สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 341 : ตอนที่ 337 สตีฟกับการหาข้อมูลของยมโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    29 ก.ย. 63

ตอนที่ 337
 
 
          บ้าเอ้ยนี่เราลงมาในน้ำวนนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย...หนึ่งนาที...สองนาทีงั้นเหรอบ้าจริงไม่นึกว่าน้ำวนจะลึกขนาดนี้หมวกดำน้ำไม่อยู่ในกระเป๋าเราด้วยสิเพราะสัปดาห์ก่อนซาร่าไปเก็บเลเวลใต้ทำเลมาจึงให้เธอยืมไป สตีฟบ่นอยู่ในใจเพราะเขากลั้นหายใจมากว่าสองนาทีแล้วแถมในกระเป๋ามิติของเขาไม่มีหมวกดำน้ำอยู่เสียด้วยเพราะให้ซาร่ายืมไปเมื่อไม่กี่วันก่อน
 
 
          ถึงแม้แรงดันน้ำใต้ทะเลจะทำอะไรสตีฟไม่ได้แต่ไม่ใช่กับอากาศหายใจเพราะไม่ว่าจะเป็นฮีโร่เลเวลสูงขนาดไหนอวัยวะภายในอย่างปอดก็ยังมีขนาดเท่าเดิมและสำหรับสตีฟที่ไม่เคยได้ฝึกการหายใจใต้น้ำอย่างมากก็กลั้นหายใจได้ประมาณสามถึงห้านาทีเท่านั้น
 
 
          แถมนี่ยังอยู่ใต้น้ำอีกด้วยทำให้ไอพ่นจากถุงมือไม่สามารถใช้งานได้อีกทำให้สตีฟได้แต่ว่ายลอยละล่องพุ่งลงตามน้ำวนไปเท่านั้นเพราะเขาลงมาลึกมากเกินกว่าจะกลับขึ้นไปแล้ว
 
 
          บ้าจริงตรงจุดนี้น้ำลึกเท่าไหร่ฟระเนี่ยนี่มันไม่ใช่กลางมหาสมุทรที่น้ำลึกเป็นสิบกิโลเมตรนะนี่มันใกล้ชายฝั่งฟลอริด้าแค่ยี่สิบกิโลเมตรเอง สตีฟคิดในใจจากนั้นเวลาก็ผ่านไปเกือบอีกนาทีตอนนี้สตีฟแทบจะกลั้นหายใจไม่ไหวแล้ว
 
 
          อึก...จะไม่ไหวแล้ว...สายตาเราเริ่มเบลอเพราะสมองขาดออกซิเจนนี่เราจะต้องมาตายใต้ทะเลเหรอเนี่ย สตีฟคิดในใจจากนั้นสติเขาก็ดับวูบไป
 
 
          .
          .
          .
          .
          .
          .
          .
 
 
          น....ท่า...นายท่านครับได้ยินผมมั้ยครับนายท่าน !!
 
 
          สตีฟที่หมดสติไปเหมือนกับได้ยินเสียงอะไรบางอย่างและตอนนั้นเองสมองเขาก็เริ่มจำได้ว่าเสียงที่เรียกเขานั่นคือเสียงของจานิส
 
 
          เฮือก !! แค่ก !! แค่ก !! แค่ก !!  สตีฟรีบสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะสำลักน้ำออกมา
 
 
          “จะ...จะ...จานิสเหรอ...” สตีฟรีบตั้งสติก่อนจะมองรอบตัว
 
 
          สตีฟมองซ้ายมองขวาก็มองเห็นแต่หมอกเต็มไปหมดแต่ทว่าหมอกมันไม่ได้เป็นสีขียวเหมือนก่อนหน้านี้เพราะตอนนี้หมอกที่เขากำลังเห็นคือหมอกสีขาวเหมือนกับหมอกบนยอดเขาจากนั้นสตีฟก็เงยหน้ามองขึ้นฟ้าเพราะสงสัยว่าทำไมถึงมีแสงสว่างมากพอให้เขามองเห็นกัน
 
 
          “ดวงจันทร์ !!” สตีฟอุทานออกมาเพราะบนท้องฟ้านั้นมีพระจันทร์ดวงโตกำลังลอยเด่นเป็นสง่าอยู่แต่ทว่ารอบข้างนั้นกับไม่มีหมู่ดาวเหมือนกับดวงจันทร์ของโลกเลย
 
