[AU Fic X-Men] The Accidental Love [ErikCharles] Yaoi

ตอนที่ 6 : The Accidental Love [6]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 มิ.ย. 57



The Accidental Love

 

 

Pairing : Erik Lencherr x Charles Xavier

 

AU Fic X-men

 

 

[ 6 ]

 

                “ ฉันเห็นว่านายควรจะผ่าตัด” อีริคบอกคนไข้ของเขาตรงๆ ดวงตาสีเทามองโลแกนที่กำลังช่วยเอาตัวชาร์ลส์ลงจากเตียงคนไข้ เขาพึ่งจะตรวจเช็คสภาพขาของอีกฝ่ายเสร็จ
 

                “ ฉันไม่แปลกใจเลย” ศาสตราจารย์หนุ่มพอจะเดาได้อยู่ “ นายไม่ใช่คนแรกที่บอกให้ฉันผ่าตัด” เอ็มม่าก็บอกเขา
 

                เวลานี้ผ่านมาแล้วเกือบสามอาทิตย์นับตั้งแต่วันที่เขาตกลงรับการรักษาจากหมอเยอรมันคนนี้ และก็ไม่ต้องสงสัยว่าเรื่องที่ขอลองดูผลงานหนึ่งเดือนอะไรนั้นมันไม่สำคัญอะไรอีกหลังได้ลองเล่นหมากรุกและเปลี่ยนสถานะมาเป็นเพื่อนกัน
 

                “ แต่นายปฏิเสธ” อีริคนั่งลงบนเก้าอี้หนังสีดำ
 

                “ ขอบใจ” ชาร์ลส์ขอบคุณโลแกนที่ช่วยเข็นพาเขามาอยู่ตรงหน้าของอีริค “ ฉันปฏิเสธ” ย้ำคำตอบ
 

                “ ทำไม” หมอร่างสูงถามต่อพลางจัดกระดานหมากรุกบนโต๊ะ
 

                “ ท่าทางพวกนายจะคุยกันนานงั้นฉันไปรอที่ร้านกาแฟข้างล่างละกัน” บุรุษพยาบาลขอออกจากห้อง รู้ดีว่าถ้าสองคนนี้มีโมเมนต์เล่นหมากรุกกัน อย่างต่ำก็อีกสามสิบนาทีถึงจะเลิก
 

                ชาร์ลส์ไม่ได้ห้ามอะไร ตรงข้าม “ นายจะฝากอะไรไหมอีริค อย่างเช่นเครื่องดื่มที่ชอบ ”
 

                เจ้าของชื่อยกยิ้มนิดๆ “ ฉันไม่หลงกลหรอก”
 

                คนฉลาดถอนหายใจ ขณะที่คนรู้ทันเริ่มหัวเราะในลำคอ
 

                “ พยายามมาหลายอาทิตย์นายน่าจะรู้ได้แล้วนะว่ามันเปล่าประโยชน์” อีริคบอกเพื่อน มือหยิบตัวหมากมาวางเป็นการเปิดเกม
 

                “ แต่ฉันยังไม่ยอมแพ้” หยิบวางหมากตัวเองบ้าง “ การจะได้รู้ความลับของคุณเลนเชอร์เป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างมาก”
 

                “ นายจะเสียเวลาเปล่าชาร์ลส์”
 

                “ ก็ไม่แน่อีริค”
 

                พวกเขาเล่นหมากรุกไปได้ประมาณสิบนาทีอีริคก็เริ่มเปลี่ยนหัวข้อการสนทนา
 

                “ นายจะไม่เข้ารับการผ่าตัดเหรอ” เขาถาม
 

                ชาร์ลส์ไม่ตอบ เลี่ยงโดยการโขกตัวเบี้ยลงบนกระดาน
 

                “ นายก็รู้ว่ามันไม่มีอะไรเสียหาย
 

                “ มันเสียหาย” อีกฝ่ายตัดบทเสียงห้วน
 

                “ นายไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินหรือคนดู
 

                “ เพราะนั่นไม่ใช่ปัญหาที่ฉันกำลังพูดถึง” น้ำเสียงของศาสตราจารย์เจือปนด้วยความโกรธและเศร้า เขาเงียบไปชั่วขณะหนึ่งก่อนจะพูดอีกครั้ง “ ฉันเคยผ่าตัดมาแล้วสองครั้ง คิดว่านายคงจะรู้จากเอ็มม่าแล้ว”
 

