สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 279 : ตอนที่ 275 เรียกร้องไห้ที่ไพเราะที่สุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    17 ก.พ. 63

ตอนที่ 275
“ใจเย็นๆอีกยี่สิบนาทีก็ถึงทำเนียบขาวแล้ว” สตีฟปลอบซาช่าที่เกาะอยู่บนหลังของเขา
“ค่ะ” เสียงซาช่าตอบกลับมาแต่พอสตีฟเหลือบมองไปด้านหลังก็พบกับสีหน้าที่ดูร้อนรนของเธอซาช่าหยิบมือถือออกมาพยายามโทรติดต่อไปหาชีน่าผู้ปกครองของเธอแต่ก็ติดต่อไม่ได้สตีฟเองก็ลองโทรหาจีเวลและอิจิยะไปแล้วเหมือนกันแต่ทั้งคู่ก็ติดต่อไม่ได้เช่นกัน
ซึ่งดูเหมือนพวกเขานั้นจะอยู่ในทำเนียบขาวชั้นใต้ดินทำให้มือถือไม่มีสัญญาณจึงติดต่อไม่ได้
“จานิสเร่งความเร็วอีก !!” สตีฟตัดสินใจบอกจานิสให้เร่งความเร็ว
ครับเจ้านาย !! เสียงจานิสตอบกลับมาก่อนจะพาสตีฟบินเร็วยิ่งขึ้นไปอีกเขานั้นไม่สามารถใช้ความเร็วสูงสุดของจานิสได้เพราะซาช่าทนแรงจีที่เกิดจากความเร็วไม่ไหวถ้าซาช่าทนไหวเขาคงไปถึงวอชิงตันได้ในสามสิบนาทีไม่ใช่ต้องบินนานนับชั่วโมงแบบนี้
ตอนนี้สตีฟและซาช่าอยู่เหนือน่านฟ้าสูงกว่าสามพันเมตรเขากำลังพาซาช่าบินไปที่ทำเนียบขาวตอนแรกพวกสองแฝดและคนอื่นจะตามมาด้วยแต่สตีฟก็ออกปากบอกไปว่าให้เขาจัดการเรื่องพ่อของซาช่าเองคนอื่นให้อยู่เฝ้าห้องไปซะตอนแรกเด็กพวกนั้นก็ทำท่าจะไม่ยอมแต่สุดท้ายสตีฟก็พูดจนยอมอยู่เฝ้าห้องและปล่อยเรื่องนี้ให้เขาจัดการเองในท้ายที่สุด
สิบนาทีต่อมา
ฟ้าว !! ตุ่บ !! สตีฟใช้บินมาถึงทำเนียบขาวในที่สุดเขาลงจอดที่สนามหญ้าหน้าทำเนียบขาวโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น
“ตามมา !!” สตีฟย่อลงให้ซาช่าลงจากหลังของเขาก่อนจะพาเข้าไปในทำเนียบขาวทันทีเมื่อเข้ามาข้างในเขาก็เห็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลเดินอยู่ประปรายแต่เขาไม่เจอคนรู้จักเลยสักคน
สตีฟตรงไปที่ห้องประธานาธิปดีแต่ก็ไม่พบอิจิยะ
“สงสัยอยู่ใต้ดิน” สตีฟบอกพลางรีบพาซาช่าไปที่ลิฟท์ที่ใช้สำหรับลงชั้นใต้ดินเมื่อมาถึงสตีฟก็สแกนม่านตาและลายนิ้วมือทันที
ติ๊ด !! ครืด !! ยืนยันคุณสตีฟ แมคดูวัลล์ ยินดีต้อนรับสู่ชั้นใต้ดิน !! ประตูลิฟท์ถูกเปิดออกสตีฟรีบพาซาช่าเข้าไปด้านในและเมื่อประตูลิฟท์ปิดลงมันก็พาทั้งคู่ลงไปชั้นใต้ดินทันที
