[AU Fic X-Men] The Accidental Love [ErikCharles] Yaoi

ตอนที่ 8 : The Accidental Love [8]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    31 ธ.ค. 57



The Accidental Love

 

 

Pairing : Erik Lencherr x Charles Xavier

 

AU Fic X-men

 

 

[ 8 ]

               

ชาร์ลส์ไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนเริ่ม คงจะเป็นใครสักคนในกลุ่ม แต่ที่แน่ๆคือไม่ใช่อีริค บางทีอาจจะเป็นเรเว่น ไม่ก็จีน สิ่งที่ชาร์ลส์กำลังพูดถึงก็คือเรื่องที่บอกว่าจะดูหนัง

“ ฉันว่าฉันคงไม่สะดวก” ชาร์ลส์พยายามบ่ายเบี่ยง เขานั่งรถเข็นมันคงจะลำบาก

“ ไม่หรอก” เรเว่นไม่เห็นด้วย “ ในโรงก็ต้องนั่งนะ ชาร์ลส์ก็แค่เปลี่ยนจากนั่งรถเข็นมานั่งเบาะดูหนังก็แค่นั้น”

เธอพูดง่ายๆแต่หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย

“ ให้โลแกนอุ้มก็โอเคแล้ว” เธอสรุป

“ลำบากโลแกนนะ”

“ ไม่หรอก” เด็กสาวหัวเราะเสียงใส “ มันเป็นหน้าที่ของเขานะ ถ้าไม่ทำก็ไม่คุ้มค่าจ้างพอดี”

“ เฮ้ๆ” ชายหนุ่มที่ถูกพาดพิงถึงรีบแย้ง เรียกเสียงหัวเราะเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม

“ ไม่เป็นไรหรอกค่ะศาสตราจารย์ โลแกนเขาบอกจะเลี้ยงหนังฉันตอบแทนอยู่แล้ว ให้เขาเลี้ยงเพิ่มอีกไม่กี่คนคงจะไม่เป็นไร” จีนก็เอากับเขาด้วย

ชาร์ลส์สาบานได้ว่าเห็นชายตัวใหญ่ทำตาโต

“ ฉันเข้าใจ” ชาร์ลส์ก็ยังยืนยันคำเดิม คราวนี้มีอีกเหตุผล “ แต่อีริคุณเลห์นเชอร์เขามีธุระต่อน่ะ คงต้องขอผ่าน”

คุณหมอพยักหน้ารับ เขามีนัดกับคนไข้แล้ว

“ งั้นคุณเลห์นเชอร์ก็กลับแล้วให้ชาร์ลส์ดูหนังกับพวกฉัน จากนั้นเราก็กลับพร้อมกันแบบนี้ดีไหม” เรเว่นหัวไวในเรื่องแบบนี้เสมอ

ดวงตาสีฟ้ามองชายหนุ่มที่มาด้วยเพื่อขอความคิดเห็น

“ แบบนั้นก็ได้” อีริคว่าง่ายๆ  เมื่อไม่มีข้อแก้ต่างอีกชาร์ลส์จึงพยักหน้ารับกับน้องสาวพร้อมส่งยิ้มแบบเอ็นดูให้

 

 

 

 

 

หนังที่พวกเด็กๆตกลงกันก็คือเรื่อง X-men : Days of Future Past

“มันสนุกเหรอ” โลแกนถามหลังซื้อตั๋วเรียบร้อย

“ ก็ระดับหนึ่ง” จีนว่า

“ ฉันว่าโอเคนะ” เรเว่นดูตื่นเต้น “ ฉันจะดูมิสทีค”

“ ใครคือมิสทีค” ชาร์ลส์กับโลแกนถามพร้อมกัน สงสัยว่าเป็นชื่อนักแสดงหรือเปล่า เรเว่นโบกไม้โบกมือ รีบบอกว่าไม่ใช่แล้วชี้ที่โปสเตอร์ขนาดใหญ่

“ ผู้หญิงตัวสีฟ้าไง” เธอว่า “ ฉันว่าเธอเจ๋งสุดๆ”

