สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 40 ดูแล้วจำและนำไปใช้ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 871 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

ตอนที่ 40


“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่าๆๆๆ พะ........พะ.......พอ..........พอได้แล้ว” เสียงหัวเราะของสตีฟดังออกมาไปทั่วบริเวณ ตอนนี้ร่างของสตีฟที่ติดอยู่บนใยแมงมุมนั้นกำลังโดนแมงมุมหลายตัวลุมกัดอยู่


ไม่จะพูดให้ถูกคือลุมขบมากกว่าเนื่องด้วยพลังกายของสตีฟมันมากเกินไปทำให้ร่างของเขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมากจนแมงมุมพวกนี้กัดสตีฟไม่เข้า


ตอนแรกสตีฟก็ตกใจอยู่หรอกแต่พอรู้ว่าโดนแมงมุมพวกนี้กัดไม่เข้าเขาก็เลิกกังวลและพยายามหาทางหลุดออกจากใยแมงมุมให้ได้ แต่ทว่าแมงมุมพวกนี้มันมีความพยายามเป็นอย่างมากมันเข้ามาลุมกัดสตีฟทั้งๆที่กัดไม่เข้าจนสตีฟรู้สึกจั๊กกะจี๋ไปทั่วทั้งตัว


สตีฟทนอยู่ในสภาพนี้เป็นชั่วโมงจนเขาหัวเราะจนแทบจะขาดใจตาย


“พะ พะ พอ...ได้แล้ว...หาย..ใจไม่ทัน” สตีฟพูดออกมาสีหน้าเขาแดงกล่ำไปหมดเพราะหายใจไม่ทัน


“สภาพดูไม่ได้เลยนะคะ” เสียงโฟว์ดังขึ้นมาจากด้านบน


“ฮ่ะๆ...ฮ่าๆ.....คะ คะ คุณโฟว์..ช่วยผมด้วย” สตีฟเงยหน้าขึ้นก่อนจะขอความช่วยเหลือกว่าจะพูดออกมาได้แต่ละประโยคช่างยากเย็นสำหรับสตีฟมากที่ต้องทนกับการจั๊กกะจี๋แบบนี้


“เฮ้อ !!!” โฟว์ถอนหายใจออกมาก่อนจะใช้สกิลของเธอพาสตีฟออกมาจากใยแมงมุม


วู่บ !!! ปรากฎประตูมิติขึ้นมาที่ด้านหลังของสตีฟก่อนร่างของเขาจะถูกดูดเข้าไป


สตีฟรู้ตัวอีกทีก็มายืนอยู่ด้านบนเขาจุดชมวิวที่เดิมที่สู้กับแองกี้เบิร์ดเสียแล้ว


แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! สตีฟล้มลงคุกเข่ากับพื้นก่อนจะหอบหายใจอย่างหนัก


“ขะ ขะ ขอบคุณครับ” สตีฟกล่าวขอบคุณโฟว์ที่ช่วยให้เขารอดตายจากการถูกจั๊กกะจี๋


“ภารกิจล้มเหลวนะคะ ทุเรศมากเลยที่ไปติดบนใยแมงมุมแบบนั้น” โฟว์พูดออกมาตอนแรกเธอกะจะให้สตีฟโดนกัดสักทีแล้วค่อยลงไปช่วย แต่ทว่าเมื่อเห็นว่าแมงมุมพวกนั้นทำอันตรายสตีฟไม่ได้เธอเลยปล่อยให้สตีฟโดนกัดอยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมงๆเพื่อคอยมองดูว่าสตีฟจะหาทางออกจากสถานการณ์ตรงนั้นยังไง แต่ผิดคาดสตีฟกลับไม่ทำอะไรเลย เอาแต่หัวเราะออกมาตลอดเกือบสองชั่วโมง


“โธ่ !! ผมเองก็ไม่ได้อยากไปติดใยแมงมุมสักหน่อยแถมไอ้แมงมุมพวกนั้น ถ้าพ่อเจออีกทีจะตื้บให้แบนเลย เล่นเอาตรูเกือบตาย !!!” สตีฟพูดออกมาด้วยความแค้นเสมือนพวกแมงมุมเคยฆ่าพ่อของสตีฟยังไงยังงั้น


โฟว์มองดูสตีฟที่นั่งอาฆาตเจ้าแมงมุมอยู่ด้วยสายตาว่างเปล่า


นี่เราต้องมาฝากความหวังของมนุษย์ชาติกับคุณพ่อบ้านจริงๆเหรอ โฟว์คิดในใจอย่างสิ้นหวัง


