สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 59 : ตอนที่ 58 สักกรึ๊บมั้ยสตีฟ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 896 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

ตอนที่ 58


“ในที่สุดก็ถึงชั้นที่แปดให้ตายเถอะเสียเวลาไปตั้งสามสิบนาที” สตีฟบ่นออกมาพลางนึกถึงชั้นเมื่อครู่ที่พึ่งจะเดินลงมา ชั้นเมื่อครู่นั้นดันเป็นชั้นที่เป็นสระน้ำนึกไม่ถึงว่าห้องทดลองใต้ดินแห่งนี้นั้นจะมีชั้นที่ถูกสร้างเป็นสระน้ำเพื่อใช้เลี้ยงพวกสัตว์น้ำกลายพันธ์


“แต่ก็ดีถือว่าได้วัตถุดิบอาหารทะเลเก็บไว้เป็นสต็อกเพิ่ม” สตีฟพูดตอนนี้ตัวสตีฟนั้นไม่ค่อยเดือดร้อนเรื่องเงินเพราะมีอยู่ในบัญชีตั้งหลายร้อยล้านสตีฟนั้นยังไม่รู้เลยว่าจะนำเงินมหาศาลขนาดนี้ไปทำอะไรดี


“เอาล่ะชั้นนี้จะมีตัวอะไรนะ” สตีฟพูดพลางเดินลงบันไดมาและดูชั้นที่แปดก่อนจะต้องแปลกใจเพราะประตูกั้นชั้นที่แปดนั้นดันถูกปิดเอาไว้อยู่


“มันถูกปิดงั้นเหรอแปลกแฮะลงมาตั้งแปดชั้นพึ่งจะเจอชั้นที่ประตูกั้นถูกปิดเอาไว้” สตีฟพูดอย่างแปลกใจก่อนจะออกแรงเปิดมันทันทีด้วยหมัด


ตู้ม !!!! ประตูกระเด็นหลุดออกไปทันทีหลังจากโดนสตีฟต่อยไปเต็มๆ


“หือนี่มันป่างั้นเหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากชั้นที่แปด


“โคตรจะลงทุนเลยเล่นสร้างป่าในชั้นใต้ดินแบบนี้ สงสัยจำลองสภาพแวดล้อมให้ตัวอะไรซักอย่างสินะ” สตีฟพูดออกมาเพราะจากชั้นที่ผ่านๆมานั้นแต่ละชั้นจะถูกสร้างเพื่อจำลองสภาพแวดล้อมให้เหมาะแก่สัตว์กลายพันธ์ชนิดนั้นๆ


หรือจะปิดชั้นนี้แล้วลงชั้นต่อไปเลยดี ไม่สิลองสำรวจดูหน่อยดีกว่า สตีฟคิดในใจอย่างลังเลก่อนจะตัดสินใจเดินสำรวจดู


สวบ !! สวบ !! สวบ !! สตีฟเดินเข้าไปในป่าของชั้นที่แปดอย่างช้าๆ


“ดูเหมือนจะไม่มีตัวอะไรจริงๆสินะ” สตีฟเดินดูอยู่เกือบสิบนาทีจนมั่นใจว่าไม่มีสัตว์กลายพันธ์อยู่ที่ชั้นนี้แน่ๆจึงหันหลังกลับ


ระหว่างที่กำลังเดินกลับนั้นเองสตีฟก็บังเอิญได้ยินเสียงคล้ายมีใครอยู่ที่ด้านหลัง


แซ่ก !! แซ่ก !! สตีฟรีบหันไปตามเสียงทันทีก่อนจะเห็นว่าพุ่มไม้ตรงโคนต้นไม้มันขยับนิดหน่อย


ลมงั้นเหรอ ไม่สิชั้นนี้ไม่มีลมนี่ !! สตีฟคิดพลางหยิบมีดออกมาทันทีก่อนจะง้างมือเตรียมปามีดเข้าไปในพุ่มไม้นั่น


“เดี๋ยวก่อนๆ !!!” เสียงตะโกนของผู้ชายดังออกมาจากในพุ่มไม้นั่น


“คนงั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานออกมาในที่สุดเขาก็รู้แล้วทำไมประตูชั้นนี้ถึงถูกปิดกั้นเอาไว้ที่แท้ก็เป็นฝีมือของคนนี้เอง