ถ้าย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อนใครจะเชื่อว่าพลเรือนธรรมดาแบบสตีฟจะมีสิทธิ์เข้าถึงสถานที่ลับสำคัญอย่างชั้นใต้ดินที่ไว้ใช้หลบภัยของทำเนียบขาวที่ซึ่งมีไว้ให้ประธานาธิบดีใช้เท่านั้นแต่ตอนนี้พลเรือนธรรมดาแบบสตีฟมีสิทธิ์เข้าถึงและใช้งานมัน
ติ๊ง !! ครืด !! ลิฟท์ลงมาจอดที่ชั้นใต้ดินก่อนประตูจะเปิดออกและเมื่อมันเปิดออกสตีฟก็พบกับอิจิยะกำลังคุยติดต่อกับใครบางคนอยู่
“โอเคกำลังจะเข้าสู่ด้านหลังดวงจันทร์แล้วใช่มั้ยถ้าไปพื้นที่ด้านหลังดวงจันทร์เมื่อไหร่พวกคุณจะขาดการติดต่อกับโลกนะ” อิจิยะพูดก่อนจะมีเสียงตอบกลับมา
เข้าใจแล้วทางนี้คงใช้เวลาช่วยเหลือไม่เกินสามสิบนาทีกำลังจะเข้าสู่พื้นที่ด้านหลังดวงจันทร์ในอีก สิบ...เก้า...แปด........สอง...หนึ่ง...ซ่า... !! เป็นเสียงของจีเวลที่ตอบกลับมาพร้อมนับถอยหลังก่อนสัญญาณจะถูกตัดไป
“ที่แท้ที่ติดต่อตาลุงไม่ได้เพราะอยู่นอกอวกาศนี่เองไปขับยานอวกาศไปรับเองเลยเหรอเนี่ย” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนจะรีบพาซาช่าเดินไปหาอิจิยะ
“อ้าวคุณสตีฟมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับถึงแวะมานี่” อิจิยะหันกลับมาก่อนจะเห็นว่าเป็นสตีฟที่เข้ามาพร้อมกับซาช่า
“อืมมีเรื่องนิดหน่อยแต่เป็นเรื่องของเด็กคนนี้” สตีฟพูดพลางมองซาช่า
“เรื่องของซาช่างั้นเหรอครับ” อิจิยะแปลกใจ
“ใช่หนึ่งในนักบินอวกาศชาวรัสเซียดูเหมือนจะเป็นพ่อของเธอน่ะ” สตีฟบอก
“พ่องั้นเหรอครับ !!” อิจิยะอุทานออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่สตีฟบอก
“ใช่ค่ะพ่อหนูชื่ออิวาน รูเดวิกส์ !!” ซาช่าพยักหน้า
“อิวานงั้นเหรอครับมีชื่ออยู่ในรายงานที่คุณสตีฟแจ้งเอาไว้เมื่อคราวก่อนนึกว่าแค่นามสกุลเหมือนกันเสียอีกเป็นพ่อของซาช่าเองเหรอเนี่ย !!” อิจิยะหยิบกระดาษรายงานขึ้นมาดูและเห็นว่ามีชื่อนี้อยู่ในกลุ่มนักบินอวกาศที่กำลังไปช่วยเหลือ
“แล้วตาลุงบินไปคนเดียวเหรอ” สตีฟถาม
“ไปกับชีน่าและก็มีสิบผู้ก่อตั้งอีกสามคนตามไปด้วยครับ” อิจิยะตอบ
“อืมไปกันหลายคนสินะจะกลับมาในอีกกี่ชั่วโมง” สตีฟถามเรื่องเวลา
“ตามกำหนดก็ราวสี่ชั่วโมงครับ” อิจิยะพูด
“สี่ชั่วโมงสินะตอนแรกนึกว่าไปรับมาเรียบร้อยแล้วนะเนี่ยเพราะเห็นว่าระบบสื่อสารกลับมาใช้ได้แล้วแสดงว่าต้องส่งดาวเทียมขึ้นไปแล้ว” สตีฟสงสัย
“เราส่งดาวเทียมขึ้นไปก่อนน่ะครับจะได้ใช้ดาวเทียมติดต่อกับยานอวกาศที่ส่งออกไปได้” อิจิยะบอก
