สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 51 : ตอนที่ 50 ทีมของสตีฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 811 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

ตอนที่ 50


“ว่าแต่จะไปกันยังครับ” สตีฟถาม


“อืมไปสิแต่ช่วยรอสักครึ่งวันนะ” โฟว์พูดออกมา


“ครึ่งวันทำไมนานจังล่ะครับนั่น” สตีฟถาม


“ก็ระยะมันไกลนี่นากว่าจะสร้างประตูมิติเสร็จก็สิบกว่าชั่วโมงนั่นแหละรอไปก่อนแล้วกัน” โฟว์พูดออกมาพลางเริ่มสร้างประตูมิติทันที


ทำไมไม่สร้างตั้งแต่เมื่อวานฟระจะได้ไปได้เลยคุณโฟว์นี่ไม่ไหวจริงๆ สตีฟคิดในใจ


“ถ้าอย่างนั้นผมไปนอนก่อนแล้วกันเมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเลย” สตีฟหาวออกมาเพราะเมื่อคืนนั้นโฟว์ดันมากวนหน้าห้องทำให้ซาร่างอลอีกรอบเขาจึงจัดหนักทั้งคืนกว่าจะหายงอล


“ค่ะเสร็จแล้วจะเรียกแล้วกันค่ะ” โฟว์พยักหน้าจากนั้นสตีฟก็เดินเข้าห้องไปนอนทันทีด้วยความเพลียสตีฟจึงหลับลงไปอย่างรวดเร็ว


ครึ่งวันต่อมา


“อืม....เย็นแล้วงั้นเหรอ !!” สตีฟลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นว่าแสงจากพระอาทิตย์เริ่มกลายเป็นสีส้มแล้ว


“ว่าแต่นี่ยังไม่เสร็จอีกงั้นเหรอทำไมคุณโฟว์ไม่มาตามล่ะ” สตีฟสงสัยพลางลุกขึ้นจากเตียงและเดินออกไปดู


แกร๊ก !! แอ๊ด !! ประตูห้องนอนสตีฟเปิดออกก่อนสตีฟจะเห็นประตูมิติถูกเปิดอยู่กลางห้อง


“หืมก็เสร็จแล้วนี่นา ทำไมถึงไม่มาตาม” สตีฟสงสัยก่อนจะเห็นโฟว์นั่งอยู่ที่โซฟาและได้ยินเสียงกรนเบาๆ


ฟี้ !! ฟี้ !! ฟี้ !! โฟว์กรนเบาๆออกมา


“ที่แท้ก็หลับนี่เองสงสัยคงใช้สมาธิมากเกินไป ทำอะไรให้กินก่อนไปแล้วกัน” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นและเริ่มทำอาหารให้โฟว์กินจริงๆเขาเองก็หิวด้วยเหมือนกันเพราะหลับยาวตั้งแต่เช้า


เวลาต่อมา


“หือ...กลิ่นอะไรหอมจังเลย !!” โฟว์อุทานออกมาเบาๆก่อนจะค่อยๆลืมตา


“ตื่นแล้วเหรอครับโจ๊กกำลังจะเสร็จเลยกินก่อนสิครับแล้วค่อยไปกัน” สตีฟพูดพลางยกโจ๊กร้อนๆลงจากเตา


“อ๊ะนี่ฉันเผลอหลับไปเหรอคะ !!” โฟว์รีบลุกขึ้นมาพลางมองไปที่ประตูมิติก่อนจะถอนหายใจออกมา


“เฮ้อดีนะคะ ไม่มีใครเดินผ่านประตูมิติเข้ามา แย่จริงๆเลยดันเผลอหลับแบบนี้” โฟว์ถอนหายใจอย่างโล่งอก


“ประตูมิติปลายทางคนสามารถผ่านเข้ามาได้ด้วยเหรอครับ” สตีฟถามเอาไว้เพื่อเป็นความรู้


“ไม่ได้หรอกค่ะ แต่ก็จะมีวายร้ายบางคนที่มีอุปกรณ์แทรกแทรงมิติ พวกนั้นสามารถใช้มันผ่านเข้ามาได้ค่ะ” โฟว์พูด