“ผมเป็นคนช่วยผมด้วย” เสียงผู้ชายคนนั้นดังขึ้นอีกครั้งสตีฟไม่รอช้ารีบวิ่งไปและเข้าไปดูในพุ่มไม้นั้นทันทีก่อนจะเห็นร่างของผู้ชายคนหนึ่งกำลังคลานอยู่กับพื้นร่างของเขาผอมมากๆบ่งบอกได้ว่ากำลังขาดสารอาหาร แต่เมื่อสตีฟมองไปที่ท่อนล่างของชายคนนั้นก็ต้องตกใจเพราะเขาไม่มีขา


“คุณบาดเจ็บ !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าชายคนนี้นั้นบาดเจ็บที่ขา ไม่สิเรียกว่าบาดเจ็บไม่ได้หรอกเพราะขาของชายคนนี้ทั้งสองข้างมันถูกตัดออกไปไม่สิเหมือนถูกตัวอะไรกินไปมากกว่า สตีฟรีบตรวจสอบชายคนนี้ทันทีว่าเขาเป็นใคร


หน้าต่าง
ชื่อ : โนนัลด์ ฟ็อกซ์ Level : 1
อาชีพ : หัวหน้าห้องทดลองหมายเลข 6
อายุ : 40
ฉายา : นักฝึกสัตว์

“หัวหน้าห้องทดลอง !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นอาชีพของชายคนนี้


“ใช่ผมเป็นหัวหน้าห้องทดลองหมายเลขหกแห่งนี้ รัฐบาลเม็กซิโกส่งคุณมาช่วยเรางั้นเหรอว่าแต่จะให้ผมเรียกฉายาหรือชื่อของคุณ !!!” ชายคนที่ชื่อโรนัลด์ถามสตีฟ


“เรียกชื่อผมก็ได้และก็ผมไม่ใช่คนจากรัฐบาลคุณผมเป็นฮีโร่จากอเมริกากำลังทำภารกิจอยู่ แล้วเมื่อครู่คุณพูดว่าเรางั้นเหรอ ยังมีคนอื่นๆรอดอีกงั้นเหรอครับ” สตีฟถาม


“ได้คุณสตีฟแต่ว่าคุณนั้นไม่ใช่คนจากรัฐบาลเราสินะงั้นเหรอพวกนั้นทิ้งเราแล้ว” โรนัลด์มีสีหน้าผิดหวังทันทีที่ได้ยินสิ่งที่สตีฟบอก


“นี่คุณโรนัลด์ นอกจากคุณมีคนยังรอดชีวิตอีกงั้นเหรอครับ” สตีฟถามอีกครั้งหลังจากเห็นเขาไม่ตอบ


“อ๊ะใช่ๆ ยังมีอีกสี่คนพวกเราหนีลงมาที่ชั้นนี้ได้ทัน” โรนัลด์พูด


“แล้วขาคุณ !!” สตีฟจะถามเรื่องขา


“เสียมันไประหว่างหนีลงมาที่ชั้นนี้” โรนัลด์พูด


“แล้วคนอื่นๆหายไปไหนทำไมถึงให้คุณที่บาดเจ็บขนาดนี้คลานออกมา” สตีฟถามพลางตรวจดูบาดแผล แต่สตีฟไม่ใช่หมอเขาจึงไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงแต่จากสภาพที่เห็นมันไม่น่าจะเป็นอะไรแล้วไม่อย่างนั้นคนๆนี้คงตายไปนานแล้ว


“ผมออกมาหาอาหารส่วนคนอื่นๆอาการสาหัสไม่ได้สติกันหมดเหลือแต่ผมที่อาการดีสุดและตอนที่ผมกำลังคลานหาอาหารอยู่นั้นผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าซึ่งจากการฟังพอจะเดาได้ว่าเป็นคนผมจึงรีบคลานตามมาก่อนจะเห็นคุณกำลังจะปามีดมาทางผมพอดี” โรนัลด์พูด


“อย่างนี้นี่เองว่าแต่คุณบอกว่าคุณอาการดีสุด !!!” สตีฟตกใจในสิ่งที่โรนัลด์บอกมากนี่เขาบอกว่าตัวเองอาการดีสุดงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นคนอื่นๆล่ะจะไม่เหลือแต่หัวเลยรึไงเพราะขนาดคนอาการดีสุดยังขาขาด


“เอาล่ะคุณพาผมไปหาคนที่เหลือหน่อยเผื่อผมช่วยอะไรได้” สตีฟพูดก่อนจะอุ้มร่างของหัวหน้าห้องทดลองโรนัลด์ขึ้นมาเพื่อให้เขาชี้ทางว่าต้องไปทางไหน


