แพ้คุณ (BL)

ตอนที่ 13 : แพ้ครั้งที่ 10 แพ้การกระทำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    18 ส.ค. 62

Pie Part


สำหรับคุณ การนอกกาย กับการนอกใจ ผมไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่ามันเป็นเรื่องเดียวกันหรือไม่ แต่สำหรับผม ผมยืนยันได้เต็มปากว่ามันไม่ใช่เรื่องเดียวกันอย่างแน่นอน



คนที่อยู่ในใจของผม มีเพียงคนๆเดียวซึ่งก็คือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของผม และผมไม่เคยเห็นเขาเป็นที่ระบายอารมณ์หรือความรู้สึกใดเลย ซึ่งรวมถึงความใคร่ก็เช่นกัน ผมคิดว่าการมีอะไรๆกัน ผมหมายถึง กอด จูบ ลูบ คลำ หรือรวมไปถึงเพศสัมพันธ์ก็เถอะ มันไม่ใช่เครื่องการันตีของความรู้สึกรักเลย แต่ในทางกลับกัน การรักกันอาจนำไปสู่เรื่องพวกนี้ได้ เช่น คุณสามารถมีเพศสัมพันธ์กับคนสักคนที่คุณเจอที่ร้านเหล้าได้ โดยที่คุณไม่ต้องรัก พอจะเข้าใจผมไหมครับ



อืม ผมว่าหลายๆคนคงเข้าใจนะ รวมถึงแฟนผมด้วย เขาก็คงเข้าใจ



ผมไม่ปฏิเสธเลยสักนิดว่าผมคิดแบบนี้มาตลอด จนกระทั่งวันนี้ วินาทีนี้ ที่ระเบียงห้องของน้องโง่ๆคนนึงของผม ผมกลับตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า ผมคิดน้อยเกินไป เป็นผมเองที่คิดน้อยมากจนเกินไป



 ผมคิดว่าแค่ผมไม่นอกใจชา ไม่ปันใจให้คนอื่นมันก็พอแล้ว แต่มันไม่ใช่เลย มีคนเคยบอกกับผมว่าการกระทำทุกๆการกระทำ ย่อมส่งผลให้เกิดอะไรบางอย่างเสมอ เมื่อตัดสินใจที่จะทำอะไรสักอย่างแล้ว เมื่อนั้นก็ต้องยอมรับผมของการกระทำให้ได้



ใช่ครับ ตอนนี้ผลของการกระทำมันกำลังสนองกลับมาที่ผม


แต่ผมไม่สามารถทำใจก้มหน้ารับมันไว้ได้




ผมมันคงเป็นคนที่เลวทรามมากสำหรับใครหลายๆคน และผมก็เป็นคนที่ทำร้ายคนที่ผมรักโดยที่ผมไม่คิดอะไรสักอย่าง แต่ผมไม่สามารถทำใจปล่อยชาไปได้จริงๆ ไม่มีวัน



ผมเงยหน้าขึ้นมองคนที่จ้องผมด้วยแววตาไม่เข้าใจ ดวงตาใสๆที่สั่นน้อยๆคลอด้วยน้ำตาที่เจ้าตัวพยายามจะกลั้นเอาไว้ให้ถึงที่สุด เป็นภาพที่มันทำให้ผมเจ็บปวดเหลือเกิน เกินกว่าที่จะโทษใครได้ เพราะความผิดทั้งหมด มันคงเป็นผมเองที่เป็นคนก่อขึ้นมา ผมอ้าปากพูดต่อจากที่ผมค้างไว้ แต่เสียงที่เปร่งออกมากลับแหบแห้งจนแม้แต่ตัวของผมเองยังตกใจ



ถ้าชาถ้าพูดกับพี่ มันจะไม่เป็นแบบนี้



เขาเม้มปากหลังจากได้ยินสิ่งที่ผมพูดต่อ และทำหน้าผิดหวังเหมือนกับว่าสิ่งที่ผมพูดนั้นมันไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย ผมพยายามข่มอารมณ์ของตัวเองที่อยากจะพุ่งเข้าไปจับไหล่คนตรงหน้าแล้วเขย่าแรงๆ ให้ตะโกนด่าปมออกมาสักที ว่าผมมันโง่ ผมมันพูดแต่สิ่งไร้สาระที่เขาไม่สามารถยอมรับได้ แต่ผมก็ไม่สามารถทำให้สถานการณ์มันเลวร้ายลงไปกว่านี้ได้



ถ้าชาบอกพี่ มันจะได้อะไรขึ้นมา



ได้สิว้ะ ยังไงมันก็ต้องได้อยู่แล้ว



พี่ก็จะได้เลิกมั่ว เลิกยุ่งกับทุกคน พอใจยังผมหงุดหงิดนิดหน่อยที่เขาพูดแบบนี้ ชาพูดเหมือนว่าผมไม่สามารถพัฒนาอะไรได้เลย และไม่อยากจะรักษาความสัมพันธ์ที่มีกับเขาไว้




