สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 72 : ตอนที่ 71 วิธีที่จัดการของสตีฟ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 850 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

ตอนที่ 71


ครืน !!! เจ้าเซก้ากาเมร่าหรือเต่าตัวนี้ค่อยๆยืนขึ้นจนสตีฟเห็นภาพด้านล่างเล็กลงเรื่อยๆ


“ตัวมันใหญ่ขนาดไหนกันเนี่ย !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นภาพด้านล่าง


“คุณลุงช่วยหนูด้วย !!!” ไอรี่ตะโกนบอกสตีฟที่อยู่ไม่ไกล


“มานี่เร็วทั้งสองคน !!” สตีฟตะโกนกลับไปทำให้ทั้งสองรีบวิ่งมาหาสตีฟทันที


หมับ !!! สตีฟจับร่างของทั้งสองคนไว้เพราะกลัวทั้งคู่ตกลงไป


“คะ คะ คุณลุงเราจะเอายังไงกันดีคะ” ไอวี่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


“ดูเหมือนมันจะไม่รู้นะว่าเราอยู่บนหัวมัน” สตีฟพูดเพราะนอกจากมันที่ลุกขึ้นมาจากพื้นก็ไม่เห็นมันจะทำอะไรพวกเขา


“ตัวมันใหญ่น่าดูเลยนะเนี่ยสูงสักสามสิบชั้นได้มั้ง” สตีฟพูดเพราะความสูงขนาดนี้เขานึกว่าอยู่ที่คอนโด


“คิดว่าลงไปเองได้หรือเปล่า” สตีฟถามสองแฝดแน่นอนทั้งคู่ส่ายหน้ายิกๆ


“หนูไม่กล้าลงไปอ่ะคุณลุงกลัวมันเหยียบแบน” ไอรี่พูดเกิดมาเธอก็พึ่งเจอสัตว์กลายพันธ์ที่ตัวใหญ่ขนาดนี้เหมือนกัน


อีกด้านหนึ่ง


“ตัวใหญ่มากถึงจะได้ยินจากคุณวันมาแล้วก็เถอะแต่มันใหญ่กว่าที่คิดเสียอีก !!!” ซาช่าอุทานออกมาก่อนจะรีบติดต่อไปหาพวกสตีฟและสองแฝดที่อยู่ด้านบนด้วยอุปกรณ์สื่อสารที่อยู่ในหูของพวกเธอ


“คุณลุงคะ ไอรี่ ไอวี่ ปลอดภัยหรือเปล่าคะ” ซาช่าถาม


พวกเราปลอดภัยดีแต่ลงไปไม่ได้ สตีฟตอบกลับมา


“ความสูงระดับนั้นคุณลุงกระโดดลงมาไม่น่าจะบาดเจ็บมากนะคะ” ซาช่าบอก


ลำพังตัวลุงเองไม่เท่าไหร่หรอกแต่กลัวสองคนนี้จะบาดเจ็บน่ะสิ สตีฟพูด


“คุณลุงลืมไปแล้วเหรอคะว่าไอวี่สามารถใช้โล่ของเธอรองรับแรกกระแทกได้ ตอนเธอตกจากเฮลิคอปเตอร์นั้นสูงกว่านี้อีกนะคะ” ซาช่าพูด


เออจริงด้วยสิลืมไปเลย สตีฟที่ได้ยินแบบนั้นก็นึกขึ้นได้


อ๊ะลืมจริงๆด้วย ไอวี่พูด


“ถ้าอย่างนั้นไอวี่ก็รีบๆพาไอรี่ลงมาเลยค่ะจะได้ไม่ไปเกะกะคุณลุงเขา” ซาช่าพูด


อื้อ...จะลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะ เสียงไอวี่ตอบกลับมาก่อนซาช่าจะเห็นเงาดำบางอย่างลอยลงมาจากท้องฟ้าซึ่งก็คือสองแฝดที่กระโดดลงมานั่นเอง