“อ๋อแล้วมันไม่มีระบบถ่ายทอดสดอะไรแบบนี้บ้างเหรอเพราะหนังไซไฟสมัยก่อนยังมีภาพส่งกลับมาโลกเลย” สตีฟพูด
“นั่นมันในหนังครับคุณสตีฟเรื่องจริงน่ะทำไม่ได้หรอกเรื่องการถ่ายทอดสดอะไรนั่นทำได้อย่างมากก็แค่ส่งวีดีโอกลับมา” อิจิยะพูดแก้ความเข้าใจผิด
“อ้าวเหรอแสดงว่าพูดคุยกันได้แต่ทางวิทยุที่ผ่านดาวเทียมสินะ” สตีฟพูดตามความเข้าใจ
“ใช่ครับ” อิจิยะพยักหน้า
“แล้วนักบินอวกาศพวกนั้นถ้ากลับมาโลกก็จะได้รับสกิลเลยใช่มั้ย” สตีฟถาม
“ตามหลักก็ใช่ครับแต่การจะตรวจสอบว่าทุกคนได้สกิลอะไรนั้นคงต้องจัดการฉีดติดตั้งระบบให้เรียบร้อยแล้วให้พวกเขาตรวจสอบด้วยตัวเองยุคนี้ไม่มีระบบคงใช้ชีวิตได้ลำบาก” อิจิยะตอบ
“อืม...ก็ดูแลให้ดีแล้วกันอย่าให้โดนขโมยไปอีกล่ะขี้เกียจไปตามเช็ดให้” สตีฟพูด
“แน่นอนครับคราวนี้รับรองไม่มีใครขโมยได้แน่เพราะผมส่งระบบให้ชีน่าเอาไปซ่อนบนนั้นแล้ว” อิจิยะยิ้มออกมาพลางเงยหน้าขึ้นมองบนเพดาน
“หือ...อย่าบอกนะว่าเอามันไปซ่อนบนดวงจันทร์ !!” สตีฟอุทานออกมา
“หึหึ !! ใช่แล้วครับที่ผมส่งชีน่าขึ้นด้วยนั้นเพราะมีอีกภารกิจให้เธอคือการนำระบบไปฝังไว้ที่แกนของดวงจันทร์ภารกิจนี้แม้แต่คุณจีเวลยังไม่รู้เลยนะครับเนี่ยมีเพียงผมและชีน่าเท่านั้นที่รู้” อิจิยะพูด
“อ้าวแล้วมาบอกผมแบบนี้จะไม่เป็นไรเหรอ !!” สตีฟสงสัยว่าภารกิจที่แม้แต่จีเวลยังไม่รู้มาบอกเขากับซาช่าแบบนี้จะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ
“บอกคุณไปก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่ครับเพราะคุณคงไม่มีความคิดอุตริขึ้นไปขุดมันออกมาจากแกนของดวงจันทร์เพื่อทำลายฆ่าล้างเผ่าพันธ์มนุษย์” อิจิยะพูดก่อนจะยิ้มให้สตีฟ
แล้วตรูจะขึ้นไปขุดมันมาเพื่อทำลายให้มนุษย์สูญพันธ์ทำไมล่ะเฟ้ยที่สำคัญตรูและลูกเมียตรูก็มีระบบกันหมดถ้าขึ้นไปขุดมาทำลายทิ้งพวกตรูก็ตายสิฟระ !! สตีฟคิดในใจ
จากนั้นสตีฟและซาช่าก็รอไปกว่าครึ่งชั่วโมงในที่สุดการติดต่อจากยานอวกาศก็กลับมาอีกครั้ง
กัปตันจีเวลเรียกโลกตอนนี้ช่วยเหลือนักบินอวกาศจากฐานทัพลับด้านหลับดวงจันทร์กว่าสามสิบชีวิตได้เป็นที่สำเร็จแล้วทุกคนปลอดภัยและแข็งแรงดีไม่มีใครป่วย...ย้ำปลอดภัยดีและไม่มีใครป่วยกำลังจะเดินทางกลับโลก !! จีเวลติดต่อแจ้งสถานการณ์
“ขอบคุณมากครับคุณจีเวลผมจะรอการกลับมาของคุณครับขอบคุณที่เหนื่อยขับยานออกไปรับให้นะครับ” อิจิยะตอบกลับไป