ชาส่ายหน้ากับคำตอบของผม ผมไม่อยากยอมรับว่าผมกำลังกลัวปฏิกิริยา การกระทำ ทุกๆอย่างที่เขาแสดงออกมา แววตาที่สะท้อนออกมา ภาพของผมที่อยู่ในแววตาของเขามันทำให้ผมเห็นตัวเองที่อยู่ในนั้น แต่มันกลับไม่ทำให้ผมเห็นตัวผมที่เคยอยู่ในใจของเขาเลย



ความหมายของการบอกกับการไม่บอกมันต่างกันนะพี่



ชา พี่ไม่ต้องการปรัชญาตอนนี้หว่ะผมเอายด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดอีกครั้ง ผมไม่มีอารมณ์มาฟัง หรือเถียงนิยาม ความหมายอะไรกับเขาให้ปวดหัวตอนนี้หรอก แต่ชาก็ยังคงพูดต่อ



การบอกกับการไม่บอกมันต่างกันจริงๆนะ พี่รู้จักเรื่องของความคาดหวังรึเปล่า หึ ไม่รู้สินะ แต่ชารู้จักมันดีเลยแหละ




ชาแค้นเสียงขึ้นจมูกนิดหน่อยระหว่างพูดราวกับว่าต้องการดูถูกผม แต่ประโยคต่อไปเขากลับเหมือนดูถูกตัวเองมากกว่า ชายังคงพูดต่อเหมือนกับคนพูดน้อยคนนึงที่ใช้น้ำเสียงเบาๆพูดอยู่ในลำคอตลอดเวลาแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ผมได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำที่รอดออดมาด้วยน้ำเสียงเบาๆของเจ้าตัวที่ติดจะสั่นอยู่นิดๆ




ผมหน่ะ อยู่กับความคาดหวังมาตลอด มาจนชินแล้วแหละ ถ้าในมุมมองของคนแบบพี่ อย่างผมก็คงเป็นแค่พวกเพ้อฝันลมๆแล้งๆ แบบที่พี่ชอบว่าผมมาตลอดนั่นแหละ แต่ผมก็ชอบนะ ชอบที่จะอยู่กับลม กับแล้ง กับทุกสิ่งที่มันลอยอยู่ในอากาศ ถ้าการรับรู้ความจริงมันทำให้ผมต้องเจอว่า อะไรเป็นอะไร



มันไม่เห็นแก่ตัวหรอวะ ถ้าคาดหวังแล้วผิดหวังกับตัวเอง โดยที่แม่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคาดหวังอะไร



ผมพูดขัดเขา แต่เจ้าตัวกลับมองผมนิ่งๆแบบเดิม รอยยิ้มฝืนๆปรากฏขึ้นบนริมฝีปากแห้งผาก ผมโคตรหงุดหงิดเลยที่เขาเป็นแบบนี้



พี่คิดว่าความคาดหวังมีค่าตอนไหนหล่ะ



ชาพี่ว่าพอเหอะหว่ะ พี่บอกแล้วไงพี่ไม่มีอารมณ์มาเถียงเรื่องบ้าอะไรแบบนี้ เราดีกันเถอะนะ ชาอยากให้พี่ทำอะไรก็บอกพี่ดิ พี่พร้อมทำให้ชาทุกอย่าง



ในหัวของผม ผมแค่ต้องการคำตอบว่าผมจะต้องทำยังไงเผื่อให้ผมยังมีเขาอยู่ในชีวิตต่อไปได้ การสูญเสียชาไม่ใช่เรื่องที่ผมคาดหวังไว้ว่าจะเกิดขึ้น ระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมามันก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่า ผมโหยหาน้องมันมากแค่ไหน



ผมบอกไม่ได้



อะไรคือบอกไม่ได้ ชาก็แค่บอกมาว่าพี่ต้องทำยังไง



ชายืนขึ้น เขาเลิกนั่งจ้องหน้าคุยกับผมแล้ว แต่หันไปเกาะระเบียงและยื่นหน้าออกไปสูดอากาศรับลมยามกลางคืนแทน ลมเย็นๆที่พัดผ่านอาจทำให้เจ้าตัวรู้สึกผ่อนคลายขึ้นได้บ้าง และอาจทำให้ชาที่เป็นเด็กดีของผมมาตลอดยอมกลับมาหาผมง่ายขึ้นด้วย 