 
          “ว่าแต่จานิสนี่ฉันอยู่ที่ยมโลกหรือเปล่า” สตีฟไม่แน่ใจนักว่าเขาอยู่ในยมโลกมั้ยจึงลองเอ่ยถามจานิสดู
 
 
          ไม่สามารถตอบได้ครับว่านายท่านอยู่ที่ไหนเพราะว่าสถานที่แห่งนี้มันไม่อยู่ในหน่วยข้อมูลของผมแต่ถ้าให้เดาจากบทสนทนาที่นายท่านคุยกับท่านอิจิยะที่นี่คงจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่ายมโลกครับ จานิสตอบ
 
 
          “นั่นสินะตรูก็ถามโง่ๆว่าแต่ไอ้เจ้าราชาประมงนั่นมันอยู่ไหนฟระ” สตีฟพูดซึ่งเขานั้นไม่รู้จะไปเริ่มตามหาเจ้าบ้าราชาประมงนั่นจากที่ไหนดีเลย
 
 
          หือ...เดี๋ยวสินี่เรายืนอยู่บนอะไรหว่า สตีฟลืมก้มมองดูที่เท้าว่าเขายืนอยู่บนอะไรและเมื่อเขาก้มมองดูก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะเขาไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นแต่ทว่ากำลังยืนอยู่บนน้ำ
 
 
          “เห้ยตรูยืนบนน้ำได้ !!’ สตีฟอุทานออกมาเสียงดังแต่ทว่ายังไม่ทันได้หายตกใจกับที่เขายืนบนน้ำได้จู่ๆก็มีวัตถุขนาดใหญ่โผล่พรวดมาชนหน้าสตีฟ
 
 
          โคร่ม !! อ๊าก !! สตีฟร้องออกมาเพราะจู่ๆก็โดนวัตถุขนาดใหญ่ชนเข้าเต็มใบหน้าจนกระเด็นไถลครูดไปกับพื้นน้ำ
 
 
          “อะไรชนตรูฟระเนี่ยเจ็บเฟ้ย....หือเดี๋ยวดิเจ็บเหรอค่าพลังกายตรูเกือบสามพันนะเจ็บได้ไง” สตีฟยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองที่โดนชน
 
 
          “จานิสเมื่อครู่จับสัญญาณอะไรได้มั้ย” สตีฟถาม
 
 
          ไม่ได้ครับเจ้านาย จานิสตอบ
 
 
          “งั้นอะไรชนตรูฟระจานิสลองยิงเลเซอร์หน่อยสิเลเซอร์นี่น่าจะลบหมอกได้” สตีฟพูดก่อนจะยกมือขึ้นและยิงเลเซอร์ออกไปเพื่อใช้ความร้อนทำให้หมอกหายไป
 
 
          ปิ้ว !! วู่บ !! ทันทีที่ยิงเลเซอร์ออกไปหมอกก็กระจายหายไปชั่วครู่หนึ่งและเมื่อหมอกหายไปสตีฟก็ได้เห็นวัตถุที่ชนหน้าเขาเมื่อครู่
 
 
          “เรือโจรสลัด !!” สตีฟเบิกตากว้างเพราะสิ่งที่เขาเห็นคือเรือโจรสลัดที่กำลังแล่นไปข้างหน้าแถมด้านข้างเรือยังมีบันไดที่โรยลงมาอีกด้วยไม่รอช้าสตีฟรีบวิ่งตามเรือโจรสลัดนั่นไปทันทีก่อนจะกระโดดเกาะบันไดนั่นและรีบปีนขึ้นไป
 
 
          ใช้เวลาไม่กี่วินาทีสตีฟก็ขึ้นมาบนเรือโจรสลัดและเมื่อขึ้นมาได้แล้วสตีฟก็ต้องตกใจอีกครั้งเพราะภาพที่เห็นคือบนเรือนั้นเต็มไปด้วยลูกเรือร่างโปร่งใส
 
 
          “ผะ...ผะ...ผีโจรสลัด !!” สตีฟร้องออกมาอย่างตกใจก็นะเขาเป็นคนกลัวผีนี่นา
 
 
          ตอนนั้นเองก็มีผีโจรสลัดคนหนึ่งตะโกนชี้หน้าเรียกสตีฟซึ่งผีโจรสลัดคนนี้ยืนอยู่บนชั้นสองคุมพังงา(พวงมาลัย)ของเรืออยู่
 