                อีริคพยักหน้าแทนการตอบว่าใช่
 

                “ งั้นนายก็คงรู้ด้วยว่ามันล้มเหลวทั้งสองครั้ง” มือที่หยิบหมากรุกขึ้นมาเกิดสั่นเล็กน้อย
 

                หมอหนุ่มไม่ได้บอกว่าเขารู้ไหม แต่ต้องรู้แน่ล่ะก็คำตอบมันเห็นชัดอยู่ตรงหน้าแล้ว
 

                ชาร์ลส์กลั้นหายใจสั้นๆแล้วเริ่มเล่าต่อ “ ครั้งแรกคือหลังจากอุบัติเหตุสองปี หมอที่ทำการผ่าตัดให้ฉันก็เป็นหมอฝีมือดีในสมัยนั้น เสียเงินไปมากโขแต่ก็ไม่เท่าไรหากจะทำให้ขาฉันกลับมาเดินได้แต่มันเดินไม่ได้”
 

                ดวงตาสีฟ้าลองมองดูว่าฝ่ายตรงข้ามจะมีปฏิกิริยาเช่นไร
 

                “ ครั้งที่สองก็เหมือนกัน” ตอนพูดประโยคนี้เขาเผลอวางตัวหมากในตำแหน่งโง่ๆซะแล้ว แต่อีริคกลับจงใจเดินตัวอื่นเลี่ยงให้เสียเปล่าหนึ่งตา “ นายเป็นคนใจดี”
 

                “ ฉันไม่เข้าใจ” ปฏิเสธหน้าตาย
 

                ชาร์ลส์ยิ้มน้อยๆ
 

                “ ก่อนจะตัดสินใจผ่าตัด” ไม่รู้ว่าวนกลับมาเรื่องนี้ได้อย่างไร บางทีเขาอาจจะอยากเล่าทุกอย่างให้อีกฝ่ายฟัง “ ทุกครั้งฉันจะตั้งความหวังว่ามันต้องหายแน่นอน และหมอก็จะบอก จนเราเชื่อแบบนั้นจริงๆ และเมื่อมันไม่ได้นายอาจจะต้องเจ็บตัวเปล่า เสียเงินเปล่า เสียเวลาไปเฉยๆ แต่ทุกอย่างเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกกับความหวังที่เสียไป”
 

               
 

                “ ฉันไม่ได้บอกว่าฝีมือนายไม่ดีหรืออะไรนะ”
 

                อีริคยกมือขึ้นขัด “ ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นอยู่แล้ว”
 

                ชาร์ลส์หลุดขำเสียงค่อย “ แน่นอนดีแล้ว คุณเลนเชอร์เป็นคนเก่งและเขาก็มั่นใจในฝีมือตัวเอง”
 

                “ มาก” หวังว่าการพูดแบบนี้จะทำให้ผู้ที่นั่งตรงข้ามอารมณ์ดีขึ้นบ้าง โชคดีที่มันได้ผล
 

                “ แต่ทุกอย่างมีกรณียกเว้นเสมอ” หมอที่ผ่าตัดให้เขาล้วนแต่เป็นคนเก่ง เอ็มม่าเองก็เป็นคนเก่งแต่ตอนนี้เขาก็ยังเดินไม่ได้อยู่ดี
 

                “ การตัดสินใจขึ้นอยู่กับนาย”
 

                “ ฉันรู้” ชาร์ลส์พึมพำ “ ฉันรู้และฉันต้องการเวลา”
 

                อีริคพยักหน้า
 

                เกมวันนี้จบในกระดานเดียวเพราะศาสตราจารย์หนุ่มไม่มีกะจิตกะใจจะเล่นต่อ เชื่อเลย! เขาเดินหมากโง่ๆถึงสามครั้ง แม้หมอหนุ่มจะพยายามเดินเพื่อเลี่ยงเพื่อให้เขาสามารถชนะแล้วจะได้กระตุ้นให้เขาดีขึ้น ก็ดูจะไม่ค่อยมีผล
 

                “ ฉันจะลงไปส่งที่ชั้นล่าง” อีริคลุกขึ้นจากเก้าอี้
 

                “ ไม่ต้องหรอก ฉันลงไปเองได้” ชาร์ลส์ปฏิเสธ
 

                แต่อีริคไม่ฟัง เขาเดินมาเข็นรถเข็นของชาร์ลส์ออกจากห้องไปที่ลิฟต์ กดลงไปยังชั้นล่างแล้วยังช่วยเข็นไปที่ร้านกาแฟอีกด้วย โลแกนเมื่อเห็นก็ตั้งท่าจะลุกแต่อีริคกลับแตะไหล่ให้นั่งลงที่เดิมก่อน ส่วนตนเองก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ ชาร์ลส์มองตาม
 

