แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 14 : แพ้ครั้งที่ 11 แพ้คำเตือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    21 ส.ค. 62



อย่าขยับเยอะ อย่าให้แผลโดนน้ำ พรุ่งนี้รีบไปทำแผลใหม่ที่ห้องอนามัย นี่ฟังกูไหมเนี่ย




กร้าวใจเหลือเกิน




ผมมองใบหน้าหล่อเหลาที่ขมวดคิ้วหลังจากทำแผลแบบเท่าที่กล่องพยาบาลของผมจะมีอุปกรณ์ให้กับเฮียของผมที่สภาพมือเต็มไปด้วยบาดแผลจากการระบายอารมณ์ของตัวเองกับกำแพงห้องผม



ถึงแม้สภาพบาดแผลภายนอกจะดูหนักแต่ให้ผมมองด้วยตาเปล่ายังรู้ว่าสภาพภายในของเฮียพายคงบอบช้ำมากกว่าภายนอกไปหลายเท่า จนผมไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากถามว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นมายังไงกันแน่



ซึ่งถ้าคิดย้อนกลับไป เอาจริงนะครับ ตั้งแต่ผมรับโทรศัพท์จากไอ้ภูจนมาเจอชาหน้าห้องที่ร้องไห้จนผมทำอะไรไม่ถูก จนมาคอยเฝ้ารอเหตุการณ์ที่ระเบียงห้องของผมพร้อมกับพยายามเงี่ยหูฟังให้เนียนที่สุดแบบคนรักษามารยาทว่าไม่ควรฟังเรื่องของคนอื่นแต่มันก็อดที่จะอยากรู้และสงสัยไม่ได้ไปพร้อมๆกับแขกอีกสองคน



ใช่ครับ แขกอีกสองคน คนแรกคือไอ้ภูที่นั่งรอดูสถานการณ์เป็นเพื่อนผมแบบคนไม่รู้ที่มาที่ไปของเรื่อง แต่ก็ยังคงนั่งรอด้วยความเป็นห่วงว่าตนสามารถจะช่วยอะไรเพื่อนได้บ้าง เพราะดูจากสถานการณ์แล้วดูท่ายังไงก็หนักครับ ไม่ว่าทั้งคู่จะทะเลาะเรื่องอะไรก็ตามเถอะ

 


ไอ้ภูก็ยังคงเป็นมันที่คอยช่วยเหลือเพื่อนอยู่ตลอดเท่าที่มันจะทำได้ นี่แหละครับภู ถ้ามันนับคนไหนเป็นเพื่อนเมื่อไหร่มันก็พร้อมที่จะให้ใจอย่างเต็มที่ และเมื่อชาวิ่งออกไปจากห้อง มันเองก็รีบตามเพื่อนไปและบอกให้ผมอยู่คุมสถานการณ์ที่นี่ต่อ




เหมือนกับที่มันคอยตามใจผมนั่นแหละ




ส่วนแขกอีกคนที่โผล่มาแบบงงๆ ด้วยต้นเหตุมาจากผมเองที่ลืมบอกเขาว่าผมกลับมาก่อน ใช่ครับพี่เทคของผมเอง คุณหมอเก้านั่นแหละครับ ไม่ใช่ใครที่ไหน ที่หลังจากเจ้าตัวเข้ามายังห้องผมและมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเจ้าตัวก็ดูท่าจะเข้าใจในทันทีว่าทำไมผมถึงกลับมาก่อนโดยที่ไม่ได้บอกเขา 


แต่ถึงแม้พี่เขาจะรู้อย่างนั้นแล้ว เขากลับไม่ไปไหนแต่เดินไปลากเก้าอี้แล้วนั่งลงหน้าตู้ปลาของผม ราวกับมานั่งชมปลาอย่างนั้น สักพักเขาก็จะเหลือบตาไปมองระเบียง แล้วก็มองมาที่ผม มองกลับไปที่ตู้ปลาวนๆซ้ำๆแบบนั้น จนถึงเมื่อสักครู่ที่ผมพุ่งออกไปห้ามเฮียที่กำลังคลั่งพี่เขาถึงลุกขึ้นมาช่วย และมาทำแผลให้อย่างที่เห็นตอนนี้




กูไม่อยากจะบ่นมึงเลยพาย แต่กูก็เคยเตือนแล้วใช่ไหมพี่เก้าพูดต่อกับเฮียพาย ที่ผมเองก็ไม่ได้เข้าใจนักว่าเขาพูดเรื่องอะไรกัน