ตู้ม !!! เสียงร่างของทั้งคู่กระแทกลงพื้นเสียงดังโดยมีไอวี่ใช้โล่รองรับแรกกระแทกเอาไว้อยู่ ซึ่งไอรี่นั้นขี่หลังแฝดของเธอลงมาด้วย


“กลับมาแล้วจ้า !!!!!!!” ไอวี่พูดกับซาช่าที่ซึ่งกำลังเอาแขนบังเศษดินที่กระเด็นตอนพวกเธอลงมาอยู่


“อืม...เรารีบไปกันเถอะอยู่แถวนี้เดี๋ยวจะโดนลูกหลงเอา” ซาช่าพูด


“แล้วคุณลุงล่ะซาช่า” ไอรี่ถาม


พวกเธอรีบไปหลบไกลๆตามที่ซาช่าบอกนั่นแหละลุงเอาตัวรอดได้....มั้งนะ สตีฟพูดผ่านเครื่องมือสื่อสาร


“ไอรี่ ไอวี่รีบไปกันเถอะ” ซาช่าพูดก่อนจะหันไปมองหาเจ้าทีเร็กซ์


“ดูเหมือนมันจะหนีไปแล้วสินะ” ซาช่าพูด


“นี่ๆซาช่าทำไมเรดาร์ของเธอถึงหาบอสนี่ไม่เจอล่ะ” ไอรี่ถาม


“คงเพราะมันฝังตัวอยู่ใต้ดินล่ะมั้ง” ซาช่าเองก็ไม่แน่ใจเรื่องนี้แต่สกิลของเธอนั้นไม่สามารถหาสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใต้ดินได้ ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะเป็นเพราะแบบนี้


จากนั้นทั้งสามคนก็รีบวิ่งหนีให้ห่างจากเจ้าบอสตัวนี้มากที่สุดเพราะถ้ามันอาละวาดขึ้นมาจริงๆพวกเธอต้องตายแน่ๆ


“อย่าตายนะคะคุณลุง” ซาช่าหันไปมองด้านหลังก่อนจะพูดเบาๆ


กลับมาที่สตีฟ


อย่าตายนะคะคุณลุง เสียงซาช่าดังเข้าหูสตีฟผ่านเครื่องมือสื่อสารเบาๆ


“ขอบใจนะซาช่าลุงเองก็ไม่อยากตายหรอก แต่เจ้าตัวนี้ดูไม่ดุร้ายเท่าไหร่เลยแฮะหรือว่ามันไม่รู้ว่าเราอยู่บนหัวมัน” สตีฟพูดตอนนั้นเองเจ้ากาเมร่านี่ก็เริ่มขยับตัว


“เหวอ !!!!” สตีฟร้องออกมาเพราะเมื่อมันเริ่มขยับตัวมันก็ทำให้สตีฟที่ยืนอยู่เกือบล้มและหล่นลงไปด้านล่างจนเขาต้องนอนราบลงกับพื้น


ตึง !! ตึง !! ตึง !! เสียงเท้าหนักๆของมันดังไปทั่วบริเวณสตีฟ


“มันจะเดินไปไหนกัน แล้วเราจะเริ่มโจมตีมันยังไงดีล่ะ ยืนบนหัวมันแบบนี้ไม่มั่นคงเอาซะเลย” สตีฟพูดกับตัวเองเพราะบนหัวของเจ้ากาเมร่านี่นั้นเต็มไปด้วยตะไคร่ทำให้มันลื่นมากๆ


“อ๊ะจริงสิเอาแบบนี้ดีกว่า” จู่ๆสตีฟก็ได้ความคิดอะไรบางอย่างก่อนจะรีบหยิบของจากในกระเป๋ามิติออกมา


“ฟ็อกกี้ที่ใช้ตอนรีดผ้า และก็แปรงขัดห้องน้ำ สองอย่างนี้น่าจะใช้ได้” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะฉีกฟ็อกกี้ลงไปบนหัวเจ้ากาเมร่าตัวนี้