“วายร้ายงั้นเหรอครับ” สตีฟขมวดคิ้ว


“ใช่ค่ะพวกวายราย ถ้าอย่างนั้นรีบกินกันเถอะค่ะจะได้ไปทางฟากนู้นสักที” โฟว์พูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารเพื่อรอโจ๊กของสตีฟ


“ครับว่าแต่คุณโฟว์ใส่ขิงมั้ย” สตีฟถาม


“ไม่เอาค่ะ ต้นหอมก็ไม่ต้องด้วย” โฟว์พูดหลังจากเห็นสตีฟกำลังจะใส่ต้นหอมลงไป


“ไม่กินผักระวังจะป่วยเอานะครับ” สตีฟพูดแต่ก็ไม่ได้ใส่ต้นหอมลงไปก่อนจะนำโจ๊กไปเสิร์ฟ


สิบนาทีต่อมา


“เอาล่ะคุณพ่อบ้านพร้อมใช่มั้ยคะ” โฟว์ถามหลังจากกินอิ่มเรียบร้อย


“ครับ” สตีฟพยักหน้า


“ถ้าอย่างนั้นเข้าไปเลยค่ะ” โฟว์พูดสตีฟเดินผ่านเข้าประตูมิติไปทันทีไม่รอช้าทันทีที่ผ่านเข้ามาสตีฟก็ได้ยินเสียงระเบิดและเสียงโวยวายดังไปทั่ว


ปิ้ว !! ตู้ม !! เสียงระเบิดดังมากจนสตีฟต้องยกมือขึ้นปิดหู


“รีบพาคนเจ็บออกมาเร็ว !!!” เสียงตะโกนดังขึ้นไม่ไกลสตีฟมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง


“นี่มันอะไรกัน !!” สตีฟอดอุทานออกมาไม่ได้


“ยินดีต้อนรับสู่ชายแดนเม็กซิโกค่ะ” โฟว์พูดออกมา


“นี่คือชายแดนงั้นเหรอครับนี่มันยังกับหนังสงครามยังไงยังงั้น !!” สตีฟพูดพลางหันหน้าไปถามโฟว์เพราะภาพที่เขาเห็นนั้นคือกำแพงยาวตลอดแนวสุดลูกหูลูกตา มีฮีโร่มามายกำลังยืนอยู่บนกำแพงและยิงสกิลของตนลงไปด้านล่าง ส่วนฮีโร่อีกจำนวนหนึ่งก็อยู่ด้านหน้ากำแพงกำลังรับมือกับสัตว์กลายพันธ์ที่บุกเข้ามาอยู่


บนกำแพงแต่ละจุดมีหอคอยสังเกตการณ์ตั้งอยู่บนนั้นสตีฟเห็นป้อมปืนอะไรซักอย่างถูกติดตั้งเอาไว้


สตีฟตรวจดูสัตว์กลายพันธ์ที่พวกฮีโร่เหล่านี้กำลังสู้อยู่


หน้าต่าง
ยุงมรณะ Level 128
ยุงมรณะผู้ที่โดนมันกัดจะติดเชื้ออัมพาตหนึ่งวัน


“ฝูงยุงมรณะงั้นเหรอ” สตีฟมองยุงมากมายนับร้อยๆตัวขนาดตัวของยุงพวกนี้ประมาณลูกหมาตัวเล็กๆ


สตีฟมองดูเหล่าฮีโร่ทุกคนเลเวลร้อยยี่สิบกว่าๆทั้งนั้น


“ฮีโร่พวกนี้คือ ???” สตีฟถามโฟว์


“พวกนี้คือเหล่าแนวหน้าค่ะได้รับภารกิจให้มาปกป้องชายแดน” โฟว์ตอบคำถามสตีฟ


อึก !! สตีฟได้ยินดังนั้นถึงกับกลืนน้ำลายนี่แสดงว่าภรรยาเขาซาร่าแต่ก่อนก็ต้องออกมาสู้แบบนี้ในฐานะฮีโร่แนวหน้าสินะ ภาพที่สตีฟเห็นที่นี่ยังกับนรกยังไงยังงั้น


