----FAN FIC K PROJECT-----(Fushimi x Yata)

ตอนที่ 3 : The Problem from Broken Glasses (I)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    30 ธ.ค. 55

 

 

 

 

 

 

ก่อนอื่นต้องขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์จากทุกเรื่องนะคะ(รวมเชอร์ล็อคกับAPHด้วย) ^^

ช่วงนี้ว่างและพล็อตก็เยอะมากมายเลยต้องรีบเขียนก่อนเพราะเดาได้เลยว่าหลังปีใหม่คงหายไปอีกนาน

 

ช่วงนี้บ้าคู่นี้เพราะฉะนั้นขอลุยเรื่องนี้ก่อน

 

 
 
The Problem from Broken Glasses (I)

 

Fushimi Saruhiko x Yata Misaki

(From K Project)

 

Warning !!! : ฟิคนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชายท่านใดที่หลงผิดเข้ามาหรือไม่รู้จักศัพท์คำนี้ก็กรุณากดปิดนะคะ เหตุการณ์ในเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติตามจินตนาการของผู้แต่งไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักของเรื่อง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ

 

 

 

กร๊อบ!

 

เสียงบางอย่างแตกหักดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องของยาตะ มิซากิดังขึ้น

“ ซวยแล้ว! ” ยาตะว่าพลางหยิบต้นเหตุของเสียงที่อยู่ใต้เท้าเขาขึ้นมา มันคือแว่นตาที่สภาพเละละเอียด เมื่อกี้เขาตั้งใจจะหยิบหนังสือการ์ตูนบนชั้นแต่มันสูงเกิน ใช่! มันสูงเกินเขา ดังนั้นเขาเลยต้องเขย่งแค่ไม่พอเขาเลยทั้งเขย่งทั้งกระโดดจนได้หนังสือเล่มที่ต้องการแต่ว่าเขาไม่ได้สังเกตสักนิดว่าจะมีแว่นตาหล่นมาด้วยและตอนนี้มันก็เละคาเท้าเขาเลย

 

ความจริงถ้ามันเป็นแว่นตาทั่วไปเขาก็คงจะไม่ต้องร้องขนาดนี้แต่นี่ ! ไม่ใช่แว่นตาธรรมดา! มันเป็นแว่นตาของฟุชิมิ ซารุฮิโกะ

 

ความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัวทันที เขาต้องรีบกำจัดหลักฐานเดี๋ยวนี้ก่อนที่เจ้าลิงบ้าจะ…

 

“ ดูเหมือนจะมีคนบางคนแถวนี้พยายามจะปกปิดความผิดนะ ”

 

เฮือก!!!

 

เสียงเย็นๆดังขึ้นด้านหลังทำให้มิซากิสะดุ้งสุดตัว เขารู้สึกเหมือนเลือดในกายเย็นเฉียบเมื่อเขาหันกลับไปเจ้าลิงบ้ากำลังยืนอยู่ตรงประตูห้องหนังสือ

 

“ หลังเลิกเรียนนายบอกว่าจะมาเอาหนังสือ” ฟุชิมิว่าขณะเดินเข้ามาในห้อง “แต่ไม่ได้บอกว่าจะมาทำแว่นตาฉันพังนะ”

 

“เฮ้ๆ อย่าเรียกชื่อต้นเซ่ แล้วฉันก็ไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติ…เฮ้!”

 

โครม !

 

ยาตะยังพูดไม่ทันจบดีเขาก็ถูกฟุชิมิชนเข้าเต็มๆจนล้มไปกองที่พื้น แถมสภาพในตอนนี้คือเขากำลังอยู่ใต้ร่างของเจ้าลิงบ้าเสียด้วย

 

 

“เฮ้ๆๆๆๆ!!! ออกไปนะ !” ยาตะโวยวายทั้งใบหน้าแดงก่ำ

 

“ อา- โทษทีพอไม่มีแว่นแล้วฉันมองไม่ค่อยชัดแล้วก็กะระยะอะไรไม่ค่อยถูกด้วย” ฟุชิมิว่าแล้วเงยหน้าขึ้นแต่ในสภาพนี้เมื่อฟุชิมิเงยหน้ามันกลายเป็นว่าใบหน้าของเขากับมิซากิห่างกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

 

นี่เป็นครั้งแรกของยาตะที่ได้เห็นใบหน้าของฟุชิมิชัดๆอย่างนี้ซ้ำยังเป็นใบหน้าที่ไม่ได้ใส่แว่นอีกต่างหาก ไม่อยากจะยอมรับแต่ว่าเดิมใบหน้าของเจ้าลิงบ้าก็ดูดีอยู่แล้วแต่พอไม่ได้ใส่แว่นกลับยิ่งดูดีมากขึ้นอีก นั่นทำให้หน้าเขาแดงมากขึ้นอีก

 

ฟุชิมิสังเกตเห็นใบหน้าของยาตะได้อย่างชัดเจนในระยะใกล้อย่างนี้ เขายิ้มแล้วก้มลงมากขึ้นจนริมฝีปากแทบจะแนบชิดกับริมฝีปากอีกฝ่าย เขาหลุดขำเมื่อเห็นมิซากิพยายามจะหดคอหนีตามสัญชาตญาณ

 

“นี่มิซากิ…” เขากระซิบ “ นายน่ะ………..สูงแค่นี้เองเหรอ”

 

พลั่ก! โครม!

