----FAN FIC K PROJECT-----(Fushimi x Yata)

ตอนที่ 24 : Amnesia (XIII)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    8 ก.พ. 56

 

XIII

 

At night , At Home (Again)

 

 

                และแล้วเวลาอันน่ากลัวก็วนเวียนมาบรรจบอีกครั้งนั่นก็คือเวลานอน!!!

 

                เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมา 19 (25) ปีที่ยาตะไม่นึกอยากนอนสักนิด

 

                ทำไมน่ะเหรอ!?

 

                ก็เพราะเขาต้องนอนให้ห้องนอน บนเตียงเดียวกับเจ้าลิงไม่น่าไว้ใจน่ะสิ !

 

                แล้วทำไมไม่นอนที่โซฟา?

 

                ก็มีลิงบางตัวจงใจ เน้นนะ จง-ใจ! ทำโค้กหกบนโซฟา !

 

                ทำไมถึงรู้ว่าจงใจ?

 

                ไม่ตั้งใจมี่ไหนทำโค้กหกอย่างเจาะจงตั้งสามกระป๋อง สาม-กระ-ป๋อง!

 

                ไม่ไว้ใจสามีหรือไง?

 

                ใครไว้ใจก็บ้าแล้ว !!! มันจงใจทำโค้กหกบนโซฟาเพื่อให้ไปนอนบนเตียงก็เห็นชัดๆแล้วว่ามันมีจุดประสงค์ไม่น่าไว้ใจ

 

                ไหนบอกว่ารักเขาแล้วทำไมไม่ไว้ใจ?

 

                มันคงละเรื่องกันเฟ้ย! ถึงเอ่อรันั่นแหละก็ไม่ได้แปลว่าจะไว้ใจมันได้นะ

 

                “นายจะกลัวอะไรในเมื่อนายก็ไม่ได้เวอร์จิ้นแล้วนะมิซากิ”  ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงที่คุยกับตนเองแต่เป็นเจ้าลิงที่นั่งอยู่บนเตียง

 

                ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกไม่น่าไว้ใจไอ้คนที่ทำให้เขาเสียเวอร์จิ้นเนี่ยแหละ

 

                ร่างเล็กส่ายหัวรัวเร็วบ่งบอกชัดเจนว่าไม่

 

                ฟุชิมิถอนหายใจแต่แลดูเหมือนเสแสร้งชอบกล “ งั้นนายจะนอนไหนก็ตามใจ ยังไงฉันก็ไปตามอุ้มนายมา

 

                ยาตะโวยวายขัดก่อนฟุชิมิพูดจบ

 

                “ นายไม่มีทางเลือกหรอกมิซากิ มา-นี่”  ฟุชิมิออกคำสั่งแต่มีเหรอที่ชิวาว่า(ที่ไม่เชื่อง)จะยอม  ยาตะมองดูเตียงฝั่งของตนอย่างคิดหนัก

 

                ถ้าไม่นอนนี่ก็โดนมันอุ้มกลับมานอนแน่ๆแต่ถ้านอนก็อันตรายกว่า เขาโทรหาคุซานางิซังให้มารับแล้วไปนอนที่บาร์ได้ไหมหรือไม่ก็โทรหาแม่ที่บ้านดีล่ะ

 

                ความคิดดูเข้าท่าทว่า

 

                สุดท้ายเจ้าลิงนี่ก็ไปลากเขากลับมาแน่!

 

                ร่างเล็กเบ้ปากพลางเดินมาที่เตียงฝั่งตน  เขาไม่อยากทำให้คุซานางิซังกับที่บ้านเดือดร้อนจึงไม่มีทางเลือกอื่นแต่ยังไงก็ต้องป้องกันไว้ก่อน

 

                เขาคว้าเอาหมอนอิงหลายใบที่โซฟามาวางตรงกลางเตียงเป็นการบอกอาณาเขตพร้อมสำทับอีกขั้นว่าห้ามข้ามมาเด็ดขาด

 

                ฟุชิมิจิ๊ปากแล้วโต้เขาด้วยน้ำเสียงเหมือนรำคาญ “ นายคิดว่าฉันจะเชื่อฟังนายหรือไง”  พูดแล้วก็หยิบหมอนที่ยาตะวางไว้ปาลงพื้น

 

                “หยุดนะเฟ้ย!ไม่งั้นฉันไปนอนที่พื้นจริงๆด้วย”  มือเล็กยื้อแย่งหมอนกับอีกฝ่ายเต็มที่

 

                “ เอาสิ ยังไงฉันก็อุ้มนายกลับขึ้นมาได้”  มือเรียวแย่งหมอนมาได้สำเร็จแต่เขาออกแรงมากเกินบวกกับคนที่ยื้อแย่งอีกฝั่งไม่ได้ตั้งตัวจึงถูกกระชากมาตามแรงด้วย