ฟึด !! ฟึด !! แคร่ก !! แคร่ก !! แคร่ก !! แคร่ก !! เมื่อสตีฟฉีดน้ำลงบนหัวเจ้ากาเมร่าแล้วสตีฟก็รีบใช้แปรงขัดห้องน้ำขัดเอาคราบตะไคร่ออกจากหัวมันทันที


“ฮ่าๆ หลุดเป็นแผ่นๆเลยสมแล้วที่สกิลทำความสะอาดตรูเลเวลเต็ม !!!!” สตีฟหัวเราะออกมาก่อนจะเอื้อมมือขัดไปทั่วบริเวณจนมีที่ให้ยืน


(ไรท์ : สตีฟเอ็งพกฟ็อกกี้มาด้วยทำไม)


(สตีฟ : ถามแปลกๆก็เอาไว้ฉีดตอนรีดผ้าดิ)


(ไรท์ : แล้วแปรงขัดห้องน้ำล่ะ)


(สตีฟ : ถามอะไรของนายเนี่ยก็เอาไว้ขัดห้องน้ำสิ)


(ไรท์ : เอ็งบ้าถึงขนาดพกมันติดตัวเลยเรอะไงฟระ !!!!)


(สตีฟ : เอ้า !! เป็นพ่อบ้านก็ต้องพร้อมทุกสถานการณ์สิฟระ ไม่เห็นเหรอถ้าไม่มีมันตรูก็ขัดคราบตะไคร่บนหัวเจ้ากาเมร่าออกไม่ได้นะเฟ้ย)


ไม่กี่นาทีต่อมา


“เอาล่ะเท่านี้ก็เรียบร้อย !!!” สตีฟพูดพลางเก็บอุปกรณ์ลงกระเป๋ามิติก่อนจะยืนขึ้นและก้มลงมองดูผลงานตัวเอง


“เท่านี้ก็ไม่ลื่นละ มาคิดต่อดีกว่าจะจัดการมันยังไงดี” สตีฟมองดูหัวของเจ้ากาเมร่าที่ขาวสะอาดปราศจากคราบตะไคร่น้ำ


“ลองต่อยหัวมันดูก่อนแล้วกันถ้าโชคดีมันอาจจะสมองระเบิดตาย” สตีฟพูดก่อนจะนั่งคุกเข่าลงและต่อยลงไปทันที


ย๊าก !!!!!!!!!!!!! สตีฟร้องตะโกนออกมาก่อนจะปล่อยหมัดออกไป


ตู้ม !!!!!!!! กร๊อบ !!!!!!!!


“อ๊าก !!!!!! ข้อมือตรู !!!!!!!” สตีฟร้องออกมาพลางกุมข้อมือแน่นสตีฟมองดูมือตัวเองที่สั่นไปหมด


“เจ็บโคตร !!!!!” สตีฟถึงกับน้ำตาซึมข้อมือของเขาเจ็บมากๆ


“มะ มะ มือขวาซะด้วยอย่างนี้ก็ใช้งานตอนซาร่าอยู่ไม่ได้แล้วสิ ฮือ !!!!” สตีฟร้องออกมาเบาๆ


“เอาไงดีฟระ พลังกายของเจ้ากาเมร่านี่น่าจะเยอะมากๆเพราะต่อยมันไปเต็มแรงมันยังไม่ร้องไม่รู้สึกอะไรสักแอะ” สตีฟพูดเพราะถ้าเจ้ากาเมร่ามันรู้สึกถึงการโจมตีของสตีฟล่ะก็มันจะต้องมีปฏิกิริยาอะไรบ้างไม่ใช่เงียบอยู่อย่างนี้


ตึง !! ฟืด !! ฟาด !! ท่ามกลางความเงียบทำให้สตีฟได้ยินเสียงเดินของเจ้ากาเมร่าอีกทั้งยังได้ยินเสียงลมหายใจของมันอีกด้วย


