สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 68 : ตอนที่ 67 เครื่องตก !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 719 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

ตอนที่ 67


ฉึก !! เสียงหอกของไอรี่ปักแทงทะลุร่างของสัตว์กลายพันธ์ตรงหน้า


โฮ่ก !!!! มันคำรามออกมาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะล้มลงกับพื้นและแน่นิ่งไป


ตึง !! เสียงร่างหนักๆของมันล้มลงกับพื้น


เด็กๆพวกนี้เข้าขากันจริงๆ เวลาโดนโจมตีไอวี่ก็จะใช้โล่ของเธอเข้ามาป้องกัน และไอรี่ก็จะอาศัยจังหวะที่แฝดของเธอกำลังป้องกันอยู่โจมตีสวนกลับไปส่วนซาช่านั้นเธอเป็นคนวางแผนและคอยดูภาพรวม สตีฟมองดูเด็กๆทั้งสามคนที่กำลังจัดการเก็บซากสัตว์กลายพันธ์ตัวนี้เข้ากระเป๋ามิติอยู่


“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณลุง” ซาช่าเดินเข้ามาบอกกับสตีฟ


“อืม..ไม่บาดเจ็บกันตรงไหนนะ” สตีฟถามทั้งสามคน


“ไม่ค่ะ/ไม่บาดเจ็บคร่าx2” ทั้งสามคนตอบ


“ว่าแต่ซาช่าเพิ่มเลเวลมาขนาดนี้ได้ยังไงเหรอ เพราะไม่เห็นจะมีสกิลที่สามารถจัดการพวกสัตว์กลายพันธ์ได้เลย” สตีฟถาม


“การเข้าร่วมทีมยังไงล่ะคะ ระบบนั้นจะเป็นผู้ประเมินกับผลงานในการกำจัดสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นๆให้ ซึ่งประเมินอย่างไรก็ไม่ทราบหรอกค่ะ แต่ที่เลเวลสูงขนาดนี้นั้นเพราะเคยไปร่วมทีมกับคุณโฟว์น่ะค่ะ” ซาช่าอธิบาย


“อย่างนี้นี่เองระบบเป็นผู้ประเมินสินะ แล้วอย่างนี้ทหารที่ใช้ปืนและระเบิดจัดการกับสัตว์กลายพันธ์เลเวลพวกเขาจะขึ้นหรือเปล่า” สตีฟถามในสิ่งที่ตนสงสัยมาตลอด


“ไม่ค่ะเพราะระบบจะถือว่าใช้เครื่องทุ่นแรง” ซาช่าพูด


“อืม..นั่นสินะไม่อย่างนั้นส่งนิวเครียออกไปสักลูกคงเลเวลพุ่งขึ้นไปสองร้อยกันแล้วมั้ง” สตีฟพยักหน้า


“ว่าแต่เราจะเอายังไงกันต่อดียังไม่เที่ยงเลย” สตีฟถามซาช่า


“นั่นสินะคะอืม.....” ซาช่าเองก็ไม่รู้จะเอายังไงต่อดีเพราะตามกำหนดการคือจะต้องไปลุยกันในวันพรุ่งนี้แต่วันนี้ดันจัดการภารกิจได้ไวมาก


“ถ้ายังไงไปรัฐต่อไปเลยมั้ยเผื่อจะจัดการได้เร็วจะได้กลับกันก่อนกำหนด” สตีฟลองพูดขึ้นมาดู


“แต่นั่นมัน !!!” ซาช่าที่ได้ยินข้อเสนอของสตีฟก็เกิดความลังเล


“เห็นด้วยกับคุณลุงค่า ไปกันเถอะซาช่าจะได้กลับไปนอนเตียงนุ่มๆเร็วๆไงล่ะ” ไอวี่พูด


“ใช่ๆซาช่าอ่ะชอบทำอะไรตามแผนมากเกินไปแล้ว” ไอรี่พยักหน้าเห็นด้วย


“เป็นคนชอบทำอะไรตามแผนนี่เองอย่าคิดมากนักสิเราหัดทำอะไรสบายๆมั่ง” สตีฟยกมือขึ้นจิ้มไปที่หน้าผากของซาช่าที่แทบจะขมวดกันเป็นปม


