[AU Fic X-Men] The Accidental Love [ErikCharles] Yaoi

ตอนที่ 9 : The Accidental Love [9]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 ม.ค. 58




The Accidental Love

 

 

Pairing : Erik Lencherr x Charles Xavier

 

AU Fic X-men

 

 

[ 9 ]

 

                “ ฉันควรไปจริงๆเหรอ”  ชาร์ลส์เริ่มลังเล เขาอยู่หน้ากระจก  ตอนนี้กำลังสวมเสื้อสูทสีดำราคาแพง ผมถูกจัดเสยเรียบแปล้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแต่งตัวเช่นนี้และมันก็เป็นครั้งแรกที่เขาจะไปงานเลี้ยง

                “ แน่นอนอยู่แล้ว” เรเว่นที่ยืนข้างๆให้กำลังใจพี่ชาย  “ชาร์ลส์ พี่ต้องมั่นใจในตัวเองสิ ถ้าพี่ไม่ทำแบบนั้นมอยร่าก็น่าสงสารแย่สิ”

                เพราะผู้ที่ชวนชาร์ลส์ไปงานเลี้ยงก็คือมอยร่า เธอทำคดีหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับนักการเมือง พอไขคดีให้เขาได้รับความยุติธรรม เขาเลยเชิญเธอไปงานเลี้ยง แล้วเธอก็ชวนชาร์ลส์อีกต่อหนึ่ง

                “ ก็จริง” ชาร์ลส์มีความมั่นใจมากขึ้นแล้ว  “ พี่ดูโอเคแล้วใช่ไหม”

                “ ดูดีเลยล่ะ” เรเว่นจัดหูกระต่ายให้เป็นอย่างสุดท้าย “ มาเถอะ มอยร่าคงจะมาแล้ว”

                มอยร่ามาถึงแล้วจริงๆ เธอมาในชุดราตรีสีดำเปิดแผ่นหลังที่ทำให้เธอดูสวยมาก วันนี้เธอสวยจริงๆ พวกเขาทักทายกัน ชาร์ลส์เอ่ยชมเธอทำให้มอยร่าหัวเราะคิกคัก

                “ มาๆเดี๋ยวฉันช่วยนะ” โลแกนช่วยแบกชาร์ลส์ขึ้นรถ ตอนนั้นเองที่ชาร์ลส์เกิดความรู้สึกไม่สบายใจบางอย่าง แต่พอมอยร่าถามว่าเขาพร้อมยังจะออกรถแล้วนะเขาก็ลืมความรู้สึกนั้นไป ชาร์ลส์พยักหน้า บอกครับๆ

เมื่อถึงงานเลี้ยง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็ช่วยจัดรถเข็นและช่วยพยุงชาร์ลส์ให้อยู่บนรถด้วย

” ชาร์ลส์มองคนเจ้าหน้าที่คนนั้น

“ ชาร์ลส์ชาร์ลส์คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” มอยร่าเขย่าไหล่เขาเบาๆ

“ อ๊ะ! ผมไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร” ชาร์ลส์พยายามส่งยิ้มให้เธอ เขาชวนให้เข้าไปด้วยกันดีกว่า มอยร่ายิ้ม เธออ้อมมาด้านหลังช่วยเข็นรถให้เขา นั่นเป็นอีกครั้งที่ชาร์ลส์ก้มหน้าลงและครุ่นคิดบางอย่าง

ทั้งคู่เข้างานเลี้ยงด้วยกัน มอยร่าเข้าไปทักทายเจ้าของงานก่อนตามมารยาท พวกเขาคุยกันไม่เยอะ เจ้าของงานบอกให้พวกเขาตามสบายเลยก่อนจะขอตัวไปต้อนรับแขกคนอื่น มอยร่าพาชาร์ลส์มาอยู่ที่ด้านหนึ่งของห้องจัดเลี้ยง

“ คุณอยากได้เครื่องดื่มอะไรคะ”

“ เอ่อ อะไรก็ได้ครับ” ชาร์ลส์ตอบอย่างสุภาพ

“ ค่ะ รอสักครู่นะคะ” ดวงตาสีฟ้ามองตามร่างบางไป ระหว่างที่รอเขาก็แหงนหน้าขึ้น หลับตาลง รู้สึกเหนื่อยอย่างบอกไม่ถูกเลย เขากลับดีกว่าไหม

หมับ!