“มันหายใจดังจริงแฮะ อ๊ะหายใจงั้นเหรอ” จู่ๆสตีฟก็นึกอะไรบางอย่างได้แต่สตีฟก็ต้องทำหน้าแหยงๆเพราะสิ่งที่เขานึกได้นั้นเขาไม่อยากจะทำสักนิด


“เอาวะถ้าไม่ทำคงจัดการมันไม่ได้” สตีฟตัดสินใจก่อนจะสูดหายใจลึกๆเขาค่อยๆนอนลงกับพื้นและค่อยๆคลานไปทางด้านหน้าของหัวเจ้ากาเมร่า


“เข้า !! ออก !! เข้า !! ออก !!” สตีฟจับจังหวะลมหายใจของเจ้ากาเมร่า


“มันหายใจเข้าและออกใช้เวลาประมาณอย่างละห้าวินาที เราจะทำได้มั้ยนะ” สตีฟพูดเบาๆก่อนจะจับจังหวะอีกครั้ง ตอนนี้เขาคิดว่าตนเองนั้นกำลังจะทำอะไรบางอย่างที่บ้ามากๆเลยทีเดียว


ฟืด !!!! เจ้ากาเมร่าหายใจเข้า


ฟาด !!!!! เสียงเจ้ากาเมร่าหายใจออก


“จังหวะนี้แหละ !!!” สตีฟตะโกนออกมาก่อนจะพุ่งลงไปทางจมูกของมัน


ฟืด !!!! เสียงกาเมร่าหายใจเข้าก่อนร่างของสตีฟจะถูกดูดเข้าไปในโพรงจมูกของมันทันที


เหม็นโคตรแถมน้ำมูกโคตรจะเยอะเอ็งไม่เคยสั่งน้ำมูกเลยสินะ !!!!! สตีฟคิดในใจก่อนจะกั้นหายใจเต็มที่เพราะในจมูกของเจ้ากาเมร่านั้นเหม็นมากๆ


ผลุบ !! ร่างของสตีฟหลุดเข้ามาในโพรงจมูกก่อนจะหลุดลงมาในหลอดอาหารของเจ้ากาเมร่า ร่างของสตีฟมุ่งตรงลงไปที่กระเพาะอาหารของมัน


“อ๊าก !!!!!!!!!!!!!” เสียงร้องของสตีฟดังก้องไปทั่วร่างของเขากำลังตกลงไปในกระเพาะ


ตู้ม !!!!! ในที่สุดร่างของสตีฟก็ตกลงไปในน้ำที่อยู่ในกระเพาะของมัน


“พรูด !!! สตีฟรีบว่ายขึ้นมาก่อนจะรีบหายใจ


“นี่มันน้ำทะเลงั้นเหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากได้รสชาติของน้ำทะเลอยู่ในปาก


“มองอะไรไม่เห็นเลย” สตีฟพูดก่อนจะควานหามือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง


“อ๊ะเจอแล้วดีนะที่รุ่นนี้กันน้ำได้” สตีฟรีบเปิดไฟฉายจากมือถือของเขาทันที


พรึบ !!! ไฟฉายสว่างขึ้นก่อนจะทำให้สตีฟเห็นสิ่งที่อยู่ภายในกระเพาะอาหารของมัน


“เรือนี่นา !!! นี่เอ็งกินซากเรือด้วยเหรอเนี่ย” สตีฟอุทานเบาๆหลังจากเห็นซากเรือลอยอยู่ในกระเพาะของมัน


“หือนั่นชื่อเรือนี่ !!!” สตีฟเห็นว่ามีชื่อเรืออยู่ด้วยจึงฉายไฟไปที่นั่นและค่อยๆอ่าน


“ฟลายอิ้งดัชแมน งั้นเหรอเรืออะไรฟระไม่เห็นรู้จักเลย” สตีฟอ่านชื่อเรือก่อนจะส่ายหน้าเพราะเขาไม่รู้จักมันแต่จากสภาพที่เห็นเรือลำนี้น่าจะเก่าหลายร้อยหลายพันปีมากๆ


