สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 46 หนีสำเร็จ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 864 ครั้ง
    26 ก.พ. 62

ตอนที่ 46


ก๊าซ !!!!! เจ้าโกทแมนร้องคำรามออกมาหลังจากเห็นผู้หญิงหนีไปหมด มันมองหน้าสตีฟก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีด้วยการพุ่งชนทันที


ฟุ่บ !! ร่างของเจ้าโกทแมนพุ่งเข้าใส่สตีฟด้วยความเร็วเป็นอย่างมากแต่ก็ยังไม่เร็วถึงขนาดที่สตีฟมองไม่ทันอย่างเจ้าโกทแมนตัวที่อัดเขาจนปลิว


หมับ !! สตีฟยกมือทั้งสองข้างขึ้นจับเขามันทำให้ร่างของมันหยุดลงทันที


“เอ็งเร็วแค่นี้ ทำอะไรตรูไม่ได้หรอกเฟ้ย และนี่เป็นการแก้แค้นที่เอ็ง ทำไอ้นั่นเข้าปากตรู” สตีฟพูดออกมาพลางพยายามลืมเรื่องรสชาติในปาก แต่ไม่ว่าจะพยายามลืมยังไงกลิ่นคาวในปากนั้นสตีฟก็ยังจำมันได้ดี


สตีฟมองตาเจ้าโกทแมนตัวนี้พลางแสยะยิ้มออกมา


ก๊าซ !!! เจ้าโกทแมนที่เห็นดวงตาของสตีฟมันคำรามออกมาและพยายามหนีทันที ซึ่งไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าแต่สตีฟรู้สึกว่าน้ำเสียงมันดูเหมือนกลัวๆเขายังไงก็ไม่รู้


เจ้าโกทแมนที่พยายามดิ้นหนีจากเงื้อมือสตีฟแต่ทำอย่างไรร่างมันก็ไม่ขยับซักนิด


“นี่คือการแก้แค้น รับไปซะ ย๊าก !!!!!!” สตีฟร้องตะโกนออกมาก่อนจะง้างขาและหวดเข้าไปทันที


“ลูกเตะผ่าหมาก !!!!!!!” สตีฟหวดขาเข้าไปเต็มหว่างขาของเจ้าโกทแมน


ผัวะ !! โผละ !!!! เสียงขาของสตีฟหวดเข้าไปเต็มแรงก่อนจะมีเสียงดังโผละเหมือนอะไรบางอย่างแตกออกสตีฟได้ยินเสียงนั้นถึงกับเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว


ตึง !!! ร่างของเจ้าโกทแมนล้มลงคุกเข่ากับพื้นทันทีหลังจากสตีฟเตะมัน มันไม่มีเสียงร้องออกมาสักแอะ


“หน้าเขียวเลยดิเอ็ง เฮอะ !!!” สตีฟสถบออกมาพลางมองหน้ามันที่เขี๋ยวปั๊ด ดวงตาของมันเหลือกไปด้านบนจนเห็นแต่ดวงตาสีขาว น้ำลายมันฟูมปากไปหมด สตีฟสะใจมากๆที่เห็นมันเป็นแบบนี้


หน้าต่าง
โกทแมน Level 193 (สถานะ : หมดสติอาการสาหัส)



“ยังไม่ตายงั้นเหรอ อึดดีนี่หว่า” สตีฟพูดออกมาหลังจากสตรวจสอบสถานะของมัน


และในตอนที่สตีฟกำลังจะปิดฉากนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงคำรามดังขึ้นอีกครั้ง


ก๊าซ !!!!!!!!!! เสียงคำรามของโกทแมนดังขึ้นในทิศทางที่เป็นหมู่บ้าน


“เสียงนี้มันของเจ้าตัวนั้นนี่มาโครตรไวเลย !!!” สตีฟอุทานออกมาพลางมองไปทางที่ผู้หญิงพวกนั้นพึ่งจะวิ่งหนีไป กว่าจะพ้นระยะสกิลของเจ้าโกทแมนคงอีกราวๆ สี่หรือห้านาทีเขาต้องไปถ่วงเวลาเอาไว้ก่อน


“เอาวะตายเป็นตาย !!” สตีฟปลุกใจตัวเองก่อนจะพุ่งกลับไปทางหมู่บ้านทันที


ก๊าซ !!!! โคร่ม !!! เมื่อสตีฟมาถึงก็เห็นเจ้าโกทแมนตัวที่ซัดเขาปลิวกำลังคำรามและทำลายบ้านรอบๆอยู่ด้วยความโมโห


“ดีนะที่มันไม่ได้จมูกดีไม่งั้นมันคงพุ่งตามพวกผู้หญิงไปแล้วมั้ง เอาไงดีหว่าออกไปงัดกับมันหรือแอบก่อนดี” สตีฟพูดออกมาอย่างลังเลไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรดี


โคร่ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! บ้านหลังแล้วหลังเล่าถูกมันทำลายไปด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวสตีฟถึงกับเผลอยกมือขึ้นจับซี่โครงตัวเอง


“หือทำไมซี่โครงเราไม่ค่อยเจ็บแล้วล่ะ เราซี่โครงหักไม่ใช่หรือไง” สตีฟอุทานออกมาพลางใช้มือคลำๆไปทั่วซี่โครงเขาแต่กลับรู้สึกเพียงแค่ปวดเบาๆเท่านั้น


“หรือว่าเราจะหายแล้ว !!!” สตีฟนึกเหตุผลได้ข้อเดียวที่มันไม่เจ็บ


“หรือว่าตรูเป็นวูลฟ์เวอร์ลีxx ถึงได้ฟื้นฟูร่างกายได้เร็วแบบนี้” สตีฟนึกถึงตัวการ์ตูนสมัยก่อนที่เขาชอบมากซึ่งเป็นตัวการ์ตูนจากหนังสือการ์ตูนที่พ่อเขาที่ตายไปสะสมเอาไว้


“ปล่อยมันอาละวาดไปก่อนแล้วกันถ้ามันจะไปทางนั้นค่อยเข้าไปขวาง” สตีฟตัดสินใจปล่อยมันอยู่แถวนี้ไปก่อนตอนนั้นเองตอนที่สตีฟกำลังจะถอยไปเขาดันบังเอิญไปเหยียบกิ่งไม้เข้าให้


แกร๊บ !! เสียงกิ่งไม้แห้งหักลงทำให้เจ้าโกทแมนตัวนั้นหันมาหาทางสตีฟทันที


“ซวยเช็ด นี่มันเป็นนิยายหรือไงต้องมาทำเสียงดังแบบนี้ให้โจทย์หันมาสนใจ” สตีฟอดพูดออกมาไม่ได้


ก๊าซ !!!!!!! เจ้าโกทแมนเมื่อเห็นสตีฟก็ร้องคำรามออกมาทันทีและพุ่งเข้าใส่สตีฟอย่างไม่รอช้า


ฟุ่บ !!! ตู้ม !!!! สตีฟมองตามความเร็วของมันไม่ทันจึงโดนกระแทกเข้าไปเต็มๆอีกครั้ง


อ๊าก !!!!!!!!!! สตีฟร้องออกมาอย่างเจ็บปวดร่างของเขาพุ่งกลับไปทางที่พึ่งเดินมาทันที


ครืด !!!!!!!!!! ร่างสตีฟไถลไปตามพื้นจนมาหยุดอยู่ที่ขอบบ่ออาบน้ำ


“อัก !!! จุกชะมัดซี่โครงหักอีกแล้วงั้นเหรอ” สตีฟพูดออกมาพลางค่อยๆลุกขึ้น


“หือไม่หักแฮะ” สตีฟแปลกใจเป็นอย่างมากทั้งๆที่โดนกระแทกกระเด็ดมาเหมือนก่อนหน้านี้แท้ๆ แต่ซี่โครงดันไม่หักแล้วแต่สตีฟรู้ดีตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหาคำตอบสตีฟรีบลุกขึ้นก่อนจะเห็นเจ้าโกทแมนนั่นมองร่างของโกทแมนอีกตัวที่โดนสตีฟเตะผ่าหมากไปอยู่


ปึก !! ปึก !! โกทแมนมันใช้กีบเท้าของมันเขี่ยๆร่างของโกทแมนที่นอนสาหัสอยู่


ฟืด !! ฟาด !! เสียงหายใจเข้าออกฟืดฟาดบ่งบอกอารมณ์ของตัวโกทแมนออกมาทันทีมันค่อยๆหันมามองที่สตีฟที่พึ่งจะลุกขึ้นยืนด้วยสายตาที่เริ่มจะกลายเป็นสีแดง


“ฉิบหายโกรธตรูเหรอวะนั่น ตรูสิต้องโกรธไอ้โกทแมนที่นอนอยู่ตัวนั้นมันพ่นน้ำใส่ปากตรูนะเฟ้ย !!!” สตีฟตะโกนตอกกลับไปเมื่อเห็นสายตาของโกทแมนที่จ้องมาทางนี้


เจ้าโกทแมนมันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าก่อนจะยกแขนขึ้นเหมือนทำท่าเบ่งพลังและคำรามออกมาเสียงดังจนสตีฟต้องยกมือขึ้นปิดหู


ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงคำรามด้วยความโกรธของโกทแมนมันดังไปทั่วป่าแห่งนี้จนสตีฟได้ยินเสียงเหล่านกและสัตว์ดังมาจากไกลๆ สัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นๆนั้นกำลังหนีเจ้าถิ่นอย่างโกทแมนที่กำลังโกรธ