 

ยาตะผลักร่างบนตัวออกอย่างแรงอีกฝ่ายที่ไม่ทันตั้งตัวจึงล้มไปกองข้างๆแต่เจ้าลิงบ้านั่นไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรสักนิดตรงข้ามหัวเราะออกมาเสียงดังอีกต่างหาก

 

“ 7 เซน”

 

“อะไร?”

 

“ส่วนสูงของฉันตั้งแล้วลบด้วยส่วนสูงของนายไง” ยาตะทำหน้างุนงง ฟุชิมิขำเบาๆแลดูเหมือนเยาะยังไงไม่รู้ขณะที่ยาตะยังนั่งคิดถึงความหมายอยู่ฟุชิมิก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้อง

 

ผ่านไปพักหนึ่ง “ ส่วนสูงฉันตั้งลบด้วยส่วนสูง…เฮ้!” ในที่สุดยาตะก็คิดออก

 

“ แก๊---เจ้าลิงบ้า แกหลอกด่าว่าฉันเตี้ยนี่ “ ว่าแล้วก็วิ่งตามออกไป เขาเดินตามหาเจ้าลิงนั่นทั่วบ้านจนในที่สุดก็เจออีกฝ่ายที่ห้องนอน ตอนนั้นฟุชิมิกำลังก้มๆเงยๆทำอะไรสักอย่างอยู่ เมื่อเขาเข้าไปใกล้จึงได้เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังพยายามจะอ่านชื่อปกหนังสืออยู่

 

“ทำอะไรน่ะ” เขาทัก

 

“มาพอดีเลย ช่วยฉันหน่อยฉันกำลังหาหนังสือที่จะทำรายงานอยู่แต่ว่ามองไม่ค่อยเห็นเพราะใครบางคนทำแว่นแตกไปแล้ว”

 

ยาตะรู้สึกหงุดหงิดกับการเน้นคำนั้นแต่ก็รู้สึกผิดเช่นกันดังนั้นเขาจึงยอมลืมความขัดแย้งเมื่อกี้แล้วเขาไปช่วยหาหนังสือให้อีกฝ่าย

 

หนังสือที่อยู่บนเตียงของฟุชิมิมีแต่หนังสือยากๆที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ เขาแอบเหลือบไปเห็นหนังสือตำราแพทย์ด้วยซ้ำแต่ไม่ว่าเขาจะลื้อหายังไงหนังสือที่อีกฝ่ายต้องการก็ไม่โผล่มาสักที ฟุชิมิทำท่านึกพลางกลอกตาไปมาก่อนจะบอกออกมาว่า “ งั้นฉันคงคืนมันให้ห้องสมุดไปแล้ว งั้นไปกันเถอะ ”

 

“ไปไหน?”

 

“ห้องสมุด” ฟุชิมิบอกเสียงเรียบ

 

“ไม่เอาอ่ะ ที่น่าเบื่อแบบนั้นนายไปคนเดียวเถอะ” ยาตะโอดครวญ

 

“แล้วฉันจะไปยังไง”

 

“เดินไปสิจะให้ฉันอุ้มไปส่งหรือไง นานๆจะเห็นซารุผู้ชาญฉลาดถามเรื่องโง่ๆนะเนี่ย”

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น นายจะให้ฉันไปยังไงในสภาพที่ไม่มีแว่น ขืนเดินออกไปฉันก็โดนรถชนน่ะสิแต่ถ้าโชคดีไปถึงห้องสมุด นายคิดว่าฉันจะมองเห็นชื่อหนังสือหรือไง “ ฟุชิมิร่ายยาว “ อีกอย่างนายอุ้มฉันไม่ได้หรอกมิซากิเพราะนายตัวเล็กเกินไป”

 

“ว่าไงนะ!”

