆของผมต้องทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะหาข้อแก้ต่างให้ตัวเอง และลดความไม่สบายใจของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ




พี่ ผมเชื่อพี่นะ แต่พี่ลองคิดดูสิสมมติวันนึงพี่เป็นหมอใช่ไหมแล้วพอมีคนมาขอให้พี่ช่วยรักษาเขาพี่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ผิงก็เหมือนกันเลยเห็นไหม พอมีพี่ในคณะอย่างพี่แอลมาขอความช่วยเหลือ ผิงจะปฏิเสธได้ยังไงครับ แล้วอีกอย่าง พี่แอลเขาก็……เป็นแฟนของพี่ด้วย




พอผมพูดจบพี่เก้าก็หันมามองหน้าผมทันที โดยที่ผมยังไม่ทันพูดอะไรต่อพี่เก้าก็สวนขึ้นมาก่อน




แฟน? แฟนใครนะครับ




ก็…” ผมเลือกที่จะไม่ตอบแต่ทำสายตาให้พี่แกรู้แทนว่าคนๆนั้นที่ผมหมายถึง คือพี่เขานั่นแหละ




ไปเอามาจากไหนครับ




เขาก็พูดกันทุกคนนี่ครับผมตอบ





พี่เก้าถอนหายใจออกมาหนักๆหนึ่งทีและหันตัวทั้งตัวมาประจันหน้ากับผม มือทั้งของข้างของพี่แกจับไหล่ของผมเอาไว้แน่น พร้อมกับคำพูดที่ออกมาจากปากแก




ผิง พี่ไม่ได้เป็นแฟนกับแอลครับ




และพี่ไม่เคยมีแฟนครับ





สายตาของพี่เก้าจ้องเข้ามาในดวงตาของผมอย่างแน่วแน่จนผมไม่สามารถหลบสายตาของพี่เขาไปทางไหนได้ เหมือนกับถูกเวทย์มนต์บางอย่างให้จ้องสบเข้าไปในสายตานั้นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง




แล้วอีกอย่างนะครับ




จะไปช่วยใคร




ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่




ต่อไปนี้ ต้องบอกพี่




นะครับ







พี่เก้าพูดเน้นทีละประโยคเหมือนกับเขาต้องการให้ผู้ฟังอย่างผมจำจนขึ้นใจ พอพี่แกพูดจบก็ปล่อยมือที่บีบอยู่ออกจากไหล่ของผมและฉุดร่างของผมที่ยังไม่ได้สติให้ลุกขึ้นตามพี่แกเดินออกไปจากงาน โดยที่พี่แกไม่ได้รู้เลยว่าในสมองของผมนั้นมีแต่คำเดิมๆประโยคเดิมๆที่พี่เก้าพึ่งพูดลอยวนอยู่เต็มหัวไปหมด







…………



………… พี่ไม่เคยมีแฟนครับ…………








______________________________________________________________________________


ขอโทษที่มาช้าครับบบ ไรท์ไปอ่านหนังสือและสอบใบประกอบวิชาชีพมาครับ เลยมาช้า ฮืออ ตอนหน้าจะมาอย่างรวดเร็วครับบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #309 KeyTeen Labkop (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 00:31
    ราค่าาาา ไรท์ฮึบๆ
    #309
    0
  2. #298 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:51
    ว่าแล้วววว มันทะแม่งๆๆ ชอบกล งุงิ
    #298
    0
  3. #289 kmmmmmm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 08:21
    งือออออ
    #289
    0
  4. #288 mothergod (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:47
    รอค่าาา
    #288
    0
  5. #287 ZiRbuT (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:30
    ก็เรียกที่รักอะ 5555
    #287
    0
  6. #286 ninlism (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:09
    น้องจะโฟกัสแค่ตรงนั้นไม่ด้ายยยยย
    #286
    0