“หนวกหูชิบ เสียงเอ็งอย่างกับก็อตซิล่xx” สตีฟเอามือที่ปิดหูออกพลางพูดออกมาตอนนี้หูเขาอื้ออึงไปหมดเพราะเสียงคำรามของมัน


“ต้องถ่วงเวลาสินะ เราต้องโจมตีก่อนเพราะถ้าปล่อยให้มันโจมตีมีหวังกระเด็นไปทางที่พวกผู้หญิงหนีไปแน่ๆแบบนั้นจะทิ้งระยะห่างไม่ได้” สตีฟพูดออกมาพลางพุ่งเข้าใส่โกทแมนก่อนทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก


เปรี๊ยะ !!! พื้นที่สตีฟยื่นอยู่ถึงกับแตกออกทันทีที่สตีฟพุ่งใส่โกทแมนซึ่งมันสามารถบ่งบอกได้ทันทีว่าสตีฟพุ่งออกไปด้วยกำลังและความเร็วที่สูงแค่ไหน


ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟปรากฎที่หน้าของโกทแมนสตีฟต่อยเข้าใส่ท้องของมันทันที


ตู้ม !!!! เสียงหมัดของสตีฟปะทะเข้ากับหน้าท้องแข็งๆของมันเสียงดังสนั่นและด้วยความแรงของมันทำให้ฝุ่นและใบไม้รอบๆลอยขึ้นมาฟุ้งไปหมด


“ไงล่ะเอ็งโดนเต็มๆ” สตีฟพูดออกมาทันใดนั้นเองฝุ่นก็ค่อยๆจางลงจนสตีฟเห็นร่างของเจ้าโกทแมนยังยืนอยู่ที่เดิมแถมมันไม่ขยับจากจุดเดิมสักนิด


“บ้าน่าพลังกายมันเท่าไหร่กันเนี่ย !!!” สตีฟอุทานออกมา


โกทแมนเมื่อเห็นสตีฟโจมตีมันแล้วมันก็เหลือบมองต่ำลงมาเพราะสตีฟเตี้ยกว่ามัน


ครืด !!! ผัวะ !!! มันหายใจออกมาดังๆก่อนจะฟาดหลังมือใส่สตีฟทันที


ฟิ้ว !! ตู้ม !!! ร่างของสตีฟกระเด็นไปกว่าสิบเมตรก่อนจะไปกระแทกกับต้นไม้


“อูย !!! มือโคตรหนักเลย แต่เอ๊ะไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่แฮะ” สตีฟเมื่อโดนฟาดกระเด็นไปเขาก็ลุกขึ้นมาได้ทันที


“โดนแล้วไม่เจ็บหนักแบบนี้ก็สวยเซ่ !!!” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่โกทแมนอีกครั้งแต่ครั้งนี้โกทแมนไม่ได้ยืนเฉยๆให้สตีฟต่อยอีกแล้วมันเริ่มโจมตีใส่สตีฟบ้างทันที


ตู้ม !! โคร่ม !! ผัวะ !! ตู้ม !! สตีฟโดยเจ้าโกทแมนโจมตีจนกระเด็นออกไปแต่สตีฟก็รีบลุกขึ้นและโจมตีมันกลับทันทีถึงแม้จะทำอะไรมันไม่ได้เลยก็เถอะ


ห้านาทีผ่านไป


ตู้ม !! ผัวะ !! ตู้ม !! เสียงการต่อสู้ยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่มีบางสิ่งที่เปลี่ยนไปนั่นก็คือสตีฟ


ตอนแรกๆสตีฟยังกระเด็นเพราะการโจมตีของมันอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่สตีฟไม่กระเด็นอีกแล้วสตีฟยืนแลกหมัดกับโกทแมนตัวนี้อย่างสูสี


บ้าชิบเราโจมตีมันดันไม่เป็นอะไรเลย แต่ตอนนี้เราเองก็ไม่เจ็บเท่าไหร่แล้วหมัดมันเบาลงงั้นเหรอ ไม่สิดูเหมือนร่างกายเราจะทนหมัดมันได้มากกว่า สตีฟคิดในใจตอนแรกๆหมัดของเจ้าโกทแมนทำให้เขาเจ็บเป็นอย่างมากเพราะหมัดของมันเป็นกีบเท้าของแพะทำให้มันมีความแข็งแต่ตอนนี้สตีฟรู้สึกแค่เหมือนถูกไม้ฟาดเบาๆเท่านั้น


ฟิ้ว !!! ตู้ม !!! ตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงพลุดังขึ้นบนท้องฟ้าทำให้เขาและเจ้าโกทแมนชะงักไปครู่หนึ่ง