 

“เร็วๆเข้านายคงไม่ใช่คนประเภทที่ทำผิดแล้วไม่รับผิดชอบใช่ไหม โอ๊ะๆๆ ไม่สิๆ เมื่อกี้ก็มีคนพยายามจะปกปิดความผิดอยู่ด้วยนี่ ใช่ไหม มิ-ซา-กิ ” ฟุชิมิลากเสียงยาวอย่างจงใจ

 

“ เออๆๆ แค่ไปก็พอใช่ไหม” ยาตะแสร้งทำเป็นโกรธแล้วสะบัดหน้าไปทางอื่นเหมือนเด็กที่ถูกจับได้เมื่อทำความผิด

 

ฟุชิมิให้ยาตะเดินนำตนก่อนแต่พอเดินได้ไม่กี่ก้าวยาตะก็หันมาเผชิญหน้ากับเขาแล้วพูดบางอย่างเหมือนพึ่งนึกออก

 

“ เลิกเรียกชื่อต้นฉันด้วย แล้วก็สักวันฉันจะสูงกว่านายแน่เจ้าลิงบ้า ”

 

ฟุชิมิหัวเราะเสียงดังโดยไม่ปิดบังกับคำพูดนั้น" แน่นอนเมื่อนายกินนมน่ะนะ"

 

ยาตะกัดฟันกรอดอย่างหัวเสียแล้วย้อนกลับว่า " ฉันจะกินนมเมื่อนายกินผัก"

 

"งั้นมิซากิคงไม่มีวันสูงกว่าฉันตลอดชีวิตแน่" ฟุชิมิพึมพำ

 

"อย่าเรียกชื่อต้น! แล้วฉันก็จะสูงกว่านายแน่ๆ "

 

......................................

 

ตัดฉับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

แล้วก็คลอดฟิคมาอีกจนได้แต่อันนี้เป็นแค่ช่วงแรกนะคะ ตอนนี้อาจจะยาวสักนิดนึง

 

บางคนอ่านแล้วอาจจะสงสัยว่านี่เป็นช่วงไหนจริงๆแล้วนี่เป็นช่วงที่ทั้งคู่ยังอยู่ม.ต้นนะคะ อาจจะเกิดก่อนได้เข้ากลุ่มก็ได้ พูดง่ายๆว่าสมัยยังหวานแหววอยู่เลย

 

 

เรื่องส่วนสูง 7 เซนนี่คนแต่งคิดเองนะคะเพราะไม่รู้ว่าจริงๆแล้วตอนม.ต้นทั้งคู่สูงกันเท่าไรแต่ที่แน่ๆคอลิงสูงกว่าแน่ๆและจากซีดี(มั้ง) จะได้รู้ค่ะว่าลิงเนี่ยรู้หมดเลยทั้งวันเกิด กรุ๊ปเลือด ส่วนสูงของมิซากิ(ไม่รู้แอบวัดเมื่อไร==) และผลก็บอกว่าห่างกันประมาณ 11 เซนแน่ะ (ลิงสูง 178 มิซากิสูง 166.9 ) แถมยังบอกดวยว่ามิซากิตัวเล็กไม่ต่างจากสมัยม.ต้นเลย

 

ส่วนเรื่องนมกับผักนี่ก็มาจากซีดีเช่นกันค่ะ

 

Part 2 ไว้จะมาลงให้ในวันสองวันนี้นะคะ

 

ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

469 ความคิดเห็น

  1. #413 Killer_shadow (@sasunaru3012) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 20:54
    หึหึ คู่นี้ก็น่ารักดี
    #413
    0
  2. #365 I_am_Hana (@aong009) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 16:33
    น่ารักกกกกกก
    ซารุชอบแกล้งยาตะเนาะ>////<
    #365
    0
  3. #253 •loส x boys• (@playpiim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:29
    #ฟินแปป -.,-
    #253
    0
  4. #230 ❤ßlack Çandy❤ (@zamemaru-kun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 19:58
    ไม่กินนม กับ ไม่กินผัก =[ ]=!
    #230
    0
  5. #109 HoodRed*USUK (@llsouleaterll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2556 / 15:44
    น่ารักอ่า ><
    #109
    0
  6. วันที่ 18 มกราคม 2556 / 12:05
    น่ารักกันจังเลยน้า=w=~
    อ่านแล้วเขินแทน>////<
    #100
    0
  7. #31 Zepryrus (@omsinzaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 23:25
    อร๊ายยยย ปลื้มตอนช่วงสุดท้ายจัง =w=~~

    "ฉันจะกินนมเมื่อนายกินผัก" กรี๊ดกร๊าดดด ชอบตอนนี้อย่างแรง 5555+
    คิดถึงช่วงฉากที่พูดกันในซีดีเลย (ก็มาจากในซีดีนิ....)
    #31
    0
  8. #17 ~.oOBaM...bAmOo.~ (@mybleach) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 23:19
    พี่ลิงรู้ไปหมดสุดอย่างงงง
    น่ารักที่ซู้ดดดดดเลย
    #17
    0
  9. #13 FUNAMI-SAN (@tassaporn-123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 08:25
    น่ารักจริงๆ >////< 
    #13
    0
  10. #12 Zeran (@zecon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 21:23
    น่ารักอ้ะ !! ฤฤฤO(≧∇≦)Oฤฤฤฤ
    #12
    0