“อ๊ะอย่าจิ้มสิคะไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ” ซาช่าพูด


“อายุสิบหกไม่ใช่เด็กจะเรียกว่าอะไรเล่า” สตีฟยิ้มขำกับท่าทางของซาช่า


“เฮ้อลุยต่อเลยก็ได้ค่ะ” ซาช่าถอนหายใจออกมา


“แบบนั้นสิ” สตีฟพยักหน้า


“เย้ !!!x2” สองแฝดร้องออกมาอย่างดีใจก่อนจะรีบวิ่งแข่งกันไปที่เฮลิคอปเตอร์


เมื่อทั้งสี่คนขึ้นมาบนเฮลิคอปเตอร์แล้วซาช่าก็นำเครื่องขึ้นทันที


“พร้อมนะคะ” ซาช่าถามทั้งสามคนพยักหน้าและเครื่องก็ออกเดินทางไปรัฐต่อไปเพื่อไปจัดการกับเจ้าสัตว์กลายพันธ์เลเวลสองร้อยตามข้อมูลนั่นทันที


“เลเวลสองร้อยงั้นเหรอจะจัดการยากหรือเปล่านะ” สตีฟอดพูดขึ้นมาไม่ได้เพราะตั้งแต่เจอสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลเกินหนึ่งร้อยเก้าสิบมาเขายังไม่เคยจัดการมันได้ด้วยตัวเองเลยสักครั้ง


อย่างเจ้าโกทแมนที่เลเวลเกือบสองร้อยนั่นสตีฟก็ไม่ได้ฆ่ามันเพราะมีเจ้าโกทแมนตัวพ่อมาช่วยไปเสียก่อน ส่วนเจ้าสไลม์สตีฟก็ใช้ตัวช่วยอย่างเจ้าของเหลวสามอย่างนั่นอีก


“กังวลเหรอคะ” ซาช่าที่เห็นสตีฟมีสีหน้าเครียดๆเธอจึงถามดู


“ก็นิดหน่อยน่ะเลเวลสองร้อยนี่ยังไม่เคยมีมนุษย์จัดการมันได้เลยใช่มั้ย” สตีฟถาม


“ค่ะขนาดที่ว่าคนที่เลเวลมากที่สุดในสิบผู้ก่อตั้งยังจัดการมันไม่ได้เลยล่ะค่ะ” ซาช่าพูด


“ขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย” สตีฟพยักหน้า


“แต่ถ้าเป็นคุณลุงก็ไม่แน่นะคะเพราะค่าสถานะของคุณลุงมันเยอะมากๆ ขนาดที่ว่าหนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งยังมีค่าสถานะไม่ถึงสองในสามของคุณลุงเลยล่ะค่ะ” ซาช่าพูดต่อ


“ว่าแต่ค่าสถานะของคุณลุงตอนนี้เท่าไหร่แล้วคะ เลเวลก็หนึ่งร้อยเจ็ดสิบแล้วด้วย” ซาช่าถามสตีฟ


“ยังไม่รู้เหมือนกันไหนดูซิ” สตีฟพูดพลางเปิดหน้าต่างสถานะของตนเองขึ้นมา


หน้าต่าง
ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 170
อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน (ฮีโร่)
อายุ : 29
ฉายา : คุณพ่อบ้าน
Rank : SSS
สถานะ
ความแข็งแกร่ง 312
ความเร็ว 265
พลังกาย 308
ความฉลาด 53
โชค 18


“โหเพิ่มเร็วเกินไปหรือเปล่าคะ” ซาช่าร้องออกมาเบาๆหลังจากสตีฟแบ่งค่าสถานะนั้นให้เธอดู


“ค่าฉลาดขึ้นมาตั้งสามแน่ะสงสัยเพราะได้รู้อะไรมากขึ้นแน่ๆเลย น่าเสียดายสกิลพิเศษนั่นมันไม่คูณค่าความฉลาดด้วยไม่งั้นนะ หุหุ” สตีฟหัวเราะแปลกๆออกมา