 

                ร่างเล็กตกลงมาในอ้อมแขนของร่างสูงแต่อย่าคิดว่ามันจะเหมือนในนิยายน้ำเน่าที่จะรับได้แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตากันปิ๊งๆหวานแหววนะเพราะว่านี่คือความจริง ฟุชิมิรับยาตะไว้ก็จริงแต่พื้นที่ทั้งคู่นั่งอยู่มันคือขอบเตียงและคนรับก็ไม่ได้ตั้งตัวเช่นกัน ทั้งสองจึงล้มลงไปนอนกองที่พื้น

 

                ตุบ

 

                เกิดเสียงของหนักๆร่วงกระทบพื้น

 

                ฟุชิมิร้องครางโอยๆออกมา 

 

“ อ้วนเอ๊ย” เขาสบถออกมาเบาๆแต่ก็ดังพอให้ร่างที่อยู่บนตัวได้ยิน

 

“ไอ้ลิงบ้า! แกว่าใครอ้วนฟะ!  เขาชกอีกฝ่ายไปตามนิสัยไม่ยอมใคร “ แกนี่น่ารังเกียจจริงๆ” แต่ไม่รู้ว่าพลาดยังไงจึงทำให้คนถูกทำร้ายเงียบเสียงไปเขาเรียกก็ไม่ตอบ

 

                หรือว่ามันงอน…!!! นั่นน่ากลัวกว่าโลกแตกอีกนะนั่น

 

                ฟุชิมไม่พูดอะไรเพียงถอดแว่นไว้ข้างเตียง ปิดไฟในห้องแล้วทิ้งตัวนอน

 

                ยาตะพูดอะไรไม่ออก นี่เขาพูดอะไรผิดอีกล่ะเนี่ย

 

                เขาขยับตัวขึ้นเตียงพลางลอบสังเกตอีกร่างที่นอนนิ่งสนิท

 

                “ เฮ้ เจ้าลิงบ้า  เจ้าลิง ซารุว้อย ซารุ ” เรียกก็ไม่ตอบ ทำไมโตแล้วมันขี้น้อยใจนักฟะ 

 

                “เบาๆหน่อยฉันจะนอน วันนี้เดินตามหาใครก็ไม่รู้จนเหนื่อย โดนยิงแล้วพรุ่งนี้ต้องทำงานอีก”  ไม่ยอมหันกลับมามองแถมยังตัดพ้อต่อว่าอีก น่าโมโหจริงแต่ก็แอบจุกกับประโยคนิดหน่อย

 

                ถือซะว่าตอบแทนที่มันช่วยละกัน

 

                ตุบๆๆๆ

 

                เกิดเสียงของถูกโยนทิ้งพื้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นหมอนอิงที่โซฟา มีใบหนึ่งจงใจโยนใส่ร่างที่นอนนิ่งเพื่อให้รู้ว่าเอาหมอนออกแล้ว

 

                “ พอใจมะ ถ้าพอใจแล้วก็หันกลับมาคุยกันดีๆ ”

 

                “ มิซากินี่น่ารักจริงๆนะ”  ฟุชิมิหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มยียวน ยาตะจึงรู้ตัวว่าโดนหลอกอีกแล้ว

 

                “ แต่แกไม่น่ารักเลยสักนิด! ” เขาเขวี้ยงหมอนอิงใกล้ๆปาใส่อีกแต่อีกฝ่ายรับไว้ได้ “ ฉันจะนอน แล้วอย่าคิดที่จะแตะต้องฉันเชียว”  ขู่พร้อมโชว์หมัดข่มแต่แทนที่จะน่ากลัวกลับทำให้ฟุชิมิหัวเราะออกมาเสียงดัง

 

                ยาตะฮึดฮัดใส่ เขาทิ้งตัวนอนโดยหันหน้าหนี

 

………………………………………

 

 

                เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงจนเลยเวลานอนปกติแล้วแต่ยาตะยังคงไม่นอน ในตอนแรกก็เพราะกลัวคนข้างๆจะลุกขึ้นมาทำอะไรแต่พอผ่านไปเห็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงหลับตานอนแต่พอหลับตาเรื่องที่ติดอยู่ในหัวตั้งแต่ในรถจนถึงตอนนี้ก็ผุดขึ้นมา

 

ถ้าจะให้บอกรักไอ้ลิงนิสัยเสียนี่ไปตรงๆก็บอกได้เลยว่าไม่มีทาง!

 

ถ้าไม่บอกแล้วปล่อยไปอย่างนี้เรื่อยๆจะดีกว่าไหมนะ ?

 

แต่ทำไมคิดแล้วมันดูไม่ยุติธรรมกับเจ้าลิงแม่งๆแฮะ

 

เขาถอนหายใจสั้นๆ หันกลับมาและพบกับใบหน้าของฟุชิมิในระยะใกล้ !