“ ฉันชอบมิสทีคคนก่อนมากกว่า” แฮงค์พึมพำ เรเว่นหันมามองเขาตาขวาง เด็กหนุ่มรีบเปลี่ยนคำพูดเพราะกลัวแฟนสาวจะงอน “ ฉันชอบคนก่อนเพราะเขาเซ็กซี่ดูอันตรายดี แต่คนใหม่ก็ดีนะ แสดงเก่ง แล้วก็สมบทบาทแบบมิสทีควัยสาว”

จีนขำเพื่อนๆ

“ ตัวละครที่ฉันอยากดูคือศาสตราจารย์แหละ” เด็กสาวผมแดงยิ้ม

“ มีศาสตราจารย์ในเรื่องด้วยเหรอ” ชาร์ลส์เลิกคิ้ว จีนพยักหน้า เรเว่นรีบอธิบายถึงตัวละครตัวนี้แล้วเธอก็เสริมด้วยว่าตัวละครอีกตัวที่อยากดูก็คือมนุษย์กลายพันธุ์ที่ควบคุมเหล็กได้

มัวแต่พูดกันไปพูดกันมาก็ถึงเวลาหนังฉายพอดี พวกเขาจึงรีบเข้าไป โดยชาร์ลส์ต้องมีการพูดคุยกับพนักงานก่อนเล็กน้อย ช่วงนั้นเรเว่นก็ฉวยโอกาสซื้อป็อปคอร์นกับน้ำมา

“ อ้วนไม่พอเหรอ” โลแกนแอบกัดเลยโดนเด็กสาวค้อนใส่

“ เดี๋ยวเรเว่นก็ร้องไห้หรอก” ชาร์ลส์หัวเราะ

“ ฉันไม่ร้องหรอก” เธอว่า “ ไม่ใช่เด็กแล้วนะ”

“ เด็กชัดๆ” ผู้ใหญ่สองคนพูดพร้อมกันโดยไม่ได้นัดก่อนจึงเรียกเสียงหัวเราะจากทั้งกลุ่มได้อีกครั้งหนึ่ง

 

 

 

 

เนื่องจากพวกเด็กๆอยากดูจอหนังได้เต็มที่จึงได้เลือกแถวค่อนไปทางตรงกลางแล้วไล่มาทางฝั่งซ้าย แน่นอนว่าชาร์ลส์ต้องนั่งริมสุด โชคดีที่นั่งถัดไปฝั่งเขาก็ยังว่างอีกตั้งสองตัว มันช่วยให้สะดวกมากขึ้น แต่พอหนังเริ่มฉายไปได้สิบนาทีชาร์ลส์คิดว่ามีใครบางคนนั่งถัดจากเขา เขาไม่ได้มองหรอกเพราะมัวแต่จดจ่อกับฉากต่อสู้

ตอนที่เขาเหลือบไปเห็นใบหน้าของคนที่นั่งข้างๆก็คือตอนที่นั่งฉายไปได้ครึ่งเรื่อง และผู้ที่นั่งข้างเขาคือ

“ มอยร่า!” ชาร์ส์เรียกชื่อหญิงสาวข้างๆ และมันคงจะดังไปหน่อยจึงได้รับสายตากับเสียงชู่วววจากรอบข้าง เขารีบขออภัย

“ ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่นะคะ” มอยร่าขำเบาๆ เธอกระซิบคุยด้วย

“ ผมนึกว่าวันนี้คุณทำงานซะอีก” เขาถาม

“ ไม่ค่ะ” เธอส่ายหน้า บอกว่าเธอเคยบอกเขาแล้วว่าวันนี้เธอหยุดงาน และยังบอกอีกว่าเธอพยายามติดต่อเขาเพื่อจะชวนออกมาดูหนังแต่ไม่สามารถติดต่อได้เลย

ชาร์ลส์ตกตะลึง รีบขออภัยอีกครั้ง “ ผมไม่รู้เลย”