ตั้งแต่ผมเกิดมา ไม่สิผมคงพูดขนาดนั้นไม่ได้ แต่ตั้งแต่ผมเจอกับใครหลายต่อหลายคนมาในชีวิตรักของผม ผมไม่เคยเจอใครที่ดีเท่าชามาก่อน คนที่เข้าอกเข้าใจ คนที่พร้อมร่วยเหลือผมและทุกคน ชาเป็นคนชอบช่วยเหลือคนมาก และก็มีคนเข้ามาหาน้องเยอะมาก จนผมเองก็หึงเขาไปหลายครั้ง ทั้งๆที่ในใจลึกๆก็รู้ว่าเจ้าตัวไม่เคยทำอะไรเกินเลยกับใคร



พี่พายครับคนตัวเล็กพูดแต่ยังคงไม่หันกลับมามองหน้าผม น้ำเสียงของเจ้าตัวยังสั่นเหมือนที่คุยกันมาตลอด แต่ดูเหมือนเด็กน้อยที่พูดน้อยของเขาจะกลับไปเป็นคนพูดน้อยอีกครั้งแล้ว เพราะดูเหมือนชายะควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้นหลังจากได้สูดอากาศ



ครับ ชา



ให้ชาเป็นคนๆนึงที่เดินผ่านมา แล้วเดินผ่านไปได้ไหม



ไม่มีทาง ไม่มีทางแน่นอน ชาไม่เหมือ……”



พี่ ชาอยู่ต่อไปไม่ได้หรอก ชาทนไม่ไหว



แต่พี่เปลี่ยนได้ไง เชื่อพี่ได้ปะ ชาไม่ต้องทนอะไรเลยผมพูดกับเขา ที่ยังไม่ยอมหันกลับมามองหน้าผม ผมลุกขึ้นมาจ้องแผ่นหลังเล็กๆนั่นไม่วางตา



ชารักพี่ที่พี่เป็นตัวเองนะ



พี่ก็รักชาไง พี่ไม่ได้รักใครเลยผมพูดกับเขาแบบแน่วแน่ เพื่อหวังให้น้ำเสียงที่ส่งไปจะรั้งให้เขาหันกลับมามองแววตาจริงจังของผมบ้าง



ชาอยู่กับพี่ที่ฝืนความเป็นตัวเองไม่ได้หรอก



แล้วชารู้ได้ไงวะ ว่าพี่ฝืน



หลังเล็กๆสั่นน้อยๆ และเจ้าของๆมันก็ค่อยๆหันหน้ากลับมาเผชิญผมอีกครั้ง น้ำตาที่เคยแห้งไปแล้วของเจ้าตัว ไหลออกมาอีกครั้ง มือเล็กๆของเขายื่นมากุมมือผมที่เต็มไปด้วยแผลจากการระบายโทสะของตัวเองไว้ ผมรีบใช้มืออีกข้างยกขึ้นมาประคองมือเขาไว้อย่างหวงแหน



ชา พี่ขอโอกาสริมฝีปากของคนตรงหน้าเม้มแน่น แต่ผมก็ยังจ้องเผื่อรอคำตอบของเขา



ผมที่เคยว่าเขามาตลอดว่าอยู่กับเรื่องเพ้อเจ้อ ฟุ้งๆ ตลอดเวลา



พี่



เขาที่เอาแต่อ่านหนังสือนู่นนี่ ที่ผมไม่เคยคิดแม้แต่จะเดินเฉียดเข้าไปอ่าน



ชาจะบอกว่า


แต่ผมไม่ผิดใช่ไหมถ้าผมจะขอสักวินาที ที่ผมจะลองทำตัวแบบเขา ลองให้ความหวังกับตัวเองดูบ้าง



พี่ไปทำแผลของพี่นะครับ



ชากำมือผมแน่นขึ้นแล้ว มันหมายความว่าเขาหายโกรธผมแล้วใช่ไหมวะ



ชาก็จะไปทำแผลของชาเหมือนกัน



แผล ชามีแผลด้วยหรอ ตรงไหน ตอนไหนกัน ทำไมผมไม่เห็นจะรู้



เราเลิกกันเถอะ



…”ไม่



เสียงของผมที่เปร่งออกมากลับไม่ไวเท่าชาที่ผละออกจากผม เขายิ้มให้ผมแต่ในขณะเดียวกันน้ำตาของเขากลับยังคงไหลไม่หยุด มือเล็กๆที่กุมกับมือของผมไว้ ยกขึ้นมาปาดขอบตาของผม