                “ เขาจะทำอะไรน่ะ” โลแกนถาม แต่ชาร์ลส์ไม่มีคำตอบให้
 

                อีริคกลับมาหลังจากนั้นไม่กี่นาที เขาส่งแก้วกระดาษให้ชาร์ลส์
 

                “ ขอบคุณ” รับไว้แบบงุนงง
 

                “ นั่นของฉัน”
 

                คนถือแก้วเลิกคิ้ว ก่อนจะเบิกตากว้างเข้าใจว่าอีริคกำลังทำอะไร
 

                “ มั่นใจเหรอ” ยิ้มอย่างมีเลศนัย
 

                “ ถ้านายไม่อยากรู้งั้นก็คืนแก้วมา” มือใหญ่เอื้อมมาจะเอาเครื่องดื่มคืนแต่อีกฝ่ายไวกว่า เอาหลบได้ทัน
 

                “ ฉันอยากรู้เรื่องนี้จะแย่” อารมณ์แย่ๆจากเรื่องบนห้องตรวจหายเป็นปลิดทิ้ง เขาเปิดตรงส่วนที่มีไว้ดื่ม เอาจมูกจ่อ กลิ่นของเครื่องดื่มลอยขึ้นมากระทบ มันเป็นกลิ่นหอมแบบที่เขาคุ้นเคยดี
 

                “ ช็อคโกแลตร้อน ?”
 

                อีริคพยักหน้า
 

                “ มันไม่เห็นน่าอายตรงไหนเลย ฉันนึกว่านายดื่มวานิลลาหรือสตอเบอร์รี่ปั่นพวกนี้เสียอีกถึงต้องซ่อน” อีกฝ่ายทำหน้าบิดเบี้ยวตอนที่ได้ยินว่าเขาจินตนาการว่าตนดื่มสตอเบอร์รี่ปั่น มันควรจะจบแบบเฉยๆแบบนี้ถ้าโลแกนไม่ได้หลุดหัวเราะพร้อมโพล่งขึ้นมาว่า
 

                “ งั้นก็เหมือนเรเวนเลยน่ะสิ”
 

                เหมือนเรเวนยังพอว่า ชาร์ลส์นึกขึ้นได้ว่าเขาเคยบอกน้องสาวว่าเธอทานอะไรเป็นเด็กไปได้เขาเองก็ชอบทานก่อนนอนไม่ก็เป็นของว่างตอนเด็กมากเหมือนเด็กๆงั้นเหรอ พอนึกแล้วก็เกิดนึกภาพใบหน้าคนที่ทานนว่าหน้าตาดุๆ นิสัยโหดๆแบบนี้ทานช็อกโกแลตร้อน
 

                “ อุ๊บ!” รีบยกมือขึ้นปิดเสียงหัวเราะ
 

                “ เฮ้! เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ยินอีริคร้องแบบนี้
 

                “ ขะ ขอโทษ แต่มัน” เขายังไม่หยุดหัวเราะแต่เกรงว่าร่างสูงจะโกรธจึงต้องกลั้นเต็มที่ ยังดีที่อีริคไม่มีท่าทีโกรธ ที่สำคัญกว่าคือชาร์ลส์คิดว่าเขาเห็นรอยแดงจางๆบนใบหน้าอีกฝ่าย
 

                พระเจ้า!
 

                อีริค เลนเชอร์กำลังหน้าแดง!
 

                ลืมเรื่องหัวเราะไปสนิท
 

                “ ฉันขอแก้วนี้นะ” จู่ๆก็ขอ อีริคทำหน้าไม่เข้าใจแต่ไม่ได้ถามอะไร เป็นการอนุญาตว่าได้ ชาร์ลส์ยิ้มกว้างบอกเขาทิ้งท้ายก่อนจะกลับว่า “ อีริค  เลนเชอร์นายเป็นคนดีและน่ารักจริงๆ แล้วก็ช็อคโกแล็ตร้อนเหมาะกับนายนะ”
 

                เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำสีหน้าอย่างไรตอนที่ได้ยินเพราะโลแกนเข็นพาเขาออกจากร้านซะแล้ว แต่ที่แน่ๆคือบุรุษพยาบาลส่วนตัวทำหน้าเหยเกเมื่อได้ยินคำชมนั้น
 

                “ คนดียังพอเข้าใจแต่น่ารักเนี่ยนะ” บ่นอุบอิบ
 

                ชาร์ลส์หัวเราะ “ แล้วนายจะเรียกคนที่ยอมบอกความลับน่าอาย(คิดว่านะ)ของตัวเองเพื่อทำให้คนอื่นสบายใจว่าอะไรล่ะ”
 

                โลแกนยักไหล่ใหญ่ๆของเขา “ คนดีก็พอมั้ง”
 

                “ น่ารัก” ชาร์ลส์ย้ำ
 

                “ นายควรกลับไปเปิดพจนานุกรม เปิดดูความหมายของคำว่าน่ารักก่อนจะเอามาใช้”
 

                คนที่ถูกบอกให้กลับไปเปิดพจนานุกรมหัวเราะ
 

                “ แล้วไอ้เหมาะกับช็อคโกแล็ตร้อนนี่หมายความว่ายังไง”
 

                ชาร์ลส์ไม่ตอบ เขายกเครื่องดื่มที่ขอมาขึ้นชิม รสชาติขมปนหวานติดอยู่ที่ริมฝีปากและลิ้น มันไม่เหมาะเหรอ ช็อคโกแลตสีเข้มดูน่ากลัวทว่ารสชาติกลับดีและยังมีรสหวานภายใน กับคนที่ภายนอกดูเย็นชา ดูน่ากลัว ทว่าภายในกลับซ่อนความอ่อนโยนเอาไว้

 

………………..

 

ตอนแรกจะให้ดื่มวานิลลาแต่เปลี่ยนกะทันหันเลย เอาเป็นช็อคโกแลตดีกว่านะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

95 ความคิดเห็น

  1. #65 Jolly CCP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 13:24
    ละมุนและมุ้งมิ้งขึ้นเรื่อยๆ ละคู่นี้ :)
    #65
    0
  2. #38 ทีเกียร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 03:27
    เดาถูกด้วยอ่ะะะะ //ดีจวัย

    คู่นี้เริ่มมุ้งมิ้งขึ้นเรื่อยๆละอ่ะ วรั้ยยยย 5555555
    #38
    0
  3. #37 ~PiToN~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 15:27
    น่ารักทั้งคู่เลยยย มั่นใจในตัวคุณหมอหน่อยสิคะ
    #37
    0
  4. #36 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 13:45
    .อ๊ากกกกกหกกกกก คางสอี้ฟุดฟิดน่ารักคิคุสวดๆๆๆๆ
    ช็อกโกแลตร้อนิเหมาะกะอีริคสุดแหละค่ะ!!!!!!
    #36
    0
  5. #35 iPhoenyx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 23:07
    ชอคโกแลตเนี่ยแหละเหมาะสุดๆกะคุณหมอ :)
    #35
    0
  6. #34 areas1600 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 20:50
    น่าร้ากกกกก it so cuteeeeeeeee!!!
    #34
    0
  7. #33 Dark_LadieZ_Akira (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 12:20
    โอ๊ยยยย เลห์นเชอร์
    ช็อคโกแลตร้อนกับคุณ...เข้ากันดีนะ
    (เราก็ชอบนะ...แต่ขอหนักขมหน่อย ฟฟฟ)
    จะทำให้ชารลส์กล้าผ่าตัดรึเปล่านะ
    #33
    0
  8. #32 อิอิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 12:00
    น่ารักกก อิริคน่ารัก

    หายเร็วๆนะชาร์ลส
    #32
    0
  9. #31 BlAcK_PearL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 11:49
    ช็อคโกแลตร้อนนน~~~<3 อยากบอกว่าตอนแรกคิดไม่ถึงเลยพออ่านที่เปรียบเทียบเเล้วรู้สึกใช่มากกก~~~ แต่อีริคก็น่ารักจริงๆนั่นแหละอุส่าห์ปลอบใจชาร์ลด้วยยย(//
    #31
    0
  10. #29 LE BASIlIC (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 00:32
    ชอบที่เปรียบกับพี่เป็นช็อคโกแลตร้อนมากกกกกกกก ยิ่งอ่านยิ่งสนุกจนหยุดไม่ได้เลย อ่านย้อนไปย้อนมา ฮาาา
    #29
    0