“เฮ้อ...เอาล่ะค่ะคุณพ่อบ้านฉันจะบอกคุณเองว่าทำไมคุณถึงทำภารกิจล้มเหลว” โฟว์พูด


“เพราะผมไปติดไยแมงมุมไงครับ” สตีฟตอบแน่นอนว่าโฟว์ส่ายหน้า


“ไม่ใช่หรอกค่ะเพราะคุณประมาท ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังต่างหากล่ะคะ” โฟว์พูด


“ผมเนี่ยนะครับประมาท !!” สตีฟถามพลางชี้หน้าตัวเอง


“ใช่ค่ะ ที่คุณลงไปติดใยแมงมุมแบบนั้นเพราะคุณประมาทค่ะ ฉันถามจริงๆเถอะคิดอะไรคะถึงกระโดดลงไปในป่าจากที่สูงแบบนี้” โฟว์ถาม


“เอ่อ...ก็มันเร็วดีนี่ครับกระโดดลงไป แถมผมว่ามันก็เท่ห์ดีด้วยนะ” สตีฟพูดออกมาตามความคิดของเขา


“ให้ตายเถอะนี่คุณคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอคะเนี่ยคุณพ่อบ้าน” โฟว์พูดด้วยน้ำเสียงระอาแต่คำตอบที่ได้จากสตีฟคือพยักหน้านั่นยิ่งทำให้เธอแทบจะเป็นลม


“เอาล่ะค่ะเรามาเริ่มกันใหม่ฉันอยากจะถามว่าถ้าเกิดคุณติดอยู่บนใยแมงมุมแบบเมื่อครู่คุณจะหาทางแก้สถานการณ์ตอนนั้นอย่างไรคะ” โฟว์ถามสตีฟ


“ก็คงร้องหาคนช่วยมั้งครับเพราะผมพยายามแล้วแต่ใยแมงมุมนั่นเหนียวเป็นบ้าเลย” สตีฟพูด


“นั่นเป็นตัวเลือกที่สิ้นคิดมากค่ะ เป็นฉันนะคะจะค่อยๆตั้งสติและมองว่ามีอะไรที่สามารถทำได้บ้างใยแมงมุมนั้นแพ้ความร้อน ถ้าคุณมีสกิลเกี่ยวกับความร้อนล่ะก็รอดได้สบายๆ แต่ในกรณีนี้คุณไม่มีสกิลอะไรเลย เป็นฉันจะใช้กระเป๋ามิติที่พกอยู่ติดตัดนั่นเก็บใยแมงมุมไปซะ เพราะใยแมงมุมไม่ใช่สิ่งมีชีวิตมันสามารถเก็บได้ค่ะ” โฟว์พูด


“สุดยอด !!! คิดได้ยังไงกันเนี่ยคุณโฟว์ สมแล้วที่เป็นหนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งที่เคยเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ฉลาดที่สุด โคตรอัจฉริยะเลย” สตีฟอุทานออกมาอย่างเหลือเชื่อ


“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความฉลาดเลยค่ะมันคือการเอาตัวรอดล้วนๆ” โฟว์พูด


“อย่างนั้นเหรอครับแฮ่ะๆ เอ่อแต่ว่าถ้าเกิดผมไม่มีกระเป๋ามิติผมก็ตายน่ะสิครับ” สตีฟพูด


“ไม่หรอกค่ะถ้าเป็นฉันที่ติดอยู่ตรงนั้นแล้วมีความแข็งแกร่งมากมายแบบคุณฉันจะทำยังไงก็ได้ให้เสื้อผ้าของฉันขาดออกเพราะใยแมงมุมนั้นมันติดกับเสื้อผ้า ถ้าถอดออกได้ล่ะก็จะรอดค่ะ” โฟว์พูดออกมาทำให้สตีฟอึ้งทันที


นั่นสินะถอดเสื้อผ้าออกก็ได้นี่นา แรงของเราตอนนั้นน่าจะกระชากร่างตัวเองให้ชุดขาดและหลุดออกมาได้ ทำไมนึกไม่ถึงนะ สตีฟคิดในใจซึ่งตอนนั้นสตีฟเอาแต่ดิ้นไปดิ้นมาอย่างเดียว