 

ไม่ได้รู้สึกอายหรือเขินนะแต่ตกใจที่จู่ๆก็เจอหน้าในระยะใกล้แบบนี้และที่สำคัญคือยังลืมตาด้วย !

 

“ทำอะไรของแกฟะ พรุ่งนี้ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ นอนไปไป๊”  ผลักหัวอีกฝ่ายเบาๆ

 

ฟุชิมิไม่สนใจ มือเรียวยื่นมาลูบหัวเบาๆให้ยาตะได้โวยวายแต่ไม่ได้ปัดมือออกเพราะรู้สึกสบายแปลกๆ

 

ชักเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกหมาแมวถึงชอบให้ลูบหัวนัก

 

“วันนี้นายดูแปลกๆ เป็นอะไรไป”  น้ำเสียงอ่อนโยนผิดปกติที่ไม่ได้ยินบ่อยนักทำให้อยากพูดความจริงไม่น้อยแต่ทิฐิก็ทำให้พูดอย่างอื่นแทน

 

“ ฉันอยากกินเค้ก”   แวบแรกนึกอะไรออกก็พูดออกไปทันที  ฟุชิมิมองมาเหมือนไม่เชื่อปนเบื่อ มือเรียวเลื่อนมาข้างล่าง

 

หมับ

 

“ ไอ้ลิง!” ยาตะสะดุ้งเมื่อรู้สึกได้ว่ามือของอีกฝ่ายจับที่ท้องของเขา  “ ปล่อยนะเฟ้ย!

 

แทนที่จะปล่อยฟุชิมิกลับลูบมือไปมาที่หน้าท้องเขาชวนให้รู้สึกแปลกๆ ยาตะเกร็งโดยไม่รู้ตัว

 

“ พุงใหญ่ขนาดนี้แล้วยังตะกละอีก ” ประโยคนี้แทงเข้าใจดำอย่างจัง ทำเอาสิ่งที่รู้สึกก่อนหน้านี้หายวับไปหมด  ไอ้ลิงนี่ไม่น่ารักจริงๆด้วย!  เขาชอบคนนิสัยเสียพรรค์นี้เข้าไปได้

 

“ ไว้ร้านนั้นเปิดจริงๆค่อยไปกัน”  คงหมายถึงร้านที่ฟุชิมิหลอกพาเขาไปในวันนี้

 

เล่นพูดอย่างนี้เขาก็ไม่มีข้ออ้างที่จะมาเกลียดมันน่ะสิ

 

“ นอนไปซะ ” ไล่อีกฝ่ายเพื่อกลบความเขินที่แสดงออกบนหน้า

 

ฟุชิมิยอมละมือโดยดี

 

………………………..

 

                “ ไม่สมกับเป็นนายเลย ”

 

ยาตะสะดุ้งเมื่อได้ยินประโยคนั้นเขานึกว่าฟุชิมิหลับไปแล้วเสียอีก

 

“ นายหมายความว่าไง”  เขาหันมาปะทะกับหลังของอีกฝ่าย 

 

“ คิดมากไงล่ะ คนอย่างมิซากิเป็นพวกที่ตอบโต้โดยสัญชาตญาณไม่ใช่พวกใช้ความคิด ” ฟังแล้วชวนให้เส้นประสาทในสมองกระตุกแปลกๆ

 

แต่ที่พูดมาก็ถูก

 

นี่เขาควรพูดออกไปใช่ไหม..

 

แบบนั้นคงจะดีกว่าใช่ไหม?

 

“ ซารุฮิโกะ  หลังจากนิ่งคิดไปนานก็เอ่ยขึ้นมาเบาๆ อีกฝ่ายขานรับพร้อมหันกลับมาเผชิญหน้าด้วย  “ ฉัน  จะพูดดีไม่พูดดีฟะ หนักใจเหลือเกิน

 

“ ฉัน

 

พูดแล้วก็เงียบไปอีก  ดีที่ฟุชิมิไม่ได้เร่งเร้า

 

“ ฉันขอบใจสำหรับวันนี้”  สุดท้ายก็ไม่กล้าบอกเลยกลายเป็นคำนี้แทน

 

                “งั้นตอบแทนฉันด้วยร่างกายจะได้ไหม”

 

                “ เรื่องสิฟะ!!! ฉันจะนอนแล้ว แกรีบๆนอนซะมีทำงานไม่ใช่เหรอ”  เขาแสร้งหาวแล้วหันตัวกลับ “ อย่าคิดทำอะไรเชียว”

 

ทั้งคู่ปล่อยให้ความเงียบเข้าคลุมห้องจนกระทั่งฟุชิมิเอ่ยทำลายความเงียบอีกครั้ง

 