 
          “เฮ้ยเอ็งตรงนั้นน่ะอย่าอู้สิไปช่วยกางใบเรือซะจะได้รีบๆไปถึงอีกฝั่ง” ผีโจรสลัดคนนั้นตะโกนเรียกสตีฟแต่สตีฟนั้นไม่รู้เรื่องเลยว่ากำลังเรียกเขาอยู่จนกระทั่งสตีฟทำให้ผีโจรสลัดคนนั้นโมโหเพราะสตีฟไม่ยอมไปทำตามคำสั่ง
 
 
          เปรี้ยง !! อ๊าก !! ผีโจรสลัดคนนั้นหยิบปืนออกมายิงใส่แขนสตีฟอย่างแม่นยำ
 
 
          สตีฟร้องออกมาเขาเอามือกุมแขนที่ถูกยิงจนเลือดไหลก่อนจะมองไปยังทิศที่กระสุนถูกยิงมา
 
 
          “สนใจกัปตันอย่างข้าได้แล้วสินะไปช่วยกางใบเรือตรงนั้นซะอย่าให้ต้องพูดซ้ำไม่งั้นข้าจะยิงอีกรอบ” ผีโจรสลัดนั่นที่แท้ก็คือกัปตันของเรือลำนี้มันมองตาขวางใส่สตีฟและชี้ไปที่กราบเรือด้านหนึ่งซึ่งมีผีโจรสลัดอีกหลายคนกำลังช่วยกันกางใบเรืออยู่
 
 
          บ้าเอ้ยปืนนั่นลูกกระสุนมันทำมาจากอะไรฟระยิงแขนตรูทะลุเฉย สตีฟคิดในใจก่อนจะรีบไปช่วยกางใบเรือตามคำสั่งอย่างมึนๆจะขัดคำสั่งก็ไม่กล้าเพราะกลัวโดนยิงอีกรอบแถมเขายังไม่มีข้อมูลอะไรด้วยจึงขอทำตามเจ้ากัปตันผีโจรสลัดนั่นไปก่อนดีกว่าเพื่อหาข้อมูล
 
 
          “เอ่อ...พะ...พะ...พี่ชายผมมาช่วยกางใบเรือ” สตีฟเดินเข้าไปคุยกับผีโจรสลัดคนหนึ่งที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากางใบเรืออยู่
 
 
          “เอาสิดึงเชือกนี่ไว้เดี๋ยวข้าจะดึงอีกเส้นว่าแต่เอ็งนี่โง่หรือบ้ากันแน่น้องชายถึงไปขัดคำสั่งกัปตันอย่างนั้นน่ะ...หือตัวน้องชายยังไม่โปร่งใสนี่พึ่งมาใหม่เหรอเราว่าแต่คนมาใหม่อย่างน้องชายมาอยู่บนเรือนี่ได้ไงเนี่ยมาอยู่บนเรือแบบนี้มันอันตรายนะน้องชายเพราะถ้าพลาดตายไปน้องชายจะหายไปเลยนะเพราะวิญญาณยังไม่ผูกอยู่กับยมโลก” ผีโจรสลัดคนที่สตีฟคุยด้วยมองสตีฟตั้งแต่หัวจรดเท้า
 
 
          “ระ...ร่าง...ยะ...ยังไม่โปร่งใสพลาดตายจะหายไปหมายความว่าไงอะพี่ชาย” สตีฟรีบถามผีโจรสลัดคนนี้ทันที
 
 
          “หือนี่ยังไม่รู้อะไรเลยจริงๆเหรอเนี่ยคนในเมืองไม่อธิบายอะไรให้ฟังตอนน้องชายตายเลยเหรอ” ผีโจรสลัดคนนี้ทำหน้าตาตกใจมากที่น้องชายตรงหน้าเขาอย่างสตีฟดูเหมือนจะไม่รู้อะไรเลย
 
 
          เมืองมีเมืองที่ยมโลกด้วยเรอะ สตีฟคิดในใจ
 
 
          “เฮ้อ...หน้าแบบนั้นไม่รู้อะไรเลยสินะ” ผีโจรสลัดที่เห็นสตีฟไม่รู้อะไรเลยก็ถอนหายใจออกมา
 
 
          “อ่าใช่พี่ชายผมไม่รู้อะไรเลยว่าแต่เรือลำนี้กำลังจะไปไหนเหรอครับ” สตีฟพยายามถามเพื่อหาข้อมูล
 