“นึกไม่ถึงเลยนะว่าอเมริกาจะมีฮีโร่ที่เลเวลมากขนาดนี้อยู่ด้วยถ้าเป็นคุณไม่แน่ว่าบางทีอาจจะช่วยพวกเราออกไปได้” โรนัลด์พูดเพราะเขาตรวจสอบสถานะของสตีฟดูแล้วซึ่งทำเอาเขาตกใจมากเพราะสตีฟนั้นเลเวลถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ (ขึ้นมาห้าเลเวลระหว่างเดินลงมา)


“ว่าแต่สถานการณ์ด้านนอกเป็นยังไงบ้างพอจะเล่าให้ผมฟังคร่าวๆได้มั้ย” โรนัลด์ถามสตีฟ


“ได้ผมจะเล่าให้ฟัง” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเริ่มเล่าสตีฟใช้เวลาเล่าสถานการณ์คร่าวๆไปสองนาที


“นี่เราเสียเม็กซิโกไปแล้วงั้นเหรอ !!!!” โรนัลด์อุทานอย่างตกใจหลังจากรู้เรื่องทั้งหมด


“ใช่แต่ผมเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะยังมีคนรอดอยู่ที่เม็กซิโกมากขนาดนี้ขนาดแค่ผมลงมาสำรวจที่นี่แห่งเดียวยังเจอตั้งสองพันกว่าคน” สตีฟพูดออกมาเพราะไม่แน่ว่าคนที่รอดชีวิตคนอื่นๆอาจจะกำลังซ่อนตัวอยู่ตามอาคารบ้านเรือนต่างๆก็ได้


“คุณบอกว่าสองพันงั้นเหรอ !!” โรนัลด์ตกใจกับจำนวนที่ได้ยินเพราะห้องทดลองแห่งนี้นั้นมีเจ้าหน้าที่ทำงานอยู่แค่ไม่กี่ร้อยแต่มันมาจากไหนเป็นพัน


“พวกเขาอพยพมาจากด้านบนน่ะครับเห็นว่ามีคนที่มีสกิลค้นหาที่ปลอดภัยอยู่ ว่าแต่คุณฉายานักฝึกสัตว์งั้นเหรอ มันเกี่ยวอะไรกับที่ห้องทดลองแห่งนี้ทำหรือเปล่าแล้วรัฐบาลคุณสร้างห้องทดลองนี้ขึ้นมาทำไมกัน” สตีฟถามโรนัลด์ชั่งใจอยู่สามสี่วินาทีก่อนจะตอบสตีฟ



“อืม....ฉายาผมคือนักฝึกสัตว์ มันได้มาจากสกิลผมเองเพราะสกิลของผมนั้นสามารถใช้กับสัตว์กลายพันธ์ได้ดังนั้นผมจึงได้เป็นหัวหน้าห้องทดลองแห่งนี้ยังไงล่ะ รัฐบาลเรานั้น รัฐบาลเรานั้นตั้งใจจะใช้สัตว์ที่ผมควบคุมพวกนี้บุกโจมตีอเมริกาเพื่อก่อสงครามขึ้น” โรนัลด์พูดให้สตีฟฟังโดยไม่ปิดบังเพราะรัฐบาลทิ้งพวกเขาก่อนดังนั้นเขาจึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรอีกแล้ว และไม่แน่ว่าป่านนี้พวกนั้นอาจจะตายไปหมดแล้วด้วย


“บุกอเมริกา !!! นี่พวกนั้นคิดจะก่อสงครามงั้นเหรอ ทั้งๆที่โลกเป็นอย่างนี้ยังคิดอะไรแบบนี้อีก บ้ากันไปแล้ว” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจ


“ใช่พวกนั้นบ้า ผมเองก็เช่นกันเพราะความอยากรู้ว่าสกิลของผมจะใช้ทำอะไรได้บ้างทำให้ผมทำการวิจัยและทดลองบ้าๆนี่ขึ้นมา แต่จู่ๆไม่กี่สัปดาห์ก่อนสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นก็เริ่มไม่ฟังคำสั่งผม และนั่นคือจุดเริ่มต้นของฝันร้าย” โรนัลด์พูด


นั่นคงเป็นตอนที่เจ้าบอสเลเวลสองร้อยปรากฎตัวขึ้นสินะ มันคงมีอำนาจมากกว่าสกิลของหัวหน้าห้องทดลองคนนี้ ทำให้สัตว์กลายพันธ์ในห้องทดลองแห่งนี้หลุดจากสกิลของโรนัลด์ สตีฟคิดในใจ


“อ๊ะทางนั้นจะถึงที่ซ่อนของพวกเราแล้ว” โรนัลด์พูดพลางชี้ไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งสตีฟก็เห็นว่ามันเป็นต้นไม้ธรรมดาๆเท่านั้น


“วางผมลง !!” โรนัลด์พูดสตีฟได้ยินดังนั้นก็วางร่างของเขาลงทันที


โรนัลด์คลานไปที่ต้นไม้นั่นก่อนจะทาบมือลงไปที่ต้นไม้ต้นนั้นจากนั้นก็มีเสียงอิเล็กทรอนิกดังออกมา


ข้อมูลพันธุกรรมถูกต้อง !!


