----FAN FIC K PROJECT-----(Fushimi x Yata)

ตอนที่ 4 : The Problem from Broken Glasses (II)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    30 ธ.ค. 55

 

The Problem from Broken Glasses (II)

 

Fushimi Saruhiko x Yata Misaki

(From K Project)

 

Warning !!! : ฟิคนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชายท่านใดที่หลงผิดเข้ามาหรือไม่รู้จักศัพท์คำนี้ก็กรุณากดปิดนะคะ เหตุการณ์ในเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติตามจินตนาการของผู้แต่งไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักของเรื่อง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ

 

 

 

ความจริงระยะทางจากบ้านของฟุชิมิถึงหอสมุดของเมืองไม่ได้อยู่ห่างกันมากนักพวกเขาจึงตัดสินใจเดินไปกันแต่ขณะที่เดินอยู่ยาตะพบว่าฟุชิมิหยุดชะงักบ่อยมากและมีอยู่ครั้งหนึ่งฟุชิมิเกือบเดินชนคนที่สวนทางกันด้วยซ้ำ

 

ยาตะพึ่งจะรู้ตอนนี้เองว่าอีกฝ่ายสายตาแย่ขนาดไหน

 

ฟุชิมิบ่นพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์ตั้งแต่ก้าวออกจากบ้านและยิ่งมากขึ้นเมื่อพวกเขาเริ่มเดินเข้าตัวเมืองแต่สาเหตุส่วนหนึ่ง หรืออาจเป็นสาเหตุหลักจริงๆที่ฟุชิมิหงุดหงิดก็คือ…

 

“นั่นไงคนนั้นแหละหน้าตาดีมากเลยใช่ไหม” เด็กสาวอายุ 15-16 คนหนึ่งทักขึ้นพลางชี้มาที่ฟุชิมิ

 

“ใช่ๆแต่คนข้างๆก็น่ารักนะ ” อีกคนว่า

 

“ผู้ชายหรือเปล่า?” นั่นหมายถึงใครน่ะ

 

“ผู้ชายสิ เธอเห็นชุดเขาไหม” เธอคงหมายถึงชุดนักเรียนที่พวกเขาใส่อยู่

 

นั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่ยาตะได้ยินเขาไม่แปลกใจเพราะฟุชิมิมีหน้าตาที่..เอ่อ…ดึงดูดพวกผู้หญิงจริงๆนั่นแหละ ไม่อยากที่จะยอมรับ(เป็นครั้งที่สอง)นักแต่ว่าวันนี้ฟุชิมิที่ไม่ใส่แว่นสามารถดึงดูดสายตาของพวกผู้หญิงได้มากกว่าปกติเสียอีก

 

แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเด็กสาวคนหนึ่งชนฟุชิมิเข้า ยาตะมองอย่างหวาดๆหวังว่าฟุชิมิจะไม่หักคอเธอหรอกนะ

 

เด็กสาวคนที่ชนเหมือนจะไม่รู้ชะตากรรมของตนจึงได้เอ่ยปากขอโทษและอยากจะไถ่โทษด้วยการพาไปเลี้ยงขนม (ว่าแต่การที่ผู้ชายเผลอไปชนผู้หญิงบนทางเท้าเข้าเนี่ยผู้หญิงจะต้องเลี้ยงขนมไถ่โทษด้วยเหรอ) เธอบอกว่ารู้จักร้านเค้กอร่อยๆ

 

“ขอโทษทีนะแต่พวกเรากำลังยุ่งอยู่” ยาตะพูด

 

“ อย่าพูดอย่างนั้นสิ เค้กร้านนี้อร่อยมากนะ ฉันเลี้ยงก็ได้ ” เด็กสาวยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ยาตะหน้าแดง เขาถอยออกโดยสัญชาตญาณ

 

“ เค้กอร่อยมากเหรอ”

 

“ใช่ๆ อร่อยมากเลยมีทั้งเค้กช็อคโกแล็ต เค้กกาแฟ เค้กกล้วย เค้กวนิลา เค้กนมสด เค้กแปลกๆอย่างเค้กแครอทก็มีนะ” เด็กสาวรีบเสริมเมื่อเห็นว่ายาตะมีท่าทีสนใจ

 

“เค้กแครอท ? ” ยาตะทวนคำแล้วยื่นหน้ามาอย่างสนใจ

 

“ ใช่ๆอร่อยมากนะแล้วก็ไม่มีกลิ่นของผักเลย”

 

“งั้น…อ๊ะ!” ยาตะและเด็กสาวชะงักเมื่อฟุชิมิเอาตัวมาบังเขาไว้ “ ซารุ…” ยาตะเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ

 

“ โทษทีแต่เรามีธุระ” ฟุชิมิว่าเสียงเย็นสีหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆแต่เด็กสาวยังไม่ยอมแพ้ “ น่าแค่แป๊บเดียวก็ได้ ”

 

ฟุชิมิเงียบ เงียบจนน่ากลัว ยาตะเหลือบมองแต่เขามองไม่เห็นสีหน้าจริงๆเพราะผมลงมาปิด

 

หมับ!

