สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 42 : ตอนที่ 41 โชว์ฝีมือการทำอาหาร !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 766 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

ตอนที่ 41


หน้าต่าง
เม่นขนเหล็ก Level 151
เป็นเม่นที่มีหนามแหลมคมมากที่สุดมันสามารถยิงหนามออกมาได้ด้วยความเร็วกว่าสามร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง


สตีฟกำลังตรวจสอบสัตว์กลายพันธ์ตรงหน้าซึ่งโฟว์กำลังเดินเข้าไปหามันอยู่


ฟ่อ !!!! เม่นตัวนั้นเมื่อเห็นโฟว์มันก็ขู่ออกมาเสียงดังมันพองตัวขึ้นก่อนสตีฟจะเห็นขนของมันเริ่มขยับเขารีบหาที่หลบทันที ถึงไม่รู้ว่าต้นไม้จะเป็นเกราะกำบังได้มั้ยแต่ก็ยังต้องหลบหลังต้นไม้อยู่ดีซึ่งโฟว์เห็นสตีฟดังนั้นก็ส่ายหน้าออกมาเพราะด้วยพลังกายของสตีฟขนพวกนี้มันแทงสตีฟไม่เข้าหรอก แต่ถ้าเป็นเธอก็อีกเรื่อง


โฟว์ยังเดินเข้าไปอย่างต่อเนื่องที่ละก้าวๆ อย่างระมัดระวังเม่นขนเหล็กเมื่อเห็นว่าโฟว์ยังเดินเข้าไปไม่หยุดมันก็ยิงหนามของมันออกมาทันที


จิ้ว !! จิ้ว !! จิ้ว !! จิ้ว !! จิ้ว !! จิ้ว !! จิ้ว !! เสียงขนหนามเม่นถูกยิงออกมาเสียงของมันเหมือนกับปืนที่ใส่ที่เก็บเสียง พริบตาต่อมาสตีฟก็ต้องอ้าปากค้างเพราะขนหนามที่ถูกยิงออกมาทั้งหมดมันหายไปก่อนจะปักเข้าที่ร่างของตัวเม่นที่เป็นผู้ยิงออกมาทั้งหมด


ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! เสียงขนหนามที่ยิงออกมาปักเข้าที่ตัวของมันทั้งหมดทำให้มันขายใจตายคาที่ทันที


“ยอดเลย !!!” สตีฟอุทานออกมาสกิลของโฟว์นั้นขี้โกงมากเพราะถ้าคิดจะโจมตีเธอถ้าโฟว์รู้ตัวเธอจะสร้างประตูมิติเล็กๆขึ้นมาในจุดที่ถูกยิงและส่งมันกลับไปหาตัวเจ้าของ สตีฟนั้นมองเห็นประตูมิติเล็กๆอยู่ทั่วไปหมด


“นี่คือการประยุกต์ใช้สกิลของฉันค่ะ” โฟว์หันมาพูดกับสตีฟก่อนจะเก็บเจ้าเม่นนี่เข้ากระเป๋ามิติของเธอไปอีกตัว


“เจอกับศัตรูแบบนี้อย่างแรกคือต้องประเมินว่ามันสามารถโจมตีอย่างไรได้บ้างและเราทำอะไรได้บ้าง การประเมินวิธีการโจมตีของศัตรูนั้นง่ายๆเลยก็ดูที่กายภาพของมันเป็นอย่างแรกค่ะ อย่างเม่นพวกนี้สักเกตุง่ายหน่อยเพราะเพียงแค่เห็นหนามของมันก็รู้ได้แล้วว่ามันจะต้องโจมตีด้วยการยิงหนามออกมาแน่ๆ” โฟว์บอกกับสตีฟ


“อ่าครับ แต่ผมไม่มีสกิลแบบคุณโฟว์ผมจะจัดการกับมันยังไงล่ะครับถ้าเป็นกรณีนี้” สตีฟถาม


“ถ้าฉันเป็นคุณในกรณีนี้จะใช้ความเร็วจัดการกับมัน คุณน่ะมองเห็นหนามของมันที่ยิงออกมาทั้งหมดใช่มั้ยคะ” โฟว์ถาม


“ครับชัดเจนเลย” สตีฟพยักหน้าเพราะความเร็วที่เจ้าเม่นยิงหนามออกมานั้นไม่ได้เร็วกว่าเจ้าแองกี้เบิร์ดเลย