“แต่จุดที่เป็นจุดผิดพลาดที่สุดของคุณพ่อบ้านครั้งนี้คือตอนที่คุณตัดสินใจกระโดดลงไปนั่นแหละคะ ก่อนคุณจะกระโดดได้มองข้างล่างหรือยังคะว่ามันมีอะไรบ้าง ด้านล่างเป็นยังไง ถ้าโดดลงไปแล้วเกิดข้างล่างมีไม้แหลมตั้งอยู่คุณไม่กลายเป็นว่าถูกเสียบก้นเหรอคะ” โฟว์พูดออกมาทำให้สตีฟรีบเอามือปิดก้นทันที เขาดันไปนึกภาพตามว่าโดนไม้เสียบทางก้นจนทะลุปากกลายเป็นสตีฟเสียบไม้พร้อมย่าง


“ก่อนหน้านี้ก็เหมือนกัน ตอนที่คุณสู้กับแองกี้เบิร์ดถ้าคุณพ่อบ้านรู้จักวิเคราะห์คุณคงจัดการมันได้ในเวลาไม่ถึงสองนาที การโจมตีของมันมีอยู่รูปแบบเดียวเท่านั้นซึ่งเป็นเส้นตรงความเร็วของคุณพอๆกับมัน ถึงแม้คุณจะไม่มีสกิลเร่งความเร็วชั่วพริบตาแบบเจ้านกนั่นแต่คุณน่าจะหลบได้ถ้าหลบในจังหวะเดียวกันกับที่มันโจมตี” โฟว์ยังไม่พอเธอยังบ่นสตีฟเพิ่มอีกจนสตีฟหน้าแทบจะเหลือนิ้วเดียว


“ขะ ขะ ขอโทษครับ” สตีฟพูดออกมาอย่างรู้สึกผิด


“ดูเหมือนฉันจะต้องสอนถึงวิธีดึงสัญชาติญาณการเอาชีวิตรอดและสอนถึงการวิเคราะห์คู่ต่อสู้ก่อนสินะคะ นี่ที่ผ่านมาคุณเลเวลขึ้นมาถึงหนึ่งร้อยได้ยังไงคะเนี่ย” โฟว์อดส่ายหน้าไม่ได้


“ก็รับภารกิจ และก็จัดการสัตว์กลายพันธ์ไม่กี่ตัวเองครับ” สตีฟยังมีหน้าตอบกลับไป


“ฉันประชดค่ะดูเหมือนสกิลยูนีคของคุณจะทำพิษซะแล้วล่ะค่ะ เพราะค่าสถานะของคุณสูงเกินไป พอไปจัดการกับสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลระดับนั้นทำให้คุณรู้สึกเหมือนทุกอย่างง่ายไปหมดสินะคะ แต่ถ้าเจอสัตว์กลายพันธ์ระดับสูงๆล่ะก็พวกมันฉลาดค่ะ แถมยังมีสกิลติดตัวด้วย เดิมทีร่างกายของสัตว์แข็งแกร่งกว่ามนุษย์อยู่แล้ว พอมันกลายพันธ์มันก็เลยยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีกดังนั้นด้วยเลเวลที่เท่ากัน สถานะของมันจะมากกว่ามนุษย์ก็ไม่แปลก แต่เพราะคุณมีสกิลยูนีคค่าประสบการณ์สิบเท่านั่นอยู่ ทำให้ค่าสถานะคุณพอจะเทียบเท่าได้กับพวกสัตว์กลายพันธ์” โฟว์พูดออกมายาวเหยียดสตีฟพยายามฟังและจับใจความสำคัญ


“เพราะสกิลผมทำให้ผมแข็งแกร่งผิดมนุษย์สินะครับแถมมันยังทำให้ผมเลเวลขึ้นเร็วผิดปกติอีกด้วย เลยทำให้ผมอ่อนประสบการณ์ แถมที่ผ่านมาสิบปีของผมไม่เคยคิดจะศึกษาเรื่องฮีโร่และสัตว์กลายพันธ์เลยอีกด้วย เลยเป็นแบบนี้สินะครับ” สตีฟพูดออกมาอย่างเข้าใจ


“ใช่ค่ะ คุณในตอนนี้น่ะเหมือนกับเด็กทารกแรกเกิดเลย” โฟว์พยักหน้า


“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ผมควรทำไงดีครับ” สตีฟถามโฟว์ตรงๆ