“…ไอ้หมอ กูเฮียพูดออกมาแค่นั้นแล้วก้เงียบไปอีกครั้ง เหมือนคนคิดไม่ตก ตั้งแต่ผมเกิดมาผมขอยืนยันเลยว่าผมไม่เคยเห็นเฮียเป็นหนักแบบนี้สักครั้ง



มึงกลับไปพักก่อนไป ทำใจให้สงบ แล้วนอนพัก



พี่เก้าพูดกับเฮียอีกครั้ง ซึ่งเฮียก็มองนิ่งๆและพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไปโดยที่ไม่ร่ำลาผมสักคำ



อ่า อากาศมันเป็นแบบนี้นี่เอง


เอ๋ะ เฮีย แต่นี่น้องนะเว้ย


แต่จะอภัยให้สักครั้งละกัน



หลังจากที่เฮียพายเดินออกไปจากห้อง บรรยากาศของห้องก็ตกเข้าสู่ความเงียบ ผมค่อยๆเขยิบตัวเองไปอยู่ชิดกับเบาะที่นั่งอยู่แบบประหม่า พร้อมๆกับที่พี่เก้าเดินลงมาเบาะข้างๆและหันมาส่งนอยยิ้มอบอุ่นให้อีกครั้ง



ไม่ได้แล้ว ผมต้องหาทางทำลายบรรยากาศน่าอึดอัดนี่



เอ่อ พี่เก้าครับเจ้าของชื่อหันมามองผม และยังคงส่งยิ้มแบบเดิมมาให้ต่อ คือเอาจริงนะครับผมชอบรอยยิ้มพี่เขามาก แต่จริงๆผมก็อยากจะถามพี่เขานะครับว่าทำไมถึงยังไม่กลับห้องตัวเองสักที แต่อีกใจก็คิดได้ว่ามันก็ดีเหมือนกันที่ผมกับพี่เขาจะได้อยู่กันสองคนในห้องแบบนี้ ความคิดด้านมืดของผมทำงานทันที แต่อีกใจก็คิดได้ขึ้นมาเสียก่อน




แต่พี่เขามีแฟนแล้วนะไอ้ผิง


มึงต้องตัดใจไง ลืมไปแล้วหรอ ตัดใจหน่ะตัดใจ



ใช่ครับ เขาเป็นแฟนกัน



ห้ะ ครับ พี่ว่าอะไรนะผมเผลออ้าปากเหวอใส่พี่เขา เมื่ออยู่ดีๆพี่เขาก็พูดโพล่งขึ้นมาว่าเป็นแฟนกัน ในขณะที่ผมกำลังคิดถึงเรื่องพี่เขากับพี่แอล



พี่เห็นเราทำหน้ายุ่งมาสักพักหลังจากเรียกพี่ พี่ก็คิดว่าเราอยากรู้เรื่องเพื่อนเรากับพาย ไม่ใช่หรอครับ



พี่เก้าพูดอธิบายสิ่งที่พี่เขาพูดทำให้ผมมระบายปากโล่งใจ เพราะการที่อยู่ดีๆพี่เขาพูดขึ้นมามันทำให้ผมเกือบคิดไปจริงๆแล้วว่าพี่เขาสามารถอ่านใจผมได้ แต่เดี๋ยวก่อนนะ



พี่เดี๋ยวนะ ใครเป็นแฟนกับใครนะครับ



ก็เพื่อนเรากับพายไง” 



บ้าหน่าพี่ อย่ามาอำผมนะผมส่ายหน้าแรงๆปฏิเสธสิ่งที่พี่เขาพูดไว้ก่อน ในเมื่อผมไม่เคยรู้มาก่อนและผมก็ไม่คิดด้วยว่ามันจะเป็นเรื่องจริงที่คนสองคนที่ใกล้ตัวของผมจะมีความสัมพันธ์อะไรแบบนี้กันโดยที่ผมไม่รู้



เถียงพี่หรอครับ เราหน่ะรู้อะไรบ้าง


ผมทำท่าจะเถียงต่อแต่พี่เก้าก็ส่ายหน้าห้ามผมเถียง ทำให้ปากที่อ้ากำลังจะพูดออกไปหุบฉับและตีหน้ายุ่งใส่พี่เขาแทน



ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไงครับ



เปล่าครับพี่




ผมตอบพี่เขาไป เอาจริงๆนะผมรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของผมกับพี่เก้าพัฒนาไปอย่างรวดเรียวมาก นี่ผมไม่ได้เข้าข้างตัวเองสักนิดเดียวเลยนะครับ แต่ผมกลับมีความรู้สึกว่าผมกับพี่เขาสามารถคุยกันและเข้าใจกันได้ง่าย สามารถสนิทกันได้อย่างรวดเร็ว หรืออาจจะด้วยความที่พี่เขาเป็นหมอทำให้มีวิธีอ่านใจคนไข้ที่กำลังแพ้ทางหมอแบบผมหล่ะมั้งครับ




ผิงครับ



ผมเงยหน้ามองคนที่เรียกผมแล้วก็พบกับหน้าหล่อไร้ที่ติที่มองมายังผมจนผมต้องรีบเสสายตาไปทางอื่น เผื่อตั้งหลักไม่ให้มีอาการบางอย่างออกไป ใจที่อุตส่าห์นิ่งไม่ให้สั่นมาได้ทั้งวันเริ่มกระตุกผิดจังหวะ จนผมต้องกระแอมเบาๆแล้วกลับไปมองหน้าพี่เขาต่อและฟังสิ่งที่พี่เขาพูดต่อ



ทำเสียงเข้มซะจริงจังเลยพี่ผมพูดออกไปเผื่อคลายอาการของตัวเองให้ดูเป็นธรรมชาติขึ้น พี่เก้าเพียงแค่ยิ้มมานิดหน่อยแต่ท่าทีที่ดูจริงจังก็ไม่คลายลง



ตอนนี้พี่เป็นพี่เทคเราใช่ไหมผมพยักหน้ารับ



แล้วผิงจะเชื่อฟังพี่รึเปล่า



ผมพยักหน้ารับอีกครั้ง ในความเป็นจริงแล้วถ้าพี่เก้าสามารถอ่านใจผมได้จริงหล่ะก็เขาจะรู้เลยว่า ถึงแม้ถ้าผมไม่ได้เป็นน้องเทคของเขาก็ตาม แต่ถ้าพี่เก้าสั่งอะไรผมก็ทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไขด้วยใจรักปละภักดีสุดๆอยู่แล้ว




ให้พี่ชี้นกเป็นไม้ ชี้ไม้เป็นนก ชี้ไอ้ภูเป็นหมา ไอ้หวานเป็นกระซู่ ผมก็เชื่อพี่หมดแหละคร้าบ




ถ้าอย่างนั้นผิงรับปากพี่ได้ไหมครับ



ได้สิครับผมรีบตอบ จนทำให้พี่เก้าหลุดยิ้มออกมา



คนอะไร หล่อทุกอิริยาบทจริงๆ



รับปากพี่แล้วนะ



ครับผมผมรับปากพี่เขาอีกครั้ง



ถ้าอย่างนั้นต่อไปนี้ผิงต้องเชื่อฟังพี่นะ แล้วก็…”



ครับ?”



ถ้ามีใครมาพูดอะไรก็ต้องถามพี่ก่อน รู้ไหมครับ



ได้ครับผมรับปากแบบเริ่มจะงงๆ



โดยเฉพาะแอล




ห้ะ อะไรนะครับ







นั่น หยุดทำหน้าเหมือนลูกหมาถูกเจ้าของทิ้งได้ไหมเสียงของหวานดังกระแทกแก้วหูผมจนต้องนไปมอง



กูไม่ได้ทำไหมผมตอบ แต่แก้วที่นั่งดูดน้ำอยู่ข้างๆหวานก็พูดแทรกขึ้น



ทำจ้า ช่วยยืนยันให้



ครับผม ใครมันจะไปสู้สองสาวสองคนนี้ได้หล่ะครับ ที่นับวันพวกมันยิ่งประกบคู่กันจนแทบจะเป็นคู่หูกันได้อยู่กลายๆ



หวานไม่พูดเปล่ายังเขยิบตัวมานั่งข้างผมและกระซิบบางอย่างใส่ข้างหู ทำให้ผมต้องมาจูนอารมณ์ใหม่ทันทีและปรับเปลี่ยนสีหน้าให้กลับสู่โหมดปกติ