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงคุ้นๆดังขึ้นข้างหูพร้อมกับสัมผัสที่หัวไหล่ ดวงตาสีฟ้าลืมขึ้นในทันที

“ อีริค?” ชาร์ลส์ตาโต ทำไมอีกฝ่ายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ “ทำไม

“ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม” อีกคนที่คุ้นหน้าปรากฏจากด้านหลังของอีริค เธอคือเอ็มม่า

“ ทำไมพวกคุณถึงมอยู่ที่นี่ล่ะ” ชาร์ลส์ถามออกไปจนได้

“ เอ็มม่าเป็นเพื่อนของเจ้าของงานน่ะ” อีริคเฉลย ชาร์ลส์พึ่งจะสังเกตว่าอีริคอยู่ในชุดสูทสีดำซึ่งช่วยทำให้ชายหนุ่มดูดีมากขึ้น ส่วนเอ็มม่าก็อยู่ในชุดราตรีสีขาวที่ดูเซ็กซี่สุดๆ ดวงตาสีฟ้ายิ่งโตกว่าเก่า ชาร์ลส์อ้าปาก

“นี่พวกคุณ” ชี้ที่สองคน

“ ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น” อีริครีบตอบ

“ แหมมมมม จะช่วยเล่นเป็นคู่รักให้ฉันสักนาทีก็ไม่ได้นะ” เอ็มม่าหัวเราะ

“ ใครได้เป็นคู่รักเธอต้องโชคร้ายน่าดู” อีริคบอกหน้าตาย

“ ถ้าฉันเป็นนายแล้วมีเอ็มม่าเป็นคนรักฉันคงเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก” ชาร์ลส์ไม่เห็นด้วย เอ็มม่ายิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำนั้น เธอเลื่อนมายืนข้างอดีตคนไข้

“ ฉันขอเปลี่ยนคู่ควงในคืนนี้ ชาร์ลส์ เซเวียร์ไม่ทราบว่าคุณจะมาเป็นคู่ควงให้ฉันได้ไหมคะ” เอ็มม่าโปรยยิ้ม นั่นทำให้เธอดูงดงามกว่าเก่า

“ ได้ครับ” ชาร์ลส์รับมุก จากนั้นทั้งคู่ก็หัวเราะ

“ แล้วนายมากับใครล่ะ” อีริคเปลี่ยนเรื่อง ชาร์ลส์ตอบคำถาม จังหวะนั้นมีบริกรคนหนึ่งเดินถือถาดที่มีแก้วเครื่องดื่มผ่านพอดี อีริคเอื้อมไปหยิบแล้วส่งให้เอ็มม่า เขาถามชาร์ลส์ว่าจะเอาด้วยไหม

“ ไม่ล่ะ” แต่เขาไม่ได้พูดต่อว่ามอยร่าไปหยิบให้แล้ว

“ อ้าว!?” เธอกลับมาพอดี ตำรวจสาวทักทายอีริคและเอ็มม่า ตั้งคำถามคล้ายๆกับชาร์ลส์และแน่นอนว่าอีริคปฏิเสธเช่นเคย ก่อนที่เอ็มม่าจะได้พูดแกล้ง

“ถ้างั้นพวกฉันไม่รบกวนเวลาพวกคุณแล้ว” เอ็มม่าควงแขนอีริค ลากให้เขาออกไปด้วยกัน สาวอีกคนบอกให้ทั้งคู่โชคดี

ดวงตาสีเทาเหลือบมองกลับมา เขาทันเห็นสีหน้าของชายหนุ่มอีกคนตอนที่รับแก้วเครื่องดื่มจากหญิงสาวพอดี และสีหน้านั่นก็ดูเศร้าอย่างปิดไม่มิด

แต่นั่นไม่ใช่ที่สุด

 

 

 