“คิดว่าค่าสถานะประมาณนี้จะพอซัดกับเจ้าเลเวลสองร้อยนั่นไหวหรือเปล่า” สตีฟถามซาช่า


“คิดว่าน่าจะเกินพอนะคะถ้าเจ้านั่นไม่มีสกิลแปลกๆอะไร” ซาช่าเองก็ไม่แน่ใจ


“จะว่าไปก็เคยไปซัดกับตัวเลเวลเกือบสามร้อยแล้วรอดมาได้ด้วยนะ” สตีฟนึกถึงเจ้าโกทแมนนั่น


“รอดมาได้งั้นเหรอคะ !!!!” ซาช่าอุทาน


“อืม..แต่ดูเหมือนเจ้านั่นยังไม่ได้เอาจริงเลยสักนิดเพราะถ้ามันเอาจริงคงเป็นทางนี้ที่ตาย” สตีฟพูดตอนนั้นเองสตีฟและซาช่าก็ได้ยินเสียงของสองแฝดที่พูดออกมาอย่างตื่นเต้น


“ว้าวป่าล่ะ !!!” ไอรี่พูดออกมาเสียงดัง


“ป่าจริงๆด้วย” ไอวี่เองก็พูด


“ป่างั้นเหรอบ้าน่าไม่น่าจะเป็นไปได้รัฐนี้ไม่ได้เป็นป่านี่คะ” ซาช่าอุทานอย่างแปลกใจก่อนจะวิ่งไปดูที่หน้าต่างของเฮลิคอปเตอร์


ซึ่งภาพที่ซาช่าเห็นถึงกับทำให้เธอมีสีหน้าเคร่งเครียดทันที


“มีอะไรงั้นเหรอซาช่า” สตีฟเดินมาดูที่หน้าต่างพลางถาม


“รัฐทั้งรัฐกลายเป็นป่าไปหมดเลยค่ะ” ซาช่าพูด


“แล้วมันทำไมอย่างนั้นเหรอ” สตีฟยังไม่เข้าใจ


“การที่รัฐทั้งรัฐจะกลายเป็นป่าแบบนี้แสดงว่าจะต้องมีสัตว์กลายพันธ์ที่สามารถเปลี่ยนอาคารและสภาพแวดล้อมได้ค่ะ แถมการเปลี่ยนทั้งรัฐแบบนี้พลังของมันไม่ธรรมดาเลยค่ะ” ซาช่าพูดทำให้สตีฟเริ่มวิตกบ้างตอนนั้นเองจู่ๆไอรี่ก็ชี้ไม้ชี้มือและพูดอะไรบางอย่างออกมา


“นั่นๆไอวี่ดูสินกยักษ์ล่ะ” ไอรี่พูดพลางชี้ให้แฝดของเธอดูซาช่าได้ยินดังนั้นรีบหันไปมองตามมือของไอรี่ทันที


หน้าต่าง
เทอโรซอร์ Level : 194
สัตว์จากยุคดึกดำบรรพ์ว่ากันว่ามันมันบินโดยใช้ปีกที่มีพังผืดคล้ายกับค้างคาวในการบิน


“นั่นมัน !!!” ซาช่าอุทานออกมา


“เฮ้ยไอ้ตัวนั้นมัน” สตีฟตกใจที่มาเห็นเจ้าตัวนี้บินอยู่บนท้องฟ้าตอนนั้นเองเจ้าเทอโรซอร์ก็อ้าปากและมีแสงสีส้มก่อตัวที่ปากของมันด้วยสัญชาตญาณของซาช่าเธอรีบตะโกนออกมาทันที


“หมอบลงกับพื้นเร็วค่ะ !!!!!!!!!!” ซาช่าตะโกนออกมาเสียงดังแต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็เกิดเสียงระเบิดอย่างรุนแรงก่อนเครื่องจะสั่นไปหมด