ที่เป็นอย่างนั้นชาร์ลส์แอบคิดว่าเป็นเพราะช่วงนี้เขาอยู่กับอีริคมาก พวกเขาพึ่งจะสนิทกันและนี่เป็นครั้งแรกที่ชาร์ลส์มีเพื่อนรุ่นราวใกล้เคียงแล้วยังมีความชอบคล้ายกันอีกด้วย

“ ไว้หนังเลิกแล้วเราไปหาอะไรทานด้วยกันไหมคะ” มอยร่าชักชวน แน่นอนว่าชาร์ลส์ตอบรับ เขาอยากจะไถ่โทษให้เธอ

พวกเรเว่นดูประหลาดใจเล็กน้อยที่เจอมอยร่านั่งข้างชาร์ลส์แต่พวกเธอก็เลือกไม่สนใจแล้วชักชวนให้ไปทานมื้อเย็นด้วยกันก่อนจะกลับ


“ ผมชอบตัวบีสต์” แฮงค์เล่าให้ฟังขณะที่เดินเลือกร้านอาหาร



“ มิสทีคภาคนี้บู๊เยอะนะ ฉันชอบจัง” เรเว่นกรี๊ดกร๊าด

“ ฉันชอบชุดเธอตอนปลอมตัวไปหลอกนายพลนั่นจัง” จีนเห็นด้วย

“ ก็เซ็กซี่ดี” โลแกนเสริมลอยๆแต่มันกระทบเข้าหูสองสาวอย่างจัง

“ พวกผู้ชาย” พวกเธอถอนหายใจ

“ หมายความว่าไงห๊ะ” โลแกนย่นจมูก ทำเป็นไม่พอใจ (หรือไม่พอใจจริงๆก็ไม่รู้)


“ แล้วคุณชอบตัวไหน” เรเว่นหันมาถามมอยร่า

“ ฉันชอบตัวละครศาสตราจารย์นะ” เธอพูดแบบมีนัยยะ ทว่าคนที่เธออยากจะสื่อให้ฟังเพียงยิ้ม

“ ฉันชอบตัวดอกเตอร์คนแคระนะ” ชาร์ลส์พูดขึ้นบ้าง “ ชอบตั้งแต่ตอนที่เล่นเป็นทีเรียนในเรื่อง Game of Throne แล้ว เขาแสดงได้ดีมาก”

“ คุณดูซีรีย์เรื่องนี้ด้วยเหรอ” มอยร่าถามด้วยความสนใจ

“ ครับ” ชาร์ลส์พยักหน้า “ พึ่งเริ่มดู”


เพราะอีริคแนะนำไว้


“ แล้วมิสทีคของฉันล่ะ” เรเว่นถามแทรก


“  มิสทีคก็โอเค เธอดูมีเสน่ห์ดีนะ ฉันหมายถึงมีเสน่ห์แบบแปลกๆ” คนตอบกลัวคนถามจะงอน ทว่าเสริมบางเรื่องที่นึกขึ้นได้พอดี “แต่ตัวละครที่ฉันชอบที่สุดคือตัวร้ายที่ควบคุมเหล็กได้”

“ เอ๊? ทำไมล่ะ” น้องสาวถามเพื่อขอเหตุผล

ชาร์ลส์ยิ้ม “ ฉันคิดว่าเขาดูมีปม ฉันเข้าใจในการกระทำนะ ถึงจะทำตัวงี่เง่าช่วงหลังๆก็เถอะ”

“ งี่เง่าสุดๆตอนที่หันมาทำร้ายผู้หญิงตัวสีน้ำเงินน่ะ” โลแกนพยักหน้าเห็นด้วย

“ แต่หล่อดี ถ้าฉันเป็นมิสทีค ฉันจะให้อภัย” เรเว่นหัวเราะคิก ทำท่าเคลิ้มฝันจนแฮงค์ต้องกระแอมไอเพื่อเรียกสติ “ ศาสตราจารย์ยังให้อภัยเลย”

“ ฉันว่าที่ศาสตราจารย์ให้อภัยเป็นเพราะเขาเป็นคนดี เป็นคนใจอ่อนแล้วก็เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนน่ะสิ” แฮงค์วิเคราะห์