“พลุนั่นมัน คุณโฟว์ !!” สตีฟอุทานออกมาเสียงพลุนั่นเขาจำได้ว่าเป็นพลุแบบเดียวกับที่คุณโฟว์ให้เขาไว้และดูเหมือนเสียงพลุนี่จะเป็นสัญญาณบอกสตีฟว่าคุณโฟว์พาทุกคนหนีสำเร็จแล้ว


ก๊าซ !!!!!! เจ้าโกทแมนคำรามออกมาดูเหมือนมันจะทำให้เหยื่อที่จับมาหลายปีหนีไปได้เสียแล้วมันกระโดดถีบขาคู่ใส่สตีฟทันที


ตู้ม !!!! ร่างของสตีฟกระเด็นไปไกลหลายเมตรเพราะไม่ทันระวังตัว แถมยังเป็นการกระโดดถีบขาคู่ทำให้มันรุนแรงกว่าปกติ


อัก !!!! สตีฟกระอักเลือดออกมาบ่งบอกได้ว่าการโจมตีนี้รุนแรงแค่ไหน


“อึก !! นึกว่าจะไม่เป็นอะไรแล้วซะอีกนี่แสดงว่ามันไม่ได้โจมตีเต็มกำลังสินะ ทั้งๆที่ดวงตามันแดงกร่ำเหมือนโกรธแท้ๆ” สตีฟพูดออกมาพลางพยายามลุกขึ้นยืนแต่ด้วยความจุกทำให้เขาลุกขึ้นมาไม่ได้ตอนนั้นเจ้าโกทแมนที่อาการสาหัสก็ครางออกมาเบาๆ


ครืด !! ครืด !! เสียงครางนี้เองทำให้โกทแมนที่โจมตีใส่สตีฟเมื่อครู่หันไปสนใจเจ้าโกทแมนที่นอนอยู่มันเดินไปดูอาการของโกทแมนตัวนั้นก่อนจะส่งเสียงครืดๆ คุยกันเบาๆ


ครืด !! ครืด !! ครืด !! เสียงเจ้าโกทแมนคุยกันก่อนมันจะใช้แขนที่เป็นกีบเท้าอันแข็งแรงของมันยกร่างเจ้าโกทแมนที่นอนสาหัสอยู่ขึ้นมาและเดินจากไปทันที


“หรือว่าที่มันไม่ได้ใส่เต็มแรงเพราะไม่อยากให้โกทแมนตัวนั้นโดนลูกหลง !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นภาพนี้


“ถึงว่ามันไม่ได้ไปไหนเลยแต่เลือกจะตั้งรับเราอยู่ตรงนั้นแสดงว่ามันเฝ้าดูอาการเจ้าโกทแมนนั่นอยู่” สตีฟพูดออกมาพลางค่อยๆลุกขึ้นนั่ง


“เฮ้อ !! รอดแล้วสินะ” สตีฟถอนหายใจออกมาหลังจากนั่งไปครู่หนึ่งและไม่เห็นท่าทีว่าโกทแมนตัวนั้นจะย้อนกลับมา


โคร่ก !!!! เสียงท้องของสตีฟร้องออกมา


“อ่าหิวชะมัด ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เที่ยงเลยนี่นารีบไปหาคุณโฟว์ให้เธอพาเรากลับดีกว่า” สตีฟลุกขึ้นยืนก่อนจะค่อยๆเดินไปทางภูเขาลูกใหญ่ที่นัดโฟว์เอาไว้ทันที


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 864 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3513 Khim'Miiz (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 21:21
    คืนเงินได้ไหมคะเนี่ย ยิ่งอ่านยิ่งไม่หนุก
    #3,513
    0
  2. #2251 Orz2 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 10:28
    ตกลงฆ่าไม่ได้สักตัวทั้งๆที่มีโอกาศ

    เหอะๆอนาคตของมนุษย์ น่าขำวะ จบสิ้นละมนุษย์
    #2,251
    0
  3. #1645 Shin Night (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 11:22
    หมดสภาพ
    #1,645
    0
  4. #775 Nanaso4450 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:21
    เหอๆ อนาคตของชาติ น่าขำ
    #775
    0
  5. #750 imavikur (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:28
    แง่วววววว
    #750
    0
  6. #742 DangUP8888 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:15
    ดีไม่มีถ่ายทอดสด ไม่งั้น เจ้ามือกินเรียบ 555+
    #742
    0
  7. #737 SoCis (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:53
    ตัดจบแบบละครไทย มันคงคิดอะสู้ไปก็เสียเวลาแม่มยืนแลกหมัดกะตูเฉยเลย(ถึงยังไม่ได้เอาจริงก็เถอะ)
    #737
    0
  8. #730 Fikusa (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:02
    หลังจากนั้นหลายปีก็กลายเป็นโลกแฟนตาซี
    #730
    0
  9. #728 Jamaneer (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:53
    อารายยย!! สู้กันตั้งนานจบเอาดื้อๆ
    #728
    0