ตู้ม !!!!!!! เสียงใบพักของเฮลิคอปเตอร์ระเบิดออกจากตัวเครื่อง


กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!! สองแฝดกรีดร้องออกมาก่อนจะหมอบลงกับพื้น


ซึ่งชั่วพริบตาก่อนที่จะเกิดเสียงระเบิดนั้นสตีฟเห็นเจ้าเทอโรซอร์นั้นยิงอะไรบางอย่างออกมาจากปากซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแสงเลเซอร์


ตี๊ด !! ตี๊ด !! ตี๊ด !! ตี๊ด !! ตี๊ด !! ตี๊ด !! เสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่วเฮลิคอปเตอร์ก่อนเครื่องจะล่วงลงจากท้องฟ้าทันที


“เหวอ !!!” สตีฟร้องออกมาก่อนจะคว้าสิ่งใกล้ตัวที่สุดเอาไว้นั่นคือซาช่า


หมับ !! สตีฟคว้าซาช่าเอาและพยายามจะเอื้อมไปหาสองแฝดต่อแต่ด้วยเพราะเครื่องกำลังตกทำให้พวกเขาทั้งสี่คนอยู่ในสภาพลอยตัวทำให้สตีฟไม่สามารถไปคว้าสองแฝดเอาไว้ได้


จังหวะนั้นเองสตีฟก็เห็นแสงสีส้มๆจากนอกหน้าต่างอีกครั้ง


ปิ้ว !!! แสงเลเซอร์จากเทอโรซอร์ถูกยิงออกมาอีกครั้ง


“ม่าย !!!!!!!!” สตีฟร้องออกมาเสียงดังก่อนจะมีเสียงระเบิดและภาพสุดท้ายที่สตีฟได้เห็นคือไฟที่ลุกท่วมไปทั่วห้องโดยสารและภาพที่แสงนั้นยิงแยกเฮลิคอปเตอร์เป็นสองส่วน สองแฝดไอวี่และไอรี่นั้นกระเด็นออกไปจากเครื่องที่ถูกยิงจนเป็นสองส่วน


สตีฟเห็นไอวี่ดึงโล่ออกมาจากกระเป๋ามิติก่อนจะกอดแฝดของเธอไว้แน่น


ตู้ม !!!!!!!!! เฮลิคอปเตอร์ตกลงกลางผืนป่าและระเบิดขึ้นทันทีนั่นคือสิ่งสุดท้ายที่สตีฟจำได้


ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา


“เฮือก !! ไอรี่ ไอวี่ ซาช่า !!!!!!!!!!!” สตีฟเด้งตัวขึ้นมาก่อนจะหอบหายใจอย่างหนัก


“ตื่นแล้วเหรอคะคุณลุง !!!” เสียงซาช่าดังมาจากทางด้านหลังสตีฟ


“ซาช่านั่นเธอเหรอปลอดภัยหรือเปล่า แล้วสองแฝดล่ะ” สตีฟหันไปก่อนจะเห็นซาช่าที่นั่งอยู่ข้างๆต้นไม้ต้นหนึ่ง


“ปลอดภัยดีค่ะส่วนสองแฝดนั้นไม่รู้เลยค่ะว่าเป็นยังไงบ้างแต่น่าจะยังไม่ตายหรอกค่ะเพราะภาพสุดท้ายที่เห็นคือพวกเธอกระเด็นออกไปตอนระเบิดและไอวี่ก็หยิบโล่ออกมาป้องกันแรงระเบิดได้ทันน่าจะไม่เป็นอะไรค่ะ” ซาช่าพูด


“แล้วนี่เราอยู่นี่ไหนกัน” สตีฟถาม


“เครื่องเราตกตอนนี้อยู่กลางป่าดงดิบค่ะ” ซาช่าพูด


“คุณลุงนอนพักอีกสักหน่อยเถอะค่ะ ตกจากที่สูงขนาดนั้นแถมคุณลุงยังเอาตัวรับแรงกระแทกแทนหนูอีกด้วย” ซาช่าพูด