“ก่อนอื่นหาทางปีนขึ้นไปแล้วหาหัวใจมันก่อนดีกว่า เพราะถ้าแทงมันที่หัวใจน่าจะจัดการมันได้” สตีฟพูดก่อนจะหยิบมีดออกมาสองเล่มและว่ายเข้าไปที่ผนังของกระเพาะอาหารเจ้ากาเมร่า


หวังว่าคงแทงเข้านะ สตีฟคิดก่อนจะปักมีดเข้าไปที่ผนังของกระเพาะ


ฉึก !! มีดของสตีฟปักลงไปจนมิดด้าม


“เยส !! คิดไม่ผิดจริงๆด้วยถึงแม้ผิวด้านนอกของมันจะทนทานมากแต่ด้านในมันต้องไม่ทนเหมือนด้านนอก” สตีฟร้องออกมาอย่างดีใจก่อนจะปักมีดเล่มต่อไปสูงกว่ามีดเล่มและ


ฉึก !!! เสียงมีดอีกเล่มปักลงไปก่อนสตีฟจะถอนมีดเล่มแรกออกมาและปักมันขึ้นไปด้านบน


ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! สตีฟปักมีดไปเรื่อยๆเพื่อใช้มันดึงตัวขึ้นไปด้านบน


ด้านนอก


“มาไกลเท่านี้น่าจะพอแล้วนะคะ” ซาช่าพูดก่อนจะเปิดเรดาร์ที่ตอนนี้เจ้ากาเมร่านั่นอยู่ห่างไปหนึ่งกิโลเมตรพอดิบพอดี


“แล้วเราจะเอาไงต่อล่ะซาช่า” ไอวี่ถาม


“คอยตามมันไปอย่าให้คลาดกันก็พอแล้วค่ะ” ซาช่าพูด


“ตัวใหญ่ขนาดนั้นคงไม่คลาดกันง่ายๆหรอกมั้ง” ไอรี่พูดพลางมองเจ้ากาเมร่าตัวใหญ่เบิ้มที่แม้จะอยู่ห่างมาเป็นกิโลก็ยังเห็นมันได้ชัดเจนอยู่


“ว่าแต่คุณลุงจะใช้เวลาจัดการมันนานเท่าไหร่กันนะ นี่ๆไอวี่มาพนันกันมั้ยว่าคุณลุงจะใช้เวลาจัดการมันนานเท่าไหร่” ไอรี่ถามแฝดของเธอ


“ก็เอาสิถ้าอย่างนั้นเราขอพนันที่ สองชั่วโมงสองร้อยล้าน” ไอรี่พูด


“สองชั่วโมงงั้นเหรอดูถูกคุณลุงเกินไปแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราจะพนันที่หนึ่งชั่วโมงสามร้อยล้านเลย” ไอวี่พูด


“เหอะ ไอวี่ก็มั่นใจเกินไปนะ เจ้านั่นเลเวลตั้งสองร้อยห้าสิบสองเลยนะ” ไอรี่บอกก่อนทั้งคู่จะเถียงกันไปมาก่อนจะหันมาหาซาช่า


“ซาช่าล่ะว่าไงx2” ทั้งสองถามซาช่า


“ขอพนันที่ห้าร้อยล้านว่าคุณลุงจะจัดการมันภายในครึ่งชั่วโมงแล้วกันค่ะ” ซาช่าพูดพลางยิ้มออกมาเพราะเมื่อครู่ตอนที่เธอมองดูเรดาร์อยู่เธอยังเห็นจุดของสตีฟบนเรดาร์ของเธอแต่ๆจู่ๆจุดของสตีฟก็หายไปถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่สตีฟเธอคงคิดว่าคงตายไปแล้ว


แต่เพราะนี่เป็นสตีฟเธอจึงคิดว่าสตีฟคงน่าจะทำอะไรบางอย่างที่คาดไม่ถึงแน่นอน


และตอนนั้นเองจู่ๆเจ้ากาเมร่าก็ร้องออกมาเสียงดังซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่สตีฟปักมีดเข้าไปในผนังกระเพาะอาหารของมัน