“ก็นั่นแหละคะเพราะความเร็วของคุณสูงมาก แถมด้วยถึงแม้ค่าพลังกายของคุณจะมากขนาดมันยิงไม่เข้าก็เถอะ แต่อย่าเอาร่างของตัวเองไปรับการโจมตีง่ายๆเพราะอาจจะมีสัตว์กลายพันธ์บางชนิดที่มีสกิลโจมตีทะลุค่าพลังกายก็ได้นะคะจำเอาไว้” โฟว์ถือโอกาสสั่งสอนสตีฟไปในตัว


“เข้าใจแล้วครับ” สตีฟพยักหน้าอีกครั้ง


ตอนนี้โฟว์พาสตีฟออกมาล่าสัตว์กลายพันธ์ในป่าได้กว่าชั่วโมงแล้ว ซึ่งเธอสามารถจัดการพวกมันไปได้ถึงกว่าสามสิบตัวแล้ว การจัดการแต่ละตัวโฟว์ใช้เวลาไม่ถึงนาทีเลยด้วยซ้ำ จะเสียเวลาก็ตรงเดินหาสัตว์กลายพันธ์ตัวต่อไปนี่แหละ


จ๊อก !! ตอนนั้นเองจู่ๆท้องของโฟว์ก็ร้องออกมา


“อ๊ะนี่ก็บ่ายแล้วนี่นาลืมไปเลย คุณพ่อบ้านเรากลับไปด้านบนกันเถอะค่ะ” โฟว์พูดออกมาเพราะเธอเริ่มหิวแล้ว


“อะ...ครับ” สตีฟตอบกลับไปอย่างงงๆเพราะจู่ๆก็ต้องกลับซะงั้นกำลังเรียนรู้จากโฟว์อยู่เลย


ฟุ่บ !! โฟว์สร้างประตูมิติขึ้นมาใต้พื้นในจุดที่สตีฟยืนอยู่ทำให้ร่างของสตีฟหายไปทันทีก่อนจะเธอสร้างอีกบานขึ้นมาและเดินตามเข้าไป


“ที่นี่มัน !!” สตีฟอุทานออกมาพลางมองไปรอบๆก่อนจะเห็นวิวของน้ำตกไนแองการ่า


“บ้านพักตากอากาศของฉันเองค่ะ” โฟว์พูด


“บ้านพักตากอาการ !!!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจ


“ใช่ค่ะฉันใช้เงินเก็บซื้อเอาไว้ตั้งนานแล้วโชคดีที่มันไม่ถูกทำลายตอนโลกเข้าสู่ยุคกลายพันธ์” โฟว์พูด


“เอาล่ะค่ะคุณพ่อบ้านคุณไปทำอาหารได้แล้ว ฉันหิวแล้วเสร็จแล้วเรียกด้วยนะคะ จะไปอาบน้ำสักหน่อย” โฟว์พูดก่อนจะหยิบซากสัตว์กลายพันธ์ออกมาสองสามตัวโดยไม่ถามความเห็นสตีฟเลยสักนิด


ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! ร่างของสัตว์กลายพันธ์สามตัวถูกหยิบมาวางเอาไว้กลางห้องก่อนโฟว์จะเดินไปอาบน้ำทันที


“เอาแต่ใจชะมัดผู้หญิงคนนี้” สตีฟบ่นออกมาก่อนจะเดินมาดูว่ามีตัวอะไรบ้าง


หน้าต่าง
ศพของหมูป่าลาวา Level 155

สตีฟจำเจ้าหมูป่าลาวาตัวนี้ได้มันโจมตีด้วยการพ่นลาวาออกมาจากทางปากเขายังนึกอยู่เลยว่าจะจัดการมันอย่างไรถ้าเป็นตัวเอง แต่โฟว์นั้นจัดการมันได้ง่ายๆโดยการสร้างประตูมิติที่ใต้ร่างของมันก่อนจะส่งมันกลับมาด้วยด้วยท่ากลับหัวเหนือร่างของเธอพอมันตกลงมาแล้วโฟว์ก็แค่ตวัดดาบฟันมันจนคอหลุดก็เท่านั้น ส่วนการโจมตีของมันโฟว์ก็เปิดประตูมิติส่งการโจมตีไปที่ไหนสักแห่งซึ่งสตีฟถามเธอและคำตอบที่ได้คือในน้ำตกไนแองการ่า