“อ๊ะแย่แล้วคนนั้นกำลังจะโดนกัดแล้ว !!” สตีฟเห็นว่ามีฮีโร่คนหนึ่งกำลังจะพลาดท่าฮีโร่คนนี้นั้นกำลังโดนยุงมรณะสามสี่ตัวโจมตีอยู่สตีฟไม่รอช้าล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติลายลูกหมีของเขาก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาถือไว้ในมือ


แกร๊ก !!! เสียงคล้ายลูกหินดังขึ้นภายในมือของสตีฟ


“หือ ลูกแก้วอย่างนั้นเหรอ !!” โฟว์มองสิ่งที่สตีฟหยิบออกมาอย่างแปลกใจ


“แมทเทอร์บีม !!” สตีฟหยิบลูกแก้วมาใส่ไว้ในมือก่อนจะดีดมันออกไปด้วยนิ้วโป้งของเขา


ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! โผละ !! โผละ !! โผละ !! ยุงมรณะสามตัวที่กำลังจะโจมตีฮีโร่คนนั้นร่างระเบิดออกทันที


“แม่นขึ้นเยอะเลยนะคะ แถมยังมีการเตรียมพร้อมไปซื้อลูกแก้วมาเตรียมไว้อีก” โฟว์พูดขึ้นอย่างชื่นชม


“ลูกแก้วมันเล็งง่ายกว่าก้อนหินน่ะครับ ลูกแก้วมันกลมๆมนๆ ไม่เหมือนก้อนหินที่มันเป็นก้อนไม่สม่ำเสมอดังนั้นผมเลยคิดว่าไปซื้อลูกแก้วที่ร้านตกแต่งตู้ปลามาไว้น่าจะดีกว่า” สตีฟพึ่งไปเหมาซื้อลูกแก้วมาเมื่อวานหลายพันลูก


“ถ้าอย่างนั้นจัดการต่อเลยแล้วกันนะคะ ฉันจะทำงานของฉันหน่อย” โฟว์พูดก่อนจะเปิดประตูมิติหายไปและไปโผล่ที่ด้านล่าง


“งานที่ว่าคือช่วยคนเจ็บนี่เอง” สตีฟเห็นว่าโฟว์กำลังพาคนเจ็บที่อยู่แนวหน้าหนีออกมาทีละคนๆ สตีฟไม่รอช้าดีดลูกแก้วในมือตนจัดการยุงพวกนี้ต่อทันทีถึงแม้จะไม่ได้เลเวล แต่สตีฟก็ไม่อยากยืนมองใครตาย


ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! โผละ !! โผละ !! โผละ !! สตีฟเลือกยิงช่วยแต่ฮีโร่คนที่กำลังจะพลาดท่าส่วนฮีโร่ที่กำลังสู้อยู่สตีฟไม่อยากจะแย่งเหยื่อเพราะเดี๋ยวฮีโร่คนนั้นจะไม่ได้ค่าประสบการณ์


สิบนาทีต่อมาในที่สุดฝูงยุงมรณะพวกนี้ก็ถูกกำจัดจนหมด


“เฮ่ !! พี่ชายขอบคุณมากเลยนะ” ฮีโร่ที่อยู่ด้านล่างกำลังเดินกลับเข้ามาในกำแพงสตีฟจำได้ว่าฮีโร่คนนี้สตีฟเป็นคนช่วยเอาไว้สตีฟได้แต่พยักหน้าเบาๆ