งานดำเนินมาจนใกล้ถึงตอนจบและในค่ำคืนนี้เจ้าของงานก็ได้มีการจัดการเต้นรำ เป็นการเต้นวอลท์แบบโรมานซ์เขาหวังให้ทุกคนร่วมสนุกด้วย แต่งานนี้อาจจะยกเว้นชายหนุ่มคนหนึ่ง

“ ฉันไม่เต้นหรอกค่ะ ฉันเต้นไม่เป็นน่ะ” มอยร่ายืนเคียงข้างชาร์ลส์ ชายหนุ่มรู้ดีว่าเธอแค่พยายามพูดปลอบเขาเท่านั้น

ชาร์ลส์ได้แต่ฝืนส่งยิ้ม

“ มอยร่า ไม่มาเต้นรำเหรอ” ชายร่างยักษ์คนหนึ่งเดินเข้ามาตรงที่ทั้งคู่อยู่ ชาร์ลส์จำได้ว่าเขาคือหัวหน้าของมอยร่า หัวหน้าไม่ได้สังเกตเลยว่าชาร์ลส์อยู่ข้างๆ

“ ไม่ดีกว่าค่ะ” เธอปฏิเสธอย่างสุภาพ ในตอนนี้เขาสังเกตเห็นชาร์ลส์แล้ว จึงได้หัวเราะแก้เก้อ ทักทายศาสตราจารย์ก่อนจะหลบออกไป หัวหน้าไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวที่ถามมอยร่าแบบนั้นและเมื่อคนที่สามที่ถามออกไป ชาร์ลส์ก็เปิดปาก

“ คุณไปเต้นรำเถอะครับ ไม่ต้องห่วงผม” ชาร์ลส์ส่งยิ้มซึ่งพยายามเต็มที่เพื่อไม่ให้คนมองจับได้ว่าฝืนทำ “ เพื่อนหญิงที่เดินมาทักคุณเมื่อกี้บอกว่าคุณชอบเพลงนี้”

“ แต่

“ ไปเถอะครับ ผมไม่เป็นไร ถ้าคุณต้องอยู่ตรงนี้แล้วเบื่อเพราะผม ผมคงรู้สึกแย่ยิ่งกว่า”

“ฉันไม่เบื่อค่ะ” มอยร่าบอกด้วยเสียงแน่วแน่



“ ผมดูเขาให้ก็ได้” บุคคลที่โผล่มาแทรกได้อย่างพอดีคืออีริค  เลห์นเชอร์ “ พอดีผมไม่ชอบเต้นรำ”

มอยร่าอ้าปากจะปฏิเสธอย่างสุภาพ

“ มอยร่าเต้นรำกันไหม” เพื่อนคนหนึ่งจากสำนักงานตำรวจก็เข้ามาทักอย่างไม่ได้ดูสถานการณ์ซะเลย ชาร์ลส์รีบพูดกระตุ้นว่าให้เธอไปสนุกเถอะ ยืนยันว่าเขาจะไม่เป็นไร กว่าสามนาทีที่เกลี้ยกล่อม ในที่สุดมอยร่าก็ยอมแพ้

“ เดี๋ยวฉันมานะคะ” เธอกระซิบก่อนเดินออกไปพร้อมกับเพื่อน

เหลือแค่สองหนุ่ม

“ เอ็มม่าไปไหนล่ะ” ชาร์ลส์เปิดบทสนทนาก่อน

อีริคไม่ตอบแต่ปรายตาไปตรงกลางห้อง บริเวณที่ใช้เต้นรำ เอ็มม่ากำลังเป็นคู่เต้นรำให้ชายคนหนึ่ง ชาร์ลส์คลับคล้ายคลับคลาจำได้ว่านั่นคือท่านนายกของรัฐ

“ เธอเป็นที่รู้จักในวงนั้น” อีริคยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

ชาร์ลส์พยักหน้า

“ เราออกไปด้านนอกไหม” อีริคเอ่ยขึ้น

“ ไปไหน”

“ ข้างนอก ในสวนก็ได้ ฉันอยู่ในนี้แล้วอึดอัด” อีริคทำท่าขยับเนคไท ชาร์ลส์ตอบว่าเอาสิ เพราะเขาเองก็รู้สึกอึดอัดเช่นกัน หมอหนุ่มจึงช่วยเข็นพาเพื่อนออกมาสูดอากาศด้านนอกงาน