ส่วนอีกสองร่างเป็นศพของหมีขนยาวเลเวล หนึ่งร้อยหกสิบ และกระต่ายกินคน เลเวลหนึ่งร้อยห้าสิบเจ็ด มันมีเขี้ยวคล้ายกับเสื้อเขี้ยวดาบที่สตีฟจำได้ว่าสูญพันธ์ไปแล้ว


“หมูป่า หมี และกระต่ายงั้นเหรอ อืมเอาเป็นสเต็กหมูพริกไทยดำ อุ้งตีนหมีตุ๋นยาจีน และสตูครีมข้นกระต่ายแล้วกัน” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นวัตถุดิบ


สตีฟมองไปที่ครัวก่อนจะลากศพของสัตว์กลายพันธ์สามตัวนี่ไปใกล้ๆโต๊ะก่อนจะยกหมูป่าลาวาขึ้นไปที่บนโต๊ะและเริ่มชำแหละมันทันทีอย่างรวดเร็ว


“ว้าวเนื้อหมูพวกนี้สวยมาก มีลายแทรกยังกับเนื้อวัว A5 แถมเนื้อมันยังเป็นสีส้มออกแดงเหมือนกับธารลาวาด้วย” สตีฟอุทานออกมาหลังจากชำแหละเห็นเนื้อของมัน


สตีฟแอบแล่เนื้อและเครื่องในส่วนหนึ่งเก็บในกระเป๋าของตัวเองไว้เอาไปทำอาหารให้ซาร่ากินเพราะเขาคิดว่าโฟว์คงไม่ว่าอะไรเพราะในกระเป๋ามิติของเธอยังมีอีกสัตว์กลายพันธ์อีกเยอะเลย


สตีฟแล่เนื้อออกเป็นชิ้นสวยมากหลายชิ้นก่อนจะหยิบเครื่องปรุงและเครื่องเทศก์ต่างๆออกมาจากกระเป๋าและหมักเนื้อทิ้งเอาไว้ก่อนจะพักเนื้อไว้ก่อน


จากนั้นสตีฟเริ่มจัดการกับหมีซึ่งการจัดการมันไม่ยากเลยก็แค่ลอกหนังของมันออกมาสตีฟลอกหนังหมีออกมาอย่างบรรจงเพราะคิดว่าหนังของมันจะต้องขายได้ราคาดีแน่ๆดังนั้นสตีฟจึงไม่อยากทำให้หนังเสียหายจากพอจัดการเสร็จแล้วสตีฟก็จัดการตัดอุ้งตีนหมีออกมาทำความสะอาดล้างกลิ่นสาบก่อนจะหมักเครื่องปรุงของจีนเอาไว้ และไปตั้งหม้อต้มเครื่องยาจีนรอทันที แค่รอให้น้ำเดือดและใส่อุ้งตีนหมีลงไป ด้วยหม้อทำอาหารสมัยนี้ ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็เหมือนกับได้ตุ๋นมันไปครึ่งวันแล้วดังนั้นสตีฟจึงมั่นใจว่ามันจะต้องออกมานุ่มและอร่อยมากแน่ๆ


ส่วนกระต่ายสตีฟก็ถลกหนังและแล่เนื้อออกเป็นลูกเต๋าก่อนจะตั้งหม้อและทำเป็นสตูครีมข้นทันที


ครึ่งชั่วโมงผ่านไป


แกร๊ก !! ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกก่อนโฟว์จะเดินออกมา


“อืมกลิ่นหอมจังเลย ต้องอร่อยแน่ๆเลยนะเนี่ย” โฟว์พูดออกมาทำให้สตีฟที่ก้มหน้าก้มตาทำอาหารอยู่เงยหน้าขึ้นมาเธอ


“ครับรับรองว่ามัน..........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้างก่อนจะเผลอทำมีดบาดมือตัวเองจนร้องอกมา


อ๊าก !!!!!!!!! สตีฟร้องออกมาเพราะทำมีดบาดมือตัวเอง (เพราะทำตัวเองค่าสถานะจึงไม่มีผล)


“มีดบาดมือเหรอคะตายแล้วทำตัวเองด้วย แบบนี้ค่าสถานะไม่ช่วยนะคะ” โฟว์พูดพลางเดินเข้ามาหาสตีฟเพื่อจะดูแผล


