แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 15 : แพ้ครั้งที่ 12 แพ้เผด็จการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    10 ก.ย. 62


ผมกวาดสายตามองไปรอบด้านที่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกดังไปทุกที่ ขณะนี้รอบด้านที่เคยเป็นลานโล่งหน้าอาคารเรียนรวมนั้นเต็มไปด้วยซุ้มกิจกรรมต่างๆของแต่ละชุมนุมชมรม ที่มาตั้งกันเผื่อรอต้อนรับน้องๆหน้าใหม่ที่กำลังเดินเลือกกิจกรรมกันตามความสนใจในเวลาเย็นหลังเลิกเรียนแบบนี้



ผมและเพื่อนๆในกลุ่มตกลงกันไว้ว่าเราจะเดินไปด้วยกันก่อนและค่อยแยกกันเมื่อแต่ละคนเจอชุมนุมที่สนใจและต้องการที่จะเข้าไปสมัครเป็นสมาชิก ซึ่งผมคิดว่ามันดีมากสำหรับคนอย่างผมที่ได้เดินไปกับเพื่อนๆก่อนเพราะอย่างน้อยผมก็ได้เดินสำรวจกิจกรรมแต่ละซุ้มไปเรื่อยๆเพราะผมยังไม่รู้เลยว่าผมจะไปอยู่กับกลุ่มชุมนุมไหนดี หรือผมอาจจะไม่อยู่เลยก็ได้




มามะเชิญมา มะเชิญมาเชิญมาเชิญมาเสียงจังหวะกลองสนุกสนานและเสียงพิธีกรประจำซุ้มชมรมกองสันทนาการแห่งมหาวิทยาลัยดังจากซุ้มใหญ่เรียกกลุ่มนักศึกษาหน้าใหม่ให้หันไปสนใจได้เป็นอย่างดี 




พวกมึง กูจะเข้าชุมนุมนี้แก้วบอกเป็นคนแรกและชี้ไปยังชุมนุมที่เสียงดังที่สุดอย่างชุมนุมสันทนาการ




เหมาะหวานพูดขึ้น แต่ดูเหมือนว่าแก้วจะไม่ได้สนใจที่จะขอความเห็นจากพวกผมเพิ่มเติมต่อสักนิด เธอเลือกที่จะวิ่งไปยังชุมนุมสันทนาการโดยไม่หันมามองพวกผมอีก




หลังจากที่แก้วแยกตัวออกไปแล้วนั้น พวกผมที่ตัดสินใจเดินต่อก็เริ่มแยกออกไปตามทางที่เดินผ่านมาโดยเริ่มจากภูที่แยกไปเข้ากับชมรมเชียร์ที่มีรุ่นพี่ที่สนิทตั้งแต่สมัยเรียนเคยอยู่และทาบทามให้มันไปอยู่ด้วยแต่ไหนแต่ไร ซึ่งจริงๆแล้วพี่เขาก็อยากให้ผมไปอยู่ด้วยนั่นแหละครับ แต่ผมไม่ยอมไปเพราะมันค่อนข้างที่จะไม่ใช่ทางของผมเลย



ถัดมาหวานก็แยกตัวออกไปบ้างสู่ชมรมถ่ายภาพที่เจ้าตัวต้องการที่จะเข้ามาตั้งแต่ต้น ทำให้เหลือแค่ผมและชาที่เดินอยู่ด้วยกัน



เอาไงต่ออะชาหันมาถามผม



ไม่รู้แหะ มีชมรมอยากเข้ายังอะผมถามกลับไปบ้าง ซึ่งชาก็ส่ายหน้า ผมเองก็ส่ายหน้าเหมือนกัน เรามองกันเผื่อตัดสินใจอยู่สักพัก



เดินวนอีกสักรอบไหม



ไม่เอาอะ เหนื่อยแล้ว ชาไปเถอะผมส่ายหน้าปฏิเสธทันที ถ้าจะให้ผมเดินวนอีกรอบผมขอตายก่อนดีกว่า เพราะอากาศแบบเมืองไทยที่ร้อนอบอ้าวได้ทุกเวลา รวมถึงจำนวนคนภายในงานที่แย่งอากาศหายใจกันจนน่าอึดอัดไปหมด



งั้นรออยู่แถวนี้นะ เดี๋ยวมาผมพยักหน้าให้แบบส่งๆ ชาจึงพาร่างเล็กๆของตัวเองฝ่าผู้คนกลับเข้าไปในงานอีกครั้ง