หลังจากเสียงอิเล็กทรอนิกที่ดังมาจากต้นไม้หยุดลงสตีฟก็รู้สึกได้ว่าพื้นกำลังสั่น


“คุณสตีฟเดินมาตรงผมนี่ประตูกำลังจะเปิด” โรนัลด์พูดทำให้สตีฟแปลกใจประตูงั้นเหรอแต่ตอนนั้นเองพื้นที่สตีฟยืนอยู่จู่ๆมันก็แยกออก


เหวอ !!! สตีฟที่ไม่ทันตั้งตัวหล่นลงไปในรอยแยกของพื้นทันที


ตุบ !! ร่างของสตีฟตกลงมาประมาณสองเมตร


พรึบ !! จู่ๆไฟก็สว่างขึ้นมาทำให้สตีฟเห็นว่านี่มันคือห้องๆหนึ่งนั่นเองมันกว้างประมาณสามสามคูณสามเมตรเท่านั้นสตีฟเห็นร่างของคนอีกสี่คนกำลังนอนไม่ได้สติอยู่


พวกนี้คือคนที่รอดชีวิตงั้นเหรอ ไหนบอกว่าบาดเจ็บสาหัส ไม่เห็นจะมีแผลตรงไหนเลย สตีฟมองดูคนทั้งสี่ตอนนั้นเองโรนัลด์ก็ปีนลงมาจากด้านบนด้วยบันไดลิงที่ถูกสร้างเอาไว้และดูเหมือนเขาจะรู้ว่าสตีฟกำลังคิดอะไรอยู่เพราะโรนัลด์เห็นสายตาของสตีฟที่สำรวจร่างกายพวกคนที่นอนอยู่สี่คนนั่น


“พวกเขาไม่ได้บาดเจ็บภายนอกแต่พวกเขาบาดเจ็บภายในจากการสูดละอองพิษมากเกินไปขณะช่วยผมมาที่นี่” โรนัลด์พูด


“ละอองพิษ ???” สตีฟสงสัย


“ใช่ชั้นนี้นั้นเป็นชั้นที่ทดลองสัตว์กลายพันธ์เกี่ยวกับแมลง หลังจากพวกเราเสียการควบคุมไประบบก็ทำการชำระห้องทดลองที่ชั้นนี้อัตโนมัติด้วยการพ่นละอองพิษที่สามารถฆ่าแมลงพวกนั้นได้ออกมา และผลที่ได้คือมันทำให้ชั้นนี้ปลอดภัยแมลงพวกนั้นถูกละอองพวกนั้นย่อยสลายจนกลายเป็นฝุ่นไปหมด ถึงแม้ละอองพวกนั้นจะฆ่ามนุษย์ไม่ได้แต่มันก็ทำให้สมองพวกเขาค่อยๆตายเมื่อสูดดมมากเกินไป” โรนัลด์พูดออกมา


“นี่มีระบบแบบนั้นด้วยงั้นเหรอครับเนี่ย” สตีฟพูด


“ใช่มันมีอยู่ทุกชั้นแต่ว่าคนที่จะเปิดระบบนั้นได้มีแค่ผมเท่านั้นและต้องเปิดด้วยมืออีกด้วย ตอนที่เกิดเรื่องผมบังเอิญอยู่ที่ชั้นนี้พอดี” โรนัลด์พูดก่อนจะเอามือทาบไปที่กำแพงและประตูด้านบนก็ปิดลงอีกครั้ง


ตึง !! เสียงประตูถูกปิดจนสนิท


“แล้วห้องนี้มัน” สตีฟสงสัยเรื่องห้องนี้


“มันเป็นห้องหลบภัยฉุกเฉินที่สร้างเอาไว้น่ะ ห้องนี้มีอากาศถ่ายเทตลอดทำให้สามารถอยู่ในนี้ได้” โรนัลด์พูดก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋า


“เปลือกไม้ ???” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นสิ่งที่โรนัลด์หยิบออกมา