“หยุด !!” สตีฟรีบยกมือห้ามเธอทันทีตอนนี้หน้าของสตีฟร้อนผ่าวไปหมด


“หยุดทำไมกันคะจะดูแผลให้นะ” โฟว์ถาม


“ไม่ให้หยุดได้ไงเล่า คุณนี่หน้าไม่อายจริงๆแก้ผ้าเดินออกมาได้ไง รีบไปใส่เสื้อผ้าเลยนะ” สตีฟพยายามไม่มองร่างของกายโฟว์ที่กำลังเปลือยเปล่าอยู่แต่มันก็ไม่ทันแล้วเพราะสตีฟเห็นไปหมดแล้ว โฟว์นั้นเป็นคนสวยมากและหุ่นดีมากๆ เดินออกมาในสภาพผมเปียกๆลู่ไปข้างหลังยิ่งขับให้เธอเซ็กซี่ขึ้นไปอีก


“อ๋อโทษทีค่ะนึกว่าอยู่คนเดียวแต่จะดูก็ได้นะฉันไม่ถือหรอกยังไงชาตินี้ก็ไม่ได้แต่งงานอยู่แล้ว” โฟว์พูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ


“คุณไม่ถือแต่ผมถือเฟ้ย ผมแต่งงานแล้วจะให้มาดูของคนอื่นนอกจากภรรยาไม่เอาหรอกเฟ้ย รีบๆไปแต่งตัวไม่งั้นผมจะไม่ให้กินข้าวจริงๆด้วย” สตีฟพูดก่อนจะหันหลังและหยิบอุปกรณ์ทำแผลของตัวเองออกมาดีนะที่เขาเอาติดมาด้วย


“โธ่ๆ !! ไม่ใช่หนุ่มเวอร์จิ้นแล้วแค่นี้ทำเป็นเขินไปได้ หรือว่าร่างของพี่สาวไม่ดึงดูดมากพออย่างนั้นเหรอ ถึงไม่อยากดู” โฟว์ยิ่งเห็นสตีฟแสดงท่าทางแบบนี้เธอก็ยิ้งอยากแกล้งเข้าไปอีก


สตีฟได้ยินดังนั้นก็ยิ่งอยากจะเขกกะโหลกเธอเข้าไปอีกใครว่าร่างเปลือยเธอไม่ดึงดูดกันเล่า เพียงแค่เห็นแว่บเดียวเล่นเอาสตีฟน้อยของเขาแข็งปังไปหมด ดีนะที่โฟว์ไม่สังเกตเห็นเพราะโต๊ะทำครัวมันบังช่วงล่างอยู่


โฟว์เมื่อเห็นสตีฟไม่เล่นด้วยแล้วเธอจึงถอนหายใจก่อนจะเดินกลับไปแต่งตัวให้เรียบร้อยส่วนสตีฟหลังจากทำแผลเสร็จเขาก็ค่อยๆหันมามองดูอย่างช้าๆก่อนจะเห็นว่าโฟว์ไปแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก


“เฮ้อ !! จะบ้าตายสตีฟน้อยนายเองก็อย่าคึกให้มันมากมัก รีบๆนอนได้แล้ว” สตีฟก้มหน้ามองเป้ากางเกงของตนก่อนจะลูบมันเบาๆถึงสตีฟจะรักซาร่ามากๆ แต่เขาก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งเห็นภาพแบบนี้ใครจะไม่มีปฏิกิริยาล่ะจริงมั้ย


ไม่นานสตีฟก็ทำอาหารเสร็จก่อนจะจัดโต๊ะทันที โฟว์เองหลังจากแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินออกมาพลางมองอาหารบนโต๊ะที่มีถึงสามอย่างด้วยสายตาเป็นประกาย


“ว้าว !!! น่ากินมากๆเลย” โฟว์อุทานออกมา


“ถ้าอย่างนั้นลองชิมดูสิครับ” สตีฟพูดโฟว์ไม่รอช้าหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต็กและกินมันทันที


“อร่อย !!! มากถึงเนื้อหมูลาวาจะคุณภาพดีอยู่แล้วก็เถอะ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าคุณพ่อบ้านจะจัดการกับรสชาติเผ็ดร้อนของมันออกไปได้ด้วย” โฟว์พูดออกมา


“ครับตอนแรกผมก็ไม่รู้เลยทำเสียไปชิ้นหนึ่ง แต่พอชิมดูผมจึงรู้ว่า ตรงลายสีส้มที่แทรกอยู่นั่นมันให้รสชาติเผ็ดร้อนผมจึงค่อยๆกรีดลายตรงนั้นออกไป” สตีฟพูดเพราะตอนทำอยู่เขาไม่รู้จึงลองย่างออกมาชิมชิ้นนึก พอชิมเข้าไปเท่านั้นแหละแทบจะคายทิ้งทันทีเพราะรสชาติของมันเผ็ดมากอย่างกับกินพริกแคโรไลน่าเข้าไป (มันคือพริกที่เผ็ดที่สุดในโลก)