กว๊าก !!!!!!!!!!!!!! เสียงร้องของมันดังมากๆทำให้ไดโนเสาร์ที่อยู่ในป่าวิ่งหนีกันวุ่นวายไปหมด


“เสียงคำรามมันดังมากเลย !!!!” ไอรี่ยกมือขึ้นอุดหูก่อนจะพูดออกมา


“เสียงมันแปลกๆนะ ร้องเหมือนคนกำลังเจ็บเลย” ไอวี่พูด


“คุณลุงคงทำอะไรสักอย่างอยู่ข้างในล่ะมั้งคะ” ซาช่าพูดก่อนจะยิ้มออกมาเพราะถ้าเธอเดาไม่ผิดเหตุผลที่จุดบนเรดาร์ของสตีฟนั้นหายไปน่าจะเป็นเพราะสตีฟเข้าไปอยู่ในร่างกายของเจ้ากาเมร่านี่เอง


ซึ่งการกระทำของสตีฟนั้นเขาไม่รู้เลยว่ามันจะกลายเป็นการพบจุดอ่อนของเจ้ากาเมร่าโดยบังเอิญซึ่งเรื่องนี้แม้แต่หนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งที่เคยสู้กับเจ้ากาเมร่าอย่างวันก็คิดไม่ถึงว่าสตีฟจะใช้วิธีฆ่ามันจากด้านในแบบนี้


ฐานชายแดน


มีชายคนหนึ่งกำลังพักเหนื่อยอยู่หลังจากพึ่งไปจัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวจ่าฝูงที่รัฐหนึ่งมาซึ่งเขาก็คือผู้ใช้โค้ดเนมวันหรือ อิจิยะ อากิฮิโกะ หนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งนั่นเอง


วู่บ !! จู่ๆประตูมิติก็ถูกสร้างขึ้นตรงหน้าวันก่อนจะมีร่างของโฟว์โผล่ออกมา


“เรียบร้อยแล้วงั้นเหรอโฟว์” วันถาม


“อืม...จัดการไปได้อีกสามรัฐพึ่งจะพา ทรี ซิกส์ และไนน์ กลับมา” โฟว์รายงาน


“เท่ากับจัดการไปได้ยี่สิบหกรัฐแล้วสินะ ถ้ารวมของคุณพ่อบ้านนั่นก็เป็นยี่สิบแปด เหลืออีกสามรัฐเท่านั้น” วันพูดก่อนจะเดินไปขีดรัฐที่จัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวจ่าฝูงเรียบร้อยแล้ว


“เท่านี้พวกมันก็จะไม่รวมกำลังกันแล้วสินะ” โฟว์ถาม


“ใช่รัฐพวกนี้สัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นๆเลเวลไม่ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบสักตัว” วันพูด


“ก็เพราะนายสำรวจแล้วน่ะสิว่ารัฐอื่นๆพวกเราและเหล่าฮีโร่แนวหน้าสามารถจัดการกันเองได้นายถึงส่งคุณพ่อบ้านไปรัฐทางเหนือสามรัฐนั่นสินะ” โฟว์พูด


“ใช่ส่วนเด็กสามคนนั่นเธอก็ปั้นมากับมือถ้าไม่เจอพวกเลเวลหนึ่งร้อยหกสิบคงไม่เป็นไร” วันยิ้มออกมา


“อืม..แต่นายคิดว่าคุณพ่อบ้านจะเอาเจ้ากาเมร่าตัวนั้นอยู่งั้นเหรอ” โฟว์ถามเพราะเธอคิดยังไงสตีฟก็ไม่น่าจะจัดการมันได้


“เอาน่าอย่างคุณพ่อบ้านไม่ตายหรอกเพราะเจ้ากาเมร่านั่นโจมตีไม่รุนแรงเท่าไหร่ขนาดฉันที่ค่าพลังกายน้อยกว่าเขายังรอดมาได้เลยเพราะถ้าให้คำนวณค่าความแข็งแกร่งของมันน่าจะอยู่ที่ประมาณเกือบๆสามร้อยน่ะนะ” วันบอกกับโฟว์