“คงต้องให้เรียนรู้จากตัวอย่างล่ะมั้งคะ เอาแบบนี้แล้วกันคุณตามดูวิธีการจัดการสัตว์กลายพันธ์จากฉันสักสามสี่วัน จากนั้นฉันจะให้ภารกิจใหม่อีกรอบแบบนี้เป็นไงคะ ไหนๆคุณพ่อบ้านก็มีสกิลทำอาหารเลเวลเต็มแล้ว ฉันจะล่าพวกมันให้คุณทำอาหารให้ฉันกินแล้วกัน” โฟว์พูดเธอนั้นสนใจสกิลทำอาหารของสตีฟมากเพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยเจอใครที่มีสกิลทำอาหารเลเวลเต็มมาก่อนอย่างมากก็เคยเจอพวกเลเวลเกือบเก้าสิบซึ่งพวกนั้นเป็นเชฟจากภัตราคารดังๆทั้งนั้น


“ฝากตัวด้วยครับ!!!” สตีฟรีบพูดออกมาทันที


“ค่ะทางนี้เองก็ต้องฝากท้องด้วยนะคะ” โฟว์พูดก่อนจะพาสตีฟลงไปในป่าอีกครั้งด้วยสกิลประตูมิติของเธอ


“เอาล่ะค่ะตัวแรกที่ฉันจะจัดการให้คุณดูคือแมงมุมพวกนี้ แมงมุมพวกนี้ที่ต้องระวังให้ดีคือตอนมันพ่นใย และระวังเขี้ยวของมันเพราะเขี้ยวของมันมีพิษทำให้เหยื่ออัมพาต แต่คุณคงไม่ต้องระวังมั้งคะเพราะมันกัดคุณไม่เข้า” โฟว์พูดก่อนจะหยิบดาบออกมาจากกระเป๋ามิติของเธอ


“ดาบซามูไร ???” สตีฟถามหลังจากเห็นดาบของโฟว์


“ใช่ค่ะเป็นดาบซามูไรโบราณ ทำจากเหล็กอุกาบาตมีความคงทนเป็นอย่างมาก สมัยก่อนตอนไปเรียนที่ญี่ปุ่นฉันเคยได้เรียนวิชาดาบมาด้วย ดังนั้นนี่จึงเป็นอาวุธของฉัน” โฟว์พูด


“เอ่อ...คุณจะใช้มันไปหั่นพวกแมงมุมเหรอครับ” สตีฟถาม


“ไม่หรอกค่ะเพราะผิวด้านนอกของแมงมุมเหล่านี้แข็งอย่างมาก ฟันไปเท่าไหร่คงสะท้อนออกมาหมดแต่มันก็มีจุดอ่อนอยู่ค่ะดูให้ดีนะคะ” โฟว์พูดออกมาก่อนจะใช้สกิลประตูมิติของเธอสร้างประตูมิติที่เหนือหัวของแมงมุมพวกนั้นโดยมันไม่รู้ตัวเลยก่อนเธอจะสร้างประตูมิติอีกอันที่ด้านหน้าของเธอเธอตั้งท่าโจมตีและพุ่งเข้าไปในประตูมิตินั่นทันที


ฟุ่บ !! ร่างของโฟว์พุ่งหายเข้าไปในประตูมิติ ส่วนสตีฟนั้นจ้องมองที่ประตูมิติอีกอันซึ่งเป็นทางออกอย่างใจจดใจจ่อ


ฟุ่บ !! ฉัวะ !! โฟว์โผล่ที่อีกด้านของประตูมิติแทบจะทันทีหลังจากเธอพุ่งเข้าไป เธอตวัดดาบใส่ข้อต่อขอของแมงมุมทันที


กี๊ซ !!!!!!!!!! แมงมุมที่โดนโฟว์ฟันที่ขาข้างหนึ่งของมันเข้าไปร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทันทีมันพยายามหาตัวคนโจมตีมันไปทั่วแต่โฟว์ไม่อยู่ให้มันโจมตีเธอได้หรอกเพราะหลังจากที่เธอโจมตีเธอก็สร้างประตูมิติอันต่อไปแล้ว ที่ขาอีกฝั่งของมัน


ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! ฉัวะ !! โฟว์ทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนขาทั้งแปดของมันถูกตัดออก