“สมกับเป็นบ้านของเศรษฐีและมีหน้ามีหน้าตา สวนสวยดี” อีริคเอ่ยชม

“ ฟังดูเหมือนนายไม่ค่อยอยากชมเท่าไรเลย” ชาร์ลส์คิดว่ามันแลฟังดูประชดมากกว่าด้วย

“ ฉันชมจริงๆ” อีกฝ่ายยืนยัน

“ ถ้าอย่างนั้นมิสเตอร์เลห์นเชอร์คงใช้ภาษาอังกฤษได้ไม่คล่อง” ศาสราจารย์ทำท่าเหมือนจะสอนภาษาให้ลูกศิษย์ตัวโต “ ควรพูดว่า สวนสวยงามมากเลย จะดีกว่า”


“ สวนสวยดี” ชายหนุ่มอีกคนดื้อไม่ยอมพูดตาม

ชาร์ลส์ถอนหายใจ ไม่ใช่ระอาหรือเบื่อ เป็นการถอนหายใจเพราะขำปนชอบมากกว่า เขาปล่อยให้อีริคเข็นรถของเขามาใกล้ๆน้ำพุ ขณะที่อีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นนั่งตรงขอบ พวกเขาปล่อยให้เวลาผ่านไปเงียบๆสักพักหนึ่ง

“นายเป็นอะไรไป”

“ อะไรนะ” ชาร์ลส์ไม่ทันฟัง

“ ฉันเห็นสีหน้านาย” อีริคพูดถึงเรื่องก่อนหน้านี้ ชาร์ลส์ส่ายหน้าปฏิเสธว่าไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น “ ถ้านายไม่ได้ทำสีหน้าเศร้า ฉันก็ต้องคิดว่านายทำสีหน้าเบื่อ นายเบื่องานหรือเบื่อคนที่มาด้วยล่ะ”

“ ฉันเบื่อนาย” ชาร์ลส์มองด้วยหางตา เห็นอีกฝ่ายหน้าตึง “ ฉันแค่ล้อเล่น ไม่เอาน่า นายควรมีอารมณ์ขันมากกว่านี้นะอีริค”

แต่อีริคยังทำหน้าตึงไม่เลิก

“ บอกฉันมาสิว่านายทำหน้าแบบนั้นทำไม” ยังไม่เลิกถาม

ชาร์ลส์ส่ายหน้าให้ความดื้อของอีกฝ่าย “ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำหน้าแบบไหนแล้วจะตอบนายได้ยังไง”

มือใหญ่เอื้อมมาสัมผัสหน้าของเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบ และมันทำให้ชาร์ลส์สะดุ้งได้

“ นายกำลังทำอยู่” อีริคว่า “สีหน้าแบบที่ฉันพูด”

ชาร์ลส์นิ่งตกตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นเขาก็ยิ้ม “ ไม่มีอะไรรอดสายตานายได้เลยหรือไงมิสเตอร์เลห์นเชอร์”

“ ส่วนใหญ่ฉันปล่อยให้รอดสายตานะ”

“ หืม?”

“ เปล่า” อีริคถามต่อว่าจะบอกได้หรือยังว่าเป็นเพราะอะไร “หยุดโยกโย้สักที”

“ ฉันแค่กำลังรู้สึกว่าตัวเองนี่พึ่งไม่ได้เอาซะเลย” ชาร์ลส์ระบายสิ่งที่อยู่ในใจ ตั้งแต่ตอนที่อยู่ที่คฤหาสน์แล้วที่ต้องให้โลแกนช่วยแบกขึ้นรถ ตอนนั้นเขายังไม่คิดเท่าไร แต่ตั้งแต่เริ่มเข้างานเขาก็ต้องให้คนอื่นคอยช่วยอุ้มลง คอยช่วยเข็นให้ “ ตอนเห็นนายหยิบน้ำให้เอ็มม่าฉันก็รู้สึกว่านั่นเป็นหน้าที่ที่ผู้ชายต้องทำนะ แต่แล้วฉันก็พบว่าฉันทำไม่ได้ ยิ่งตอนที่เต้นรำ ฉันมองมอยร่าแล้วคิดว่าถ้าเธอไม่ได้มากับฉันละก็ เธอคงจะมากับคู่ควงที่ดีกว่านี้ ที่สามารถทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ  ดูแลเธอ เต้นรำกับเธอได้”

ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้น มือที่วางบนตักเริ่มกำแน่น

“ การที่นายทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่ได้แปลว่านายไม่เป็นสุภาพบุรุษสักหน่อย” อีริคไม่ได้มองหน้าชาร์ลส์ “ นายอาจจะหยิบเครื่องดื่มให้เธอไม่ได้ เต้นรำด้วยไม่ได้แต่นายมีอย่างอื่นที่นายทำได้ตั้งเยอะ”

“ เช่นอะไร”

“ อืมมมม สอนหนังสือ ดูแลเด็กๆ เอาใจใส่พวกนั้น เป็นพี่ชายที่ดี เป็นนักสู้ที่เข้มแข็ง ที่สู้กับอาการของตัวเองโดยไม่ย่อท้อ

“ ฉันเคยท้อนะ” ชาร์ลส์แย้ง “ ตั้งหลายครั้ง”

“ แต่ทุกครั้งนายก็ลุกขึ้นใหม่ใช่ไหมล่ะ นายมีความพยายามนี่” อีริคว่าต่อ เขาหันหน้ากลับมา ยิ้มนิดๆ “ แล้วก็นายเล่นหมากรุกกับอีริค เลห์นเชอร์ได้”

ประโยคนี้ทำเอาชาร์ลส์หลุดขำพรืด

“ ฉันเล่นหมากรุกได้กับทุกคนต่างหาก”ชาร์ลส์แก้ เขามองหน้าอีริคกลับ ดวงตาสีฟ้าเป็นประกาย “ แต่ฉันสามารถเอาชนะอีริค เลห์นเชอร์ได้”

หนุ่มเยอรมันหน้าตึงอีกครั้ง เรียกเสียงหัวเราะจากศาสตราจารย์หนุ่มได้ดังกว่าเดิม

“ ดูท่าวันนี้ศาสตราจารย์เซเวียร์อาจจะได้ลงไปนอนเล่นในน้ำพุ” คนขู่ขยับเข้าใกล้

ชาร์ลส์ใช้มือสองข้างยันไหล่ของเพื่อน “ หยุดเลยอีริค”

“ นายพูดอะไรที่ร้ายแรงมาก”

“ แค่เอาชนะมิสเตอร์เลห์นเชอร์เนี่ยนะ” ชาร์ลส์แกล้งย้ำ

“ ใช่” คนไม่ยอมแพ้ใครพยักหน้า

“ ไม่เอาน่า เราเล่นกันใหม่ แล้วสถิติตอนนี้ก็อยู่ที่เราเสมอกันนะ” ชาร์ลส์ปรับความเข้าใจใหม่ “ แต่ถ้านายไม่พอใจสถิตินี้พรุ่งนี้ฉันจะช่วยทำสถิติชนะนายเพิ่มให้ก็ได้”

“ มั่นใจเกินไปแล้วนะศาสตราจารย์” คนยิ้มยากกำลังหัวเราะ

“ มันอาจไม่ใช่ความมั่นใจแต่เป็นความจริงก็ได้”

“ พิสูจน์สิ” ไม่รู้ทำไมชาร์ลส์จึงรู้สึกเหมือนตกหลุมพราง ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ยังตอบตกลงอยู่ดี

“ พรุ่งนี้เวลาสิบโมงโอเคไหม”

มีเหรอคนที่ชอบเล่นหมากรุกจะปฏิเสธ

“ อีริค

“ อะไรเหรอชาร์ลส์”


“ ขอบใจนะ”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #94 Yejin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:59