ผมหันซ้ายหันขวาหาที่สถิตสำหรับรอเพื่อนๆที่เดินแยกย้ายกันออกไป และตัดสินใจที่จะเดินไปนั่งตรงขอบอิฐสูงที่ก่อไว้ล้อมรอบต้นไม้ใหญ่ ในบริเวณที่ผมนั่งนี้ยังมีผู้คนอยู่จำนวนหนึ่งเนื่องจากเป็นที่ๆไม่ได้ไกลจากงานสักเท่าไหร่ เสียงจากชุมนุมชมรมต่างๆภายในงานก็ยังคงลอดออกมาให้ได้ยินอยู่เรื่อยๆแต่ก็ไม่ได้ดังจนปวดประสาทแล้ว



ผมหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าเกมประจำเผื่อเล่นเกมฆ่าเวลาในการรอเพื่อนๆเหมือนเช่นทุกครั้งที่เมื่อไหร่ที่ผมจะต้องรอ ผมก็มักจะหยิบเกมขึ้นมาเล่นเนี่ยแหละ




เข้าสิๆ โอ๊ย แท๊งค์ไม่บังให้กูเลย


ใจร้ายมาก ตัวกูบางขนาดนี้ยังจะปล่อยกูไว้ข้างหลัง




ผมพูดอย่างคนหัวร้อนพึมพัมอยู่คนเดียวกับเกมที่ยังไม่จบแต่เห็นเค้าลางของบทสรุปอย่างเนืองๆ นิ้วมือทั้งสองข้างยังคงขยับไปมา และเพ่งสมาธิเผื่อว่าเกมตรงหน้าจะพอมีความหวังให้พลิกกลับบ้าง



น้องๆสามารถเดินเข้ามาในชมรมและต่อแถวได้เลยนะคะ



ส้มตำ มะละกอ ส้มตำ เหยาะน้ำปลาอีกนิด



ตือดือดื้อตือตื้ออ




เสียงจากภายในงานยังคงแทรกมาเนืองๆจากชุมนุมชมรมต่างๆ แต่เอาจริงๆครับความทุ่มเทยังไงก็ต้องเป็นความทุ่มเท ผมไม่สามารถละสมาธิออกจากทีมได้ นี่แหละครับความทุ่มเทของผม เดอะแบกประจำทีมที่กำลังเล่นอยู่




เอาจริงๆครับคุณ แบกทีมขนาดนี้ผมเล่นคนเดียวยังดีกว่า




อยากจะเอาภูเขามาบังเส้นผม ไม่ให้ใครชื่นชมแม้เส้นเดียว


“อยากจะเอาภูเขามาบังเส้นผม ไม่ให้ใครชื่นชมแม้เส้นเดียว”




เสียงจากกิจกรรมรอบนอกก็ยังคงดังอยู่ต่อเนื่องแบบนั้น ใจนึงผมก็แอบมีคิดอยู่บ้างว่าขนาดผมที่นั่งอยู่ไกลขนาดนี้ ยังพอที่จะฟังเสียงแต่ละชุมนุมได้แบบรู้เรื่องเป็นบางชุมนุมเท่านั้น ชัดบ้างไม่ชัดบ้าง อย่างของชุมนุมโฟล์คซองเมื่อสักครู่ที่ชัดขึ้นมาเหมือนอยู่ข้างหูอยู่ชุมนุมเดียว แล้วพวกคนที่อยู่ในงานตอนนี้จะสามารถฟังเสียงที่ตีกันไปมาได้รู้เรื่องยังไงกันนะ



วิ่งสิ วิ่งๆ ป่าเอามังกรก่อน ขอร้องเถอะ เอาบ้าง มันเอาไปสามตัวแล้วคร้าบบ


เมจล้ำหน้ามากคุณ ฮืออ อ่าว นั่นไงไม่ทันขาดคำ




แพ้แล้วเนี่ย เอ๊ะ นี่กูพูดแบบไม่ได้เปิดไมค์มาตลอดหรอ” 



แหะๆ อย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยครับผมพึ่งมาเห็นเอาตอนที่เกมขึ้นหน้าจอสีเทาและเข้าสู่หน้าต่างสรุปผมการเล่นและมาเห็นว่าผมที่พูดเป็นนกแก้วนกขุนทองดันไม่ได้เปิดไมค์มาตลอดการแข่งขัน แล้วผมจะไปบ่นให้ผีสางนางไม้ที่ไหนได้ยินเนี่ย




เล่นเป็นทีมแต่กูพูดคนเดียวสินะผมบ่นงุ้งงิ้งกับตัวเอง




แต่พี่ได้ยินนะ” 