 
          “ไปโลกมนุษย์น่ะสิ” ผีโจรสลัดคนนี้พูด
 
 
          “ไปโลกมนุษย์ !!” สตีฟทำหน้าตื่นเพราะนึกไม่ถึงว่าเรือโจรสลัดลำนี้จะไปโลกมนุษย์
 
 
          “ใช่แล้วล่ะน้องชายเรือลำนี้กำลังจะไปโลกมนุษย์เพื่อไปนำพวกคนเป็นกลับมาเป็นประชากรของยมโลกเพิ่มน่ะนี่ก็พันกว่าปีมาแล้วนะที่ราชาโรเจอร์หลบไปโดยไม่รู้สาเหตุทำให้ไม่ได้เปิดประตูไปโลกมนุษย์เลยไม่กี่วันก่อนจู่ๆราชาโรเจอร์ก็ตื่นขึ้นมาแล้วก็สั่งขยายเมืองทันทีแต่ทว่าประชากรเรามีน้อยเกินไปราชาโรเจอร์จึงเปิดประตูไปโลกมนุษย์แล้วสั่งให้พวกเราไปนำประชากรมาเพิ่มเพื่อขยายเมืองให้ใหญ่กว่าเดิม” ผีโจรสลัดบอก
 
 
          “ขยายเมือง...ราชาโรเจอร์...คนนั้นน่ะเหรอครับราชาโรเจอร์ !!” สตีฟพูดพลางหันกลับไปมองผีโจรสลัดคนที่ยิงเขามือเป็นรู
 
 
          อ๊ะจะว่าไปแผลที่แขนตรูทำไมยังไม่หายอีกฟระเสื้อตรูซ่อมแซมเสร็จไปแล้วนะเนี่ยนี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันปกติขนาดกระดูกหักยังใช้เวลาไม่กี่นาทีเองนะสำหรับค่าพลังกายสูงเกือบสามพันของตรูเนี่ยแถมพอนึกขึ้นมาได้ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาเลย สตีฟที่ลืมไปเลยว่าถูกยิงที่แขนจึงพึ่งมารู้สึกเจ็บอีกครั้งหลังจากนึกขึ้นได้
 
 
          “หือใช่ที่ไหนกันนั่นน่ะไม่ใช่ราชาโรเจอร์หรอกก็แค่กัปตันเรือธรรมดาเท่านั้นเองราชาโรเจอร์เป็นราชาโจรสลัดนะน่ะไม่ออกเรือด้วยตัวเองหรอกนะน้องชายราชาโรเจอร์ท่านพักอยู่ที่เมืองโน่น” ผีโจรสลัดคนที่คุยกับสตีฟพูด
 
 
          ราชาโจรสลัดเรอะ...จะใช่คนเดียวกับราชาประมงเปล่าหว่าก่อนหน้านี้ก็คุณสฟิงซ์เขาก็ไม่ได้บอกชื่อมาด้วยสิเอาแต่เรียกว่าราชาประมงอย่างเดียว สตีฟคิดในใจตอนนั้นเองเขาก็นึกขึ้นได้ว่าลืมใช้ระบบตรวจสอบผีโจรสลัดพวกนี้
 
 
          หน้าต่าง
          ฟิลลิปส์ เดอ สมิธซ์ Level : 1
        ลูกเรือโจรสลัด
 
 
        “ฟิลลิปส์ เดอ สมิธซ์ !!” สตีฟอ่านชื่อที่เขาเห็น
 
 
          “นี่น้องชายรู้ชื่อข้าได้ยังไงกัน !!” ผีโจรสลัดคนนั้นอุทานออกมาเพราะเขาจำได้ว่าเขายังไม่ได้บอกชื่อแก่สตีฟเลย
 
         
          “อ๊ะ...” สตีฟรีบยกมือปิดปากตัวเองเพราะเผลอพูดชื่อของผีโจรสลัดคนนี้ออกมา
 
 
          “น้องชา...” ผีโจรสลัดคนนี้ที่เริ่มสงสัยสตีฟกำลังจะคาดคั้นเรื่องที่สตีฟรู้ชื่อของเขาได้อย่างไรแต่ทว่าสตีฟก็ไม่เปิดโอกาสแล้วเพราะเขาได้ข้อมูลมามากพอแล้ว
 
 
          “จานิสเผ่นโว้ยบินขึ้นฟ้าเลย !!’ สตีฟร้องบอกจานิสทันที
 
 
          ครับเจ้านาย !! จานิสรับคำสั่งก่อนจะใช้ไอพ่นพาสตีฟบินขึ้นฟ้าทันที
 
 
          ฟู่ม !! ร่างสตีฟพุ่งบินขึ้นฟ้าท่ามกล่างเสียงตกใจของผีโจรสลัดคนอื่นๆรวมทั้งกัปตันเรือที่ยิงใส่แขนสตีฟด้วย
 
 
          “เฮ้ยมีคนหนี !!”
 