นี่หยุดทำหน้าแย่เลยนะ แค่นี้สภาพพวกเราก็ดูแย่จะตายอยู่แล้ว



ผมเหลือบไปมองเพื่อนตัวเล็กที่วันนี้ใส่แว่นสายตามา ซึ่งดูก็รู้ว่าพยายามปิดบังไม่ให้คนเห็นขอบตาที่ดำคล้ำของตนเอง ส่วนสองสาวนี้รู้ได้ยังไงนะหรอครับ พวกผมสี่คนได้ทำการแอบลากกันเข้าไปในแชทแยกเผื่อบอกเล่าเรื่องราวของชา และหาทางช่วยเจ้าตัวอย่างเงียบๆ



แต่อย่าว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยครับ ขนาดไอ้ภูเองที่เจ้าตัวเล่าว่าหลังจากไปส่งชาที่หอและดื้อดึงอยู่เป็นเพื่อนเจ้าตัวต่อ ชาก็ร้องไห้ไม่ไยุดจนเหนื่อยหลับไป ภูเองก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นเดียวกัน




เห้อ ผมเองก็จนปัญญาเหมือนกันนะ เป็นห่วงก็เป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี




ระหว่างคิดขอแวบกลับมาที่เรื่องผมก่อนละกันครับ สาเหตุที่ผมถูกทักว่าหน้ายุ่งแบบนี้ก็ไม่พ้นเรื่องที่พี่เทคตัวดีของผมพูดกับผมไว้แล้วเจ้าตัวก็ปล่อยให้ผมงงอยู่อย่างนั้น ส่วนตัวเองก็กลับห้องไปทิ้งระเบิดให้ผมสงสัยจนนอนเกือบไม่หลับ



พวกมึงๆ กูมีเรื่องสงสัย



อะว่ามา เหลามาขอเนื้อเน้น



ผมกรอกตาใส่ไอ้หวานหนึ่งรอบกับวิธีการพูดของมัน แล้วเริ่มเอ่ยปากคุยกับพวกมันต่อ



คือกูถามนะ คือมันเป็นเรื่องของเพื่อนกูเว้ย



อะ อย่างแรกเลยค่ะ มึงอย่าอ้างเพื่อนไอ้แก้วพูดบ้าง



นี่ก็ขัดกูจัง คือถ้าเพื่อนกูคนเตี้ยคนรู้จักของมันอะแม่งมาขอว่าให้แบบ ประมาณว่าอย่าไปเชื่อในสิ่งที่คนใกล้ตัวมากแบบมากๆเขาพูดอะไรแบบนี้อะ เป็นพวกมึง มึงว่ายังไงวะ



ผมพูดจบก็มองหน้าพวกมันเรียงคน ที่หันมาเพ่งสมาธิกับเรื่องที่ผมเล่า ไม่เว้นแม้แต่ชาที่ทำท่าตั้งใจฟังอยู่เช่นเดียวกันกับเพื่อนที่เหลือ



อันนี้พี่เก้า?”



ไอ้สัสภู เก็บไว้ในใจหมาๆมึงก็ได้ไหมหล่ะ



ไม่ใช่ดิวะ นี่มันเรื่องของเพื่อนกูไหมหล่ะผมปฏิเสธเสียงแข็ง



กูเห็นนะว่าพวกมึงเบะปาก แต่กูว่ากูเนียน กูไม่แคร์ครับ



อะไรเพื่อนก็เพื่อน ถ้ามองในมุมกูนะ กูว่าต้องมีอะไรปิดบังชัวร์อะไอ้แก้วพูดขึ้นมาก่อน และเจ้าตัวก็ว่าต่อ



นี่ถ้ายิ่งแบบเป็นแฟนมาพูดนะ กูขอบอกเลยว่าถ้าเป็นกู กูสืบยับแน่นอน



แต่กูว่ามันมองได้สองมุมนะหวานพูดขึ้นมาบ้างจากที่เจ้าตัวทำท่าครุ่นคิดอยู่นาน



กูว่าในมุมนึงอะมันเป็นอย่างที่แก้วว่าเลย แต่ถ้ามองอีกทางนะ ก็คือคนที่เขาอยากให้ระวังอะอาจจะแบบเชื่อถือไม่ได้ จนเขาอยากให้ระวังตัวไว้ก็ได้นะเว้ย



อือ กูว่าก็ไม่น่านะ ทำไมกูต้องระวังตัวด้วยวะผมพูดเบาๆเหมือนบ่นกับตัวเอง แต่ก็ไม่พ้นหูทิพย์ของเพื่อนรักเพื่อนตายที่นั่งอยู่ไม่ไกล