“อาหารของผมและของสี่คนนี้” โรนัลด์พูดก่อนจะหยิบเปลือกไม้นั่นเข้าปากและเคี้ยวๆจนละเอียดก่อนจะคายออกมาและค่อยๆเอามันป้อนใส่ปากของลูกน้องที่หมดสติอยู่หลังจากป้อนเข้าปากไปแล้วโรนัลด์ก็คลานไปที่มุมห้องก่อนจะหยิบแก้วขึ้นมาซึ่งสตีฟพึ่งจะเห็นว่ามีแก้วอยู่ตรงนั้นด้วย


โรนัลด์ไม่รอช้าหยิบแก้วก่อนจะคลานกลับมาและเอาของเหลวในแก้วนั้นค่อยๆกรอกใส่ปากลูกน้องของเขาเพื่อให้เปลือกไม้ที่เคี้ยวละเอียดแล้วไหลลงกระเพาะไป


จากนั้นโรนัลด์ก็ทำแบบเดียวกันกับอีกสามคนที่เหลือก่อนจะกินของตัวเองเป็นคนสุดท้าย


“เฮ้อรอดไปอีกวัน นี่คุณสตีฟรู้หรือเปล่าเปลือกไม้น่ะมีสารอาหารสูงมากเลยนะ” โรนัลด์ถอนหายใจออกมาพลางคลานไปที่มุมกำแพงก่อนจะพลิกตัวและดันตัวเองให้นั่งพิงกับกำแพงนั่นและถามสตีฟ


“เคยได้ยินอยู่นะครับว่ามีคนหลงป่ารอดชีวิตด้วยการกินเปลือกไม้ แต่พึ่งจะเคยเห็นของจริงนี่แหละครับ คุณรอดชีวิตมาตั้งหลายวันนี่ได้ก็เพราะเปลือกไม้นี่เอง” สตีฟนับถือโรนัลด์ที่สามารถรอดมาได้ทั้งๆที่ตัวเองขาขาด


“ว่าแต่ของเหลวในแก้วนั่นอะไรเหรอครับผมว่ามันกลิ่นฉุนแปลกๆ หรือว่าจะเป็นยา” สตีฟถาม


“อ๋อในแก้วนั่นน่ะเหรอ” โรนัลด์พูดพลางยิ้มออกมา


“ใช่ครับ” สตีฟพยักหน้า


“ในแก้วนั่นน่ะฉีผมและของสี่คนนี้เองแหละ คุณสนใจลองสักกรึ๊บมั้ยล่ะ” โรนัลด์พูดพลางยื่นแก้วมาทางสตีฟ


“ฉี่ !!!!!!!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะอ้วกออกมาทันที


อ้วก !!!!!!!!!!!!!!!! เสียงสตีฟอ้วกดังไปทั่วห้องหลบภัยฉุกเฉินโรนัลด์มองดูสตีฟก่อนจะยิ้มออกมาวันแรกๆตัวเขาเองก็อ้วกแบบนี้เนี่ยแหละ แต่ก็นะมันจำเป็นถ้าไม่ทำแบบนี้เขาจะขาดน้ำตาย


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 896 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #1659 Shin Night (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 14:16
    สักกึบไหมคับทุกคน5555
    #1,659
    0
  2. #954 Fikusa (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 07:01
    สักกรึ๊บ ฮ่าๆๆๆๆ
    #954
    0
  3. #904 kulllovely (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:32

    ซักหน่อยไหมสตีฟ

    #904
    0
  4. #902 NessZero (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 17:39
    คิดซะว่าเป็นเก็กฮวยละกัน
    #902
    0
  5. #901 เมฆน้อยคอยลม (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 15:36
    เก็กฮวยกูเป็นม่ายแล้ว เจอตอนนี้ไป
    #901
    0
  6. #899 chaiyuki (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:38

    ยิ่งกว่าแบกิลอีก!!โคตรการเอาชีวิตรอดจริมๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-13.png

    #899
    0
  7. วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:06
    สู้ๆ เค้านะ คุณนักวิจัย
    #898
    0
  8. #897 WaterSteAm (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:06
    ไม่น่าอ่านตอนกำลังกินเลย

    ความอร่อยลดลง70%

    T.T
    #897
    0
  9. #896 Wang_jiaying (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 13:04
    การเอาตัวรอดพื้นฐานในป่าสินะ สักกรึ๊บมั้ย? 555555
    #896
    0
  10. #894 jedi2550 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:45

    สนุกมากค่ะ ชอบสตีฟมาก น่ารักดี

    #894
    0