 
          “ไอ้เจ้าหน้าใหม่นั่นหนีแล้วกัปตัน !!”
 
 
          เปรี้ยง !! เปรี้ยง !! เปรี้ยง !! เปรี้ยง !! กัปตันของเรือโจรสลัดที่ยิงสตีฟเมื่อเห็นสตีฟหนีมันก็รีบหยิบปืนออกมายิงใส่สตีฟทันทีแต่ด้วยที่สตีฟนั้นพยายามบินฉวัดเฉวียนทำให้รอดจากกระสุนปืนมาได้เขานั้นไม่กล้าเอาร่างไปรับกระสุนหรอกนะตราบที่ยังหาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมตนถึงถูกกระสุนลูกเล็กๆยิงเข้าแถมแผลที่ตนถูกยิงก็ยังไม่หายอีกด้วย
 
 
          ไม่นานสตีฟก็บินหนีจนพ้นและเมื่อสตีฟบินอยู่กลางอากาศเขาก็เห็นทิวทัศน์ได้กว้างขึ้น
 
 
          “นั่นมันเสากระโดงเรือกี่ร้อยกี่พันลำเนี่ย !!” สตีฟที่เห็นทิวทัศน์ได้กว้างขึ้นจึงมองเห็นเสากระโดงเรือที่โผล่พ้นหมอกจำนวนหลายร้อยหลายพันลำกำลังลอยมุ่งหน้าไปทางเดียวกันซึ่งน่าจะเป็นทางที่ไปโลกมนุษย์อย่างที่ได้ข้อมูลมา
 
 
          ถ้าเราบินสวนทางกลับไปน่าจะไปเจอเมืองที่เรือพวกนี้ล่องออกมานะ สตีฟคิดว่าถ้าเขาบินสวนทางกับเรือที่ลอยลำมาเขาน่าจะบินไปเจอเมืองของราชาโจรสลัดที่ชื่อว่าโรเจอร์นั่นและราชาโจรสลัดนั่นอาจจะเป็นคนเดียวกับที่สฟิงซ์เรียกว่าราชาประมง
 
 
          แต่ก่อนอื่นเพื่อคลายความสงสัยเรื่องของตัวเองเขาขอตรวจสอบข้อมูลของตัวเองดูก่อนดีกว่า
 
 
          หน้าต่าง
          ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 1 (750)
อาชีพ : ฮีโร่
อายุ : 30
ฉายา : สุดยอดพ่อบ้าน
Rank : SSS
สถานะ
ความแข็งแกร่ง 30 (1512)
ความเร็ว 22 (1396)
พลังกาย 50 (2998)
ความฉลาด 76
โชค 18
 
 
“เฮ้ย...เลเวลกับค่าสถานะตรูทำไมถึงเหลือแค่หนึ่งล่ะแถมค่าสถานะนั่นมันเท่ากับตอนก่อนที่เราจะเป็นฮีโร่เลยนี่หว่า !!” สตีฟร้องอุทานออกมาเมื่อเห็นเลเวลและค่าสถานะของตนซึ่งมันเหมือนกับเขาย้อนกลับไปตอนที่ยังไม่เป็นฮีโร่เลย (ตอนที่ 1)
 
 
ละ...ละ...แล้วสกิลเราล่ะ....อ่าสกิลยังอยู่เท่าเดิมหรือว่าที่แขนเราเป็นแบบนี้เพราะค่าสถานะและเลเวลของเราย้อนกลับไปเป็นเหมือนตอนที่ยังไม่เป็นฮีโร่ สตีฟคิดในใจก่อนจะหลั่งเหงื่อเต็มใบหน้าเพราะถ้ามันเป็นแบบที่คิดจริงงานนี้คงไม่ง่ายแล้ว
 
 
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3656 นักอ่านยามวิกาล (จากตอนที่ 341)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 21:26
    โดนเนิฟ เลเวลทางวิญญาณรึป่าว
    #3,656
    0