นั่นไง ไหนบอกไม่ใช่เรื่องตัวเอง หว่านเดี๋ยวนี้น้องผิงมีความลับหรอจ้ะ



สัสนี่ผมหันไปแหวใส่ไอ้ภูหลังจากที่มันทำเสียงเล็กเสียงน้อยแกล้งผม ไอ้ภูเนี่ยถึงมันจะมีข้อดีอย่างรักเพื่อน แต่ก็ไม่สามารถหักล้างข้อกวนส้นเท้าได้เลยจริงๆครับ ผมขอยืนยันไว้ตรงนี้



การสนทนาเล็กๆของพวกผมต้องจบลง เมื่อพี่ๆที่นัดพวกผมทั้งรุ่นมาเจอเผื่อทำกิจกรรมรับน้องตามปกติที่เคยทำอย่างเช่นช่วงแรกของการเปิดเทอมมหาลัยได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง 



จริงๆแล้วการเข้าร่วมกิจกรรมของคณะผมในช่วงเวลาตอนเย็นแบบนี้มันไม่มีการบังคับให้เข้าร่วมนะครับ แต่ผมและเพื่อนๆก็ยังเห็นว่าการเข้าร่วมกิจกรรมนั้นสนุกดีแถมพวกพี่ๆเขาก็ตั้งใจจัดงานขึ้นและน่ารักเป็นอย่างมาก ทำให้พวกผมก็ยังคงมาร่วมสนุกกับพวกพี่เขาอยู่ทุกครั้ง



เอาหล่ะค่ะเด็กๆ ไหนนั่งกันเรียบร้อยรึยังเอ่ยพี่พิธีกรหญิงคนดีคนเดิมเป็นผู้นำกอจกรรมในรอบนี้ คือถ้าทุกคนยังสามารถจำเหตุการณ์สุดขายหน้าที่ผมอยากจะลืมได้ทุกคนก็คงจะจำพี่คนนี้ได้นะครับ เพราะเธอคือพี่คนเดียวกันกับที่ให้ผมออกไปเล่นเกมแมงมุมยังไงหล่ะ



วันนี้นะคะเราจะมีกิจกรรมพิเศษสุดแบบที่หาชมที่ไหนได้ยากมากๆมาให้น้องๆได้ดูกันเนอะ ไหนๆใครตื่นเต้นอยากดูแล้วบ้างเอ่ย



เสียงเอ่ยตอบเจื้อยแจ้วว่าอยากดังออกมาจากเพื่อนๆร่วมรุ่นของผม รวมถึงผมด้วยที่เอ่ยตอบพี่เขากลับไปเพื่อไม่ให้เกิดจังหวะเดทแอร์แบบที่พี่พิธีกรหญิงคงไม่คาดหวังให้เกิดขึ้น



ดีมากค่ะเล็กๆน่ารักกันเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ถ้าอย่างนั้นพี่ขอฝากช่วงนี้ไว้กับพี่แอล ดาวคณะสุดสวยของเราและชมรมเล็ทแดนซ์ค่าาา




นั่นไง ถึงว่าตาขวากระตุกตั้งแต่เช้า




ผมทำหน้าเอือมนิดๆเพราะปัญหาในหัวยังไม่ทันจะจบก็ต้องมาเห็หน้าพี่แอลอีกครั้ง พี่แอลเดินนำหน้าพี่หลากหลายคนที่ผมไม่คุ้นหน้ามา เธอกวาดรอยยิ้มให้กับน้องๆที่นั่งกันอยู่ไปทั่วตามปกติทุกครั้งที่เธอมักจะทำ แต่สิ่งที่ดูจะผิดปกติไปนั่นคือเมื่อเธอมองมายังผม เธอกลับยิ้มกว้างขึ้นแล้วโบกมือทักผมซะอย่างนั้นจนเพื่อนๆรอบข้างถึงกับหันมามอง



แล้วคิดหรอครับว่าผมจะทำอะไรได้ ก็ต้องโบกมือกลับเจ๊แกหล่ะสิ่ หน้าแห้งไปหมดแล้วครับเนี่ย