“แต่นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าค่าพลังกายมันประมาณหกร้อยน่ะ แล้วไหนที่นายพูดกับทูไปว่าคุณพ่อบ้านน่าจะกำจัดมันได้นั่นอีกนายหมายความว่าไงเพราะดูยังไงๆก็ไม่น่าจะไหวเลยนะเพราะกาเมร่านั่นค่าพลังกายมันมากเกินไป” โฟว์สงสัย


“ฉันก็แค่พูดไปตามสัญชาตญาณเท่านั้นล่ะน่าฉันไม่รู้หรอกว่าเขาจะจัดการยังไงแต่ลางสังหรณ์ฉันบอกว่าเขาจะจัดการมันได้น่ะ” วันพูดออกมา


“นายนี่พูดไม่สมกับเป็นนักวิทยาศาสตร์เลยนะแต่ก็สมแล้วล่ะนะนายมีสกิลนั้นนี่นาหนึ่งในสามสกิลที่นายภูมิใจนั่นน่ะ” โฟว์พูดก่อนจะเดินจากไปเพราะเธอรายงานเสร็จแล้วนั่นเอง


“นั่นสินะก็สกิลของฉันมันพิเศษนี่นา” วันยิ้มออกมาก่อนจะเปิดดูหนึ่งในสกิลที่เขามีอยู่ขึ้นมา


สกิลพิเศษ
สุดยอดลางสังหรณ์ Max (ยูนีคสกิล)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


“เป็นสกิลที่เหมือนจะไม่มีประโยชน์แต่ก็ดันมีประโยชน์ซะงั้น” วันพูดออกมาตอนแรกที่เขาเห็นว่าตนเองมีสกิลนี้ด้วยก็ไม่คิดว่ามันจะมีประโยชน์แต่หลายครั้งหลายคราวเขาก็รอดมาได้เพราะสกิลนี้ประจำ


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 850 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #2106 cute cute rabbit (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:59
    เหมือนของสึนะสินะ
    #2,106
    0
  2. #1684 Shin Night (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 19:03
    แม่งโครตมีประโยชน์เลยเฟ้ย
    #1,684
    0
  3. #1284 davidkongboon (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 17:41
    จบแล้วฟลายอิ้งดัชแมน
    #1,284
    0
  4. #1068 Fikusa (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:21
    พลังทำนายอนาคตมากกว่ามั้ง
    #1,068
    0
  5. #1027 เงารางเลือน (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 12:00
    แกกินฟลายอิ้งดัชแมนนนน โนวววว
    #1,027
    0
  6. #1024 Prinzessin der Angst (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 09:10
    เข้าทางจมูกแต่โผล่ลงกระเพาะ เดี๋ยวนะ.....
    หลอดลมกับหลอดอาหารมันไม่เชื่อมกันนะ.....
    #1,024
    5
    • #1024-2 AlZhaiMerS(จากตอนที่ 72)
      13 มีนาคม 2562 / 17:48
      เคยมั้ยคับ กินข้าวทางปาก ออกทาวจมูก
      #1024-2
    • #1024-5 ยอดอสุรา(จากตอนที่ 72)
      13 มีนาคม 2562 / 18:03
      เข้าทางจมูกได้ + แรงสูด ต้องมีรูจมูกขนาดใหญ่มาก
      #1024-5
  7. #1023 92253 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 08:20

    ของรุ่นที่10หรือของคาคาชิ


    #1,023
    1
    • #1023-1 AlZhaiMerS(จากตอนที่ 72)
      13 มีนาคม 2562 / 17:49
      ของรุ่น10ชัว
      #1023-1
  8. #1021 แค่หมา แต่ใจหล่อมาก (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 07:55
    ไม่มีอุปกรณ์​ไรช่วยเล้ย555
    #1,021
    0