“ ฉากที่เอากระดานหมากรุกมาง้อน่ะทำใจฉันละลายเลยนะ” จีนหัวเราะ

“ จะว่าไปตัวร้ายก็แลดูคล้ายๆใครบางคนนะ” เรเว่นยิ้มเจ้าเล่ห์ ให้พวกเพื่อนลองนึกดูว่าเหมือนใคร

“ เหมือนอีริค” คนตอบคือชาร์ลส์

“ ปิ๊งป่อง!” เรเว่นปรบมือให้พี่ชาย

“ หน้าตาดี  โหดๆ ดุๆ  ชอบใส่เสื้อสีดำแล้วก็ชอบเล่นหมากรุก” ชาร์ลส์ขยายคำตอบที่มีในใจ

“ จริงด้วยสิ” คนอื่นเริ่มนึกภาพตามและพยักหน้าตาม

“ ตอนที่เห็นตั้งแต่ฉากแรกฉันก็นึกแล้วว่าคล้ายอีริคแต่พอฉากหมากรุกนี่ฉันแน่ใจเลยว่าเหมือน” หัวเราะอารมณ์ดี

“ มิน่าล่ะ” มอยร่าทำตาโต “ ฉากนั้นคุณถึงได้หัวเราะเสียงดังมากเลย”

“ ผมหัวเราะดังเหรอ” รบกวนใครหรือเปล่าเนี่ย “ ขอโทษด้วยครับ”

“ ไม่ค่ะ ไม่” มอยร่าโบกมือ “ แค่ฉันสังเกตคุณมากไปเองต่างหาก”

เธอหลุดประโยคนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ชาร์ลส์ได้ยินและเข้าใจ ชายหนุ่มส่งยิ้มให้เธอ

พวกเด็กๆตกลงกันแล้วเลือกร้านอาหารจีน (กว่าจะเลือกได้เสียเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง) แล้วจะเรียกว่ากรรมบังหรือโชคชะตากลั่นแกล้งก็ไม่อาจทราบได้ เพราะว่าเพื่อนร่วมงานของมอยร่าโทรเข้ามาบอกว่าหารายงานเกี่ยวกับการจับคนร้ายปล้นธนาคารเมื่อสามวันก่อนไม่พบ

“ ลองหาดูดีๆ” มอยร่าบอกด้วยน้ำเสียงร้อนรน ท้ายที่สุดเพื่อนคนนั้นก็หาไม่เจอ มอยร่าถอนหายใจเฮือกบอกว่าจะเข้าไปดูให้เดี๋ยวนี้

“ ขอโทษด้วยนะคะ” เธอกล่าวกับชาร์ลส์และคนอื่นๆ

“ ไม่หรอกครับ คุณมีธุระพวกเราเข้าใจ” ชาร์ลส์ส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้เธอ ซ้ำยังบอกให้เธออย่าลืมทานอาหารด้วย จะได้ไม่เสียสุขภาพ (ความจริงเขาจะซื้อแล้วให้โลแกนขับไปให้ก็เกรงว่าจะรบกวนชายหนุ่มไปไหม) มอยร่ารับคำ เธอขออภัยอีกรอบ โบกมือลาคนอื่นและก้มตัวลงจะจูบที่แก้มเป็นการลาศาสตราจารย์

ทว่า

Tru…Tru…Tru…

โทรศัพท์ช่างดังได้ถูกเวลาราวกับว่าปลายสายกะเวลาเอาไว้แล้ว (?) ชาร์ลส์สะดุ้งนิดหน่อย รีบหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าทันที



อีริค เลห์นเชอร์



นั่นคือชื่อที่ปรากฏตรงหน้าจอ เขาว่าจะโทรกลับแต่นิ้วเผลอกดรับเรียบร้อย

“ ฮัลโหล อีริค เดี๋ยวฉันโทรกลับได้ไหม คือพอดี

“ ไม่เป็นไรค่ะ” มอยร่ายอมถอยอย่างมีมารยาท เธอเอ่ยลาอีกครั้งและครั้งนี้ออกไปจริงๆ ชาร์ลส์นึกขอโทษเธอในใจตามนิสัยเขา จากนั้นจึงกลับมาสนใจที่โทรศัพท์ต่อ