ก็ถ้าไม่ขับเองใครจะขับเป็นเล่ายานลำนี้สร้างอย่างเร่งด่วนระบบเลยค่อนข้างมั่วๆนอกจากตัวฉันที่สร้างเองคงไม่มีใครขับเป็นหรอกและที่สำคัญนักบินอวกาศบนโลกที่ขับยานเป็นตอนนี้จะเหลือสักกี่คนถึงจะมีแต่ก็แก่หงำเหงือกกันหมดแล้วออกนอกโลกไม่ไหวหรอกจีเวลพูด
“อย่างนั้นเหรอครับอ๊ะจริงสิคุณจีเวลบนยานมีนักบินอวกาศชาวรัสเซียใช่มั้ยครับที่ชื่ออิวาน รูเดวิกส์ รบกวนเรียกมาพูดสายกับผมหน่อยจะได้มั้ยครับ” อิจิยะพูด
หือชาวรัสเซียคนนั้นน่ะเหรอมีสิเดี๋ยวไปเรียกมาให้นะ !! เสียงจีเวลพูดพลางเงียบหายไปครู่หนึ่งก่อนจะมีเสียงชายอีกคนพูดผ่านการสื่อสารกลับมา
สวัสดีผมอิวาน รูเดวิกส์ นักบินอวกาศชาวรัสเซียขอบคุณมากนะครับที่ส่งยานมารับพวกเรากลับโลกเราซาบซึ้งมากจริงๆแล้วก็ขอบคุณสตีฟด้วยที่มอบอาหารและน้ำไว้ให้พวกเราคราวก่อนถ้ากลับไปถึงโลกแล้วพวกเราขอที่อยู่เขาได้มั้ยพวกเราอยากจะตอบแทนอะไรเขาบ้างเสียงอิวานพูด
“สะ...เสียงคุณพ่อ !!” ซาช่าหลุดพูดออกมาอย่างดีใจดูเหมือนเธอจะจำเสียงของพ่อเธอได้ทั้งที่ไม่ได้เจอกันตั้งสิบปีและถ้าย้อนเวลากลับไปตอนนั้นเธอน่าจะอายุแค่เจ็ดขวบเท่านั้น (ปัจจุบันซาช่าอายุ 17 แล้ว)
อิจิยะไม่พูดอะไรตอบกลับไปเขาหันมามองซาช่าก่อนจะกวักมือให้เธอเดินเข้าไป
ซาช่าที่เห็นสัญญาณค่อยๆเดินเข้าไปหาอิจิยะทันที
“กดปุ่มนี้แล้วพูดตอบไปได้เลย” อิจิยะชี้ให้ดูปุ่มที่ใช้กดสำหรับสื่อสารกับคนบนยานอวกาศ
กึก !! ซาช่ากดปุ่มลงไปแต่ก็ยังไม่ได้ส่งเสียงพูดอะไรออกไปดูเหมือนเธอจะไม่ได้รู้ว่าต้องพูดอะไรดี
หือ...ไม่มีเสียงตอบกลับมายานอวกาศเรียกโลกได้ยินหรือเปล่าครับเสียงั้นเหรอกัปตันจีเวลช่วยมาดูหน่อยสิครับดูเหมือนมันจะเส... !! เสียงอิวานพูดด้วยน้ำเสียงสงสัยพลางเรียกจีเวลแต่ยังพูดไม่ทันจบประโยคซาช่าที่เงียบอยู่ครู่หนึ่งนั้นก็เริ่มอ้าปากพูดออกไป
“отец (คุณพ่อ)” ซาช่าพูดออกไปเป็นภาษารัสเซีย
“Да, русский. Отец? (หือภาษารัสเซียคุณพ่องั้นเหรอ ?” เสียงอิวานอุทานออกมาด้วยความแปลกใจ
“Это я. Саша… Саша Рудевикс (นี่หนูเองซาช่า...ซาช่า รูเดวิกส์)” ซาช่าบอกชื่อของเธอออกไปปลายสายที่อยู่บนยานอวกาศนอกโลกที่ได้ยินสิ่งที่ซาช่าพูดก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะร้องไห้โฮออกมา
“Слава богу... Слава богу... Слава богу...(ขอบคุณพระเจ้า...ขอบคุณพระเจ้า...ขอบคุณพระเจ้า)” เสียงร้องไห้โฮของอิวานถูกส่งมายังห้องใต้ดินลับใต้ทำเนียบขาว