เอ๊ะ เหมือนผมได้ยินเสียงตอบ




ผมค่อยๆหันไปตามต้นเสียงซึ่งนั่งอยู่ชิดกับผมแบบที่ผมไม่รู้ตัวมาก่อน และพบกับพี่เทคที่นั่งหน้าขาวสว่างบาดตา ในเสื้อสีขาวกางเกงยีนส์สีอ่อน พี่เก้าส่งยิ้มมาให้เหมือนทุกครั้งทำให้ผมต้องเบือนหน้าหนี




คนอะไร ยิ้มได้ขนาดนี้ฟ้ะ




พี่มาตอนไหนเนี่ยย” 



สักพักแล้วครับทำไมพี่ถึงตอบได้ชิลอไรขนาดนั้น



แล้วทำไมพี่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงอะ ผมตกใจนะ” 




ไม่รู้จะพูดอะไร ก็โวยวายไว้ก่อนครับ




พี่ให้เสียงแล้วครับ เรานั่นแหละเล่นเกมเพลิน



ผมทำหน้ามุ่ยใส่คนที่มาแล้วยังแกล้งทำเสียงดุ ทำให้คนอายุมากกว่าถอนหายใจแล้วยิ้มอ่อนโยนให้เหมือนทุกครั้ง มือหน้ายกมาแกว่งหัวผมไปมาอย่างเอ็นดู เรียกให้ไอร้อนทั้งร่างของผมไหลรวมกันมาอยู่ที่หน้าได้เป็นอย่างดี




อันตราย แบบนี้มันอันตรายเกินไปแล้ว




เด็กติดเกมไม่ดีนะครับ




บรึ้มม




เหมือนเสียงระเบิดดังขึ้นในหัวของผมจนทำให้สมองส่วนสั่งการรวนไปหมด เมื่อพี่เก้าพูดด้วยเสียงติดจะกระซิบแต่กลับได้ยินชัดเจน จนผมทำอะไรไม่ถูกนอกจากเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋ากางเกงแบบเสียไม่ได้




แล้วนี่เรามานั่งทำอะไรตรงนี้ ไม่ไปเลือกชุมนุมหรอผมส่ายหน้าแรงๆใส่พี่เขา



ผมเดินอีกนิดก็เป็นลมแล้วเนี่ย



ผมตอบออกไปเรียกให้คนตรงหน้ามองผมแล้วขมวดคิ้วนิดๆอย่างพิจารณา สักพักมือขาวๆก็ค่อยๆยื่นเข้ามาตรงหน้าใกล้ผมเข้ามาเรื่อยจนผมที่นั่งอยู่ที่พอจะเดาได้ว่าเหตุการณ์ต่อไปที่จะเกิดขึ้นคืออะไรนั้นต้องรีบถอยหลังหนี



แต่มีหรือความไวของผมจะทันความไวของคนตรงหน้า พี่ตัวดีของผมดันเอามืออีกข้างมาล๊อกท้ายทอยของผมเอาไว้ ทำสายตาดุสั่งให้ผมนิ่งๆและเอามือของตนเองมาแปะบนหน้าผากผมจนได้




ไม่ต้องบอกก็รู้ครับ ว่าตอนนี้ผมตัวแดงกว่ากุ้งเผาอีก


โว้ยย งานถนัดพี่เขาจริงๆครับ ทำผมเสียสติเนี่ย




ตัวร้อนนิดๆนะผมนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วปัดมือพี่เค้นออก พร้อมกับเบือนหน้าหลบความรู้สึกเขินที่เก็บไว้ยังไงก็เก็บไม่อยู่ของตัวเอง



พี่เป็นหมอประสาอะไรเนี่ย ใช้วิธีนี้วัดไข้



อ่าว พี่ผิดหรอครับเนี่ย



ใช่สิ พี่นั่นแหละผิด




ครับๆ พี่ผิดเอง อะพี่เขาทำท่ายอมแพ้พร้อมกับส่งแก้วน้ำแดงมาให้ ผมรับมาอย่างไม่คิดปฏิเสธเนื่องจากอาการกระหายน้ำที่มีมันเรียกร้องให้ปฏิเสธไม่ลงจริงๆ




แก้วนั้นพี่กินแล้วนะ




นั่นไง ซื้อหวยไม่เคยถูกหรอก




ถ้าพี่เก้าคาดหวังให้ผมเกิดอาการสำลักหรือหยุดดูดน้ำในมือผมขอบอกเลยครับว่าเขาคิดผิดแน่นอน ผมยังคงก้มหน้าดูดต่อไปจนชื่นใจแล้วค่อยตอบพี่เขา