“ นายโทรมาได้จังหวะมาก” ชาร์ลส์ประชด

“ ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิ” อีริครับมุข

“ ฉันพูดประชดน่ะ”

ปลายสายหัวเราะเบาๆ

“ นายมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“ ฉันแค่โทรมาเช็คดูว่านายจะสามารถกลับถึงคฤหาสน์ได้อย่างปลอดภัย” อีริคบอกสาเหตุที่ติดต่อมา

“ฉันมาทานอาหารกับพวกน้องสาวต่อด้วยน่ะ” ชาร์ลส์เหลือบมองพวกที่รอเขาอยู่ “ แต่นายไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันกลับถึงบ้านปลอดภัยแน่นอน อยากให้ฉันโทรหาตอนถึงด้วยไหมล่ะ”

อันหลังนี่ถามจริงๆไม่ใช่การกวนแต่อย่างใด

“ ถ้าได้ก็ดี” อีริคว่า

“ว่าแต่นายดูคนไข้เป็นไงบ้าง” ชาร์ลส์ถามถึงเรื่องของอีกฝ่ายบ้าง ตอนนี้เขาทำไม้ทำมือเป็นเชิงบอกให้พวกเรเว่นเข้าไปก่อนเลยก็ได้ พวกนั้นเข็นเขาเข้าไปด้วย เขาโทรศัพท์ไปพวกที่เหลือก็เริ่มสั่งอาหาร เรเว่นสั่งแทนเผื่อพี่ชายด้วย พวกเขาคุยกันนานเกือบสิบนาทีจึงวางสาย

“ ถ้าไม่รู้วิอีริคเป็นใครฉันต้องคิดว่าพี่กำลังคุยกับแฟนแน่ๆ” เรเว่นหรี่ตามองคนที่นั่งตรงข้ามกับเธอ

ชาร์ลส์ย่นหัวคิ้ว “ ทำไมล่ะ”

“ ก็มีการถามสารทุกข์สุขดิบ ให้โทรกงโทรกลับด้วย มันชวนให้เข้าใจผิดนะ” เรเว่นอธิบาย ชาร์ลส์ไม่โกรธสิ่งที่เธอพูด เขาหัวเราะ ยืนยันว่า

“ พวกเราแค่สนิทกันมากก็เท่านั้นเอง” 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #86 pierce (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 21:56
    สนิทจนเป็นแฟนไปเลยก็ได้ เราไม่ถือ 5555
    #86
    0
  2. #75 Lompat_LB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 07:27
    อะไรๆก็อีริคเนอะชาร์ล >< แอร๊ยย แบบนี้สถานะมันต้องเปลี่ยนแล้วค่ะ
    #75
    0
  3. #70 Sakari (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 19:11
    นี่มันแฟนชัดๆ!! จงคบกัน จงคบกัน จงคบกัน จงคบกัน
    #70
    0
  4. #67 Jolly CCP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 13:44
    "เราแค่สนิทกันมากก็เท่านั้นเอง"
    ขอคำขยายความของคำว่า 'สนิทกันมาก' ด้วยค่ะ XD
    #67
    0
  5. #50 เเอปเปิ้ลเเดง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 18:24
    แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆแฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ แฟนชัดๆ

    //กร้าวใจ
    #50
    0
  6. #49 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 17:28
    เพื่อนสนิมคิดไม่ซื่อ!!!! แอร๊ยยยย ดีใจจังที่จขบ.อัพแล้ว ฮือออออออ
    #49
    0
  7. #48 punpun3012 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 10:48
    รู้สึกก๊าวใจมากเลยค่ะ >////<
    #48
    0
  8. #47 LE BASIlIC (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 10:29
    เรานึกว่าคนเขียนจะไม่มาเขียนแล้ว เปิดเจอนี่ร้องจ๊ากเลย ดีใจมากกกกกกกกกก

    #47
    0