 

ยาตะสะดุ้งเมื่อจู่ๆฟุชิมิก็โอบไหล่เขาไว้แถมยังดึงเข้าไปใกล้อีกต่างหาก “เอ่อ…ซารุ ”

 

“ ไม่ได้หรอกครับผมกับแฟนมีธุระ”

 

“หา!!!” ยาตะอุทานเสียงดังลั่นกลบเสียงร้องตกใจของเด็กสาว ฟุชิมิจูงมือลากเขาออกมาก่อนที่เธอจะตั้งสติได้เมื่อเดินห่างออกมาแล้วยาตะก็ได้สติ

 

“ เฮ้! ซารุปล่อยฉัน” เขาดึงพยายามดึงมือกลับแต่อีกฝ่ายจับไว้แน่นแต่ฟุชิมิก็ยอมหยุดเดินแล้วหันกลับมาเผชิญหน้า

 

“ว่าไง”

 

“ว่าไงอะไร”

 

“ อะไร! นายรู้ตัวไหมว่าพูดอะไร” ว่าพร้อมใช้มืออีกข้างกระชากคอเสื้อฟุชิมิ

 

“ อะไรล่ะ เรื่องธุระเหรอ …”

 

“ ไม่ใช่ไอ้ลิงโง่ ! เรื่องแฟน ! ” ยาตะเขย่าคอเสื้ออีกฝ่ายอย่างแรงจนหัวโยกไปมาแต่ฟุชิมิยังยิ้ม

 

“ ไม่เห็นเป็นไรนี่ ยังไงอนาคตก็ได้เป็นอยู่แล้วจริงไหม มิ-ซา-กิ จัง ” ยาตะยิ่งกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายใจจริงอยากจะต่อยหน้ากวนประสาทนั่นด้วยซ้ำแต่มืออีกข้างน่ะ…

 

“ ปล่อยมือฉันได้แล้ว ”

 

“ ความจริงเราน่าจะอยู่ตรงนั้นอีกแป๊บนะ” จู่ๆฟุชิมิก็เปลี่ยนเรื่องทำให้ยาตะปรับอารมณ์ตามไม่ทัน “ทำไมนายจะไปกับสองสาวตามคำเชิญหรือไง ”

 

“เปล่า…ฉันคิดว่าน่าจะได้ต่อยเธอสักหมัด ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญจริง” แต่ประโยคต่อมานี่สิ … ยาตะเสียวสันหลังวาบ เขารู้ว่าอีกฝ่ายพูดจริงทำจริงแม้น้ำเสียงจะดูเหมือนล้อเล่นก็เถอะ

 

“ ฉันว่าเราไปกันเถอะไม่งั้นจะดึกซะก่อน ” ยาตะเปลี่ยนเรื่องบ้างพลางออกเดินแต่แล้วก็ชะงักเพราะมือของฟุชิมิที่ดึงเอาไว้

 

“ นายควรพาฉันไปอย่างนี้ฉันจะได้ไม่เผลอเดินออกไปให้ใครชนอีก ” เขาฟังผิดหรือเปล่าเหมือนได้ยินซารุบอกว่าเดินออกไปให้ใครชน

 

“ นายเป็นเด็กเหรอไงแล้วก็นะการที่ผู้ชายสองคนมันจับมือเดินกันกลางเมืองนี่มันดูพิลึกออก ” ยาตะว่าพลางสะบัดมือแต่มือของเจ้าลิงกลับเกาะหนึบเหมือนตุ๊กแกเลย

 

“ นายก็ไม่ต้องสนใจรีบเดินไปได้แล้วเดี๋ยวหอสมุดปิดนะ ”

 

“ งั้นก็ปล่อยมือฉันเซ่ ” ยาตะยังไม่ยอมแพ้ “ แล้วจับเสื้อแทนก็ได้”

 

“ จับเสื้อ ? พิลึกกว่าจับมืออีก ”

 

“ ยังไง ?”

 

“ช่างเถอะ รีบเดินเร็วเข้าๆอีกชั่วโมงหอสมุดก็ปิดแล้วนะ ”

 

ฟุชิมิดันหลังยาตะให้เดินแม้จะขัดขืนแต่ร่างเล็กก็ไม่สามารถขัดร่างสูงกว่าได้อยู่ดีจึงต้องออกเดินต่อ

………………….

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

469 ความคิดเห็น

  1. #414 Killer_shadow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 20:57
    ไม่แปลกที่จะถอยห่างนะ
    #414
    0
  2. #366 I_am_Hana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 16:44
    ฟินนนนนน
    เปนแฟนกัน ซารุน่ารัดอ่าแอบโรแมนติกนิดๆๆๆ
    #366
    0
  3. #254 •loส x boys• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:33
    แฟน..อนาคต อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกส์//ฟินตาย(?)
    #254
    0
  4. #110 HoodRed*USUK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2556 / 15:48
    น่ารัก
    #110
    0
  5. #101 ` แดนเจอรัส(?)เกิร์ล:) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2556 / 12:06
    น่ารักอ่า//นอนฟินตาย
    #101
    0
  6. #77 KanataAkito (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 18:59
    น่ารัก //นอนตาย
    #77
    0
  7. #43 $aBA★SaMA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 21:14
    น่าร้าก>////<
    #43
    0
  8. #32 Zepryrus (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 23:34
    อร๊ายยยยๆ น่ารักที่สุดเลย 555+
    มิซากิยังจะมัวอยากกินเค้กอีกหน๊อ =..=
    #32
    0
  9. #16 Priecia (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 17:27
    อร๊ายยย~ รักคู่นี้มากมาย~ ><
    #16
    0
  10. #14 FUNAMI-SAN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 08:35
    น่ารักอ่ะ! แน่ะๆ,หวงยาตะด้วยอ่ะ! >///
    #14
    0