“ขอบคุณมากค่ะคุณพ่อบ้าน !!!” เสียงฮีโร่สาวคนหนึ่งตะโกนขอบคุณสตีฟเช่นกัน


ฟุ่บ !! ประตูมิติปรากฎที่ด้านหลังสตีฟอีกครั้งก่อนโฟว์จะเดินออกมา


“ทำได้ไม่เลวเลยนะคะ” โฟว์ชื่นชมสตีฟ


“พวกนี้มันเลเวลน้อยน่ะครับ ว่าแต่มีผู้บาดเจ็บเท่าไหร่เหรอครับ” สตีฟถาม


“ราวๆสี่สิบคนค่ะ เสียชีวิตสามคน วันนี้พวกมันคงหยุดโจมตีเท่านี้ สัตว์กลายพันธ์พวกนี้บุกโจมตีเป็นระรอกๆ ว่าแต่เป็นไงบ้างคะเห็นภาพชายแดนที่พวกเราเหล่าฮีโร่ช่วยกันปกป้อง รู้สึกยังไงบ้างคะ” โฟว์ถามสตีฟ


“รู้สึกว่าเป็นงานที่ลำบากมากเลยล่ะมั้งครับ นี่พวกฮีโร่ต้องปกป้องพวกผมมาตลอดสิบปีเลยงั้นเหรอครับเนี่ย ผมไม่เคยรู้เลย ผมได้แต่ใช้ชีวิตสงบสุขอยู่ในเมืองไม่เคยรู้เลยว่าที่ชายแดนจะลำบากกันขนาดนี้” สตีฟพูดออกมาพลางมองย้อนดูตัวเองที่ไม่ได้ทำอะไรเลยตลอดสิบปี พอดูแบบนี้แล้วสมเพชตัวเองชะมัด


“แต่ตอนนี้โลกต้องพึ่งพาคุณแล้วนะคะคุณพ่อบ้าน” โฟว์พูด


“ครับว่าแต่จะให้ผมไปจัดการตรงไหนก่อน แล้วที่นี่ที่ชายแดนรัฐอะไรครับ” สตีฟถาม


“ที่นี่รัฐโซโนราค่ะ หน้าที่ของคุณพ่อบ้านก็คือต้องจัดการสัตว์กลายพันธ์ที่รัฐนี้ให้หมดและมุ่งหน้าไปทางตะวันตกไปที่รัฐบาฮา ที่อยู่ติดกัน ก่อนจะมุ่งลงใต้ไปจัดการบอสที่นั่น” โฟว์พูด


“นี่แสดงว่าผมกับคุณโฟว์ต้องรับผิดชอบสามรัฐสินะครับ” สตีฟพยักหน้า


“ไม่ใช่คุณพ่อบ้านกับฉันหรอกค่ะ คุณน่ะต้องไปคนเดียว ฉันกับคนอื่นๆที่เหลือในสิบผู้ก่อตั้งจะกระจายกันไปรัฐที่เหลือเพื่อจัดการสัตว์กลายพันธ์ทั้งหมดเอง ฉันให้เวลาคุณสามวันคิดว่าไหวมั้ยคะ” โฟว์พูดพลางถามสตีฟ


“คนเดียวงั้นเหรอครับ แถมให้เวลาแค่สามวัน คิดว่าแต่ละรัฐใช้เวลาการเดินทางเท่าไหร่กันครับ !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะแต่ละรัฐนั้นกว้างมากต่อให้เดินทางเร็วแค่ไหนก็กินเวลาเป็นวันๆแถมยังต้องลุยไปถึงสามรัฐนี่พี่แกจะให้เวลาแค่สามวันจริงดิ


“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะสามวันน่ะเหลือแหล่ คุณก็แค่ต้องไปจัดการสัตว์กลายพันธ์ที่เป็นหัวหน้าแต่ละรัฐเท่านั้น พวกมันมีเลเวลอยู่ที่ประมาณร้อยแปดสิบ ส่วนพวกที่เลเวลไม่เกินร้อยห้าสิบนั้นเราจะให้ฮีโร่แนวหน้าจัดการเอง คุณแค่มุ่งหน้าไปจัดการตัวหัวหน้าและตัวที่คิดว่าฮีโร่แนวหน้าจัดการไม่ไหวก็พอ” โฟว์อธิบาย


“แต่กว่าจะไปถึงผมว่าก็ยังใช้เวลามากกว่าสามวันอยู่ดี แถมตัวหัวหน้ามันอยู่ไหนผมก็ไม่รู้รถมอเตอร์ไซค์ผมวิ่งได้แค่สองร้อยกว่าๆเองนะครับ” สตีฟพูด