“ไม่เป็นไรรีบออกตามหาสองแฝดนั่นดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะมองดูรอบๆ


“นี่มันมืดแล้วนี่นา !!!” สตีฟอุทานออกมาเบาๆ


“นี่เรายังอยู่ในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียร์ซูร์ สินะ” สตีฟพูด


“ใช่ค่ะดูเหมือนรัฐนี้จะกลายเป็นป่าดงดิบของสัตว์ในยุคโบราณไปแล้ว เมื่อตอนเย็นลองสำรวจรอบๆในรัศมีสองร้อยเมตรดูแล้วค่ะแต่ไม่พบพวกสองแฝดเลยเจอก็แต่สัตว์กลายพันธ์” ซาช่าพูด


“ต้องรีบหาพวกสองแฝดนั่นให้เจอแล้วสิ” สตีฟพูดอย่างเป็นกังวลเพราะในป่าที่เต็มไปด้วยสัตว์กลายพันธ์แบบนี้อันตรายมากๆสำหรับสองแฝดที่เลเวลแค่หนึ่งร้อยยี่สิบกว่าๆ


“เอาไว้ตอนเช้าเถอะค่ะตอนกลางคืนแบบนี้อันตรายเกินไป แถมพวกเราเองก็เคยฝึกในป่าแบบนี้มาก่อนพวกเรารู้ดีค่ะว่าถ้าหลงกันจะต้องทำยังไง” ซาช่าพูดพลางพยายามทำให้สตีฟสงบลง


เป็นเด็กที่เข้มแข็งจริงๆ เราเป็นผู้ใหญ่เสียเปล่าดันไม่เยือกเย็นเสียได้ สตีฟคิดในใจพลางมองไปที่ซาช่าตอนนั้นเองสตีฟก็สังเกตเห็นว่าซาช่ากำลังตัวสั่นอยู่


“อ๊ะ !!” สตีฟอุทานออกมาเบาๆก่อนจะถอนหายใจออกมาและลุกขึ้นเดินไปหาซาช่า


หมับ !! สตีฟดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้และลูบหลังเธอเบาๆ


“เวลาแบบนี้ไม่ต้องเข้มแข็งแล้วก็ได้ กลัวก็บอกว่ากลัวไม่มีใครว่าหรอกนะ” สตีฟพูดกับซาช่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนร่างของซาช่าค่อยๆหยุดสั่นก่อนสตีฟจะได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ


จบ...


error loaded
เทอโรซอร์

error loaded
พิมพ์คำอธิบายที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 719 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #1676 Shin Night (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 17:59
    เป็นญาติกับยีราฟได้เลย555
    #1,676
    0
  2. #1443 อ่าวหรอ!! (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:57
    ทำไมค่าพลังกายลดตอนแรก340ลดเหลือ308 เรื่องเงินผมพอรับได้ แต่เรื่องค่าพลังลดนี้ผมรับไม่ได้นะครับ ฝากปรับปรุงด้วย
    #1,443
    0
  3. #1357 Good One D@y (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 09:13

    น่าให้ตำรวจจับจริ๊งจริง 555

    #1,357
    0
  4. #1000 Guo TP (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 04:47
    สตีฟเลี้ยงต้อยสินะ
    #1,000
    0
  5. #996 Aceriz (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:05
    ขอบคุณครับ
    #996
    0
  6. #995 SNOWSIX (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:26
    แหม หล่อขึ้นมาเชียวพ่อคุณ
    #995
    0
  7. #994 Snop kung (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:31
    ฮ ตก กลับบ้านไม่ได้ เมียเอาตายแน่สตีฟเอ๋ย
    #994
    0
  8. #993 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:16
    ขอบคุณ​ค่ะ​ อ่านเพลิน
    #993
    0
  9. #991 แมวน้ำขี้เซา (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:20
    This is FBI open up!!!
    #991
    0
  10. #990 suanoi101 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 08:36
    สตีฟจะตกเด็ก​ได้หรือไม่​ ต้องติดตามตอนต่อไป​
    #990
    0