“สุดยอด !!! เลือกเล็งที่ข้อต่อของขาที่ซึ่งน่าจะเป็นจุดที่ฟันเข้าได้มากที่สุด เพราะข้อต่อของมันมีขนาดเล็กมาก” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นภาพตรงหน้าและเมื่อขาแมงมุมถูกตัดออกไปหมดแล้วโฟว์ไม่รอช้าใช้ดาบของเธอแทงเข้าไปที่หัวของแมงมุมเพื่อปลิดชีวิตมันอย่างง่ายดาย


กี๊ซ !!!!!! เสียงเจ้าแมงมุมร้องออกมาก่อนจะขาดห้วงไปบ่งบอกว่ามันตายแล้วในที่สุดเธอรีบเก็บร่างของแมงมุมเข้ากระเป๋ามิติเธอทันทีก่อนจะกลับมาหาสตีฟ


“รีบหนีกันเถอะค่ะ เสียงร้องของมันน่าจะทำให้แมงมุมตัวอื่นๆมาทางนี้แล้ว จำไว้นะคะหลังจากต่อสู้กับสัตว์กลายพันธ์จบแล้วคุณต้องรีบออกจากบริเวณนั้นให้เร็วที่สุดเพราะนี่เป็นป่ายังมีสัตว์กลายพันธ์อีกหลายชนิดที่ได้ยินเสียงและพร้อมที่จะตรงมาทางนี้เสมอเพื่อจัดการกับเหยื่อหลังต่อสู้เสร็จ” โฟว์พูดพลางสอนสตีฟไปในตัว


“ดูการล่าของฉันแล้วก็จำ แล้วอย่าลืมนำไปใช้ด้วยล่ะคุณพ่อบ้าน” โฟว์ยิ้มออกมาก่อนจะไปหาสัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นต่อ


“ครับ” สตีฟพยักหน้ารัวๆก่อนจะวิ่งตามโฟว์ที่กำลังไปหาเหยื่อตัวอื่นต่ออย่างรวดเร็ว


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 871 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #1636 Shin Night (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:22
    เห็นความเม้นคนอื่นแล้วหมดอารม
    #1,636
    0
  2. #1556 นักอ่านมาร ระดับ 4 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 08:56

    พ่อครัวเลเวล 100 นี่ น่ากลัวสุดๆเน้อ


    เคยเห็นพ่อครัวเวล 7-80 ไหม?


    ใช้มีดปังตอเล่มเดียว คว้านไส้พุงปลาออกมา โดยเนื้อปลาไม่ช้ำ หนังไม่เสีย


    พ่อครัวแท้จริง ต้องรู้ว่าจุดอ่อนของเนื้อหนังมังสากระดูกสัตว์แต่ละตัว อยู่ที่ตรงไหน และจัดการได้ถูกต้อง แม้จะไม่เคยเจแเคยทำมาก่อน

    #1,556
    0
  3. #1333 Winzex (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 09:31
    ถ้าแทงหัวแล้วตายเลย จะวาปตัดขสไปๆมาๆทำไมให้เหนื่อย สู้สร้างประตูมิติเล็กโผล่อยู่กลางกระบาลแล้วแทงฉับเดียวตาย ไม่ง่ายกว่าหรอ?จะบอกว่าแสดงจุดอ่อนให้ดูงั้นสิ?
    #1,333
    0
  4. #768 Leventon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48
    หลายคนบอกว่า ก็สตีฟพึ่งมาเป็นฮีโร่ได้ครึ่งปี
    ใช่ครับ ว่ากันตามตรงมันไม่เมคเซนต์ตั้งแต่ภารกิจแรกแล้วครับ
    ถามจริงๆครับในโลกมอนสเตอร์แบบนี้ เวลาคุณจะไปล่ามอนคือการเดินดุ่มๆไปตีมอนหรอ คิดแบบสมจริงยิ่งเป็นการล่าครั้งแรกยิ่งมีครอบครัวที่ต้องดูแล ทุกอย่างต้องปลอดภัยทุกอย่างต้องรัดกุมไม่ใช่หรอ แต่สตีฟทำอะไร แค่ถามว่ามอนอยู่ไหนแล้วไปตบมอนเลย
    ผมจะขอบ่นยาวเลยแล้วกัน(แต่ก็อ่านต่อ ติดตามพัฒนาการผู้เขียนอะนะ)
    จุดอ่อนนึงของตัวละครสตีฟที่ผมเห็น ตัวละครที่ชื่อว่าสตีฟเหมือนมีชีวิตอยู่สองที่คือ ห้องพักที่คอนโดกับซูปเปอร์มาเก็ต คือนอกจากอะไรที่เกี่ยวกับสองอย่างนี้กูไม่เคยรับรู้อะไรทั้งนั้น ดูได้จากสามัญสำนึกที่ไม่รู้ว่าคนอื่นเก่งเท่าไรเมื่อเทียบกับตัวเอง คุณอาจจะบอกว่าก็สตีฟไม่เคยเป็นฮีโร่จะรู้มาตรฐานพลังได้ไง