ผมยิ้มฝืนๆให้กับคนรอบข้างแล้วโบกมือปฏิเสธว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและให้ทุกคนหันกลับไปมองยังด้านหน้าที่พี่แอลแบะพี่อีกหลายคนที่เดินเข้ามาพร้อมกันยืนประจำที่เรียบร้อย จากนั้นไม่นานเสียงทำนองเพลงก็ดังขึ้นและพวกพี่เขาก็เริ่มที่จะขยับตัว



มันน่าประหลาดใจมากครับสำหรับผม ถึงแม้ผมจะเคยเห็นคนเต้นมาหลากหลายครั้งจากหลากหลายช่องทาง แต่กลับพี่ๆกลุ่มนี้ท่าทางที่พวกพี่เขาเต้นมันเต็มไปด้วยพลัง เสน่ห์ และชวนให้คนที่มองหลงใหลอย่างมาก จนกระทั่งเพลงจบลงผมและเพื่อนๆหลายคนยังมองตาข้างอยู่หลายนาที จนมีเสียงปรบมือเรียกสติขึ้นมาทำให้รู้สึกตัวและปรบมือตาม



อือหือ คนอะไรสวยแล้วยังโคตรเก่ง นี่ผมจะเอาอะไรไปสู้เขาครับ



นั่นแหนะเด็กๆมองกันตาข้างเชียวนะคะ ทีพี่หน่ะพูดจนปากจะฉีกไม่เคยมองพี่กันบ้าง นี้น้อยใจนะคะเนี่ยพวกผมขำและส่งเสียงปลอบพี่พิธีกรกันในเชิงปลอบเล็กน้อย



อะค่ะๆ พอก่อน เรามาสนใจทางนี้กันดีกว่าค่ะ ไหนมันยังไงกันคะคุณแอล ถึงกับยกทัพกันมาสั่นหัวใจชาวเศรษฐศาสตร์กันแบบนี้



สวัสดีจ้าเด็กทุกคน พี่แอลนะ หลายๆคนน่าจะจำพี่ได้บ้างแล้วนะคะ พี่เคยมาทำฐานกิจกรรมกับพวกเราด้วยพี่แอลเว้นวรรคไปนิดหน่อยและส่งยิ้มหวานกวาดอีกรอบ



วันนี้นะคะพี่และเพื่อนๆจากชมรมเล็ทแดนซ์ มาโชว์และเชิญชวนน้องๆชาวเศรษฐศาสตร์กันค่ะ อาทิตย์หน้าก็จะถึงวันเลือกชมรมกันแล้วนะคะเด็กๆ พี่ก็อยากจะมาฝากชมรมของพวกพี่ไว้กับทุกคนด้วย แล้วมาเป็นครอบครัวของพวกเรากันนะคะ



โอโหๆ ได้ยินอย่างนี้แล้ว ปล่อยผ่านกันไม่ได้เลยนะคะน้องๆ ยังไงก็ตาม เด็กๆคะขอบคุณพี่ๆจากเล็ทแดนซ์กันหน่อยเร็ว



ขอบคุณคร้าบ/ค่า” 



พี่ๆจากชมรมเล็ทแดนซ์เดินออกไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกับพี่แอลที่ก่อนออกไปยังไม่วายกันมาขยิบตาแล้วยิ้มให้ผม ก่อนจะโบกมือลาภูที่เป็นน้องรหัสอีก




เท่าที่ดูผมก็รู้สึกว่าพี่แอลเป็นพี่ผู้หญิงที่น่ารักมากๆคนนึง ดูไม่มีพิษภัยอะไร แถมยังเป็นพี่คณะ แล้วก็ยังเป็นพี่รหัสไอ้ภู และที่สำคัญอย่างมากที่สุดพี่แอลยังเป็นแฟนของพี่เก้าด้วย แต่ทำไมกันนะพี่เก้าถึงต้องพูดแบบนั้นกับผม ผมคิดให้ตายก็คิดไม่ออกสักที



.


.


.


เห้อ คนหล่อเครียดนะครับแบบนี้





……………………………………………………………………………………………


มาต่อแล้วครับบ. เงื่อนงำเริ่มมาสู่ผิงหนักขึ้นนน







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #283 filmfilm12123 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:50
    เอ๊ะ ยังไงเนี่ย
    #283
    1
  2. #282 ZiRbuT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 11:06
    ยากจัง ใครชอบใครบ้าง ต้องรอดูไปยาวๆ
    #282
    1
  3. #280 mothergod (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:15
    แอลอาจชอบผิง?
    #280
    1