จากนั้นโฟว์ไม่รอช้าเธอกินอาหารจานต่อไปและต่อไปทันทีแน่นอนอาหารทุกอย่างของสตีฟอร่อยจนโฟว์แทบลืมหายใจ ไม่ถึงห้านาทีอาหารสามจานของสตีฟก็หมดลง


“จะเติมมั้ยครับ” สตีฟถามพลางยิ้มออกมา


“ระ ระ รบกวนด้วยค่ะ” โฟว์พูดออกมาอย่างอายๆเพราะเธอนั้นกินเร็วมากเหมือนกับคนตะกละที่ไม่ได้กินอาหารมานานยังไงยังงั้น


จบ...


error loaded
พิมพ์คำอธิบายที่นี่




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 766 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #2582 usui takumi (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 18:18
    บางทีเซอวิสกับอะไรที่มันไม่ใช่ก็ไม่ควรนะ เรื่องมือที่สาม เรื่องนอกใจ เรื่องชู้นี่ไม่ว่าใครก็ซีเรียสแรงนะ ถึงจะไม่ถึงขั้นนั้นก็เถอะ
    #2,582
    0
  2. #1638 Shin Night (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:37
    โอ้ยหิว!!!เจ้าดึงข้าไปยุคของเค้าที555
    #1,638
    0
  3. #769 Leventon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:08
    ตรงส่วนต้นตอนที่บอกว่าโฟว์เอาแต่ใจ หลายคนคงเห็นด้วย
    แต่ผมไม่คิดงั้นอะ เรื่องที่พาวาปก็บ่ายแล้วคนปรกติก็ต้องเรียกร้องหาข้างเที่ยงป่ะ เรื่องทำอาหารก็ตกลงกันตั้งแต่แรกแล้ว เรื่องที่ว่าทำเสร็จแล้วบอก ก็ดีกว่าสตีฟต้องรอนางอาบน้ำหลายนาทีกว่าจะจะอาบเสร็จ