    โอเคมาค่อยๆคิดกัน องค์กรณ์ฮีโร่ไม่ใช่องค์ลับ ประชาชนย่อมรับรู้การทำงานและความสามารถของฮีโร่ที่โดดเด่น ประชาชนย่อมมีการพูดถึงฮีโร่นั่นเป็นจุดที่อย่างน้อยก็ได้ข้อมูลมาใช้เปรียบเทียบพลังได้บ้างหรือจะไม่เคยดูแลกกันดูสถานะกับภรรยาเลยหรอ แต่สตีฟก็ดูเอ๋อๆงงๆมาตลอดจนกระทั่งโฟว์อธิบายนี่แหละ
    #768
    2
    • #768-1 Leventon(จากตอนที่ 41)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:54
      เพราะผมคิดว่าทุกสิ่งที่โฟว์พูด มันคือสำนึกที่ถูกต้องแล้ว "ไม่ประมาท หาข้อมูลและวางแผน" โฟว์พูดทุกสิ่งที่สตีฟไม่มีจริงๆ สิ่งผมรู้สึกจึงกลายเป็นว่า สำนึกของสตีฟมันผิด ของโฟว์มันถูก
      แต่หลายคนคิดว่าสำนึกของโฟว์มันผิด
      #768-1
    • #768-2 Winzex(จากตอนที่ 41)
      28 มีนาคม 2562 / 09:32
      ผมเคยบ่นและวิจารณ์ไปหลายรอบแล้วเหมือนกันว่า ผิวๆน่ะดูดี แต่คนเขียนคิดตื้นเกินไป ไม่ได้คิดถึงกลกระทบหรือสถานการณ์ที่ตัวเองเขียนมามากเท่าไหร่ ซึ่งเรื่องนี้ละเอียดอ่อนมาก
      #768-2
  5. #766 Leventon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:07
    เอาวะถึงตอนนี้สามัญสำนึก(ในการต่อสู้)จะแปลกๆแต่พอผ่านช่วงนี้ไปคงเป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะ
    #766
    0
  6. #746 imavikur (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:06
    เฮ้อออออ สตีฟ
    #746
    0
  7. #715 BooMBoY-Mafia (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:26
    เอาจริงรู้ขัดในความไมาเฉลียวของคุณพ่อบ้านเหมือนกัน จำได้คราวที่แล้วที่เซนทรัลปาร์คโดนแมงมุมพ้นใสพันตัวเลยยังสามารถฉีกแล้วเอาชนะได้แต่ตอนนี้กลับนอนอยู่บนใยแมลงมุมให้โดนขบเล่นซะงั้น
    #715
    0
  8. #705 --Iam-- (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:22
    ผู้หญิงคนนี้...
    #705
    0
  9. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:58
    โฟว์คะ หมอนี่มันไม่ใช่ทารกค่ะ เขาคือเซลล์อะมีบาที่พูดได้ต่างหาก! คนเราต้องรู้จักพัฒนาความรู้เข้าสมองบ้าง ไม่ใช่วันๆ เอาเเต่ทำอะไรตามใจตัวเอง อยู่อยากจะล่าก็ทำ อยากจะช่วยก็ช่วยเเต่ไม่ได้คำนึงถึงผลที่จะตามมา จะสามสิบเเล้วนะ คนเรามันต้องเรียนรู้กันบ้าง จะบอกว่ามาเป็นฮีโร่ไม่ถึงครึ่งปีจะไปเรียนรู้อะไรมากมาย เฮลโล คนเราถ้าจะทำอะไรอย่าทำครึ่งๆ กลางๆ อ่านข้อมูลบ้างมันก็ไม่เสียเวลาชีวิตหรอก คิดซะว่าอ่านข้อมูลเกมเพื่อการเล่นที่ง่ายขึ้นก็ได้!