อย่างนี้เราก็จูบกันทางอ้อมใช่ไหมพี่





“…พอเลยครับ แล้วสรุปได้สมัครชมรมไหนรึยังพี่เก้าตัดบทผมดื้อๆ จนผมเองที่เสียอาการที่ไม่มีใครรับมุขที่อุตส่าปล่อยไปแบบเต็มที่




ไม่สมัครแล้วแหละพี่ จริงๆผมว่าไม่ต้องมีก็ได้มั้ง



ไม่ต้องมีไม่ได้นะครับผมหันไปมองหน้าพี่เขาอย่างฉงน



อ่าว เขาไม่ได้บังคับไม่ใช่หรอพี่



พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น พี่หมายถึงพี่สมัครให้แล้ว




ห๊ะ




ผมมองหน้าพี่เขาแบบงงๆ งงสิครับ เป็นคุณจะไม่งงหรอ นั่งเล่นเกมอยู่ดีๆก็มีชมรมให้อยู่ แถมไม่ได้สมัคร ไม่ได้เลือกเองอีก แบบนี้ผมมีสิทธิอะไรเหลือบ้างครับเนี่ย



นี่ครับ



พี่เขาส่งบัตรกระดาษแข็งอันเล็กเท่านามบัตรมาให้ผม บัตรใบนั้นเป็นบัตรสีเขียวตัดขาวที่มีลวดลายของใบไม้ล้อมรอบตัวบัตร ผมมองหน้าพี่เขาอีกครั้งก่อนก้มลงมองบัตรที่มีรายละเอียดของผมครบถ้วนตั้งแต่ชื่อ นามสกุล ชื่อเล่น คณะ ชั้นปี แถมด้วยรูปถ่าย รวมไปถึงรหัสนักศึกษาอีก



พะ พี่ ผม ผม




เสียงที่จะพูดขาดๆหายๆเนื่องจากสมองที่ยังทำงานได้ไม่เสร็จสมบูรณ์จนไม่รู้ว่าจะพูดคำไหนออกมาก่อนดี หรือควรจะรู้สึกอย่างไรก่อนดี ผมควรที่จะถามพี่เขาก่อนไหมว่าเอาข้อมูลของผม มาจากไหนหรือควรจะถามก่อนว่าทำไมถึงมีรูปนี้ หรือควรจะถามว่าทำไมต้องเป็นชมรมนี้




ใช่ครับ ชมรมอาสาพัฒนา พี่เป็นอาสาของชมรมนี้ พี่ว่าผิงก็น่าจะชอบเหมือนกัน พี่เลยสมัครให้เลย ชอบเนอะ



ผมอ้าปากเหวอ



สนุกจริงๆนะครับ



ผมมองหน้าพี่เขาที่มีแต่รอยยิ้มอ่อนโยนส่งมาให้สลับกับรูปผมในชุดนักเรียนที่ยืนยิ้มฉีกให้กับตากล้องประจำโรงเรียนในวันกีฬาสี ซึ่งเป็นรูปที่ผมไม่เคยเอาไปลงที่ไหน



เนี่ย เราจะได้ไปออกค่ายต่างจังหวัดด้วย ผิงน่าจะชอบเที่ยวนี่นา



ผะ ผม




เอาเป็นว่าพี่อยู่ไหน ผิงอยู่นั่น พี่เทคน้องเทคไงครับ




เจ้าของรอยยิ้มอ่อนโยนยังคงยิ้มไม่หุบต่างจากผมที่คำถามในหัวตีกันให้วุ่น




ตามนั้นนะ



……


………


ตามนั้นยังไงวะครับ


แล้วผมทำอะไรได้นอกจากพยักหน้าแบบโง่ๆหล่ะครับ



ผมทำอะไรได้ครับ





นี่มันเผด็จการชัดๆ!!!!!




………………………………………………………………………………………………………………………………………………








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #285 filmfilm12123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:30
    อ้าว555555
    #285
    1
    • #285-1 snowday(จากตอนที่ 15)
      21 กันยายน 2562 / 13:52
      ก็ได้หรอเพ่
      #285-1
  2. #284 ZiRbuT (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 14:58
    มัดมือชกสุดๆ
    #284
    1
    • #284-1 snowday(จากตอนที่ 15)
      21 กันยายน 2562 / 13:52
      พี่ขี้มัดดด
      #284-1