    ส่วนเรื่องแก้ผ้า.....ไม่เถียง สงสัยไรท์อยากเซอร์วิส เหอะๆ
    #769
    0
  4. #747 imavikur (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:11
    ไปเม็กซิโกเร็วๆ
    #747
    0
  5. #706 nknch (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:02
    อยากจะกรีดร้อง หวงตัวละครได้ไหมคะ 555 สตีฟฟฟ
    #706
    0
  6. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:06
    อะเเฮ่ม ไรท์กลัวคนไม่ด่านางเหรอ บางทีการเซอร์วิสก็ไม่โอเคนะในกรณีนี่น่ะ รีบๆ ฝึกรีบๆไปกู้เม็กซิโกไป!
    #703
    0
  7. #699 Fikusa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:52
    นิสัยโฟร์เหมือนเพื่อนผมหลายอย่างนี่เอง เลยไม่รู้สึกแปลกเท่าไหร่
    #699
    0
  8. #695 nuang1 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:36
    รอให้ข้ามช่วงผู้หญิงคนนี้ไปเร็วๆ
    #695
    0
  9. #692 gorziim (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:55
    แต่นี่สิถึงเรียกว่าพามาฝึกมันต้องค่อยๆสอนงี้
    #692
    0
  10. #687 gorziim (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:25
    โฟว์แกล้งอะไรไม่รู้เรื่องดีนะที่สตีฟเป็นพวกกลัวเมีย5555555555 แต่โฟว์เอาแต่ใจไปหน่อยไม่เหมือนคนมาขอให้ช่วยเลย คอยฉากซาร่ารู้ว่าสตีฟมาเป็นฮีโร่อยู่คงสนุกน่าดู555555555555
    #687
    3
    • #687-2 สองดาวจุด(จากตอนที่ 42)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:07
      ตัวละครของโฟว์ ผมเขียนขึ้นมาโดยคิดว่าเธอเป็นอัจฉริยะ EQ ค่อนข้างต่ำ ควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยจะได้ และด้วยความเป็นอัจฉริยะของเธอทำให้เธอมีเพื่อนน้อย ดังนั้นเธอจึงมองสตีฟเป็นเหมือนเพื่อนอะไรทำนองนั้น ส่วนพวกสิบผู้ก่อตั้งคนอื่นๆ เธอมองในมุมมองของเพื่อนร่วมงาน
      #687-2
    • #687-3 แมวขนยังไม่ขึ้น(จากตอนที่ 42)
      26 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
      แก้ผ้าเดินเข้าหาอันนี้คือมุมมองของเพื่อนหรอ ทั้งๆที่รู้ว่าเขามีเมียแล้ว เหมือนยุให้เขาบ้านแตก
      #687-3
  11. #686 ๑SaMuRai๑ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:59
    เดาว่าซาร่ามาเข้าใจผิดแต่อาจหักไปว่าโฟร์จงใจเอาเป็นว่าบายครับช่วงแรกๆสนุกดีพอมาเรื่อยๆในนิยายหลายเรื่องชอบมีตัวละครแบบนี้ออกมามันน่าเบื่อมากเอาว่าหลังจากโฟร์หายไปผมจะกลับมาอ่านต่อละกันครับ
    #686
    0
  12. #680 แมวน้ำขี้เซา (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:26
    กลับไปโฟว์ท้องป๋องแน่ (อิ่มจัดๆ)
    #680
    0
  13. #679 เสี่ยวยาหลี (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:19
    ต้องมีฉากซาร่าเข้าใจผิดแน่ๆ
    #679
    0
  14. #678 เสี่ยวยาหลี (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:18
    นังโฟว์ เธอจงใจ เธอมันร้าย นังงูพิษ
    #678
    0
  15. #677 SOULGOD (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:07
    สตีฟนายลูบสตีฟน้อยแล้วลงเหรอ ทีของเราลูบไม่ลงแถมแข็งกว่าเดิมอีก
    #677
    0
  16. #673 liping-fai (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:37
    หวังว่าเรื่องนี้คงจะไม่กลายเป็นฮาเร็มนะไรเดอร์
    ไม่ชอบโพว์อย่างแรง ดูอ่อยผู้ยังไงชอบกล
    #673
    2
    • #673-1 สองดาวจุด(จากตอนที่ 42)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:49
      ผมเขียนไว้ข้างบนแล้วนะ #ไม่ฮาเร็ม เขียนไว้ตั้งแต่ลงตอนแรกแล้วด้วย
      #673-1
    • #673-2 SoCis(จากตอนที่ 42)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:53
      ลองมีเพิ่มสิคนเกียมัวเช่นสตีฟมีหวังเละ(ค่าสถานะคงไม่ช่วยอะไร)
      #673-2
  17. #672 6892 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:34
    ตั้งแต่มียัยโฟว์นี่เริ่มอ่านไม่สนุกแล้ว กำลังคิดว่าจะตามอ่านต่อดีไหม๊หรือเลิกอ่านดี
    #672
    1
    • #672-1 สองดาวจุด(จากตอนที่ 42)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:52
      เลิกเลยก็ได้ครับไม่ว่าอะไร เพราะถ้าคุณจะตัดสินใจเลิกอ่านเพราะแค่มีตัวละคร น่าลำคานมาหนึ่งตัวก็แล้วแต่ ในนิยายจะให้มีตัวละคร มิติเดียวเหรอครับ นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวผม
      #672-1
  18. #667 王 晓文 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:36
    เกลียดโฟร์มาก ควรทิ้งทุกอย่างให้มันจัดการเอง กลับบ้านเถอะ น่ารังเกลียด รบกวนช่วยเอายัยนี้ไปทิ้งที่อื่นเถอะ ก่อนจะอยากเลิกอ่าน
    #667
    0
  19. #661 เงารางเลือน (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:03
    อย่าอ้างว่าหล่อนคิดว่าอยู่คนเดียว หล่อนรู้และหล่อนจงใจจจจจ!!!!!
    สตีฟกลับไปหาซาร่าเหอะ คนแบบนี้คบไม่ได้ นางจ้องจะตีท้ายครัวคุณนะซาร่า ซาร่าาาาา I can stand!!!!!!
    //เรื่องนี้ฮาเร็มหรอ?
    #661
    1
    • #661-1 สองดาวจุด(จากตอนที่ 42)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:16
      ไม่ครับ ถ้าอยากติดตามล่วงหน้ายังไงไปอ่านก่อนได้ที่ fictionlog นะครับที่นั่นลงไป 60+ แล้ว
      #661-1
  20. #660 Jidawa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:01

    เฮ้อ เซ็งมาก เซ็งจริงจัง นิยายดีมากแต่ว่าไม่ไหวละ สู้ๆนะ
    #660
    0