    ปล. บ่นเพราะอินนะ 555 ขอพระเอกเราให้ฉลาดกว่านี้สักนิดเถอะ สงสารมนุษย์โลกคนอื่น
    #702
    0
  10. #693 sSbumSs (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    เราควรเกลียดไรท์หรือ เกียดอีตัวละครผู้หญิงที่ได้แต่บ่นๆเก่งหนิจัดการเองเลย พ่อบ้านน่ะทำงานบ้านเข้าใจไหม ไหนสืบประวัติมาก็ต้องรู้ดิ พระเอกเราไม่ได้เป็นฮีโร่มาก่อน (ฉลาดมีความรู้เอาตัวรอดเก่งก็ไปฆ่าคนเดียวไป!!!)
    #693
    1
    • #693-1 ::Psyren::(จากตอนที่ 41)
      2 มิถุนายน 2562 / 15:14
      เห็นด้วยๆ อีกอย่าง เข้าใจว่ามาพึ่งเค้า อยากให้เค้าช่วย แต่ความผิดตั่งแต่แรก คือพวกสิบหัวกระทิ ทีมีระดับสูงซะป่าว แต่ไม่เห็นช่วยทำไรเลย? แถมทำคนตายเป็นล้านๆคน แล้วยังมีหน้ามาพึ่ง พ่อบ้านของเรา ที่อ่านก็รู้ว่า เป็นพ่อบ้าน ไม่ใช่นักสู้ มาบ่นมาด่าเค้า เพื่อไร? แบบประมาณว่า ท่าจะกวนประสาท ก็อย่ามาหวังให้ช่วย ท่าอยากให้ช่วย ก็มาสอนมาฝึกดีๆ ไม่ใช่มากวนใส่ . ฟังแล้วมันโมโหนะ.
      #693-1
  11. #689 Fikusa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:44
    เอาจริงๆพระเอกอายุ 19 พึ่งจบมัธยมเอง ช่วงโลกแตก แล้วสำหรับคนเรียนไม่ค่อยเก่ง(หรือมันเก่งเราไม่รู้)และยิ่งไม่ได้เป็นพวกอ่านนิยายจบทักษะมโนแตกฉาน(อ่านนิยายแฟนตาซีหรือเรื่องในป่านี่ได้ความรู้สำหรับจัดการสัตว์ต่างๆเต็มๆเลยถึงจะจริงบ้างไม่จริงบ้างก็เถอะ) แล้วสตีฟไม่ได้แม้แต่จะศึกษาเรื่องมอนในสมัยนี้เพราะวิถีพ่อบ้านคนธรรมดาทำกับข้าวดูแลบ้านให้ภรรยาทุกวันก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว คนที่วิจารณ์เสียๆหายๆบอกไม่อ่านๆพระเอกไร้สมองไม่เก่งนี่ไม่คิดเปิดใจหน่อยเหรอ หลายครั้งก็เสียโอกาสความสนุกเพราะไม่ได้อ่านตอนต่อไปหรือฉากถัดไป งั้นก็ไปเถอะครับ เห้อ
    #689
    0
  12. #684 Nanaso4450 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:33
    เป็นฮีโร่ ไม่ถึงครึ่งปี ด้วยซ้ำ มันเป็นธรรมดา อยู่แล้ว ที่จะไม่มี ประสบการณ์ ต่อสู้ โชติโชน เหมือนพวกฮีโร่ ที่ต่อสู้ มานาน เป็น10ปี แค่เนี้ย ก็โดนว่า ถ้าพระเอกเป็นฮีโร่ มานาน
    แต่ ยังเป็นแบบนี้ แล้วโดนว่า จะไม่ว่าอะไรเลย

    แต่มาขอความ ช่วยเหลือจากเขา แล้วมาบ่นให้ คน อื่นๆ รู้สึกไม่ดี ทั้งที่ตัวเองก็ ไปสืบ ประวัติ ครอบครัว พระเอกมาแล้ว ยังจะมาทำตัวเหมือนคนไม่รู้ เกลียดจริงๆ Go dead
    #684
    0
  13. #665 王 晓文 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33
    อย่าว่าคุณพ่อบ้านดิ คนยังไม่เคยเรียนเป็นฮีโร่ แค่ที่รอดมาได้ทุกวันก็ดวงดีมากแล้ว ควรสอนหน่อยก่อน เพราะคนไม่เคยเจอ เก่งหนักก็ไม่ต้องมาให้ช่วยดิ
    #665
    0