“ใครบอกว่าจะให้คุณไปด้วยรถมอเตอร์ไซค์ล่ะคะเราจะไปกันด้วยนั่น !!” โฟว์พูดก่อนจะชี้ไปที่เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง


“จะให้ผมนั่งเจ้านั่นไป” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจ


“ใช่ค่ะคุณกับทีมจะต้องนั่งเจ้านั่นไป” โฟว์พยักหน้า


“ทีม ??? ผมมีทีมด้วยเหรอครับ” สตีฟสงสัย


“มีสิคะ อ๊ะติดต่อมาพอดีเลย !!” โฟว์พูดพลางหยิบโทรศัพท์เธอออกมาก่อนจะอ่านข้อความ


“ไปกันเถอะค่ะคุณพ่อบ้านทีมของคุณมาแล้วจะพาไปรู้จักพวกนั้น” โฟว์พูดก่อนจะเปิดประตูมิติและพาสตีฟเข้าไปทันที


ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟมาโผล่ที่ห้องประชุมแห่งหนึ่งสตีฟมองไปรอบๆก่อนจะเห็นว่ามีเด็กผู้หญิงอยู่ในห้องนี้ถึงสามคน คนแรกเป็นเด็กผู้หญิงที่มีบรรยากาศเย็นชาและมีความเป็นผู้นำแผ่ออกมาเธอมีผมสีเงินดูเป็นเอกลักษณ์ผมสีนี้ในอเมริกานั้นไม่ค่อยมีให้เห็นส่วนมากจะมีให้เห็นที่รัสเซียเสียมากกว่า ส่วนอีกสองคนนั้นเป็นฝาแฝดดูแล้วมีบรรยากาศขี้เล่น ผมของแฝดคู่นี้เป็นสีน้ำตาลออกแดงทั้งคู่ซึ่งบ่งบอกว่าเธอเป็นคนที่นี่


“คนๆนี้น่ะเหรอคะคุณโฟว์ ที่จะเข้ามาอยู่ในทีมของเราครั้งนี้” เสียงเด็กผู้หญิงผมสีเงินหันมาถามโฟว์


“ว้าวเลเวลสูงมากเลยล่ะ ไอวี่” เด็กผู้หญิงแฝดคนแรกพูดกับแฝดเธอที่นั่งอยู่ข้างๆ


“นั่นสินะไอรี่ เลเวลเท่าคุณโฟว์เลย ยอดไปเลย !!!” เด็กแฝดที่ชื่อไอวี่ตอบแฝดของเธอกลับไป ทำให้สตีฟได้รู้ว่าแฝดสองคนนี้มีชื่อว่าไอรี่และไอวี่นี่เอง


หน้าต่าง
ชื่อ : ซาช่า รูเดวิกส์ Level : 141
อาชีพ : ฮีโร่
อายุ : 16
ฉายา : เรดาร์
Rank : SS


หน้าต่าง
ชื่อ : ไอรี่ เบเกอร์ Level : 122
อาชีพ : ฮีโร่
อายุ : 14
ฉายา : ลองกินุส
Rank : S


หน้าต่าง
ชื่อ : ไอวี่ เบเกอร์ Level : 122
อาชีพ : ฮีโร่
อายุ : 14
ฉายา : เอกิส
Rank : S


“เด็กพวกนี้คือ ???” สตีฟเมื่อตรวจสอบทั้งสามคนแล้วก็เห็นว่าเด็กสามคนนี้เป็นฮีโร่จริงๆ


แปะ !! แปะ !! โฟว์เลือกที่จะไม่ตอบแต่ปรบมื่อเพื่อเรียกความสนใจแทน


“เอาล่ะทุกคน ผู้ชายหน้าตาบื้อๆใส่ชุดพ่อบ้านคนนี้ คือสตีฟหรือฉายาคุณพ่อบ้าน เขาจะรับผิดชอบร่วมภารกิจกับพวกเธอเป็นเวลาสามวัน” โฟว์พูดแนะนำสตีฟกับเด็กสาวทั้งสามคน