ฮือ !! ซาช่าที่ได้ยินเสียงพ่อของเธอร้องไห้ก็ปล่อยโฮออกมาบ้าง
สตีฟที่ยืนอยู่ข้างหลังถึงแม้จะฟังซาช่าและพ่อของเธอพูดคุยกันไม่ออกเลยแต่เพียงแค่ได้ยินเสียงร้องไห้เขาก็รู้ทันทีว่าทั้งคู่กำลังดีใจสตีฟเดินเข้าไปพลางยกมือขึ้นวางบนหัวของซาช่าเธอหันมาหาสตีฟด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความยินดีเขาฉีกยิ้มให้เธอบางๆก่อนจะกล่าวบางอย่างออกไป
“ยินดีด้วยนะ !!” สตีฟพูดประโยคสั้นๆออกไปซาช่าที่ร้องไห้อยู่ก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมและโผเข้ากอดเขาทันที
“ฮือ...ขอบคุณ...ขอบคุณมากค่ะ...ขอบคุณมากค่ะคุณลุง !!” ซาช่าขอบคุณสตีฟซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนั้น
สตีฟไม่ได้พูดอะไรหรือทำอะไรไปมากกว่ากอดเธออยู่อย่างนั้นเสียงร้องไห้ของซาช่าที่ดังอยู่ภายในห้องใต้ดินและเสียงร้องไห้ที่ดังมาจากการติดต่อที่อยู่บนยานอวกาศเสียงของทั้งคู่นั้นไม่ได้ทำให้รู้สึกน่ารำคานเลยสตีฟกลับรู้สึกว่าเสียงร้องไห้ของทั้งคู่นั้นกลับน่าฟังยิ่งกว่าเสียงเพลงใดที่มีอยู่บนโลกใบนี้
จบ...
     ขอฝากนิยายเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด และนิยายเรื่อง ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์ด้วยนะครับ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3434 เอกเองครับ (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:17

    ดีใจจังเลย แต่ชื่อตอนผิดหรือเปล่าครับ

    #3,434
    0
  2. #3424 spriteppp (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:23
    ขนลุกคับ
    #3,424
    0
  3. #3423 deknoomza (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:42
    อ่านสามเรื่องกลับไปกลับมาแล้วเริ่มมึน คิดว่าสตีฟเป็นหมอละ555
    #3,423
    0
  4. #3422 Aceriz (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:32
    ขอบคุณครับ
    #3,422
    0
  5. #3407 ป่ามืด (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:01
    ฮือออ ซึ้งๆ
    #3,407
    0
  6. #3406 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 279)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:16
    รออ่านนะคะ
    #3,406
    0