“ ฉันควรจะเล่าเรื่องในอดีตให้นายจำได้ไหม”

 

ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไร

 

“ ฉันไม่รู้หรอกฉันไม่ใช่คนฉลาดอย่างแก คิดเอาเองละกัน”

 

“ นั่นสินะ  ถามคนโง่อย่างมิซากิไปก็คงไม่ได้อะไร”

 

“ นี่แก  ยาตะกัดฟันกรอดแต่ก่อนจะได้หันไปต่อว่าอะไรก็รู้สึกได้ถึงเตียงข้างตัวยวบลงแล้วริมฝีปากอุ่นๆก็แนบลงมาตรงแก้ม

 

ร่างเล็กชะงักค้างอยู่ตรงนั้น

 

ฟุชิมิกระซิบบอกให้หยุดคิดมากแล้วนอนซะก่อนจะละตัวออก ยาตะยังคงค้างอยู่กับที่ ใบหน้ารู้สึกได้ถึงเลือดอุ่นๆที่สูบฉีดมาเลี้ยงทว่าไม่ได้หันกลับไปต่อว่า  ชกต่อยหรือลุกจากเตียงอย่างที่ควรเป็น

 

“ นายไม่โวยวายแบบนี้เท่ากับว่าให้ความหวังฉันนะ”

 

ไม่รู้ว่าความหวังที่ว่าหมายถึงอะไรแต่ที่แน่ๆคือเขาจะไม่ถามหรือโต้เถียงไม่งั้นเขาจะต้องหลุดปากเรื่องที่คิดไปแน่

 

บ้าจริงๆ

 

เขาต้องหาทางสักอย่างจัดการกับเรื่องนี้อย่างเร่งด่วนที่สุด

 

แต่ก่อนอื่นคืนนี้เขาจะจัดการอาการหัวใจเต้นแรงกับอาการตาค้างยังไงดีเนี่ย!!!

 

 

……………………………….

 

เอาหวานไปอีกสักตอน

 

ตอนหน้าการกลับมาของคุณแม่(?)

 

 

 

               

 

 

 

               

 

               

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

469 ความคิดเห็น

  1. #468 doroko882 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 20:01
    กิ๊ดดดดดดดดด
    #468
    0
  2. #389 aong009 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 14:52
    5555น้าร้ากมากเลย
    #389
    0
  3. #304 123rabbit123 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 18:38
    น่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารัก
    #304
    0
  4. #176 no-xic (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:57
    ไม่มีคำอื่นจะบอกนอกจาก
    น่ารักกกกกกกกกก กรี๊ดดดดดดดดดดด
    #176
    0
  5. #175 Sou (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:08
    โค้กสามกระป๋องwwww อ่านตอนท้ายๆแล้วเขินแทนมิซากิ =//=
    #175
    0
  6. #172 llsouleaterll (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:21
    ตอนนี้หวานมากลย!!! >w< 
    #172
    0
  7. #171 nunei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:02
    โอ้ยยยยย ยย >< น่ารักกกกกอ่าาาา เมื่อไหร่จะบอกรักซักที เขินแทนซารุนะ =w= อ้ากกกก
    #171
    0
  8. #169 pamt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:55
    ยังไม่ทันจะได้เม้นตอนก่อนหน้านี้ เปิดเข้ามาอีกที อัพแล้ว แอร๊ยยยยยยยยยยย~

    ตอนนี้น่ารักมากๆเลยครับ น่ารักทั้งลิง ทั้งชิวาว่าทั้งลิงเลยครับ หุหุ

    ปล.นั่งสครีมอยู่หน้าคอม ยิ้มไม่หุบ (เกือบจะโดนหาว่าบ้า) กร๊ากกกกกกก
    #169
    0
  9. #168 talatoon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:27
    หวานมาก..ฟินมาก สนุกมาก น่ารักมากค่ะ//สลบตายอยู่หน้าคอม
    #168
    0
  10. #167 deidara-sasori (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:39
    ตอนนี้ยาตะจังเปลืองตัวซะจริง (แต่เราชอบ ฮาาา)

    ซารุชักจะเนียนไปแล้วนะ! ความจริงนายอยากจะทำมากกว่านี้ใช่มั้ยล่ะ!!(โดนยาตะต่อย)

    สนุกมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ>w<
    #167
    0
  11. #166 baifern-2616 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:11
    อร๊ายยยย น่ารักมากค่ะะ เขินแทนน ฮุฮิ ><
    #166
    0
  12. #165 omsinzaza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:56
    อร๊ายยย หวานจนมดไต่
    เมื่อไหร่จะบอกความจริงสักทีน้ามิซากิ ~~~
    ให้ตายซี่ นอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนเตียงอยู่ได้ 555555+
    ซารุตอนนี้ก็ดูจะน่ารักขึ้นยังไงอยู่นะ >w<
    #165
    0