“และเด็กๆพวกนั้นเป็นฮีโร่ระดับแนวหน้าที่ฉันดูแลอยู่ ฉันจะให้เธอเป็นคนพาคุณไปส่งที่จุดเป้าหมายส่วนพอไปถึงแล้วคุณก็แค่จัดการเท่านั้น ส่วนพวกลูกน้องสัตว์กลายพันธ์ของมันที่เหลือเด็กๆพวกนี้จะจัดการเองเอาล่ะทำความรู้จักกันซะ ภารกิจจะเริ่มพรุ่งนี้เช้า” โฟว์อธิบายสั้นๆก่อนจะเผ่นไปด้วยสกิลของเธอทันที


“ไปซะแล้ว” สตีฟพูดพลางมองไปที่เด็กสาวพวกนั้นและเด็กพวกนั้นก็มองมาที่สตีฟโดยไม่ได้พูดอะไรจนบรรยากาศในห้องเงียบและวังเวงไปหมด


“เอ่อ.......สวัสดีเด็กๆ พี่ชื่อสตีฟเรียกพี่สตีฟก็ได้นะไม่ต้องเรียกฉายาก็ได้ ส่วนพวกหนู ซาช่า ไอวี่ และไอรี่สินะยินดีที่ได้รู้จัก” สตีฟเห็นว่ามันเงียบเกินไปจึงเริ่มแนะนำตัวก่อน


“นี่ๆไอวี่ เธอว่าลุงคนนี้เป็นพวกหมีป่ะ ???” เด็กที่ชื่อไอวี่ถามแฝดของเธอ


“นั่นสิต้องเป็นพวกหมีแน่ๆเลยขนาดกระเป๋ายังลายหมีเลย ไอวี่ระวังตาลุงนี่ด้วยนะ” ไอรี่คุยกับแฝดเธอเสียงดัง


“ละ ละ ลุง !!!! หมะ หมะ หมี !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากได้ยินเสียงเด็กสองคนนี้คุยกันนี่เขายังไม่สามสิบเลยนะเฟ้ย เรียกลุงได้ไง แล้วหมีอะไรกัน หมีมันเป็นสัตว์เขาเป็นมนุษย์เฟ้ย !!!! (หมี = คำเรียกพวกผู้ชายที่ชอบเด็กโลลิ)


“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะลุงสตีฟ ฉันชื่อซาช่า เป็นหัวหน้าทีม ส่วนนี่ไอวี่ และไอรี่ หวังว่าคุณคงไม่เป็นตัวถ่วงนะคะ” เด็กที่ชื่อซาช่าแนะนำตัวเธอพร้อมเพื่อนๆอีกสองคน ซาช่ามีลักษณ์เป็นผู้นำแต่สตีฟคิดว่าเธอออกจะมีความเป็นผู้นำสูงไปสักหน่อยนี่ถ้าสตีฟไม่ได้เห็นในข้อมูลว่าอายุสิบหกล่ะก็สตีฟนึกว่าคุยกับคนรุ่นเดียวกันเสียอีก


“ยะ ยะ ยินดีที่ได้รู้จักนะเด็กๆ” สตีฟกัดฟันทำความรู้จักกลับไป เขาอยากจะบอกเด็กพวกนี้จริงๆว่าให้เรียกเขาพี่เถอะ


(สตีฟ : เรียกพี่ได้มั้ย ~~ เดี๋ยวพี่จะให้กินขนม.........แค่ก แค่ก เพลงอะไรฟระ)


จบ...