น้ำตาหรอ ไม่ใช่หรอก ผมไม่เคยร้องไห้มานานแล้ว



ดูแลตัวเองนะพี่



ชา ไม่ ชาพี่ไม่ให้ไป ชา ไม่เอาแบบนี้



แต่เขาไม่คิดแม้แต่จะฟังผมอีกแล้ว เขาเปิดประตูและเดินจากผมไป ในขณะที่ผมไม่เหลือแม้แต่แรงที่จะเอิ้อมมือไปคว้าเขาเอาไว้ คำที่ผมกลัวที่สุด คำที่วันนี้ผมไม่อยากได้ยินที่สุดกลับก้องอยู่ในหัวของผมหลังจากมีนหลุดออกมาจากปากคนตัวเล็ก คำที่ผมพยายามทุกวิถีทางห้ามไม่ให้มันหลุดออกมา แต่สุดท้ายความพยายามนั้นก็สูญเปล่า



มันเกิดขึ้นจริงแล้ว



คนแบบผม ไม่เหมาะกับความหวังโง่เง่านี่เลย



ผมต่อยกำแพงข้างๆเผื่อระบายสิ่งที่อัดอั้นลงไป ต่อยแบบนั้นซ้ำๆ ย้ำๆแต่ความรู้สึกที่อัดอยู่ข้างในกลับไม่ลดลงไปสักนิดเดียว



เห้ย เฮีย ไอ้เหี้ยเฮียมองผิง มองผิงเฮีย เลือดเต็มกำแพงแล้ว เฮียพอ!!!!”



ในหัวของผม มันมีแค่ประโยคนั้น วนอยู่แบบนั้น



เราเลิกกันเถอะ



นอกกายกับนอกใจ ใช่มันคนละเรื่องเลย แต่คนแบบผมก็น่าจะฉลาดพอที่จะรู้ว่าผมไม่สามารถรักษาคนในใจให้อยู่ข้างกายได้ ถ้าผมมีเรื่องนอกกายแบบนี้




…………………………………………………………………………………

ขอโทษครับ ขอโทษทุกคนที่ปล่อยให้รอเป็นปี ผมไม่มีข้อแก้ตัวอะไรทั้งสิ้น แต่ผมจะกลับมาอัพให้จบแล้วนะครับ ขอโทษครับผม ฮือ ทุกคนสามารถเริ่มจากการด่าผมก่อนไปด่าเฮียพายได้นะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

309 ความคิดเห็น

  1. #308 KeyTeen Labkop (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 18:18
    น้ำตานองเลยค้าบบบ
    #308
    0
  2. #297 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:33
    สงสารน้องชา
    #297
    0
  3. #294 。ikz♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 19:38
    เอาเรื่องผิงเถอะ ผิงยังดูมีเหตุผลกว่าอีกอ่ะ
    #294
    0
  4. #279 eye-water maker (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 07:31
    เย้้้้้้้้้้้้้้้้้้้มาแล้วว
    #279
    1
  5. #278 Ketsara Sutpasoed (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 18:16
    กลับมาแล้ววววว เย้
    #278
    1
  6. #277 Taryhyl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 13:39
    -ต้าวไรเตอร์!
    #277
    1
  7. #276 sweety242 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 10:48
    รอจ้าา
    #276
    1
  8. #275 filmfilm12123 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 07:08
    ยังติดตามอยู่นะค้าาาา
    #275
    1
  9. #274 Light.Pantone (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:20
    แงงงง สารภาพว่าแว้บแรกเราแอบลืมไปแล้วนิดนึง กลับไปย้อนอ่านถึงอ๋อ น้องชานี่เอง ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งเรื่องนี้น้าาา
    #274
    1
  10. #273 -*BennY*- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:12
    กลับมาแล้ววววว รอๆๆๆ นะคะ
    #273
    1
  11. #272 Jirat Injan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:09
    สิ่งที่สื่อออกมาคือมันทำให้เราสัมผัสอ่ะ//ไรท์แต่งดีมากกกกกก//รออยู่น้าค้าไรท์
    #272
    1
  12. #271 +LittleP+ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:04
    ฮือออ ดีใจที่ไรท์กลับมา
    #271
    1
  13. #270 ZiRbuT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:14

    อมกกกก
    กลับมาแล้วว
    #270
    1
  14. #269 Supatra Puengkerd (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:57
    เย่ๆ ไรท์กลับมาแล้ว ดีใจมากๆๆๆๆเลย
    เราไม่ด่าไรท์หรอก ✌🏻
    #269
    1
  15. #267 SoSo-ss (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:33
    ขอบคุณที่กลับมา
    #267
    1
    • #267-1 snowday(จากตอนที่ 13)
      18 สิงหาคม 2562 / 21:40
      ขอโทษกับเวลาที่ให้รอนะครับ จากใจจริงงๆ
      #267-1
  16. #265 saranya2324542 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:26
    คุณกลับมาแล้ว เราดีใจจัง:) รอคุณอยู่นะคะ
    #265
    2
    • #265-1 snowday(จากตอนที่ 13)
      18 สิงหาคม 2562 / 21:27
      เราขอโทษนะ เรากลับมาจริงๆแล้ว ขอโทษที่ทิ้งไปนะ
      #265-1