    น่ารักกกกกก

    #94
    0
  2. #93 GPYW (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 02:49
    รอนะคะ ยังรออยู่น้าาาาาาาา
    #93
    0
  3. #91 อุเมะ อุเคะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:47
    ติมตามนะ รอคร่าาาา
    #91
    0
  4. #90 Kiriน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:23
    หงูววว อดไม่ได้ต้องขอแซว ชอบเล่นหมากรุก หรือว่าชอบคนที่เล่นหมากรุกด้วยคะ ว้ายยยXD
    #90
    0
  5. #88 ImMildDy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 15:58
    เพิ่งมาอ่าน รู้สึกได้ถึงความละมุน ดีงามมาก ชอบค่ะ กลับมาต่อนะค้าา ??
    #88
    0
  6. #85 555song (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 23:31
    โอ่ยสนุกมากค่าาา รอตอนต่อไปอยู่นะคะ T_T
    #85
    0
  7. #83 jack forch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 23:45
    พึ่งอ่านค่ะอาานรวดเดียวจบเลยสนุกมากแต่งได้ดีสุดๆกลับมาต่อไวๆนะคะ
    #83
    0
  8. #81 nami somaki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 18:46
    พึ่งอ่านอ่าา คิดว่าไม่ได้อ่านเรื่องนี้ต่อแล้ว แต่เนื้อเรื่องสนุกมากอยากให้ไรต์มาต่ออยู่นะคะ
    #81
    0
  9. #80 shuichi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 14:19
    ยังรออยู่นะคะ เรื่องสนุกมากเลยอยากอ่านต่อจังค่ะ
    #80
    0
  10. #79 primfong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 08:03
    มาต่อเร็วๆนะค้าาา
    #79
    0
  11. #78 primfong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 08:03
    มาต่อเร็วๆนะค้าาาา
    #78
    0
  12. #77 OZllA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 00:35
    มันดีต่อใจมากก อ่านไปอมยิ้มไป คือใันละมุนฟินมากก รีบมาต่อนะคะะะ
    #77
    0
  13. #72 Sakari (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 19:36
    รออ่านต่อนะคะะะะ
    #72
    0
  14. #71 Sakari (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 19:34
    เขินนนน อ่านแล้วเขินแทนนน
    สงสารศาสตราจารย์นะที่เดินไม่ได้..
    #71
    0
  15. #68 Jolly CCP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 13:50
    น่ารักจังเลย มาต่อเร็วๆ นะคะ
    #68
    0
  16. #60 Irenal (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:40
    งืออออ มาต่อนะคะะะ ชอบมากๆ
    #60
    0
  17. #57 ดาว. ดงบัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 03:52
    คุณถึงคุณหมอ กับศาสตราจารย์มากๆเลยค่ะ หายไปหลายเดือนแล้วน้าาา
    #57
    0
  18. #56 ดาว. ดงบัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 01:52
    น่ารักมากเลยค่ะ ตามอ่านทีเดียว 9 ตอนรวด ความรักเริ่มก่อเกิดแล้ว แอร้ยยยยย มาต่อนะคะ ติดตามค่ะ
    #56
    0
  19. #54 BlAcK_PearL (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:36
    อ้ากกก พึ่งเห็นว่าอัพพพ ขอโทษที่มาอ่านช้าค่ะะะ ในที่สุดไรเตอร์ก็กลับมาแล้วววว //ทำท่าจะโผเข้าไปกอด #โดนถีบ งือออออ ตอนนี้น่ารักมากค่ะ รู้สึกเลยว่าคุณชายเลนเชอร์มห้ความสำคัญกับชาร์ลส์ขนาดไหนนน (ขนาดแค่ปลอบด้วยคำพูดฉันยังฟินกระจายยย) งือ แต่ก็แอบสงสารชาร์ลนะคะ เข้าใจความรู้สึกเลย แต่อย่างน้อยก็มีคนที่เข้าใจชาร์ลอยู่มากมายเลยนะคะ ชั้นเชื่อว่าคุณต้องผ่านมันไปได้ค่ะ ศาสตราจารย์ !! เป็นกำลังใจให้(ทั้งชาร์ลส์และไรเตอร์) นะคะะะะ ^ ^
    #54
    0
  20. #53 RinChin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 21:45
    กรี๊ดดดด~!!! น่ารักๆๆ เขินๆๆ (/>
    #53
    0
  21. #52 rubymoona (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 13:21
    โอ้ย มุ้งมิ้ง โอ๊ย กดเลยเถอะค่ะอีริค! คือน่ารักเป็นบ้า~~~
    #52
    0