error loaded
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 811 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3375 พระเจ้ามาส 7 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 12:28
    อ่าห้า~ ซาช่าสินะ (ไม่สปอยล์ละกัง)
    #3,375
    0
  2. #2563 Chalida Chomboonma (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 23:32
    ผู้หญิงๆๆฮาเร็มจริงใช่ปะ?
    #2,563
    0
  3. #2246 Ah Hhong (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:40
    จะฮาเร็ม​จริงๆใช่ไหม​นี่
    #2,246
    0
  4. #2182 Kutsuirangi Kema (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:02
    ถ้าจะตกใจขนาดนั้น ทำไมต้องทำเป็นดีดด้วย ปาไปเลยไม่ง่ายกว่ารึ
    #2,182
    0
  5. #1650 Shin Night (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 12:19
    ลุงหมี5555
    #1,650
    0
  6. #1456 YuooOoo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 20:29
    เด็กเกิน ให้มารับหน้าที่ดูแลแนวหน้า ตั้งตัวละครอายุเท่านี้แต่เลเวลดันสูงมาก ฆ่ามอนตั้งแต่4ขวบหรือไงกัน😂😂😂
    #1,456
    0
  7. #1351 Good One D@y (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 07:33

    เฮ้อ นี่ขนาดไม่ฮาเร็มนะ ยังผู้หญิงเยอะขนาดนี้ ถ้าฮาเร็มขึ้นมา สงสารซาช่าเลย สามีเก็บความลับ ทั้งเป็นฮีโร่ ทั้งมีผู้หญิงมาติดพัน ดีที่ยังไม่มีลูกนะ ถ้ามีขึ้นมา คงน่าสงสารมากกว่านี้

    #1,351
    0
  8. #821 Kissme9 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 16:58
    ขออีกตอนนะๆๆๆ
    #821
    0
  9. #819 Ashadum (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 16:33
    หมั่นไส้ซาช่านิดๆแหะมั่นหน้ามาก555
    #819
    0
  10. #817 AUNUM (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 16:20
    สนุกกก ต่อเถอะ
    #817
    0
  11. #816 nknch (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 15:37
    อ่อ เข้าใจคุณนักเขียนละว่าทำไมเขียนว่าไม่ฮาเร็ม ผู้หญิงคงโผล่ออกมาอีกเยอะๆและฉากชวนจิ้นอีกเยอะแน่ๆ
    #816
    0
  12. #815 cho7997 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:56
    ทำไมผู้หญิงเยอะจัง โลกขาดแคลนผู้ชายเหรอ เห็นมีแต่ผู้หญิงที่เข้ามาวุ่นวายกะพระเอก พระเอกยี่งบื้อฯอยู่ชักสงสารซาร่าแล้วสิ
    #815
    0
  13. #814 Fikusa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:55
    ลุงหมี
    #814
    0
  14. #813 NessZero (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:21

    สตีฟกลาย ร่าง เป็น ลุงหมี ไปแล้ว ลุงงงง งหมี ก็มาวะ

    #813
    0
  15. #812 ErictiesE (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:17

    อีเกิลอาย. เก็บประสบการมาเป็นสิบปี ยังได้แค่ A

    พวกเด็กนี่ ... s. กับ ss. ซะงั้น. มันฝึกตั้งกะอยู่ในท้องเลยรึไง!

    #812
    0
  16. #810 Aceriz (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 12:25
    ขอบคุณครับ
    #810
    0
  17. #807 AlZhaiMerS (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:43
    เวล 100กว่า อายุ 16-
    เปนฮีโร่ตั้งแต่กี่ขวบกันนี่
    พวกผู้ใหญ่เปนมา10ปี ยังไม่เท่าน้องเลย
    รู้สึกขัดๆกับตอนนี้มาก
    หวังว่าตอนหน้าจะมีอธิบายที่มา
    #807
    2
    • #807-1 DinH(จากตอนที่ 51)
      1 มีนาคม 2562 / 13:17
      มีตัวแปรเรื่องสกิลรวมด้วยไง
      #807-1
  18. #806 แบล็ลวูฟ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:34

    สตีปนี้หุ่นประมาณไหนครับ

    #806
    2
    • #806-2 แบล็ลวูฟ(จากตอนที่ 51)
      1 มีนาคม 2562 / 11:36
      ถึงโดนเด็กเรียกหมี
      #806-2
  19. #805 แมวน้ำขี้เซา (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:22
    เห็นคุกอยู่รำไร...
    #805
    0
  20. #804 ArtThCM (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:18

    สนุกมากครับบบบ
    #804
    0